Meningen

Vanmorgen in een vrij lege bios bekeken, toch maar gegaan ook al waren de reviews negatief. De franchise is zo over de top gegaan dat het eigenlijk nergens meer op slaat. Het is op z'n best nog aardig popcornamusement, maar meer ook niet. Fast 9 neemt zichzelf met de dialogen ook weer zo serieus zeg, bij die Vin Diesel en Michelle Rodriguez is echt geen greintje humor of zelfspot te vinden. Alleen Tyrese Gibson en Chris Bridges brengen nog enige luchtigheid, met de belachelijke maar ieder geval nog wel grappige onzin in de ruimte. Maar deze film mist de aanwezigheid van The Rock en Statham echt gigantisch, die maakten de vorige Fast en de spin-off tenminste oprecht geestig. Ook de actie overtuigt me niet echt heel erg. Een redelijke achtervolging aan het begin en een best wel brute achtervolging met enorme magneten op het einde.

Deze franchise mag dan wel een monsterlijk budget en een heel bekende cast hebben, maar er komt een tijd dat het op is met de koek en die tijd is nu wel gekomen. Ze doen hier ook niet eens meer moeite een verhaal te vertellen, het zijn gewoon een lading random actiemomenten aan elkaar geplakt. Kan leuk zijn, maar ik verwacht wat meer. Ik twijfel tussen 2,5* (onvoldoende) of 3* (nipt voldoende), maar de balans valt negatief uit omdat dit gewoon echt een lui en vermoeiend eindresultaat is.

2,5*

Helaas, dit doet mij helemaal niks.

Door alle lovende verhalen en de enorm hoge score hier heb ik hem toch maar eens bekeken maar ik kan wel concluderen dat dit niet mijn type film is. Ik had hem al jarenlang geboycot door de in mijn ogen zeer lelijke cover van de film. Het nodigde me gewoon al niet uit om er aan te beginnen. Maar goed, nu dus toch eens gedaan.

Amelie vind ik maar een nietszeggend en lichtelijk irritant personage. Daarnaast deed het hele plot me ook weinig. Het is leuk bedacht, maar ik werd er niet warm of koud van, laat staat een goed gevoel, wat velen zouden krijgen na het zien van deze film.

De film heeft gewoon weinig wat me raakte. Nou werkt het ook al tegen dat de film Frans gesproken is. Ik blijf dat maar een vervelende taal vinden, zoals het allemaal klinkt.

Dan hou je alleen een visueel aantrekkelijke film met een mooie soundtrack over. Want de hele aankleding van de film was wel uitstekend moet ik zeggen.

Het zal wel een film zijn die meer aanslaat bij arthouseliefhebbers ofzo. Niet bij mij ieder geval.

2*

Zo, eindelijk heb ik Face Off gezien, een film die ik eigenlijk al veel eerder had moeten zien maar waar het nooit van kwam. Spijtig, want ik heb al die jaren daarmee een goede film gemist.

Ik heb echt met veel plezier naar deze film gekeken. De film verveelde door zijn originele (doch wel erg ongeloofwaardige) verhaal en de vele actiemomenten nooit. Hoe verzin je het eigenlijk? De cop en de crimineel krijgen elkaars gezicht en moeten jacht op elkaar maken. Ik vond het erg sterk gevonden, al is het natuurlijk verre van realistisch. Maar het is allemaal wel fantastisch weergegeven. Toen men het gezicht bij Travolta eraf laserde bij de operatie...best ranzig als je er goed over na denkt. Maar wel gaaf gedaan.

De film wilt een combinatie tussen een thriller en een actiefilm zijn, maar eigenlijk is het na een half uur gewoon een pure actiefilm in een thriller sfeertje. Er worden non stop actiemomenten voorgeschoteld die er bijzonder goed uitzien. Niet gek met John Woo als regisseur uiteraard. Hij laat in deze film wederom enkele flisende scene's zien die er mooi uitzien.
Tussen alle actie door werkt men toe naar een climax en uiteraard is op het einde iedereen aanwezig voor de showdown. Ik moet zeggen dat de originaliteit later in de film een stuk minder werd dan in het begin. Niet dat het me stoorde, verre van, maar het werd wat voorspelbaarder.

Nicolas Cage en John Travolta zetten erg sterke rollen neer. Ik vond Cage wel duidelijk de beste van de 2, maar beide rollen mochten er zijn. Ik vond het sowieso van beiden 1 van de beste filmrollen uit hun carriere. Ze hebben beiden ook een aantal mindere films op hun naam.

Wat ik wel als punt van kritiek heb op het plot: Op een gegeven moment bezoekt Castor met Seans gezicht de gevangenis waar hij vast zit en laat met een krant zien dat hij alle mensen vermoord heeft die wisten van het plan. Nou vraag ik me 2 dingen af. Hoe wist hij wie allemaal van het plan wisten, aangezien hij in coma lag? En nog gekker, hoe kan het dat niemand na gaat denken na de moordaanslagen daar? Er zijn denk ik maar een beperkt aantal mensen die toegang tot die afdeling hebben. Niemand ziet de gegijzelde dokter binnenkomen? Niemand gaat nadenken of er op die afdeling misschien een gedaanteverwisseling plaats heeft gevonden? Het kan zijn dat ik wat heb gemist, maar dat moment viel me op. Maakt verder niet uit, het doet niks af van de prima film.

