menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van mrklm. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019

The Suspect (1944) 3,5

gisteren om 22:30 uur

stem geplaatst

» details  

Angel Has Fallen (2019) 3,0

gisteren om 16:39 uur

Stel, je bent een ervaren geheim agent direct verantwoordelijk voor de beveiliging van de president maar je wilt hem uit de weg ruimen. Hoe zou je dat doen? Wat dacht je van dit scenario:
Je neemt de hele eenheid mee tijdens een presidentieel vistripje, laat de hele eenheid uitroeien met drones, redt de president (!) en raakt zelf voldoende gewond om in hetzelfde ziekenhuis te worden opgenomen. Als geheim agent zorg je ook dat een eindeloze stroom aan belastend bewijsmateriaal achterblijft. Inderdaad, bepaald geen al te slim plan, maar dat weerhoudt de FBI er niet van Mike Banning [Gerard Butler] te arresteren voor de aanslag. Krankzinnig natuurlijk, maar dat is nog maar het begin van deze volstrekt idiote actiethriller. Echter, na een relatief lange inleiding voltrekken de actiescènes zich grotendeels in moordend tempo en is het allemaal goed gemonteerd en voorzien van uitstekende geluidseffecten. Morgan Freeman verhoogt de geloofwaardigheid, maar het is Nick Nolte die de film werkelijk redt met zijn sympathieke rol als Mikes vader. Hij zorgt bovendien voor een prettige en broodnodige dosis humor en hoe ordinair die slotregel ook moet zijn, ik daag je uit om niet in lachen uit te barsten. Verstand op nul, gaan met die banaan dus!

» details   » naar bericht  » reageer  

Di Jiu Tian Chang (2019) 4,0

Alternatieve titel: So Long, My Son, gisteren om 16:12 uur

Het relaas van twee echtparen, directe familie van elkaar, wiens leven net zozeer getekend wordt door een tragisch ongeluk als door de politiek en sociaal-culturele verandering van hun vaderland China. De volwassenen zijn geboren in het tijdperk van Mao en moeten zich tot hun grote verdriet schikken in een wet die slechts één kind per gezin toestaat.

De meesterlijke regie van Xiaoshuai Wang is voelbaar in de tot in de details uitgedachte camerastandpunten, het uitstekende acteerwerk en het gebruik van die afwisselend ongemakkelijke en rustgevende stiltes die het menselijk leven tekenen. Die stiltes stellen je geduld op de proef, maar het is een sleutelelement in een film waarin zwijgen - en de zwijgcultuur die het 'oude' China typeert - een grote invloed heeft op de levens van de hoofdpersonen. Xiaoshuai Wang vertelt het verhaal niet-chronologisch waardoor de diepere lagen achter de familiegeschiedenis en de bijbehorende emoties zich geleidelijk ontvouwen gedurende een periode van ruim 30 jaar, beginnend in de jaren '80. De make-up is volstrekt overtuigend, maar juist daardoor moet je zeker in het begin regelmatig goed kijken wie nou eigenlijk wie is, maar wie geduld kan opbrengen en bij de les weet te bleven zal zich zeker laten meeslepen door het genuanceerde spel en met een flinke brok in de keel de bioscoopzaal verlaten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Sun Valley Serenade (1941) 3,5

afgelopen dinsdag om 20:53 uur

stem geplaatst

» details  

Sunnyside Up (1929) 3,5

Alternatieve titel: Sunny Side Up, afgelopen zondag om 21:06 uur

stem geplaatst

» details  

Sommersturm (2004) 2,5

Alternatieve titel: Summer Storm, afgelopen zondag om 16:48 uur

stem geplaatst

» details  

Murdered for Being Different (2017) 4,0

afgelopen zondag om 12:06 uur

Gemaakt met goedkeuring en hulp van Robert Maltby en de nabestaanden van Sophie Lancaster maakte de BBC dit indrukwekkende drama over twee jongeren die in 2007 in coma raakten nadat ze door een groep jongens zwaar waren mishandeld. Michel Gorman [Reiss Jarvis], één van de ooggetuigen, is te geschokt om in te grijpen, maar is de enige die een ambulance belt. Hij is dan ook het belangrijkste aanknopingspunt voor de detective Steph Farley [Chanel Cresswell] in de zoektocht naar de daders. Het probleem is dat Michel de daders kent en vreest voor zijn leven als hij ze aangeeft bij de politie.

Sfeervol gefilmd en sterk geacteerd drama toont niet alleen de gevolgen van een hate-crime voor de slachtoffers en de familie, maar ook de problemen die de politie ondervindt bij het opsporen van de daders, ook als er flink wat ooggetuigen zijn. Integer gemaakt, realistische reconstructie van deze beruchte zaak is actueler dan ooit en zeer de moeite waard.

» details   » naar bericht  » reageer  

Only You (2018) 2,5

afgelopen zaterdag om 17:34 uur

Hoewel dit romantische drama goed is geregisseerd en Laia Costa een voortreffelijke rol neerzet, is het relaas van twee ietwat egocentrische geliefden die uit alle macht proberen een kind te krijgen een veel te lange zit. Toegegeven, ik ben een scepticus op het gebied van liefde en Jake en [Josh O'Connor] en Elena [Laia Costa] bevestigen al mijn ideeën over onzin van een moderne relatie, maar het verhaal heeft hoe dan ook amper genoeg inhoud voor een film van 90 minuten, laat staan van bijna twee uur!

» details   » naar bericht  » reageer  

Diego Maradona (2019) 4,5

Alternatieve titel: Maradona, afgelopen zaterdag om 17:34 uur

Diepgaand portret van misschien wel de meest verafgode sportman van zijn generatie. Fascinerende archiefbeelden en commentaren van sleutelspelers in het relaas van Maradona - waaronder Diego zelf - tonen hoe het briljante, maar zeer onzeker straatschoffie Diego dusdanig zoveel moeite had met de druk en de media-aandacht dat hij met het flamboyante, zelfverzekerde alter-ego Maradona op de proppen kwam. "Met Diego zou ik naar het eind van de wereld reizen, maar met Maradona zou ik geen stap zetten", aldus Fernando Signorini, Maradona's persoonlijke trainer tijdens diens hoogtijdagen bij Napoli. Regisseur Asif Kapadia toont de combinatie van bedrog en genialiteit waarmee hij tijdens het WK 86 revanche nam voor de door zijn vaderland verloren Falkland-oorlog en hoe voetbalclub Napoli aan zijn hand transformeerde van een alom beschimpte degradatiekandidaat tot kampioen van Italië en Europa. Het toont tevens waarom en hoe hij ineens van zijn voetstuk viel nadat hij in de halve finale van het WK 1990 in Napoli een penalty tegen Italië feilloos binnen schoot. Een even fascinerende als schrijnende studie naar de manier waarop media een eenvoudige jongen kunnen maken en breken, alsmede een best-of en worst-of Maradona's carrière (waaronder de beruchte charge door De Slager van Bilbao en Maradona's genadeloze wraakactie na afloop van de finale van de Copa Del Rey 1984).

