Meningen

Oninteressant, simpel sci-fi filmpje waar werkelijk geen boeiend aspect te vinden is. Het ziet er wel aardig uit, al blinken de designs ook niet uit in originaliteit. Cruise doet zijn ding, maar weet me niet te overtuigen met al die actiemomenten die elkaar opvolgen. Ik kreeg het idee dat ze niet goed wisten wat voor soort film dit nou moest worden.

2*

Aardige film maar niet meer dan dat.

Gelukkig is deze film een stuk scherper dan de andere recente ''winkelcentrum'' film Paul Blart: Mall Cop die gewoon niet best was. Observe and Report is scherper en grover en gelukkig maar want dat maakt de film best kijkbaar.

Set Rogen (speelt die kerel in 25 films per jaar ofzo? Ik kom hem onderhand tegenwoordig in elke komedie tegen) zet een leuke rol neer van de psychotische winkelcentrumagent. Ik was bang voor eenzelfde rol als in Mall Cop maar gelukkig is dit personage niet zo soft en loopt het plot rondom hem net wat anders dan je denkt. Verder was het prettig kijken naar de aantrekkelijke Anna Farris die je 2x nog half uitgekleed tegen komt in de film. Een geweldige actrice zal ze nooit zijn maar het kan altijd erger. Verder kent de film nog een aantal bijrollen die wel vermakelijk zijn.

De film kent zo haar aardige momenten maar echt hilarisch vond ik het nooit worden. Soms een glimlach maar daar bleef het bij.

3*

De zoveelste film van de laatste jaren die een groep vrouwen in de hoofdrol van een al bestaand concept zet en er dan mee hoopt te scoren bij ik vermoed een feministische achterban. Het absolute dieptepunt was de laatste Ghostbusters, maar ook deze Ocean's Eight is niet best. Een flauw verhaaltje waarin de cast te weinig chemie met elkaar heeft (in tegenstelling tot de Ocean's reeks van begin deze eeuw) en waar de humor de plank ook een beetje mis slaat. Slecht is het ook weer niet, al probeert de film vlotter en hipper over te komen dan dat de film eigenlijk is. Maar ondanks alles kijkt het nog redelijk weg. Het heeft er ieder geval voor gezorgd dat ik binnenkort mijn Ocean's box weer uit de kast trek om de oudere delen nog eens op te zetten.

2,5*

Ik had altijd al eens de behoefte om de Ocean's trilogie nog eens opnieuw te bekijken en met het toevoegen van Ocean's Eleven kort terug op Netflix werd dit wel makkelijk. Een sterrencast, een intelligente heist en Las Vegas. Het klinkt geweldig en het is ook gewoon erg leuk geworden. Niet fantastisch, zo goed is de film ook weer niet, maar dit was wel weer een avondje fijn vermaak. Wat de film sowieso goed doet is de bizarre Las Vegas sfeer in beeld brengen. Ben er zelf geweest, die gekte rondom de massale casino's is net zo weird als cool. Het is geen mooie stad, maar wel een gave stad. En als je dan het voor elkaar krijgt om Clooney, Damon en Pitt in de hoofdrollen te krijgen, dan weet je dat het op acteergebied helemaal goed zit. Idem met de vele andere rollen.

Zelf vind ik vooral het begin van de film erg leuk en uiteraard het laatste deel als ze alles uit gaan voeren. Ik hou van die verhalen over kraken die zo goed voorbereid zijn, dat je met bewondering zit te kijken. Wel zitten er momenten in dat je je afvraagt hoe realistisch het is. Denk aan het laten zakken door de laserstralen, maar als die weer aan gaan en er hangt nog een touw te bungelen...? Of het ''in elkaar slaan'' van Clooney, waar niemand raar kijkt dat hij nog geen blauwe plek heeft na lange tijd zogenaamd geslagen te zijn. Maar storend is het allemaal niet. Dit soort films kijk je denk ik niet voor het realisme.

Ocean's Eleven is gewoon een lekkere misdaadfilm geworden die prima in elkaar steekt, knap gefilmd is en met een cast die er zin in had. Niks mis mee. Nu de andere twee delen binnenkort ook maar eens opnieuw bekijken.