4*

Mijn tweede Michael Moore docu (na het uitstekende Bowling For Columbine) die ik zie, heb dus niet overdreven veel ervaring met Moore zijn werk, ook al weet ik wel hoe hij in het leven staat en wat voor werk hij heeft afgeleverd. Misschien dat ik deze Fahrenheit beter een dikke 10 jaar geleden had kunnen kijken, want het is een tijdperk dat grotendeels ver achter ons ligt. Toen leek George W. Bush nog de domste en meest kansloze president aller tijden daar te worden, maar die prestatie heeft Donald Trump ondertussen al ruim ingehaald. Het is wel een tijdperk over een land dat na 9/11 flink verdeeld is geraakt en waar er heel kritisch naar de eigen regering werd gekeken, meer dan ooit. En terecht, want ze maakten er een zootje van en Bush bleek een domme manipulatieve, oorlogszuchtige idioot.

Dat Moore niks met Bush heeft wordt al meteen duidelijk en die toon blijft de hele film aanwezig. Ook al sta ik ook in het kamp dat heel wat op Bush heeft aan te merken, door het gebrek aan objectiviteit voelt het allemaal niet even sterk aan. Tevens is de stijl en sfeer van deze Fahrenheit ook best apart. De ene scène is vrolijk en luchtig, de volgende week bloedserieus en tranen trekkend. Want Moore gaat best wel erg door op het sentiment, zoals met de rouwende ouders om hun gedode zoon. Ondanks dat ik de essentie van de beelden snap voelt het allemaal wel erg aangedikt aan en krijg je als kijker niet echt de kans om een objectieve mening te vormen. Verder kijkt het wel allemaal prima weg en is de afwisseling tussen diverse verhalen prima. Sowieso verstaat Moore zijn vak om een pakkend verhaal te vertellen goed. Misschien in de toekomst wat meer werk van hem gaan bekijken.

3*

Teleurstellend mag je hem wel noemen. Het grootste nadeel zijn de 2 hoofdpersonages die weinig tot geen chemie met elkaar hebben. Ik kon me weinig inleven en laat staan meeleven. Komt ook omdat ik Sarah Jessica Parker verre van een mooie vrouw vind door haar mannelijke kaaklijn, haar grote neus en haar pukkel. En Matthew McConaughey staat een beetje mooi te doen in de film, maar is geen groots acteur.
Het plot zelf is best grappig, maar ze hadden meer grappen uit het concept bijna veertiger woont nog thuis verhaal moeten halen. Het is nu niet erg grappig en dankzij de ontbrekende chemie ook niet erg romantisch. Gelukkig maken wat bijpersonen de film best aardig. Zijn pa, zijn vrienden en de depressieve vriendin van haar waren wel oke. Ik vond het einde met de webcams ook wel geinig, maar de dialoog tussen Matthew en zijn ma waarom ze hem liever niet ziet gaan tenenkrommend. Hoe verzin je dat....

2,5*...net geen voldoende waard.

Prima bioscoopvermaak dat inhoudelijk wel echt een rammelend plot kent. Stoor je je aan best wel hele domme onrealistische dingen, dan kan je dit beter niet kijken.

We volgen twee vriendinnen die een jaar na de dood van de man van Becky bij een klimongeval een 600 meter hoge tv-toren gaan beklimmen zodat de ene social media aandacht krijgt en de andere haar verdriet een plek kan geven. Meer dan dat is het niet, want na een klim in de toren waarvan ik klamme handen tijdens het kijken kreeg van de hoogte raken ze in de problemen. Jammer dat ik de twist van het vreemdgaan al van ver aan zag komen, toen beiden het in de auto over het vriendje van Hunter hadden die niet bekend was bij Becky. Dat geneuzel hadden ze wel weg mogen laten. De tweede twist is als Becky in shock is geraakt en merkt dat Hunter al even dood ligt een meter of 50 lager. Dat vond ik oprecht wel aardig bedacht en uitgevoerd, want ik vroeg me serieus af hoe een tengere meid de ander zo op wist te hijsen. Dat kon ze dus niet, achteraf. Wat dit soort films ook doen is in het begin hints geven. Ik dacht al meteen toen ik de rode lamp bovenop de toren zag dat ze daar wel op ging klimmen met de oplader van de drone, aangezien ze in het restaurant nog voorgedaan had dat je zo iets op kon laden. Het ergerde me niet, de film was verrassender dan ik vooraf had gedacht. Uiteraard valt ze in de armen van haar pa, die toch gelijk had. Haha.

Maar sjonge sjonge jonge, wat maakten die twee rondborstige dames (niet verkeerd!) domme keuzes zeg. Sowieso al niemand inlichten dat je de toren gaat beklimmen, maar ook geen goede klimspullen mee, geen goede communicatiespullen, geen eten, geen parachutes (daarmee was het probleem meteen opgelost) en al helemaal geen hersens mee, want zulke idiote stunts doe je niet als je merkt dat de toren die je beklimt een antiek wrak is. Beide dames en dan vooral die social media sloerie waren ook niet erg sympathiek, waardoor het me weinig kon boeien wie het ging overleven. Overigens kent de film visueel best fraaie beelden, maar de CGI was weer matig toen het mis ging met de instortende trap en ook toen ze bungelden aan het platform zag je iets te goed dat het in een studio gemaakt is.

Maar dit is best een aanrader om te kijken, zeker als je je een beetje in kan leven hoe eng zo'n hoogte moet zijn. Maar skip dit als je hier heel kritisch wil zijn.

3*

Leuk filmpje hoor! Het plezier spat er werkelijk vanaf in deze ode aan de stuntman in films. Extreme achtervolgingen, sprongen van grote hoogten, dikke explosies, alles komt wel voorbij en dat ook nog eens verpakt met geslaagde humor. Sowieso zijn Ryan Gosling en Emily Blunt heel goed gecast. De chemie is er en beiden zijn toch wel geestig in hun rollen. Hij als stuntman, zij als regisseuse.