» details   » naar bericht  » reageer  

Once upon a Time ... in Hollywood (2019) 4,0

Alternatieve titel: Once upon a Time in Hollywood, 16 augustus, 19:13 uur

Briljant geregisseerde nostalgie met (alweer) een foutloze vertolking van Leonardo DiCaprio en Brad Pitt in topvorm. DiCaprio speelt de rol van Rick Dalton, de ster van een populaire westernserie uit de jaren '50 die anno 1969 vooral gastrolletjes als schurk in pilots voor nieuwe series speelt. Cliff Booth [Pitt] is al geruime tijd Ricks stuntman en omdat Rick niet meer zelf mag rijden betaalt hij Cliff om zijn chauffeur, klusjesman en rechterhand te zijn. Wanneer de flamboyante producer Marvin Schwarz (zonder -t!) [Al Pacino] Rick een rol biedt in een spaghettiwestern krijgt zijn carrière een nieuwe impuls. Daltons buren zijn Roman Polanski [Rafal Zawierucha] en Sharon Tate [Margot Robbie] en wanneer Cliff flirt met één van de meisjes [Margaret Qualley] van de Manson-Family lijkt het niet zo moeilijk te voorspellen hoe het gaat aflopen.

"Once Upon A Time... in Hollywood" is vooral een smörgåsbord van losse ideetjes en cameo's (Michael Madsen, Kurt Russell, Bruce Dern en de in maart overleden Luke Perry om er maar een paar te noemen), maar Tarantino's kennis van en liefde voor de wereld die hij hier neerzet is voelbaar in elke frame. Het resulteert bovendien in een paar onvergetelijke shots, waaronder één van de meest indrukwekkende tracking shots van een man te paard. Dit is meer een reconstructie van een tijdperk dan een film, maar wel ééntje met een paar twists (Mike Mohs scène als Bruce Lee is een hoogtepunt), waarvan de extreem gewelddadige finale waarschijnlijk de meeste stof tot napraten geeft.

» details   » naar bericht  » reageer  

Ask Dr. Ruth (2019) 4,0

16 augustus, 14:43 uur

In de aanloop naar haar 90e verjaardag laat Dr Ruth Westheimer haar leven onder de loep leggen door regisseur Ryan White. De vrouw die in de jaren '80 uitgroeide tot een media-icoon met haar revolutionaire radioprogramma 'Sexually Speaking' op de New Yorkse radiozender WYNY, waarin ze onomwonden, maar vooral met respect voor alle vragenstellers, bellers en luisteraars voorzag van advies op het gebied van relaties en seks, speelde tevens een sleutelrol in het doorbreken van taboes rondom AIDS en abortus. Maar het verhaal van de Joodse vrouw die in 1928 in Duitsland werd geboren als Karola Ruth Siegel, is om vele andere redenen inspirerend. Ze overleefde de oorlog doordat haar ouders de moed hadden om haar met Kindertransport naar Zwitserland te sturen, na de oorlog belandde ze in Palestina, volgde een training als sluipschutter en raakte zwaar gewond bij een bombardement tijdens de burgeroorlog die ontstond na de stichting van de staat Israël. En da's nog lang niet alles! Maar het is de energie, de levenslust en de pure charme van deze 1,40 lange vrouw die deze documentaire zo interessant maakt. De terugblik op haar allereerste relatie, haar stukgelopen huwelijken en de gesprekken met haar kinderen maken dit tevens tot een persoonlijk portret dat onvermijdelijk gelijkenissen vertoont met RBG (2018), maar dat mag je in dit geval gerust beschouwen als een aanbeveling.

» details   » naar bericht  » reageer  

Genova (2008) 4,5

Alternatieve titel: A Summer in Genova, 16 augustus, 09:29 uur

Een half jaar nadat zijn echtgenote [Hope Davis] is omgekomen bij een auto-ongeluk waarbij zijn beide dochters waren betrokken, besluit ader Joe [Colin Firth] te verhuizen naar Genua waar hij een baan heeft weten te bemachtigen aan de universiteit. Oudste dochter Mary [Perla Haney-Jardine] geeft haar veel jongere zusje Kelly [Willa Holland] de schuld van het ongeluk en probeert zich los te rukken van haar familie. Kelly kampt mede daardoor met een enorm een enorm schuldgevoel wat zich uit in heftige paniekaanvallen waarin ze om haar moeder roept. Joe wordt verscheurd tussen zijn verantwoordelijk als vader en zijn behoefte aan een nieuwe relatie.
Uitstekend geregisseerd, goed geobserveerd, maar vooral hartverscheurend portret van een gezin dat probeert het verlies van een familielid te verwerken. Winterbottoms typische documentaire-achtige stijl verhoogt de intensiteit van de genuanceerde vertolkingen van de hoofdrolspelers, inclusief Catherine Keener als Joes collega, een vriendin van vroeger.

» details   » naar bericht  » reageer  

Scary Stories to Tell in the Dark (2019) 3,5

Alternatieve titel: Scary Stories, 8 augustus, 21:11 uur

stem geplaatst

» details  

La Promesse de l'Aube (2017) 4,5

Alternatieve titel: Promise at Dawn, 8 augustus, 21:11 uur

stem geplaatst

» details  

Summer Holiday (1963) 2,0

7 augustus, 18:43 uur

Een Britse variant op één van de vele matige Elvis-films en dat is maar goed ook. In tegenstelling tot Elvis Presley is Cliff Richard een weinig getalenteerd acteur en een weinig begenadigd danser dus past dit soort formulematige oubollige lolmakerij precies in zijn straatje. Wat moet doorgaan voor een verhaal is een excuus om verschillende Europese locaties aan te doen en Cliff en kornuiten te laten flirten en flikflooien met bevallige jonge dames. De titelsong en 'Bachelor Boy' zijn Cliff-klassiekers, maar afgezien van een welkome cameo van The Shadows is het muzikaal niet interessant, soms tegen het bizarre aan - een erg knullige poging om de magie van "Seven Brides for Seven Brothers" te evenaren is een dieptepunt.. Het zal fans van Cliff weinig deren. Op zijn zang valt namelijk niets aan te merken en het feit dat hij zijn carrière tot diep in de 21 eeuw heeft weten voort te zetten getuigt van een groot talent gecombineerd met een bewonderenswaardige doorzettingsvermogen en werklust.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Clinton Affair (2018) 4,5

