Michael (2026)

Ik sluit me aan bij wat Hannibal hierboven zegt. Ik probeer wat reviews te lezen om te bepalen of ik wel of niet naar de film zou gaan. Maar het enige wat ik lees zijn deze welles/nietes berichten ivm de beschuldigingen over kindermisbruik. De rechtzaak hierover is 20 jaar geleden al gebeurd en er is ook een uitspraak uit voortgekomen. Dus we kunnen dat nu misschien beter laten rusten en het hier over de film hebben.

Je moet er hier inderdaad op tijd bij zijn, want voor je het weet wordt de voorstelling weer geannuleerd.

Al 2x gaan kijken, de reïncarnatie van de Thriller video moest ik gewoon nog eens zien, is gewoon briljant!!!

Wanneer hij zich omdraait en aan het refrein begint, is echt spooky real! Precies of Michael nog altijd leeft, wat een spitting image is die Jaafar Jackson toch! De smile, de stem, de dance moves...

De muziek staat gelukkig centraal in de film, geen vroegtijdige, irritante cuts.

De meester zou trots zijn hoor. Give the kid the Oscar already!

Helemaal mee eens!

Goede biografie hoor. Gelukkig klopt de tijdlijn redelijk goed. Iets waar ik die van Bohemian Rhapsody enorm aan irriteerde. Dat was hier een stuk beter verzorgd.

Een paar kleine schoonheidsfoutjes hier en daar maar niet echt storend

Speciaal voor Michael wil ik nog es in mijn pen kruipen op MovieMeter:

Wat een prachtige film! Wat een mooi eerbetoon aan een man, een genie, die meedogenloos sinds eind jaren ‘80 onterecht door de media door het slijk is gehaald, het slachtoffer is van een karaktermoord.

Als fan die is opgegroeid met Thriller en Bad was ik natuurlijk reuzebenieuwd naar deze film: er zou veel kunnen gebeuren maar deze film wou ik absoluut zien. In de bioscoop. Mijn eerbetoon aan Michael betuigen. Ik zag hem met een vriendin die hem live in concert had gezien, kwestie van hem te bekijken met iemand die niet zomaar onverschillig staat tegenover mijn allereerste muzikale held.

Ondanks de negatieve kritieken waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Ja kijk es, alsòf ìk rekening ga houden met een media die er alles aan doet om hem sinds eind jaren ‘80 den ‘duvel’ aan te doen. Intriest dat hij zomaar ‘Wacko Jacko’ werd genoemd. Mijn verwachtingen waren dus hoog gespannen en werden ingelost. Anders dan sommigen vond ik net wél dat je inzicht kreeg in de psyche van een man, die begon als wonderkind en al met de Jackson 5 tot superstardom werd gepusht. Het waarom hij kinds bleef in een volwassen lijf dat net ultraprofessioneel was en uitgekiende zakelijke beslissingen kon nemen werd ook belicht. De donkere kant van zijn opvoeding hoefde voor mij niet meer verdiept te worden, ik vond het zo al gruwelijk genoeg. De boodschap kwam over.

Over het ontbreken van de vermeende beschuldigingen die voor sommigen én voor de media () een struikelblok vormen wil ik kort zijn: ten eerste vind ik het net goed dat ze er niet in verschijnen: wie zich grondig heeft verdiept in het hele dossier weet dat het larie en apekool is en ten tweede was het juridisch niet mogelijk om dit ook te tonen. So, deal with it. Maar over op een positievere noot: de casting was fenomenaal! Vooral Jaafar, Juliano and Colman spelen de sterren van de hemel. Dat de film iets langer dan twee uur duurde, werd ik op geen enkel moment gewaar. Van mij mocht hij gerust nog langer zijn.

Een minpuntje: het We Are The World verhaal had ik gaarne ook gezien, al was het maar in een voetnoot: Michael Jackson en Lionel Richie waren de drijvende kracht achter dit project. Maar als filmmaker moet je natuurlijk keuzes maken en er ìs al een prachtige documentaire rond dit project gemaakt: ‘The Greatest Night in Pop’.

Geweldige film dus, ik bleef niet op m’n honger zitten.

Gisteren de film gezien en wat een gemiste kans!

