Meningen

Behoorlijke sterke thriller over een mysterieuze vrijheidsstrijder die vecht voor zijn doel en daar alles uit de kast voor trekt. V werd sterk gespeeld en de hele film bleef daardoor interessant. Het verhaal ging ook steeds dieper en uiteindelijk zat er een prima einde aan. Zeker een aanrader voor liefhebbers van dit soort werk.

3,5*

Vrij vreemde film, maar wel 1 die ik na een tijdje ben gaan waarderen. De film is vrij apart omdat het zeer rommelig is met al die videobanden die constant een ander verhaal vertellen. Daar door is het allemaal wat lastig om te volgen. Het is tegenwoordig een vrij populair horrorsubgenre, de found footage films met gevonden beeldmateriaal, veelal op videobanden gemaakt met handcamera's van vrij matige kwaliteit. Helaas begint VHS vrij stroef en vrij saai.

Helemaal als ik terug denk aan nieuws in de media dat mensen in Amerika kotsmisselijk werden van het kijken van deze film. Marketingtrucjes natuurlijk, maar het sloeg nergens op. Gelukkig kent de film wel vrij veel spannende scenes waarbij gore en bloed behoorlijk aanwezig is. Maar spannend? Nee. Nouja, tot het einde dan. De delen met het webcamgesprek en het einde van de film in het verlaten huis vond ik bij vlagen nog wel creapy en zeker de moeite, ondanks ietswat gedateerde effecten. Had de hele film maar die constante spanning, dan had ik er een hoger cijfer voor gegeven. Nu is het zeker een voldoende waard, maar het had meer kunnen en moeten zijn gezien een vrij sterke trailer.

3*

Vermakelijk, zoals de hele reeks wel vermakelijk is, maar ook gemiddeld, zoals de hele reeks gemiddeld is. VHS Viral is als derde deel niet zo origineel, maar het concept blijft best boeien doordat er regelmatig afwisseling is. Vooral het plot met de goochelaar en later met de skaters vond ik sterk. Toch is het allemaal te kort en te weinig indrukwekkend om er erg onder de indruk van te raken. Qua gore en shockmomenten zit de film trouwens wel goed. De speelduur van een minuut of 80 is overigens lang zat.

3*

Vrij behoorlijke film, ook leuker dan de voorganger. Wat zit er trouwens weinig tijd tussen VHS 1 en 2 zeg. Ik ga niet de moeite nemen om alle video's te benoemen, maar het meeste was goed te doen en onderhoudend. Daarbij krijg je net als bij VHS 1 vrij veel gore en spanning. Maar net als bij VHS 1 vind ik het weer wat lastig om dit als een film te zien, met al die losse video's. Toch heb ik me anderhalf uur goed vermaakt in deze periode dat er weinig nieuwe horror van niveau beschikbaar komt.

3,5*

V/H/S/94 is de zoveelste film in deze reeks die nooit echt lekker op gang is gekomen door het wisselende niveau en het matige acteerwerk. Dit nieuwe deel kent meerdere video's waarbij er een paar best te pruimen zijn, zoals in het riool of het de medische experimenten. Het is allemaal wel vermakelijk bloederig, maar jammer genoeg valt wel te zien dat er niet al te veel budget is want het oogt niet allemaal overtuigend. En het concept VHS-band tonen is wel geinig, maar zorg er dan voor dat het daar wel wat op lijkt. Het zag er minus de eerste video veel te strak uit. En het duurde me allemaal wat te lang, een minuut of 80 was wel lang genoeg geweest voor 4 van die losse filmpjes. Maar heel slecht is het niet, redelijk vermaak.

2,5*

Pure bagger. Tijd dat deze reeks stopt, want het is al jaren niet veel meer. Beroerd camerawerk, belabberde acteerprestaties, slechte effecten en bijna constant een gebrek aan spanning. Alleen met de doodskist was wel aardig, maar werd te lang uitgerekt en dat geldt ook voor met die bloederige tv-show. Leuk idee, maar er volgt geen hoogtepunt. Deze film duurt dan ook veel te lang, minuut of 80 was genoeg geweest als ze eens goed de boel hadden bewerkt.