Het misdaadplotje stelt natuurlijk niks voor, je ziet al wel van ver aankomen wie er bij betrokken zijn, maar het is dan nog even aanhoren waarom. Het is wel een uitstekende kapstok voor een lading onzin en vermaak. De film is misschien een minuutje of 20 te lang, in het middenstuk zitten wel scènes die me minder boeiden maar ach, je gaat sowieso wel met een lach de bioscoop weer uit.

3,5* (zit dicht tegen 4* aan)

Ik ben altijd geinteresseerd in het theme bovennatuurlijke zaken, demonen etc en met dat concept zijn er al een aantal erg spannende films gemaakt. Ik noem meteen het grootste minpunt van Fallen: Het is niet spannend. Ik ben niet geschrokken en ik zat niet 1x in spanning. Vanaf het begin weet je al wat er gebeurd in de film, namelijk het menselijk lichaam innemen en weer verlaten. Jammer, zon film moet juist meer aan je verbeelding overlaten. Het concept van een vrijgekomen demoon is gewoon goed maar het is gewoon te simpel uitgewerkt. Niet dat de film zo moet zijn, maar Schwarzeneggers End of Days had hetzelfde concept met een demoon, in dat geval Satan zelf, die op aarde kwam en een lichaam overnam. Die film vond ik wel erg spannend. Fallen was me te rustig, te geweldloos, te weinig mysterie....

Wel nog even 2 positieve zaken noemen. Denzel Washington was weer goed in zijn rol, zoals altijd. Prettig acteur. En wat ik wat echt heel positief vond aan de film was het einde. Heel sterk gevonden en de film eindigde dan ook briljant. Dacht dat we er waren, kreeg je in de allerlaatste seconden toch nog een aparte maar wel sublieme plotwissel. En toen was de film voorbij...zeer goed!

Alles bij elkaar een voldoende, maar wel een kleine.

3*

Heerlijke film met een absoluut briljante Michael Douglas. Deze Falling Down behoort toch wel tot zijn betere films én acteerprestaties. We volgen hem als een gemiddelde Amerikaanse werknemer die wel klaar is met zijn leventje en gewoon flink de pest in alles heeft. Zeg maar net als Al Bundy van mijn avatar, maar waar Al zijn leed met gevatte humor ondergaat, daar gaat Douglas los met geweld.

Het levert echt talloze geweldige momenten met fijne zwartgallige humor op, met als beste stukken met die gang, de neo-Nazi, de bazooka en vooral de hamburgertent waar hij net een paar minuten te laat is om zijn gewenste ontbijt te krijgen, waarna hij flipt. Ik denk dat iedereen wel eens van zulke dagen heeft dat alles tegen zit en dat je om zulke kleine tegenslagen gewoon erg boos kan worden en eigenlijk best heel agressief zou willen doen. Om die reden kon ik me ook wel prima verplaatsen in zijn personage, zonder dat ik ooit gewelddadig zou worden uiteraard. Zijn personage is natuurlijk een heerlijke over de top gaande versie van ons allemaal in die situaties, maar dat maakt dit dan ook leuk. En toch kent hij wel enig fatsoen, want hij vermoord dan weer niemand, op de Nazi na. Maar die vroeg er dan ook om haha.

Wat deze film weerhoud van een 4,5* is het andere gedeelte met sergeant Prendergast. Ik kon weinig met die scènes en ze gaven me vooral elke keer het gevoel dat ik Douglas weer snel in beeld wilde zien. Overigens een geinig slot bij het water, waar de titel Falling Down naast figuurlijk ook letterlijk werd gemaakt. Iets waar deze film natuurlijk volledig om draait, de aangedikte kritiek op de maatschappij. Wederom een hele sterke film uit 1993, bepaald niet de eerste naast bijvoorbeeld Jurassic Park, The Fugitive, Groundhog Day en Schindler's List.

4*

Een drama dat lange tijd niet al te veel indruk op me wist te maken, maar met een sterk slot nog wel een ruimere voldoende scoort dan gedacht. We volgen Vada, een meisje die een high school shooting mee maakt en er een enorm trauma aan over heeft gehouden. Maar ik vond Vada gewoon niet zo interessant. Ze doet wat een jonge pubermeid zonder grenzen zou doen, zit vast geplakt aan haar telefoon en is nogal mondig. Ze was niet irritant, maar ik kon er weinig mee. Het voelde ook allemaal wel een tikje voorspelbaar.

Gelukkig zitten er richting het einde nog wel een paar mooie momenten in, zoals wanneer ze met haar vader in het bos alle angsten eruit schreeuwt. Ook vond ik het allerlaatste deel goed, als ze een push-melding op haar telefoon krijgt dat er weer ergens een school shooting is, waardoor het redelijk verwerkte trauma weer van voor af aan begint. Die boodschap is dan ook wel goed, dit is iets wat altijd een open wond zal blijven. Sowieso is het thema actueler dan ooit, want momenteel heb je bijna elke week wel een moordpartij in Amerika, zoals recent nog op een basisschool in Texas. Vreselijk.

Wel vond ik de hoofdrolspeelster een leuke vlotte meid die het goed deed en het was even wennen om Julie Bowen in een andere rol dan van Claire Dunphy uit Modern Family te zien. Ik kon er lastig aan wennen. Toen Vada haar op het eind uitgebreid knuffelde en Bowen daar ongemakkelijk van werd dacht ik bijna dat het een sketch uit Modern Family was

Behoorlijke film. Het is weer eens wat anders om de nasleep van zo'n moordpartij te zien in een film. Er zijn wel diverse films die de aanloop naar zoiets laten zien. Laat jongeren in Amerika deze film maar eens zien, wie weet beseffen ze dan wat ze aanrichten als ze zoiets willen doen.