7 augustus, 17:50 uur

stem geplaatst

» details  

Tel Aviv on Fire (2018) 3,5

Alternatieve titel: Tel Aviv Boeret, 7 augustus, 17:35 uur

De Palestijnse Salem [Kais Nashif] moet dagelijks door een checkpoint om zijn werk als adviseur (en later scenarist) van de populaire soapserie "Tel Aviv On Fire" te bereiken. Door een verspreking staat hij plotseling oog in oog met commandant Assi [Yaniv Biton] en lijken de rapen gaar. Salem probeert zich uit zijn netelige situatie te redden door Assi te vleien en hem te bombarderen tot onofficiële adviseur van de soap. Eén van de hoofdrolspelers in de soap is namelijk een Palestijnse officier. De problemen beginnen zich op te stapelen wanneer Assi steeds meer eisen gaat stellen en hij zijn macht denkt te kunnen gebruiken om de finale van de soap volledig naar zijn hand te zetten. Maar de ideeën van een Israëlische commandant komen niet overeen met die van de Palestijnse producers. Het is aan Salem om met een scenario te komen waar beide partijen gelukkig mee zijn.

Nashifs laconieke vertolking is een minpunt waardoor deze goed geschreven satire niet helemaal uit de verf komt. Biton maakt echter veel goed als de strenge, maar charismatische commandant en Zoabi weet door middel van stilering en een stroperige score tevens de wereld van de soapserie op liefdevolle wijze op de hak te nemen. Het is bovendien aangenaam een film te zien die de situatie in Israël en Palestina met een gezonde dosis zelfspot benadert.

» details   » naar bericht  » reageer  

Au Bout des Doigts (2018) 2,0

Alternatieve titel: In Your Hands, 3 augustus, 18:08 uur

Step Up voor pianisten met een hoofdrolspeler die qua uiterlijk het midden houdt tussen Channing Tatum en Taron Egerton. Hoewel Mathieu [Jules Bencherit] niet meer dan een paar jaar les heeft gehad van zijn mentor (een buurman op leeftijd) is Pierre [Lambert Wilson], het hoofd van de afdeling muziek van het Conservatorium in Parijs, zo onder de indruk van Mathieus pianospel op een piano in een winkelcentrum, dat hij het straatschoffie koste wat kost aan zijn school wil verbinden. Sterker nog: hij is vastbesloten Mathieu zijn school te laten vertegenwoordigen op een prestigieus internationaal concours! Mathieu grijpt zijn kans, ook al omdat hij daarmee zijn taakstraf voor een mislukte inbraak ontloopt, maar (zucht) het gaat niet over rozen.

Problemen komen en verdwijnen als sneeuw voor de zon, ook in de romance met celliste Anna [Karidja Touré], maar de muziek is indrukwekkend en Wilson weet zijn personage van een diepgang te voorzien die nauwelijks op papier is terug te vinden. Fans van Kristin Scott Thomas zullen niet zozeer teleurgesteld zijn over haar spel, maar wel over haar ondankbare rol. Volgende keer beter, zullen we maar hopen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Professor (2018) 1,5

Alternatieve titel: Richard Says Goodbye, 1 augustus, 14:50 uur

Het gebrek aan karakterisering en een onevenwichtige toon liggen mede ten grondslag aan een weinig memorabele vertolking van Johnny Depp in de rol van Richard, een leraar die te horen krijgt dat hij niet lang meer te leven heeft. Hij besluit ter plekke dat hij zich niet laat behandelen en besluit in de laatste 6 maanden van zijn leven de zaken eens heel anders aan te pakken. De zelfingenomen Richard zwelgt vooral in zelfmedelijden waardoor zijn inspirerend bedoelde gedrag eerder pathetisch overkomt. Het gebrek aan emotionele diepgang zorgt ervoor dat de film, net als zijn centrale personage, kil en afstandelijk overkomt. Het feit dat het scenario van regisseur Wayne Roberts zwalkt tussen (zwarte) komedie en drama. Veruit het beste werk komt van Danny Huston die als Richard beste vriend Peter als enige toont over de talenten te beschikken om het middelmatige scenario te ontstijgen.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Dead Don't Die (2019) 3,5

31 juli, 19:25 uur

Niet geheel onverwacht neemt Jim Jarmusch uitgebreid te tijd om de kleurrijke karakters, hun onderlinge relaties en de setting (Centerville, Ohio) neer te zetten. De eerste helft van deze zombiefilm met een twist kabbelt dan ook vooral voort op het niet geringe charisma van Adam Driver en Bill Murray als twee agenten die zich langzaam maar zeker beginnen te realiseren dat de veiligheid van hun stadje meer dan ooit op het spel staat. Veteranen als Tom Waits, Danny Glover en Steve Buscemi dragen hun steentje bij, maar toch wordt je geduld behoorlijk op de proef gesteld tot Jarmusch' eerbetoon aan en parodie op (met name) de Living Dead-trilogie van George A Romero vrij plotseling op gang komt. Een hilarische scène in een mortuarium met Tilda Swinton en haar verwijzing naar de titel is de inleiding voor een niet altijd origineel, maar onderhoudend slotstuk waarbij de afwezigheid van bloed een opvallende, maar effectieve keuze blijkt te zijn. Uiteindelijk heeft het allemaal maar weinig om het lijf, maar het puike acteerwerk van Driver en Murray - die hun grappen met een gladgestreken gezicht uitspreken - maken dit zeker de moeite waard. De moraal van het verhaal? Het is altijd fijn om van tevoren het volledige scenario te kunnen lezen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Weldi (2018) 4,0

Alternatieve titel: Dear Son, 31 juli, 18:25 uur

De fenomenale vertolking van Mohamed Dhrif houdt je als kijker aan de buis gekluisterd in dit nauwkeurig opgebouwde psychologische familiedrama. Regisseur Mohamed Ben Attia weet voortreffelijk acteerwerk te halen uit zijn onervaren cast in dit verhaal over Riadh, een vriendelijke, gerespecteerde havenarbeider, die zich zorgen maakt over de stevige migraine-aanvallen van zijn zoon Sami, die op het punt staat zijn examens te doen. Wanneer Sami onaangekondigd blijkt te zijn vertrokken naar Syrië zet Riadh alles op alles om zijn zoon terug te halen.

Ben Attia filmt het verhaal volledig vanuit het perspectief van vader Riadh en geeft je als kijker de tijd om hem en zijn leven te leren kennen. Dat vergt weliswaar wat geduld, maar hij wekt daarmee begrip en sympathie voor zijn hoofdpersoon en dat maakt de tweede helft van de film extra meeslepend en ontroerend. Zangeres Imen Cherif - de het enige lid van de cast met een beetje acteerervaring - scoort ook in een vermakelijke vertolking als Sami's aardse tante die zo haar eigen oplossingen voordraagt voor Sami's 'probleem'.

