A View to a Kill (1985)

Muziek maakt deze film idd, bv de scene op die brandweerladder die is zo cliché en stelt niet veel voor maar de begeleidende muziek maakt het tot iets. Meer dan aardige film trouwens, Moore is inderdaad te oud en overal zie je doubles, maar Walken en Jones zijn erg goed en het is een vermakelijk geheel. 3,5*

Huh? (Een van de) beste Bondfilm??? Ik vind dit een van de saaiste van allemaal. Het schiet niet op! Nergens echt spannend tot op het einde na dan op the Golden Gate, da's wel aardig.

Tanya Roberts kan misschien wel iets maar akteren hoort daar helaas niet bij.

Grace Jones is een goede henchman (of beter vrouw), maar het duel met Bond waar je de hele film feitelijk op zit te wachten komt maar niet, dat zou het zelfde zijn wanneer in Goldfinger het gevecht met Oddjob er nooit was gekomen. Zwaar balen!

De scene's in Frankrijk duren veel en veelste lang en dat je al weet dat Tibbit vermoord is, helpt qua spanning ook niet bepaalt, het had veel effectiever geweest wanneer je daar als kijker samen met Bond achter was gekomen.

Snap niet dat jullie dit een goede Bondfilm vinden, kan toch niet tippen aan bv Goldfinger, the spy who loved me en For your eyes only, maar dat is mijn mening!

Wat mij betreft 2 sterren.

Raar dat ik hier nog nooit wat bijgeschreven heb,

Mijn favoriete James Bond film!

Interessant verhaal, veel actiescènes, mooie plaatjes en een geweldig gevecht op The Golden Gate brug in San Francisco.

En wat was Grace Jones lekker creepy in deze film zeg. Ik weet nog wel dat ik even een weekje goed oplette bij het instappen in een auto......4*

Vind ik persoonlijk één van de betere bond films. Echt schitterende actie scenes (Met de taxi, op de golden gate bridge, op de eifelotoren, Q is goed aanwezig, Max Zorin blijft mijn favoriete Bondvillian) en een schitterende muziekje eronder. De enige film met een Belg erin btw.

****

Vermakelijke Bond. Helaas is deze afsluiter van Moore's Bond-carriere niet de meest indrukwekkende. Het contrast met, de voorlaatste, Octopussy is nogal groot. E.e.a. is uiteraard weer enorm onderhoudend.

Wbt de titelsong (ook al heeft het niets met de film van doen verder): Duran Duran, daar wilde je vroeger nog niet dood mee geassocieerd worden. Tijden veranderen, best een knap nummer

De laatste film van Roger Moore en dat was ook hoog tijd want hij speelde behoorlijk stijfjes in deze film. Het verhaal was best aardig en Christopher Walken als schurk vond ik ook best goed. Grace Jones speelde ook best goed maar aantrekkelijk is ze zeker niet en daarom snap ik ook niet waarom ze werd gekozen als bad bondgirl.

'What a view'

'To a kill'

Schavuit Max Zorin wil heel computerstadje laten overstromen om zelf rijker te worden.

Bond met Roger Moore die eigenlijk te oud was. Hij doet zijn best maar is niet meer dynamisch. Gebruikelijk vrouwelijk schoon is matig. Grace Jones kijkt vooral BOOS en Tanya Roberts is een mooie meid die soms irritant hysterisch gilt en even later haar mannetje staat. De boef Christhopher Walken is een goede, waardoor je James toch wel de overwinning gaat gunnen. Een onderhoudende bond voor fans.

Beste scene: Ski-scene in het begin.

Met deze Bond heb ik me toch wel geamuseerd.

Leuke locaties, overtuigende bad-guy, Roger Moore die duidelijk wéét hoe hij James Bond moet spelen en paar interessante Bond-girls (May-Day)

Minpuntjes zijn enerzijds het verhaal (nogal ongeloofwaardig dat een hele stad onder water moet lopen, alleen om een marktaandeel te vergroten. en anderzijds het eindgevecht dat, ondanks de toplocatie, toch aantoont dat Zorin geen kans maakt tegen Bond.

Al bij al is deze film bijna alles wat een Bond moet zijn: Een actiekomedie waarin de actie domineert.

*** 1/2

Een redelijk bond met een Roger Moore die dr niet meer zo veel zin in had. De Eiffeltorenscene in het begin is nog wel erg hip, maar daarna begint de rek er gauw uit te zitten. Wat deze film wel weer heeft is de uberstoere gelijknamige titelsong van Duran Duran

Has James Bond finally met his match?

Met A View to a Kill sluiten we alweer een hoofdstuk af in de James Bond reeks. Het is namelijk de laatste keer dat Roger Moore de rol van 007 op zich zou nemen. Ik had het vermoeden dat John Glen er zonder twijfel voor zou zorgen dat zijn 3e James Bond er een was die een waardige afsluiter voor Moore ging zijn. Fijn dat dat vermoeden dan ook nog eens uitkomt.