3,5*

Ik ben nu al een tijdje bezig met het kijken van Family Guy vanaf seizoen 1.

Op dit moment ben ik beland bij het einde van seizoen 4, waar deze Family Guy film bij hoort, dus daarom maar een herziening, want ik heb de film al eens op tv gezien. Ik heb zelf wel moeten wennen aan de absurde Family Guy humor. Ik kijk de serie al jaren, maar South Park en The Simpsons vond ik toch altijd leuker. Maar stiekem bevalt Family Guy me steeds meer, al is de humor net zo vaak ongrappig als dat ik hard moet lachen. Het ellendig lang doorvoeren van een grap of die eeuwige flashbacks....het is elke keer maar hopen dat het leuk is.

Zo ook deze film. Ik heb best een paar keer moeten lachen, maar net zo vaak was het erg flauw of gewoon vervelend. Ik had zelf liever meer een film rond Peter willen zien, in plaats van Stewie, die nu de hoofdrol heeft. Nou is Stewie best leuk, maar wel vooral in een bijrol. De film voelt ook weinig compleet aan. Waar ik de films van The Simpsons, maar zeker van South Park echt geslaagd vond, daar voelt dit toch wel erg aan als een veel te lange serie afleveringen die aan elkaar is geplakt. Nou is een sterk plot nooit een kwaliteit van Family Guy geweest (daar hebben ze ook geen behoefte aan), maar daardoor vond ik de film ondanks dat het maar anderhalf uur was, toch vrij lang duren. Maar een kleine voldoende is het nog wel waard, al verheug ik me wel meer weer op het kijken van nieuwe afleveringen. Deze serie is minder geschikt voor een film.

3* (was 2,5*)

Dit is 1 van de Disney films die ik nooit heb gekeken als kind en achteraf ben ik daar erg blij mee, want de 1e kijkbeurt is me enorm tegengevallen. Sterker, behoorlijk saai. Ik snap best dat mensen dit wel prachtig vinden, maar ik was heel snel uitgekeken op de klassieke muziek en beelden waar heel weinig gebeurd. De film duurt gewoon 2 uur lang, daar had 3 kwartier vanaf gemoeten, dan was het denk ik wel te pruimen. Wat me verder wel opviel is dat de film voor een Disney redelijk hard en donker soms was. 2 Dino's in gevecht waarbij er 1 doodgebeten wordt of het einde van de film, met Satan, dat zijn best donkere stukken. Dat waren dan ook nog wel de beste stukken. Mickey als tovenaarsleerling was nog aardig, maar de rest was hoogst oninteressant.

De beelden zijn mooi, de muziek is op zich goed (maar niet voor 2 uur lang!), maar dit komt bij mij niet over als een film. Kan me voorstellen dat mensen het in die tijd ook teleurstellend vonden na 2 Disneyklassiekers als Snow White en Pinoccio te hebben gezien.

2*

Fantasia vond ik helemaal niks. Visueel mooi, interessante muziek maar het was geen zak aan. Eerlijk gezegd geld dit ook wel voor deze Fantasia 2000, behalve dat deze film op zich beter te kijken valt. De film duurt niet al te lang en de scenes duren ook minder lang, waardoor er meer afwisseling is. De beelden zijn prachtig, de muziek is bij vlagen subliem en zo af en toe zag ik ook wel interessante momenten (het gedeelte met Donald Duck op de Arc van Noach was duidelijk het beste) waardoor ik er geen heel laag cijfer voor hoef uit te delen. Maar wel een kleine onvoldoende.

2,5*

Ik ben geen fan van de Harry Potter films, al vind ik de latere delen best vermakelijk. Heb de boeken niet gelezen, heb ook weinig met dit magische universum. De trailers waren al weinig bemoedigend en het eindresultaat is ook gewoon niet best. Ongetwijfeld kunnen de fans van Harry Potter dit zo op 3,5* of hoger zetten, maar ik vond het een vrij lege wereld dat me vooral prachtige beelden wist te geven. Visueel is de film wonderschoon, prachtig geanimeerd en met veel bombast getoond. Ook de geluidseffecten en de soundtrack zijn van uitstekend niveau.

Maar de film wist me qua verhaal gewoon niet te pakken. Ik vond de hoofdrolspeler zo weinig charismatisch. Ik miste gewoon een boeiend hoofdpersonage zoals Harry Potter zelf was. Ook de bijrollen spreken me weinig aan, dat vond ik in Harry Potter ook veel interessanter, zowel de goede als slechte kant. Uiteindelijk vond ik die films vrij goed doordat ik het gevoel kreeg dat ik in een magische wereld met een vrij onderhoudend verhaal werd gezogen, iets wat ik hier op een aantal momenten na gewoon miste. Zeker het eerste uur vond ik heel erg stroef verlopen. Daarnaast werd Harry Potter ook in de latere (betere) delen vrij duister en volwassen, terwijl ik deze film aan de kinderlijke kant vind. Allemaal best sfeervol, maar nooit diepgaand. Regelmatig ook gewoon saai. Ongetwijfeld zullen de vervolgfilms dieper op alles in gaan, maar dat is zorg voor later. Van mij had het bij 1 deel mogen blijven, maar ik zal de komende titels ook nog wel gaan zien.

