The Last House (2026)

Dit was slecht. Concept origineel, visueel aantrekkelijk maar de spanningsboog, het ritme, de dialogen, het acteerwerk. Niet best. Enige pluspuntje is dan nog dat je er op zich wel lekker dom doorheen kijkt terwijl je aan het doomscrollen bent.

Tjonge jonge jonge wat slecht geacteerd en wat een enorm slecht script het eerste uur. Voor nu echt een 1,5* en ik betwijfel of ik hem ooit af ga kijken. Zijn ze huiswerk aan het maken op dag 2 (wat al best vreemd is) maar dan zegt die vader ja dit is tijdsverspilling, ik ga jullie nu ECHT iets leren en dan gaan ze een knuffelvis fileren...... Nou nou nou nou nou nou nou!!!!! pffffff En hij ziet sla er na meer dan een maand nog zo lekker vers uit..... gekkenwerk! Maar dan wel janken dat de suiker op is..... hoe krijg je in godsnaam al het suiker in je huis op in 1 maand dan was het wss al op of wat???? Moeder is bezorgd dat de kinderen geen leuke kerst hebben en het ze misschien bij gaat blijven hun hele leven dat dit niet zo'n leuke kerst was. OMG!!!!!! Wat dacht je van 1 maand in je huis vast zitten met alle deuren of slot misschien dat dat net ff wat meer impact heeft wat je later bij blijft! Komt er iemand voor het raam staan en zeggen dat ze zich moeten verstoppen...... ze zitten toch GVD in hun eigen huis opgesloten wat bedoel je met verstoppen wat is dat voor onzin tekst. Meisje hangt met een doek aan een balk van het plafond en die balk komt bijna naar beneden... yeah sure meisje van 25 kilo die zorgt dat er een steunbalk bijna naar beneden dondert.En zo zijn er nog 10 dingen die gewoon echt raar zijn, dan krijg je als filmmaker een bepaald budget en dan doe je dit, echt onbegrijpelijk. En dan ook nog gewoon op 1 op netflix daar snap ik echt niks van.

Leuk bedacht allemaal, en prima in beeld gebracht, maar behoorlijk vergezocht. Of in ieder geval ongeloofwaardig. Ik ben niet vies van wat fictie, maar ik kon uit de ontsnappingspogingen niet halen alsof ze alles uit de kast hadden getrokken. Daarnaast was het acteerwerk (van met name Moura) niet al te best het eerste halfuur. Daarna werd het iets beter, maar hij gaat geen Oscar winnen.

Voor de rest had de film genoeg spanning om een kleine twee uur te vermaken. Geen hoogvlieger, maar een leuk tussendoortje.

Aardig concept van een familie die zit opgesloten in hun huis. maar het wordt als snel ongeloofwaardig water, gas en stroom dat weken blijft werken, eten wat vers blijft,
Het acteerwerk is redelijk. De film is wat traag en komt pas later opgang. maar dat het water reageert op bewegingen op het raam wordt niet uitgelegd. Op het einde worden er flashbacks getoond die onsamenhangend zijn en dat is jammer, hoe zo vriendelijke wezens? .. en waarom verdwenen ze plotseling?
Het is een film die ik vast ben vergeten over een tijdje en ondanks dat is het vermakelijk. Er was echter meer uit te halen. Karakters zijn niet uitgediept, het blijft allemaal erg oppervlakkig.

Meestal zijn de films van Netflix niet zo bijzonder maar deze as redelijk te noemen als je een beetje fantasie hebt.

In de hoofdrol acteur Pablo Escobar, die wel redelijk acteerde.

Ach een filmpje voor onderuit op de bank

Hm...was er niet eens een film gemaakt over iemand die een B-film wilde maken, waarin vijandige aliens de aarde binnenvielen door zich te verstoppen in regendruppels? Het is he dan nu dus toch gelukt....Enfin dit gaat aanvankelijk over een doodgewone regenbui in Seattle, die opeens iets veel sinisterders blijkt te zijn. De onschuldige neerslag sluit blijkbaar iedereen op in hun huizen. Een film die tweeledig was waarbij het eerste gedeelte veel meer om de familiedynamiek in een crisis gaat dan om de aard van de crisis zelf. ... braaf en soms waren de situaties en de dialogen ook wel een beetje tenenkrommend. In het tweede gedeelte barst het Lovecraftiaanse CGI-spektakel meer los. Maar het frusterende aan deze film is dat je ergens het gevoel heb dat de logica niet klopt maar dat je ook niet helemaal weet waardoor...Ach het boodt redelijk genoeg entertainment voor een avondje film kijken.

Ik vond dit echt een goede film , smaken verschillen natuurlijk. De casting was wel wat minder , maar het voncept vond ik top . Hopelijk een vervolg

'The Last House' (2026) had zomaar een vehikel kunnen zijn van M. Night Shyamalan. Het zouteloze en vreemde acteerwerk. De opzet van een voorspelbare genrefilm, maar dan steeds net iets anders dan je verwacht. En natuurlijk vooral de ene twist die opeens alles in een ander perspectief plaatst en je anders laat kijken naar de eerdere gebeurtenissen. Al is Louis Leterrier wel een fractie minder pedant en enigmatisch dan M. Night Shyamalan, want uiteindelijk krijgen we de Eldritch horror gewoon te zien. Wel veel gemakzuchtige CGI op onnodige momenten, zoals de apocalyptische regen en de dieren die rond het huis rondzwerven.

