The Fallout (2021)

Winnaar van zowel de juryprijs als de publieksprijs op South by Southwest 2021.

De score is van Finneas O'Connell (bekend van z'n werk met zus Billie Eilish).

Toch wel en sterk drama/coming of age filmpje.

Ortega speelt erg goed en laat zien dat ze ook de wat serieusere rollen goed aankan.

Wel ben ik bang dat ze in de toekomst te vaak gecast zal worden als tienertje...we gaan het zien.

Hier en daar zit er een comische noot in de film en dat is goed toegepast.

Fijne film met ook andere spelers die hun rol boven gemiddeld vertolken.

Prima film met een duidelijk thema en boodschap. Tempo is fijn. Hoofdrolspeler zet de rol goed neer.

Deze film ben ik blind ingegaan (zonder trailer oid te kijken) en deze viel gelukkig wel in goede aarde. De synopsis is best misleidend want als je eenmaal de film kijkt blijkt dit niet het belangrijkste te zijn. Het verhaal gaat over een high school waar een gek gaat lopen schieten en je ziet de gevolgen hiervan bij een van de mensen die daar op school zat.

De film sprak me vooral aan omdat de hoofdrol wel echt goed gespeeld is ondanks haar leeftijd. Ook de bijrollen zijn sterk. Het is zeker geen luchtige film maar toch zitten er ook komische delen in.

Het wapenbezit is wijd en zijd verspreid in de Verenigde Staten (misschien wel omdat veel Amerikanen zich spiegelen aan de voormalige Hollywood-cowboy John Wayne). Als direct gevolg daarvan wordt Amerika jaar in jaar uit geteisterd door een epidemie van schietpartijen op scholen en universiteiten, in winkelcentra en bedrijven.

Deze beklijvende film vertelt het trieste verhaal over de posttraumatische stressstoornis die scholieren ontwikkelen, nadat zij zo’n aanslag van dichtbij meegemaakt te hebben. Debuterend regisseur Megan Park, die zelf het scenario schreef, heeft in mijn ogen binnen de Amerikaanse context een belangrijke film gemaakt. Zij wordt daarbij geholpen door Jenna Ortega, die ondanks haar jeugdige leeftijd een volwassen rol neerzet. Al met al een film die blijft hangen.

Vrij solide coming of age-film die een zwaar thema aanpakt. Gelukkig is er een mooie balans tussen het nodige drama van de nasleep en zelfontdekking, zonder al te politiek, moreel of onsubtiel te worden. Door de moderne soundtrack en het snoepkleurige filter ziet het er allemaal erg eigentijds uit, wat ook grotendeels tot uiting komt in het acteerwerk, vooral Vada kan irritant overkomen, al blijft ze sympathiek. Mijn voorkeur gaat uit naar Anna's karakter, die stoer voor de dag komt, maar eigenlijk fragiel en best down to earth is. Uiteindelijk is het een verfrissende film, bevat het veel thema's, maar laat het allemaal ook geen echte impact op mij achter.

Aardig.

Gezien de recentelijke jaren in Amerika steeds meer schoolschietpartijen hebben meegebracht, is het alleen maar logisch dat dit soort films vroeg of laat ook opstaan. De gebeurtenissen zelf blijf ik altijd interessant vinden, alhoewel gestoord. The Fallout is echter een film die zich wat meer naar de nagebeurtenissen beweegt.

Ortega krijgt dit keer de ruimte om haarzelf en haar acteerkunsten te bewijzen. Als actrice heb ik nog niet zoveel van haar gezien. Ik ken haar van een aantal horrorfilms, dit is eigenlijk de eerste echte dramatische rol die ik van haar zie. En ze lost het prima op, er valt prima uit op te maken waarom haar naam tegenwoordig op meerdere filmprenten terecht is gekomen.

Binnen 10 minuten is de gebeurtenis alweer voorbij, en je ziet er niets expliciets van. De fans die dus van fictieve documentaties houden van dit soort gebeurtenissen zullen bedrogen uitkomen. Erg spannend is de film nooit, uiteindelijk zou de film ook prima op zichzelf kunnen staan mocht het zich loskoppelen van de getoonde gebeurtenis. Het is na 30 minuten eerder een coming-of-age film te noemen.