3,5* (was 4*)

Nu in korte tijd de drie Ocean's opnieuw bekeken op Netflix en de conclusie is wel dat ze het beter bij 1 deel hadden kunnen laten. Eleven was fris, vermakelijk en best goed geschreven. Beide vervolgen komen er niet in de buurt. Twelve was ongeïnspireerd en slecht en ondanks dat de reeks zich met Thirteen best goed herpakt brengt deze afsluiter ook niks nieuws. Gelukkig zijn ze weer in Las Vegas, is het allemaal wat geestiger en steekt het beter in elkaar, maar het voelt nog steeds als herkauwen van de eerste film. Wel tof hoe ze steeds weer zo'n mooie cast bijeen hebben gebracht, die spelen over het algemeen bijna allemaal enthousiast hun rollen. Toch apart hoe een reeks in je hoofd zo goed leek te zijn, maar wat tig jaren later dan toch teleurstelt.

3* (was 3,5*)

Kort geleden op Netflix Ocean's Eleven herzien, wat me best is bevallen. Dit geldt helaas niet voor de opvolger die echt vreselijk langdradig, oninteressant en weinig geestig is. Toch knap dat je na een fris vorig deel dan met zo'n opvolger komt. Zelfde regisseur, zelfde cast. Spijtig. De nieuwe locaties halen het ook niet bij Las Vegas. En wat ik jammer vond is dat het nu echt volslagen onrealistisch is. Niet dat Eleven dat nou was, maar daar had je nog het gevoel dat het kon. Maar als je hier bijvoorbeeld zo'n scène ziet met die blauwe lasers, sja. Rondom belachelijk. Het kostte me moeite om tot het einde toe de focus erbij te houden. Nu binnenkort Ocean's Thirteen maar eens opnieuw proberen, die is in mijn geheugen beter.

2* (was 2,5*)

Opnieuw gezien op bluray en toch een beetje teleurgesteld. Octopussy is een van de meest kleurloze titels uit de reeks. Niet slecht, maar ook niks memorabels. Alles wat je van een Bond film verwacht zit er zeker in, maar het is geen deel die boven de middelmaat uit stijgt. Wel een erg fraaie titelsong, maar de reeks lijkt toe aan verfrissing. Moore is al vrij oud, doet het toch nog prima, maar zijn periode liep wel op z'n einde. De film slaat ook wel erg door met zijn humor. Het is bij vlagen meer een komedie dan een serieuze Bond film, met al die verkleedpartijen en wel erg veel oneliners. Ik begin onderhand wel weer te verlangen naar een rauwere, hardere Bond. Gelukkig gaat dit ook wel snel volgen met het Timothy Dalton tijdperk.

3* (was 3,5*)

Onderhoudende thriller (ik vind het niet echt horror eerlijk gezegd) over een behekste spiegel en het verleden wat daaraan vast zit. Ik hou toch altijd wel van dit soort films waarbij de onderhuidse spanning goed voelbaar is. De film blijft tot het einde toe wel boeien, al miste ik wel een echte climax waar je goed van schrikt. De film was spannend, maar niet erg eng en dat vind ik wel jammer.

Het is ook geen typische ghost-movie zoals er al veel van zijn gemaakt de laatste jaren en dat is dan wel weer positief. De insteek van de film ligt duidelijk op het verhaal, waarmee je tot het einde toe bezig bent. Dat je niet al te veel weet en komt te weten houdt de film toch fris. Qua acteerwerk moet ik die jonge kinderen trouwens een compliment maken. Deden dat vrij goed. Beter dan de volwassenen zelfs.

3,5*

The Offering heeft me prima vermaakt, ook al doet het niks nieuws toevoegen aan dit wat doorleefde genre met een kwade demon. Maar ondanks dat het netjes alles afvinkt waar je van te voren aan denkt, zoals familieproblemen en de nodige scares op verwachte plekken was dit best wel spannend en zelfs creepy te noemen. De combinatie van het Joodse cultuur & geloof in combinatie met bovennatuurlijke zaken levert een hele onaangename sfeer met onderhuidse spanning op. De scares en het monster zijn niet eens zo heel cruciaal, het is vooral de hele sfeer met de Joodse teksten en de soundtrack waar ik anderhalf uur ongemakkelijk van werd. Goed gedaan dus. Een minpunt vind ik wel het vermoeiende familieprobleem over geld dat eigenlijk nauwelijks meer relevant word later in de film.

