Over the Moon (2020)

Netflix daagt Disney uit in de strijd om de jonge kijker | Trouw

Ik dacht, oke een nieuwe animatie, dat lijkt me wel wat voor in de ochtend. Ik zet hem aan en het eerste wat ik zie is dat er weer meteen begonnen word met zingen, zucht. Het zal best wel een mooi gemaakte animatie zijn, maar ik ga niet anderhalf uur naar iedere 10 minuten een liedje luisteren. Als ik dat graag zou zien dan keek ik wel een musical.

Zelf mijn kinderen irriteerde zich aan het feit dat er elke 10 minuten gezongen werd. Hoog Disney gehalte. Jammer.

Recensie Over the Moon - muzikaal sprookje | Superguide

Over the Moon staat op Netflix! | Superguide

Songfestival is er niks bij....

Toch wel een sterke animatie vind ik....mooi verhaal,iets te veel muziek.

Tweede helft van de film vind ik wat minder maar dat mocht de pret niet drukken.

Voor netflix is dit toch wel een sterke animatie film.

Samen met mijn 6 jarig dochter en 4 jarig zoontje gezien naar deze film gezien en we hebben er echt van genoten. Veel gezang maar het stoorde ons niet. Het is een leuke film. Heel kleurrijk en vermakelijk. Ideaal om te zien als je kleine kinderen hebt

Een kleuren spektakel over de Chinese mythische wezens.

Als je het zingen en melo-drama voor lief neemt zie je wel een heel mooie animatiefilm, waarin de realistische omgevingsbeelden een lust voor het ook zijn.

Als je dit kijkt met net even de verkeerde combinatie van verdovende middelen in je bloedsomloop, kom je in een bad trip waar je nooit meer uit geraakt.

Meisje bouwt raket, vliegt naar de maan en vanaf daar wordt alles één waas van kleurtjes, rare wezens en uptempo liedjes die klinken als een inzending van Moldavië op het Songfestival.

Vreselijk. 0.5 ster

Gelukkig was ik nuchter toen dit een aantal keer heeft opgestaan voor mijn dochter.

Ik vind het mooi gemaakt, lekker vrolijk en kleurrijk.

Leuk voor meisjes van 4 a 5 jaar oud.

Ook leuk voor meisjes van acht en jongetjes van zes. Persoonlijk kon ik er niet veel mee. Jammer want dat was best mogelijk geweest met het uitgangspunt.

Echter vonden de kinderen het wel heel leuk en dat is overduidelijk de doelgroep.

Mijn advies: zet hem op voor de kinderen en ga zelf anderhalf uur wat anders doen. Gras maaien of zo. Of repareer de trapleuning waar je vrouw al maanden over klaagt.

Inderdaad een film met te veel (middelmatige) liedjes, die zich op de jongere kijker richt en ook erg opzichtig op zowel de Engelstalige als de Chinese markt. Een algoritme van een film, met vergetelijke en vaak zelfs onnodige personages en dierlijke sidekicks. Overigens is de animatie wel verbluffend mooi, ook al zit er vaak niet echt een goed idee achter. Het gedeelte op de maan nodigt creativiteit uit, maar de film vuurt vooral een overdaad aan fluorescerende kleurtjes op de kijker af. Die tafeltennisscène was tamelijk bizar, en dat ze van een figuur uit de Chinese folklore een of andere popdiva hebben gemaakt is ook nogal opmerkelijk.

Verder mag het ook geen verrassing heten dat het afgezaagde verhaal weer bijzonder sentimenteel is, zonder dat dit zich allemaal op een oprechte manier uitbetaalt. De plot voelt behoorlijk warrig en leeg, met ook nog eens best beroerde pacing. Eenmaal op de maan gaat de film overal en nergens heen. De manier waarop rouw wordt gevisualiseerd voelt ook al niet origineel meer na films als Inside Out en Soul. 1.5*.

De film begint als een soort Disney, een musical met die typische personges. Vaag had ik het idee dat men inspiratie had opgedaan bij de opening van Beauty and the Beast. Visueel is het dan wel een heel pak minder dan wat we gewend zijn tegenwoordig, het oogde wat goedkoop en snel gemaakt allemaal. Maar daarna neemt de film een rare afslag waar ik niets mee kon. Enorm kleurrijk, LSD-achtig, maar ik vond het gewoonweg lelijk eruit zien. En de film vloegt allerlei kanten uit en weet nergens meer te interesseren. 1,5*.

Een 6,4 uit de 10 is wel de max die ik dit kan geven, voornamelijk door de opmaak, maar het lag er allemaal zo dicht bovenop allemaal. In handen van Disney of (beter nog) Pixar was dit veeeeeeeeele malen beter geweest.

Vier jaar nadat haar moeder [Ruthie Ann Miles] is overleden, kan Fei Fei [Cathy Ang] niet accepteren dat haar vader [John Cho] zijn leven wil delen met een andere vrouw [Sandra Oh]. Geïnspireerd door haar moeders verhalen over een maangodin [Phillipa Soo] reist Fei Fei naar de maan in de hoop dat ze daar hulp krijgt. Daar leert ze voorspelbare levenslessen met hulp van het archetypische vervelende stiefbroertje [Robert G. Chiu], een uit de gratie geraakte voormalige adviseur [Bowen Yang] en andere wezens. Het verhaal is niet origineel, maar Keane en Kahrs hebben wel genoeg originele visuele ideeën voor deze stijlvol gemaakte, onderhoudende animatiefilm.