Meningen

Ontzettend leuke film al is het vervolg nog leuker. Chan en Wilson zijn echt een fantastisch duo. Ik heb een paar keer echt wel zitten lachen. En een mooie vrouw als Lucy Liu maakt de film nog aantrekkelijker. De film zit vol met scherpe dialogen en hele geinige actiescene's met stunten en achtervolgen, zoals we dat kennen van de Chan films.

3,5*

De grote winnaar van de Oscars 2018 en dan heb ik er wel interesse in, ook al zijn de Oscars al jaren een politiek spelletje en nogal overschat qua winnaars, maar dat terzijde. The Shape of Water is ook een Del Toro film en dan heb je sowieso mijn interesse al, want die man kan verhalen vertellen en je volledig onderdompelen in een andere wereld. Iets wat hem met deze film ook absoluut lukt, vooral op gebied van sfeer. Zoveel prachtige shots, intense scènes en prachtige aankleding. Jammer dat het verhaal inhoudelijk niet zo bijzonder is, zelfs een beetje simpel. Als love story vond ik het niet enorm pakkend. Maar het hoeft ook niet perse origineel te zijn om indruk te maken. Michael Shannon en vooral Sally Hawkins vond ik erg goed in hun rol. Knap hoe die laatste zo overtuigend haar rol speelt, toch niet gemakkelijk. Na het zien van de film vind ik de Oscar voor beste film overdreven, maar niettemin een film die me heeft overtuigd.

3,5*

Nutteloze film.

Het heeft niet de spanning van Jaws, het heeft niet de actie van Deep Sea Blue en het heeft al helemaal niet de gore en zelfspot van Piranha 3D. Wat heeft Shark Night 3D wel? Niks.

Ik heb er op zich niet zo'n moeite mee als dit een formulewerk filmpje is, maar werk het dan nog wel leuk uit. Dus met veel overdreven geweld, humor en naakte dames. Nu krijg je gewoon helemaal niks. Een droge, veel te serieuze film die op elk gebied faalt. Als je dit optelt bij de talentloze acteurs en enkele belachelijke acties die ze ondernemen (je arm is afgebeten...wat doe je? Jaja, weer boos het water inrennen met een speertje ), dan is het wel duidelijk dat dit een prul van een film is geworden. En wat een belachelijke reden waarom er haaien in dat meer zwemmen zeg. Had het gewoon lekker bij een ouderwetse haai jaagt mensen op film gelaten. Het is dat er in het laatste kwartier nog een paar op zich geinige kills zaten, waardoor ik niet de laagste score ga geven.

1*

Overschatte film die probeert een Finding Nemo kloon te zijn. Niet met succes.

Het ziet er allemaal geweldig uit maar dat mag je vandaag de dag wel verwachten na prachtige films als Finding Nemo, The Incredibles en Shrek.

Ik vond alleen het verhaal grotendeels niet boeiend en de humor viel me ook best tegen. Het was allemaal best soft en flauw.

De film krijgt wel een voldoende, maar wel een kleintje.

3*

Ik hou wel van films die zo slecht zijn, dat ze leuk worden. Nu Sharknado 2 enige media-aandacht kreeg, leek het me wel leuk beide delen eens te proberen. Je verwacht er niks van, dan valt het uiteindelijk meestal best mee. En zo gold het ook voor deze film. Zeker, op alle vlakken is dit extreem slecht (acteerwerk, effecten, verhaal etc), maar het is tegelijk kon ik me er goed mee vermaken. Een held die zijn gezin weet te redden en ook nog eens levend uit een haai komt door 'm met een kettingzaag van binnenuit open te scheuren is gewoon humor in deze context. De makers wisten ook wel dat mensen hard om deze rommel gaan lachen.

Wel opvallend dat ze dan Tara Reid hebben weten te strikken. Voor mij is ze nog altijd de schattige en mooie Vicky uit American Pie, maar haar carrière moet wel heel kut verlopen, aangezien ze in dit soort C niveau films speelt. Overigens kan ze echt niet acteren en kijkt ze altijd bloedserieus, haha. Ze is trouwens ook veel van haar aantrekkelijkheid kwijt En dat terwijl ze pas 38 jaar is...zonde. Ook met Ian Ziering treffen we een acteur aan waar de hoogtijdagen allang voorbij zijn. Nouja, op deze wijze blijven ze nog een beetje in beeld.

Kortom, dit is gewoon rommel, maar wel vermakelijke rommel. En af en toe nog best lekker bloederig en lomp vermaak. Ben nog wel benieuwd naar Sharknado 2.