Als film wel aardig maar dit is natuurlijk geen biopic maar een leuk opgepoetst verhaal over een geniaal en bevlogen artiest en zijn marketing mensen die een enorme invloed heeft/had op de muziek van die tijd en misschien nog op het heden.

Een beetje zoet verhaal en -ik ben er ook niet bij geweest hoor- maar verre van compleet

Ik heb begrepen dat de familie nogal wat invloed had op de inhoud van de film hetgeen niet zo verwonderlijk is maar daarmee is de geloofwaardigheid van het verhaal wel volkomen verdwenen. Heel jammer, want ik had wel eens willen weten wat zich nou werkelijk heeft afgespeeld in die begin- en topjaren van Michael.

Overigens, ik heb toch wel het gevoel dat zijn muziek langzaam aan toch wat gedateerd gaat klinken, ik heb na de film nog eens een concert uit de kast gehaald, vroeger wel vaker gezien maar klinkt na lange tijd toch wat sleets en minder sprankelend dan destijds, zal wel aan mij liggen......

Waanzinnig goede performance van Jaafar. Michael Jackson is lastig na te doen, maar hij komt aardig in de buurt. Maakt dat dit een goede film? Nee, niet echt. Vond het meer een aaneenschakeling van videoclips / live nummers. Weinig echte diepte. Beetje zoals de laatste Cruijff documentaire, gemaakt door de familie. Echt moeilijke dingen uit het verleden mijden. Maargoed....ik heb me zeker niet verveeld.

Ik kan hier niet naar kijken, MJ was een pedofiel die ziekelijke dingen heeft gedaan met onschuldige en kwetsbare kinderen.

Ik vond 'm eigelijk ook een beetje tegenvallen,het ging steeds op en neer van inderdaad clips en die concerten.

De opbouw van de film hadden ze egaler/vloeiender kunnen doen.

En het was boeiender geweest,hoe of wat hij bepaalde nummers schreef en met wie.

Fijn dat je hier je ongezouten mening komt verkondigen, maar hier is tot op heden nog steeds niet van bewezen. En waar haal je het recht vandaan om een stem uit te brengen op een film die je niet gezien hebt

Er zijn twee dingen die je niet moet vergeten. 1. Er is 0 bewijs dat Michael Jackson ooit een kind verkeerd heeft aangeraakt. 2. Er is ontzettend veel bewijs dat zijn aanklagers leugenaars en (zelfs) fraudeurs zijn. De moeder die het hele circus organiseerde en haar zoon aanzette tot de leugens werd in augustus 2005 zelfs aangeklaagd voor ernstige uitkeringsfraude en meineed. Als iemand bewezen leugenaars wil geloven zegt dat dus heel veel over die persoon... Jou dus in dit geval.

Daarnaast ben je verschrikkelijk arrogant natuurlijk als je het denkt beter te weten dan een jury in een 14 weken durend proces die alle bewijzen (oftewel gebrek daaraan) heeft gezien. De jury gaf aan geen enkel bewijs te hebben dat Michael Jackson ooit een kind verkeerd heeft aangeraakt en veel bewijzen te hebben dat de aanklagers het hele verhaal hadden gefabriceerd. De zaak zou bij een andere officier van justitie dan Thomas W. Sneddon Jr. nieteens tot een rechtzaak zijn gekomen omdat er geen enkel bewijs was.

Dat jij het dan denkt beter te weten... zegt net als het feit dat je dit soort mensen wilt geloven, heel veel over jou.

Je kunt net zo min bewijzen dat hij het niet heeft gedaan. Nu ben je voor de wet onschuldig totdat het tegendeel is bewezen, maar met zekerheid vaststellen dat hij niks heeft misdaan, kun je ook niet.

Om weer even terug on-topic te gaan waar we hier voor bij mekaar zijn: het beoordelen van films...

Als je niets met MJ te maken wilt hebben: kijk dan niet.

Dat gezegd hebbende: wat slecht dit.

