Michael (2026)

Hoge verwachtingen, maar dit slaat echt tegen...

Na het zien van de trailer was ik direct verkocht, heel veel zin in.

Jaafar (Michael) & Colman (Vader) blinken echt uit in deze film. Sterke acteerprestaties.

Muziek & beeld ook prima.

Het verhaal voelt verkeerd aan en er is ook veel geknipt uit deze film heb ik het gevoel.

Met verkeerd bedoel ik dat het duidelijk aanvoelt dat ze Michael Jackson enorm positief in beeld willen brengen, terwijl er ook slechte kanten waren. Dat weet iedereen. Het voelt gewoon te geforceerd aan.

Gezien in IMAX. Was leuk, maar een biopic moet kloppen, maar deze voelt echt dubbel aan.

De critici mogen toch wel eens minder zuur door het leven gaan hoor.

Ja de slechte kant van Michael zit niet in de film, door dit klopt de film ook niet echt.

Maar dat is ook het enige minpunt aan de film, het verhaal is bijna bij iedere nieuwe film het minpunt.

Ja een Biopic moet kloppen, maar je moet toch niet altijd een depressieve/slechte kant zien van iemand.

Iedereen heeft een goed en slechte kant. Dat is het leven.

Maar dit is echt wel pure fun om naar te kijken.

Respect voor Jaafar Jackson, zijn eerste film zonder acteer ervaring. Heel knap gedaan.

Michael fans, wees niet ongerust dit gaan jullie geweldig vinden

De familie Jackson (minus zus Janet en moeder Katharine) probeert opnieuw een slaatje te slaan over de rug van Michael Jackson met deze oppervlakkige muzikale biografie over de periode tot aan het eind van de Victory-tour met The Jacksons in december 1984. De ene na de andere hit komt voorbij, met als enige verhaallijn de moeizame relatie tussen Michael en zijn strenge, opportunistische vader [Colman Domingo]. Moeder Katharine [Nia Long] wordt afgeschilderd als een heilige, Michael als een slachtoffer van een brute vader met een (gezonde) fantasie en oprechte liefde voor dieren en kinderen. Zijn broers zijn gereduceerd tot figuranten en Janet komt niet eens in beeld! Jaafar Jackson – zoon van Jermaine – heeft zonder meer een fysieke gelijkenis met zijn oom en kan aardig dansen, maar qua acteerwerk hoeft hij weinig meer te doen dan zachtmoedig praten en eindeloos glimlachen. Op het podium klinkt hij als Michael op een slechte dag. Enig pluspunt is Juliano Valdi, die werkelijk fenomenaal is als de jonge Michael. Dat dit eindigt met ‘Human Nature’, ‘Bad’ en de boodschap “His Story Continues” is opmerkelijk (want onbedoeld) ironisch.

Heb zin in deze film en voor alle haters mj was top en bok op met je leugens over hem word zo moe van dat soort mensen ga hier zondag heen zin in en ben fan! En laat me verassen

Ik vondt hem persoonlijk heel goed. Ben ook geen fan van Micheal Jackson, maar de film wekte wel mijn intresse door de negatieve reviews. Wat vindt ik ervan ? dat mensen niet zo zuur moeten zijn de film loopt tot 1988 als ik mij niet vergis dus de beschuldigngen zullen hopelijk dan als die er komt in deel 2 aan bod kopen. Ik vondt Miles Teller eigellijk wel heel goed in deze film i dont know maar iedereen praat over Jafaar Jackson maar iedereen speelde de pannen van het dak.

Ik vondt het een leuke biopic oké niet al te kritisch maar moet al die negatief.

Laat in het 2de deel vooral de muziek spreken en wat nostalgische momenten en je hebt me.

*4.5

Aardige film over de King of Pop. Een onderhoudende, muzikale biopic die de eerste helft van het leven van Michael Jackson behandelt. De film vertelt niks nieuws en is vooral heel erg veilig. Het ziet er allemaal prima uit en met de muziek zit het uiteraard goed. Jaafar Jackson is goed gecast en weet te overtuigen in de titelrol.

Geweldige compilatie van zijn liedjes; vooral in Imax of Dolby Atmos. Die bass galmde door heel de zaal.