2*

Ik kan veel over Sharknado 2 zeggen, veel zal negatief zijn voor een hoop zaken, maar ik heb me er eigenlijk erg goed mee vermaakt. De film nam zichzelf in deel 1 al weinig serieus, maar nu gaan ze helemaal los. De belachelijke eindscène met de afgebeten hand van Tara Reid die terug wordt gevonden is wel het beste voorbeeld dat men Sharknado 2 gewoon als onzin moet zien. De film kent 2 erg vermakelijke delen. Het begin in het crashende vliegtuig en het slot in New York als de tornado ontploft en alle haaien naar beneden vallen waar de halve stad ze met wapens op zit te wachten. Heerlijk!

En verder, tsja...de effecten zijn echt tenenkrommend slecht, acteren kunnen ze nog steeds niet (Tara Reid kan het gewoon ECHT niet...maar gelukkig ziet ze er een stuk frisser uit dan in deel 1) en om het plot moet je het niet kijken. Ik denk trouwens best dat dit best leuker zou kunnen zijn met een veel hoger budget.

Ondanks dat ik beide delen een onvoldoende geef, zou ik ze iedereen die een beetje kan genieten van dramatisch slechte pulp wel aanraden om dit gewoon eens te kijken.

2,5*

Sharknado 3 brengt precies waar ik op hoopte: complete bullshit en heel veel humor. De producers van deze reeks snappen ieder geval dat dit soort rommel alleen leuk is als je jezelf totaal niet serieus neemt, want als we op acteerwerk en effecten letten, dan zou dit echt hopeloos scoren. Maar goed, ze snappen het dus. De film begint en eindigt totaal geschift en er is sowieso weinig ruimte voor rustige momenten, wat positief te noemen valt. Erg genoten van de onzin bij het Witte Huis, het pretpark en in de ruimte. Ian Ziering is geen geweldige acteur, maar hij heeft wel duidelijk zin om een leuke rol te spelen. Hij gaat de haaien weer lekker te lijf met al zijn wapens, maar vooral met de kettingzaag.

De film valt na een uurtje wel even stil, maar eindigt gelukkig leuk genoeg. Creatief ook dat de kijkers mogen bepalen of Tara Reid de slotseconden overleeft en mag opdraven bij deel 4 Wat mij betreft een ja, want hoe beroerd ze ook acteert, ze hoort wel bij deze franchise. Dat vierde deel mag van mij ook snel komen. Ik vind het best knap dat ieder deel een beetje leuker wordt. Ik gaf deel 1 een 2*, daarna deel 2 een 2,5* en deze derde film krijgt gewoon een voldoende: 3*. Stiekem twijfel ik zelfs of er nog een halfje bij zou moeten komen.

3*

Jammer, jammer. Sharknado 4 had het hoogtepunt van de reeks kunnen zijn als ik de best leuke trailer zo zag, maar het is de meest beroerde van het stel geworden. Heb best een zwak voor de reeks (achtereenvolgens 2*, 2,5* en 3*), maar in deze vierde versie gaan ze helemaal de verkeerde kant op. Niet dat Sharknado ook maar een beetje realistisch was, maar het wordt nu zo belachelijk met oa het schip in Las Vegas of Tara Reid als een soort Terminator of Ian Zieling in zijn robotpak dat ik het vooral vervelend vond. De special effects zijn echt vreselijk gedaan. Op zich weet je dit wel, maar als je dan als film toch probeert om hele spectaculaire dingen te tonen, dan is dat niet zo verstandig. Beter hadden ze het gewoon alleen bij de Sharknado's met bijtende haaien gehouden zoals in de vorige delen. Het voelde gewoon niet echt vermakelijk aan, terwijl ik echt wel kan genieten van dit soort expres heel slecht gemaakt pulp, mits ze de juiste snaar raken. En dat deden de vorige delen wel veel meer dan deze nu. Zelfs David Hasselhoff kan de boel niet meer redden

1,5*

De Sharknado reeks bestaat alweer uit 5 delen en kwalitatief gezien zijn het 5 vreselijk slechte films, vol met goedkope effecten en treurig acteerwerk, maar tegelijkertijd is het ook een soort guilty pleasure, juist omdat het zo slecht is. Niet dat de producers een goed budget hadden, maar ze proberen natuurlijk ook opzichtig om hier een opvallende flutreeks te creëren voor een vaste schare fans. In 5 jaar toch elk jaar een nieuw deel afleveren is best knap.

Je krijgt hier ook precies weer wat je verwacht, heel veel sharknado's die heel veel doden veroorzaken en die worden bestreden door Ian Ziering en Tara Reid, die er overigens met het jaar beroerder uit gaat zien en nog beroerder dan ook acteert. Maar vooral Ziering vind ik best een leuke acteur met flair en die met zichtbaar veel plezier in deze onzin mee blijft spelen. Toch mag de reeks er van mij best mee ophouden, want het hoogtepunt lag wat mij betreft bij delen 2 en 3. Ik vond de vorige film net als deze toch echt veel slechter omdat ze nu echt niemand meer serieus nemen. Tara Reid met superkrachten vind ik weinig aan, de sharknado's zelf waren al genoeg onzinnigheid voor me. En eerlijk is eerlijk, ze raken een beetje door de ideeën heen. Nu krijgt de hele wereld last van de haaien, in deel 6 gaan ze vast het volgende universum in? Het was weer geinig om te zien en er volgen vast nog wel een deel 6, 7 en 8, al hoeft dat van mij niet echt meer.