Om met het goede te beginnen: Jaafar Jackson is fantastisch gecast. Acteerwerk en dansen is uitermate overtuigend. Ook mooi gedaan zijn de subtiele veranderingen van zijn gezicht. Na de eerste nosejob die uitgebreid aandacht krijgt zijn volgende veranderingen subtieler, maar op een pleister na wordt daar geen aandacht aan gegeven. Wel zie je bijvoorbeeld subtiel zijn jukbeenderen groeien en zijn neusje krimpen. Mooi gedaan.

Verder was het écht niet best, ook technisch niet. CGI van alles met dieren was écht belabberd.

En dan die opsommingen: En toen las ie een boek van Peter Pan en dacht: zo'n neusje wil ik ook. En toen stond ie op een kermis en dacht: nu wil ik een eigen kermis. En toen las ie weer in Peter Pan en dacht: ik wil ook een Neverland. Hij ziet Fred Astaire op TV en denkt: ik maak een dans-clip. Hij ziet een horrorfilm en denkt: ik maak Thriller.

Verhaal, scenario en filmtechnisch is het écht gewoon niet best. Als film een 2. Hooguit.

Als je alleen geïnteresseerd bent in een interessante film: doe het niet.

Als je daarentegen een keer wat dichter bij Michael Jackson wilt zijn dan dat ooit mogelijk was: ga fijn kijken. Alleen dan is het de moeite waard. En kijk gewoon dwars door het kleuterscript heen, dat 'leest' alsof een schoolkind een verslag van een schoolreisje heeft gemaakt.

Als je dat allemaal vergeet heb je gewoon een leuke avond.

Als je met zekerheid kunt vaststellen (door bewijzen) dat alle aanklagers leugenaars en/of fraudeurs zijn dan is heel gemakkelijk vast te stellen dat er niks is gebeurd. Er zijn duizenden kinderen naar Neverland geweest en nog eens duizenden meer met Michael Jackson in contact gekomen. Een handjevol mensen beschuldigen hem, dat is op zo'n aantal al heel klein (als hij een serie misbruiker zou zijn) en als dan ook nog eens bewezen is dat dat handjevol mensen leugenaars en/of fraudeurs zijn dan blijft er geen enkele beschuldiging over. Dát is bewijs. Start eens met nadenken in plaats van klakkeloos dingen aan te nemen.

Ik kan ook niet vaststellen dat jij niemand vermoord hebt, zal ik dan maar aannemen dat je iemand vermoord hebt? Rare redenatie weer en je blijft met die redenatie gooien. Het zegt veel over jou.

Het is jammer dat je niet de moeite neemt om eens degelijk onderzoek te doen, maar ik weet ook waarom. Je bent bang dat je dan je eigen onderbuik gevoelens verhaaltje ontkracht ziet. En iedereen op je werk kent je inmiddels als de MJ hater. Jouw ego kan het niet aan om toe te moeten geven dat je mis zat. Dus dan blijf je liever door middel van leugens bij je eigen narratief gebaseerd op leugens en geframe. Dat is beter voor je ego'tje. Maar diep in je hart weet je dat je jouw ego beschermd met leugens van de media en met leugens van leugenaars en fraudeurs.

Fijne avond.

Voor iedereen die puur wil genieten van de ongeëvenaarde kunst en de muzikale reis van de grootste entertainer aller tijden, is de film Michael een absolute triomf. De film slaagt erin om de kijker vanaf de eerste minuut mee te zuigen in de passie, de energie en de bezieling die achter de iconische hits schuilgingen.

Jaafar Jackson is Sensationeel:

De absolute ster van de film is Jaafar Jackson, die zijn legendarische oom met angstaanjagende precisie tot leven wekt. Zijn vloeibare danspasjes, zachte stem en charisma op het podium zorgen ervoor dat je soms vergeet dat je naar een acteur kijkt. Het voelt alsof je Michael zelf weer live ziet optreden.

Adembenemende Muziek en Choreografie:

De reconstructies van iconische videoclips en concerten — zoals Thriller, Beat It en de legendarische Motown 25-uitvoering van Billie Jean — zijn met enorm veel oog voor detail gemaakt. Het geluid en de choreografie spatten van het scherm. Dit maakt de bioscoopervaring overweldigend krachtig.