1,5*

Mmm op zich aardig concept maar wel matig uitgewerkt. Te weinig spanning, weinig tot geen gore en er gebeurde gewoon te weinig.
Het was leuker geweest als ze toch nog gepakt waren en in zon SNUFF film terecht kwamen, waarna ze zich er dan weer uit konden redden ofzo
Verder probeerden ze met kind Charlie wat dramatiek in het verhaal te krijgen, maar het werkte niet echt. Je had dat weg moeten laten of beter uit moeten werken.
Ik geef de film een 2*
Hij was niet eens zo slecht, maar het kon allemaal zoveel beter. De zoveelste B film thriller combinatie die niet echt slaagt.

Nu ik de 4 Vacation-films met Chevy Chase en Beverly D'Angelo recent heb gezien, heb ik meteen deze reboot uit 2015 maar eens opnieuw bekeken. Deze viel me destijds best mee, maar was ook weer geen hoogvlieger. Balanceerde tussen grappig en irritant. Dat gevoel heb ik nu nog steeds. Op zich valt er genoeg te genieten en zitten er best wel een paar erg leuke stukken in (de rimjob grap is, hoe voorspelbaar, gewoon erg geestig) en is het leuk om (een wel erg dikke) Chase en D'Angelo nog eens in hun oude rollen te zien, maar je moet wel een vrij vervelende Ed Helms kunnen pruimen. Ik vond hem de vorige keer nog wel aardig, maar hij stoort eigenlijk vooral in zijn rol. Ook de kinderen zijn niet echt boeiend. Christina Applegate als ''Debbie do anything'' vond ik wel leuk, jammer dat ze vaak in flauwe rom-koms speelt, want ze heeft gewoon genoeg komisch talent. Dat zagen we al toen ze jarenlang Kelly Bundy speelde. Verder zitten er voldoende verwijzingen naar de oude Vacation-delen in, die ik nu wel goed herken met de oude films vers in het geheugen.

Niet goed, wel geinig.

3* blijven staan

Zeer simpele horrorfilm a la Scream die toch nog wel best geinig was. Ook hier een killer met een master die per keer een nietsvermoedende tiener naar de volgende wereld helpt.
Ik zie het als Scream, maar dan in een wat andere verpakking. De kills waren best leuk, zeker de kill in het bad waar de glazen platen overheen gingen en waar hij met de boormachine bezig was vond ik leuk.
Verwacht geen hoogstaande film, want dan zit je niet goed.

3*

Nogal teleurstellend

En dat vind ik oprecht jammer, want ik ben best wel in voor een mooie romantische komedie. Love Actually, waar deze film qua concept erg op lijkt, staat zelfs in mijn persoonlijke top 10.

Valentine's Day is eigenlijk een kopie van Love Actually, maar dan zonder het kerstthema. Nu dus vele verhaallijnen op Valentijnsdag. Jammer is het alleen dat de film nooit het niveau haalt van Love Actually. De film komt er niet eens in de buurt.

De film kent een enorm aantal bekende acteurs en actrices, wat Love Actually dus ook had, die allemaal een eigen verhaallijn hebben die regelmatig gekruist worden met een andere verhaallijn van iemand. Helaas zijn al die verhaallijnen redelijk oppervlakkig gehouden waardoor er weinig tot geen diepgang in zit en waardoor ik weinig mee leefde met de personages. Love Actually greep me bijvoorbeeld wel aan met een aantal zeer boeiende, leuke of originele verhalen maar bij Valentine's Day lukt dit gewoon niet. Er zitten best leuke rollen in (Queen Latifah, Jamie Foxx onder andere) maar het is allemaal te weinig. Ashton Kutcher vond ik maar irritant trouwens. Ik vind zijn jongensachtige uitstraling sowieso nooit erg leuk.

Daarnaast is de film ook wat te serieus. Ik had er liever wat meer humor in gezien. Love Actually deed dat bijvoorbeeld erg goed met Bill Nighy als de vergane rockster. Nu zijn het bijna allemaal oppervlakkige verhaallijnen die te serieus worden gebracht. Buiten die van Queen Latifah dus, zeker met dat telefoonsex gedoe op het eind . Er zitten zoveel bekende namen in de film dat ik het gevoel heb dat de makers van de film dat belangrijker vonden dan uitgewerkte verhalen. Bijna ieder verhaal kreeg gewoon te weinig screentijd. Had liever 2 verhalen geschrapt en de rest beter uitgewerkt.

Zonde hoor. Ik keek toch wel naar deze film uit maar het is een teleurstelling geworden. Wel is de film een voldoende waard omdat het prettig wegkijkt. Maar er had veel meer ingezeten.