Dit is inderdaad niet echt een heel sterke Biopic omdat er niet echt héél diep ingegaan wordt op wie de persoon Michael Jackson is. De helft van de run-time zijn de optredens, dus er is sowieso enorm weinig tijd voor diepgang voor zo'n absurd grote persoonlijkheid. De film had dus langer moeten duren of ze hadden minder optredens in de film moeten verwerken.

Kortom, ik heb mij in ieder geval vermaakt. Maar dit is niet een diepgaande biopic.

NB: Ik word helemaal gek dat je overal leest dat criticus het schandalig vinden dat er niet gesproken wordt over alle beschuldigingen en dergelijke terwijl het overduidelijk is dat er een deel 2 komt. Kijk, als ze in deel 2 dit niet bespreken hebben ze volledig recht. Maar hoe gaar moet je zijn als journalist als je dit niet even uitkristaliseert.

Recensie indien ik een professioneel recensent ben (liefst van een kwaliteitskrant)*
Slechte film want alle berichten over de vermeende [ook al is hij niet veroordeeld, ik veroordeel hem wel ook al zeg ik dat niet letterlijk maar dit hondenfluitje snappen de mensen wel] pedoseksualiteit van Jackson en zijn imago als Wacko Jacko zitten er niet in. [ja dit is belangrijk, net als dat ik een maniake obsessie heb voor Trump of #MeToo, ook al gaat de film er niet over, ik noem ze toch en ik voel toch steeds de behoefte de moraal te predikken] Boe!

*Althans, volgens mij moet dit erin staan of je hoort niet meer in het kliekje ofzo. Iets anders kan ik niet bedenken, zelden dat een film werd gepakt op iets dat er niet in zit als bij deze film. Terwijl een professional (de naam zegt eigenlijk het al) zijn eigen moraal moet thuislaten (dat vooral, daar is niemand in geïnteresseerd) en de lezer puur en alleen dient te vertellen wat werkt en niet werkt in een film. En een goede recensent kan dan ook haarfijn uitleggen waarom het gedoe met Jackson vanaf de jaren 90 een betere film had kunnen opleveren (of een slechtere) maar nog steeds: beoordeel de film op wat hij is. En eerlijk is eerlijk, de recensie van NRC voldoet wel aan dat laatste, maar veel andere niet.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Recensie van mijzelf als filmliefhebber en gebruiker van deze site
Is dit een goede film? Mwoh. Behoorlijk opervlakkig of zonder ook maar een vlekje (of het moet de eenmalige vermelding zijn van witte vlekjes op de huid) en typisch zo'n biopic die wat hoogtepunten toont. Dit is ook een geval van dik hout zaagt men planken - de vergelijking met Peter Pan, een kind dat niet wil opgroeien, ligt er vaak dik bovenop. En dat is slechts een voorbeeld.

Maar is dit een slechte film? Is dit ding net zo'n gedrocht als Bohemian Rhapsody (van dezelfde makers - qua opbouw met een concert aan het eind en de zanger voor dat concert op de rug gezien aan het begin, inclusief sprongetje in slow-motion, precies hetzelfde)? Nee, zeker niet. Al is het maar dat de visie van de makers op de persoon Jackson (slachtoffer, iemand die altijd kind lijkt te blijven) best netjes wordt verwoord. Niet subtiel en dit is geen cinematografisch meesterwerk, maar de film voldoet wel. Je krijgt als kijker een redelijk beeld van de persoon Jackson (althans in de visie van de makers) en dat is prima gedaan.

En vooral: heb ik me vermaakt? Ja, behoorlijk. Fuqua kan op zich wel een leuke film afleveren en de vele muziek, de sfeer en aankleding: dat alles maakt dat je even lekker twee uur in de bioscoop zit. Elk plooitje is volledig gladgestreken dus ook maar op een moment indringend worden, dat doet de film nergens. Maar dat is oké. Als ik zo'n film wil zien over alles geven, dan kijk ik wel Black Swan. En verder is Jaafar Jackson een genot om te zien. Als acteur wat vlakjes maar als personificatie van MJ wel volledig geloofwaardig. Je hebt nergens het idee dat hij iemand probeert te imiteren maar hij is compleet naturel. En met zijn zang en dans zit het ook uitstekend. 3,0*.

Goede film. De muziek klonk geweldig in de bioscoop. Ik hoop dat er een vervolg komt op deze film.

