Michael (2026)

Het gaat dus mis met je engels. One billion is 1 miljard.

I rest my case.

Je bent zelfs te klein om je fout toe te geven. Valt me van je tegen…

Zal best dat k pop (op dit moment) het best verkocht wordt, maar dan praat je over een heel genre.

Het gaat niet over eens zijn of niet. Het gaat om de feiten. En met de enige bron waar je tot nog toe mee kwam zat je er een factor 1000 naast…..

Maar goed, meld je maar weer als je wel een goede bron hebt die jouw verhaal onderbouwd. Als je ze hebt, kun je ze toch ook delen….

Kijk hier de best verkochte platen op vinyl in nl in 2025

Dit zijn de bestverkochte vinylplaten van 2025 in Nederland - recordstoreday.nl

Staat helemaal vol met kpop…..not.

Worrt inderdaad tijd dat je stopt met discusdieren en een keer wat feiten overlegd. Kom maar door met de cijfers van dia Aziatische streaming diensten. Ik ben daar oprecht benieuwd naar.

Ik heb het zelf maar even opgezocht. Melon is de grootste speler voor kpop. Daat scoren bts en Jing kook 13,5 miljard streams. Tel die op bij hun 40-50 miljard op Spotify en ze zitten nog steeds niet op de helft van Swift op Spotify.

Maar op Youtube en Apple music is Swift weer groter. Dus die loopt waarschijnlijk enkel verder uit aks je alle platvorms pakt.

En hier de top 25 albums (dus ook cd) over 2025

403 - Forbidden: Access is denied. - dutchcharts.nl

Weer vol met kpop….not.

Ik post een nederlandse lijst omdat jij als bron de gesprekken met verkopers in een platenwinkel noemt die jou vertellen dat kpop het best verkoopt..

Zal best dat er in Azie het meeste mensen wonen, maar die markt is wel versnippert. In Japan hebben de jpop en India heeft weer hun eigen artiesten. Net als china en Iran. Dus daar is kpop ook niet dominant

En je kunt wel klagen dat ik met cijfers van een Anerikaans bedrijf aankom, maar die opereren wel wereld wijd en spotify enyoutube zijn gewoon verruit de grootste.

Dus je zit er gewoon enorm naast.

Dat slaat echt nergens op. Ik zie niet wat de wereldwijde cijfers van Spotify met Amerika te maken hebben. Bovendien staat BTS daar op 1 als meest gestreamde band (dat zou in jouw complotbrein dan toch Bon Jovi moeten zijn). Andere artiest die het goed doet is Bad Bunny, ook geen voorbeeld Amerikaan.

En Michael Jackson is ook Amerikaan. Wil je nu ook zijn verkoopcijfers in twijfel trekken?

Ik heb vandaag de film pas gekeken en moet eerlijk toegeven dat ik het best wel goed vond. Jaafar Jackson doet het helemaal zo slecht nog niet als Micheal. Colman Domingo vond ik ook heel goed als de vader, je kreeg meteen een hekel aan hem, dus dan zet hij zijn rol goed neer. Ik neem aan dat deze film goed overeenkomt met de werkelijkheid, want bijna de hele familie Jackson heeft er aan mee gewerkt. En als ik zo zie hoe die opvoeding ging bij de familie Jackson, voornamelijk door vader Joseph, dan vind ik het niet vreemd dat Micheal Jackson zo'n rare geworden is. Nooit een jeugd gehad zoals andere kinderen van die leeftijd zouden moeten hebben. Ik ben wel benieuwd hoe de vervolg film zal zijn en of die ook ingaat op de rechtzaken tegen hem ivm de beschuldigingen voor misbruik van die jonge kinderen. Maar wat betreft deze film ben ik zeker wel aangenaam verrast.

Ik vind het opvallend hoe de film Michael in de media wordt bekritiseerd en hoe de docu An American Tragedy wordt opgehemeld. Laat ik voorop stellen dat beide niet een volledig beeld schetsen van Michael Jackson. De docu richt zich op de mens en hoe hij in de problemen is geraakt, hoe zijn imago daardoor is besmeurd en hoe hij vervolgens volledig de weg kwijtraakt. Hij is dan al compleet Wakco geworden, out if this world, elke realiteitszin verloren. Duidelijk te zien in zijn strijd tegen Sony en in de docu van Martin Bashir. Hoe de docu laat zien dat MJ voortdurend als 'atm' (geldmaching dus) wordt gebruikt door zijn omgeving, is sterk. Hoe zijn vader nota bene bij de herdenkingsdienst dollartekens in zijn ogen heeft en 'iets nieuws' lanceert om munt te slaan uit de nalatenschap van, is zo tekenend.