» details   » naar bericht  » reageer  

Tarde Para Morir Joven (2018) 0,5

Alternatieve titel: Too Late to Die Young, 29 juli, 15:26 uur

Wie het leuk vindt om 75 minuten lang naar B-roll te kijken wordt op zijn wenken bediend in dit volstrekt nietszeggende surrogaat voor een slaapmiddel. Posters van een jonge Sinéad O'Connor plaatsen het verhaal duidelijk aan het eind van de jaren '80, maar dat weerhoudt regisseur/scenarist Dominga Sotomayor Castillo er niet van om een abominabele versie van Mazzy Stars "Fade Into You" uit 1993 op de soundtrack te pleuren. Vol scènes waarin helemaal niets gebeurt, waarschijnlijk bedoeld om de leegheid van het leven voor de Chileense tieners en kinderen in deze film te illustreren, maar het dwingt vooral tot een stukje zelfreflectie: wat bezielt mij als kijker deze film te aanschouwen? Laten we het houden op een stukje trots dat ik sinds Battlefield Earth (2000) nooit meer voortijdig een bioscoopzaal heb verlaten. Alleen als een combinatie van airco met een kleine 2 uur slaap je aanspreekt, is een bezoek aan deze film te rechtvaardigen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Veearts Maaike (2019) 3,5

27 juli, 14:45 uur

Rundveearts Maaike van den Berg combineert haar werk als veearts bij Van Stad Tot Wad in het Groningse Loppersum met beleidstechnisch werk waarbij ze zich verdiept in de toekomst van de veehouderij op nationaal en internationaal vlak. Van den Berg heeft duidelijk verstand van zaken en in haar gesprekken met de boeren die ze ontmoet komen de politieke ontwikkelingen met grote regelmaat naar voren.

Wie niet tegen bloed of beelden van operaties kan, dient deze film links te laten liggen. We zien namelijk tot in detail een aantal behoorlijk intensieve behandelingen van runderen. Regisseurs Jan Musch en Tijs Tinbergen hebben ook aandacht voor de boeren en tonen de bijzondere band die ze hebben met hun vee, maar ook hoe zij zich voorbereiden op een, veelal onzekere, toekomst. Musch en Tinbergen beperken zich vooral tot een registratie en halen verschillende interessante thema's aan. Dat levert een documentaire op die afwisselend mooi, boeiend, aangrijpend en grappig is, maar die nergens werkelijk de diepte in gaat. Het is hoe dan ook een vermakelijke kijk in de keukens van veeartsen post-James Herriot en moderne boerenfamilies.

» details   » naar bericht  » reageer  

Le Chant du Loup (2019) 1,0

Alternatieve titel: The Wolf's Call, 26 juli, 20:47 uur

Een hoop duikboot-gebabbel, kapiteins en andere autocratische figuren die bevelen schreeuwen, bordkartonnen karakters en matige special effects maken dit tot een B-prulletje dat de moeite van het vergeten niet eens waar is. Let ook maar eens op dat moment in de finale waarop een aantal mensen door een lange gang naar een schijnbaar heel belangrijke kamer loopt en durf je eens af te vragen wat het nu van dit alles is. Het scenario geeft geen antwoord op die vraag, maar het is een teken dat regisseur Antonin Baudry zich blijkbaar te laat besefte hoe saai en clichématig deze duikbootthriller dreigde te worden. Natuurlijk draait het om het voorkomen van een wereldoorlog en is er één anti-held met een twijfelachtig verleden die een sleutelrol speelt. In alle opzichten een luie film.

» details   » naar bericht  » reageer  

Midsommar (2019) 1,0

26 juli, 15:27 uur

Ari Asters mislukte poging om een variant te maken op cultklassieker The Wicker Man (1973) begint veelbelovend en Florence Pugh maakt indruk als Dani, een zeer getroebleerde tiener die hoopt haar broze relatie met vriendje Chris [Jack Reynor] te redden door met hem en zijn vrienden mee te gaan op een vakantiereis naar een commune in Zweden. Will Poulter is ook goed in zijn grotendeels komische rol als Mark en de onheilspellende score en bijbehorende camerabewegingen geven nog hoop. Het duurt echter bijna 75 minuten voor er daadwerkelijk iets boeiends gebeurt, maar - sorry, deze woordspeling kan ik niet laten lopen - daarna gaat het snel bergafwaarts.en laat Aster zijn karakteriseringen varen. Het wordt dan snel een dwaze boel die afzakt naar ontzettend dwaas en dan de laatste 45 minuten regelmatig een ronduit belachelijk niveau behaalt. Verrassende wendingen heb ik niet kunnen ontdekken, maar een groot gedeelte van het aanwezige bioscooppubliek kon in ieder geval met mij hardop lachen om de idiote, hysterische finale van deze nauwelijks uit te zitten zwarte komedie (?)! Vakantieman. ben ik al bruin?

» details   » naar bericht  » reageer  

Blond, Blue Eyes (2006) 4,0

Alternatieve titel: Rutger Hauer, Blond, Blue Eyes, 26 juli, 10:19 uur

stem geplaatst

» details  

Ruben Brandt, a Gyűjtő (2018) 1,5

Alternatieve titel: Ruben Brandt, Collector, 26 juli, 09:25 uur

Een aaneenschakeling aan saaie kunstroven en een vaag, nauwelijks bestaand plot dat verder wordt ondermijnd door flashbacks en nachtmerries die uitsluitend tot doel hebben zoveel mogelijk verwijzingen naar bestaande kunstenaars en hun kunstwerken in deze heistfilm te proppen. Vooral de nachtmerries leveren enkele visueel fraaie momenten op, maar Krstic heeft verhaal, karakterisering en spanningsopbouw overboord gegooid ten faveure van stilering en een gedateerde interpretatie van 'cool' zijn. In een korter format was dat waarschijnlijk genoeg geweest, maar het is bij lange niet voldoende om een film van deze speelduur interessant te houden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Waco: Madman or Messiah (2018) 4,5