Naar deze biopic over het leven van Michael Jackson geweest in de bioscoop.
Waar dit type film echt tot zijn recht komt.
Eindelijk na lange tijd geleden, weer eens een film in de bioscoop waar ik echt naar uit keek.
Gezien de vele verschillende positieve en negatieve resensies.
De start van de film, doet je gelijk op het puntje van je stoel zitten uit nieuwsgierigheid.
En met Dolby Atmos geluid is helemaal de kers op taart.
De start met ook de kleine MJ is gelijk veelbelovend, de kleine jongeman is subliem gecast met de uitstraling.
En Juliano Krue Valdi speelt uitzonderlijk goed.
Ook zijn vader en moeder spelen opvallend sterk.
De vader rol, zijn uitstraling is imponerend en straalt gezag en autoriteit uit.
MJ zijn jeugd was niet gemakkelijk en spartaans.
Later als de volwassen Michael Jackson gespeeld door Jaafar Jackson is even wennen, maar later was ik om, hij zet Michael Jackson echt met eer en verve neer.
En de kleine MJ deed niet de echte zang,
Maar wel Jafaar Jackson deed echt de zang en dans.
Hij is terecht gecast, want er zijn momenten ik echt blown away was, voor mij speelde hij uitmuntend.
Tijdens zijn concert als hij Bad doet en de Beat it scenes zijn ook kippenvel momenten.
Ik denk Michael Jackson trots op hem zou zijn.
De cast speelt heel goed.
Ook heel leuk Mike Myers van Austin Powers en Miles Teller te zien schitteren.
Het camera werk en de belichting en de sound en de hele entourage van de optredens zijn een genot om te zien.
Helaas miste ik een aantal hit songs, maar dat neem ik op de koop toe.

Voor mij tot nu toe de meest verassende en beste biopic film gezien.

En de film is abrupt afgelopen maar uitstekend afgesloten, want bij het einde van de film, lees je er hoogstwaarschijnlijk een vervolg komt.

Ongelooflijk van genoten, ik overweeg nog een keer te gaan.

Het is frustrerend om te zien hoe de discussie rondom de film wordt vervuild door mensen die hem niet eens hebben gezien. In plaats van in te gaan op de inhoud van de film, verzanden velen in een tirade over zaken waar de documentaire of film simpelweg niet over gaat. Hoewel men kort kan aanstippen tot welk tijdperk het verhaal loopt, is het onbegrijpelijk waarom critici de focus zo hardnekkig verleggen naar randzaken.

Wat Michael Jackson betreft: na jaren van eigen onderzoek durf ik te stellen dat veel beschuldigingen op leugens en tegenstrijdigheden berustten. Dat betekent niet dat zijn leven geen schaduwkanten kende; ik geloof best dat er zaken niet in de haak waren, mede getekend door de verschrikkelijke invloed van zijn vader. Maar voor mij staat de kunst los van de persoon. Ik zal zijn muziek altijd blijven waarderen om wat het is: pure genialiteit.

In de vergelijking tussen de grote iconen steekt Jackson er met kop en schouders bovenuit:

* **Michael Jackson:** Hij is de onbetwiste nummer één. Zijn stem, de unieke totstandkoming van zijn nummers en zijn baanbrekende choreografieën vormen een totaalpakket dat in zijn genre nooit is geëvenaard. Hij was een spons die invloeden van anderen absorbeerde en omsmeedde tot iets compleet nieuws.

* **Elvis Presley:** Hoewel hij zijn eigen nummers niet schreef, bezat hij een stem van ongekende kracht. Hij was een entertainer pur sang die bewees hoe zwaar het is om live te zingen terwijl je voortdurend in beweging bent — een gave die weinigen bezitten zonder aan zuiverheid in te boeten.

* **De huidige generatie:** Tegenwoordig zien we vaak dat artiesten leunen op hulpmiddelen en playback, zelfs bij peperdure concerten. Hoewel ik begrijp dat een show van 3,5 uur zoals die van Taylor Swift fysiek uitputtend is en technische steun vereist, vind ik het onterecht om haar op hetzelfde voetstuk te plaatsen als MJ of Elvis. Puur gekeken naar zang, dans en rauwe podiumpresentatie blazen de iconen van weleer de moderne sterren volledig weg.

