Een schietpartij op haar middelbare school brengt heftige emoties teweeg bij de tiener Vada. Haar relatie met haar vrienden en familie zal nooit meer hetzelfde zijn en ook haar kijk op het leven is voorgoed veranderd. Aan diezelfde gebeurtenis heeft Quinton zijn broertje verloren. Zijn pad kruist dat van Vada waar uit hun gedeelde verdriet een vriendschap groeit.
Er zijn al enkele films gemaakt over dit onderwerp en gelukkig komt het niet exploiterend over. Integendeel.
Jenna Ortega bewijst nogmaals dat ze kan acteren en voor een keer ergerde ik me niet aan Maddie Ziegler. Beiden hebben uitstekende chemie en vele van hun struggles zijn herkenbaar, ongeacht het trauma.
De film bevat ook enkele zeer graplige momenten die welkom waren maar niet altijd even goed pasten. Ach, het is een tekortkoming waarmee ik kan leven. Het laatste shot is zeker en vast cynisch te noemen. Ik weet niet hoe ik me erbij moet voelen.
Soms heb je films waarin eigenlijk niet zo heel veel gebeurt en die best 'traag' je toch bij de keel grijpen. Dit is zo'n film. Een prachtige coming of age film met een meesterlijke Orega. Wow... wat een prestatie zet deze jonge dame neer! Ook de andere rollen zijn van hoge kwaliteit. Je wordt gedurende 1,5 uur meegezogen in hoe een tiener omgaat met haar post traumatische stress na een schietincident op school. De film is niet over-sentimenteel, maar raakte me wel. Knap hoe de film een juiste balans vind tussen drama en luchtige & vrolijke momenten. Dit alles wordt zo nu en dan aangevuld met wat subtiele komische noten. Dit zorgt ervoor dat je niet met een blok in je maag naar bed gaat. De film blijft redelijk vrij van overdreven morele standpunten, maar in de laatste scene geeft de maker nog wel even duidelijke een boodschap af. Prachtige film. Absoluut een aanrader. 4,5 ster!
Wat een mooi ontroerend klein filmpje. Normaal gesproken leunt zo'n film vooral op een sterk verhaal en acteerwerk, maar hier wordt gelukkig ook voldoende aandacht aan het script, camerawerk en muziek besteed.
Ik had totaal geen idee wat het verhaal was, behalve dat het een 'heftig' iets zou zijn. Fijn dat imdb wel een fatsoenlijke omschrijving heeft ipv moviemeter...
De klap kwam daardoor nog harder aan en ik schrok me een ongeluk. Daarna volgt een mooi portret hoe Ortega er mee omgaat en ja het wordt nergens bijster origineel, maar het is wel intiem en authentiek. Verrassend goede dialogen, met realistisch taalgebruik van de tieners (in die tijd). En fijn muzikale begeleiding door de hele film heen, paar prachtige close ups en shots (vooral het eindshot, jeetje die kwam binnen). Ook prettig hoe de film balanceert tussen drama en luchtigheid. Film wordt verrassend genoeg nergens echt zwaar of probeert té luchtig te zijn. Acteerwerk van Ortega is heel goed en realistisch, zelfs Ziegler weet een goede rol neer te zetten.
Ja dit was een hele positieve verrassing en een grote aanrader om een (filmische) indruk te krijgen van PTSS.
Megan Park is een talentvolle regisseur/schrijver en ik zie dat ze dit jaar nog een nieuwe film uitgebracht heeft, gaat snel op m'n te zien lijstje!
Een schietpartij op een school heeft grote invloed op het leven van een stel tieners die er getuige van waren. De film richt zich op Vada (Jenna Ortega) die met de psychische gevolgen ervan te kampen heeft. De schietpartij heeft een groot effect op haar relatie met vrienden en familie en maakt dat zij met een andere blik tegen de wereld aankijkt. Haar belangrijkste tegenspeelster is Maddie Ziegler die met dezelfde problemen kampt. Zowel Ortega als Ziegler zetten heel overtuigend twee breekbare karakters neer.
Naast een drama dat het heeft over de impact op persoonlijke levens als gevolg van de tragedie op school, is de film tevens een Coming of Age film. Het gaat over volwassen worden, over sociale media, over goed en fout, over het verlangen naar escapisme. The Fallout is een zwaarmoedige film. Gelukkig weet regisseur en schrijver Megan Park steeds het juiste moment te kiezen om het drama te verlichten met een lichtvoetige scène. Dergelijke scènes bieden de personages hoop voor de toekomst en voorkomen dat de kijker ten onder gaat in melancholie.
Het verhaal wordt in alle rust en met veel gevoel verteld. De film schept op die manier voldoende ruimte om de motieven, handelingen en gevoelens van de personages genoegzaam te kunnen vatten. Het draait in de film dan ook om de personages. De film heeft geen gerichte boodschap en is geen aanklacht tegen wat dan ook. Die insteek wordt niet gekozen. The Fallout bemoeit zich met personages die psychisch in de knoop zijn geraakt en doet dat rustig, geduldig en met inleving. Het gaat over schuldgevoelens, vereenzaming, depressiviteit, hulpeloosheid. Van die dingen. En die dingen voelen waarachtig aan en komen binnen. Goeie film.
Schitterend kleinschalig drama. Je ziet wat je normaal ziet in dit films over dit onderwerp. Dit is geen prekerige film of zo. Het gaat echt over de emotionele verwerking voor de betrokkenen. Er wordt op een sterke manier getoond hoe iedereen daar op een andere manier mee omgaat. Ook erg opvallend is dat de toon met regelmaat relatief luchtig is. Halverwege de film wordt het haast een komedie, en een behoorlijk leuke ook nog. Niet veel van dit soort films zouden een hilarische tripscène hebben.
Net als in My Old Ass laat Park ook weer zien dat ze goed de manier waarop zoomers praten en wat ze bezighoudt weet te vatten. De dialogen zouden irritant kunnen zijn, maar de personages zijn veel te leuk om je daar druk over te maken. Ortega is echt fantastisch hier.
Ik vond de relatie die Vada met haar zusje heeft ook vreselijk ontroerend. En sowieso weet ieder klein gebaar te ontroeren in deze film. De enige scène die ik wel een misser vond is die met Vada en haar vader op het einde, als ze hun frustratie van zich af schreeuwen. Ik vond dat totaal niet bij het ingetogen en originele karakter van de rest van de film passen.
Wel aardig. Het grote manco was voor mij dat het thema uiteraard een school shooting is, maar voor het overgrote deel zien we heel veel gebruikelijk puberwel en -wee.
Ik werd er stil van. Geregeld enorme ontroering, ook enkele keren zeer humoristisch: vooral als ze high is op school en wanneer ze aan haar moeder opbiecht, ook de stukjes bij de psychologe. Ja, ik mag deze film wel. Enorm zelfs. Jenna Ortega is zo getalenteerd, maar sowieso meerdere knappe acteerprestaties. De regie mag er ook meer dan wezen. The Fallout is zo'n film die ik zeker aanraden zal aan anderen.
Net zoals ik destijds ook Elephant, Klass & Despues de Lucia al aanraadde...