A View to a Kill (1985)

Laatst weer herbeken na lange tijd en ik moet zeggen dat het nog steeds een vermakelijke film is alleen komt het wel een beetje inspiratieloos over. Ik blijf er bij dat octopussy en for your eyes only in veel opzichten veel beter zijn,de koek lijkt hier wel een beetje op. Maar evengoed zitten er nog sterke scenes in waardoor het wel leuk blijft.

“Wow! What a view!”
“To a KILL!”

Gisteravond heb ik de filmreeks weer opgepakt, ik had er eventjes een kleine pauze tussen gestopt omdat ik de serie gewoon niet echt interessant genoeg meer vond. Gelukkig is gisteravond de laatste film van ‘Moore’ geweest, ik heb hem zo langzamerhand wel gezien als de rol van bond en is in mijn ogen te lang doorgegaan. Ook in deze film is hij simpelweg gewoon niet meer boeiend, en dat stoorde me toch enigszins best vaak. Ook deze film zat me eigenlijk behoorlijk tegen maar, het viel wel op dat, dat pas na iets meer dan een uur gebeurde. De film was aan het begin namelijk best leuk om te volgen, en ik vond het nog een stukje interessant worden ook. Al is het eigenlijk precies zoals ik vaak tegenkom bij deze films; langdradig en nogal saai. Misschien kom ik later wel op de conclusie dat deze film reeks toch niet helemaal voor mij bestemd is.

De cast is eigenlijk het eerste wat mij al wel op viel. Over ‘Moore’ ga ik het verder niet meer hebben, die kennen we langzamerhand wel lijkt me en ik vond hem gewoon wederom echt heel traag en nogal saai acteren, en misschien was dit wel zijn slechtste prestatie. Zo stijfjes, zonder emotie en traag heb ik het nog niet echt vaker gezien. De pit zat er niet meer in, en dat zag je eigenlijk van ver al aankomen. Ook ‘Grace Jones’ vond ik een hele enge vrouw om te zien, het leek opzich meer een kerel. Dit vond ik toch wel een smet op de filmreeks, die eigenlijk vaak rijkelijk gevuld is met vooral knappe dames, zoals goed als kwaad. Zo vond ik bijvoorbeeld ‘Tanya Roberts’ wel weer prachtig om te mogen zien, acteerwerk is dan weer wat anders; dat was niet zo bijzonder. Degene die mijn interesse het meeste heeft gewekt was toch echt wel ‘Christopher Walken’ met wederom een waanzinnig leuke rol. En qua acteerwerk misschien wel de beste schurk die ik tot nu toe heb gezien, niet het meest memorabel, dan gaan we alweer verder terug in de tijd. Immers een leuke rol hoor, ‘Walken’ doet het zoals gewoon weer erg goed.

Het verhaal vond ik ook niet echt bijzonder trouwens. Ik zei van wel maar, dat was vooral het stukje over de computerchips. Die paardenraces konden me eigenlijk wel gestolen worden, dat vind ik dus echt niet boeiend verder. En misschien verloor de film mij daarna wel volledig. Het verhaal kun je eigenlijk wel raden, en is buiten de plotomschrijving verder ook niet bepaald boeiend te noemen.

Voor de rest kent de film prachtige opneemlocaties. O.a. Parijs bij de Eifeltoren, natuurgebieden en de mooie ‘Golden Gate Bridge’ in ‘San Francisco’. En ook de titelsong is misschien wel het beste nummer wat ik tot zoverre heb gehoord. Ik heb ook nog nooit een opening van deze film uitgezeten door een nummer behalve bij deze. Heerlijk nummer van de band ‘Duran Duran’.

Ik ga rustig door met het kijken van deze serie. Wellicht dat de toekomstige films wel weer wat beter worden, en ik ben vooral ben wat de volgende bond gaat worden. Voor velen hier een weet, voor mij nog een vraag en een verwachting. Toch moet ik wel zeggen dat ik deze wat vermakelijker vond dan zijn voorganger.

Wil alleen even kwijt dat ik heb genoten van het intro!

Super nummer sowieso en dan de gave beelden erbij, mooi gemaakt.

Vreemd genoeg ook deze nooit beoordeeld. Ik heb inmiddels alle Bond films gezien, de meeste meer dan één keer. Van deze kan ik me eerlijk gezegd maar weinig herinneren. Ook Walken als de slechterik kan ik me nog maar vaagjes voor de geest halen. Dat kan meerdere dingen betekenen, maar in ieder geval dat het de keren dat ik het zag geen onuitwisbare indruk op me heeft achter gelaten. Trailer gekeken en alleen de scenes met Jones zijn vaag blijven hangen. Zou hem eigenlijk nog eens een keer moeten zien. Vandaar nog geen beoordeling.

Walken lijkt in deze film heel erg op Wilders, al was dat wel de Wilders van 15 jaar geleden. De Wilders van nu is wat ouder geworden.

Christopher Wilders of Geert Walken

Nu je het zegt, inderdaad hahaha. Ik dacht al waar lijkt die nou op.