Want geef nu toe, Glen zorgt wel voor een paar van de betere Bond-films. Zijn eerste drie films krijgen dan ook de op één na hoogste score tot nu toe voor een Bond-film. De enige die weliswaar beter was dan Glen was Guy Hamilton maar die heeft het ietwat teleurstellende Diamonds Are Forever op zijn naam staan.

Het verhaal zelf is jammer genoeg ongeloofwaardig. Max Zorin is een uitstekende bad-guy maar heel zijn geniale meesterplan om de stad te laten overlopen om het marktaandeel van microchips te vergroten is te vergezocht, zelfs voor een James Bond. Gelukkig bevat de film een aantal sterke scènes zoals de climax op de Golden Gate bridge waardoor ik deze misser Glen vergeef. De actiescènes zijn goed verspreid, iets waardoor Glen tot tweede beste Bond-regisseur wordt. Het is alleen jammer dat de film teveel op herhaling werkt. Sommige scènes lijken gewoon uit andere James Bonds te komen en lijken daardoor op een gebrek aan inspiratie bij de scriptschrijvers te wijzen. Zo is de openingsscène waar Bond van een berg skied volgens mij al twee keer eerder gebruikt waarvan één keer zelfs als openingsscène voor On Her Majesty's Secret Service.

Roger Moore is nu definitief te oud voor de rol van 007 maar dat neemt niet weg dat hij nog altijd uitstekend is. Na alle films met Connery en met Moore te hebben gezien is het voor mij nu duidelijk wie de echte Bond is, Moore. Nu herinner ik me dat ik dat ten tijde van de Connery films ook over Connery zei maar Dalton, Brosnan of Craig moeten toch serieus uit de kast komen om dit te overtreffen. Het mindere verhaal wordt compleet weggeblazen door de rest van de cast. Christopher Walken is gewoonweg ideaal als James Bond bad-guy. Ik hou gewoon van dat smerige lachje dat vaak om zijn lippen speelt. De Bond-girl van dienst is Tanya Roberts en ik kon zweren dat ik haar wazige ogen en vreemde stem ergens van kende. Dan herinnerde ik me dat ze haar rol van Stacey Sutton even lichtjes had over gedaan in de reeks That '70s Show. Tenslotte verdient Grace Jones ook nog een vermelding voor haar uiterst boosaardige rol die ze met verve vertolkt. Ik ben al wel blij dat ze haar niet de rol van Stutton hadden gegeven zoals ik eerst dacht.

Bij Octopussy zei ik dat de muziek wel eens wat beter zou mogen worden en dat ze er beter aan deden om een rauwe vrouwenstem te casten in plaats van een frêle dame of een man met een diepe stem. Wist ik veel dat in A View to a Kill de groep Duran Duran ging voorkomen. Ik moet eerlijk zeggen, toen de film begon had ik iets van nee, dit past langst geen kanten maar naarmate de film vorderde bleek dat dit tot nu toe de enige Bond-film is waar dit nummer zou in passen. In eender andere film zou het al even misplaatst zijn als Tom Jones zijn Thunderball.

Als het verhaal nu beter was geweest dan hadden we een nieuwe Goldfinger gehad. De cast acteert zeer sterk en overtuigend en ik neem er zelfs de terugval van intelligente Bond-girl naar bimbo er voor liefs bij.

3.5*

Herziening van A View to a Kill heeft voor een halve ster aftrek gezorgd. Nog steeds wel vermakelijk, maar ik vind het een beetje middelmatig allemaal.

Moore's laatste optreden als James Bond vind ik niet echt gedenkwaardig. Hij is duidelijk te oud, en lijkt er niet heel veel zin meer in te hebben. Het is mooi geweest, en hij is na Sean Connery toch wel de beste Bond. Een paar leuke/goede films heeft hij in de 7 keer dat hij het mocht doen afgeleverd. A View to a Kill is eigenlijk nooit echt een favoriet van mij geweest. Komt voornamelijk dat ik de plot niet heel interessant vind. En dan houd het al wat op. Als het niet boeit ga je je aan steeds meer dingen ergeren in de film, en lijkt de tijd niet voorbij te gaan. Daarnaast is de actie gewoon wel weer degelijk in beeld gezet. De opening scène met het ski werk ziet er leuk uit. Alleen dan weer jammer dat Glen de Beach Boys muziek er dan weer onder moet zetten. Ook de achtervolging in Parijs, de mijn scène en natuurlijk het eindgevecht zien er fenomenaal uit. Jammer dat ik het verhaal niet zo vind. Ook de badguy vind ik niet echt geweldig. Walken slaagt er niet in om echt dreigend over te komen. May Day daarentegen doet dat wel, ik vind Grace Jones sowieso al een eng mens op de een of andere manier.

