Paul, Apostle of Christ (2018)

Mijn doopnaam is Paulus Johannes dus ik dacht die moet ik zien! Ben ook wel een liefhebber van Bijbelse verhalen, maar deze valt in de categorie saai weinig verheffend. Het komt er allemaal niet lekker uit en het eind ziet er ook gekunsteld uit. Het eerste uur is doorbijten. Veel vertellen over hoe het Christendom vertegenwoordigt zou moeten worden. Omdat Paulus gevangen zit gaat Lucas er heen als bezoeker. Beetje ongeloofwaardig. Dan is er ook een gevangenisbewaarder commandant (wat vlakke rol) met zijn zieke dochter. The Green Mile kwam even bij me op. daarmee redt Paulus het niet maar wel Lucas Het einde is voorspelbaar en het nawoord niet meer boeiend. Een theoloog zou de film best aardig vinden. De doorsnee kijker moet vooral fris beginnen te kijken, anders zijn de ogen gesloten na een uurtje. Het tweede uur biedt iets meer jus, maar kan de film dan ook niet meer redden.

Beeld en geluid zijn okay maar komt niet echt filmisch over. Een toneelstuk zou beter uit de verf komen. Vond Risen (mijn laatste bijbelse film) toch een stuk beter ogen.

Film 2.5 (Blu ray)
Beeld 4.0
Geluid 4.0
Extra's 3.0

In dit vervolg op The Passion of the Christ speelt Cavizel, die Jezus was, nu dus Lucas? Dat vind ik al vreemd. En als ik de trailer bekijk lijkt het bijbelverhaal absoluut niet getrouwd gevolgd te worden. De beschrijving die bij deze film staat zegt: "Vertelt het verhaal van Paulus, later ook bekend als Saul van Tarsus." Dat klopt niet, Paulus stond eerst bekend als Saul van Tarsus (zijn Joodse naam) en later pas als Paulus (Latijnse naam) toen hij tot de heidenen ging prediken.

Dit gaat het vervolg op The Passion of the Christ worden.

Juist, ik kijk er al naar uit! Het zou gaan over de gevolgen die de opstanding van Jezus op de apostelen had, die ineens van hun angst werden bevrijd en moedig de vervolging en het martelaarschap over zich lieten komen.

Hetgeen ik in het vorige bericht schreef, is precies wat ik een beetje mis in deze film: te weinig geloofsversterkende boodschap en niet genoeg over de moed van de eerste Christenen die na de dood van Christus leefden onder de Romeinse verdrukking. De film is eerder deprimerend en minder inspirerend. het missionariswerk van Paulus wordt bijvoorbeeld niet getoond en ook de enorme groei van de Christelijke gemeenschap niet. Enkel het lijden van de vervolgde Christenen. De Romeinen verlichtten zelfs de stad met gevangengenomen Christenen die als fakkels in brand gezet worden. Alles oogt erg kleinschalig, de Christenen lijken samen in een kleine groep in het huis van Aquila en Priscilla achter een houten poort te zitten kniezen en klagen over hun lot. De film straalt hopeloosheid uit en maar weinig hoop en kracht. Enkel de Zelotische beweging, bestaande uit jongeren die met geweld in opstand willen komen, lijken nog enige geestdrift te vertonen. Maar Paulus herinnert hen eraan dat ze de weg van liefde moeten volgen, net zoals Jezus hen had geleerd. De acteerprestaties zijn goed, vooral van Olivier Martinez als prefect Mauritius Gallas en James Faulkner als Paulus. Mauritius komt tot het besef dat zijn Romeinse goden onmachtig zijn om zijn zieke dochter te redden. De terugkerende droom van Paulus over de slachtoffers van zijn verleden geeft mooi zijn innerlijke strijd weer. Hij beseft als geen ander dat hij een zondaar is die redding en vergiffenis nodig heeft. Jim Caviezel doet mij teveel denken aan zijn eerder rol als Jezus om hem serieus te kunnen nemen als de evangelist Lukas. Hij doet wel zijn best om een ander personage neer te zetten, maar zijn gezicht is gewoon te herkenbaar. Ik denk overigens dat hij niet degene is die als Jezus na de dood van Paulus aan het einde van de film verschijnt. Dat vind ik wel een erg toepasselijk einde, erg mooi!

Deze film vind ik verrassend sterk. Hij vertelt het leven van Paulus vanuit zijn gevangenschap in Rome. De evangelist Lukas slaagt erin hem vaak te bezoeken en noteert wat Paulus hem vertelt. Via flashbacks komen af en toe fragmenten uit zijn vroegere leven aan bod.

De mistroostige omgeving waarin de mensen bij Aquina en Priscilla vertoeven, geeft goed het leven van de eerste christenen weer: constant vervolgd en uitgespuwd, nergens veilig. De woorden van Jezus komen uit: ik zend jullie als schapen tussen de wolven.

Paulus en Lukas spelen hun rol voortreffelijk en de geloofsovertuiging van Paulus is hetgeen waar de christenen zich aan optrekken om vol te houden. Ik weet niet of de rollen van de Romeinse gevangenisdirecteur en zijn zieke dochter op authentieke bronnen gebaseerd zijn.

Paulus is één van de meest intrigerende figuren uit de Bijbel en James Faulkner speelt de rol ijzersterk: een oude, opgejaagde en getergde man, maar tegelijk onwrikbaar en volhardend. Veel bijbelse uitspraken komen aan bod.

4 sterren

Zopas zag ik deze film ook voor de tweede keer. Net zoals in 'Paul of Tarsus' is het minpuntje de belangrijke rol voor fictieve personages. In 'Paul of Tarsus' zijn dat Ruben en Dina, in 'Paul, Apostle of Christ' zijn het de gevangenisdirecteur en zijn dochter. Misschien zijn de personages wel op een bron gebaseerd, maar voor zover ik weet is dat niet zo.

Toch vind ik deze film heel sterk.

De vier sterren blijven.

De apostel Paulus [James Faulkner] is door Nero opgesloten, omdat hij verantwoordelijk zou zijn voor het afbranden van Rome in het jaar 64. Jonge schrijver Lucas [Jim Caviezel] wil Paulus bezoeken voor hij wordt geëxecuteerd, in de hoop dat zijn woorden (als vertrouweling van Jezus Christus) weerklank zullen vinden in de buitenwereld. Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de Romeinse prefect Mauritus Gallas [Olivier Martinez]. Gefinancierd ter meerdere eer en glorie van Christelijk Amerika, dus religieuze boventonen overheersen. Maar dankzij oprecht acteerwerk en uitstekende productiewaarden is dit ook voor ongelovigen best aardig aan te zien.