Net iets minder vurig dan voorganger Octopussy; en met een heel matige Tanya Roberts en een onuitstaanbare (zowel haar personage als de actrice zelf) Grace Jones.

Maar wel degelijk een mooie afsluiter voor de Bond-carrière van Roger Moore, met een aantal sterke scenes - met de brandweerwagen, op de Eiffeltoren en de Golden Gate Bridge, en in de poolsneeuw - én een Christopher Walken die in tegenstelling tot Roberts wél goed in z'n rol zit en prima gecast is.

Na de zeven Bond-films met Moore kom ik op vijf keer 4* en twee keer 4,5*. Over een paar jaar begin ik er opnieuw aan.

Bond marathon deel 14 herzien op bluray.

Hier neemt 007 het op tegen Max Zorin (Walken) die door middel van een explosie in een mijn een enorme aardbeving wilt creëren wat Silicon Valley in Californië zal vernietigen. Hierdoor hoopt hij een ​​monopolie te verwerven op de microchipmarkt.

De zevende en laatste met Moore als Bond. Vermakelijke afsluiter, maar wel één van de mindere van zijn tijdperk. Walken is goed gecast als de psychopathische industrieel, die mensen zonder pardon gebruikt. Zijn geliefde en voornaamste handlanger May Day (Jones) moet daar uiteindelijk ook aan geloven. Bond krijgt hulp van de mooie Bond-babe Stacey Sutton (Roberts), de kleindochter van een oliemagnaat wiens bedrijf wordt overgenomen door Zorin. Ook krijgt hij hulp van Sir Godfrey Tibbett (Macnee), MI6 collega en paardenfokker die hem helpt bij het infiltreren van Zorins kasteel en stallen. Wat trouwens een hilarische scene was als hij hem afblaft. Zal ik uw koffer naar uw vertrek brengen? Nee dat doet mijn bediende Tibett wel. Beetje tempo Tibett, niet zo hijgen, loop nou is door en stop met hijgen, ja zet daar maar neer.

Enkele hoogtepunten waren de opening op de sneeuwtop (wel jammer dat ze het misplaatste nummer van de Beach Boys - California Girls erdoorheen knallen. Achteraf leerde ik dat ze hiermee snowboarden hoopte te promoten, wat een ongein), de Eiffeltoren plus achtervolging, de brandweerauto. Verder een aantal prachtige shots vanuit de zappelin van The Golden Gate Bridge.

De muziek van John Barry werd weer in een nieuw jasje gestoken (klonk gaaf) en de mooie titelsong van Duran Duran blijft ook een 80’s classic.

Dit was de laatste keer dat Lois Maxwell miss Moneypenny vertolkte, ze werd bijna 60 en vond het mooi geweest, geef er geen ongelijk. Voor de oplettende kijker kan je Dolph Lundgren spotten als een lid van de KGB. Lundgren verschijnt tijdens de confrontatie tussen Gogol en Zorin op de renbaan. Hij staat enkele treden lager dan Gogol. Hij daten destijds Grace Jones (ieuw), vandaar dat hij op de set was en als extra mocht spelen.

Deze James Bond 007 film weer eens opnieuw gezien.

Wat helaas de laatste James Bond film was, met de stijlvolle en fantastische onvergetelijke Roger Moore in de hoofdrol, die James Bond altijd met charme en zo flair kon neerzetten, met zijn ongeëvenaarde stijl en heerlijke humor.

Ook deze film is weer ontzettend leuk en met nog echte practical effecten en studio werk en echt stunt werk.

Een film vol met aktie en avontuur, humor en spanning.

Een film met een uitmuntende cast, met verschillende wereld beroemde film sterren uit de tijden van vroeger.

En natuurlijk met grandioze film muziek, waaronder de officiële soundtrack van de eveneens wereld beroemde eighties band Duran Duran die nog steeds ook succesvol zijn.

Ook heel leuk de eveneens beroemde zangeres Grace Jones een hoofdrol als May day heeft in deze film.

Weer genoten van deze Bond film.

Ben niet de grootste fan van de Bond films met zowel Moore als van regisseur Glen. Hoewel ze allemaal prima gemaakt zijn, duren ze allemaal ook net te lang waardoor het laatste uur vaak de aandacht verslapt. Zo ook bij deze. Vond gek genoeg het eerste deel met de paardenraces interessanter dan het actievollere tweede deel. Walken is wel heel vermakelijk als bad guy en dit blijft toch wel een van de beste theme songs van de Bond films.

Hij komt inderdaad echt maar een seconde of 2 in beeld, beetje zinloos, had hem dan iets meer screentime gegund, 1 minuutje ofzo.

Geen idee of het aan de film lag, maar ik kon bij deze minder goed m'n aandacht erbij houden. 'k Was misschien te zeer bezig met hoe jong Christopher Walken en Grace Jones er nog uitzagen. Van wat ik oppikte vond ik het wel wat een serieuzere film. Het kwam allemaal zeer degelijk over, maar weinig er echt uitspringend. Tot dan het laatste dik half uur, want deze film kende wel een zeer boeiende finale.