3*

Tegenvallende film ook al waardeerde ik enkele geintjes over de oorlog maar dan in postduif vorm wel. Oa John Cleese had met zijn stem wel een paar scherpe opmerkingen. Verder zag het er allemaal goed uit maar was het totaalplaatje niet goed genoeg. Leuk om 1x te zien maar het maakte geen indruk.

2,5*

Vanavond heb ik eindelijk Valkyrie dan eindelijk gezien. Ik zat er wel op te wachten, aangezien mijn interesse in de 2e wereldoorlog groot is. Ik heb er dan ook veel films van gezien. Van de bekende actiefilms tot de films met wat meer diepgang en verhaal zoals Der Untergang of The Pianist.

Ik was al wel bekend met het Stauffenberg complot verhaal. Daarvan heb ik ooit op Discovery Channel een documantaire gezien. Ik moet zeggen, volgens mij is de film behoorlijk waarheidsgetrouw en kloppen de details ook. Je kan merken dat de makers hun huiswerk goed gedaan hebben.

Maar maakt dat Valkyrie een goede film? Ik zeg deels. De film is deels geslaagd en deels niet. Mijn grootste punt van kritiek is toch wel dat hier de Duitsers Engels spreken. Ik vind dat gewoon slecht. Het zal wel aan moeten slaan bij de Amerikaanse filmkijker, maar het verpestte bij mij veel bij het realisme. Der Untergang laat zien hoe indrukwekkend een film kan zijn als de goede taal gebruikt wordt. Die film is toch ook een groot succes geworden. Het klinkt gewoon niet, een Stauffenberg, Hitler of Goebbels die Engels spreekt.

Tom Cruise speelt de rol van Stauffenberg niet verkeerd, maar ik vind hem ook niet uitblinken. Zoveel dialoog had de man niet. Hij speelt die rol uiteraard omdat de film dan beter verkoopt, maar een opvallende grootste rol vond ik het niet. Net als de Nederlandse inbreng, die gewoon niet groot was. Ja, Carice komt een paar keer voor in de film maar de scene's stellen niks voor en zijn maar sporadisch. Het gaat toch meer over het grote complotplan zelf. Dat wordt wel mooi uitgebreid uitgelegd. Al vond ik wel dat de film iets korter had gekund, ik vond het niet altijd even boeiend of spannend. Ook vond ik Hitler niet zo goed in deze film. Bruno Ganz was toch 10x indrukwekkender als de fuhrer in Der Untergang.

Uiteindelijk weet je bij deze film hoe hij af zal lopen dus echte spanning zit er niet in. Ik vond de film prima om een keer te kijken maar hij zal me niet lang bijblijven. Prima uitgelegd verhaal, goede decors maar het had in mijn ogen beter uitgewerkt kunnen worden als film.

3*

Aardige actie/avonturenfilm in een duistere setting die ik wel interessant vond. Het verhaal was ook boeiend en de aanwezige actie was echt niet slecht.

Overall best vermakelijk.

3*

Was een prima komedie, had ik niet verwacht, omdat de hoofdrolspeler uit deel 1 er niet meer in zat. Nu was de rol aan Taj, de assistent uit deel 1. Wel was de hond met de 2 enorme ballen tussen zn benen terug
Het verhaal is super voorspelbaar, maar de humor maakt veel goed. Mensen die hem gezien hebben herinneren de hondenshow denk ik dan wel. Geen topper, wel vermakelijk.

3*

Jammer. Veelbelovend thema, vrij redelijke trailer maar een drol van een film. Ik had zo gehoopt dat dit een film zou worden waarin ze met een handcamera in de catacomben van het Vaticaan zouden gaan en daar allerlei exorcisme-geheimen zouden ontdekken. Helaas komt het niet eens in de buurt van mijn hoop. De film begint vrij aardig, maar al snel wordt het een rommeltje dat sowieso al niet spannend wordt en alles herkauwt van de vele andere exorcisme films. Het slot was zelfs heel karig en flauw.

Toch maar weer The Exorcist (1973) opzetten als je een boeiende exorcismefilm zoekt.

2*

Ik heb echt niks met het dorp Volendam en hun gecultiveerde status, laat staan die baggermuziek die vanuit daar groot is geworden. Maar de Nieuwjaarsramp van Volendam exact 20 jaar geleden sprak me altijd wel aan, bijzonder heftig natuurlijk. Als ratten in de val en met 14 doden en 200 mensen met lichte en zware brandwonden. Ik heb deze docu afgelopen week op de NPO die in 3 delen kwam dus maar gevolgd en het was best interessant. Vooral vanuit perspectief van de eigenaar en bedrijfsleider van de betreffende kroeg, hoe iedereen met schuldgevoelens om is gegaan. Ook waren er andere perspectieven, zoals die van een brandweerman, ziekenhuispersoneel en uiteraard slachtoffers zelf. Het is geen bijzondere docu, maar het doet wat het moet doen. Informeren, zonder dat de emoties overheersen. Maar je weet na afloop wel goed wat voor gruwelijks daar heeft afgespeeld.