De spanning is ver te zoeken, die is weinig aanwezig op het eind gevecht na dan. De Bond girl is dit keer ook niets. Een leuke verschijning, maar verder niets meer dan beeld vulling. Dit heb je in meerdere Bond films, maar in deze vind ik haar echt storend. De titel song ben ik ook nooit een fan van geweest, en vind het helemaal niet 'Bond' aandoen. Ook de rest van de muziek hoort niet bij de beste wat in alle films te horen is. De humor is het vaak ook net niet. De scène op het landgoed met Tibett als butler is leuk na een keer, maar het blijft maar doorgaan tot het gewoon niet leuk meer is. Acteer werk is verder allemaal automatisch piloot werk en dan vooral van Walken. Ook de stijl van deze film vind ik totaal niet passen bij Moore, misschien dat de makers iets te voorbarig zijn geweest met een nieuwere stijl van 007.

Dus allemaal wat matig. Tijd voor een nieuwe Bond en een nieuwere stijl. Jammer dat het Moore tijdperk zo moest eindigen.

2.5*

De derde Bondfilm die ik ooit heb gezien. Dit is een van mijn favorieten. Spannende scene's zoals in het begin in de sneeuw met de helikopter. Of op de Eifeltoren waar May Day met de parachute er vanaf springt. De achtervolging met de Brandweerwagen. Het eind gevecht op de Golden Gate Bridge vind ik echt een van de meest memorabele scene's van alle Bonds. Max Zorin is een goede Bad Guy en de muziek maakt het lekker spannend. Erg jammer dat de score van The Man With The Golden Gun hoger staat dan deze film. Deze film heeft veel meer spanning en is veel beter. Van mij een dikke 4,5.

Al heb ik deze film al minstens 10 keer gezien, vanavond gaat hij weer op. Ik noem mezelf een behoorlijk grote Bond fan en ondanks dat Roger Moore niet zijn beste Bond rol vertolkt vind ik deze qua sfeer echt een van de leukste.

Alles zit in deze film, goed vehaal, spannend einde en het acteerwerk is prima in orde met een van de meest charismatische bad guys uit de hele serie. ( in mijn ogen dan), Christopher Walken heeft zichtbaar plezier in zijn rol.

Gadgets zijn ook ruimschoots aanwezig, titelsong vind ik een van de mindere helaas....

Beduidend mindere Bond film met een nogal opgepoetste Roger Moore, die al veel te oud was. Moore had na Octopussy moeten stoppen, aangezien er sinds Moonraker al een geleidelijke dalende lijn in zijn Bond films zat. Toch vind ik Roger Moore de leukste James Bond, hoewel ik bij het horen van de naam sneller aan Sean Connery en Timothy Dalton denk. Het is duidelijk dat de beste Bond films gemaakt zijn in de jaren '60 en '70. Dat neemt trouwens niet weg dat de films van Dalton ook erg vermakend zijn.

Deze had 'k nog niet gezien en vond het geen slechte Bondfilm. Het verhaal vond 'k nog redelijk origineel. Dit keer waren er niet zoveel snufjes, maar het werd dan weer goedgemaakt door de slechterikken van dienst. Een redelijk bekende cast ook en het titellied klonk me ook bekend in de oren.

Wie een redelijk goeie Bond wil zien, kan deze gerust eens bekijken.

Vermakelijk.

A View To A Kill kan vooral in het eerste uur een behoorlijke Bondsfeer creëren. Echt spannend wordt het nooit, maar het kijkt wel gemakkelijk weg.
Vanaf het moment waarop Zorin doorheeft dat hij met Bond te maken heeft daalt het niveau spijtig genoeg. We krijgen weer een stortvloed aan (over het algemeen) matige actie en ook de ontknoping is niet bepaald spectaculair.

Opa Roger ziet er zowaar fitter uit dan in zijn 2 vorige Bondfilms. Wat daar aan de basis van ligt is me een raadsel (gewichtsverlies? plastische chirurgie?), maar hij komt behoorlijk ruw voor de dag (voor zijn doen, toch) en komt hierdoor dichter bij mijn idee van Bond dan in al zijn vorige films.
Christopher Walken is een veilige keuze als slechterik en schijnt zich te pletter te amuseren als psychopaat.
De Bondgirls van dienst zijn dan weer erg slecht. Tanya Roberts is nog knap (van haar acteren moet ze het niet hebben), maar wat in godsnaam doet het dragonder Grace Jones in een Bondfilm?

Ik had overigens nooit gedacht dat Dance Into The Fire van Duran Duran de titelsong ging zijn. Ik ken het nummer natuurlijk al lang, maar ik had nog nooit van een link met Bond gehoord. Soit, normaal gezien ben ik wel voor die eightiespop, maar Duran Duran is nooit een favoriet van me geweest.
De actie ziet er wat gedateerd. Vooral tijdens de finale is het duidelijk dat niet Moore en Walken op die brug staan, maar wel stuntmannen. Op zich is dat geen probleem, maar het een klein beetje camoufleren kan geen kwaad.

