The Invite (2026)

Wat een vreselijk ongemakkelijke, rommelige, hysterische maar interessante film. Het houd je aandacht wel vast, maar ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden. Er zaten best wel wat grappige momenten in en je blijft wel kijken. Toch wel de moeite waard.

Little Howie . Toch wel grappig.

Ik heb The Invite tijdens de voorpremière gezien en heb me er uitstekend mee vermaakt. Het is een leuke, vermakelijke film die sterk is geregisseerd en goed wordt geacteerd. Het is knap hoe de film vrijwel volledig draait om vier acteurs in één woonkamer en toch de hele tijd interessant blijft.

Het verhaal is luchtig en zit vol leuke en grappige momenten, waarbij Seth Rogen voor mij regelmatig de show stal. Tegen het einde had ik echt het gevoel dat de cast ontzettend veel plezier moet hebben gehad tijdens het maken van deze film, en dat enthousiasme straalt ook van het scherm af.

Al met al een erg leuke film en wat mij betreft zeker een aanrader.

3,5*

Wat een vreselijk vermoeiende film. Echt zo'n film die heel geestig wil zijn maar de personages hier volgen duidelijk een plot dat steeds naar drama en conflict toewerkt in plaats van dat drama en conflict uit de personages voortkomen - geen moment vond ik dit echt geloofwaardig. Visueel nog wel aardig en production design is ook fijn, net als sommige stukken regie. Denk aan stukken met vioolmuziek die de Habanera brengt. Het verontrustende, chaotische, gejaagde wordt door de regie goed gebracht al had ik nooit het idee naar een origineel idee te kijken maar eerder goed gejat werk - het fijne Don't Worry Darling van Wilde is een stuk frisser. Verder is zeker Norton is af en toe oprecht geestig (rooibos thee iemand?).

Oké, die laatste 15 minuten zijn ineens goed. Er worden zinnige zaken gezegd en de toon verandert dan ook. Dan valt dat eerste stuk van anderhalf uur meer op zijn plek maar goed, dat weet je dan pas. Ik zou echt voor een andere invulling hebben gekozen. En de film verandert op meer vlakken, want dan pas bedenk je werkelijk of Norton en Cruz daadwerkelijk daar waren of meer een soort hulpmiddelen om Rogen en Wilde hun gevoelens eindelijk uit te spreken. 2,0*.

Het was laat, haha. Heb hem nog maar even aangepast in m'n bericht.

En dat laatste klopt, al vond ik vanaf het begin direct dat men te nadrukkelijk druk deed dus het was ook een stukje vorm voor mij (al heeft geloofwaardigheid daar ook wel mee te maken).

Ik heb me goed vermaakt. De snelheid en chaos bevielen me uitstekend. Af en toe werd het een beetje zijig en voorspelbaar, maar dat werd dan vrij snel weer doorbroken. Ik heb denk ik wel tien keer gelachen en zat voortdurend met een glimlach op mijn gezicht te kijken.

Het einde vond ik vrij vervelend. Alles viel netjes op zijn plek, strik eromheen en klaar. In de rest van de film werden ook genoeg zinnige dingen gezegd, maar die moest je er zelf een beetje uitfilteren. Af en toe resoneerde er wel iets bij mij. Zo was het niet alleen een vermakelijke avond, maar ook een leerzame.

De film doet wat je van een Amerikaanse comedy verwacht: het laat je lachen om al te herkenbare ongemakkelijke situaties bij een semi-onverwacht bezoek waarbij alles anders loopt dan gepland en dat ietwat voorspelbaar toewerkt naar (een uitnodiging om deel te nemen aan) een partnerruil of seksorgie dat natuurlijk ook heel ongemakkelijk is en in het honderd loopt. Het laatste half uur is het opeens gedaan met de pret want dan is de film serieus in de onvermijdelijk morele boodschap in de vorm van een relatietherapeutische sessie met als les dat als je als stel uit wrok alleen nog maar ruzie maakt en elkaar kleineert je ofwel uit elkaar moet gaan om het met een ander te proberen (hetgeen kan verklaren waarom ze wel heel graag de partnerruil accepteerden) ofwel je een nieuwe relatie met elkaar moet beginnen die is gebaseerd op openheid en luisteren in plaats van wrok en jezelf afsluiten naar de ander toe (met ook een hedendaags emancipatoir tintje want de man moet beter luisteren naar wat de vrouw wil om ook haar te kunnen bevredigen). De film is daarmee niet bijzonder maar wel vermakelijk.

Middelmatige film, er zaten goei stukjes in maar ik vond het vooral zeer vermoeiend.

Remake van de Franse komedie Sentimental van Cesc Gay die in 2025 ook in het Koreaans was verfilmd als The People Upstairs. Na een lange werkdag wordt Joe [Seth Rogen] onaangenaam verrast met de mededeling van zijn vrouw Angela [Olivia Wilde] dat bovenburen Piña [Penélope Cruz] en Hawk [Edward Norton] zijn uitgenodigd voor een etentje. Angela wil zich daarmee verontschuldigen voor de overlast door de renovatie van hun appartement, maar Joe ziet een uitgelezen kans om de bovenburen aan te spreken op hun luidruchtige nachtelijke seks. Angela en Joe hebben al ruzie voor hun gasten arriveren en het wordt er niet beter op. Ook niet wanneer Peña en Hawk zelf met een uitnodiging komen. Tragikomisch relatiedrama maakt korte metten met seksuele hypocrisie en is voortreffelijk geacteerd door Rogen, Cruz en Norton. De enige valse noot komt ironisch genoeg van Wilde, die met haar overdreven maniertjes minder aanleg voor subtiele komedie heeft dan haar co-sterren.