3,5*

Men probeert hier de films Project X en The Hangover te combineren qua verhaal en humor, maar het eindresultaat is helaas te karig, al heb ik me nog wel redelijk vermaakt. Maar na een veel te lange aanloop valt het grote feest me tegen. Geen echt extreme dingen, ze gaan niet echt zwaar over de streep. De standaard drank en seks momenten komen voorbij, met ondersteuning van wat lauwe humor. Jason Bateman en Jennifer Aniston passen ook niet echt in zo'n soort film vind ik. Sowieso jammer dat ze van Aniston weer zo'n zure pin hebben gemaakt, terwijl ze bijvoorbeeld in een film als We're the Millers liet zien meer dan voldoende komisch talent te bezitten. Geef haar nou eens van die extreme uitspattingen, dat had hier best gekund. Het slot is te weinig om dit goed te maken. Nee, als je echt een prettig ontspoord feest in beeld wil hebben, kijk dan gewoon Project X opnieuw. Maar op zich is Office Christmas Party niet zo slecht dat ik 'm zou afraden. Het was vermakelijk, maar er had zoveel meer in kunnen en moeten zitten.

2,5*

Gisteravond mijn 1e herziening van Office Space gedaan, gelukkig blijft de film nog net zo geniaal en grappig als de eerste keer. Nouja, het eerste uur dan, want het laatste half uur is toch wel minder met de Jennifer Aniston romance en allerlei zaken buiten kantoor. Maar dat eerste uur is zo vreselijk briljant zeg. Baas Lumbergh met zijn TPS rapporten, de gesprekken met de mannen die mensen moeten ontslaan, de frustraties om een printer en natuurlijk de held Milton. Niet voor niets is hij op MovieMeter al geruime tijd mijn avatar waard

Het laatste half uur is niet slecht, maar haalt helaas niet het niveau van het eerste uur. Anders zou de film zeker boven de 4* eindigen. Nu laat ik mijn oude score (4* dus) staan.

Milton Waddams: I was told that I could listen to the radio at a reasonable volume from nine to eleven, I told Bill that if Sandra is going to listen to her headphones while she's filing then I should be able to listen to the radio while I'm collating so I don't see why I should have to turn down the radio because I enjoy listening at a reasonable volume from nine to eleven.

Van de week ook gekeken, vrij matige docu over een wel erg wanhopige en daardoor vrij ergerlijke Halina Reijn die zonder man haar kinderwens niet meer uit ziet komen. We volgen haar in haar dagelijkse leven, terwijl ze ondertussen veel praat over haar probleem. Ik vraag me vooral af wat je bezielt om een docu over jezelf te maken. Zo interessant is ze niet en ik vermoed dat na het zien van deze beelden geen man nog een relatie met haar wil, want dit komt wel vrij treurig over. Volgens mij moet ze gewoon eens wat minder werken en wat beter rondkijken, want ze is niet onaantrekkelijk en en ook niet eens onsympathiek, dus ze is niets minder dan de gemiddelde vrouw die het wel lukt. En anders accepteren dat ze niet het leven heeft om haar droom uit te laten komen. Of probeer op een andere wijze moeder te worden, er zijn mogelijkheden hé.

1,5*

Heftige gebeurtenis waar ik wel wat van wist, maar niet zo veel dus zo'n docu verheldert wel een hoop voor me. Maar jammer genoeg komt de aanslag maar kort aan bod en gaat het vooral over wat er nadien gebeurde wat het niet altijd even interessant maakte. Ik had graag meer willen weten over de dader en zijn motieven en hoe mensen de ramp hebben overleefd of juist niet. Met anderhalf uur is dit geen al te lange docu, wat ook soms wel eens fijn is. Niet iets dat ik nog eens een tweede keer op zal zetten.

