L'Étranger (2025)

Lijkt me ambitieus.

Ik denk Ozon dit boek wel perfect kan verfilmen met zijn kille droge stijl.

Ik hoor goede berichten.

Meesterlijke hommage aan Camus! Noch de eigen kleur en stijl van Ozon, noch het andere medium, noch de andere tijdsgeest doen iets af aan de betekenis en kracht van het boek van Camus, integendeel! Châpeau François! Ook de vertolking, en nog het meest die van Benjamin Voisin, vond ik zeer geslaagd! Alleen Denis Lavant was er misschien net iets over...

Toen ik las dat L'étranger in 1967 al eens verfilmd werd, door niemand minder dan Luchino Visconti, ben ik onmiddellijk op zoek gegaan, en gisterenavond heb ik hem op YouTube gevonden!! Visconti is fantastisch! Dat blijft voor mij toch de oude meester, de maestro van de klassieke film. En natuurlijk is er ook maar één Mastroianni! Het is bij zo iemand natuurlijk moeilijk om die los te zien van zijn sterallures, maar ik vond hem toch heel sterk als "straniero". Hij stond voor mij eigenlijk nog dichter bij de Meursault van Camus dan Benjamin Voisin: Mastroianni heeft mij het wereldvreemde, existentiële buitenstaanderkarakter nog beter doen aanvoelen. Maar dat is natuurlijk ook de verdienste van Visconti zelf: die blijft héél dicht bij de tekst van Camus, zo mogelijk nog dichter dan Ozon, zodat het bijna een literaire film wordt, en in elk geval een stuk afstandelijker, beschouwender dan Ozon. Ozon is intenser, closer, lichamelijker, plastischer, meer psychologisch, allemaal heel knap en natuurlijk moderner, maar daarmee ook iets verder van Camus. Visconti blijft bijna cerebraal, plechtig, traag, afstandelijk, maar... dat is Camus ook!

Maar tegelijk viel het mij in eerste instantie op dat de twee films, al ligt er bijna 60 jaar tussen (!), eigenlijk heel dicht bij elkaar liggen! Het kan bijna niet anders dan dat Ozon bij de maestro is gaan 'gluren'. Ik stelde me op zeker ogenblik zelfs de vraag wat de 'meerwaarde" is van de nieuwe verfilming. Meer aansluitend bij het hedendaagse publiek, ja, maar anderzijds zit je hier sowieso met een heel 'select' publiek, dat (tenminste voor een deel) misschien niet echt nood heeft aan een 'moderne' aanpak. Echt 'modern' kan je Ozons zwart-wit-film trouwens bezwaarlijk noemen...