Dat vermoeide herken ik zeker, maar dat was in ieder geval deels bewust. Zeker met betrekking tot het gekibbel van Rogen en Wilde, waarin die contrabas de kakofonie vergroot en het gebrek aan harmonie in hun relatie uitvergroot.

Uitstekende film over een koppel die hun bovenburen uitnodigen om een avond samen door te brengen. De film speelt zich nagenoeg geheel in één appartement af, maar het zakt geen moment in. De gespannen sfeer wordt vooral op het begin goed neergezet. Hierna volgen genoeg vermakelijke ontwikkelingen en onthullingen. Goeie dialogen en uitstekend acteerwerk van de gehele cast die ongetwijfeld veel plezier hebben gehad met hun rollen.

Erg leuke, interessante film die zich compleet afspeelt in een appartement. Dan komt het dus aan op de acteurs en of het verhaal boeiend blijft....en dat doet het zeker! Olivia WIlde heb ik nooit veel van gezien, maar zij speelt haar rol met verve en Rogen is gewoon Rogen, maar past prima in dit ensemble. Paar goeie grappen en uiteindelijk naar een ongemakkelijk einde, maar zeer herkenbaar ongetwijfeld.

3*

Hoewel er ook zeker scenes inzitten die doorschieten in te geforceerd acteerwerk (neem de ruzie in de opening als voorbeeld), heb ik ook regelmatig hard moeten lachen om de kolderieke situaties die zich niet laten aankondigen. Het verhaal steekt natuurlijk goed in elkaar en zeker de onverwachte wendingen missen hun effect niet. Dit zal als klucht op het toneel absoluut nog beter zijn, maar dat is zeker geen belemmering om The Invite op het grote doek te zien. De serieuzere boodschap brengt niets nieuws, maar de wisselende emoties en vooral sommige dialogen deden me voldaan de bioscoop verlaten.

Leuke film. Dit soort films zijn best lastig om goed te krijgen. Doordat het in een een ruimte is komt de nadruk nog wat sterker te liggen op dialogen en acteurs en dat gaat de film goed af. Niet heel orgineel, maar goed gemaakt en met leuke rollen en soms een lekkere chaos.

Zeurderige film over een koppel dat al een tijd geen seks heeft en een ander koppel op bezoek krijgt dat seks in overvloed heeft. Dat leer je pas wat later in de film, en wordt tot vervelens toe uitgemolken. Echt zo'n film waarin gedacht wordt dat het hele leven draait om seks.
Heel veel stuntelig gedoe, toevalligheidjes, onzin (waarom Piña niks wilde eten is me een raadsel), en vooral ook banale levenslessen.
Uiteindelijk zijn die veelseksers dan opeens weg, en die nooitseksers lijken weer wat naar elkaar toe te groeien. (Mijn idee: morgenochtend hebben ze weer ruzie).

Toch af en toe best kunnen lachen, omdat sommige mono-, dia- en multilogen wel leuk geschreven waren, en het speelplezier ervan af spatte.

Vroeger had je dit in het theater, en dat werd dan gemaakt door John Lanting.

Wat een saaie en vermoeiende film. De trailer doet anders vermoeden (suspense, wellicht crime). Er waren diverse bezoekers die het letterlijk niet meer zagen zitten … Het is meer een art-film voor een filmhuis oid

Leuke scherp geschreven en goedgespeelde relatiekomedie.

4*

Er is niets zo fijn, als tijdens een hittegolf naar een biosscoop gaan, om daar te genieten van een aangename airco. Neem daarbij een leuke film zoals The Invite en je hebt al snel een middag met veel humoristisch vermaak te pakken.

Kort gezegd vechten Olivia Wilde en Seth Rogan elkaar op hilarische en pijnlijke wijze de tent uit en uiteraard wordt er nog wat extra olie op het vuur gegooid wanneer bovenburen Penelope Cruz en Edward Norton op bezoek komen. De speeltijd vliegt voorbij door het uitstekende acteerwerk van alle vier de acteurs.

De dialogen zijn sterk, de chemie tussen de acteurs spat van het scherm met als hoogtepunt de wisselwerking tussen Seth Rogan en Olivia Wilde. Het gekibbel tussen de twee is gepassioneerd en overtuigend en maakt dat je als kijker geen enkel idee hebt welke kant dit verhaal op zal gaan?

De film is een smakelijke kruisbestuiving tussen een film als Carnage van Roman Polanski en de stijl van Woody Allen maar dan een stukje scherper, gewaagder en ondeugender. Humor, frustratie en melancholie wisselen elkaar in rap tempo af en voor de invalshoek van elk personage valt wel iets te zeggen.

Van begin tot het eind hebben mijn vrouw en ik van deze film genoten en kunnen in volle overtuiging zeggen dat deze film een aanrader is.

Zeer goed

Een niet-alledaagse film over relaties en de bijbehorende problemen. On-Amerikaans goed.

De acteerprestaties van alle acteurs en actrices zijn van topniveau. Nu kijk ik zelf erg graag naar Penelope Cruz (wie niet...), maar de reacties en expressies van Olivia Wilde waren minstens even boeiend: je wordt meegezogen in hun gevoelsleven en gedachtenwereld.

Erg sterke karakterschetsen ook van de mannen.

Met veel humor, maar ook emotie en aanzet tot reflectie voor menig koppel dat al enige tijd bij elkaar is.....

Een boeiende film, van begin tot eind: absoluut een aanrader voor wie houdt van psychologische diepgang, van humor, van menselijk drama.

Dit soort komische films is nou niet echt mijn ding, maar deze lijkt me toch om de één of andere reden best wel oke. Heel binnenkort ga ik er toch een keer voor zitten, al is het alleen al voor de afwisseling. En de cast kan deze film denk ik wel het kijken waard maken. Ben wel benieuwd of deze film mij weet te overtuigen.