2*

Shaun: David, kill the Queen!
David: What?
Shaun: The jukebox!

Het is lang, lang geleden dat ik Shaun of the Dead nog eens zag. Destijds toen hij uit kwam zag ik hem en daarna nooit meer. Wat wel zonde is, want de film bleef me altijd bij als zeer geslaagd.

Het is prettig om te zien dat die gedachte wel klopte, want de herziening is me goed bevallen. Shaun of the Dead brengt de droge, cynische Engelse humor in combinatie met een zombieplaag. Het blijkt een geweldige formule, want ik heb constant moeten lachen. Vooral het begin is echt enorm droog, als Shaun zijn dagelijkse dingetjes doet en helemaal niet merkt dat er een epidemie om hem heen is uitgebroken. Als ze het wel doorhebben wordt de film wat meer actiegericht, maar de droge dialogen worden gelukkig niet vergeten. De chemie tussen Frost en Pegg is sterk en onder andere Bill Nighy is erg droog als stiefvader.

Richting het einde toe wordt het wat iets serieuzer, maar gelukkig sluiten ze weer gevat af, met een in een zombie veranderde Ed die Shaun in de schuur bewaart om mee te gamen. Humor.

4* stonden en blijven staan.

Erg leuke nieuwe film van Aardman, een studio die ik zeer waardeer. Hun stop-motion films spreken me erg aan door de charmante uitwerking en de vaak leuke humor. Nou kende ik Shaun the Sheep niet, behalve van naam, maar dat geeft niks. Het levert ook zonder kennis van de serie een erg vermakelijke film op die wel iets meer gericht is op kinderen in tegenstelling tot bijvoorbeeld Wallace & Gromit, die wat meer volwassen humor en verwijzingen erin hebben. Shaun the Sheep ziet er weer erg sfeervol en leuk uit, dit blijft toch wel een stijl waar ik van kan genieten. En ook de humor is bij vlagen nog leuk genoeg, zoals met hun paardenvermomming richting het einde.

3,5*

Knap gemaakt, zoals Aardman dit altijd flikt met hun stop-motion technieken. Ik blijf echt genieten van dit soort filmpjes waar zoveel moeite en liefde in wordt gestoken. Het neemt alleen niet weg dat ik de film wat rommelig vond en dat ik de vorige Shaun film vermakelijker vond, ondanks dat ik hier de vele volwassen grapjes en parodieën wel kan waarderen. Nu hoop ik dat Aardman nog eens een nieuwe Wallace & Gromit film wil maken, dat zou pas echt tof zijn.

3*

Na een kleine 10 jaar heb ik de nummer 1 van de top 250 van Moviemeter en IMDB maar eens opnieuw gekeken. Dit was destijds ook een film die op mij grote indruk wist te maken en dat gelukkig ook nu nog steeds doet.

Misschien is de film wat te ongeloofwaardig of te zoetsappig, maar de film heeft een bepaalde magie waardoor ik het als kijker accepteer. Het is misschien iets te gezellig in de zwaarbewaakte bajes en bepaalde dialogen zijn wel erg prekerig (vooral bij Morgan Freeman -overigens wel een mooie rol van hem-), maar het werkt wel. Ik kreeg een band met de gevangenen en wenste hen het beste. De film heeft best wel een aantal heftige emotionele momenten die goed in elkaar steken en die lange tijd de hoogtepunten van de film vormen. Tot pakweg het laatste half uur, als blijkt hoe Andy uit wist te breken. Dat laatste deel behoort voor mij tot 1 van de beste stukken film ooit gemaakt. Zo geraffineerd, zo slim, zo pakkend en zo enorm mooi als die (uiteraard erg aangedikte) boze directeur alles terug krijgt wat hij iedereen had aangedaan. Het echte slot van de film is enorm zoetsappig, maar dat happy end past gewoon bij deze film.

Is The Shawshank Redemption de beste film ooit? Welnee. Ik kan wel begrijpen dat deze film de nr 1 overal geworden is, maar voor mij geldt dit niet. Lange tijd loopt de film niet over van originaliteit en verrassing. Het is wel een uitermate sympathieke, boeiende en meeslepende film geworden die ik zeker nog eens op ga zetten over tig jaar.