3,5*

De laatste Vacation film met Chevy Chase en Beverly D'Angelo in de hoofdrol doet niet heel veel nieuws, maar is nog best te pruimen door het Las Vegas sausje. Dat sfeertje van ''alles is mogelijk'' in de bekendste Sin City van de wereld is nog best goed getoond, ook al blijven de Vacation films wel onschuldige familiefilms. Na de Christmas Vacation film gaat de familie Griswold weer eens op trip en ondanks een andere locatie krijg je wel weer dezelfde grappen en problemen. Chasy en D'Angelo doen het nog best goed, maar Quaid zijn rol als neef Eddie vond ik weer heel wat minder. Zoon Rusty kreeg wel wat meer aandacht dan in de vorige delen, ook wel een geinige draai aan het verhaal. Christmas Vacation vind ik de leukste van de reeks, maar deze Vegas Vacation is best een leuke afsluiter met de oude cast.

2,5*

Geinige actiefilm, prima om een zondagmiddag mee te vullen, maar verwacht er verder weinig van. Er is nauwelijks een plot, maar het is genoeg om een lange wraakfilm met Danny Dyer te kunnen bekijken. Eigenlijk iets te lang, want het werd af en toe een beetje langdradig. Van die 100 minuten had een kwartiertje af gemogen. Dyer gaat wel lekker tekeer moet ik zeggen, vrij extreem. Wel weer spijtig dat we bijna niks aan details zien. De camera draait steeds lafjes weg, zoals bij het in brand steken van Dyers ouders of het uit elkaar trekken van een lichaam met een auto. Alles bij elkaar is het geen voldoende, maar levert de film wel fun op.

2,5*

Mja, Venom. Een film met perspectief, maar die de nek een beetje is omgedraaid door de wel heel erg brave uitvoering om maar zoveel mogelijk kijkers naar de bios te kunnen lokken. Dit had gewoon een horror/komedie met Deadpool-achtig geweld moeten zijn. Een parasiet die hoofden eraf hapt en mensen verscheurt moet je niet met een PG-13 rating brengen. Die komt dan ook goed in uiting bij de actiescènes die grotendeels gewoon flauwtjes zijn. Jammer dat studiobazen het maar zelden aandurven om films te brengen zoals je ze hoort te tonen. Deadpool en Logan zijn dan gelukkig van die positieve uitzonderingen die laten zien dat het wel kan. En volgens mij ook gewoon commercieel erg succesvol bleken.

Buiten dat heb ik me nog wel redelijk vermaakt, omdat mijn verwachtingen niet overdreven hoog waren. Tom Hardy doet het niet slecht, al vind ik hem ook niet meteen heel lekker in zijn rol passen. De man is een erg goede acteur, maar de rol past niet zo goed bij hem. Moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen, maar dat gevoel overheerste bij mij wel een beetje de hele film. Daarnaast vind ik het verhaal ook te simpel en zitten er een paar erg matige stukken in. Neem nou het moment dat Hardy wordt geïnfecteerd nadat hij meegenomen is door Dr. Skirth naar het onderzoekscentrum. Dan heb je al je vriendin verloren omdat je los bent gegaan en dan doe je het nu weer opnieuw. Trouwens ook wel bizar dat Eddie dan niet even nadenkt dat hij de parasiet hiermee laat ontsnappen. Het kwam ieder geval totaal ongeloofwaardig over. De leukste stukken waren eigenlijk vooral de dialogen met Venom, als deze in zijn hoofd zit. Zeker de lift-scène was wel erg geinig, maar diverse dialogen deden het bij mij wel goed. Het is jammer dat dat de leukste momenten waren, want Venom had natuurlijk moeten overtuigen met de actie, wat niet zo is gelukt. Spijtig, want visueel zag alles er echt top uit. Zeker Venom kwam fantastisch geanimeerd in beeld. En San Francisco is echt een geweldige stad die diverse malen heel mooi in beeld kwam. De motorachtervolging was hier wel een goed voorbeeld van.

