Amrum (2025)

Vanaf 19 maart 2026 in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)

Prachtige film, ga het zien.

Inderdaad een mooie film, maar niet voor het grote publiek. Ik las dat de film is gebaseerd op de jeugdherinneringen van de regisseur, maar dat kan ik me niet voorstellen want Fatih Akin is 52 jaar dus die heeft het einde van de 2e wereldoorlog niet meegemaakt. Ik denk eerder dat Hark Bohm bedoeld wordt, dat is die oude man op het eind van de film die op het strand naar de zee staat te kijken.

De dood van Adolf Hitler luidt definitief een grote ommekeer in voor de 12-jarige Nanning [Jasper Billerbeck] op het eiland Amrum. Zijn ouders steunden de nazi’s, Nanning was lid van de jeugdbeweging. Bewoners keren zich tegen hen en vreemdelingen belanden op het eiland. Portret van een kind, opgevoed in een fascistische staat, dat geconfronteerd wordt met een plotseling onzekere toekomst. Gebaseerd op het levensverhaal van Hark Bohm, die aan het einde te zien is. Akin zet de sfeer van het eilandleven goed neer, maar Billerbecks gemanierde spel doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van zijn personage. Diane Kruger heeft een belangrijke bijrol als een boerin die de nazi’s een doorn in het oog is.

Sympathieke film over de nadagen van Nazi-Duitsland en dan gesitueerd op een bijzondere plek: een van de Duitse waddeneilanden. Geen hoogvlieger, maar zeker de moeite waard.

Nanning (Jasper Billerbeck) is het zoontje van fanatieke nazi's. De Tweede Wereldoorlog nadert zijn einde en daarom is hij met zijn moeder Hille (Laura Tonke) en de andere kinderen uitgeweken van het onveilige Hamburg naar het Waddeneiland Amrum, waar Hilles familie vandaan komt. Pa, schrijver van meerdere boeken over rassentheorie, is ergens aan het front.

Door de afgelegen ligging gaat de feitelijke oorlog bijna volledig aan het eiland voorbij, maar Nanning ziet wel zijn wereldbeeld afbrokkelen. Amrum is niet bepaald een nazi-bolwerk. Veel van de bewoners van het arme eiland zijn naar de VS geëmigreerd. Sommigen zijn toen de Crisis uitbrak teruggekomen, maar hebben nu nog wel familie aan de andere kant van het conflict. Het eiland heeft ook zijn eigen taal. Nu er meer vrijheid is om te spreken, krijgt Nanning ineens allemaal dingen te horen die zijn ouders van hem weg hebben gehouden.

Met het gegeven van Amrum valt volgens mij een prima film te maken. Regisseur Fatih Akin heeft echter gekozen er een heel erg ouderwets plattelandsdrama van te maken, dat vrijwel altijd de bekende weg volgt. Alles wordt net te dik aangezet en te veel uiteengezet. Jasper Billerbeck is ook gewoon een te zwakke acteur om de film te kunnen dragen. Hij heeft echt die ouderwetse kinderacteurstijl, zeker als hij tekst moet uitspreken. Dat geldt ook voor de jongen die zijn beste vriend Hermann speelt.

Het ziet er wel allemaal erg mooi uit. Zeker de luchten. Pure Waddenporno.

(Gezien in Cinema Zevenskoop)