3*

De zoveelste belabberde Shyamalan-film. Even nagekeken in mijn log, maar dit is de negende onvoldoende op rij die ik die man zijn films geef op Moviemeter. En 10 in totaal, alleen The Sixth Sence en Signs scoren goed bij me, de rest is waardeloos. Ook dit is weer een wazige, zichzelf overschattende film die vreselijk langdradig is en maar weinig goed doet. Origineel concept (like always bij die man), maar vreselijk uitgewerkt. Ik vraag me af of hij films voor zichzelf maakt of voor het publiek, want hij lijkt maar niet te snappen dat een film kijken ook gewoon een leuke of boeiende ervaring moet zijn. Alles is middelmatig. Nou, op naar zijn volgende flop. Schijnbaar geeft Hollywood die man na 20 jaar rommel maken toch nog elke keer de kans.

2*

- You think i'm cold?
- Babe, when you open your legs, I can actually hear the East German National Anthem.

Ik had even niet verwacht op het einde nog even hard te moeten lachen, om deze quote haha.

Het is jammer dat Old Dads niet de hele film het hele vermakelijke niveau van de eerste fase van de film vast weet te houden, want daar is Bill Burr echt op dreef als man uit een steeds meer weggedrukt tijdperk die zijn frustraties los laat in een woke wereld. Het feestje, de belediging op de school en het excuusdeel vond ik echt heel geestig, omdat ik gewoon helemaal achter Burr sta. Vreselijk hoe deugende woke-kneuzen tegenwoordig de dienst uit lijken te maken. Fijn dat er eens een film is waarin flink tegengas word gegeven.

Jammer genoeg slaat de toon halverwege de film een beetje om en is het veel te serieus met het ontslag, de ruzie thuis en de bevalling. Wat een slap soft eind zeg. Gelukkig blijft Jack nog wel lekker onbeholpen en direct, ik was even bang dat hij helemaal bij zou draaien maar zo suf eindigen we gelukkig niet. Hij lijkt een weg gevonden te hebben waarin hij kan leven in een aangepaste wereld. Anyway, ik heb me best vermaakt maar hier had qua grofheid en humor veel meer uitgehaald kunnen worden. Het lijkt er toch op dat Burr aan de handrem heeft getrokken in delen van de film. Dit is zeker een voldoende, maar het had een hele dikke voldoende kunnen zijn.

3*

Ik keek niet erg uit naar deze film, omdat het thema gewoon niet aansprekend voor me is. Onsterfelijkheid. Dat is eigenlijk het saaiste onderwerp voor een film. Wat er ook gaat gebeuren, die lui gaan niet dood. Dat gevoel hield ik dan ook tot het einde toe. Ze spelen wel met de diepere laag, hoe mensen zich voelen die het zijn, maar dat boeide me nou eigenlijk niks.

Buiten dat is het ook gewoon heel middelmatig. De actie is saai, de cast blinkt niet uit, het verhaal is langdradig en flauw en ondanks een Netflix-budget overstijgt het qua looks niet het niveau van een b-film. Het is weer een typische Netflix Original film, met een fors budget, maar met een matige uitwerking. Toch jammer dat ze het met hun series wel kunnen, maar met hun films zelden. Had hier gewoon een snoeiharde actiefilm van gemaakt die een minuut of 90 had geduurd, dan had ik me nog wel een beetje kunnen vermaken. Nu is het gewoon helemaal niks. En oja, Charlize Theron heeft er ook wel eens sexyer uitgezien dan met dit kort pittige kapsel.

1,5*

Prima western, een genre dat ik ben leren waarderen, maar ook weer niks bijzonders qua inhoud. Old Henry draait om een oude man en zijn zoon (die elkaar ook niet altijd even goed liggen) die een gewonde man in huis krijgen die ze niet vertrouwen, maar die wel lastig word gevallen om zijn geld. Het levert een aantal prima actiemomenten op waarbij de hoofdrolspeler met zijn doorleefde kop lekker los kan gaan. De film is niet al te verrassend, maar wel onderhoudend door de mooie beelden en de erg fijne soundtrack. Ik twijfel een beetje tussen 3 en 3,5 ster, maar door de kwaliteit van de film en de duidelijke liefde voor het westerngenre dat zichtbaar is krijgen ze mijn hoogste score.

3,5*

Old School stond me altijd bij als erg grappig, maar dat valt na een nieuwe kijkbeurt een ruime 15 jaar later best tegen. De streaking-scène is me altijd bijgebleven en daar moest ik ook nu nog wel om lachen. Frank the Tank. Het is triest en geestig samen als van die oude mensen zich gedragen alsof ze nog 20 zijn. Er zijn ieder geval vrij veel komedies vandaag de dag over, met The Hangover voorop. Of American Reunion, waar sommige mensen door zijn gegroeid en anderen bleven hangen in hun puberale leven.