Ondanks dat het acteerwerk goed is, zijn de personages nooit echt sympathiek of herkenbaar. Van het leven dat ze leiden valt weinig te merken. Park houdt een consistente toon aan, maar kan de film zelf niet echt onderscheiden van soortgelijke films. Dat deze misschien extra wordt gewaardeerd vanwege de achterliggende thema's is begrijpelijk, maar voor mij verandert er niet veel aan.

Ik kon er niet erg goed inkomen, maar als film is het kwalitatief wat strakker dan het gemiddelde niveau van Amerikaanse dramas. Daarvoor geef ik de film nog een voldoende, maar verder kon het me nergens raken en richting de tweede helft was het vooral kijken totdat de sluitwoorden over het scherm rollen. Interessant voor de liefhebber, voor mij niet veel intrigerender dan een gemiddeld drama.

"Life is fucking confusing!"

Deze film ben ik tegengekomen op HBO Max en uit interesse maar eens aangeklikt.

Normaliter zie je in dergelijke films vaak de aanloop naar de schietpartij, maar hier zie je dan weer de nasleep ervan. Hierbij is het te prijzen dat de tragedie tactvol wordt gebracht in plaats van een hele sensatie eromheen te maken. Zo zie je hoe de jonge Vada probeert om te gaan met haar trauma te midden van haar sociale leven.

'The Fallout' ontvouwt zich als een coming-of-age drama dat ingaat op de verwerking na zo een traumatische gebeurtenis. De onthechting van het sociale leven wordt intrigerend in beeld gebracht en dan vooral op de manier waarmee tieners hiermee omgaan. Jammer genoeg raakte het mij niet helemaal vanwege de willekeur.

Aan Jenna Ortega ligt het niet, want zij doet het naar behoren. Al had ik soms wel wat problemen met de dialogen; welke tiener gebruikt er tegenwoordig nog 'Lol'? En de personages lijken weleens sympathie te ontberen. Desondanks moet gezegd worden dat de slotscène zeker de nodige indruk maakt, waardoor je als kijker stil achterblijft.

Al met al een onderhoudend drama, maar helaas niet pakkend genoeg te noemen.

3,0 Sterren.

Uitstekende film over twee tienermeisjes die samen een schietpartij op school overleven en vriendinnen worden. De film begint als een emotionele nasleep/verwerking van een traumatische ervaring die langzaam richting een coming-of-age drama gaat zonder onevenwichtig te worden. Genoeg goeie scenes en de voornamelijk jeugdige cast doet het goed. Een nipte 4.0 sterren voor dit regiedebuut van Megan Park.

Ik vond het maar een vreselijk lange zit. Denk niet dit is mijn film, erg saai en het pakte me niet.

Wat een prachtige film is dit zeg. HBO Max is recentelijk gelanceerd en er worden heel heel grote titels genoemd die iedereen maar moet kijken (of die we al jaren geleden hebben gezien). Maar dit zijn voor mij de pareltjes die ik graag wil zien.

Een film met dit thema kan heel makkelijk uit de bocht vliegen en je vraagt je ook af hoe "het incident" in beeld wordt gebracht. Alleen hier verraadt het de klasse van de debuterende regisseur Megan Park, maar ook Ortega en Ziegler zijn echt fantastisch om naar te kijken. Het wordt subtiel, maar tegelijkertijd emotioneel heel heftig in beeld gebracht. Niks anders dan lof!

Ze komen erg naturel over en hun band naar aanleiding van deze traumatische gebeurtenis wordt steeds hechter. Ze worden zo goed geregisseerd en ze hebben mooi materiaal om mee te werken, want de dialogen zijn heel anders en voelen veel minder als een filmdialoog. Het is fijn om echte mensen te zien met echte dialogen.

Natuurlijk draait de film vooral om Ortega haar personage en zoals een coming of age betaamd, maakt zij ook een ontwikkeling door. De film geeft ook erg goed weet dat iedereen anders met dit trauma omgaat. Wel voelt de connectie met Fitch zijn personage Quinton een beetje eraan geplakt aan. Het voegt niet echt iets toe aan de film en had sterker uitgewerkt kunnen worden. De synopsis hier op MovieMeter klopt dan ook niet helemaal. Zijn naam moet vervangen worden door Mia, die heeft een veel prominentere rol dan Quinton. Zal morgen nog wel een verbeterverzoek indienen.

Een lach en een traan worden afgewisseld en in tegenstelling tot gelukkig maar een enkeling hierboven mij kon ik geen genoeg krijgen van deze film en baalde ik ontzettend toen de aftiteling begon te rollen. Wat een prachtig einde ook, maar stiekem smaakt het wel naar meer omdat dit verhaal nog niet af voelt. En dat zal het voor mij wel nooit voelen.