Smaak is natuurlijk subjectief, maar wie objectief naar talent en impact kijkt, kan niet om de uitzonderlijke status van Elvis en Michael heen. Of het nu je genre is of niet: een nummer als *Billie Jean* of *Smooth Criminal* is van een artistiek niveau waar de huidige hits in de verste verte niet aan kunnen tippen. Zij maakten iets los in het publiek dat verder ging dan alleen entertainment; het was pure magie.

Dit is een film die het "muziekleven" van de legendarische King of Pop zeker recht aan doet. Een trip down memorylane voor velen en een wellicht 1e kennismaking voor de jongeren van deze tijd met de fenomenale opbouw van een persoon die zoveel bij zich droeg wat er op muzikale wijze uit moest. Dit komt prima tot uiting in deze film evenals zijn op $$ beluste vader die extreme discipline eist, goede rol van Domingo. Verder Jafar benadert Michael heel dicht in zijn rol en dat is knap. Geen psychologische diepgang en dat maakt de film wat vlak, doch een ervaring in hoe hij te werk ging met vernieuwende muziekstijlen en minifilms komt goed tot uiting. Kom maar op met deel 2.... 4,2*

Er zijn al veel biopics over artiesten, maar het was wachten tot 2026 voor we een film kregen over de grootste popster allertijden. We zien vooral de goeie kant van MJ, maar dat is bij elke biopic wel het geval dus moeten we hier ook niet te hard op focussen volgens mij. De film wordt gemaakt met het toezicht van de familie, waardoor veel dingen waarheidsgetrouw zijn maar ook hard opgepoetst. Al wil ik vooral een goeie film natuurlijk.

Er is zoveel te vertellen over de man dat het moeilijk is om keuzes te maken. We krijgen nooit de echte Michael te zien, maar eerder een carrière overzicht die loopt van Jackson 5 tot het album Bad. Centraal staat de strijd met zijn vader, wat te vergelijk met de Colonel bij Elvis. MJ groeit op als een eenzame, maar creatief en intelligente man, die door de razendsnelle roem geïsoleerd geraakt zonder vrienden.

De biopic brengt nieuwe aandacht naar zijn muziek die na zijn dood minder aandacht kreeg. Ik ben zelf opgegroeid met zijn muziek in de jaren '80 en '90, altijd bewondering gehad voor zijn muziek. Al mis ik wel die grootsheid in deze film. Maar hopelijk pikt een nieuw publiek de muziek terug op. Deze biopic is helaas te afgeborsteld door de familie om even hard te schitteren als de King of Pop zelf. Voor de grootste entertainer mocht het wel wat meer zijn. Maar het resultaat is wel toegankelijk en amusant genoeg om niet te vervelen.

Tja, altijd lastig te beoordelen zo'n biopic als het alle wind mee heeft dankzij de muziek en grote herkenbaarheid. Maar het moet gezegd: de optredens zijn uitstekend gefilmd en zowel de kleine als oudere Michael doen het meer dan prima.

Het drama lijkt daarnaast meer op omlijsting van het geheel. Ze hadden er zelfs een musical van kunnen maken bedacht ik me nog. Meest opzienbarende vond ik dat vuurwerkincident, daar had ik nooit eerder over gehoord.

Wel grappig dat ik Larenz Tate en met name Mike Myers totaal niet herkende in hun bijrollen. En Laura Harrier had weer eens te weinig screentime

Michael is een smerige kinderlokker en pedofiel en alle inspanningen die proberen af te leiden van deze grove schande om te pogen een nieuwe generatie fans te creeren en weer ff wat extra geld uit te melken is echt walgelijk. Goed dat een deel van de familie hier niet aan mee wilde werke. Die familie Jackson is echt om van te kotsen stelletje geldgieren maar iedereen maakt dankbaar gebruik van om weer de hitjes af te stoffen en op de radio te draaien. De industrie ronkt van genoegen maar de nazaten van alle slachtoffers? Wie maalt daar om? Kapitalisme is echt ranzig en iedereen die zich laat betoveren om hier weer achterna te lopen deelt mee in dit circus. Trap. Er. Niet. In. Laten wij dit mislukte mens vergeten en ons richten om die artiesten die het waard zijn.

Over 20 jaar komt er zeker ook weer een film over Marco Borsato? Dat hij toch zulke leuke liedjes had? En over Ali B? Wat een knuffelmarrokaantje is hij toch eigenlijk he? Toch wel leuke liedjes toch?? NEENN .

