The Old Ways (2020)

Tof! Het speelt zich grotendeels op één locatie af; een afgelegen shithole ergens in Mexico, waar Christina strijdt tegen haar innerlijke demonen; de ene is haar verslaving, de andere is letterlijk een demon. Visueel valt er weinig te klagen, het is sfeervol geschoten en de setting werkt goed. Maar als het op het script aankomt, mist het de broodnodige 'punch' in de eerste twee acts. Het begint net iets te traag en veilig - Alender lijkt bang om zijn hand te laten zien. Gelukkig (als ik de middelmatige CGI negeer) maakt het einde dat nog enigszins goed, hoewel je het op voorhand wel uit kunt stippelen. Het geheel is überhaupt (bijna vanzelfsprekend inmiddels) een combinatie van clichés die, wanneer je ze allemaal samen op een hoop gooit, nog steeds kunnen zorgen voor een behoorlijk solide genrefilm.

Matig.

Een film die ik via een kennis van het Chattanooga filmfestival mee heb kunnen pakken. Veel kennis heb ik niet over hun aanbod, wel weet ik dat een hoop van de films door studenten zijn gemaakt. Hierdoor is er ruimte voor wat frisse lucht tussen de oude boeken, anderzijds loop je het risico van onervarenheid.

Deze viel me nog enigszins mee, want ik had vooraf een grote hoop stront verwacht en dat bleek deze film toch niet te zijn. In regisseur Alender zit wel degelijk wat talent verscholen, in deze film moet het er alleen nog uitkomen. Dat zal uiteraard met een beperking in het budget te maken hebben gehad, maar niettemin schreeuwt deze film om een grootse aanpak.

De structuur van de film is wat verwarrend gekozen. Effectief kan het zijn, hier maakt het echter vooral een rommelige indruk omdat het gewoon totaal random lijkt te zijn. Alsof ze tijdens het editen per ongeluk wat hebben omgewisseld. Het acteerwerk is aardig maar niet geweldig, en de horror is ook niet echt iets om over naar huis te schrijven.

Qua horror probeert de film zowel het brute pad als het atmosferische pad te bewandelen. Geen van beide weet echt goed te lukken. Het is niet bruut genoeg om op het ene pad te slagen, en niet sfeervol genoeg om op het andere pad te slagen. Nu is deze locatie ook al niet best gekozen voor een film die nooit helemaal lekker losgaat.

Als resultaat is het nog wel vermakelijk, verder zal ik de film binnen een week compleet vergeten zijn. De poster belooft nog wat leuke gekte, maar die komt helaas niet. Voor een studentenfilm is dit allemaal best interessant, verder valt er niet al te veel te prijzen over deze film. Misschien dat het nog wel aardig wegkijkt en nooit saai wordt, waardoor het cijfer ook niet lager zal zijn dan een 2,0*.

Aardig gedaan en toch niet helemaal geslaagd. Het begint sterk en de aandacht is gepakt. Maar het voelt als een kleine productie mede vanwege het feit dat 90% van de film zich in 1 ruimte afspeelt, ze veel gebruik maken van close-ups en geen sfeerbeelden geven van de omgeving. Dat haalt het hart uit de film. De special effects zijn wel dik in orde, dat is opvallend te noemen, daarom toch een bijna voldoende. *2,5

kippenhorror wanneer een meid bij Mexicaanse locals in een cel wordt gehouden voor wat ouderwetse duiveluitdrijvingen. De cliches zijn talrijk zoals (weer) die necronomicon (een dummy vol middelmatige tekeningen van duivels), braken van haarballen en wat gore beesten-gedoe. Her en der een schrikmomentje plus de gebruikelijke soundtrack maken van dit een flauwe horror. Dat de inheemsen (die nog helemaal in contact staan met de natuur, oh echt joh?) hiervoor worden gebruikt maakt het allemaal nog vervelender. De aan collectieve brain fart lijdende RT schijnt dit supertof te vinden, dus grijp je kans op de netflix.

En dan zeggen ze via hier dat deze film het bij de critici erg goed doet ? Nou ???

Een aardige griezelfilm, met wat horror momenten. Sfeervol ondersteund qua muzikale omlijsting. Sets en locaties passen bij het verhaal. Het acteerwerk is redelijk. Voor 1 keer prima te doen, maar zeker geen hoogvlieger.

was wel oke, omdat het allemaal op 1 lokatie afspeelt is het wat saai, er had wel wat meer geheimzinnigheid over / in de grot af kunnen spelen in de jungle.