2*

Fraai geanimeerde, maar doodsaaie, suffe onzin. Fantastic Beasts 1 was al rotzooi en dat is het vervolg ook. Toch spijtig, want ik vond de Harry Potter films sympathiek, boeiend en vooral vermakelijk. Maar waar ik nu dik twee uur naar heb gekeken, ik zou het een dagje later al bijna niet meer weten. Eddie Redmayne heeft gewoon de x-factor niet als hoofdrolspeler. Hij acteert bleekjes en met weinig uitstraling. Maar het grootste euvel blijft gewoon het script. Het verhaal is bombastisch, maar verre van spannend en laat staan dat het je als kijker raakt. Er valt niks mee te leven, want je leert de (overigens veel te grote groep) mensen gewoon nauwelijks of niet kennen. Na twee Fantastic Beasts films mag je best concluderen dat dit gewoon niet werkt. Hopelijk trekken ze er de stekker uit, maar ik vrees dat we nog jarenlang sequels gaan krijgen.

1,5*

Na twee maal een 1,5* uitgedeeld te hebben aan de twee voorgangers gaat de film er hier op vooruit, maar nog altijd is het inhoudelijk ondermaats. Het duurt wederom belachelijk lang, terwijl het zelden weet te boeien met deze hoofdrolspeler. Er is een beetje fan-service en ze doen een poging meer diepgang te brengen maar het is het gewoon niet buiten de prachtige visuele effecten en best wel behoorlijke muziek. Tijd om gewoon met deze reeks te kappen. En maak dan meteen met terugwerkende kracht ook even een excuus aan Johnny Depp, die schandalig vervangen is hier. Ik heb niks tegen zijn vervanger (in tegendeel, groots acteur), maar het was belachelijk dat het gedaan werd.

2,5*

Ik vind superhelden films als Batman en Spiderman best leuk, maar de Fantastic 4 zijn gewoon nep. Een stenen gozer, een gozer die ontvlambaar is en ga maar door. Saai en stom. Maar goed, je kan ze niet allemaal leuk vinden.

Het verhaal is ook niet over om naar huis te schrijven en dan krijg je al gauw een film die ik geen hol aan vind.

2*

Dit was echt afschuwelijk. Alle begrip voor het feit dat dit een enorme flop is geworden, want de kwaliteit is daar ook naar. Ik hou van superheldenfilms, maar niet van alle. De 2 vorige Fantastic Four films vond ik ook al complete bagger. Het zijn niet mijn helden. Saai universum, saaie personages. Deze nieuwe FF film doet ook niks goed. Je kan de matige personages nog compenseren met een boeiend plot, een mooie sfeer of spetterende actie, maar deze film biedt helemaal niks.

Je kijkt ruim een uur naar helemaal niks en als er dan eens wat spektakel komt, dan is het met een vingerknip weer voorbij. Het ziet er visueel nog wel acceptabel uit, maar ook op dat vlak heb ik ze al veel beter gezien. Het is echt een hele lege, oninteressante film geworden. Dr. Doom stelt als personage en als tegenstander ook geen reet voor. Ik hoop maar dat regisseur Josh Trank de waarheid spreekt dat zijn film zo tegengewerkt is dat dit het eindresultaat is, want als dit het beste is wat hij kan leveren, dan kan hij er maar beter mee stoppen.

1*

Boooooooooring!

Jeeee, dit was echt slaapverwekkend suf. Ik vond de trailer al weinig boeiend maar ben hem toch maar eens gaan bekijken omdat de meningen wel redelijk positief waren. Nou, dit is niks voor mij. Ik vind alternatieve manieren om een animatiefilm te tonen best goed, zoals ik bijvoorbeeld de Wallace & Gromit film erg aardig vond en ook zeer knap gemaakt.

Deze manier van animeren vond ik echt niks. Ja, je ziet wel dat ze er moeite voor gedaan hebben, maar ik vond het er maar lelijk en suf uit zien. Daarnaast was het plot vreselijk saai en heb ik niet 1 leuk moment gezien. Wel waren de stemmen goed gecast. Zeker George Clooneys stem is altijd een prettige om te horen.

Fantastic Mr. Fox mag dan wel origineel zijn, maar het maakt hem niet meteen boeiend.

1,5*

Bijzonder dat hier ''horror'' als genre bij staat, want dit heeft geen snars met horror te maken. Dat is best vreemd, want Blumhouse zit hier wel achter. Maar dit mag je gewoon actie/avontuur noemen. Het is ieder geval een heel pover filmpje geworden. Tof concept, vreselijk matige uitwerking. Na een onderhoudend begin gaat de film volledig ten onder aan interessant doen wat niet lukt. Slap verhaal, een heel middelmatige cast en het geweld wat je ziet is zo braaf dat je neefje van 6 er nog niet van onder de indruk is. Het blijft toch elke keer weer gokken of het een goede of slechte Blumhouse-film is. Deze kan je ieder geval snel vergeten.

2*

Wauw! Wat een spektaculaire achtbaanrit van achtervolgingen, crashes en snelheid!

Ik ben een liefhebber van deel 1 wat een erg amusante film was. Deel 2 en 3 waren van veel mindere kwaliteit, eigenlijk gewoon matig. Gelukkig keren de leden van de topcast uit deel 1 weer terug en dat maakt zeker verschil. Vin Diesel en Paul Walker zijn gewoon cool en daarnaast als acteur ook uitstekend. Zeker Vin Diesel vind ik altijd super. Hij heeft echt een geweldige uitstraling. Goed dat ze er weer waren, beiden zetten een prima rol neer. Wel zeer jammer was dat Michelle Rodriquez binnen het kwartier dood was! Hoe stom kan je als maker zijn? Echt een prachtvrouw. Helaas dus...

