Clayface (2026)

Clayface | Officiële Teaser | 22 oktober in de bioscoop.

droevige trailer

Verwacht hier wederom HELEmaal niks van, net als superman&girl

Niet een grote DC fan, maar ben wel benieuwd naar deze. Misschien ook omdat het eens een ander genre is

Gisteren uitgenodigd geweest op de première, wat een top avond.

Enorm verrast door deze film.

De film blijft het volledige speelduur boeiend en wordt beter en beter naar het einde toe.

James Watkins levert sterk werk af & eindelijk nog eens een DC film die me aandacht erbij kon houden.

Sommige scenes waren ook moeilijk om te blijven kijken naar het scherm, wat ik ook verwacht bij een horror.

Dan nog alle lof voor Tom Rhys Harries, wat een acteerprestatie!!!

Perfecte film in deze halloween periode + deze ga ik zeker nog eens kijken in de bioscoop, ScreenX

Heb echt genoten van deze film, aangename verrassing

De trailer deed me niet zoveel. Horror vond ik ook wat een gewaagde keuze van DC, maar het is juist hun beste keuze in jaren

Zowel voor DC fans, als horror fans. Dus ideaal om deze periode naar de bioscoop te gaan

Had geen verwachtingen bij deze film meestal een stand alone film maken over een character die nog nooit een main character is geweest lukt meestal totaal niet of het is matig hier was het echt wel verassend Harries speelde erg goed ik had enkel nog maar Dragonheart met hem gezien .

Ik hoop nu wel dat er geen Clayface 2 komt want de origin story is verteld hem nog een standalone film geven zou echt niet werken of hij moet een Side character zijn in de origin story van nog een andere villain

Kom net uit de bios . Ik vond hem top....

Ik heb mij heerlijk vermaakt.

Het fijne aan Moviemeter is dat je steeds minder vaak bang te zijn dat er te veel gespoilerd wordt als je de plotbeschrijving leest.

Best een goede film. Maar vond hem op het einde te onaantastbaar. Als hij dan ook de verloofde van zijn arts (op wie hij een crush heeft) vermoord, heb je eigenlijk maar weinig sympathie over.

**Clayface (2026)**

Mwah...
Ik heb hier toch wel een beetje gemengde gevoelens over.

Het eerste deel van de film vond ik namelijk echt slecht. En dan bedoel ik ook écht slecht.
Slechte dialogen, matig acteerwerk en continu dat gevoel dat je naar een of andere goedkope B-film zit te kijken. Zelfs bepaalde camerashots en scènes voelden gewoon nét niet lekker aan. Alsof er iets niet klopte. (red carpet scenes en dat verschrikkelijk slecht in elkaar gezette tv interview; je maakt mij niet wijs dat er daadwerkelijk mensen in het publiek zaten).

Nu las ik ergens dat dit een bewuste artistieke keuze zou zijn geweest van de makers, maar als dat daadwerkelijk zo is, vind ik dat toch wel een héél bijzondere keuze. Waarom zou je als filmmaker bewust willen dat je publiek het gevoel krijgt naar een slecht geproduceerde film te kijken?

Maar goed. Dan gebeurt er iets bijzonders. Ergens halverwege begint de film ineens tempo te krijgen. Het verhaal wordt interessanter, de spanning neemt toe en we krijgen uiteindelijk zelfs een finale voorgeschoteld die ik oprecht vermakelijk vond.

En het pijnlijke van alles? Dat komt wat mij betreft voor een groot gedeelte doordat we dankzij het morphen ineens veel meer andere acteurs in beeld krijgen. Dat zegt natuurlijk ook wel iets over de hoofdrol en het acteerwerk in het eerste gedeelte van de film

En dan nog iets wat ik écht niet begrijp...Waarom bewaren we zijn final form voor letterlijk het ALLERLAATSTE shot?! Zeker wanneer de makers zelf nadrukkelijk hebben aangegeven dat er geen tweede deel komt. Ik snap dat gewoon echt niet. Je bouwt een hele film op naar de transformatie van een van de visueel(!) interessantste schurken uit het Batman-universum. Je hebt eindelijk de mogelijkheid om Clayface in zijn volledige vorm te laten zien en vervolgens krijgen we...

Een paar seconden. Einde film. Serieus?! Geef die man op zijn minst nog een paar minuten! Een actiescène! Een gevecht desnoods met een paar peasants! WHATEVER!

En dat is eigenlijk best typerend voor mijn ervaring met deze film. Er zit absoluut potentie (vaker gelezen online) in, en het laatste gedeelte bewijst ook dat de makers wel degelijk iets vermakelijks kunnen neerzetten. Maar waarom moet ik me dan eerst door zo'n ontzettend matig eerste gedeelte heen worstelen?