3

A View to a Kill is de laatste Bond film met Roger Moore en dat is maar goed ook, want ondanks zijn charme en humor is Moore in deze film duidelijk te oud geworden voor de rol. Hij oogt ietwat ongeïnspireerd en in feite geldt dat voor deze gehele Bond. Christopher Walken weet mij meestal wel te overtuigen in de rollen die hij speelt, maar is hier duidelijk minder. Hij is een bad guy, waar maar zeer weinig dreiging vanuit gaat. Het meest vreselijke is echter Grace Jones, die hier een Bond girl speelt. Ik kan dat mens niet luchten of zien en qua acteren is ze echt abominabel slecht. Gelukkig is de andere Bond girl Tanya Roberts dan nog wel een leuke verschijning.

Het script zelf is ook niet heel bijzonder, en a View to a Kill moet het vooral van een paar aardige actiescènes hebben. In het middenstuk blijft het op een gegeven moment allemaal wat lang aanslepen, terwijl de kijker dan al lang weet hoe de vork in de steel zit. Ook mis de echt leuke humor, die in de meeste Bondfilms, waarin Moore 007 is, wel voorkomt. Het enige echt positieve aan deze Bond is de titelsong van Duran Duran. Die is weliswaar typisch eighties, maar wel mooi en staat na al die jaren nog altijd als een huis.

Helaas kan dat niet van de film gezegd worden. A View to a Kill is een regelrechte tegenvaller en duidelijk één van de minste Bonds uit de reeks.

2,0*

De laatste Bond film met Roger Moore in de hoofdrol, en toch wel een goede, vermakelijke film.

Eigenlijk heb ik niet veel toe te voegen aan mijn eerdere commentaar, het is en blijft een prima film.

Denk dat ik Grace Jones de best geklede en stoerste Bond meid ooit vind. En Walken de slechtste Bond schurk ooit. Wat een combi die twee, briljant gevonden. Walken volstrekt krankzinnig inclus Wilders kapsel en Jones stoer, fantastisch gekleed en met heel weinig woorden.

Roberts gilt de gehele tijd en het verhaaltje doet meer aan een stripverhaal (of aflevering van de Saint) denken dan dat het werkelijk om goed spionnenwerk gaat. Ook kloppen er heel veel dingen niet maar kniesoor. Het blijft leuk met leuke humor.

Ze noemen Craig nu oud, dan zijn ze zeker Moore vergeten met zijn toupet, een zeer mooie dat wel, maar desalniettemin een toupet.

Ook hoor ik vele klagen over de reclame, ach kijk eens naar deze film.

De special FX zijn voor 1985 uitstekend, vooral in de mijn, maar de gevechten blijven duidelijk achter met de techniek van tegenwoordig. Maar toch heel knap gedaan voor die tijd zonder CGI.

Het blijft een mooie afsluiter van Moore.

Het meeste verrassende aan A View To A Kill is het feit dat het vaste team bijna identiek aan Octopussy is. Nu juich ik dat op het gebied van John Glen (regie) en Maibaum & Wilson (script) alleen maar toe, aangezien voorgaande films weer een heuse opleving vertoonde¬, maar vind ik de keuze voor wederom Roger Moore toch in zekere zin opzienbarend. Het plan was namelijk om al een nieuwe Bond te gebruiken. Maar blijkbaar beviel Octopussy wel bij beide partijen waardoor Bond toch nog zijn 7e film mag spelen als 007. Tja…

Toch knalt de film weer van het scherm. A View to a Kill heeft 1 van de allertofste openingen van allemaal, en muziek van John Barry is heerlijk 80’s en sfeerverhogend. Hele vette ski opening dus, maar jammer dat de Beach Boys muziek wel wat sfeer weghaalt. Aan de andere kant is het wel weer typerend voor de film. Ook de titel sequence is echt heel gaaf. Duran Duran heeft dan wel een iets on-Bondse song, het is wel een hele fijn vind ik. Ook overtreft Binder zich dit keer. Na de zoveelste saaie opening begon hij mij een beetje te vervelen, maar dit is een echte goede. Vooral de scene met de rits staat al sinds ik kind was op mijn netvlies geschreven. De fluorescerende kleuren in combinatie met de blacklights is een tof idee. Heerlijk .

En ja, de film begint zelf ook gewoon in de hoogste versnelling. Men kan zeggen dat de film veel te vlot is, maar je kan niet ontkennen dat A View to a Kill niet spectaculair is. Daarnaast worden er zoveel goede keuzes gemaakt. De Q-branche is op zijn best, met zowel gekke gadgets als heerlijk flauwe dialogen. Die chemie tussen Roger en Desmond zijn ongekend (en zullen we niet meer terugzien). Eenmaal bij de jaarlijkse badguys aangekomen zien we Christopher Walken. Ik lijk nu misschien in een overwegende positieve flow te zitten, maar ik moet zeggen dat Walken als Zorin gewoon weer een goede villain neerzet. Het voelt alsof Glen wat meer teruggaat naar de 60’s Bond films als het om villains gaat. Daar past Mayday ook tussen met d’r gekke schmink etc, maar dit vind ik dan een misser. Geen leuke rol en gewoonweg matig geacteerd door Grace Jones.