4* (was 4,5*)

De zoveelste poging van DC om in de buurt van Marvel te komen en op een enkele geslaagde poging na is het ook hier weer mislukt. Shazam! heeft een leuk concept, maar het is veel te flauw, voorspelbaar en familievriendelijk uitgewerkt om indruk op me te maken. Het eerste uur is eigenlijk nog het leukst, als Billy Batson nog zoekende in zijn leven is en hij plots de krachten krijgt. Het gekloot met zijn nieuwe mogelijkheden was leuk, maar duurde te kort en er had sowieso wel meer uitgehaald kunnen worden. Billy is een egoïstische jongen, maar verder dan geld vragen voor een selfie komt de film dan niet. Ik zou me als ik hem was wel meer dingen kunnen verzinnen. Maar het was ieder geval nog best geinig om te volgen. Dat verdwijnt volledig in het laatste uur, als het langzaamaan weer een standaard DC spektakel wordt met een hoop lelijke CGI monsters.

Hebben ze dan niets geleerd als films als Batman vs Superman of Suicide Squad? Dit soort gevechten zijn echt zo enorm oninteressant. En dan moet het ergste nog komen, want de hele adoptiefamilie (uiteraard netjes verdeeld in voldoende diversiteit - al kan dit ook van het bronmateriaal dat ik nooit heb gelezen komen, geen idee) doet plots mee in scènes waar het glazuur van mijn tanden knalt, zo zoet en perfect moet het overkomen bij het bioscooppubliek. Ze houden van elkaar en hebben elkaar heel hard nodig. Mag ik een teiltje? Toch best jammer, want Shazam! had best potentie. Zo'n speech van de bad guy die hij niet goed kan horen is toch best leuk. Ook jammer trouwens dat er wat verhaallijnen lopen (de echte moeder, het meisje dat naar de universiteit kan), maar waar dan nauwelijks een fatsoenlijk einde aan zit. Waarom haal je het er dan bij?

Jammer dat studio's het zelden nog aandurven iets r-rated, scherp en echt gericht op volwassenen te maken. Deadpool is juist zo'n geweldig voorbeeld van hoe het ook kan en hoe populair zo'n film dan toch kan worden. Maar vaker komt er toch een titel als Shazam! of Venom bij die gewoon dat net-niet niveau aantikken. Gelukkig komt Hellboy er binnenkort weer aan, dan hoop ik daar maar op dat ik me wat beter ga vermaken. Shazam! is geen rotzooi, maar je bent 'm zo weer vergeten. Daarbij duurt de film met 130 minuten gewoon een half uur te lang. Het was een te lange zit voor dit soort niveau.

2,5*

Wat een vervelende middelmatige flauwekul. Deel 1 was al niet veel soeps, maar dit vervolg draait gelukkig wel de nek van de reeks om denk ik en hoop ik. Het is vreselijk clichématig, kinderachtig, niet grappig en vooral te braaf. Dit zijn van die titels waardoor superheldenfilms een slechte naam krijgen, maar jammer genoeg komen er veel te veel van dit soort titeltjes uit. DC zou eens op kwaliteit moeten mikken. Zelfs een cameo van Wonder Woman helpt hier niet.

1,5*

Vermakelijke puberale onzin. Een nerd krijgt een relatie met een prachtige vrouw en kan hier niet mee om gaan. Er komen een hoop grappen bij kijken, de ene leuker dan de andere, maar door het enthousiasme van de cast blijft het wel geestig. Ik moest toch een paar keer wel lachen en die speech in het vliegtuig was ondanks voorspelbaar wel weer lekker awkward leuk. Verwacht niks origineels, dat krijg je niet. Maar het kijkt prima weg.

3*

Vermakelijke film die alleen niet erg lang door me herinnert zal worden.

Sherlock Holmes heeft een hoop positiefs in de film zitten. Dan denk ik aan het erg sterke koppel Downey jr en Law als het koppel Holmes en Watson. Sterk en overtuigend geacteerd en de chemie tussen die 2 zit wel goed.
Verder biedt de film erg mooie beelden van het oude London. Het is allemaal zeer sfeervol en zit vol met details. Een lust voor het oog om naar te kijken.
Ook kent de film een stel erg amusante actiemomenten en is de muziek bij de film erg toepasselijk en dus gewoon goed. De scene met de grote ontploffing, de scene in de gevangenis waar het een knokpartij leek maar waar Holmes een grap vertelde en de scene in het begin waar je in slomotion ziet hoe je een tegenstander kan uitschakelen vond ik erg geslaagd om eens wat momenten te noemen.