Kortom: een film met twee totaal verschillende gezichten. Ironisch genoeg best toepasselijk voor Clayface (HA!)

Eerste helft: 1/5
Tweede helft: 4/5

Eindoordeel: 2,5/5

Ow.. dan nog wel gezegd dat ik dit weer wel één van de betere "road to villians" films vind die ik heb gezien. Want inderdaad, op het moment dat hij ook de verloofde vermoord van Caitlyn is het ondanks de gehele reis die je als kijker met Matt Hagen in de film hebt afgelegd gelukt om hem te zien als echte villian.

“𝘐𝘵’𝘴 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘴𝘬𝘪𝘯, 𝘢 𝘷𝘦𝘳𝘺 𝘴𝘮𝘢𝘭𝘭 𝘱𝘢𝘳𝘵 𝘰𝘧 𝘸𝘩𝘰 𝘸𝘦 𝘢𝘳𝘦.”

DC waagt zich met Clayface aan horror, een verrassende keuze die best goed uitpakt. De film wijkt op bepaalde punten af van het originele bronmateriaal, wat juist in zijn voordeel werkt en zorgt voor een sterk verhaal, met een interessant hoofdpersonage wiens motieven goed zijn uitgewerkt.

Tom Rhys Harries levert een fantastische acteerprestatie als acteur Matt Hagen, wiens leven plotseling op zijn kop wordt gezet. De bodyhorror-elementen komen goed uit de verf, al zou ik Clayface geen echte horrorfilm willen noemen. Toch schrok ik op momenten behoorlijk, misschien juist omdat je dat niet verwacht in een film als deze. Op visueel vlak was ik minder onder de indruk. Gezien de thematiek had ik graag een wat grimmiger Gotham City gezien, al vergelijk ik deze uitvoering misschien te veel met die van Matt Reeves in The Batman, wiens visie op de stad ik adoreer. De cinematografie voelt vlak aan en de effecten zijn wisselvallig. De badscène tegen het einde ziet er bijvoorbeeld prachtig uit, terwijl sommige andere effecten wat amateuristisch kunnen ogen voor een grote studio als DC. Ook de transformaties van Hagen voelen soms wat abrupt aan, doordat zijn uiterlijk tussen twee opeenvolgende shots plotseling verandert. Het meest stoorde ik me echter aan de constante popmuziek, die behoorlijk afbreuk deed aan de sfeer, al moet ik zeggen dat de originele filmmuziek van Volker Bertelmann ook weinig indruk op me maakte. Het geheel had wat mij betreft zowel sinisterder mogen ogen als klinken.

Misschien lag het ook deels aan mijn eigen verwachtingen, want Clayface is verder een prima film met een sterk verhaal, een tweede helft die aanzienlijk beter is dan de eerste, en vooral een geweldig hoofdpersonage dat uitstekend wordt vertolkt. Toch mist de film voor mij een eigen visuele stijl en sfeer, waardoor er weinig uitspringt buiten het acteerwerk van Harries en, niet te vergeten, zijn tegenspeelster Naomi Ackie, die eveneens écht fantastisch is. Al met al een geslaagd experiment van DC, maar eentje waarvan ik persoonlijk meer had verwacht.

De film laat hier en daar wat steken vallen zoals dat hij op een Scary Movie toon voor freak wordt uitgemaakt. En de film zakt op een moment een beetje in, maar verder is dit een goede body horror film waarin de makers ongetwijfeld naar de film Darkman hebben gekeken. Tenzij de makers van Darkman naar Clayface hebben gekeken aangezien Clayface al bestaat sinds 1940. En de film deed op momenten natuurlijk ook een beetje denken aan The Substance.

Het is eigenlijk gewoon een lekkere origin movie met een revenge plot waarin goed geacteerd wordt. De effecten zijn keurig gedaan met een goede mix van CGI en practical effect. En de film duurt niet onnodig lang.

vreemd is wel dat hij tegen de einde van de film overduidelijk herkent kan worden in de club, maar de agent later zegt dat zijn alibi in principe klopt omdat hij niet op de camerabeelden te zien is. Een de tientallen ooggetuigen dan?

Een dikke 3.5*

"It's just skin, a very small part of who we are."

Het feit dat de film buiten de gore om gewoon een ordinaire DC-film in viel eigenlijk niet rauw op mijn dak, ik was er eerlijk gezegd al bang voor. Want uiteindelijk was de hoofdpersoon een wanhopig persoon, met een enorm oog voor lust.