Hopelijk komt er een vervolg die wel op de juiste wijze wordt gemaakt. De potentie is er, nu nog wat meer ballen tonen bij de directie van Sony. Marvel geeft ook aan dat ze helemaal niet betrokken zijn geweest bij de productie. Dat valt wel terug te zien, want het voelt allemaal weinig samenhangend aan. Teleurstellend eindproduct.

2,5*

Venom 2 is echt enorm belabberd geschreven en ik reken het de film keihard aan dat dit geen r-rating heeft, maar stiekem heb ik me nog wel aardig vermaakt. Het gekibbel tussen Tom Hardy en zijn innerlijke Venom was toch nog wel lollig, zonder dat ik dubbel van het lachen heb gelegen. Zeker dat eerste half uur van de film was het allemaal nog best oké gedaan, maar zodra het hoofdplot begon kakt de film hard in doordat ze alles in hele korte tijd moeten stoppen. Het zorgt ervoor dat geen karakter interessant is en de 2 bad guys zelfs behoorlijk nietszeggend en bij vlagen irritant zijn samen. En zonder Venom in zich is Eddie Brock ook flink minder leuk. Dat alles komt allemaal wel weer samen in een actievol slot, maar de actie is vrij generiek.

Ik wil nogmaals terugkomen op die ontbrekende r-rating: echt een fucking schande, aangezien ''carnage'' in de titel zelfs bloedbad betekent. Je maakt twee films over een moordend kop-bijtend monster en je ziet geen druppel bloed of rondvliegende arm of been. Echt lachwekkend. Je maakt Deadpool ook niet PG13, dan vind niemand er een kloot aan. Deze film had echt van die momenten waar dat geweld gewoon bruut in beeld had moeten komen. De mislukte executie, de bevrijding van de krijsende Naomie Harris, de huwelijksvoltrekking etc. Zo jammer, want op deze manier blijven dit hele middelmatige films. Het positieve is dat het met 90 minuten lekker vlot gaat, waardoor dit wel goed te kijken valt.'

2,5*

PS: Kijjk de after-credits! Zit een belangrijke mededeling in naar de toekomst van Venom.

Eigenlijk kan ik hier precies hetzelfde typen als bij de twee voorgangers: Tom Hardy doet het aardig, de dialogen tussen Eddie Brock en Venom zijn best geestig en het is belachelijk dat het alweer de derde film zonder r-rating is, want films met een koppen verslindend monster schreeuwen om bloed en gore. Uit deze trilogie is gewoon maar de helft gehaald van de potentie en dat is jammer. Het zijn nu drie matige films waarbij deze film nog wel de beste van het stel is, maar dat zegt meer over de twee treurige voorgangers. Maar The Last Dance brengt ieder geval nog wel redelijke actie, spektakel, humor en genoeg Venom om leuk te blijven en dat ze het in een minuut of 100 weten te houden vind ik ook fijn. Hoop dat er ooit een reboot komt waarbij ze wel helemaal los durven te gaan.

3*

Vermines is eigenlijk de rauwe, serieuzere versie van Arachnophobia (Film, 1990), de ruim dertig jaar oude culthit over moordende giftige spinnen. Heel eerlijk, ik heb een hekel aan spinnen, ik word er altijd ongemakkelijk van en als ik er eentje in mijn woning zie dan gaat 'ie er meteen aan. Wat dat betreft was dit dus geen hele prettige film om te kijken, brr. Ben ook blij in een land te wonen waar er nauwelijks giftige spinnen zijn die een mens kunnen doden, zoals bijvoorbeeld in Azië of Australië. Nou is Vermines niet extreem eng, maar wel behoorlijk spannend en bij vlagen pijnlijk naar.

We volgen dus iemand die een giftige spin koopt en deze op zijn kamer in een groot wooncomplex bewaart. Het zal geen verrassing zijn dat het kreng ontsnapt, zich flink weet te vermenigvuldigen en een levensgevaarlijke plaag word. Er komen steeds grotere exemplaren in beeld en ook al zijn ze creepy, het nam wel een beetje de spanning weg want gewoon klein zijn ze al eng en gevaarlijk genoeg. Daar kreeg ik horrorvibes bij, maar bij die grote beesten werd het meer actiegericht. Toch blijft het tot het einde toe boeien, al had ik niet zo heel veel met de groep mensen die in de shit zat. Maar je bent toch benieuwd wie het weet te overleven.