Maar toch...ik heb me zeker niet verveeld met het kijken van de film, maar het zal geen film zijn waar ik nog vaak aan ga terug denken. Daarvoor vind ik het verhaal zelf niet erg interessant. Wat er ook gebeurd, Sherlock lost het toch wel op. Hij was wel overdreven slim. Maar buiten dat was het allemaal wat voorspelbaar. Het was vermakelijk, maar meer ook niet. Ik vond soms dat er wel weinig gebeurde dat echt boeiend was. De dialogen en de humor waren soms best geinig, maar het mocht wel wat scherper.

Ik vind dan ook de hele aankleding van de film uitstekend, maar qua inhoud had ik op meer gehoopt. Maar de film verdient zeker een voldoende, laat dat wel voorop staan.

3*

Bij Sherlock Holmes (1) schreef ik dit:

Dit geldt ook voor deel 2. Het is een typische actieblockbuster met de bekende elementen. Ook hier wat geestige opmerkingen en een hoop slowmotions. Het zijn allebei echte Ritchie films. Hip, stijlvol en modern. Maar het geeft me tegenwoordig wel vaak het gevoel dat ik het allemaal al eens heb gezien. Verder vind ik 2 uur speelduur gewoon een half uur te lang bij dit soort filmpjes. Het zijn teveel zijplotjes en chaotische momenten. Maar om ook wat positiefs te zeggen, het is wel aardig om te kijken hoor. Downey jr en Law doen het naar behoren en hebben best wel chemie onderling.

Net als deel 1 is dit ook een kleine voldoende waard. 3*

Na ruim 10 jaar is er dan plots weer een nieuwe Japanse Godzilla film, 2 jaar na de Amerikaanse versie die best oke was, maar veel te weinig Godzilla in beeld bracht. Iets waar deze Japanse versie helaas ook last van heeft.

Met 100 minuten is de film aan de lange kant, helemaal als je in je achterhoofd moet houden dat Godzilla maar een paar keer een paar minuten lekker los gaat. Dat zijn overigens wel heerlijk brute momenten, zoals wanneer hij de halve stad in brand blaast of met zijn Atomic Breath weer tekeer gaat. De film is iets te CGI-achtig, maar ter compensatie ziet Godzilla er wel enorm bruut en gigantisch uit en zijn de vernielingen vrij episch. Ook wel weer eens fijn dat hij de hoofdrolspeler is en dat andere monsters eens ontbreken. De tegenaanvallen op hem zijn tof, tot aan treinen die hem rammen toe. En hij wordt wel op een interessante wijze verslagen. Mooi shot als je hem bevroren in de stad ziet staan. De film wil trouwens wel duidelijk enkele boodschappen aan de kijker meegeven, iets wat me niet zo stoorde verder.

Jammer dat het verhaal te rommelig is en dat de actie erg tof, maar spaarzaam is. Verder een heel aardige (voorlopige) afsluiter van mijn queeste om alle Japanse Godzilla-films te bekijken, wat hiermee gelukt is. De meer realistische benadering zoals hier vind ik leuker dan al die kinderachtige flauwekul uit vooral de 60's en 70's. Godzilla is een schitterend, iconisch monster en had het verdiend om in meer kwalitatief betere films te kunnen slopen en vernietigen.

3*

Opnieuw gezien deze week, de reden zal vast wel helder zijn met Doctor Sleep die komende week gaat draaien. Mijn mening van ruim 10 jaar geleden blijft wel staan. Ik vind het een prima film met een lange, maar behoorlijke aanloop en als het eenmaal los gaat wordt het nog best spannend. Jack Nicholson is fantastisch, Shelly Duvall speelt een van de grootste kutrollen ooit in een film. Wat een vreselijk irritante actrice, zeker hier. Dat gegil, de domme opmerkingen, haar ergernis opwekkende hoofd, haar beroerde acteerwerk. Tergend. Het haalde geregeld een hoop charme bij de film weg. Gelukkig zitten er een paar iconische scènes in die de film veel klasse mee geven en die geregeld in andere films over zijn genomen. The Shining is verder wel een tikje overhyped moet ik bekennen. Een meer dan goede film, maar ook weer niet eentje die na het kijken nog weken in mijn hoofd blijft hangen.

Een kleine 4 sterren is het waard. Net als toen.

