Konferensen (2023)

Erge gewelddadig, meen je dat nu echt? Zeer gewelddadig, daaronder versta ik rauwe bikkelharde compromisloze actie, close-up torture, splatter en slasher zonder humoristische touch.

Een 2,82/5 is op MM, zeker voor horror heus niet zo slecht hoor en logisch als je de stemmingsgrafiek ziet, 3* steekt erboven uit, met 2,5* en 3,5* als tweede en dan verder minimale scores richting de uitersten.

Ook de 5,5/10 op IMDb geeft eerder aan dat het eerder matige film is.

umbra: ja, dat meen ik echt.

Prima film volgens beproefd slasher-concept. De nogal suffe humor werkt voor geen meter, maar de algehele uitvoering vond ik dan weer best oké. 6.5/10*

Te simpel allemaal, ook niet geloofwaardig. Hierdoor onderscheidt deze zich niet van soortgelijke films in het slasher genre.

Wat een irritante bende collega's was me dat. Als dat mijn werkomgeving was, ik zocht een andere job. Je zou haast hopen dat die serial killer die één voor één de weg uitruimde. De film komt niet traag, maar vooral slecht op gang. Humor die weinig aanslaat, veel idiote gesprekken en vervelende karakters.

Gelukkig komt de film echt op dreef wanneer de moordenaar op toerental komt. Best wel wat leuke kills dan. Niet vernieuwend en veel wat we al eerder gezien hebben, maar het werd toen wel meer vermakelijk. Die ene kill met die death ride (letterlijk te nemen hier) vond ik wel een fijntje. En even later die scène op de motorfiets met de vluchtende Jonas, dat was ook wel geinig.

Maar er zijn in zijn geheel véél betere slashers op de markt, je hoeft daar volgens mij zelfs niet zoveel moeite voor te doen.

De satirische ambities van regisseur Patrik Eklund en coscenaristen Thomas Moldestad en Mats Strandberg zitten deze niet onaardige slasherfilm in de weg. In principe is er niets mis met wat komische opvulling om een dunne horrorfilm wat meer gewicht te geven, maar de humoristische uitspattingen in Konferensen zijn voornamelijk flauw en ineffectief. Vooral Adam Lundgren maakt een vervelende en simplistische indruk, waardoor de onderliggende maatschappijkritiek amper serieus te nemen is. Geïnteresseerde kijkers zullen verder ook moeten weten dat de opbouw best ruim is en het lang duurt voordat menig horrorliefhebber aan zijn trekken komt, maar eenmaal de wapens uit de kast worden getrokken kent de film een aantal lekker bloederige uitspattingen. Het geweld is behoorlijk aanwezig en de moorden ogen weliswaar creatief, ook al is de onthulling dat allesbehalve. Konferensen is uiteindelijk een best vermakelijke, maar redelijk onopvallende toevoeging aan het slashergenre. Er gebeurt genoeg om teleurstelling te voorkomen, maar te weinig om indruk te maken.

Deze werd volgens Netflix veel bekeken en bleek een populaire film te zijn. Vol verwachting zette ik hem op, helaas kwam deze maar heel traag op gang, daardoor vond ik het allemaal maar best saai overkomen.

Tja. Had hem bijna uitgezet. Want het eerste uur gebeurt er echt helemaal niks.

Los daarvan is het zo slecht geacteerd, dat het gewoon pijn doet. Slap verhaal. Slap acteerwerk. Tja waarom keek ik hem dan nog, vraag je je af. Nou omdat het een slaughter / slasher film is, dan ben je toch wel benieuwd waar die slaughter dan blijft. Dus ik heb die hele film doorgespoeld (en heb niks gemist) en de de laatste 15 minuten gebeurt het hoor. Daar wordt het eindelijk spannend en daar begint het slachten. Het enige interessante aan de film; de laatste 15 minuten

Daarom echt een kut film. Maar toch 1,5 ster voor de vermakelijke dodingen op het laatst.

Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een waanzinnig Scandinavische horrokomedie maar dat valt behoorlijk tegen.

De onderkoelde humor werkt hier niet. Men probeert er soms wat puberale American Pie humor over te gieten maar dat werkt als een tang op een varken. De kills maken het nog wat interessant. Jammer dat de kok slechts in het begin zijn opwachting maakt. De ontvangstscène met zijn schotel drankjes was 1 van de weinige echte hilarische momenten.

Mijn kijktip in het genre scandinavische horrorkomedie is: I onde dager (the trip) te bekijken op netflix. Deze film is toch wel 4 sterren waard.

Zweeds slashertje met goede score en goed tempo maar weinig spannend.

De kills zijn bij momenten best goed echter spijtig genoeg niet allemaal volledig in beeld.

Acteerwerk vond ik wat matig en ook de humor was niet echt m'n ding.

Leuk tussendoortje maar ook niet meer.

2,5*

Onderhoudende slasher film maar ik vind het meer een horror comedy dan een horror film

Prima film die zichzelf niet te serieus neemt. Dat helpt en prima kills. Hier en daar wat schoonheidsfoutjes. Ondanks de vrij lage scores hier hebben wij ons prima vermaakt met deze film

Zweedse zwarte komedie waarin een groep ambtenaren veroordeeld is tot teambuildinguitje ter gelegenheid van de aanstaande opening van een gloednieuw winkelcentrum. De barsten in de onderlinge relaties worden gauw zichtbaar en nadat iemand het masker van officiële mascotte ‘Roetje’ heeft gestolen, komen de teamleden een voor een op gruwelijke wijze om het leven. De briljante montage zorgt voor de nodige lachsalvo’s in deze koren op de molen van iedereen die gruwt bij het woord ‘teambuilding’.

In een team dat zich bezighoudt met een project om een winkelcentrum neer te zetten, loopt het onderling niet zo lekker. Reden genoeg om een weekendje in een bosrijke omgeving te organiseren en daar aan teambuilding te doen. Tja, als een groep mensen zich in een afgelegen gebied verzamelt en als aan de film het horrorlabel hangt, weet de kijker natuurlijk al dat hier van een ontspannen weekend geen sprake zal zijn.

Voordat het bloedbad een aanvang neemt, wordt de kijker vertrouwd gemaakt met de personages. Dat gebeurt middels een schets van de groepsdynamiek, waarin interne machtsstrijd, onderlinge antipathie, egoïsme en oneerlijke praktijken de dragende elementen zijn. Nog voor de killer aan zijn missie begint, is de sfeer in de groep al behoorlijk gespannen en weet de kijker precies wie sympathie verdient en wie niet. Om het kijkplezier te verhogen zijn de personages overdreven gekarakteriseerd en zet regisseur en schrijver Patrik Eklund in op humor.

Vooral de kills zijn op grappige wijze in scène gezet. In de eerste plaats is daar de belachelijke uitdossing van de killer en in de tweede plaats worden de meest uiteenlopende middelen ingezet om het slachtvee te decimeren. Erg bijzonder is de film verder niet. Heel origineel is de uitgangssituatie niet. De setting is dat niet en het verhalende verloop is dat ook niet. De uitvoering is echter degelijk, humoristisch en sympathiek genoeg om je anderhalf uur met de film te vermaken.