Het is jammer dat het script van Old School niet echt heel leuk is. Aan de cast ligt het niet. Will Ferrell is zeer geschikt voor dit soort onzin, denk ook bv aan Step Brothers. Die moet ik ook maar eens herzien, die was leuk. Vaughn sluit ook wel leuk bij dit soort humor aan. De rest vond ik minder. Echt veel geslaagde grappen volgen na een leuke beginfase niet meer, maar het kijkt nog best wel. Uiteindelijk is het ook wel gewoon nog een voldoende waard, maar je kan leukere dingen met dit thema doen.

3* (was 3,5*)

Ik ben niet per definitie tegen een remake, maar een remake moet wel wat nieuws brengen op bepaalde vlakken. Een remake van Oldeuboi, een film die ik vorig jaar pas voor het eerst zag, leek me vrij overbodig omdat het origineel gewoon erg sterk is. Na het zien van deze Oldboy moet ik ook eigenlijk weer zeggen dat de remake op geen enkel vlak in de buurt van het origineel komt. Maar....ik heb me er wel goed mee vermaakt. Oldboy is geen slechte remake. Oke, op gebied van sfeer, spanning, gore en de choquerende climax is deze remake geen partij voor het origineel, maar het is best een vermakelijk filmpje geworden. Josh Brolin speelt zijn hoofdrol best goed, maar niet iedereen blinkt uit. Elizabeth Olsen vond ik nog wel in haar rol passen, maar oa Samuel L. Jackson (de man is een topper, dat natuurlijk wel) en Sharlto Copley vond ik niet in hun rol passen. Het leverde ook een wat soft einde op, al blijft het einde zo bizar dat het ook in afgezwakte mate nog wel goed is.

Wel jammer dat bepaalde heftige stukken uit het origineel weggelaten zijn (inktvis anyone?) en dat de film iets teveel de boel uit wil leggen. Kenmerken van een remake, die voor het grote publiek ook te behappen moet zijn. Ik hoop ieder geval dat liefhebbers van deze film genoeg interesse hebben gekregen om de beste versie eens op te gaan zoeken. Dan heeft deze remake nog nut gehad ook.

Redelijk.

2,5*

Oldeuboi schijnt vrij bekend te zijn, maar tot voor kort had ik er nog niet van gehoord. Gelukkig is de film zeer goed bevallen, mede door het bizarre verhaal. Het begon al sterk met de 15 jaar lange gevangenschap van Oh Dae-su en de gevolgen daarvan als hij vrij komt. Maar daarna ontspint er toch wel een vrij weird verhaal dat eindigt met een gigantische climax op het einde met zijn dochter. Sterk gevonden en overtuigend gebracht. Helemaal omdat de film geweld niet schuwt. Dat levert soms vreemde stukken op, zoals Oh Dae-su die een mannetje of 25 in elkaar ramt (lekker over de top, maar wel sterk), maar ook het vrij smerige afsnijden van zijn tong.
Verder viel me op dat de film (audio)visueel erg goed in elkaar steekt. Sfeervol.

Ik ga deze film over een tijdje denk ik nog eens herkijken, benieuwd of het vanaf de eerste minuut al een logisch geheel is.

4*

De laatste film die ik in 2012 heb gekeken

Helaas geen hele bijzondere. Dat gevoel kreeg ik al bij de speelduur (gewoon 60 minuten, niks meer ondanks dat MM ruim 70 aan geeft), aangezien me dat wel erg kort leek. Het is een beetje een typisch Disney niemendalletje geworden. Een paar leuke beesten, wat muziek en wat flauwe humor verpakt in een standaardplotje. Grafisch stelt de film ook weinig voor. Nee, Disney heeft ze wel beter gemaakt.

2,5*

- Is he alive?
- Ask me a serious question.