Ook vind ik de CGI heel overtuigend en zit het met beeld en geluid ook goed. Er zitten wel een paar verontrustende shots in waarbij de spinnen heel aardig in beeld komen. Het maakt van Vermines geen absolute topfilm, maar wel een aangenaam avondje ongemakkelijk griezelen.

3,5*

Redelijk, meer niet. Daarvoor doet deze films niks nieuws en vind ik het regelmatige gekrijs van de dames nogal irritant. Wel hangt er een aardige onaangename sfeer, maar echt spannend is het weer nooit. Schrikmomenten zijn dan ook nagenoeg bijna geheel afwezig. Dat kan je ook als positief zien, maar het maakt het ook meteen minder eng.

3*

A Very Harold & Kumar 3D Christmas weet de smaak van het matige 2e deel gelukkig weg te spoelen. Minder (eigenlijk bijna geen) poep en plas humor en weer wat meer humor waar echt om te lachen valt. Het idee dat beiden geen vrienden meer van elkaar zijn werkt daar ook wel aan mee, want daar zijn enkele leuke grappen uitgekomen. Dat begint al snel als de kerstboom in de fik vliegt door een gigantische joint en dat gaat door tot het einde. Tussenin komen erg grappige bijrollen van oa Danny Trejo en uiteraard Neil Patrick Harris voorbij. Zijn kerstshow was erg grappig, net als de massage die hij een vrouw wilde geven. Als vaste kijker van How i met your mother zie ik hem sowieso graag acteren.

Maar uiteraard draait het om Harold en Kumar (wederom 2 prima rollen) die een kerstboom zoeken om Kumars schoonvader tevreden te stellen. En dan wordt bijna niemand gespaard, zelfs niet een baby die al jong leert wat stoned zijn is. De film loopt wel voorspelbaar af, maar niemand die daar mee zal zitten denk ik. Het is toch wel een heel aardige reeks geworden. En dan nemen ze de 3D effecten ook nog eens overdreven in de zeik, wat leuk gedaan is.

3,5*

Ik heb meer dan eens een hekel aan Nederlandse films. En dan vooral komedie's want bijna niemand uit de Nederlandse filmwereld is grappig of zet een grappig scenario klaar.

Behalve bij Vet Hard dan. Wat heb ik gelachen om de flauwekul zeg. Jack Wouterse zet een briljante rol neer. Sleutels! Sleutels!...haha, iedereen kent dat vast wel.

De film kent zoveel zwarte humor en flauwe actie dat ie gewoon enorm leuk is. Had het niet verwacht, maar hij beviel me echt uitstekend. Ook met de aanstekelijke soundtrack natuurlijk.

3,5*

Escape to Victory heb ik vroeger eens gezien, maar dat moet toch wel zeker 20+ jaar geleden zijn. Tijd voor de herziening en tegenwoordig ben ik me een stuk bewuster van dit soort films door meer kennis. Tof dat grote spelers van weleer als Pelé (die eind vorig jaar helaas is overleden) en Bobby Moore hier mee doen (net als Nederlander Co Prins) en het verhaal mag dan hier wel fictief zijn, maar het is wel degelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal rondom de Dodenwedstrijd tijdens de oorlog.

Eigenlijk is de film niet al te boeiend en kabbelt het voort met een niet doorgezet ontsnappingsplan totdat de wedstrijd begint, dan is het toch plots wel erg vermakelijk met de Duitsers tegen de gevangenen in een vijandig stadion vol hakenkruizen. Het is een lekkere heroïsche wedstrijd, waarbij een Duitse 4-0 stand niet voldoende blijkt te zijn voor de winst. Die pakken de gevangenen met een prachtige gelijkmaker van Pelé en met een gestopte penalty door doelman Sylvester Stallone. Dat hij hierin mee speelt is toch best hilarisch, maar hij doet het goed. Leuk feitje, Stallone vond zich de grote ster van deze film en ondanks de aanwezigheid van een aantal echte voormalige wereldspelers wilde hij de winnende goal maken, maar dat hebben ze uit zijn hoofd kunnen praten omdat een doelman zelden scoort in deze sport. Daarom is er gekozen voor een beslissende penalty stoppen. Toch grappig.

Dus tsja, dit is best prima te bekijken. Beter hadden ze er alleen nog een klein half uurtje uitgesneden in de eerste fase van de film, maar het is verder gewoon voldoende.

3* blijven staan

Ha, dankjewel 606 voor je toevoeging!