25 juli, 18:16 uur

De niet altijd even overtuigende reconstructies zijn de enige smetjes op een goed onderzochte, uiterst boeiende documentaire over één van de meest controversiële figuren van de jaren '90. Anno 1993 was David Koresh de leider van een religieuze gemeenschap die zich voorbereidde op 'het einde der tijden' in een afgelegen woongemeenschap op Mount Carmel bij Waco. Toen de plaatselijke politie lucht kreeg van het feit dat de zogenaamde Branch Davidians zware wapens in bezit hadden, begonnen de alarmbellen te rinkelen en dat leidde tot een belegering van Mount Carmel die 51 dagen zou duren en op rampzalige wijze tot zijn einde kwam. . Regisseur Christopher Spencer slaagde erin om aanhangers van Koresh voor de camera hun kant van het verhaal te vertellen: mensen die eerder vertrokken, mensen die tijdens de onderhandelingen een sleutelrol speelden en mensen die er tot het bittere einde bij waren en de belegering op wonderbaarlijke wijze wisten te overleven. Wat de documentaire extra spannend én betrouwbaar maakt, is het feit dat een aantal van de geïnterviewde volgelingen van Koresh hem ook 25 jaar later nog ziet als De Messias. Deze documentaire is daardoor veel objectiever dan de eenzijdige berichtgeving de wereld kreeg voorgeschoteld. Zowel plaatselijke als FBI-agenten doen hun verhaal, maar ook de bijdrage van betrokken experts op het gebied van apocalyptische cults, alsmede journalisten, verbreden het perspectief op waardevolle wijze. Spencer maakt bovendien zeer goed gebruik van het archiefmateriaal en door steeds heen en weer te springen tussen de belegering en de gebeurtenissen die daartoe leidden, is deze documentaire zo spannend als een nagelbijter van een thriller, ook als je weet hoe het allemaal gaat eindigen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Ballon (2018) 3,5

Alternatieve titel: Balloon, 18 juli, 22:40 uur

stem geplaatst

» details  

True Story (2015) 2,0

16 juli, 10:48 uur

stem geplaatst

» details  

Seltsimees Laps (2018) 4,0

Alternatieve titel: The Little Comrade, 15 juli, 18:51 uur

stem geplaatst

» details  

Qui M'aime Me Suive! (2019) 3,5

Alternatieve titel: T'Exagères!, 15 juli, 18:50 uur

stem geplaatst

» details  

McFarland, USA (2015) 3,5

15 juli, 10:54 uur

Het waargebeurde verhaal achter het succes van het hardloopteam van McFarland High School dat in 1987 vanuit het niets kampioen van Californië werd. Spil in dat verhaal is coach Jim White [Kevin Costner], een gymdocent wiens reputatie door een paar akkefietjes dusdanig is aangetast dat hij - zo beschouwt hij het zelf - niets beter weet te krijgen dan een aanstelling in McFarland. Zijn vrouw [Maria Bello] en dochters [Morgan Saylor, Elsie Fisher] voelen zich aanvankelijk totaal niet thuis in het kleine stadje waar veel mensen van Midden-Amerikaanse achtergrond wonen. Jim ontdekt echter bij toeval dat een paar van zijn pupillen ontzettend goed kunnen hardlopen en hij probeert uit alle macht wederzijds vertrouwen en respect te kweken, maar daarvoor moet hij flink wat persoonlijke en culturele obstakels overwinnen. Hij krijgt gelukkig hulp uit onverwachte hoek.

Costners spel is iets te onderkoeld en Niki Caro is niet van plan om het wiel opnieuw uit te vinden, dus valt ze terug op de vertrouwde regie- en montagetrucjes die we kennen uit bekende sportdrama's. De uitkomst is niet zo moeilijk te raden, maar het is de manier waarop de familie White langzaam vergroeid raakt met de bewoners van McFarland dat dit sportdrama boven de middelmaat doe uittillen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Crawl (2019) 2,5

15 juli, 10:28 uur

"Is er een orkaan in de buurt? Nou, als iedereen toch wordt geëvacueerd lijkt het mij een goed idee om eens wat reparatiewerkzaamheden te verrichten in de kruipruimte van mijn huisje waar toch niemand is die me kan helpen." Een weinig logische redenering, maar wel ééntje die je als kijker wordt geacht te slikken in deze vrij idiote horrorfilm waarin begaafd zwemster Haley Keller na een verontrustend gesprek met haar zus [Morfydd Clark] besluit alle waarschuwingen te negeren om haar vader [Barry Pepper] te redden. En ja, die bevindt zich dus in een kruipruimte waar hij gezelschap heeft gekregen van een paar alligators die zich daar om eveneens vrij vage redenen bevinden. Goed, we hebben onderweg naar huize Keller een bordje met "Alligator Farm" gezien en daar moeten we het blijkbaar mee doen. Let ook eens op het effect dat de orkaan heeft op Haleys haar - verwaarloosbaar - en verwonder je over het antwoord op de vraag hoe snel je nog kunt zwemmen als een alligator je in je been, je arm én je schouder heeft gebeten. Ik weet wat The Black Knight in zo'n situatie zou zeggen, maar diens uitspraken moet je óók met een flinke korrel zout nemen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Britt-Marie Var Här (2019) 3,0

Alternatieve titel: Britt-Marie Was Here, 14 juli, 16:39 uur

Luchtig, maar weinig opzienbarend komisch drama houdt zich staande dankzij uitstekend werk van Pernilla August als de 63-jarige Britt-Marie, een vrouw die besluit haar leven om te gooien nadat ze oog in oog komt te staan met de vrouw met wie haar echtgenoot Kent [Peter Haber] een affaire heeft. Ze weet een baantje te bemachtigen als jeugdwerker waarbij ze wordt geacht een groepje kinderen te coachen ter voorbereidings op een voetbaltoernooi. Er zijn twee problemen: er is geen fatsoenlijk voetbalveld en Britt-Marie heeft geen verstand van voetballen! Het is niet zo moeilijk te raden in welke richting het verhaal zich gaat begeven, maar onderweg komen geleidelijk te weten waarom Britt-Marie is zoals ze is. Het ontwapenende spel van August doen je de clichés vergeven, ook al is dat niet voldoende om deze film tot een echte aanrader te maken.

» details   » naar bericht  » reageer  

Mia et le Lion Blanc (2018) 4,0

Alternatieve titel: Mia and the White Lion, 12 juli, 16:31 uur

Hartstochtelijk pleidooi tegen de Zuid-Afrikaanse politiek die het mogelijk maakt legaal leeuwen te fokken voor de plezierjacht. Prachtig in beeld gebracht door Brendan Barnes, maar het meest wonderlijke is het spel van de werkelijk onverschrokken Daniah de Villiers als Mia, een meisje dat zich pas thuis begint te voelen in haar nieuwe thuisland Zuid-Afrika wanneer ze, na een moeizame start, een bijzondere vriendschap opbouwt met een witte leeuw genaamd Charlie [echte naam: Thor]. We zien niet alleen De Villiers letterlijk opgroeien, maar ook Charlie. Hoewel de wetenschap beweert dat het levensgevaarlijk is om in de nabijheid van jongvolwassen leeuwen, lijkt De Villiers geen moment onder de indruk. Er is ook een interessant subplot omtrent Mia's oudere broer Mick [Ryan Mac Lennan], die worstelt met zijn geestelijke gezondheid en het scenario weet bovendien lokale folklore op een respectvolle, effectieve manier te verwerken in het verhaal. Het leidt tot een prachtige, emotionele finale die je een paar ongeloofwaardige momenten (laat een bekentenis niet door je broer filmen!) doen vergeven. Een uitstekende familie voor jong en oud en een must voor een ieder wiens hart smelt voor welpjes.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Professor and the Madman (2019) 3,0