Tenenkrommende SF film met zeer matig acteerwerk, vooral van Greta Lee (Wat een schreeuwlelijk). Zelfs het verhaal weet zich niet goed op te bouwen waardoor je denkt; ja hoor! Echt niet. Zelfs het einde van de film is dermate slecht over nagedacht. Het is gewoon een afgeraffeld geheel. Als Netflix dit niveau blijft vast houden haak ik af. Wat een teleurstelling en zonde van mijn tijd.

Ben nu een half uur aan het kijken. Maar de oppervlakkigheid en "perfectie" van dit gezin. De overmatige IA opgemaakte beelden ( eerste 10 min idee dat ik naar een chatgtp commercieel aan het kijken was)

Het vlinterdunne verhaaltje vol met open deuren en qlichee's.

Ik heb het gevoel dat dit ook de bedoeling was.

Het ligt er immers zo metersdik bovenop.

Ik heb dus een onwijze mindfuck aan het kijken ben.

Tenslotte zaterdag nog iets van griezel en daarbij viel de keuze op deze The Last House waar ik Moura altijd wel interessant vind als acteur. Van het verhaal en de kwaliteit had ik verder geen kennis buiten de gelezen synopsis die dan wel weer potentie leek te hebben. Maar helaas viel het nogal tegen...

Bijzonder cliché is dan weer zo'n gezinssamenstelling en dat die kinderen zo super vrolijk en leuk zijn, een gezellige chaos om het zomaar te zeggen, waar met een stralend gezicht quasi standjes worden uitgedeeld, ik zou bijna denken dat kinderen hebben toch best leuk is. Uiteraard wordt het meteen een stuk interessanter wanneer de situatie zich voordoet en ontsnappen onmogelijk is en lijkt het geheel toch prima te gaan op een dreigend sfeertje, een krakend huis en lichte tot milde paniek waar de situatie bij de buren niet anders lijkt. Wat nu is vervolgens de vraag...en laten de makers met het vervolg toch behoorlijk de plank misslaan.

Want de situatie lijkt vervolgens wel heel lichthartig te worden opgepakt, men staat wat dom voor het raam te grappen, ook over de one night stand, en men maakt vervolgens een spelletje van het overleven in eigen huis. Nu snap ik dat panikeren niet helpt, de situatie is de situatie, maar de sfeer is vervolgens toch wel erg goed, zeg maar op het kinderlijke af. De sfeer is tenenkrommend leuk waar de gezins chemie niet zou misstaan in de gemiddelde feel good musical of young adult. Geen oost-Indische dove jonge kinderen en geen puberende 'I hate you 'oudere kinderen, het zal allemaal wel weer, en de sfeer temidden van het ratsoeneren, verveling en twijfel blijft goed, ook bij de buren waar men een leuk dansje doet als ze de kerstboom versieren. Kennelijk hebben zij ook allemaal genoeg voorraad, vindingrijkheid, en zijn kennelijk niet geneigd de hand aan zichzelf te slaan in een dergelijke onzekere situatie. Het lijkt allemaal de normaalste zaak van de wereld, en dan te bedenken dat Nederland massaal in een depressie stortte toen het vanwege Corona een paar weekjes in huis moest blijven...lekker realistisch dus allemaal...

Maar gelukkig gaat het na een uur toch enigszins los met vreemde verschijningen, wordt het allemaal iets harder zoals rond de hond, en komen er na zoveel maanden opsluiting toch eindelijk wat psychologische problemen voorbij zoals verveling, honger en uitzichtloosheid. Tevens beginnen we er wat slechter uit te zien. Dit luidt toch wel weer een interessantere fase in waar men het huis sloopt en van alles bedenkt zoals met een moestuin, of het zetten van vallen, om maar te kunnen overleven en voedsel te krijgen. Iets wat op zich wel weer interessant is, vergelijkbaar met bijvoorbeeld The Martian. De eindfase kan daarna het beste omschreven worden als opbouw, opbouw en nog eens opbouw, heel veel toestanden, heel veel snelheid, en dan is het plotseling klaar.

The Last House kan dan ook het beste omschreven worden als een erg onevenwichtig geheel, waar zelfs de vertelstructuur plotseling veranderd naar een kortstondige narrator, iets dat eerst niet zo was. De gezinschemie voelt veel te vrolijk en gemaakt aan, het tempo van de film is zeventig procent traag om plotseling op het einde een enorme vaart te krijgen, en dan is er nog eens de pseudointelligente uitleg als ontknoping. Het zal...snel op naar de volgende.

Matige sci fi thriller. Het verhaal is tenenkrommend slecht en zit vol plotgaten en onlogica. Maar met je verstand ver onder nul, is het tot op zekere hoogte best vermakelijk. Het eerste deel is redelijk mysterieus en spannend waarbij je als kijker benieuwd bent wat er nu precies aan de hand is. Helaas slaat de clue kant nog wal en ontspoort de film in het tweede deel geheel. En als klap in het gezicht wordt ook einde nog eens op kinderlijke wijze afgeraffeld. Het acteerwerk is matig maar niet heel storend. Visueel kan alles er net mee door. 2.5/3.0