Kijk ik zou er vrede mee hebben hoor, als de strekking was "ja michael was een gestoorde kinderlokker, maar hij kon goed dansen en zingen" dan had je ook een interessantere film gekregen. Maar in deze vorm zo, dit kan echt niet.

Gisteren de film gezien en wat een gemiste kans!

Als film wel aardig maar dit is natuurlijk geen biopic maar een leuk opgepoetst verhaal over een geniaal en bevlogen artiest en zijn marketing mensen die een enorme invloed heeft/had op de muziek van die tijd en misschien nog op het heden.

Een beetje zoet verhaal en -ik ben er ook niet bij geweest hoor- maar verre van compleet

Ik heb begrepen dat de familie nogal wat invloed had op de inhoud van de film hetgeen niet zo verwonderlijk is maar daarmee is de geloofwaardigheid van het verhaal wel volkomen verdwenen. Heel jammer, want ik had wel eens willen weten wat zich nou werkelijk heeft afgespeeld in die begin- en topjaren van Michael.

Overigens, ik heb toch wel het gevoel dat zijn muziek langzaam aan toch wat gedateerd gaat klinken, ik heb na de film nog eens een concert uit de kast gehaald, vroeger wel vaker gezien maar klinkt na lange tijd toch wat sleets en minder sprankelend dan destijds, zal wel aan mij liggen......

Om weer even terug on-topic te gaan waar we hier voor bij mekaar zijn: het beoordelen van films...

Als je niets met MJ te maken wilt hebben: kijk dan niet.

Dat gezegd hebbende: wat slecht dit.

Om met het goede te beginnen: Jaafar Jackson is fantastisch gecast. Acteerwerk en dansen is uitermate overtuigend. Ook mooi gedaan zijn de subtiele veranderingen van zijn gezicht. Na de eerste nosejob die uitgebreid aandacht krijgt zijn volgende veranderingen subtieler, maar op een pleister na wordt daar geen aandacht aan gegeven. Wel zie je bijvoorbeeld subtiel zijn jukbeenderen groeien en zijn neusje krimpen. Mooi gedaan.

Verder was het écht niet best, ook technisch niet. CGI van alles met dieren was écht belabberd.

En dan die opsommingen: En toen las ie een boek van Peter Pan en dacht: zo'n neusje wil ik ook. En toen stond ie op een kermis en dacht: nu wil ik een eigen kermis. En toen las ie weer in Peter Pan en dacht: ik wil ook een Neverland. Hij ziet Fred Astaire op TV en denkt: ik maak een dans-clip. Hij ziet een horrorfilm en denkt: ik maak Thriller.

Verhaal, scenario en filmtechnisch is het écht gewoon niet best. Als film een 2. Hooguit.

Als je alleen geïnteresseerd bent in een interessante film: doe het niet.

Als je daarentegen een keer wat dichter bij Michael Jackson wilt zijn dan dat ooit mogelijk was: ga fijn kijken. Alleen dan is het de moeite waard. En kijk gewoon dwars door het kleuterscript heen, dat 'leest' alsof een schoolkind een verslag van een schoolreisje heeft gemaakt.

Als je dat allemaal vergeet heb je gewoon een leuke avond.

Vermakelijke biografie. Het verhaal is wel wat oppervlakkig en erg geromantiseerd. Buiten de relatie met zijn strenge vader om, gaat het voornamelijk om de optredens en de totstandkoming van diverse albums. Dus voor de muziekliefhebbers is het smullen geblazen, want de optredens zien er fraai uit en de opbouw richting het fenomenale Thriller album is erg sterk. Zoals gezegd is de rode draad het loskomen van zijn vader. Verder voelt het verhaal wat familiefilm aan, inclusief een te lieve Bubbles en een herkauwende giraffe in de achtertuin. Het einde, een flinke tijdssprong naar Bad, voelt wat abrupt aan. Hoofdrolspeler Jaafar Jackson zet verder een zeer sterke performance neer in zowel zang als dans. 3.5

Deze film richt zich op de tijd dat hij zich langzaam losweekt van zijn vader. Wat hij daarna doet, als soloartiest, zien we vast in het vervolg, maar dat was niet de boodschap van deze film. En dat "op safe spelen" van de makers, is een goede zet geweest in mijn ogen.