De biopic 'Michael' moeten we volgens deze docu ook in dit licht zien. Ik denk dat je daar niets tegenin kunt brengen, maar maakt dat 'Michael' slecht of onvolledig? Is het kwalijk dat deze film ervoor kiest om de artiest centraal te zetten, te eren als het ware? Het inzicht in de artiest, zijn muzikale nalatenschap, zijn invloed op de muziekwereld. Hoe hij de regie neemt over zijn carriere, zich ontworstelt uit de greep van zijn vader. Zijn tijdloze muziek en videoclips. Die verdienen een film die een nieuwe generatie laat kennismaken met de King of Pop. Dit zijn kwaliteiten die de biopic meer bezit dan deze docu. Dat het meer een feelgood-movie is geworden, begrijp ik dan ook volledig. Dat was Bohemian Rhapsody ook, niks mis mee.

Ik zou zelf de vergelijking willen maken tussen een historische roman ('Michael') en een non-fictieboek ('An America Tragedy'). Van een roman kun je misschien wel net zo veel leren. Het neemt je mee in het hoofd van .... en kan daardoor juist meer inzicht bieden dan feiten die op een rij zijn gezet. Bovendin maakt een docu ook keuzes. Hoe je het op een rij zet, bijvoorbeeld, stuurt de kijker een bepaalde kant op. Dat doet het weliswaar overtuigend en onderbouwd, maar ook dit is maar een deel van het verhaal. Als je echt non-fictie wilt, moet je een woordenboek of encyclopedie gaan lezen.

Deze film viert zijn talent en carrière, en zaagt niet over de talloze rechtszaken en aantijgingen. De een noemt dat safe en zwak, de ander vindt het goed. En ik behoor tot het laatste kamp. Ik heb genoeg gezien van de rechtszaken, de documentaires zijn legio, ik vind het een fijne muziekfilm.

De man is uiteindelijk nooit veroordeeld, veel insiders als Macaulay blijven zweren bij zijn onschuld zonder dat het ze wat oplevert. De man was eveneens een virtuoos op het podium. Het is eigenlijk wel verfrissend dat er nu eens een film komt die dat laatste benadrukt.

Deze film richt zich op de tijd dat hij zich langzaam losweekt van zijn vader. Wat hij daarna doet, als soloartiest, zien we vast in het vervolg, maar dat was niet de boodschap van deze film. En dat "op safe spelen" van de makers, is een goede zet geweest in mijn ogen.

Ik vond de film in ieder geval niet zo slecht als dat de critici beweren. Ondanks dat het een beeldende opsomming is van Wikipedia, kun je niet verwachten dat ze er een fictieve 'sidestory' bij verzinnen. Het is nou eenmaal zo gelopen. En oké, dat ze hier en daar wat dingen aandikken, dat nemen we op de koop toe; zijn obsessie voor Peter Pan, de diverse exotische dieren in zijn tuin, en dat geldbeluste karakter van zijn vader...

De muziek is en blijft goed, en daar is in deze film prima gebruik van gemaakt. Choreografisch heeft "het neefje van Michael" daar goed invulling aan gegeven. Zijn acteerprestatie laat wat te wensen over, maar dat maakt hij goed met zijn danspasjes en 'looks'.

Al met al een prima inkijkje in het leven van de King of Pop.

Wat de critici beweren daar trek ik me persoonlijk nooit zo heel veel van aan, want als ik zie hoe de film hier scoort en op IMDb dan weet de gewone kijker de film toch redelijk te waarderen. En niks meer dan terecht!

Interessante en boeiende biografie met uiteraard de bekende Jackson(s) klanken en soundtrack. Jafaar zet uitstekend de rol van Michael neer, inclusief het kinderlijke stemmetje. Maar ook de dansmoves heeft de acteur onder de knie. Het verhaal draait met name om zijn grootste hits als om de moeizame verstandhouding met vader Joe. De geldwolf. Bijzonder is dat de personage en naam van Janet Jackson totaal niet lijkt te bestaan. Ook de medicijnen verslaving als zowel het kinder misbruik schandaal met rechtzaken wordt verzwegen. Het is duidelijk dat de familie Jackson hier geen aandacht wil schenken. Jammer. Het hoort nu eenmaal bij de Michael biografie. 3.5*/4*

Goede film

Best een aardige biopic. Sterk acteerwerk, mooie beelden en mooie muziek! Zeker als je hem in de bios ziet.