11 juli, 20:51 uur

Farhad Safinia neemt teveel hooi op zijn vork in dit oppervlakkige, te nadrukkelijke geregisseerde historische drama door te proberen zowel recht te doen aan James Murray [Mel Gibson], de autodidactische talendeskundige die zich stort op de schier onmogelijke taak om de eerste editie van The Oxford Dictionary te voltooien, en William Chestor Minor [Sean Penn], een voormalig officier in de Amerikaanse Burgeroorlog die in een krankzinnigengesticht terecht is gekomen nadat hij in een vlaag van verstandsverbijstering de onschuldige George Merrett [Shane Noone] dood schoot. Murray moet zich zien staande te houden onder de druk die 'echte' Oxford-academici hem steeds opleggen met behulp van een select groepje trouwe medewerkers en worstelt met zijn rol als echtgenoot en vader, Minor worstelt met zijn geestelijke gezondheid en schuldgevoel, maar vindt iets van zijn oude zelf terug wanneer hij zich volledig stort op het lezen van boeken na een algemene oproep van Murray. Er is ook nog een subplot omtrent Merrets weduwe [Natalie Dormer]. Het feit dat Safinia al deze elementen in iets meer dan twee uur wil proppen betekent dat bepaalde aspecten nadrukkelijk onderbelicht blijven - de dood van Murrays echtgenote is het meest schrijnende voorbeeld. Penn acteert er enorm op los en Gibson doet zijn best om hem te evenaren, ook al is zijn rol beduidend minder interessant. De sterkste momenten komen echt op het conto van Jennifer Ehle, als Murrays geduldige echtgenote en de altijd betrouwbare Eddie Marsan als Muncie, de gevangenisbewaarder die een sleutelrol speelt in Minors rehabilitatie. Zij zorgen voor enkele zeer ontroerende momenten in een regelmatig wat frustrerende reconstructie van een cruciaal stuk geschiedenis.

» details   » naar bericht  » reageer  

Summer and Smoke (1961) 3,5

7 juli, 21:16 uur

stem geplaatst

» details  

Suez (1938) 2,0

7 juli, 21:09 uur

stem geplaatst

» details  

Sudden Fear (1952) 4,5

7 juli, 12:35 uur

stem geplaatst

» details  

Le Jeune Ahmed (2019) 5,0

Alternatieve titel: Young Ahmed, 4 juli, 19:19 uur

De gebroeders Dardenne leveren opnieuw een meesterwerk af in deze sobere vertelling over tiener Ahmed [Idir Ben Addi], een jongen wiens radicale opvattingen over de Islam hem doen besluiten een aanslag te plegen op zijn bijleslerares omdat die leerlingen Arabisch wil bijbrengen door middel van (moderne) kinderliedjes. Het klinkt controversieel, maar het scenario laat in het midden waar de verantwoordelijkheid ligt voor Ahmeds daden. Is het de Imam die Ahmed verwart met dubbelzinnige uitspraken? Is het de verdeeldheid binnen de Moslimgemeenschap over de rol van de Koran in het taalonderwijs van hun kinderen? Is het de neef die - zo lijkt het in ieder geval - zijn familie heeft verruild voor de strijd tegen de ongelovigen? Of is er een strikt persoonlijke reden waarom Ahmed volledig opgaat in zijn geloof en de bijbehorende rituelen? Met een paar simpele regie-aanwijzingen zet Ben Addi zijn karakter neer als iemand die zich volledig heeft afgesloten van zijn omgeving en zijn emoties. Ahmed vermijdt oogcontact en in de hele film zijn er maar twee momenten waarop hij menselijke emoties toont. Het slot is ijzingwekkend spannend en zeer aangrijpend bovendien. Niet te missen!

» details   » naar bericht  » reageer  

Cat Stories (2019) 3,0

4 juli, 19:19 uur

Carmen Cobos groeide op in het zuiden van Spanje maar vestigde zich in 1997 in Nederland. Nog steeds begrijpt ze niet waarom zoveel Nederlanders een kat als huisdier houden: het zijn eigenwijze dieren die buiten horen rond te lopen, aldus Cobos. In een poging iets van deze cultuurkloof te overbruggen, besluit Carmen zich aan te bieden als kattenoppas. Op die manier raakt ze niet alleen in gesprek met kattenliefhebbers, maar bouwt ze zelf ook een relatie op met de katten en poezen waar ze voor zorgt. Carmen bezoekt bovendien de Dierenopvang Amsterdam (DOA) en loopt een tijdje mee met een 'kattenmoeder' die kittens tijdelijk in huis neemt om ze voor te bereiden op een leven bij een gezin.

De ware kattenliefhebber zal zich ongetwijfeld vergapen aan de shots van kittens en zich vermaken met het ondeugende gedrag van sommige poezen en katten. Cobos krijgt de lachers op haar hand wanneer ze keer op keer (tevergeefs) probeert één van haar 'klanten' te lokken door met een bak met kattenvoer te rammelen en eindeloos 'poes, poes' te roepen. Dat maakt deze luchtige documentaire prima uit te zitten, maar verwacht geen revolutionaire nieuwe inzichten die kattensceptici dusdanig zal bekeren dat zij één van die kittens in de armen zullen sluiten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Spider-Man: Far from Home (2019) 4,0

4 juli, 19:19 uur

Na het zwaarmoedige slot van The Avengers: Endgame vervolgt de franchise met een luchtige, enerverende episode waarin Peter Parker [Tom Holland] zijn superheldenleven even achter zich hoopt te laten tijdens een schoolreis naar Europa. Daar hoopt de verlegen tiener eindelijk het hart te kunnen veroveren van MJ [Zendaya] met behulp van een volledig uitgedacht plan. Dat plan lijkt echter al snel in de prullenbak te kunnen wanneer een Elemental (letterlijk) opduikt in Londen en de stad dreigt te verwoesten. Tot zijn grote verbazing verschijnt Quentin Beck [Jake Gyllenhaal] als superheld en weet die, met een beetje hulp van Spider-Man, een ramp te voorkomen. Quentin hoopt dat hij zich na zijn heroïsche daad mag aansluiten bij The Avengers, maar daarvoor moet hij de altijd wantrouwige Nick Fury [Samuel L Jackson] zien te overtuigen. En dat komt Peter goed uit, zo lijkt het!