Ik vond de film in ieder geval niet zo slecht als dat de critici beweren. Ondanks dat het een beeldende opsomming is van Wikipedia, kun je niet verwachten dat ze er een fictieve 'sidestory' bij verzinnen. Het is nou eenmaal zo gelopen. En oké, dat ze hier en daar wat dingen aandikken, dat nemen we op de koop toe; zijn obsessie voor Peter Pan, de diverse exotische dieren in zijn tuin, en dat geldbeluste karakter van zijn vader...

De muziek is en blijft goed, en daar is in deze film prima gebruik van gemaakt. Choreografisch heeft "het neefje van Michael" daar goed invulling aan gegeven. Zijn acteerprestatie laat wat te wensen over, maar dat maakt hij goed met zijn danspasjes en 'looks'.

Al met al een prima inkijkje in het leven van de King of Pop.

Als je Michael Jackson goed vindt (zoals ik), dan ben je niet helemaal objectief, dus neem dat voor lief aub.

De muziekfilm is in zijn algemeenheid erg goed. Het neefje speelt Michael als de beste. Ook de prachtige filmlocaties, kleding, muziek is geweldig.

Je kunt veel zeggen over het feit dat voornamelijk alleen maar de 'goede' kant wordt toegelicht, behalve vader Joseph dan!

Maar aan de andere kant. De beste man leeft niet meer. Popsterren van dit kaliber zijn er niet eerder geweest, zijn er nu niet en zullen er ook nooit meer komen. Dus waarom dan ook niet een prachtige biografie weergeven met voornamelijk alleen maar de positieve kanten van Michael zijn bestaan!

De negatieve kanten, kwamen ook pas voornamelijk naar voren na de BAD periode. En de film gaat niet verder dan daar. Dus heeft het ook geen zin.

Verder laten ze best wel eens zien dat Michael een aparte man was, zoals met zijn dieren, Peter Pan en naar speelgoedwinkels gaan als volwassene, etc.

Ik kreeg in ieder geval vaak kippenvel tijdens deze film en werd emotioneel geraakt. En ben blij dat ik als kind ben opgegroeid met zijn muziek en dat ik hem zelfs één keer live heb gezien.

Had geen hele hoge verwachtingen, ik denk vooral vanwege de slechte reviews van de pers. Na het zelf zien van de film viel het alles mee. De film gaat lekker diep, acteerwerk is prima (ook van Jaafar Jackson zonder verdere ervaring), interessante verhaallijn. Zou deze toch wel durven scharen in de top 5 van muziekbiografieën. Walk The Line was veel beter, Bohemian Rhapsody en Love & Mercy ook.

Moet wel eerlijk zeggen dat ik de film een halve ster minder had gegeven als er geen tweede deel zou komen waar de 'fall' waarschijnlijk wat meer belicht gaat worden. Dit deel is vooral de 'rise'.

"If I am not there to receive these ideas, God will give them to Prince."

Een echt groot Michael Jackson fan zou ik mijzelf niet durven te noemen, maar wel (net zoals bijna iedereen in mijn generatie) opgegroeid met zijn muziek waar ik oprecht van kan genieten. De laatste tijd vliegen de biopics van overleden wereldsterren je om te oren, ik ben er nooit echt een groot fan van. Maar mijn vriendin was echt héél erg benieuwd naar deze film, en wou hem koste wat kost zien, dan pak ik hem zelf met geen moeite ook mee. En stiekem heb ik toch wel onwijs genoten van deze film hoor.

Echt een bizar leven heeft deze man gehad, en de film laat voor mijn gevoel echt maar een onwijs klein stukje zien van alles wat er is gebeurt. Dat zijn vader een staatsidioot was, dat wist ik ergens al wel; toch heeft hij een wereldartiest op deze wereld gebracht. Alle gebeurtenissen in zijn opkomende carrière zijn voor mij dan wel weer complete verassingen, ik wist namelijk niet dat hij een halve dierentuin in zijn achtertuin had lopen, en ik vond het geinig dat hij zijn fantasiewereld toch eigenlijk goed gestolen had dan zelf bedacht, het is een leuk idee.

Het tweede deel van de film vond ik zelf dan weer wat minder, de groei van zijn bekendheid is leuk, maar ik wou toch meer diepgang in zijn leven, al lijkt er wel gewoon een tweede deel aan tekomen, zeker gezien het feit dat de film nogal abrupt stopt. Toch wel een leuke middag verder hoor, met best een interessante en leuke film.

