Sand Castle (2017)

Redelijk.

Ik kreeg tijdens het kijken vaak een Jarhead-gevoel. Deze film heeft er wat van weg. Maar Sand Castle heeft ook de beperkingen die ik al vaker zag in Netflix Originals (terwijl ik nog maar sinds februari mee op die kar gesprongen ben) - er wordt goed geacteerd door Nicholas Hoult en het is best kundig gemaakt, maar het ontstijgt ook nu weer de degelijkheid niet. Er ontbreekt telkens iets, waardoor nooit écht een (diepe) indruk nalaat. Enkele weken geleden zag ik zo'n andere Netflix Original, The Siege of Jadotville, ook over een dwaas conflict, en die film is perfect vergelijkbaar met deze. Ze kunnen zo in een rijtje van degelijk gemaakte films, die je zo weer vergeten bent.

3

Voor mij een teleurstelling.

Maar ik heb nooit van oorlogsfilms gehouden die zich afspelen in Irak.

Ze hebben me nooit weten te boeien, Tweede Wereldoorlogfilms doen dat wel.

Weet wel dat het allemaal interessant en schokkend is, maar het zegt me weinig.

Aardige oorlogsfilm. Her verhaal is realistisch en wordt goed uitgewerkt door Ciombra. De film bewandelt wel de vertrouwde paden. Drama wordt keurig en tijdig afgewisseld met wat actiescenes. Die scènes zien er redelijk uit en zijn ook best spannend. Verder is het allemaal vrij degelijk zonder enige verrassing of memorabel moment. Het acteerwerk is voldoende. Visueel ziet de film er verder goed uit. Prima film, maar niet heel bijzonder. 3.0/3.5

Aan het einde van de avond dan toch nog een soort van afsluiter van deze mislukte filmmarathondag en daarbij viel de keuze op Sandcastle aangeboden door Netflix. Een film overigens die kan rekenen op een behoorlijke cast dus kom maar op.

Lekker is toch zeker de opening begeleidt door één van mijn favoriete bands in de vorm van Queens of the Stone Age en later Sepultura waar het testosteron van het scherm afdruipt bij alle mannetjes op hoofdpersoon Ocre na die het liefst zijn snor drukt. En dat is het beeld dat vervolg krijgt in het over stoere 'I feel so alive' van de andere karakters te midden van excessief geweld en gevaarlijk gedrag waar vooral Ocre er toch verloren, angstig en als lulletje rozenwater bij loopt met alle mogelijke spot in zijn richting. Aardig is op zijn minst de actie, de verschijning van Henry Cavill in zijn 'dilligaf' shirtje en het beeld van verspilling en zinloosheid waar men de bevolking probeert te helpen en constant tegengewerkt en aangevallen wordt en vriend amper van vijand te onderscheiden valt.

Best ok dus, mwoah...niet echt. Want Sandcastle heeft veel maar mist toch ook het nodige, en wat dat nu precies is vind ik moeilijk te duiden. Op de één of andere manier zeggen de karakters me weinig, en het verhaal verder ook niet zo. Het wil niet boeien, het mist een bepaalde factor om het zomaar te zeggen en de focus lijkt teveel te liggen op het stoere mannen gedrag zoals we dat al vaker zagen. Sandcastle brengt op zijn manier dus niets nieuws onder de zon en het is dankzij de notities die ik maak dat ik een comment kan schrijven want eerlijk gezegd ben ik het meeste alweer kwijt want zo weinig indruk maakte het dus. Afijn, op naar de volgende film.