Persoonlijk vond ik wel dat er iets te veel muziek was in plaats van echt meer het leven van Michael zelf.

Verder absoluut goed vermaak.

3,5*

Als je Michael Jackson goed vindt (zoals ik), dan ben je niet helemaal objectief, dus neem dat voor lief aub.

De muziekfilm is in zijn algemeenheid erg goed. Het neefje speelt Michael als de beste. Ook de prachtige filmlocaties, kleding, muziek is geweldig.

Je kunt veel zeggen over het feit dat voornamelijk alleen maar de 'goede' kant wordt toegelicht, behalve vader Joseph dan!

Maar aan de andere kant. De beste man leeft niet meer. Popsterren van dit kaliber zijn er niet eerder geweest, zijn er nu niet en zullen er ook nooit meer komen. Dus waarom dan ook niet een prachtige biografie weergeven met voornamelijk alleen maar de positieve kanten van Michael zijn bestaan!

De negatieve kanten, kwamen ook pas voornamelijk naar voren na de BAD periode. En de film gaat niet verder dan daar. Dus heeft het ook geen zin.

Verder laten ze best wel eens zien dat Michael een aparte man was, zoals met zijn dieren, Peter Pan en naar speelgoedwinkels gaan als volwassene, etc.

Ik kreeg in ieder geval vaak kippenvel tijdens deze film en werd emotioneel geraakt. En ben blij dat ik als kind ben opgegroeid met zijn muziek en dat ik hem zelfs één keer live heb gezien.

In een woord: Geweldig

Had geen hele hoge verwachtingen, ik denk vooral vanwege de slechte reviews van de pers. Na het zelf zien van de film viel het alles mee. De film gaat lekker diep, acteerwerk is prima (ook van Jaafar Jackson zonder verdere ervaring), interessante verhaallijn. Zou deze toch wel durven scharen in de top 5 van muziekbiografieën. Walk The Line was veel beter, Bohemian Rhapsody en Love & Mercy ook.

Moet wel eerlijk zeggen dat ik de film een halve ster minder had gegeven als er geen tweede deel zou komen waar de 'fall' waarschijnlijk wat meer belicht gaat worden. Dit deel is vooral de 'rise'.

"If I am not there to receive these ideas, God will give them to Prince."

Een echt groot Michael Jackson fan zou ik mijzelf niet durven te noemen, maar wel (net zoals bijna iedereen in mijn generatie) opgegroeid met zijn muziek waar ik oprecht van kan genieten. De laatste tijd vliegen de biopics van overleden wereldsterren je om te oren, ik ben er nooit echt een groot fan van. Maar mijn vriendin was echt héél erg benieuwd naar deze film, en wou hem koste wat kost zien, dan pak ik hem zelf met geen moeite ook mee. En stiekem heb ik toch wel onwijs genoten van deze film hoor.

Echt een bizar leven heeft deze man gehad, en de film laat voor mijn gevoel echt maar een onwijs klein stukje zien van alles wat er is gebeurt. Dat zijn vader een staatsidioot was, dat wist ik ergens al wel; toch heeft hij een wereldartiest op deze wereld gebracht. Alle gebeurtenissen in zijn opkomende carrière zijn voor mij dan wel weer complete verassingen, ik wist namelijk niet dat hij een halve dierentuin in zijn achtertuin had lopen, en ik vond het geinig dat hij zijn fantasiewereld toch eigenlijk goed gestolen had dan zelf bedacht, het is een leuk idee.

Het tweede deel van de film vond ik zelf dan weer wat minder, de groei van zijn bekendheid is leuk, maar ik wou toch meer diepgang in zijn leven, al lijkt er wel gewoon een tweede deel aan tekomen, zeker gezien het feit dat de film nogal abrupt stopt. Toch wel een leuke middag verder hoor, met best een interessante en leuke film.

Even alle speculatieve onzin daargelaten; dit was vooral een degelijke biopic zoals we er al zovelen hebben gezien.

Dan valt en staat de rest een beetje met hoe de artiest je zelf bevalt.

Michaels solo-carriere is als een rode draad door mijn jeugd gelopen, met name vanaf de Thriller dagen. Wat dat betreft biedt de film veel herkenbaarheid en oog voor de kleinere details. (John Landis, Van Halen, etc)

De grote lijnen liggen er als altijd nogal dik bovenop, waar je niet echt aan ontkomt bij zo'n verhaal tenzij je er een serie van 20 episodes van maakt. Colman Domingo is 1 van de betere acteurs vd laatste jaren en de jonge Jackson doet het uitstekend, met name de bewegingen zijn vlekkeloos.