Even alle speculatieve onzin daargelaten; dit was vooral een degelijke biopic zoals we er al zovelen hebben gezien.

Dan valt en staat de rest een beetje met hoe de artiest je zelf bevalt.

Michaels solo-carriere is als een rode draad door mijn jeugd gelopen, met name vanaf de Thriller dagen. Wat dat betreft biedt de film veel herkenbaarheid en oog voor de kleinere details. (John Landis, Van Halen, etc)

De grote lijnen liggen er als altijd nogal dik bovenop, waar je niet echt aan ontkomt bij zo'n verhaal tenzij je er een serie van 20 episodes van maakt. Colman Domingo is 1 van de betere acteurs vd laatste jaren en de jonge Jackson doet het uitstekend, met name de bewegingen zijn vlekkeloos.

Ik zat me op 3 kwart van de film wel af te vragen hoe ze in vredesnaam alles na Thriller er nog doorheen gaan jagen maar kennelijk komt er dus een deel 2. Wist ik vooraf niet.

Ik mistte Janet ook wel een beetje, gek dat ze totaal werd weggelaten.

Michael was zo'n film die me dusdanig vaak werd aanbevolen dat ik wel niet anders kon dan hem in de bioscoop meepakken. Ik ben niet de grootste Michael Jackson fanaat, maar ik kan zijn muziek, zeker nummers afkomstig van albums als Off the Wall, Thriller en Bad, absoluut waarderen. Laat deze biopic zich nou net hoofdzakelijk toeleggen op die periode.

Ik deel het enthousiasme. Dat de film vooral Michael ophemelt lijkt me niet meer dan logisch en ligt ook in de lijn der verwachting. Niet alleen is zijn nauwe familie sterk betrokken bij de productie, maar de film focust zich ook op de periode waarin het vooral om ongekende successen en Michaels tomeloze ambitie ging. De film begint met de totstandkoming van The Jackson 5 en de nadruk komt daar te liggen op de relaties binnen het gezin, waar vader Joseph de belangrijkste rol speelde. De film toont een aantal pittige scènes, waarin vader zijn jongste zoon mishandelt. Het kan je als kijker haast niet koud laten, zeker wanneer je weet dat hier weinig aan gefabriceerd is. Het toont dat vader een complexe relatie had met zijn kinderen. Enerzijds valt de onderbouwing achter zijn handelen enigszins te begrijpen, maar anderzijds is het natuurlijk ook heel pijnlijk om te aanschouwen en je krijgt een gruwelijke hekel aan hem. Glansrol voor Colman Domingo.

Maar Domingo is niet de enige die schittert. Jaafar Jackson verdient werkelijk alle lof. De stem is 'spot on', maar de gelijkenis is er ook in zijn bewegingen en maniertjes. Zeer groot compliment voor de manier waarop hij de repetities, muziekvideo's en live optredens tot in detail naspeelt. Scheelt ook gigantisch om het op het grote doek te zien, dat zeg ik er wel bij, maar met een mooie installatie thuis kom je ook een heel eind. De muziek van The King of Pop wordt grootschalig gevierd, waarbij de nummers ook vaak echt alle ruimte krijgen om te knallen. Dat kan gezien worden als een nadeel, want soms vult het dus ook best een deel van de speelduur, maar als je met name vanwege de muziek kijkt - zoals ik - dan word je op je wenken bedient. Tevens toont de film mooi hoe Michael een uitzonderlijk vreemde jeugd had (zeg maar gerust géén jeugd), waardoor de fascinatie voor Peter Pan en de kinderlijke mind-set wel enige opheldering krijgen.

Over deze muzikale legende bestaan natuurlijk de nodige verhalen, waarvan ik oprecht niet weet wat ik moet geloven. Ik was er niet bij, maar er valt wel een hoop af te dingen op de geloofwaardigheid van een hoop van de aantijgingen. De veelvuldig gegeven kritiek dat deze film dit zou negeren vind ik persoonlijk onterecht. De film focust zich op een heel andere periode uit het leven van Jackson en bovendien is zijn schuld nooit bewezen, dus ik zou niet weten wat men hier had moeten laten zien. Dat is overigens wel een vraagstuk waar de opvolger, waarvan ik begrepen heb dat die er definitief gaat komen, voor zal komen te staan.