Er valt heel wat aan te merken op deze Olympus Has Fallen, maar voorop staat wel dat ik me er echt heerlijk mee heb vermaakt. Dit was toch wel wat Die Hard 5 had moeten zijn. Snoeihard en lekker direct. De introductie van alles en iedereen duurt gelukkig niet al te lang en al snel zit je in een achtbaanrit die pas bij de eindcredits ermee stopt. De aanval op het Witte House was echt fantastisch, ondanks dat je wel bij bepaalde veiligheidszaken je vraagtekens kan zetten. En daarna krijgt Butler de kans om uit te blinken als een John McClane, maar dan iets minder sarcastisch. Misschien had de film iets vaker een gevatte oneliner moeten hebben, maar de teksten die gebruikt werden waren nog wel geinig. Butler is een vrij behoorlijke acteur die in deze film uit weet te blinken.

Er klopt een hoop niet aan het plot (zouden ze in het Witte Huis de kluiscodes na 18 maanden niet eens hebben vernieuwd?) maar ik kan daar makkelijk doorheen kijken omdat dit wel pure popcorn fun is. De Noord Koreanen zijn gewetenloos wreed, wat toch wel erg lekker is. Goddank is dit geen slappe PG13, maar voor 16 jaar en ouder. Dat merk je ook wel aan het extreme geweld. Wel jammer dat de Noord Koreaanse terroristenbaas een beetje een miscast is, maar storend is het niet. Verder doen Morgan Freeman en Aaron Eckhart hun ding, ze spelen hun rol met overtuiging. Zeker Freeman, ook al speelt hij bijna altijd de wijze oude man, geeft wel een zekere vorm van rust tijdens het kijken.

Ik heb wel 2 forse minpunten om te benoemen. Zo zijn de CGI effecten zeker in het begin erg lelijk. De helikopteraanval en het instorten van de grote obelisk zijn toch wel het beste voorbeeld. Opvallend, want alles om en in het Witte Huis ziet er wel subliem uit. Verder zit de film propvol Amerikaans patriottisme wat toch wel op de lachspieren werkt. Dieptepunt is het afvoeren van de minister van defensie, die terwijl ze over de vloer wordt gesleept nog allerlei pro Amerika leuzen schreeuwt. Ze had van mij de kogel mogen krijgen, hehe. Maar ik kan wel over die zaken heen kijken, in Amerika zijn ze daar gek op maar in de rest van de wereld lachen we om die misplaatste onzin.

Olympus Has Fallen is voor iedereen die kan genieten van een niet al te ingewikkelde actiefilm echt een aanrader. De setting is interessant, de actie rijkelijk aanwezig en daar kijk je uiteindelijk toch voor. Dit is de film die Die Hard 5 had moeten zijn. Eigenlijk is dit best wel een goed scenario voor die reeks, maar aangezien nu ook binnenkort nog White House Down komt lijkt het me niet dat ze dit idee nog gaan gebruiken.

4*

Ik ben wel de laatste met sympathie voor Rotterdammers en Feyenoorders, maar toch heb ik me wel anderhalf uur redelijk vermaakt met alle problemen van Ome Cor in deze tragi-komedie. Je kan het niet echt een film noemen, het is meer een lading sketches achter elkaar om zoveel mogelijk cameo's te laten zien van Bekende Rotterdammers/Nederlanders. Soms best vermakelijk, soms niet boeiend en genoeg die ik vermoedelijk niet eens heb herkend want bij de aftiteling stonden namen die me niks zeiden. Het einde is een beetje afgeraffeld, vraag me ook af hoe een kapster de hele schuld van Ome Cor af kan betalen. Maar ach, prima zondagvermaak.

3*

PS: Beste moment is wel Thomas Acda die met zijn Ajax sjaaltje om Ome Cor een Euro geeft voor een bakkie koffie

When the Jews return to Zion and a comet rips the sky; and the Holy Roman Empire rises, then You and I must die. From the eternal sea he rises, creating armies on either shore; turning man against his brother 'til man exists no more.

Brrrrr! Wat een geweldige ervaring was het om The Omen te kijken! Spijtig genoeg heb ik al wel enkele jaren terug de remake uit 2006 gekeken wat er voor zorgde dat ik delen van het plot herkende en dus minder verrassing had.