Ik zat me op 3 kwart van de film wel af te vragen hoe ze in vredesnaam alles na Thriller er nog doorheen gaan jagen maar kennelijk komt er dus een deel 2. Wist ik vooraf niet.

Ik mistte Janet ook wel een beetje, gek dat ze totaal werd weggelaten.

Op verzoek van Janet zelf. Ze vond (na het zien van de ruwe versie) de film manipulatief en het gaf volgens haar een verkeerd beeld van haar familie en wilde er niet aan meewerken.

Michael was zo'n film die me dusdanig vaak werd aanbevolen dat ik wel niet anders kon dan hem in de bioscoop meepakken. Ik ben niet de grootste Michael Jackson fanaat, maar ik kan zijn muziek, zeker nummers afkomstig van albums als Off the Wall, Thriller en Bad, absoluut waarderen. Laat deze biopic zich nou net hoofdzakelijk toeleggen op die periode.

Ik deel het enthousiasme. Dat de film vooral Michael ophemelt lijkt me niet meer dan logisch en ligt ook in de lijn der verwachting. Niet alleen is zijn nauwe familie sterk betrokken bij de productie, maar de film focust zich ook op de periode waarin het vooral om ongekende successen en Michaels tomeloze ambitie ging. De film begint met de totstandkoming van The Jackson 5 en de nadruk komt daar te liggen op de relaties binnen het gezin, waar vader Joseph de belangrijkste rol speelde. De film toont een aantal pittige scènes, waarin vader zijn jongste zoon mishandelt. Het kan je als kijker haast niet koud laten, zeker wanneer je weet dat hier weinig aan gefabriceerd is. Het toont dat vader een complexe relatie had met zijn kinderen. Enerzijds valt de onderbouwing achter zijn handelen enigszins te begrijpen, maar anderzijds is het natuurlijk ook heel pijnlijk om te aanschouwen en je krijgt een gruwelijke hekel aan hem. Glansrol voor Colman Domingo.

Maar Domingo is niet de enige die schittert. Jaafar Jackson verdient werkelijk alle lof. De stem is 'spot on', maar de gelijkenis is er ook in zijn bewegingen en maniertjes. Zeer groot compliment voor de manier waarop hij de repetities, muziekvideo's en live optredens tot in detail naspeelt. Scheelt ook gigantisch om het op het grote doek te zien, dat zeg ik er wel bij, maar met een mooie installatie thuis kom je ook een heel eind. De muziek van The King of Pop wordt grootschalig gevierd, waarbij de nummers ook vaak echt alle ruimte krijgen om te knallen. Dat kan gezien worden als een nadeel, want soms vult het dus ook best een deel van de speelduur, maar als je met name vanwege de muziek kijkt - zoals ik - dan word je op je wenken bedient. Tevens toont de film mooi hoe Michael een uitzonderlijk vreemde jeugd had (zeg maar gerust géén jeugd), waardoor de fascinatie voor Peter Pan en de kinderlijke mind-set wel enige opheldering krijgen.

Over deze muzikale legende bestaan natuurlijk de nodige verhalen, waarvan ik oprecht niet weet wat ik moet geloven. Ik was er niet bij, maar er valt wel een hoop af te dingen op de geloofwaardigheid van een hoop van de aantijgingen. De veelvuldig gegeven kritiek dat deze film dit zou negeren vind ik persoonlijk onterecht. De film focust zich op een heel andere periode uit het leven van Jackson en bovendien is zijn schuld nooit bewezen, dus ik zou niet weten wat men hier had moeten laten zien. Dat is overigens wel een vraagstuk waar de opvolger, waarvan ik begrepen heb dat die er definitief gaat komen, voor zal komen te staan.

Ik heb genoten! Er komen uiteraard zaken voorbij die je met een korreltje zout moet nemen en het geheel komt bij vlagen geromantiseerd over, maar dat weet je van tevoren. De essentie is er en dat is het belangrijkste. De opbouw in de film is logisch en er is ook ruimte om Michaels onzekerheden in beeld te brengen. Het levert een portret op dat deze fase van zijn leven op een gedegen wijze samenvat en ik vind dat de film ook eer doet aan zijn nalatenschap. Voor een ieder die zijn muziek waardeert, is deze film zonder meer een aanrader.

