menu

In the Tall Grass (2019)

mijn stem
2,62 (286)
286 stemmen

Canada
Horror / Drama
101 minuten

geregisseerd door Vincenzo Natali
met Laysla De Oliveira, Harrison Gilbertson en Patrick Wilson

Tijdens hun tour door Kansas horen een broer en zus een jongetje om hulp roepen vanuit een veld met hoog gras. Ze besluiten het jongetje hulp aan te bieden, maar vinden al snel geen uitweg meer in het hoge gras. Daarnaast blijkt dat er iets kwaadaardigs schuil gaat in het veld.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=gZZJLUVkDJQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kleintje 2
3,0
Goed genoeg voor een avondje filmkijken, maar te slecht voor een opkomende King klassieker in spee. Jammer dat de juiste balans tussen de emotionele onderlaag van het verhaal en de karakters, en de oorsprong en bedoeling van het hoge gras niet is gevonden. Het zou de film veel beter hebben gemaakt als er iets meer werd verteld over de oorsprong van het gras en waar het specifiek voor dient. Daar wordt namelijk wel naar verwezen. Toch een lekkere wegkijker. Beter dan 1922 en Geralds game.

avatar van kleintje 2
3,0
Om mijn eerdere bericht te versterken. Hierbij mijn volledige review.

Officiële cijfer [volgens mijn eigen model]: 6,3/10

Nadat Netflix eerder in 2017 al twee nouvelle verfilmingen van Stephen King regisseerde, kwam de streamingdienst op 4 oktober 2019 met de derde nouvelle verfilming. Ditmaal kreeg de korte nouvelle, genaamd In The Tall Grass, de kans om in de spotlights te staan.

Door een film als dit op Netflix te releasen geeft het de film een kans met een werkelijk groter publiek in aanraking te komen dan door het in de bioscopen te laten draaien. De trailer, die eerder al door Netflix op YouTube werd vrijgegeven, kan met een korrel zout vergeleken worden met eerdere verfilmingen. Het gaf niet veel vrij van het plot en het hield alles een beetje mysterieus, wat we van King films gewend zijn. Ook over de poster kan op dezelfde manier worden gedacht. Dit is dan ook de gedachtegang waarmee je de film ingaat, gewoon een nieuwe Stephen King bioscoopfilm.

Maar eenmaal beginnend aan de film, krijg je toch het kleine kietelende gevoel van een goedkopere productie. Je start met twee hoofdpersonen die richting San Diego rijden [waarvoor is onbekend]. Je start dus met niets en naarmate je dieper in het verhaal raakt, kom je eigenlijk niet echt verder. Een roep van een jongetje uit het hoge gras drijft de hoofdpersonages uit de auto het hoge gras in, waar alle mysterie plaatsvindt. Daarna wordt het zowel irriterend als intrigerend. De acteurs wisten hun rol overtuigend genoeg te spelen om het indruk te laten maken. Het gevoel is goed genoeg voor de King standaard en de film weet je ook zeker wel met zich mee te slepen [of je dat nu wilt of niet]. Eenmaal begonnen zal je het niet afzetten. De opmaak is ditmaal dan wel wat makkelijker dan anders [enkel een massief grasveld], maar het laat zich zeker niet uit de weg slaan. De opmaak kan daardoor ook erg goed vergeleken worden met een professionele King film. Het gebruik van muziek en camerawerk is vrij basic, de film weet een mooie dramatische Main-Theme neer te zetten en de gemaakte shots weten je mee te slepen. De visuele en speciale effecten doen hun plichtsmatige werk en geven de gebeurtenissen net dat realistische gevoel dat nodig is om de spanning erin te houden. Het dialoog en de karakterontwikkeling zijn de voornaamste punten waar de aandacht aan voorbij gaat. Je kent de karakters slechts bij hun namen en bij drie ervan krijg je ietsjes meer achtergrondverhaal te horen [de reden voor de reis naar San Diego]. Je leert de karakters niet kennen en je voelt er ook geen daadwerkelijke band mee. De dialoog is leeg en bestaat voornamelijk uit wanhopige kreten, gillen en mogelijke manieren om uit het gras te ontsnappen. De karakters proberen in de film ook niet echt elkaar te leren kennen, wat tergend is.

Het verhaal is de reden om de film door te zitten, om enige kredietwaardige lof aan deze film toe te reiken. Een erg complexe emotionele onderliggende laag was in deze film te bespeuren. En het mysterie van het hoge gras krijgt uitleg, maar niet genoeg. De regisseur weet in deze film niet de juiste balans te vinden tussen verborgen emotionele ondertoon en het mysterie van waar het gras voor dient en wat het inhoudt, want tussen de twee zit daadwerkelijk een indrukwekkend verband waar in de film maar weinig over gesproken wordt. Aan mysterie is er dan ook geen gebrek, eerder veel teveel. Je raakt zo naar binnen getrokken, maar niet genoeg om het uit jezelf te kunnen begrijpen. In dit verhaal zou een dergelijke plottwist of scène met uitleg erg goed op zijn plaats vallen. Maar helaas pindakaas, er is geen hulp aangebracht om dit boven water te brengen. Enkel degenen die bereid zijn diep te duiken kunnen enige aanwijzingen vinden, maar dat is zo lastig dat het onnavolgbaar wordt. Als die balans gevonden was zou het de film zo veel meer intrigerend maken.