Shoah. Een documentaire die al jaren op mijn kijklijst stond, maar waar ik door de bizar lange speelduur nooit aan begonnen ben. Tot aan deze week dan, toch maar eens opgezet al heb ik het wel in meerdere kijkbeurten bekeken. 9,5 uur…

Ik vind een eindoordeel vellen best lastig, want ik denk dat geen enkele kijker van Shoah iets slechts over het onderwerp heeft te zeggen. Het is een monsterklus geweest van Claude Lanzmann die tig jaren in jaren 70 en 80 bezig is geweest met filmen. Het is een resultaat geworden met eeuwigheidswaarde dat hij echt vanuit elk perspectief mensen die de Holocaust hebben meegemaakt aan het woord laat. Of dit nu Joden zijn die de kampen hebben overleefd of juist Nazi’s die in de kampen actief waren of dorpsbewoners vlakbij kampen, iedereen kan zijn verhaal doen. Zeker de verhalen van de Joden en de Nazi’s zijn natuurlijk enorm interessant, omdat je vanuit de twee belangrijkste groepen mee krijgt hoe deze genocide plaats heeft gevonden. Vanuit Joods perspectief hoe mensonterend en gruwelijk alles was en vanuit Duits perspectief op welke systematische wijze alles plaats heeft gevonden. Af en toe zit je echt met open mond te luisteren naar zoveel afschuwelijke details. Zo vertelde iemand dat een groepje Joden bij Treblinka nieuwe Joden die uit de trein kwamen op moesten vangen en dat een van die mensen aan iemand vertelde wat er met hen ging gebeuren, waarna de persoon die dit hoorde helemaal panisch van angst werd. Dit merkten de Duitsers op en zij martelden de persoon op een vreselijke wijze tot zij bekende wie dit aan haar had gemeld. Zij wees de persoon aan en die werd levend in een verbrandingsoven gegooid. Ja, op zulke momenten draait mijn maag dan om, dit kan en wil je eigenlijk niet geloven. Ontzettend goed dat dit soort dingen op beeld staan, want dit mag nooit worden vergeten.

Alleen zit ik ook met het feit dat ik dit als docu moet beoordelen en dan moet ik wel een stuk kritischer geworden. Inhoudelijk is het heel sterk, maar als docu is het echt lastig uit te zitten. Het duurt 9,5 uur en dat is gewoon echt te veel. Zelfs in meerdere kijkbeurten merkte ik zo na de helft van de speelduur dat mijn interesse aan het wegzakken was. Lanzmann heeft namelijk honderden uren aan materiaal geschoten en wilde niet korter dan dit eindresultaat afleveren. Dat is zijn goed recht natuurlijk, maar het maakt het allemaal niet heel toegankelijk. En ook is zijn manier van interviewen en vertalen enorm omslachtig. Hij vraagt wat, iemand anders antwoord in een vreemde taal (Duits, Hebreeuws etc) en daarna gaat zijn tolk het weer vertalen. Maar in plaats van gewoon de boel direct te ondertitelen krijgen we dus bij elk antwoord twee mensen die met die zin bezig gaan en dat vertraagt alles enorm. Had gewoon alles met die tolk eruit geknipt en ondertitel de boel. Hij zal een reden hebben gehad dit niet te doen, maar het maakt het niet erg fijn. En de interviews duren al behoorlijk lang, je zit niet voor het eerst in de 9,5 uur naar interviews te kijken die zo 20/25 minuten per gesprek duren. En wat me ook tegen begon te staan is dat het wel erg monotoon werd. Lanzmann neemt namelijk ruim de tijd en is er niet vies van een vraag wel 2, 3 of 4 keer in andere vorm te stellen, tot hij zijn gewenste antwoord heeft na bevestiging. Soms gaat hij zo diep op details in die op zich niet al te belangrijk waren, dat het saai was.

Dit alles maakt dat Shoah inhoudelijk erg sterk is, maar dat dit denk ik veel aansprekender was geweest als de boel was ingekort naar pakweg 4, 5 uur, met wat meer bewerking van het geheel. Nogmaals, zijn keuze en die respecteer ik, maar ik denk dat dit alleen zal worden bekeken met mensen die meer dan gemiddelde interesse in de Holocaust hebben. Zelf vind ik die periode fascinerend, dus ik wilde dit hebben gezien. Maar als mensen hier meer over willen weten, dan zou ik ze eerder Night Will Fall (2014) en vooral Auschwitz: The Nazis & the 'Final Solution' (2005) aanraden. Zeker die laatste reeks is uitgebreid, maar toch kijkbaar genoeg om je volledig in te lichten over hoe het in het bekendste vernietigingskamp er aan toe ging. Toch ben ik blij het eens te hebben gekeken. Maar een tweede kijkbeurt zal nooit meer volgen.

3,5*

Shock Waves is volgens mij wat ik zo heb gelezen een van de of misschien wel dé grondlegger van de nazi zombie-films. Daar heb je er tegenwoordig talloze van, zoals Dead Snow.

Maar je mag dan wel de grondlegger zijn, je zal toch ook een goede film af moeten leveren en daar ontbreekt het hier wel redelijk aan. Na een aardige aanloop verwacht je vuurwerk, maar dit is allemaal zo netjes en braaf dat dat nauwelijks gebeurt. De nazi's zien er ook enorm netjes opgepoetst uit, alleen met een raar brilletje. Dit is niet eng, niet eens intimiderend.