Sterke Bijrollen:

Naast Jaafar schittert Colman Domingo als de strenge vader Joe Jackson. Hij brengt een indrukwekkende intensiteit naar het scherm. Ook de jonge Juliano Krue Valdi, die de jonge Michael in de Jackson 5-jaren speelt, levert een hartverwarmende en natuurlijke prestatie.

Focus op de Kunst:

De kracht van deze film ligt in het feit dat de muziek en de creatieve ambitie centraal staan. Het laat zien hoeveel bloed, zweet en tranen er achter de schermen nodig waren om de wereld te veroveren. Het is een meeslepende, nostalgische reis die de tijd voorbij laat vliegen.

Conclusie:

Michael is een prachtig gemaakte film die puur entertainment biedt. Het is een herinnering aan waarom de wereld destijds verliefd werd op zijn muziek. De kwaliteit van het acteerwerk, de schitterende kostuums en de tijdloze soundtrack maken dit een absolute must-see voor iedereen die de pure magie van de King of Pop wil herbeleven.

Ja, Michael had een geweldige stem en gevoel voor ritme/muziek, maar waarom moest de film daar over gaan? Waarom ging het niet over de gehele persoon Michael Jackson, zowel positief als negatief? Ik had graag een uitdieping van zijn karakter gezien i.p.v. van een zoetsappige film over hoe hij opgroeide.

Echt een gemiste kans en vooral een film over hoe hij opgroeide en de muziek daarbij. Dat maakt het misschien leuk voor een echte fan van zijn muziek, maar niet voor diegene die dieper wilt graven.

Er zijn zat documentaires die daar over gaan, zoals leaving neverland.

Waarom zou ik dat in de bioscoop willen zien?

Dit is exact wat ik wilde zien, de muzikale weg van Michael naar de king of pop. Ik vind het echt een meesterlijke film en heb echt genoten op het grote scherm en met Dolby Atmos

Docu kijk ik thuis wel. Wat een azijnpissers hier zeg, zelfs gaan klagen over de cgi van een aap, alsof je voor de cgi naar deze film gaat.

Voor die mensen zou ik zeggen, Supergirl komt binnenkort uit.

Ik kijk al vol verwachting uit naar deel 2!

Vermakelijke biografie. Het verhaal is wel wat oppervlakkig en erg geromantiseerd. Buiten de relatie met zijn strenge vader om, gaat het voornamelijk om de optredens en de totstandkoming van diverse albums. Dus voor de muziekliefhebbers is het smullen geblazen, want de optredens zien er fraai uit en de opbouw richting het fenomenale Thriller album is erg sterk. Zoals gezegd is de rode draad het loskomen van zijn vader. Verder voelt het verhaal wat familiefilm aan, inclusief een te lieve Bubbles en een herkauwende giraffe in de achtertuin. Het einde, een flinke tijdssprong naar Bad, voelt wat abrupt aan. Hoofdrolspeler Jaafar Jackson zet verder een zeer sterke performance neer in zowel zang als dans. 3.5

Toen ik las dat enkele figuren achter Bohemian Rhapsody ook een Michael Jackson-film gingen maken, was ik al bevreesd voor wat het zou worden en helaas stelde de film niet teleur op dat vlak.

Wederom een eenzijdige en inhoudsloze biopic die geen nieuwe of bijzondere inzichten geeft, maar die een "greatest hits" geeft van het leven van Jackson, veel zaken die we eigenlijk allemaal al kenden, maar nog eens bevestigd wilden zien. Kortom alweer een film die het eigenlijk alleen maar moet hebben van "Hey, dat herken ik!" verpakt in een soort naïeve geschiedsherschrijving waarvan we weten dat het niet accuraat is, maar waarvan men wens-droomt dat het wel zo is.