Maar dat neemt niet weg dat dit een fantastische film is! Ik reken hem zelfs tot 1 van de meest beklemmende horrorfilms die ik ooit zag. Sowieso is The Omen een stuk beter dan lotgenoten uit die tijd als Rosemary's Baby en The Exorcist. Dat zijn ook sterke films, maar The Omen is voor mij vele malen beklemmender.
De hele sfeer in de film is bijzonder naargeestig en onheilspellend. De gotische kerkmuziek, het realisme zonder overdreven fratsen waardoor het echt beklemmend was, de plotselinge gebeurtenissen, de spanningsopbouw, de doden....het zit zo sterk in elkaar! Sowieso ben ik altijd geinteresseerd geweest in zaken als kerkelijke complotten, de duivel en het feit dat er wel eens meer dan alleen het aardse leven kan zijn.

Oke, de film is niet perfect. Ik vond de film een beetje traag starten waardoor ik was moeite had lekker in het verhaal te komen. Ook is niet elke scene even goed afgehandeld maar verder kan ik weinig aanmerken op de film.
Ik vond het acteerwerk meer dan behoorlijk met vooral een creapy Damian. Maar de 2 beste rollen vond ik van de vader (Gregory Peck speelde echt heel overtuigend!) en ook de ''kinderoppas'' Mrs. Barlock was ijzingwekkend. Ik heb het niet vaak, maar haar emotieloze gezicht en haar ijskoude blik waren heel beklemmend.

Zeker het 2e deel van de film, als steeds meer duidelijk wordt wie Damian is en wat hij kan, is echt zo ongelooflijk sterk. De film bevat sowieso een hele hoop spannende scene's die verschillen van een panische Damian als hij naar de kerk moet tot de priester die gespietst wordt tot de gruwelijke onthoofding van de journalist.
Het is positief voor de film dat het niet het geweld schuwde. Hierdoor kreeg de film nog meer kracht.

Kortom; erg indrukwekkend en zeker een stuk beter dan de remake. Binnenkort ga ik ook deel 2 en 3 kijken die in mijn 25th Anniversary Box zitten.
Over die box gesproken; ik vind de extra's van een film niet vaak boeiend maar bij The Omen toch zeker wel. Zeker het stuk over de ongelukken en incidenten rondom het maken van deze film zijn is interessant. Je zou bijna overtuigd raken dat de duivel ermee te maken had als je de makers zo hoorde...

4,5*

Sterk verhaal, spannend, soms creepy….echt een hele goede film. Ik ben altijd geinteresseerd in dit soort aparte occulte verhalen. Wel een onbevredigend einde, maarja er moet natuurlijk weer ruimte zijn voor een vervolg over 5 jaar. Maar zeker dus een aanrader voor de horror-thriller liefhebbers. Ik moet denk ik toch eens het origineel gaan kijken...

3,5*

Best aardig, maar meer niet. Ik had even de hoop dat dit meer een soort film zou worden zoals de ''Has Fallen'' reeks van Gerald Butler, maar Omerta neemt vrij ruim de tijd voor het een beetje spectaculair weet te worden. Ik vind het hele verhaal een beetje rommelig en niet enorm boeiend, maar zeker het laatste deel van de film geeft gelukkig nog wel wat gas. Visueel oogt de film best wel strak overigens.

3*

Kijkt goed weg, maar ik heb wel betere Ghibli's gezien die me meer raakten dan deze. Ik vond het een beetje rommelig worden in het middenstuk en ondanks een best sterk slot deed het me toen niet zo heel veel meer. Wel weer prachtig geanimeerd en met veel liefde gemaakt, dat zie je wel. Overigens complimenten aan Netflix dat ze al een paar jaar al deze films erop hebben, zo af en toe heb ik zin er eentje op te zetten. Heb er nog wel een paar te gaan.

3*

On Her Majesty's Secret service, de 1e Bond in het tijdperk na Connery (alhoewel Connery nog wel terug zou keren), blijft toch een apart. Het blijft de enige Bond film waarin een foute miscast voor 007 is gemaakt. Het is maar goed dat ze George Lazenby meer leed hebben bespaard en hem geen 2e keer in de rol van James Bond lieten kruipen. Gister maar eens de film herzien.