4,0*

Mooi sterk drama. Het verhaal wordt erg goed uitgewerkt. Als je de synopsis leest, ben je al snel bang dat het saai wordt. Maar dat is de film verre van. De film kijkt erg goed weg en verveelt geen moment. Sterker nog, als de film voorbij is, zou je nog gewoon verder willen kijken. Emotioneel raak je als kijker erg betrokken bij de film. Ook het acteerwerk werkt daar goed aan mee. Ortega is echt een talent. Aanrader! 4.0/4.5

Bijzonder verhaal en goed geacteerd. Je wordt helemaal meegezogen in dit drama en hoe de betrokkenen hier mee omgaan.

Hardcore Gen-Z film. Erg van genoten, voelt helemaal in lijn met de tijdsgeest. Jenna Ortega is als boegbeeld echt excellent, zelfs deze manier van acteren kan je Gen-Z noemen (Maddie Ziegler doet het eveneens goed, met weer een heel andere aanpak). Shailene Woodley (1991) behoort dan ineens alweer tot de oude generatie. Prima soundtrack en score ook, waarbij Finneas in de derde track, 'Gone', een feature heeft voor Maisy Stella, qua zang akelig lijkend op zusterlief Billie (zie ook hier voor een grappige connectie).

Een drama dat lange tijd niet al te veel indruk op me wist te maken, maar met een sterk slot nog wel een ruimere voldoende scoort dan gedacht. We volgen Vada, een meisje die een high school shooting mee maakt en er een enorm trauma aan over heeft gehouden. Maar ik vond Vada gewoon niet zo interessant. Ze doet wat een jonge pubermeid zonder grenzen zou doen, zit vast geplakt aan haar telefoon en is nogal mondig. Ze was niet irritant, maar ik kon er weinig mee. Het voelde ook allemaal wel een tikje voorspelbaar.

Gelukkig zitten er richting het einde nog wel een paar mooie momenten in, zoals wanneer ze met haar vader in het bos alle angsten eruit schreeuwt. Ook vond ik het allerlaatste deel goed, als ze een push-melding op haar telefoon krijgt dat er weer ergens een school shooting is, waardoor het redelijk verwerkte trauma weer van voor af aan begint. Die boodschap is dan ook wel goed, dit is iets wat altijd een open wond zal blijven. Sowieso is het thema actueler dan ooit, want momenteel heb je bijna elke week wel een moordpartij in Amerika, zoals recent nog op een basisschool in Texas. Vreselijk.

Wel vond ik de hoofdrolspeelster een leuke vlotte meid die het goed deed en het was even wennen om Julie Bowen in een andere rol dan van Claire Dunphy uit Modern Family te zien. Ik kon er lastig aan wennen. Toen Vada haar op het eind uitgebreid knuffelde en Bowen daar ongemakkelijk van werd dacht ik bijna dat het een sketch uit Modern Family was

Behoorlijke film. Het is weer eens wat anders om de nasleep van zo'n moordpartij te zien in een film. Er zijn wel diverse films die de aanloop naar zoiets laten zien. Laat jongeren in Amerika deze film maar eens zien, wie weet beseffen ze dan wat ze aanrichten als ze zoiets willen doen.

3,5*

Bijzonder fenomeen dat 'high school' schieten. Zo iets wat makkelijk kan worden voorkomen als men het zou willen, maar duidelijk niet wil. Men kan tenslotte ook de hele wereld zijn schoenen laten uittrekken voor het vliegtuig in te stappen. Persoonlijk denk ik dat men het wil gebruiken voor politieke doeleinden, maar dat is pure speculatie dat zeg ik er maar gelijk bij voordat ik weer wordt verwijderd.

Verder vond ik het nogal een redelijk woke gehalte hebben, met uitspraken als 'mijn moeder is te wit' en nog een aantal zaken die geen recht doen aan de reële verhoudingen in de samenleving.

Doordat je nooit echt betrokken wordt bij de schietpartij blijft het voor mij ook meer een portret van een puber met de bijbehorende problemen.

Zeker nog nooit gehoord van de second amendment to the United States Constitution?

Dan ook maar gelijk het eerste amendement cancelen? Of die dan weer niet want dat komt je niet goed uit?