Dat de actie in Bond evolueert is allang aangekaart, en met de achtervolging in Parijs laat Glen dit nog maar eens zien. Het leuke aan A View to a Kill en JB in het algemeen, is dat de actie geen simpele actie. Het is onmiskenbare actie, bizarre actie en humorische actie. Een auto die 2x wordt gehalveerd kun je echt alleen in James Bond films verwachten. Het viel me tevens op dat Barry hier hele goede muziek bij heeft gecomponeerd, waar de main title van Duran Duran steeds subtiel is in verweven.

Toch moet ik zeggen dat Roger Moore écht veel te oud is voor deze Bond. Waar in de actiescenes dat nog kan worden gecompenseerd door een dozijn stuntmannen, wordt het gewoon genant in de scenes met de Bondgirls. Het leeftijdsverschil tussen Moore en Adams is gewoon echt pijnlijk, en aangezien Bondgirls gewoon een belangrijk ingredient zijn in de films is dit gewoon een flink minpunt. Je kon ook duidelijk zien dat ze zelf ook nogal ongemakkelijk de scene afraffelde.

Het script van Maibaum en co. is ietwat simpeler als voorgaande films. We zien de gekke Zorin die Silicon Valley wil laten overstromen , en dus moet Bond naar de USA. Het is jammer dat Bond hier een alias gebruikt, want het was altijd zo tof dat Bond zich gewoon voorstelde als Bond: schijt aan de badguys. Ook is het opmerkelijk dat Bond moet vluchten voor de coppers. Hij kan toch gewoon uitleggen dat hij geheim agent is?

Uiteindelijk knalt de film uit elkaar zoals het precies past bij de film. De scene bij de San Fransisco brug zorgt voor zweterige handjes en genoeg spanning, en uiteraard genoeg actie met de enorme explosie. Ook hier is het weer die bizarre actie die ik zo kenmerkend vind voor James Bond films. Wat mij betreft is A View to a Kill dan ook een prima blueprint voor een typische James Bond: zeer originele actie, een dikke knipoog, scherpe dialogen, vleug humor, lekkere chick en dikke explosies. Minpuntje is de leeftijd van Moore.

Redelijke film waarin Bond een bedrieger van paardenraces probeert te ontmaskeren. Een plot dat eigenlijk uit twee delen bestaat maar helaas nergens echt spannend wordt. Ook is Roger Moore toch zichtbaar te oud geworden voor James Bond (het was dan ook zijn laatste). Zeker wel genoeg spektakel en stunts en ook de Bond-song van Durran Durran zit goed in de film verwoven.

Dit is de laaste Bond film van Roger Moore en je begint toch te merken dat Roger Moore oud begint te worden. Maar hij acteert weer uitstekend.

Roger Moore speelt nu al voor de zevende keer 007 en ook deze keer doet hij het erg goed. Maar je ziet toch wel aan hem dat hij nu eigenlijk te oud is geworden voor de rol en het is daarom ook goed dat hij in de volgende film vervangen word door Timothy Dalton.

Het Bond meisje in deze film vond ik irritant. Tanya Roberts speelt Stacey Sutton ,Tanya Roberts acteert slecht in deze film en haar personage is irritant. Grace Jones als May Day acteert wel goed, maar ik vond May Day geen leuk personage.Christopher Walken als Max Zorin vond ik erg goed acteren , Max Zorin vind ik een leuke schurk. Ook leuk vond ik de rol van Patrick Macnee.

Het verhaal is zeker orgineel te noemen Zorin wil Silicon Valley van de kaart vegen door middel van een grote aardbeving te laten veroozaken zodat het gebied onderwater loopt en Zorin daardoor het monopolie op microchip markt heeft. Het wilen vernietigen van een gebied door een aardbeving is zeker een orgineel aspect Maar ondanks dat het verhaal orgineel is weet de film niet de hele tijd de aandacht vast te houden en is het middendeel van de film langdradig dat komt omdat er in de film twee bij verhaalijnen er bij worden gesleept die niet erg inressant zijn De eerste bij verhaallijn gaat over paarden Zorins paarden winnen steeds de race van andere paarden en de vraag is natuurlijk hoe kan dat ? Deze verhaallijn heeft eigenlijk niets met de hoofd verhaallijn te maken en is erg onintresant. De tweede bij verhaallijn is het onderzoek van de Russen naar Zorin. Als Bond het pomp station van Zorin in San Francisco onderzoekt. zijn daar ook de Russen aanwezig . Een van de Russen wordt betrapt en vermoord de ander weet weg te komen met een bandje met wat afluister matriaal Bond weet dit bandje te bemachten ook deze verhaallijn komt niet goed uit de verf mede door een slecht acterende Fiona Fullerton als Pola Ivanova Beide bij verhaallijnen lijken er alleen te zijn om de film te vullen dit gebeurt wel vaker in films maar als het twee bij verhaalijnen betreft die niet erg intressant zijn en die voor een groot deel de aandacht weg halen van het hoofdplot in het midden van de film, en een gebrek aan goede actie in het midden van de film , maakt dat de film in het midden wat langdradig word.