4*

De muziek van Michael Jackson kan ik zeker en vast smaken, maar ik ben alles behalve een kenner van zijn biografie. In dat opzicht leek het mij wel interessant om deze film een kans te geven, maar bij een biopic weet je natuurlijk nooit welke fases en kanten uit het leven van de persoon belicht worden.

Het is een biopic die Michael Jackson vooral erg positief in het daglicht plaatst door zich te focussen op de opkomst van de Jackson 5, het begin van zijn solocarrière en de problemen die hij had met zijn vader. Ik lees links en rechts hierover kritiek omdat er geen volledig beeld wordt gegeven van Michael (inclusief zijn mindere kanten), maar dan zou je natuurlijk een paar extra uren nodig hebben.

Een aantal zaken waarvan ik geen kennis had, vond ik wel interessant om mee te krijgen uit deze film, zoals de stevige brandwonde die hij aan zijn hoofd opliep en de vele ziekenhuisbezoekjes die hij pleegde bij zieke kinderen.

Voor de rest is het een degelijk gemaakte biopic waar de muziek centraal staat en het acteerwerk van Jafaar Jackson als de volwassen Michael en Juliano Krue Valdi als de jonge Michael meer dan oké zijn.

3*

Ik weet het, ik ben te royaal met m'n sterren. Schuldig! Maar ik heb er gewoon erg van genoten.

Het is een standaard biopic die (objectief) waarschijnlijk niet beter of slechter is dan veel anderen. Helemaal waar. Het acteerwerk van sommige bijrollen was ook niet al te best. De hoofdrollen worden echter heel sterk neergezet: uitstekend geacteerd en bijzonder goed gedanst. En dat de soundtrack geweldig is, hoef ik natuurlijk niet te schrijven .

Ik vind de muziek van Michael Jackson geweldig, vooral de periode Thriller en Bad. En dat is precies de periode waar de nadruk op wordt gelegd: vanaf de Jackson 5 richting zijn solo loopbaan. En tegelijk wist ik eigenlijk ontzettend weinig van deze markante persoonlijkheid. Ik heb het gevoel dat ik Michael Jackson een beetje beter heb leren kennen. Ik was vooral verrast door de zachtaardigheid van deze superster. Er wordt veel tijd genomen om de muziek te laten horen. Ik denk als je niets met die muziek hebt, dat het een lange zit is. Als je dan ook nog geen bijzondere interesse hebt in de zanger, kun je deze maar beter overslaan. Verder schijnt de film dicht bij de werkelijkheid te zijn gebleven. Wat jammer is, is dat Janet Jackson volledig uit het verhaal is geschreven (op haar eigen verzoek).

Ik kijk erg uit naar deel 2 dat er blijkbaar aankomt. Ik denk objectief misschien 3,5 ster, maar ik doe er een volle ster bij. Ik vond het gewoon geweldig om 2 uur ondergedompeld te zijn in de wereld van Michael Jackson en als een film dat voor elkaar krijgt, doe je het goed. 4,5 ster.

Onderhoudende maar nogal op veilig spelende biopic, met Jaafar Jackson (zoon van Jermaine en neef van) prima in de hoofdrol. Hij lijkt niet heel erg op Michael maar beheerst zijn moves en mimiek tot in de puntjes. Verder sterk spel van Colman Domingo als tirannieke vader en leuke bijrolletjes van oa Miles Teller en Mike Myers. De cgi-kinderboerderij komt iets te prominent in beeld en de overige Jackson's krijgen amper tijd toebedeeld, maar gezegd moet worden dat regisseur Antoine Fuqua er wel een visueel spektakel van heeft weten te maken. Naar verluidt komt er een vervolg, dat zich richt op de jaren '90 en daarna.

Ondanks dat de film in de familie is gebleven weet ik niet echt of dat een pluspunt is of net een minpunt. Ik denk dat Jaafar Michael op zich wel goed speelt, qua uiterlijk natuurlijk zeker. Dansmoves en al zijn ook wel best on point lijkt me maar ik ben geen dansexpert. De film speelt qua biografie wel enorm op safe en houdt het bij de muziek. Helaas vind ik de film overal zeer braaf. Qua stem lijkt het ongetwijfeld goed op Michael. Het meest memorabele is dat zijn haar in brand stond dus ja het gaat nergens al te diep op in. De strikte opvoeding van zijn vader maar over zijn latere leven niks. Michael Jackson is meer dan zijn muziek uiteindelijk en dat lijkt me dan weer ergens een gemiste kans in een biografische film om slechts een deel ervan weer te geven. [/quote]

Michael is een prima film. Acteerwerk is goed en het decor schetst de tijd goed. Je krijgt verder weinig te zien van zijn leven. Het is allemaal wat binnen de lijntjes zonder echt diepzinnig in te gaan op zijn turbulente leven. Uiteraard is alles wat je ziet al extreem genoeg voor een gemiddeld mens maar het weerspiegeld niet zijn hele bestaan.