Het verhaal stelt geen fuck voor. Het plot is er puur om de actiemomenten aan elkaar te plakken. Is dat erg? Zeker niet. In dit soort films wil je gewoon auto's, mooie vrouwen, explosies en achtervolgingen zien. En die krijg je! Wauw, de actie spettert echt van je scherm af! De film is snel en flitsend gefilmd wat het soms verwarrend maakt om te volgen, maar het is wel erg gaaf. En de achtervolgingen zijn echt ontzettend cool! De openingsscene met de tankwagen was al zeer sterk maar de race die uitmaakte wie de chauffeur voor Braga werd was echt briljant gefilmd! En later in de film met de slotachtervolging als Brage gevangen is genomen krijg je wederom een rit om je vingers bij af te likken. Tel daarbij een aantal geinige dialogen en oneliners en je vermaakt je prima.

Sommigen zullen de film niks vinden maar ik beoordeel hem als een heerlijke anderhalf uur actie entertainment. Op zijn tijd echt niks mis mee. Het keek heerlijk weg en het was soms echt genieten.
Wat mij betreft komt er een deel 5. Wel met deze cast aub!

Ik zat eigenlijk aan een 3,5* te denken maar ik maak er lekker 4* van omdat het gewoon 1 van de betere entertainmentfilms van de laatste periode is voor me.

Hobbs en Shaw mag een spin-off zijn van de Fast and the Furious franchise, maar het lijkt er verder bijzonder veel op. Over de top gaande en spectaculaire actie, cheesy dialogen, opvallend veel aanwezige humor en veel bekende namen in de hoofdrol. Op dat vlak dus niks nieuws en de film valt op die gebieden ook zeker niet tegen. Het tempo ligt erg hoog, de scènes wisselen elkaar razendsnel af en na afloop ben je blij dit in de bioscoop te hebben gekeken, waar dit soort popcornentertainment voor is gemaakt. Want verwacht geen diepgaand verhaal, verwacht geen logica en erger je niet aan toevalligheden. Als je dat kan, heb je een prima avond gehad.

Maar helemaal zonder ergernis was dit bij mij niet. De film duurt met een kleine 140 minuten echt veel te lang om van begin tot eind te boeien. Na een tof begin is het middenveld niet altijd even boeiend, maar eindigen ze gelukkig met het slot in Samoa wel op grootse en imponerende wijze. Wat ik wel jammer vond is dat ze Fast and the Furious films nooit erg realistisch waren met stunts en actie, maar wel meestal dingen deden die ook mogelijk zouden kunnen zijn, hoeveel fantasie je misschien ook moet hebben. Maar hier krijgen we plots Idris Elba als een soort Terminator met zijn cyborglichaam en kom je Transformers-achtige zaken tegen als transformerende motoren. Dan raak je mij eigenlijk wel kwijt.

Dat soort zaken storen me meer dan een lading auto's die aan een helikopter hangen. Om zulke flauwekul kan ik namelijk wel weer lachen en het past ook goed bij de absurde stunts waar de reeks om bekend staat. Waar ook om te lachen valt is de chemie tussen The Rock en Statham. Ja, het is allemaal vrij gemakkelijke humor, maar het werkt wel. Twee grote, stoere mannen die elkaar zitten af te zeiken. Voor beide acteurs heb ik wel een zwak. En de bijrollen van oa Hellen Mirren en Vanessa Kirby waren ook zeker geslaagd. Bij Idris Elba vind ik het wel jammer dat zo'n goede acteur in zo'n eendimensionale rol is gestopt. Daar hadden ze best meer uit kunnen halen, al vond ik het eindgevecht wel erg cool en ook lekker gefilmd. Er zitten sowieso een hoop toffe shots in de film. Duidelijk dat er kundige mensen met een fors budget op Hobbs & Shaw zijn gezet. Van mij mogen ze nog wel een vervolg met beide mannen maken. Niet briljant, wel leuk.

3,5*

Met het oog op de naderende nieuwe Fast film dit jaar, alweer de 6e uit de reeks, ben ik maar eens begonnen met het herkijken van de 5 vorige delen. Zeker de oudste delen heb ik al heel wat jaren niet meer gezien. Destijds vond ik het nog wel tof, maar tegenwoordig ben ik wel wat kritischer geworden merk ik. De flitsende races zijn minder boeiend dan ik in gedachten had. Gelukkig zit er nog wel genoeg leuks tussen om de film op een voldoende te zetten. Het einde met de grote vrachtwagen was best wel goed.

Ook Walker en Diesel zijn lekker op dreef. Vin Diesel vind ik nog steeds wel een prima acteur voor actiefilms. Walker vond ik in deze Fast wel aardig, maar hij heeft wel na dit in betere films gespeeld waarbij hij het ook beter deed.

De film stond op 3,5* en had dit aantal ook nog eventueel nu van mij gekregen, ware het niet dat de film te lang duurt. Het tussenstuk was bij vlagen erg langdradig tot saai. De film had aan een 85 minuten wel genoeg gehad.

3* (was 3,5*)

Net zo matig als de tweede Fast film, al moet ik eerlijk bekennen dat ik me er ook wel een beetje nog mee heb vermaakt. De beelden blijven toch wel spektaculair en de kleine cameo-rol van Vin Diesel in de laatste minuten was toch wel leuk. Gelukkig komt hij weer terug in de vervolgdelen, want de reeks kan niet echt zonder hem (en Paul Walker, die ook gemist wordt). De nieuwe hoofdpersonen zijn oninteressant en kleurloos. Het hele verhaal is stupide, maar er zit wel genoeg vaart in de film om een beetje te boeien. De laatste race slaat eigenlijk nergens op, maar is wel enorm goed gefilmd. Met een goede scriptschrijver hadden dit veel betere films kunnen zijn. Nu geef ik mijn herziening van Tokyo Drift toch weer een onvoldoende, al is het een kleine.