Ik heb deze docu namelijk kort terug gezien en vond het jammer dat de docu niet op MM stond. Maar gelukkig nu wel.

Prima documentaire over het fenomeen videogames, iets waar ik mijn hele leven al wel interesse in heb. Ik ben zelf van de generatie die met een Commodore 64 en een NES speelde en nu 25 jaar later nog altijd graag gamed, al is het wel duidelijk wat minder geworden door andere prioriteiten. Maar ik blijf alles wel netjes volgen en zo op zijn tijd neem ik zeker de tijd voor een leuke game als GTA . Die heb ik toch weer die kriebels dat ik het perse moet spelen, haha.

Ik heb het ieder geval als erg boeiend ervaren om een terugblik te zien op de evolutie van videogames. Van het prille begin tot aan wat het nu is, met ruimte om regelmatig even een bepaalde periode (bv de grote videogames crash van begin jaren 80) of iets bijzonders te bespreken. Ook leuk dat bekende namen uit de gamewereld ook hun zegje doen. Dat maakt de hele docu toch een stuk professioneler. Dit alles wordt aangekleed met beelden uit games, wat me af en toe wel nostalgische gedachten op liet roepen als ik weer zo'n klassieker van vroeger zag waar ik toen toch zo druk mee was.

Een aanrader voor gamers en voor mensen die gewoon interesse hebben in een fenomeen dat tegenwoordig tot 1 van de allergrootste entertainment-industrieën gerekend mag worden.

3,5*

Het leven van Adèle...

Ik moet bekennen dat ik eigenlijk vrij weinig van deze film wist en het ook allemaal niet zo heb gevolgd destijds. Wat ik vandaag een beetje na las is dat de film best wel voor wat ophef heeft gezorgd en dat mensen enorm naar deze titel uit keken. Mazzel voor mij dat ik hem meteen kan kijken.

Zelf heb ik het niet vaak, dat een film nog lang in mijn hoofd blijft zitten na het kijken. La Vie d'Adèle heeft dit wel voor elkaar gekregen. De film heeft enorm veel indruk op me gemaakt en raakte me best wel hard. Waarom? Omdat La Vie d'Adèle mensen een grote spiegel voor laat houden wat pure liefde nu eigenlijk is, hoeveel pijn het kan doen en wat het waard is.

We volgen het leven van Adèle, die er achter komt dat ze lesbisch is en een relatie krijgt met Emma. Beiden komen uit een ander sociaal milieu en het is best lastig om deze relatie in stand te houden. Maar het lukt beiden wel, doordat ze helemaal voor elkaar gaan en elkaar echt gelukkig maken, hoe verschillend ze ook zijn qua karakter en achtergrond. Dat eerste uur van de film is echt geweldig. Het geeft een fijn gevoel dat ze elkaar hebben gevonden. Daarna volgt helaas wel een iets minder interessant uurtje als we zien hoe ze lange tijd samen leven, maar het laatste uur zorgt toch wel weer voor een heel overtuigend slot, als we langzaam de eerste barstjes in de relatie tussen beiden zien, totdat Adèle de fout van haar leven maakt en een tijdelijke affaire met een collega krijgt. De scene waarin ze het Emma moet vertellen met de daarbij volgende knallende ruzie en break-up is echt enorm goed, die breuk komt gewoon zelfs hard aan. En ook al was Adèle fout bezig, toch kon ik nooit kwaad op haar worden. Emma liet de relatie ook wel een beetje lopen door veel te druk met haar werk te zijn. Het is natuurlijk dan geen excuus, maar enig begrip had ik wel in deze situatie. Wat dan volgt is dat we de lijdensweg van Adèle zien, die zichzelf oud had zien worden met Emma, nadat ze al als scholiere met haar kreeg en nu als volwassene nog duidelijker beseft dat ze niet zonder haar kan. Het is zeer pijnlijk om haar zo te zien lijden. Dat komt helemaal tot uiting in een fantastische scene in het restaurant, als ze toch samen nog eens afspreken, waaruit blijkt dat Emma wel verder is gegaan met haar leven en een relatie heeft, terwijl Adèle eenzaam blijft lijden. Dieptriest, maar ook wel schitterend om te beseffen hoe diep de liefde voor iemand kan zitten. Uiteindelijk volgt een laatste scene in de kunstgalerij waar Emma haar collectie toont en Adèle komt kijken. Het gesprek tussen haar en Emma voelt ongemakkelijk aan en uiteindelijk vertrekt Adèle. De kijker mag bepalen wat dat betekende. Heeft ze het een plek gegeven en was dit de afsluiting of blijft ze nog veel langer lijden en kan ze het niet meer aan Emma te zien? Zelf ga ik voor een mix. Ze heeft nog veel verdriet, maar het heeft een plek gekregen.

