8-ban Deguchi (2025)

interessante premisse gebaseerd op een computer spel The Exit 8 - Wikipedia - en.wikipedia.org ik verwacht hier wel iets van!

De game kende ik totaal niet en wordt omschreven als een wandelsimulator waarbij het draait om, dat de speler door een Japans metrostation loopt en onderweg allerlei onnauwkeurigheden moet opsporen om zo de uitgang van het station te bereiken, doet hij dit onjuist keert hij terug naar Exit 0. Deze film valt voor mij dan ook vooral op door zijn opvallende gele poster, met de titel "Exit 8" (waar je ook toepasselijk "Exit Infinity" kan lezen) en de betrokkenheid van Kazunari Ninomiya, van de live-action "Gantz"-films.

En wat blijkt deze film is ondanks zijn minimalistische setting, eigenlijk best goed gemaakt. Waarbij het concept en de herhaling van het steeds maar weer door dezelfde ondergrondse gang lopen op veel manieren geïnterpreteerd kan worden. Gewoon als de man die continu in de metrogangen opzoek is naar de uitgang maar dat door een loop wordt bemoeilijkt. Of als boodschap/metafoor van de man die zich verloren voelt (angst) voor het vaderschap. Een psychologisch debat dat zich afspeelt in het hoofd van deze man. Door bepaalde dingen een dubbele betekenis krijgen, werd dit een erg fijne kijkervaring

Stijlvol filmpje.

Het uitgangspunt voor deze cyclische mindfuck is dat onze verdwaalde hoofdpersoon vast komt te zitten in een ondergronds metro-gangenstelsel. Hij zal telkens bij hetzelfde punt uit blijven komen, tot hij een afwijking in zijn omgeving weet te ontdekken. De oplossing klinkt simpel: bij geen afwijkingen dient hij zijn weg te vervolgen maar als er ook maar iets afwijkt, dient hij rechtsomkeert te maken. De instructies beloven dat hij uiteindelijk bij Exit 8 uitkomt, waar hij het labyrint kan verlaten.

Bereid je voor op veel herhaling (met name één specifiek geluidseffectje zal nog een tijdje nagalmen) maar de film weet het verloop inlevend genoeg te presenteren waardoor je al kijker op vernuftige wijze betrokken wordt bij de puzzelende beleving van de hoofdpersoon, een meer dan uitstekende rol van Kazunari Ninomiya (wiens stem blijkbaar Kuro/Black vertolkte in Tekkonkinkreet / Tekkon Kinkurîto (2006)).

Een camera die geduldig met en om onze hoofdpersoon mee zwiert; een klinisch vormgegeven setting die aansluiting vindt bij de ijzingwekkende, kille geluidseffecten; een dramatische subtext die de dwaalgang vrij ongeforceerd van emotie weet te voorzien en een handvol verrassingen onderweg die de film een aardig bevreemdend gevoel meegeven: het zijn de hoofdingrediënten voor een film die nergens écht buiten de lijntjes kleurt maar je aandacht moeiteloos vasthoudt en verveling kundig weet te vermijden, iets wat gezien het concept en de speelduur (best lang voor een idee als dit) als een flink compliment beschouwd kan worden.

De werkelijke punch blijft uit en het horrorlabel zal sommigen wat teleurgesteld achterlaten, maar voor liefhebbers van een kleinschalig doch kundig vormgegeven mysterie vallen hier best wat vingers bij af te likken. 4*

Deze op het IFFR meegepakt. Heel veel horror hoef je niet te verwachten, maar het is alsnog een stijlvolle, claustrofobische film. Je voelt met de 'Lost Man' mee die steeds maar weer door dezelfde gangen moet lopen, op zoek naar anomalieën, maar dat het onder de huid ook gaat over vaderschap lijkt me duidelijk. Het is zeker minimalistisch en repetitief, en ik kan me voorstellen dat sommige mensen dat wat minder goed trekken. Ik werd echter wel genoeg meegezogen in de wanhoop en de frustratie van de verdwaalde(n), en het zit qua geluidseffecten filmtechnisch goed in elkaar. Het soort transities naar bijvoorbeeld The Walking Man die zelf ook iemand blijkt die vast zit in het labyrinth, en niet toevallig ook onderweg is naar een ontmoeting met zijn zoon of sommige van de verrassendere anomalieën houden het leuk.

Dit verhaal komt me heel bekend voor. De game ken ik niet maar ik heb ooit iets dergelijks gezien maar zou totaal niet meer weten waar of wat. Volgens mij was het iets met een trappenhal waar geen eind aan leek te komen.

Was best een aangename film, alleen was het wel soms een beetje van hetzelfde teveel. Het was zoals de muziek die er regelmatig te horen was, de Bolero van Ravel, ook gewoon telkens een herhaling.

Joolstein zijn tweede helft van zijn review is mooi geschreven, het is recht overgenomen van AI heb ik gezien, maar ja dat is niet verboden zeker...