2,5*

Fast Five is alweer het vijfde deel van de Fast and the Furious serie maar het is zeker niet de beste. Ik vond het vorige vierde deel bijzonder vermakelijk, maar deze Fast Five is het net niet geworden. Voor een actiefilm heeft de film wel een heerlijke cast met Diesel, Walker en The Rock. Iedereen doet ook prima zijn ding, maar doordat de focus minder op racen ligt is het wel meer een actiefilmpje geworden waar er al zoveel van zijn.

Gelukkig zit er tussen het simpele plotje door wel goede momenten. Zeker het einde met de stalen kluis achter beide wagens was bijzonder leuk! De achtervolgingen over de daken in Rio bevielen me ook wel. Sowieso hebben ze met Rio een prachtige locatie gekozen. De sfeerbeelden waren toch best wel mooi. Maar verder gaf de film me wel erg het gevoel van been there, done that. Al weet ik toch wel dat ik de opvolger in de reeks toch weer ga kijken Het is geinig vermaak als je door de cliche's heen kan prikken.

3*

Vermakelijke highschoolfilm, zoals er in de jaren 80 tig van uit zijn gekomen. Maar er zit over het algemeen wel veel rommel tussen, waardoor je kieskeurig moet zijn. Fast Times at Ridgemont High heeft dankzij een prima tempo, geinige personages, geslaagde humor en mooie meiden genoeg te bieden. En ja, Phoebe Cates was heerlijk in haar rode bikini. Bijna perfect zelfs. De film is dan ook niet preuts, waardoor je haar ook gewoon zonder krijgt te zien. Ik kan me voorstellen dat puberjongens uit die tijd hier flink over na hebben gepraat. Dit soort filmpjes kan ik wel blijven kijken, gewoon omdat ze zo lekker het tijdsbeeld van pubers in de 80's tonen.

3,5*

Mag je deze Fast and Furious reeks eigenlijk nog wel leuk vinden na de behoorlijk zwakke vorige film? Voor mijn gevoel is de reeks sindsdien ''uit'' en kijkt men veel kritischer naar de hoeveel onzinnige stunts in deze reeks. Dat was echt een slappe film, maar ik heb net even de cijfers bekeken die ik de gehele reeks heb gegeven en buiten die film heeft alleen deel 2 bij mij onvoldoende gescoord. Alle andere delen vond ik leuk, op zijn minst heel vermakelijk. Goed zijn deze films zelden, maar ze zijn wel 100 procent entertainment.

Goed om te zien dat deze Fast X veel meer terug naar z'n roots gaat en vervelende zaken als dat vliegen in de ruimte lekker negeert. Nog steeds moet je een rijke fantasie hebben om te geloven dat wat je in beeld ziet ook echt zou kunnen, maar het is allang niet meer zo erg. Ik ben eerlijk, heb me heerlijk vermaakt met Fast X. Misschien had je 20 minuutjes uit het middenstuk kunnen snijden, maar damn wat een vette actie krijg je in beeld. Zeker dat eerste uur vond ik grandioos in Rome en Rio de Janeiro. En het toffe is, het draait weer gewoon grotendeels om de wagens waar deze reeks groot mee is geworden, zelfs een race komt er weer in voor.

Daarna volgt wel een wat minder tussendeel, maar ook dat kent voldoende aardige momenten. De grote finale in Portugal trekt ook weer alle registers open en is verre van realistisch, maar wel heel veel fun. Jammer dat dit wel overduidelijk mikt op twee delen (en zelfs drie, als ik de geruchten mag geloven) waardoor het einde heel erg open is. Voelde een beetje als een anti-climax, maar logisch is het wel. Visueel oogt alles ieder geval erg fraai, al vond ik de CGI bij brand en ontploffingen wat minder soms. Maar damn, ze weten wel hoe ze actie in beeld moeten brengen.

Waar ik wel weer om moest zuchten was dat family gedoe waar deze reeks vol mee zit. Zeker het begin is weer mierzoet en je bent als kijker blij als dit weer voorbij is. Ook Paul Walker krijgt weer zijn momentjes van respect, maar dit begint onderhand wel awkward te worden. De man is dood, laat hem eens met rust. De cast is overigens wel echt uit zijn voegen aan het groeien, want werkelijk bijna iedereen die iets met de reeks te maken heeft gehad zit er wel in. De grote ster van deze film is Jason Momoa, die een Joker-achtige psychopaat speelt die wraak wil nemen op Dom en zijn gang. Hij doet dit echt ontzettend goed, vol overtuiging en zichtbaar met plezier. Verder moeten we als kijker maar accepteren dat good guys plots bad guys worden en andersom. De keren dat men van kamp wisselt in deze reeks is niet meer bij te houden en slaat nergens op, maar ach. Blijf trouwens even zitten als de aftiteling begint, want dan merk je dat zelfs The Rock in de volgende film zijn comeback gaat maken, wat ik wel een verrassing vind aangezien hij mot met Vin Diesel had.

Op deze manier vind ik het niet erg dat we nog even aan deze reeks vast zitten, want dit was gewoon leuk. Niet goed, wel tof. Wel echt gemaakt voor bioscopen, denk dat dit thuis veel minder indruk zal maken.