Opnieuw een visueel huzarenstukje, maar de special effects gaan nooit ten koste van de personages. Holland blijkt opnieuw perfect gecast en regisseur Jon Watts weet een prima balans tussen humor, actie en een vleugje romantiek te handhaven. JB Smoove is vermakelijk als de paranoïde docent die moet proberen één en ander in goede banen te leiden en het spelplezier straalt af van veteranen Jon Favreau en Marisa Tomei.

» details   » naar bericht  » reageer  

Yesterday (2019) 3,0

3 juli, 19:16 uur

Zelfs een ervaren, succesvol scenarist als Richard Curtis weet het flinterdunne basisidee van deze romantische komedie niet op een overtuigende manier uit te werken tot speelfilmlengte. De humor draait grotendeels op één niet eens geweldige grap: na een wereldwijde stroomstoring van 12 seconden blijkt niemand zich meer de muziek van The Beatles te herinneren, behalve Jack Malik [Himesh Patel], die tot dat moment jarenlang worstelde om met zijn eigen songs een doorbraak te maken als muzikant. Hij besluit van de gelegenheid gebruik te maken door Beatles-liedjes te vertolken en te doen alsof hij die zelf heeft geschreven, maar dat levert uiteraard complicaties op.

Dit is in feite een vrij formulematige en stuurloze romantische komedie waarvan de uitkomst niet zo moeilijk te raden is. Een heel scala aan Beatles-liedjes komt voorbij, maar ondanks het dramatische potentieel van de muziek is het in feite niet meer dan aankleding. Patel is bovendien slechts een middelmatige muzikant en een weinig charismatische persoonlijkheid, wat het moeilijk maakt om te geloven dat hij anno 2019 zoveel succes zou hebben met deze liedjes. Gelukkig is daar Lily James die ronduit charmant is als Jacks manager/grootste fan en de verrassend goed spelende Ed Sheeran neemt zichzelf op amusante wijze op de hak. Curtis lijkt wel een paar goede ideeën te hebben gehad - zijn confrontatie met andere mensen die zich The Beatles óók kunnen herinneren en vooral zijn ontmoeting met de inmiddels 78-jarige kluizenaar John Lennon [een sprekend lijkende Robert Carlyle] - maar helaas zijn die ideeën weggemoffeld ten faveure van het gebruikelijke romkomgeneuzel. Gisteren gezien? Morgen vergeten, gok ik.

» details   » naar bericht  » reageer  

Dronningen (2019) 4,0

Alternatieve titel: Queen of Hearts, 3 juli, 19:16 uur

Een vrouw [Trine Dyrholm] gespecialiseerd in jeugdrecht verleidt haar getroebleerde stiefzoon [Gustav Lindh]. Zoals de stiefzoon in kwestie zelf zegt: juist zij zou beter moeten weten. Het scenario geeft nauwelijks inzicht in de motieven voor de vrouw van middelbare leeftijd, afgezien van een soort onbevredigd seksueel verlangen. Het zich langzaam voltrekkende drama lijkt een opmaat te zijn naar een explosief einde, maar daar is helaas geen sprake van. Het is te danken aan de spelregie van May el-Toukhy en een fraaie tour-de-force van Trine Dyrholm - in mijn ogen de beste Europese actrice van haar generatie - en het even knappe ingetogen tegenspel van Magnus Krepper als haar aanvankelijk nietsvermoedende echtgenoot dat deze film ver boven het matige scenario uitstijgt. En ja, ik dacht even dat de film 'Grunningen' heette.

» details   » naar bericht  » reageer  

Apollo 11 (2019) 4,5

3 juli, 09:40 uur

Vijftig jaar na dato geeft deze onberispelijk geconstrueerde documentaire de mogelijkheid om iets van de spanning rondom de eerste maanlanding opnieuw te beleven. Uiteraard komen alle bekende momenten aan bod, maar het is de aandacht voor procedure die deze film zo fascinerend maakt. Vanaf het moment dat Neil Armstrong, Edwin Aldrin en Michael Collins hun ruimtepak aantrekken is elk moment tot in de puntjes geregisseerd. We zien hoe monteurs op het allerlaatste moment nog een reparatie uitvoeren, horen hoe de crew tijdens de reis communiceren met de honderden technici die hen vanaf aarde ondersteunen. Bovendien doet deze film recht aan Michael Collins, het enige nog levende bemanningslid van Apollo XI. Een terugblik op deze expeditie kan natuurlijk niet zonder het planten van de Amerikaanse vlag op de maan, het telefoongesprek met president Nixon en Kennedy's profetische speech, maar regisseur Todd Douglas Miller legt de nadruk op het feit dat deze maanlanding een overwinning was voor de hele mensheid en niet zozeer voor de VS. Hoewel de ruimtemissies wel degelijk onderdeel uitmaakten van een propagandaoorlog, sluit deze monumentale onderneming daar niet op aan en daarmee is dit een universele herinnering aan het feit dat de mens tot wonderen in staat is.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Good Terrorist (2019) 1,5

3 juli, 09:27 uur

Robert Oey doet een poging twee leden van de beruchte Hofstadtgroep te onderwerpen aan een diepte interview in de hoop zo inzicht te krijgen in de redenen voor hun (beoogde) daden en de invloed die de directe omgeving heeft gehad. Ook vraagt hij zich af in hoeverre het mogelijk is om terroristen te deradicaliseren. Nouredine, die een nieuw leven heeft opgebouwd, heeft echter weinig zin om over zijn verleden te praten. Dat is maar goed ook, want door het gebrek aan ondertiteling verstond ik vrijwel geen woord van wat hij zei. Jason, de andere geïnterviewde, is uitstekend te verstaan, maar nauwelijks te begrijpen. Hij doet steeds krampachtige pogingen om iets zinnigs te zeggen, maar weet daarvoor de juiste woorden niet te vinden. Gesprekken met een ratjetoe aan vermeende experts leveren evenmin nieuwe of interessante inzichten op. Oey probeert het gebrek aan inhoud te compenseren met een onheilspellende soundtrack, maar het is duidelijk dat hij zelf de belangrijkste verantwoordelijk is voor het onheil waarmee je als kijker wordt geconfronteerd. Dat is deze documentaire zelf, helaas.

» details   » naar bericht  » reageer  

Notti Magiche (2018) 1,5

3 juli, 09:18 uur

Je moet waarschijnlijk een expert zijn op het gebied van Italiaanse cinema om deze satirische komedie werkelijk op waarde te kunnen schatten, alhoewel ik zelf ook maar weinig kon met de verwijzingen naar Fellini en Pasolini. Centraal staat de dood van een Italiaanse filmproducer tijdens de halve finale van het WK voetbal in 1990 dat in Italie werd gehouden (Notti Magiche verwijst naar de slogan van dat WK). De politie arresteert en verhoort drie jonge scenaristen die eerder die avond zijn gefotografeerd tijdens een feestelijk etentje met het slachtoffer. Wat volgt is een wirwar van losse Ideeën waardoor het verhaal nauwelijks te volgen is. De cast heeft duidelijk veel plezier gehad in het maken van deze film, maar dat blijkt eens temeer geen garantie voor kijkplezier voor de onschuldige bioscoopbezoeker.