Toch hoeft deze film niet als volledig fiasco gezien te worden. Het ligt slechts aan zijn ingewikkelde verhaalstructuur waardoor deze film zijn kritieken krijgt, wat begrijpelijk is. Al met al een film die geslaagd genoeg is voor een avondje film, maar helaas te slecht voor een opkomende King klassieker.

Recensie door: Wouter van de Sanden [AKA Kleintje 2]
Film gezien op: 14/10/2019
Recensie geschreven op: 14/10/2019

avatar van wibro
1,0
Vreselijke film. Met veel moeite afgekeken. Gras, gras en nog eens gras. Hollen, hollen en nog eens hollen. Veel modder en dan ook nog eens veel vallen in de modder. Veel regen, zowel in de film en bij mij thuis. Veel geschreeuw en een kid dat blijft schreeuwen: Help me out of here. En waar gaat het allemaal over. Ik zou het niet weten. Ik zag op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer of te wel - dat is beter gezegd - ik zag door het gras het gras niet meer. Neen, gauw vergeten deze film.

1,0*

avatar van Collins
3,5
De atmosfeer is wel het sterkste punt van deze film. Duister en claustrofobisch is het doolhof van hoog gras dat de setting van de film vormt. Een magnifieke setting. De angst van de personages om te verdwalen en elkaar uit het oog te verliezen, komt er goed in naar voren. Een prima setting in een prima scenario dat de beperkingen en tegenslagen die de personages door het kwade gras ondervinden, heel fraai vertaalt naar een aangename horrorfilm.
Een film naar een novelle van Stephen King en zoon Joe Hill. De horror die het gras teweeg brengt is op schrift goed en sfeervol te vatten. Op beeld is dat minder eenvoudig. Het lukt regisseur Vincenzo Natali goed. Door de kijker langzaam en stapsgewijs mee te voeren in het hoge gras, krijgt die een aardige indruk van de vervreemding en de terreur die de groene wereld de personages oplegt.
Vanaf de eerste stap in het gras is er dreiging. Stap voor stap ontpopt zich de wereld van het hoge gras als een overheersende aanwezigheid. Het gebeurt beetje bij beetje. Als kijker word je meegesleurd in de waanzin en de wanhoop die zich heel geleidelijk meester maakt van de personages, die zich gaandeweg bewust worden van hun onmacht. Spannend.
De camera speelt een belangrijke rol. De camera maakt met regelmaat trage gangen door het gras om het claustrofobische gevoel nog eens flink aan te wakkeren. De camera zit dicht op de personages en vangt heel doeltreffend hun emotioneel instabiele staat, hun woede en hun radeloosheid.
Er zijn wat jump scares. Er is wat gore. Er is esthetiek. Op een bepaald moment legt de camera een waterdruppel vast die zich aan een grashalm heeft gehecht. In de druppel zien we in spiegelbeeld de verschrikkelijke hel waaruit de personages een uitweg trachten te vinden. Als een tweede druppel op de eerste druppel botst en één wordt met de eerste, valt de nieuw gevormde druppel van de grashalm naar beneden en spat uit elkaar. Het fascinerende beeld dat in eerste instantie rust en schoonheid uitstraalt, verandert door de uiteenspattende druppel ineens in een beeld van intense gruwel en shock. Echt prachtig.
In de film wordt flink gebruik gemaakt van time-lapse fotografie en slow motion alsook van extreme closeups en beelden vanuit vogelperspectief. De afwisseling werkt verontrustend en benauwend. De vereenzelviging met de lijdende personages (die als karakter overigens weinig interessant zijn) is in dit horrordecor niet moeilijk.
En zo zorgt een stuk land met daarop meterslange stengels van groen gras waarin onwetende en radeloze personages rondlopen voor een fijne sinistere film.

avatar van Noodless
2,5
Eigenlijk weet ik na de aftiteling nu niet goed wat ik heb gezien. Het mysterieuze verhaal blijft door tal van wendingen via verleden - heden overlappingen aan het einde van de rit zitten met nog heel wat vraagtekens. Nochtans is de setting en de sfeer uitstekend. Het gevoel van het kwade heerst in het hoge gras dat op een mooie manier wordt gefilmd. Het claustrofobische gevoel is zeker aanwezig door de manier van filmen. Het camerawerk is hier wel een pluspunt. Een fantastisch beeld is bijvoorbeeld de scène met de waterdruppels. Maar ook vogelperspectiefbeelden, slow motion en mooie close-ups zorgen voor knappe beelden. En toch weet de film mij niet te overtuigen. Niet alleen door het vage verhaal, maar ook de personages zijn zwak uitgewerkt. Met geen enkel personage weet je mee te gaan in het verhaal en echt spannend wordt het niet. Conclusie : ondanks het goede camerawerk en de sfeervolle setting is dit een matige film. 5/10

avatar van Malibu Stacy
1,5
Sceptisch door de nogal negatieve reviews, toch deze film een kans gegeven. Maar wat een draak van een film. Zoals iemand al zegt; een hoop gras, modder en geschreeuw. Het is allemaal niets nieuws en dat is op zich niet erg, maar deze film had het voor mij niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:45 uur

geplaatst: vandaag om 09:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.