Primair bedoeld als zelfverdediging ja tegen een tirannieke overheid. Dat zit niet goed bij een tirannieke overheid dus die zullen er alles aan doen om bij iedereen hun geweer weg te halen zodat zij het alleenrecht hebben en de bevolking kan onderdrukken. Dat gaat dus nooit gebeuren in Amerika, wat je ook van dat land en die mensen daar vind.

Die schoolshootings heeft dan ook niets te maken met de overvloed aan geweren maar alles met de mentaliteit. Er zijn genoeg landen waar er miljoenen wapens in het land en bij gezinnen aanwezig zijn, kijk bijvoorbeeld naar Zwitserland, rond de 30%. Maar daar heerst een totaal andere cultuur dus geen schietpartijen op scholen. Het wapen is onpartijdig, het is de persoon die het wapen hanteert.

Mischien niet primair, maar wel degelijk secundair wat de 'founding fathers' ermee bedoelden!

Dus nee, macrobody had het niet ter plekke verzonnen.

Jenna Ortega

Goeie film met een uitmuntende Ortega. Had haar nog niet gezien (Wednesday moet ik nog bezien..) maar moet zeggen dat ze een puike prestatie neerzet. Soms wel beetje afgekeken van Euphoria. Maar film kijkt goed weg, belicht de gevolgen van een traumatische ervaring op school.

Film is uit 2021 zie ik, dus inderdaad is het woke gehalte flink aanwezig... Twee vaders als ouders, Latijns/Amerikaans gezin... daar ontkomen we niet meer aan de komende tijd ben ik bang.

3,5*

Zou het niet vreemd zijn geweest als het personage dat gespeeld wordt door de actrice Jenna Ortega (vader van Mexicaanse afkomst en haar moeder heeft Mexicaans-Puerto-Ricaanse voorouders) twee witte ouders had gehad?

Natuurlijk, maar er had ook gekozen kunnen worden voor een "witte" actrice, bijvoorbeeld. Denk dat je best snapt wat ik bedoel

Maar je zegt toch zelf dat Ortega uitmuntend is? Waarom zouden ze dan voor een andere actrice moeten gaan.

Ik heb de positieve commentaren gelezen,vandaar uit gaande gingen we kijken,,,bohh wat een saaie kinder film,echte tegenvaller geen diepgang..kortom tijdverlies.

De film The Fallout gaat over de middelbare scholiere, Vada. Zij navigeert door de emotionele gevolgen die ze ervaart in de nasleep van een zeer heftige school tragedie. Relaties met haar familie, vrienden en haar kijk op de wereld worden voor altijd veranderd. Het verhaalt speelt zich af in de VS. Vada ontmoet terwijl ze zich in de wc verstopt een meisje en je ziet gedurende de film hoe er een vriendschap tussen de twee opbloeit.

Een stuk dat mij erg aansprak was wanneer ze met haar vader in het bos alle angsten eruit schreeuwt. Ook vond ik het allerlaatste deel goed, als ze een push-melding op haar telefoon krijgt dat er 12 mensen zijn overleden door de schietpartij, waardoor het redelijk verwerkte trauma weer van voor af aan begint. Die boodschap is dan ook wel goed, dit is iets wat altijd een open wond zal blijven.

Sowieso is het thema realistischer dan ooit, want momenteel heb je bijna elke week wel een moordpartij in Amerika.

Ik vond het een erg goede film en als je van dat soort drama´s houd echt een aanrader. Ik ging eigenlijk deze film kijken omdat ik er goede verhalen over heb gehoord en omdat Jenna Ortega erin speelde, maar nu is het mijn lievelingsfilm.

Jenna Ortega is geweldig in dit mooie kleine drama, wat een talent.

Elephant (Film, 2003) van Gus van Sant behandelt een soortgelijk thema van een shooting op school, maar de aanpak is hier helemaal anders. Geen aandacht of perspectief vanuit de daderrol, maar een sereen ingetogen portret van rouwverwerking van de jonge slachtoffers.

Focus ligt hier bij de jonge Vada die de draad terug probeert op te pikken na de traumatische ervaring. Er is veel aandacht voor emoties in deze aparte coming of age. Omwille van de gebeurtenissen is de band met Mia erg sterk en goed uitgewerkt.

Uitstekend acteerwerk en prima plot zonder veel sentimentaliteit, integendeel zelfs. Een film ook met een duidelijk statement, al valt het te betwijfelen of het veel effect heeft in het cowboy gekke Amerika.