Goeie psychologische film, zeer sober maar zeer goed gebracht. Btw niks met horror te maken.

Exit 8 is gebaseerd op een videospel waarin het karakter steeds dezelfde gang in een metrostation bewandelt en de weg naar de uitgang niet kan vinden. Net als in het spel moet het personage in de film op zoek naar aanwijzingen die hem naar de uitgang zullen leiden. Je kunt je voorstellen dat met dit gegeven de speler in een interactief spel het prima naar zijn zin heeft. Je kunt je ook voorstellen dat je als passieve toeschouwer verveeld raakt door de herhaling van zetten. In Exit 8 lost men dat gevaar op door steeds leuke, originele en aan surrealisme rakende variaties in te brengen die maken dat de aandacht niet verslapt.

Een ander middel dat de film hanteert om variatie aan te brengen en de kijker te stimuleren om niet verveeld te raken is door er een leuke genremix van te maken. Het mysterie is dominant. Maar ook elementen uit de thriller- en horrorhoek zijn aanwezig. Er is drama. En er zijn zelfs momenten die in een komedie niet zouden misstaan. Het is een fraaie variatie die verrasende en spannende momenten oplevert en gewoon goed werkt.

Exit 8 is geen film van tierelantijnen. Geen namen voor de personages. Geen exorbitante setting. Geen opvallende speciale effecten. Geen verklaringen. Geen overbodige dramatische taferelen. Er wordt slechts in het begin wat functionele dramatische informatie verstrekt. Een vleugje drama dat zorgt voor het minimum aan empathie dat nodig is om met het verdwaalde karakter mee te leven. Het is sobertjes. En de soberheid werkt. De concentratie ligt volledig bij het mysterie. En dat myserie is interessant genoeg om je een film lang mee te vermaken. Ik heb me met Exit 8 in ieder geval verrekte goed geamuseerd.

Hahahaha

Waar heb je dat dan gezien? want om eerlijk te zijn weet ik niet eens hoe ik AI moet gebruiken, gebruik helemaal geen ChatGP, OpenAI of hoe ze nog meer heten. (zit zelfs niet eens op Social media) AI kan wel handig zijn om bij grotere processen te ondersteunen maar voor een huis-tuin en keuken recensie lijkt me dat niet nodig...wat wel kan zijn is dat ik het ergens in een recensie heb gelezen en daarna met woorden van bijna dezelfde strekking het heb overgenomen...het is natuurlijk niet zo dat ik niet beïnvloed kan zijn door een ander..

Waar denk je waar de crappy publieks AI hun info vandaan halen? Ik heb google AI al eens mezelf laten quoten. Weet je zeker dat AI eerder was of nam AI het stuk van joolstein over?

lang pee Heiliger dan de paus? Onzin. Ik ga niet ontkennen dat sommige users AI gebruiken en als het er te dik bovenop ligt grijpen we in. Zou niet de eerste keer zijn. We zijn niet van gisteren. Maar het komt ook veelvuldig voor dat AI informatie van Moviemeter haalt. Op filmgebied zijn wij de belangrijkste nederlandstalige bron voor AI, naast wikipedia en dat is niet zelden letterlijk en zonder bronvermelding. Dus je moet uitkijken voor je iemand in het openbaar beschuldigd. Dat kan echt niet zomaar. Als je echt denk dat het AI is en niet andersom dan dien je een alert in. Als het alleen twijfel is, is het soms beter je mond te houden.

Als dat er staat wijst dat op de site van het filmfestival van Toronto. Heb je gekeken wat er op die site te vinden is. Ik wel. En dat lijkt in niets op de tekst van joolstein. Dus als dat erbij staat klopt de bronvermelding van je ai niet. Dat is ook niet ongewoon.

Maar buiten dat: We beschuldigen mede users niet in het openbaar van dit soort dingen. Als je het ziet dien je een alert in.

Ik heb het spel thuis liggen maar nog geen tijd gehad om het te spelen. Films die zich op 1 locatie afspelen vind ik altijd wel interessant en ook deze film bleef boeien tot het einde. De cameraovergangen lijken vaak naadloos en versterken het gevoel van de claustrofobische omgeving. De effecten en geluiden zijn sterk en deden mij erg denken aan de horror demo van het nooit uitgebrachte spel P.T. (2014). Bij dit spel loop je ook telkens rondjes door een gang waarbij er steeds iets veranderd.

Een vermakelijke film.

Een 6.5

Vreemde film, soort zoektocht naar zichzelf door middel van labyrinth van herhalingen. Ik hou op zich wel van dit soort ideeën en sommige dingen waren best creepy uitgewerkt, zoals die tegenligger die opeens vlak achter hem staat met die enge smile. Maar de uiteindelijke zoektocht en de clue ernaartoe was flauw. Toch een 3* voor het idee en de uitwerking, muziekscore was ook fijn.