La Vie d'Adèle heeft grote indruk gemaakt, dat mag duidelijk zijn. Visueel is de film zeer goed, met een camera die dicht op de huid van de 2 hangt, waardoor je constant het gevoel hebt dat je een documentaire kijkt en hen een beetje begluurt. Verder kent de film een paar seksscènes, waarbij de langste ongetwijfeld voor het meeste ophef zorgt. Het zit tussen erotiek en porno in, zo intens, lang en gedetailleerd mag je als kijker mee kijken. Uiteindelijk had dat wel iets korter gemogen, want na een paar minuten weet je het wel. Al is het natuurlijk ook weer niet vervelend om te zien. En die scenes hebben natuurlijk wel waarde, want ze tonen aan hoe intens ze met elkaar om gaan. Qua levenswijze verschillen ze van elkaar, lichamelijk zitten ze geheel op 1 lijn.

Tot slot verdienen beide actrices een groot compliment. Léa Seydoux is uitstekend als de kunstzinnige Emma, maar de echte ster van deze film is natuurlijk Adèle Exarchopoulos die haar rol van Adèle zo waanzinnig goed en intens speelt. Ze beheerst elke emotie. Het komt ZO enorm naturel en echt over wat zij laat zien. Daarnaast is ze een prachtige meid met een geweldige uitstraling. Ook dapper dat ze ook haar minder aantrekkelijke kanten laat zien. Zo loopt het snot regelmatig over haar lip als ze over-geëmotioneerd is. Het was geweldig om haar verhaal dat enkele jaren loopt te mogen volgen, van een jonge, onzekere scholiere tot een hopeloos verliefde lesbienne tot aan een volwassen vrouw die helemaal gebroken is door liefdesverdriet.

Ondanks dat de film een tikje aan de lange kant is door een iets minder tweede uur, vlogen de 3 uren speeltijd wel echt voorbij doordat het verhaal boeiend, realistisch en aangrijpend is. Toen de aftiteling begon, vond ik het weer jammer dat het voorbij was. Absoluut een meesterwerk.

4,5*

Opnieuw gezien op bluray. Ik stond er toch wat huiverig in, want tijdens mijn vorige kijkbeurt van jaren terug viel de film me tegen. En ondanks ik me er dit keer iets beter mee heb vermaakt, is het nog steeds geen echt goede Bond film. We nemen na deze film afscheid van Roger Moore als 007 en dat is ook maar beter ook, want het is al de tweede film dat hij echt wel over zijn hoogtepunt heen is. Slechts zijn charme en de humor weet hem nog te redden. Ik verlang alweer een paar Bond films naar een rauwe, hardere Bond, die hierna gelukkig ook komt.

A View to a Kill is puur als vermaak wel leuk. Hoop diversiteit in locaties, mooie settings, een toch wel goede themesong (was er de vorige keer niet zo enthousiast over, maar de afgelopen jaren veel Bond muziek beluisterd en deze meer gaan waarderen) en ook nog wel een vermakelijke bad buy.

Daar tegenover staat nog steeds de irritante Grace Jones die ik zowel vervelend, enorme afstotend als freaky vind. Maar dan in een negatieve wijze. Na die vervelende redneck sheriff uit het begin van Moore zijn tijdperk is Jones echt de meest vervelende personage uit de reeks. Gelukkig ligt het tempo hoog en is de finale op de Golden Gate Bridge echt wel goed. Ik dank Roger Moore, die wel een vrij goede Bond was, maar ik kijk uit naar de volgende fase in de reeks.

Overigens eindigt hier ook de Bond carrière van Lois Maxwell, voor iedereen natuurlijk de echte Miss Moneypenny. Ze is ook al vrij oud, dus heel verstandig om het stokje over te dragen. Maar ik heb genoten van haar in al die films.

3* (was 2,5*)

Ik ben zelden zo teleurgesteld geraakt over een film als bij deze...

De trailer leek nog wel zo goed....maar wat was het nep. Het einde heeft echt de complete film voor mij verknald. Daarvoor was ie redelijk maar ook best saai, maar dat einde....ongelooflijk wat een climax. Nog nooit zo negatief teleurgesteld over een filmeinde.

0,5 voor deze teringzooi.