Toch is het allemaal best wel vermakelijk en kijkt het best goed weg. Het is dan niet eng of vies, maar er zitten genoeg mooie shots in. En je moet de makers gewoon complimenten geven voor het concept.

Vooruit, toch een kleine voldoende nog.

3*

What I really hate, is a pussy with a gun in his hand.

Gister maar eens herkeken en het is me wederom goed bevallen. Eerst had ik 4,5* staan, wat achteraf misschien iets wat te hoog is, maar het is wel een enorm fijne actiefilm zeg!

De actie is lekker rauw en direct en de hele film door is cool. Gewoon, omdat het stoer is om te zien wat Mr. Smith nu weer flikt.

Clive Owen zet dan ook een sterke rol neer als de wortel knagende Mr. Smith. Wel was het wat lastig inleven in zijn rol omdat je niet echt weet waarom hij dit allemaal doet, buiten het redden van de baby dan. Trouwens, echt grappig hoevaak die wortels een rol spelen tijdens de film. Tot er met de geniale eindscene in het restaurant toe!

Monica Bellucci en Giamatti spelen de 2 andere hoofdrollen. Bellucci doet het naar behoren en Giamatti is als vijand zeker overtuigend. Grappig dat hij steeds met zijn vrouw aan het bellen is!

Dankzij goed acteerwerk, een overtuigend sfeertje en een stel coole actiemomenten is dit een uitstekende wegkijker geworden. Meer van dit soort actiefilms graag!

4* (- 0,5*)

Gister herzien; blijft een erg overtuigende actie-thriller.

Waar ik me bij de herziening wel een beetje aan stoorde was het wat voorspelbare plot. Dat had best wel beter uitgewerkt kunnen worden. Maar verder is het allemaal overtuigend. De film begint echt weergaloos met een geweldige sniper missie. En dit was gelukkig niet het hoogtepunt van de film, want er volgen nog meer gave stukken vol met spektaculair geweld (de aanval op het huis en het deel in de sneeuw bijvoorbeeld). Qua rauwheid deed de film me wel wat denken aan de Bourne-reeks. Alleen Wahlberg kan natuurlijk niet tippen aan Matt Damon. Ondanks dat ik zeker geen Wahlberg liefhebber ben doet hij het in deze film uitstekend. Danny Glover met zijn irritante geslis viel me wel tegen.

Het is geen film die overloopt van originaliteit, maar ik durf het wel 1 van de betere actiefilms van de laatste jaren te noemen. Boeiend, cool, spektaculair en vermakelijk. Snipen blijft trouwens ook een kunst op zich. Uitstekend verwerkt in de film.

3,5* (halve ster verlaging)

Vermakelijk vervolg op The Pink Panther die ik een stuk leuker vond dan het origineel dat niet al te veel humor en grappige personages bevatte. Deze film teert meer op inspecteur Clouseau en dat doen ze goed. Peter Sellers is geweldig in deze film. De andere rollen zijn van veel minder belang en vallen bijna allemaal in het niets bij Clouseau. Ik vond het verhaal ook leuker dan in deel 1. Meer mensen, meer locatie's (nudistenkamp vond ik echt grappig) en meer leuke stukjes van een blunderende Clouseau. Wel jammer dat de grappen de ene keer geweldig zijn en de andere keer weer teveel van het ''inspecteur die struikelt of valt'' niveau. Wisselend niveau dus.

Benieuwd hoe de overige delen zijn, maar deze zet ik op 3,5*

Ik zag recent dat alle Shrek films op Netflix staan, dus ik ga ze maar eens opnieuw bekijken. Even schrikken dat deze eerste Shrek alweer 20 jaar oud is. Dat betekent dat de tijd vliegt en ik ook een ouwe lul aan het worden ben, want zo oud voelt Shrek 1 nog niet aan in mijn hoofd.

Je merkt het wel aan de beelden natuurlijk, 20 jaar oude computerbeelden is een eeuwigheid. Maar objectief gezien zie je het vooral aan de details (of soms een gebrek eraan), want over het algemeen ziet alles er nog steeds kleurrijk en gezellig uit. Maar waar de film echt overeind mee is gebleven is dat het gewoon een tijdloos grappig verhaaltje is. De film moet even op gang komen, maar de tocht van Shrek en Donkey (die ik nog steeds geestig vind) op zoek naar de prinses boeit nog steeds. En als prinses Fiona zich bij de twee voegt, dan loopt alles nog steeds en zitten er zelfs een paar geslaagde emo-momentjes in, zoals Shrek die denkt dat Fiona nare dingen over hem zegt. Het Lord Farquaad verhaaltje is weer minder pakkend, maar dient ook maar gelukkig alleen als kapstok om Shrek door de sprookjeswereld te laten reizen, waar diverse bekende figuren hier en daar voorbij komen. Dit aangevuld met leuke muziek, niet opdringerige levenslessen en best fijne familievriendelijke humor maakt dat ik er opnieuw een prima avond mee heb gehad.