Maar misschien maakt zijn obsessie met Caitlyn is misschien wel net zo bizar als de obsessie met zichzelf. Dat men daarnaast een slap revenge-verhaaltje bedenken is dan wel een tegenvaller, eigenlijk was ik daar helemaal niet meer mee bezig.

De film wint zijn punten met de gore, want menig horrorfilm kan hier nog van leren. Er zaten echt een paar leuke en vooral bloederige scenes in die me wel bekoren, maar uiteindelijk trekken ze ook af en toe de handen er van af, en dan had ik juist wat meer willen zien. Maar de gore was lekker en als horrorliefhebber kan je daar echt wel wat mee!

Richting het einde was ik er ook wel een beetje klaar mee, de film gaat iets te lang door met het verhaal die eigenlijk al tien minuten eerder afgekapt kon worden.

De eerste superheldenfilm ooit waar we gewoon een stel blote borsten vol in beeld zien? Ik kan me geen andere herinneren in ieder geval.

Tof filmpje wel. Vrij klein gehouden en de sfeer en het uiterlijk van Gotham zijn gewoon prima getroffen. Enkele scènes zijn heel vet gedaan en gaat al richting rauw gore - vooral die scène met dat schaartje in dat hobbelende vliegtuig.

De uiteindelijke finale was wel een wat zwak deel, vooral de liefde van Clayface voor de dokter voelde ik niet echt. 3,5*.

Aardige film over een acteur die succes weet te oogsten de filmindustrie totdat er iets gebeurt. De film speelt zich af in het DC-universum, maar kan gewoon los bekeken worden. Een goed opgebouwd verhaal waarbij de eerste helft het beste is. Daarna wordt het iets meer een wraakfilm die op sommige momenten wel veel deed denken aan Darkman. Wel onderhoudend en een paar lekkere horror-scenes. Net geen 3.5 sterren omdat het einde wat tegen viel.

Niet echt een horror film meer een Thriller met body horror elements.

Ik vondt het wel een fijne film alleen bleef ik soms op mijn honger zitten.

Met de meer rustige praat scenes hunker je toch naar de body horror scenes waarvoor je deze film kijkt.

Al bij al een fijne film daarom een

*3.5

Goede film die ook probleemloos had gewerkt zonder het DC keurmerk. Vind deze film veel beter passen in de Batman wereld van Reeves, misschien toch maar eens overwegen gewoon de gewaagde stap te maken en Pattinson aan het Gunn universum toe te voegen. Heb trouwens liever dat Gunn hier een voorbeeld aan neemt, zijn Superman was zeer matig en Supergirl niet om aan te zien.

vreemd is wel dat hij tegen de einde van de film overduidelijk herkent kan worden in de club, maar de agent later zegt dat zijn alibi in principe klopt omdat hij niet op de camerabeelden te zien is. Een de tientallen ooggetuigen dan?

Dat is omdat het niet de agent is die dat zegt, maar Clayface. En die wil de vermoedens van de arts ontkrachten

Veel beter dan verwacht. Uitstekende body horror gecombineerd met het nodige drama en zelfs wat humor. Vooral een bepaalde actiescene tegen het einde van de film is erg goed gedaan. Het politiewerk is weer om te huilen zo slecht weergeven en de logica is ver te zoeken, maar als je jezelf daar overheen kan zetten dan word je beloont met een klein pareltje. Uitstekend werk van regisseur Watkins en hoofdrolspeler Rhys Harries.

Goede film, spannend en blijft boeien. Alleen het einde vond ik jammer. En die meid snap ik al helemaal niet. Eerst wijs je hem af, dan vermoord je hem en dan blijkt dat hij nog leeft, zoek je hem op en raak je toch verliefd? Vrouwen 🫨

Heb zelf meer met DC dan Marvel en ik ben groot Horror fanaat dus deze film leek me wel wat.

En inderdaad het was absoluut geen teleurstelling, vroeger me altijd al vergapen aan vele Animatiefilms van de Batman universe waarbij ook Clayface voorbij kwam dat hij nu een eigen verhaal heeft is natuurlijk geweldig.

De film heeft de vaart er goed inzitten en verveeld dan ook geen moment, de donkere setting van Gotham komt wat minder naar voren als bij andere Batman universum films maar dat mag de pret niet drukken.

Genoten en meer van dit aub Batman heeft tenslotte genoeg vijanden

Matige film. Een verhaal dat over de top is en niet serieus te nemen. De criminelen hebben veel te weinig motief om hem zo toe te takelen met een mes. De criminelen worden ook nogal cliché gespeeld. Daarna ontspoort de film nog meer als de wanhopige Matt Damen een experimenteel medicijn krijgt toegediend. Hooguit geschikt als popcornvermaak. Weinig niveau en geen enkele diepgang.