De film word dus ook langdradig in het midden van de film door het gebrek aan echt goede actie scenes. De film openent veel belovend met een goede ski scene en niet veel later een sprong van de Eiffeltoren. maar daarna valt het op actie gebied tegen. de paarde race is niet erg spectaculair te noemen. de scenes onderwater bij het pomp station van Zorin zijn ook niet erg spectaculair en het gevecht in het huis van Stacey Sutton met de mannetjes van Zorin haalt het niet bij eerdere gevechten uit de Bondreeks. maar aan het eind van de film komt de kwaliteit van de actie scenes terug met een spectaculaire achtervolging in San Francisco. en het gevecht op de Golden Gate Bridge .

De film is in te delen in drie delen. een goed begin. een langdradig midden en een goed einde. Het is zonde van het langdradige midden deel want deze film had veel beter kunnen zijn.
Er zitten zeker goede dingen in de film de actie scenes aan het begin en aan het eind van de film zijn erg goed. Roger Moore acteert ( ookal is hij wat te oud voor de rol) uitstekend . Christopher Walken zet een goede schurk neer . Het plan van Zorin is erg orgineel te noemen. Deze film heeft ook leuke locaties en goede muziek van John Barry.
Ondanks het langdradige middendeel valt er in deze film nog genoeg te beleven maar er zijn betere Bond films
2.5 ster voor deze film

De laatste van Moore. Hij oogt hier ook duidelijk te oud, het wordt bijna ongeloofwaardig. Walken is niet slecht maar hij doet het ook niet zo goed als Glover bijvoorbeeld in 'For your eyes only' of Jourdan in 'Octopussy'. Roberts als Stacey Sutton is af en toe hysterisch (slecht). Het ziet er allemaal wel weer prachtig uit maar deze film is hét toch net niet. Moore had beter na 'Octopussy' of misschien zelfs wel na 'For your eyes only' kunnen stoppen.

Hoewel het verhaal in de verste verte niet origineel is, is het laatste werk van Roger Moore als 007 toch een vermakelijke afsluiter geworden. Hij speelt het nog wel aardig (ondanks als ik mij niet vergis zijn leeftijd van 58 jaar), maar je ziet dat hij toch te oud ervoor is geworden. Toch qua uitwerking en actie is de film gewoon een prima wegkijker met enkele degelijke rollen.

Hehe, weer iets beter dan Octopussy. Nou ja, beter... het werkt allemaal net iets fijner. Fijn ook dat Christopher Walken echt een ongelooflijke maniak is, dat is op zich ook weer eens een fijne afwisseling met al die beschaafde en bedeesde Franse acteurs die zo hun best doen om een heer te blijven. Wel meteen een van de stomste plannen van de badguy die ik sinds tijden heb gezien, maar het vermaakt allemaal prima.

Moore begon in de tussentijd toch wel erg oud te worden. In vergelijking met Octopussy heeft deze film in de vorm van Tanya Roberts daarnaast ook een Bondgirl die echt compleet hulpeloos is en zodoende een stuk minder interessant te noemen is. Ook jammer dat de achtergronden niet zo mooi zijn als India of Egypte, Amerika hebben we immers per slot van rekening al meerdere malen voorbij zien komen. Toch vermaakt het allemaal wel bijzonder en is de soundtrack verreweg een van de beste die deze serie ooit heeft gehad. Op naar Dalton!

De titelsong van Duran Duran zet de toon voor een goede 007: na Moonraker is dit mijn favoriete Bond uit het tijdperk-Moore.

Ik moet zeggen dat het best wel ongemakkelijk was om Roger Moore zo in bed te zien liggen met Grace Jones; een erg vreemde combinatie vond ik zelf. Het was ook een beetje vreemd om het de actieheld te zien uithangen. Maar dat ligt waarschijnlijk gewoon aan het feit dat Moore al echt opschoot qua leeftijd; hij was bij het maken al tegen de zestig. Maar ja, hij was dan ook een Persuader Ik denk dat ik Roger na Craig (voor de tijd) de coolste Bond vind, maar om totaal verschillende redenen: hij blijft ontzettend innemend in de rol, zeker als hij de dames verleidt, en hij weet alles te brengen met een knipoog. De Bonds waarin hij speelde blijven nou eenmaal stukjes camp.