Leuk voor een keertje, maar hoef hem geen 2e keer te (her)zien.

Slaapverwekkende rotzooi waarin een vrouwtje zonder vooraankondiging blijkbaar al gevangen is genomen en er teveel lange dialogen uitpoept. Ze kent het meisje die haar houdt blijkbaar, maar geen idee hoe en wat.Zonder enige achtergrondkennis is het tergend om naar te kijken en ergens na een kwartier moet één (!!) korte flashback van een minuutje met vijf gesproken zinnen voor het achtergrondverhaal zorgen. Enige empathie met wat er op het scherm gebeurt ontbreekt en het was echt een gevecht om de film uit te zitten. Ik was namelijk na tien minuten al uitgecheckt en heb verder wat oninteressante dingen op het scherm zien gebeuren.

Dan lees je dat deze film 100% daar en daar scoort. Ik weet niet wat voor blinde hier naar heeft gekeken, maar dit is een karakterloze (letterlijk en figuurlijk) film waarbij je de gehele speelduur naar onbekende poppetjes op het beeldscherm zit te kijken. Als je een horrorfilm op een enkele locatie met veel dialoog maakt, zou het wel handig zijn om de personages ook even fatsoenlijk te introduceren. Ik heb nu na 90 minuten tijd geen idee waar ik naar heb zitten kijken, want het interesseerde gewoon niet.

1,5*

Zeer langdradige film, je krijgt amper iets van de demon te zien. Alles op dezelfde locatie boringgggg. Horror? Nee, niet echt.

Wat voor slappe drek was dit weer. Klunzig drama'tje, nee zeker geen horror, want spanning was ver zoek, ook geen lekker sfeertje, doe daar nog wat povere acteerprestaties bij en je hebt blijkbaar de standaard vr een Netflix film. Wat "filmcritici" hier leuk of goed aan vinden...ben die onzin reclame zo beu als kouwe pap.

Heel eerlijk gezegd viel de film vies tegen. In het begin kon ik met moeite mijn ogen open houden, was slaapverwekkend. Werd iets beter tegen het einde, maar het miste een pakkend verhaal en horror. Jammer..

Cheap ass Netflix horror met sauce tropical.

Alsof je naar één of ander schoolproject zit te kijken van een filmschool in Tijuana.

Totaal niet boeiend en al zo vaak gedaan. Het is 1,5 uur lang kijken naar nietszeggende duivelsuitdrijvingen waar alles zich in principe op 1 locatie afspeelt. Je moet er maar zin in hebben.

De film had hier en daar haar hoogtepunten maar over het algemeen kon het mij niet bekoren....

Normaal gesproken irriteer ik me heel snel aan exorcismes omdat het vaak al snel heel overdreven en goofy word gedaan maar ik moet zeggen dat ik bij deze film de exorcisme juist top vond en zelfs bij vlagen bijna bruut! Das nie mis! Maar voor de rest vond ik het een niet veel zeggende film met veel geforceerde (op veel momenten zelfs zwak geacteerde) drama.

Nogmaals: Het kon mij niet bekoren....

☆2,0

Zwakke horrorfilm die het meer moet hebben van de sfeer dan de demon uitdrijvingen. Qua horrorelementen erg zwak, al valt de demon die je op het einde te zien krijgt nog wel mee. De cast probeert er nog iets van te maken met een opvallende leuke Cristina ( Brigitte Kali Canales). Alles speelt ook af op één locatie wat ook niet echt de aandacht bevordert. 4/10

Hm, ik zal dan wel blind zijn maar dit was toch een fijne bloederig en innemende horrorfilm! Een eenvoudige en strakke kijk op het exorcisme-horrorgenre. Met dat verschil dat er hier geen katholieke priester is! Het draait om een ​​bruja, (heks, sjamaan) die probeert een demon uit te drijven van een Mexicaans-Amerikaanse vrouw. Goed gebruik van het budget; het laten afspelen op één locatie en minder bekende actrices. Hierdoor was er voldoende om te overtuigen met de speciale effecten! Hoewel het acteerwerk verder goed, kon Cristina (Brigitte Kali Canales) de hoofdrol niet helemaal goed dragen.