» details   » naar bericht  » reageer  

Nous Finirons Ensemble (2019) 3,5

3 juli, 09:11 uur

Ook als je Les petits mouchoirs (2010) niet hebt gezien, kun je dit vervolg op die film zonder al teveel problemen volgen. De vriendengroep uit die film komt voor het eerst in lange tijd bij elkaar om Max thuis te verrassen met een verjaardagsfeest. Max heeft daar echter totaal geen zin in. Niet alleen omdat er nog wat onuitgesproken frustratie heerst, maar ook omdat zijn relatie op de klippen is gelopen en hij het huis noodgedwongen te koop heeft moeten zetten.

Formulematig uitgangspunt komt tot leven door de chemie tussen de acteurs, scherpe dialogen en een ijzersterke vertolking van François Cluzet als de jarige job. Het verhaal mag dan niet al teveel verrassingen bevatten, maar het is een plezier om deze cast aan het werk te zien en er valt meer dan voldoende te lachen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Camino, een Feature-Length Selfie (2019) 3,0

Alternatieve titel: Camino, 3 juli, 09:03 uur

Een experimentele documentaire waarin Martin de Vries met behulp van een selfie-stick zijn ervaringen tijdens het bewandelen van de Camino over een afstand van zo'n 1600 kilometer. Uiteraard zijn er mooie plaatjes van de omgeving en Martin is een redelijk innemende persoonlijkheid, maar de rigide visuele structuur en de mondeling verslagen van wat hij heeft meegemaakt getuigen niet van een enorme diepgang. Wie de eerste helft echter weet vol te houden wacht een interessanter tweede deel waarin we meer duidelijkheid krijgen over de persoonlijke beweegredenen voor deze wandeling, alsmede over de heilzame werking die deze hachelijke onderneming blijkt te hebben. Het mag een lange en regelmatig wat langdradige zit zijn, maar het doet je wel overwegen om zelf de wandelschoenen weer eens aan te trekken. En wie zelf graag lange wandelingen maakt, delen van de route kent of heeft gelopen, zal hier extra van genieten.

» details   » naar bericht  » reageer  

Le Semeur (2017) 2,0

Alternatieve titel: The Sower, 3 juli, 08:53 uur

Wanneer Louis Napoleon in 1852 een einde maakt aan de Tweede Franse Republiek, laat hij in een klein Frans dorpje de volledige mannelijke bevolking oppakken in de hoop daarmee een tegenrevolutie direct de kop in te drukken. Het is derhalve aan de vrouwen om de werkzaamheden op het land over te nemen totdat hun mannen terug komen. Naar mate de twijfel over het lot van hun mannen groeit neemt het verlangen naar een man toe. De vrouwen spreken af dat ze de eerste de beste man zullen "delen", zodat hij kan "zaaien" (vandaar de titel) en zij genot en eventueel kinderen kunnen oogsten. Die man komt (sic!), doet zijn ding, maar wie denkt dat zich een Shakespeariaanse mix van jaloezie, verlangen, list en bedrog ontvouwt wacht een enorme teleurstelling. Gebaseerd op een waar verhaal, maar ondanks het intrigerende basisgegeven blijkt dat verhaal volstrekt oninteressant.

» details   » naar bericht  » reageer  

Tolkien (2019) 3,5

Alternatieve titel: A Light in the Darkness, 3 juli, 08:43 uur

Technisch verzorgde biografie probeert soms iets te nadrukkelijk een link te leggen tussen gebeurtenissen en personen in Tolkiens leven die de inspiratiebron waren voor zijn legendarische boeken, maar compenseert die wat gekunstelde aanpak met een technisch uitermate verzorgde productie en een aantal indrukwekkend gefilmde droomsequenties en meeslepende reconstructies van Tolkiens ervaringen op het slagveld van WOI.

» details   » naar bericht  » reageer  

Streetwise (1984) 4,0

3 juli, 08:37 uur

Schrijnende, maar fascinerende documentaire geeft een rauw beeld van de dagelijks werkelijkheid voor een aantal dakloze tieners in Seattle. Gemaakt naar aanleiding van een uitgebreid artikel in Life-magazine en terecht genomineerd voor een Oscar, vooral omdat de jongeren volstrekt authentiek over komen. Bijzonder is ook de grote hoeveelheid geïnterviewden die gezamenlijk een dwarsdoorsnede van de maatschappij vormen en aantonen dat dakloosheid niet zozeer gebonden is aan klasse, maar aan problematische thuissituaties. Een niet te missen documentaire die ongetwijfeld ook een belangrijke inspiratiebron voor Penelope Spheeris' The Decline of Western Civilization Part III (1998)

» details   » naar bericht  » reageer  

Child's Play (2019) 3,5

2 juli, 18:27 uur

Child's Play zonder Brad Dourif is als NIghtmare on Elm Street zonder Robert Englund. De remake van Elm Street bleek een mislukking dus je moet je afvragen hoe men op het idee kwam om Chucky nieuw leven in te blazen, temeer daar die serie van Cult of Chucky (2017) nog steeds springlevend leek te zijn! Tyler Burton Smith schreef echter een scenario met een hele andere, maar zeer interessante invalshoek die dit verhaal bovendien stevig in de 21e eeuw plaatste. De oorspronkelijke Chucky was het resultaat van een voodoo-ritueel uitgevoerd door een serie-moordenaar, dus het was een moordenaar in een poppenlijf. in dit geval is de dodelijk Buddi het gevolg van een programmeerfout, bewust gemaakt door een uitgebuite arbeider die zonder pardon op straat is gezet. De Buddi in kwestie is zelflerend, maar beschikt niet over de juiste codering die de pop ervan moet weerhouden gewelddadig te worden. Chucky is derhalve een robot zonder moreel besef en is zich dus letterlijk van geen kwaad bewust! Mark Hamill (als Luke Skywalker de ultieme held voor zeker twee generaties filmliefhebbers) is een briljante keuze voor de stem van Chucky en speelt de rol zonder ironie, maar met precies de juiste mix van volmaakte onschuld en subtiele ironie. Dat alles is niet genoeg om deze slasher te bombarderen tot meesterwerk, maar dit is een bewonderenswaardige reboot van een serie die in zijn oorspronkelijke vorm waarschijnlijk geen kant meer op kon. En wat is het fijn om weer eens horrorfilm te zien die me oprecht doet uitkijken naar de sequel!

» details   » naar bericht  » reageer  

Suburra (2015) 4,0

2 juli, 18:02 uur

stem geplaatst

» details