Tanya Roberts is absoluut één van de mooiste Bond Girls, maar ze is niet bepaald een licht. Ook is ze in de actiescènes een beetje nutteloos, hoewel ze ten minste wel probeert om James te helpen, en is ze lang niet zo dom als Britt Ekland's personage in Man with the Golden Gun. En overigens heeft ze een prachtige hese stem als ze gilt.

Deze Bond is wat serieuzer van toon dan zijn voorgangers, vooral dankzij de slechterik gespeeld door Christopher Walken. Zijn personage is meer maniakaal neergezet dan de meeste en hij speelt zijn rol erg serieus, ondanks die nonchalante lach. Zijn achtergrondverhaal had misschien wat uitgediept kunnen worden, maar al met al vind ik hem één van de betere Bond-villains. Grace Jones is ook goed, en hoewel zij met dat haar en die outfits iets campier is dan haar baas, is ze een geduchte tegenstander voor 007. Het helpt wel dat ze dat imposante lijf had, en het leek me gewoon een tof wijf.

Max Zorin's slechte meesterplan was ook iets realistischer en interessanter dan sommige andere, en in de jaren '80 waarschijnlijk erg topical. Het heeft eens niks te maken met een atoombom of een ander superwapen, maar om de totale controle over de software-industrie. Het plan heeft wel wat voeten in de aarde; Bill Gates heeft het toch wel anders gedaan. Prachtig ook, die disclaimer in het begin: geen van de maatschappijen in de film is gebaseerd op echt bestaande bedrijven. Oké dan

De omgevingen van deze Bond zijn misschien niet zo spectaculair als andere, maar alles speelt veel meer als een echt spionage-verhaal waarin James Bond echt op onderzoek uit moet. Helaas is hij niet altijd even goed in zijn werk, want hij wordt wel weer erg makkelijk ontmaskerd, maar aan de andere kant heeft hij wel aardige trucs om uit benarde situaties te ontsnappen. En je moet toegeven dat de scènes op de Eiffeltoren en in de straten van Parijs en San Fransisco goede actiemomenten waren. Of Moore nou altijd even geloofwaardig is, hij zet de politie mooi te kakken in een zeldzame puur komische scène.

De beslissende confrontatie boven op de Golden Gate Bridge is een goed afscheid van Roger Moore in de rol van James Bond, 007; ik heb gewoon net iets meer met in realiteit gegronde verhalen en wat serieuzere bad guys, en dat maakt van a View to a Kill één van mijn meer favoriete Bonds.

Trouwens, ben ik de enige die Dolph Lundgren zag in de film?!

Op de making of is te zien hoe ze dit hebben gedaan.



ongewijzigd.



Hij begint erg matig met de achtervolging in het sneeuwlandschap. En het gedoe met die paarden is ook niet zo heel sterk. Als geheel mooi gemaakt, maar zoals vaker wel aan de lange kant en de film voelde als zo danig ook tamelijk lang.
De Eifeltorenscène blijft dan wel erg goed. En naarmate de film vordert wordt hij steeds spannender. Vooral het mysterieuze in de film, wat is Zorin van plan blijft na de zoveelste keer nog steeds interessant. Met goede actiescènes tussendoor, die vooral amusant zijn, maar er zitten ook wel misdadige afrekeningen tussen. Waardoor een goede wisselwerking tussen spanning en amusement. De laatste actiescène op de brug blijft voortreffelijk. Tanya Roberts is maar matig, met haar paniek-kreten maar Grace Jones speelt nog niet eens zo slecht. Al zijn het toch vooral de mannen die goed spelen. De wisselende locaties in de film zijn sfeervol.
Moore is leuk maar hij was al duidelijk te oud en Walken als criminele industrieel is overtuigend. Te lang, maar mooi gemaakt en erg vermakelijk, ook al heeft het hier en daar wat mindere momenten, dat zij toch te vergeven. Het verhaal wordt ook mooi opgebouwd. De film heeft weinig overdadigs, wat je al gauw krijgt met dit soort actiefilms. Ik meende dat hij veel en veel minder was. Dit is één van mijn zeven favoriete Bonds, en ik mag deze dan wel op zeven hebben staan. Dat weet ik zo net nog niet, of dat zo moet blijven. En heb deze keer dan ook weer erg genoten van deze mooie oudere Bondfilm, die de tijd toch goed heeft doorstaan. Het begint inmiddels ook al een oudje te worden. Zeer goed. 5.0

Grappig, ergens aan het begin hebben ze het in het kantoor van M over microchips en de gevolgen van een nucleaire explosie in de atmosfeer daarbij. Met dat gegeven wordt verder niets gedaan, maar zou later wel als basis dienen voor Goldeneye.