3,5* blijven staan

Ik heb Shrek 2 altijd de leukste van de vier films gevonden en nu ik de reeks opnieuw aan het kijken ben lijkt die mening gelijk te blijven, al moet ik deel drie en vier nog weer kijken binnenkort. Maar ook al vond ik de eerste Shrek erg leuk, dit deel gaat er wel overheen. De eerste film moest het volledig hebben van de chemie tussen Shrek en Donkey, maar hier worden veel meer leuke personages nog erbij geïntroduceerd, waarbij ik Puss in Boots echt heel tof nog vind. Maar ook de koning en koningin die leuk worden vertolkt door John Cleese en Julie Andrews zijn de moeite waard, net als de Fairy Godmother (lekker kwaadaardig fout) en haar narcistische zoon Prins Charming. En vergeet ook de grotere bijrollen van oa Pinokkio, de biggetjes en het koekmonster niet. Deze film gaat nog meer over de top en zorgt voor nog meer chaos en dat werkt. Uiteraard blijft gekibbel tussen Shrek en Donkey nog steeds vermakelijk en zijn liedjes als ''Holding out for a hero'' lekker catchy. Visueel is de film ook weer mooier en gedetailleerder dan de eerste.

Wat me nu trouwens wel op viel is dat de film die nu 17 jaar oud is nog lekker politiek incorrect grappig durft te zijn. Fairy Godmother die spreekt over ''a gender confused wolf'', de kroegbazin die duidelijk een transseksueel is of Pinokkio die in damesondergoed loopt en op het einde a la Michael Jackson aan zijn zaakje zit bij een dans zijn toch grappen die in het zure woke tijdperk waar we tegenwoordig helaas in leven niet meer zouden kunnen ben ik bang. Des te prettiger dat ze hier nog wel in zitten.

Net als dik 10 jaar geleden bij mijn vorige kijkbeurt blijven mijn 4 sterren staan.

Ook de laatste Shrek-film maar eens na 10 jaar opnieuw gekeken en mijn review van deel 3 kun je bijna wel copy and pasten. De reeks is te lang doorgegaan, ook deze vierde film is niet meer al te scherp, laat staan grappig. Best een leuk idee, een alternatieve realiteit waarin Shrek zijn leven met Fiona en hun gezin nooit had, maar er word wel erg weinig mee gedaan en het verloop is te voorspelbaar. En door dit alternatieve verhaal zitten er maar weinig karakters in de film die het allemaal leuk maken. De focus ligt meer nu op Shrek en Fiona en eigenlijk zijn zij best saai.

Deze reeks moest het vooral hebben van alles en iedereen die in een bijrol aanwezig was, maar zij ontbreken nu grotendeels. Wel zijn Donkey en later Puss in Boots (wel vrij hilarisch hoe dik en traag die in deze versie is) aanwezig en is een beetje van de oude chemie weer terug, maar het is te weinig om me er echt mee te vermaken. Goed dat er nooit een vijfde Shrek is uitgekomen, want gezien de laatste twee delen waren ze wel door de creativiteit heen.

2,5* blijven staan

Shrek 3 opnieuw kijken na ruim 11 jaar is me niet zo geweldig bevallen. Het begint allemaal nog wel geestig, met de kikkerkoning (Someone had better be dying. - I'm dying... ), de afgezakte Prins Charming die belabberde toneelstukken moet spelen om rond te komen en de opgezette reis met het bekende reisgenootschap Shrek, Donkey en Puss in Boots, maar alles daarna is zo enorm saai zeg. Ik heb deze film denk ik op het begin na niet meer gelachen of zelfs mijn mondhoeken omhoog getrokken. Die staatsgreep van Prins Charming is rete-saai en het subplotje met Fiona, de koningin en de prinsessen is echt een vervelend staaltje ''powervrouw'' erdoor drukken. Bleh. En het einde is natuurlijk ook weer voorspelbaar, met het gewenste gezinnetje.

Het probleem is gewoon dat Shrek 1 en gedeeltelijk 2 heel verfrissend en anders dan andere animatiefilms waren, met soms best gewaagde grappen. Maar dat hebben ze hier losgelaten, want nu volgen ze het standaard riedeltje dat ik al zo vaak heb gezien. Shrek is leuk als onaangepaste lomperik, maar op het begin na is hij hier gewoon een brave lieve Ogre. Dit is dan ook een reeks dat gewoon na twee films beter had kunnen stoppen. Wel complimenten voor de visuele kwaliteiten, de muziek en de stemmencast. Dat blijft toch wel in alle Shrekfilms erg goed.

2,5* (was 3,5*)