Alleen lijkt deze film nog minder respect voor de kijkers te hebben dan Bohemian Rhapsody, want wel erg veel invloeden omtrent Jackson moeten prekerig uitgelegd worden, elk herkenbaar aspect moet een 1-op-1 relatie hebben met een specifieke gebeurtenis,/persoon/....want zoals we weten is elke belangrijke beslissing die iemand in zijn leven maakt, perfect te herleiden tot 1 specifiek moment. Als het complexer is, dan snappen we 't niet en zitten we allemaal dwaas naar het scherm te kijken, tegen onszelf grommend "Waarom MIchael doet ding, ik niet snap, stop met moeilijk verhaal, doe nog meer muziek Michael; ik veel liedje kennen, dus film fantastisch"

Goede film? nee, voor mij niet. Het is allemaal nogal standaard, veilig en onkritisch. het script volgt vooral de beats van de spanning met de tirannieke vader Joe, en muzikale hoogtepunten. Van een echt verhaal is niet echt sprake. Toch doet neefje Jaafar Jackson het bijzonder goed, en zijn sommige scènes door de sterke muziek en dans alsnog erg leuk om te zien.

Mocht er een deel 2 komen (dat lijkt me best lastig gezien MJ's levensloop), dan zal ik dat zeker kijken, vanwege de performance en de muziek.

3*

Als het feiten zijn zie ik graag een. Paar links die dat onderbouwen. Cijfers van Spotify zijn wereldwijd. Zal best dat ze ik Korea een eigen platform hebben. Maar kom maar door met bewijs

Dit is wat Spotify aangeeft

Taylor Swift

125 miljard

BTS

49–51 miljard

Dit zijn Spotify cijfers. Die zijn wereldwijd.

Maar kom maar door met je cijfers….

Dat de Amerikaanse cijfers verbleken bij de Aziatische is ook onzin. Swift haar tour trok veel meer bezoekers en haalde veel meer geld op dat de tours van die K pop bands. Dus dat daar dan veel meer naar geluisterd wordt zie ik graag onderbouwd met cijfers. Daarbij heeft Black Pink slechts 2 albums dus die vallen dan al gauw af.

Het hoogtepunt van het succes van Michael Jackson was zo'n 40 jaar geleden, en hij staat vandaag met 112 miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify nog steeds boven Taylor Swift (102 miljoen). Het aantal streams ligt bij Swift hoger omdat dat over het algemeen een jonger publiek is. De 50+ generatie zal gemiddeld minder streamen. En toch bijft dit een vreemde discussie, het is niet te vergelijken. Ik denk zelf dat de impact op de muziek die MJ destijds teweeg heeft gebracht ongeëvenaard is, en iedereen die beide tijdperken heeft meegemaakt zou dit moeten weten. Zoiets druk je niet in cijfers en al zeker niet twee generaties later.

Het gaat me niet om het vergelijk met MJ. Het zijn de KPop cijfers waar teigertje het over heeft.

En ik heb MJ’s tijd meegemaakt. Maar laten we het niet groter maken dan hij was. Prince was veel beter, maar iets minder populair bij de massa.

Je komt echt met 0 bewijs en je anti Amerika toontje maakt je betoog er niet sterker op. In Azie wonen meer mensen dan in Amerika, maar daar luisteren ze ook naar Swift.

Je lijkt een beetje op Trump met je betoog zonder enig bewijs.

Oh, ik dacht even dat je in meerdere berichten beweerde dat Taylor Swift een "grotere" artiest is dan MJ vanwege verkoop- en Spotify-cijfers. My bad.

Dat is een kwestie van smaak en irrelevant.

Ik vind Fela Kuti veel beter.

Ik ga niet 15 min naar een interview kijken. Wat zegt hij daar dan? Dat ie een platinum plaat heeft?

Verder hebben we get over de cijfers van 1 band of artiest en tellen daar niet plots alle solo escapades bij op.

Maar waar blijft je bewijs?

Edit: Heb de video gekeken. Jung Kook heeft het meest gestreamde liedje, maar is niet de artiest met de meeste streams. Hij komt niet verder dan 11 mijlard. Dus ook als je die bij bts optelt kom je nog niet tot de helft van Swift

Goed op welk moment is dat fragment van 1 biljoen streams. Dan kijk ik daar wel naar.

Voorlopig hou ik het hierbij List of most-streamed artists on Spotify - Wikipedia - en-wikipedia-org.translate.goog

Ik heb gekeken. Ze hebben het over 1 biljoen streams. Dat is dus gewoon 1 miljard. Swift heeft er dus als 125 mjd enkel op spotify. Kennelijk denk jij dat 1 billion een triljard is…