3,5*

Makkelijke vrijdagavond wegkijker.

En dat was nog eens mooi, laat ik hem nou net op een vrijdagavond gekeken hebben

Faster is als je de actiemomenten bekijkt best geslaagd. Lekker directe en brute actie wat prima te kijken valt. Dwayne ''The Rock'' Johnson doet het naar behoren. Ik ben blij dat hij weer terug is in het genre waarin hij wel weet te overtuigen. In al die zoetsappige Disneyfilmpjes was hij gewoon niet op zijn plek, met als dieptepunt zijn domme rol in het ongelooflijk treurige Tooth Fairy

In Faster mag hij weer lekker boos kijken, mensen kogels door de kop mag knallen en scherpe oneliners gebruiken. In die rol is hij wel goed te pruimen.

Aan Johnson ligt het dus niet, maar toch vond ik de film verre van bijzonder als je een paar aardige actiemomenten weg denkt. Een vrij standaard plot, wat onnodige, niet boeiende emotionele momenten en inwisselbare karakters. Ik heb eigenlijk teveel van dit soort filmpjes gezien om een standaard titel als deze nog echt te kunnen waarderen als het niet origineel wordt uitgewerkt. Maar voor de liefhebbers van een simpel knalfilmpje zou ik hem wel aanraden om eens een keertje naar te kijken. Heel slecht is Faster zeker niet.

2,5*

Ik vind de Fast reeks een erg amusante onzin-reeks. Als je een beetje weet wat je kan verwachten bij deze films, dan is er vaak weinig mis mee. Je krijgt geen goed verhaal en ook geen realistische actie. Dit is James Bond, maar dan in het kwadraat. De originele trilogie vond ik niet zo bijzonder, maar vanaf deel 4 werd dit elke keer weer erg leuk. De actie werd grootser, de cast steeds uitgebreider. Dat is in deze Fast 8 niet anders, al vond ik het ditmaal iets minder dan bij de voorganger.

De film duurt met ruim 2 uur wel vrij lang, waardoor de boog niet altijd gespannen is. Zeker het middenstuk voelde lang niet altijd even interessant aan met al die spionagezaken. Er zat voor mijn gevoel meer verhaal in dan nodig was, maar het was nog wel flinterdun en steeds bedoeld om een volgende toffe locatie te introduceren. Het begin in Cuba en het slot in Rusland vond ik met meest indrukwekkend. Zeker in het laatste deel gaan wel echt letterlijk en figuurlijk alle remmen los. Impressive. Het scheelt dat deze franchise wel steeds een fors budget krijgt, waardoor de special effects er over het algemeen erg goed uit zien en de actie soms echt oogstrelend fraai in beeld komt.

Wat ik wel jammer vind is dat de cast in deze film zo enorm uitgebreid is, dat niet iedereen echt goed uit de verf komt. Van mij mogen de volgende delen wel weer iets minder hoofdrolspelers krijgen. Maar anderzijds is het genieten hoor. Diesel, Statham, The Rock, Rodriguez, Mirren, Theron.

Er zitten genoeg prettige rollen in. Dat valt overigens niet te zeggen over Tyreese Gibson die echt pijnlijk ongrappig was. Qua humor komt het hier toch vooral van het gekibbel tussen Statham en The Rock af. Zeker die eerste doet het oprecht leuk en is een enorme meerwaarde in deze reeks geworden. Hilarisch slot met hem en de baby, haha.

Zo langzaam aan begin je je als kijker na 8 edities zelfs een beetje te hechten aan bepaalde hoofdrolspelers, ook al kennen ze weinig diepgang. Op deze manier kan de reeks nog jaren door, al moeten ze niet vergeten waar de franchise ooit mee is begonnen.

3,5*

The Father stond al een paar jaar op mijn kijklijstje, maar het kwam er nooit van. Maar ik kwam 'm op een streamingdienst tegen en maar eens de kans gegeven. De film doet me erg denken aan The Whale die ik recent zag, maar nu is een monsterlijk vadsige man vervangen door een kwetsbare bejaarde met Alzheimer. In beide films gaat het om een verhaal dat zich volledig binnen een woning af speelt en waar de hoofdrolspeler alle kans krijgt uit te blinken. Anthony Hopkins is grandioos als de oude Anthony (ehh) die niet doorheeft dat hij Alzheimer heeft, maar er steeds meer last van krijgt. Hij vergeet dingen, hij herhaalt vragen, hij ziet of denkt dingen die er niet zijn en raakt er gefrustreerd van. Net als zijn familie. Schrijnend allemaal. Dat Hopkins op zijn oude dag hier nog een tweede Oscar mee binnen wist te slepen vind ik goed te accepteren.

Dat neemt niet weg dat ik de film niet even pakkend vind, omdat het gewoon anderhalf uur een herhaling is van zetten. Alles wat ik hierboven beschreef krijg je anderhalf uur lang, maar zo halverwege geloofde ik het allemaal wel. Daarnaast is het ook een beetje ongemakkelijk om een aftakeling als deze van zo dichtbij mee te maken, alsof je een voyeur bent bij iemands menselijke ondergang. Ik ken gelukkig niemand met deze ziekte en hoop dat zo te houden. Het lijkt me vreselijk om bv mijn ouders zo mee te moeten maken als ze zo oud zijn. En dan blijf je met gewetensvragen zitten als of je zo iemand bij je in de buurt moet houden of naar een verzorgingstehuis moet sturen. Volgens mij ga je hier aan onderdoor na een tijd en is het nauwelijks houdbaar zo iemand thuis te blijven opvangen. Die dilemma's toont The Father best goed.

3,5*