De film verspilt ook geen tijd, Cristina zit algauw opgesloten. En over het algemeen was de film gewoon goed gemaakt, al ik had liever meer Mexicaanse folklore gehad dan de drugsmetaforen. De uitdrijvingen zien er goed uit! Zeker "de gebroken man' waar je het knetteren van botten hoort, terwijl ze niet altijd in de richting gaan die waar ze voor bedoeld waren of de bloederige scene met Cristina's buik. Het bouwt zich allemaal op tot een snelle en behoorlijk passende laatste act. De kleinschalige film zal het subgenre binnen de horror niet veranderen maar als je exorcisme-films kan waarderen, is er meer dan genoeg om van te genieten! Niets mis met deze film!

Niks vernieuwends!

Snel vergeten deze hap.

2,0*

Middelmatig horrorwerkje, een soort Exorcist in de jungle. Er zijn een paar effectieve schrikmomenten en de sfeervolle setting maakt één en ander goed, maar plot en personages zijn niet bepaald goed uitgewerkt en de film steekt vrij rommelig in elkaar. Hoofdrolspeelster Brigitte Kali Canales doet haar best, maar ook zij kan niet voorkomen dat de film uitgaat als een nachtkaars, eindigend met een malle anticlimax.

“It lives inside you.”

Mwah, er werd te weinig gedaan met de mogelijkheden die deze film had. Opzich een best aardige horrorprent die zich bezig houd met het exorcisme en dan op de oude manier, met rituelen. De Mexicaanse setting komt nergens echt terug, het had elk willekeurig Spaanstalig land kunnen zijn. Voor de rest is het horrorgehalte wel aardig goed, het zien van bloed is prima gedaan in de film en het kent ook een leuke scene met een demon.

Zoals ik al zei, waren er veel potentiële momenten waar de angst noch horror een kleine schop kon krijgen, en dat werd niet altijd even goed uitgepakt. Zo moest ik erg in de film komen en koos ‘Alender’ er voor om een soort mysterieuze openingsscene te creëren. Met veel vragen ga je de film eigenlijk in en dat stoorde me wel, zeker omdat je dan niet weet wat er precies gebeurt (laat dingen op je afkomen). Het hele ritueel is wel leuk, wellicht soms iets te lang. Het einde is leuk, en dan vallen ook zo’n beetje alle puzzelstukjes bij elkaar.

Het is het einde voor mij die veel wist te redden, het mocht alleen van mij nog wel wat ruiger en bloederiger. Voor een ‘Netflix’ productie zeker niet het slechtste wat ik heb gezien, voor een horrorfilm met vlagen er goed maar ook met de bekende en irritante inkakkers. Het kan je goed vallen, en verkeerd, ik hing er denk ik wat tussen in. Voor de horrorscenes toch wel goed, daarom heen warrig en soms een klein beetje aan de saaie kant, vooral omdat het verhaal zo onduidelijk mogelijk wordt verteld. Het einde weet de boel nog te redden maar, dan moet je wel even doorbijten!

3.0*

Ik vond dit eigenlijk best vermakelijk. Een soort van The Exorcist-achtig verhaal inderdaad, maar dan zich afspelend in een Mexicaanse setting inclusief lokale bruja. En Brigitte Canales mag er ook wezen, natuurlijk. Het is geen film waar nu echt heel veel gebeurt, maar ik vond het qua sfeer wel wat hebben en op momenten wordt het alsnog best bloederig. Lang niet zo slecht als het gemiddelde hier me deed vrezen, sterker nog, ik rond 'm naar boven af.

Ik voeg me bij Woland (we keken hem samen, Bier woohoo), maar laat ik een keer de karige Harrie zijn en naar beneden afronden.

#goodforbalance. #wateenliefbrunetje

"The Old Ways" biedt een boeiend concept dat nieuwsgierigheid opwekt. Hoewel de film zeker zijn momenten van spanning heeft, valt hij soms ten prooi aan traagheid en een gebrek aan dynamiek, niet geholpen door de beperkte locatiesetting. Hoewel enkele scènes en wendingen mogelijk wat vergezocht aanvoelen, slaagt de film er toch in om een intrigerend verhaal te weven. Wat vooral opvalt, is het onvoorspelbare karakter van de plot, waarbij de overdracht van de bruja-rol aan Cristina een onverwachte en onconventionele wending is. Toch vond ik de quote "I'm a motherf*cking bruja" wel een beetje cheesy. Voor de rest leuk gedaan, goede muziek en leuke acteurs.

"The Old Ways" blijft uiteindelijk een ervaring die, ondanks zijn tekortkomingen, een plekje vindt voor degenen die openstaan voor het verkennen van het onbekende.