Matig, zoals verwacht. Niets meer dan een vehikel om MJ's grootste hits nog even ten gehore te brengen. Zeker gezien de Jackson Estate zelf een dikke vinger in de pap heeft wat betreft de inhoud en wat wel of niet te laten zien. Dan krijg je dus een vanilla biopic met nul diepgang.

Jaafar Jackson is wel prima gecast als Michael; hij heeft charisma en de Jackson looks, maar ik vond zijn range beperkt, of gewoon niet goed uit de verf komen, dat kan ook. Dat komt mede door het ongelooflijk saaie, vlakke script, dat behalve het conflict met zijn vader weinig laat zien van Michaels persoonlijke worstelingen en zorgen. Veel verder dan een wens om beroemd te worden en zijn eigen pad te kiezen komt het niet. De film gaat ook vakkundig alle conflicten en spanningen uit de weg met zijn broers. Het kleurt netjes binnen de lijnen en weet daarom nergens echt te imponeren.

De film eindigt ook abrupt en hint op een sequel (die hopelijk wat interessanter gaat zijn), al zie ik niet voor me hoe ver ze zullen gaan met de misbruikbeschuldigingen en Michaels vermeende rol hierin.

Tja, wat je ervan kan verwachten. Als je een beetje bekend bent met Michael Jackson dan zorgt het verder niet voor verrassingen. De film eindigt natuurlijk ook net voordat alles écht spannend begint te worden, dus in die zin ben ik benieuwder hoe ze het vervolg in vredesnaam gaan aanpakken. In deze film kon nog veilig gefocust worden op het loskomen van zijn vader en zijn familie en zijn eigen pad kiezen.

Jaafar Jackson is natuurlijk goed gecast als het gaat om gelijkenis en dergelijke, al had hij qua acteerwerk wel iets minder vaak die grijns op zijn smoel mogen hebben.

Vond het regelmatig vrij traag en een beetje saai. Verder door de muziek natuurlijk wel vermakelijk, maar dat is niet de verdienste van de film zelf en die integrale versies van sommige nummers tegen het einde had ook wel wat minder gekund.

2,5*

Plagiaat!

https://youtu.be/kg75iIu8yjY?is=dtwPCk2UGcHwjuOA

'Michael 2': Lionsgate Teases Filming Start and Release Date - variety.com

Wat heb ik gisteravond van deze film genoten zeg. De film had me bij de openingsscène te pakken en liet me daarna geen enkel moment meer los.

Het is gewoon een verdomd goede biopic geworden. Jaafar Jackson is geniaal. Zijn fysieke spel, stemgebruik en dansbewegingen zijn zo overtuigend dat je soms vergeet dat je niet naar Michael zelf kijkt. Wat een prestatie.

De film is groots. Dat voel en zie je aan alles: prachtige sets, indrukwekkende choreografie en iconische momenten die je kippenvel geven. De concerten lijken levensecht. Het schreeuwende publiek voelt alsof het rechtstreeks uit zijn tours komt. Muziek en choreografie zijn van topniveau.

Natuurlijk zit er diepgang in de film. Maar niet de sensatie‑diepgang (die er in die jaren eigenlijk ook niet was; dat kwam pas in de jaren ’90), maar zeker wel emotionele diepgang. Van zijn eenzaamheid (en dieren zien als zijn vrienden), zijn slechte band met zijn tirannieke vader tot het brandincident. Ook wordt zijn onzekerheid over zijn neus belicht, met de operatie die daarop volgde. Deel 2 zal dieper ingaan op zijn problemen uit de jaren ’90.

Meeslepend, prachtig, sfeervol en ondersteund door geweldige cinematografie. En als kers op de taart: de muziek. Ik ben een 90’s kid en opgegroeid met zijn muziek, maar nooit een keiharde fan geweest. Dus mijn recensie is objectief geschreven en niet met een Michael‑bril op. Maar je kan er niet omheen: een zeer vakkundig gemaakte biopic. Een groot eerbetoon aan één van de beste entertainers ooit.