Uiteraard, Sean Connery is eigenlijk niet te vervangen als 007 en het is ondankbaar als jij dan de eerstvolgende 007 moet spelen, maar konden ze niks beters vinden dan die houten hark George Lazenby? Hij heeft wel de looks van een gentleman, maar het was ook prettig geweest als hij een beetje kon acteren en stoer overkwam. Ik moest regelmatig denken als hij in beeld kwam dat ik Steve Carell zag. Die heeft ook een beetje die looks en loopt ook altijd erg houterig door het beeld. Ik geef iedereen krediet, maar dit was gewoon een gigantische miscast. Hij kwam totaal niet over als een James Bond.

Nou heeft hij ook de pech dat hij in een redelijke saaie Bond film mee speelt. Ik vond dat er maar weinig te beleven viel in een overigens behoorlijke lange film. Het 1e uur was eigenlijk best wel duf. Het 2e gedeelte ging was beter in de Alpen bij Blofeld en met de lawine etc op het einde. Iets meer pit door de hele film heen had de film goed gedaan. Het laatste half uur vond ik duidelijk het beste deel. Wel vond ik het einde met het huwelijk tussen James en de Bond girl (die ik wat kleurloos vond in de film) totaal onnodig. James moet niet trouwen in zijn films. Ergens maar goed dat Blofeld meteen een einde aan het huwelijk maakte haha. Maar ook dat blijft wel erg vergezocht. De dito dramatische scene met Lazenby in de auto met de dode vrouw is ook bedroevend slecht geacteerd.
Het plot zelf was op zich best oke, maar ik heb nu wel het gevoel dat ik een beetje klaar ben met de zoveelste film met schurk Blofeld. Ben blij dat men niet heel de reeks ermee doorgegaan is. Op een gegeven moment is het wel goed.

Kortom; een niet al te beste film. Gelukkig keren de traditionele zaken nog wel allemaal terug in de film met de bekende themesongs en personages zodat het allemaal best kijkbaar blijft. Maar ik kan toch geen voldoende geven voor deze film.

2,5* (0,5* verlaging)

Zo, vanavond heb ik eindelijk deze klassieker eens gekeken.

Nog wel in volle glorie dankzij de versie van 220 minuten.

Het is echt een prachtige film geworden....maar niet echt iets voor mij. Ik weet niet wat het is, maar ik heb heel weinig met misdaad/gangster films. Op 1 of andere manier lijken ze allemaal een beetje op elkaar. Once upon a time in America steekt erg goed in elkaar en is geweldig geregisseerd, maar uiteindelijk telt bij mij vooral zwaar mee of de film me volledig heeft gegrepen. Bij deze film stopte dat na een uur of 2 grotendeels.

De 1e twee uur vond ik bijzonder sterk. Vooral het gedeelte in hun jeugd was erg boeiend, spannend en vermakelijk. Ook sterk geacteerd door die kinderen trouwens. Disc 2 viel me voor het grootste deel wat tegen. Niet in kwaliteit, wel in mijn beleving. Het werd wat langdradig en mijn interesse zakte helaas weg. Misschien is de film me toch wat te lang gebleken..

Het lag gelukkig niet aan de acteurs, de regie of de soundtrack. Dat alles was ruim in orde. Onder andere De Niro is wederom erg goed en ik heb genoten van de prachtige beelden en de fantastische soundtrack van Morricone. Wat is die man toch een briljante componist geweest zeg. Bij de grote westerns was hij ook al subliem, met als beste werk The Good, The Bad and The Ugly. Ook hier was alles erg sfeerverhogend.

Echte kritieken heb ik ook niet op de film, want ik zie de schoonheid absoluut. Het pakte me alleen niet volledig, wat kan gebeuren. Het genre is gewoon niet helemaal wat voor mij. Dat merk ik nu al bij bijna elke film uit dit genre. Maar toch blij dat ik hem eens volledig heb gezien.

3,5*

Deze afsluiter van de Mexico-trilogie van Rodriguez scoort opvallend laag hier. Vreemd, want deze doet wat mij betreft niet veel onder voor Desperado die fors hoger scoort. Banderas is weer goed op dreef en de rest van de cast valt ook zeker niet tegen. Hayek blijft aantrekkelijk, Depp doet het ook zoals bijna altijd weer fijn. De actie is ook talrijk aanwezig. De gehele trilogie is wel prima vermaak gebleken, zonder dat het echt briljant was.

3*