Ik heb genoten! Er komen uiteraard zaken voorbij die je met een korreltje zout moet nemen en het geheel komt bij vlagen geromantiseerd over, maar dat weet je van tevoren. De essentie is er en dat is het belangrijkste. De opbouw in de film is logisch en er is ook ruimte om Michaels onzekerheden in beeld te brengen. Het levert een portret op dat deze fase van zijn leven op een gedegen wijze samenvat en ik vind dat de film ook eer doet aan zijn nalatenschap. Voor een ieder die zijn muziek waardeert, is deze film zonder meer een aanrader.

4*

De muziek van Michael Jackson kan ik zeker en vast smaken, maar ik ben alles behalve een kenner van zijn biografie. In dat opzicht leek het mij wel interessant om deze film een kans te geven, maar bij een biopic weet je natuurlijk nooit welke fases en kanten uit het leven van de persoon belicht worden.

Het is een biopic die Michael Jackson vooral erg positief in het daglicht plaatst door zich te focussen op de opkomst van de Jackson 5, het begin van zijn solocarrière en de problemen die hij had met zijn vader. Ik lees links en rechts hierover kritiek omdat er geen volledig beeld wordt gegeven van Michael (inclusief zijn mindere kanten), maar dan zou je natuurlijk een paar extra uren nodig hebben.

Een aantal zaken waarvan ik geen kennis had, vond ik wel interessant om mee te krijgen uit deze film, zoals de stevige brandwonde die hij aan zijn hoofd opliep en de vele ziekenhuisbezoekjes die hij pleegde bij zieke kinderen.

Voor de rest is het een degelijk gemaakte biopic waar de muziek centraal staat en het acteerwerk van Jafaar Jackson als de volwassen Michael en Juliano Krue Valdi als de jonge Michael meer dan oké zijn.

3*

Ik weet het, ik ben te royaal met m'n sterren. Schuldig! Maar ik heb er gewoon erg van genoten.

Het is een standaard biopic die (objectief) waarschijnlijk niet beter of slechter is dan veel anderen. Helemaal waar. Het acteerwerk van sommige bijrollen was ook niet al te best. De hoofdrollen worden echter heel sterk neergezet: uitstekend geacteerd en bijzonder goed gedanst. En dat de soundtrack geweldig is, hoef ik natuurlijk niet te schrijven .

Ik vind de muziek van Michael Jackson geweldig, vooral de periode Thriller en Bad. En dat is precies de periode waar de nadruk op wordt gelegd: vanaf de Jackson 5 richting zijn solo loopbaan. En tegelijk wist ik eigenlijk ontzettend weinig van deze markante persoonlijkheid. Ik heb het gevoel dat ik Michael Jackson een beetje beter heb leren kennen. Ik was vooral verrast door de zachtaardigheid van deze superster. Er wordt veel tijd genomen om de muziek te laten horen. Ik denk als je niets met die muziek hebt, dat het een lange zit is. Als je dan ook nog geen bijzondere interesse hebt in de zanger, kun je deze maar beter overslaan. Verder schijnt de film dicht bij de werkelijkheid te zijn gebleven. Wat jammer is, is dat Janet Jackson volledig uit het verhaal is geschreven (op haar eigen verzoek).

Ik kijk erg uit naar deel 2 dat er blijkbaar aankomt. Ik denk objectief misschien 3,5 ster, maar ik doe er een volle ster bij. Ik vond het gewoon geweldig om 2 uur ondergedompeld te zijn in de wereld van Michael Jackson en als een film dat voor elkaar krijgt, doe je het goed. 4,5 ster.

Onderhoudende maar nogal op veilig spelende biopic, met Jaafar Jackson (zoon van Jermaine en neef van) prima in de hoofdrol. Hij lijkt niet heel erg op Michael maar beheerst zijn moves en mimiek tot in de puntjes. Verder sterk spel van Colman Domingo als tirannieke vader en leuke bijrolletjes van oa Miles Teller en Mike Myers. De cgi-kinderboerderij komt iets te prominent in beeld en de overige Jackson's krijgen amper tijd toebedeeld, maar gezegd moet worden dat regisseur Antoine Fuqua er wel een visueel spektakel van heeft weten te maken. Naar verluidt komt er een vervolg, dat zich richt op de jaren '90 en daarna.