Bonne, de laatste van Moore, zeker niet mijn favoriete Bond-vertolker. En was dit vroeger voor mij één van de meest plezierige Bonds, daar vond ik het nu vooral een grote duffe bedoening. Actiescènes en een verhaal die veel potentieel kennen maar nergens echt leuk worden. Actie is vrij futloos in beeld gebracht, en het helpt ook niet dat Moore met zijn 58 ook niet meer de jongste is. Ik moet wel zeggen dat hij bepaald aura nog heeft, een zelfverzekerdheid en zeer galant is en het daar nog net mee redt, maar aan alles voel je dat dit gewoon klaar was al een tijdje.

De sfeer van de eighties is wel leuk neergezet, met veel innovaties van toen in de film gestopt - als tijdsdocument werken veel Bond-films nog steeds door dat soort zaken. Verder heeft deze film met Duran Durans nummer één van de sterkste songs van de serie die er echt lekker in knalt, na een al even sterke opening. Alleen dat niveau wordt nergens vastgehouden. De Bond Girls zijn verder niet bijzonder (en niet aantrekkelijk) en Walken doet zijn best als Zorin maar krijgt net te weinig tijd (ook hier, in potentie best een goede schurk). En laten we wel wezen, had iemand toen ooit al van Silicon Valley gehoord? Ik kende die naam eerst en vooral uit deze film, later pas van bedrijven als Apple 2,0*.

A View to a Kill

De laatste Bondfilm met Roger Moore (en Lois Maxwell als Moneypenny). Helaas is het allemaal erg matig en is Moore echt twee films te lang doorgegaan.

Om met de sterke punten te beginnen. Christopher Walken is voortreffelijk als bad guy. Hij speelt Max Zorin met een bepaalde gekte, slimheid en meedogenloosheid die hem een waardige tegenstander van Bond maakt. Grace Jones is ook goed als May Day, de bodyguard van Zorin. De locaties zijn prachtig. Parijs, IJsland, San Francisco worden aangedaan en vooral het laatste gedeelte rond de Golden Gate Bridge is geweldig. Het grootste minpunt is het script en de regie. Het begin in IJsland is nog goed maar na de beginmuziek van Duran Duran wordt het allemaal minder. Zeker de hele verhaallijn rond de paarden is zo taai dat er geen doorkomen aan is. Jammer genoeg is dat wel de helft van de film. Zodra de film zich naar San Francisco verplaatst wordt het iets beter maar niet veel. Het hele plan van Zorin wat zich op Silicon Valley richt is niet bijster interessant. Het gedeelte rond het stadhuis van San Francisco is een beetje saai en de brand en achtervolging per brandweerwagen is leuk maar niet meer dan dat. Het gedeelte in Zorin's mijn is wel prima en zoals ik al aangaf is het einde rond de Golden Gate Bridge geweldig.

Roger Moore is echt te oud en het wordt allemaal een beetje ongeloofwaardig. Zijn charme heeft hij gelukkig nog steeds en het acteren is hij niet verleerd natuurlijk. Wie wel een acteerles nodig heeft is Tanya Roberts. Het is niet storend maar zelfs de meest onoplettende kijker ziet dat er wel wat voor verbetering vatbaar is. Ze is wel mooi en heeft een prachtige hese stem. De 14de Bond heeft over het algemeen sterke acteerprestaties en mooie locaties maar wordt onderuitgehaald door een saai, onsamenhangend verhaal.

Roger Moore had al veel eerder moeten stoppen, toen hij met Bond begon was hij ouder dan Connery toen die ermee ophield.

De (jammer genoeg slechts twee) Bondfilms met Timothy Dalton zijn inderdaad super, ik denk dan ook dat A View to a Kill veel beter was geweest als hij toen al de rol van James Bond op zich had genomen.

Toen ik jonger was vond ik deze film wel leuk: het openingslied van Duran Duran is heel opzwepend, de Bondgirl Tanya Roberts is absoluut een schoonheid, de bad guy Max Zorin gespeeld door Christopher Walken die steeds loopt te lachen als hij iemand doodschiet is geweldig en de settings in Parijs en op de Golden Gate Bridge in San Francisco zijn heel mooi.

Als ik de film nu opnieuw bekijk erger ik mij aan veel zaken: de flauwe grapjes (zoals de song 'California Girl' spelen als James Bond in een achtervolgingscène al snowboardend ontsnapt, Bond's auto die in twee stukken breekt waarna hij doodgewoon verder rijdt...), de vele krijsjes en hulpkreten van Tanya Roberts, de overacting van Grace Jones, de overduidelijke stuntdubbels van Roger Moore, het duidelijk gebruik maken van green screens, en zoals ik al eerder noemde de veel te vergevorderde leeftijd van Moore om nog geloofwaardig de rol van een spion te kunnen spelen.

Het hele verhaal is verder ook niet zo interessant, maar dat is nu eenmaal minder belangrijk in een Bondfilm. De beste Bondfilms met Roger Moore waren volgens mij The Spy Who Loved Me en For Your Eyes Only.