Meningen

Dat de film toen een grote impact had in filmland geloof ik graag, de kwaliteit is zeker aanwezig.

Maar dit vind ik wel een film itt een paar anderen uit die jaren die de tand des tijd niet volledig heeft doorstaan. De special effects komen nu echt heel erg nep op me over en de traagheid van de film irriteert me ook wel.

Maar het ontroerende verhaal is nog altijd net zo goed, net als het acteerwerk en de mooie dialogen (ET Phone homeeee). Tel daarbij de schitterende muziek en de mooie wijze van filmen en je hebt ook nu nog een prachtige film. Alleen zie ik er zelf geen eeuwige klassieker in, die anderen wel schijnbaar zien. Net als met de andere alien film van Spielberg, Close encounters of the third kind, die me ook behoorlijk tegenviel.

Toch krijgt onze ruimtereiziger een:

3,5*

Zeer interessante thriller die me goed verrast heeft. Vooraf leek het verhaal me best interessant maar ik vreesde toch voor een teleurstelling. Ik ben niet zon fan van Shia Labeouf tot nu toe. Maar toegeven, ook hij speelde een behoorlijke rol al vond ik hem en ook de vrouw niet uitblinken in acteren.

Je moet het verhaal van deze film niet al te serieus nemen. Ik bekeek de film gewoon als leuke wegkijker en de film is dan behoorlijk geslaagd. Het verhaalconcept van een uit de hand gelopen beveiligings/controle programma van de regering dat zijn eigen wil kreeg is sterk verzonnen en ik vond het hele plot ook sterk uitgewerkt.
De 1e 3 kwartier zijn wat verwarrend, je ziet een hoop maar je vraagt je af wat je nu eigenlijk ziet. Pas na een uurtje wordt het verhaal en het doel van hun missie wat duidelijker en dat was ook beter voor de film want toen vond ik de film pas echt interessant. Neemt niet weg dat het 1e uur me ook goed beviel. Zeker de geweldige achtervolging tussen de FBI en hen was echt de moeite. Gaaf om te zien hoe de electronica hen hielp te ontsnappen.Nou moet ik zeggen dat het op het einde van de film allemaal wel heel erg extreem wordt met een op hol geslagen machine die een grootscheepse aanslag wil gaan plegen op oa de president van Amerika dmv een muziektoon. Het is allemaal vermakelijk maar het is wel erg vergezocht.

Neemt niet weg dat het mij niet stoorde omdat het allemaal erg vermakelijk en bij vlagen gewoon spannend was. Ik vergelijk deze film een beetje met Enemy of the State, ook zon soort film met mensen op de vlucht die niet weten waarvoor waarna later de regering erbij wordt betrokken.

Prima aanrader:

4*

Aardige maar zeker niet briljante topper. Het verhaal was sterk, de uitwerking op sommige momenten zeker niet. Het kwam wat te geforceerd en flauw over soms. Maar ik heb me er zeker mee vermaakt.

3*

Bij Moviemeter was er dus 24 x gestemd en het gemiddelde was 3,75 op 5 sterren, dus je denkt dan dat ie erg leuk is.

Nou, het gemiddelde gaat goed zakken want ik geef een 0,5. Zelden zon waardeloze baggerfilm gezien. Het verhaal leek me wel geinig, zeker ook omdat het een komedie zou zijn. Ik heb werkelijk 0x gelachen, niet 1x zelfs een spierverrekking. Alles is echt zo B, C of D niveau....alles was slechts, zwaar bedroevende ellende. Een film maak je om mensen te plezieren maar ik kan me niet voorstellen dat een normale kijker dit leuk vind...

Mensen, nooit kijken!

0,5 * omdat ik niet lager kan.

Even ter verduidelijking; ik heb de film Earth niet gezien wat een ingekorte versie is van de 11 delige serie Planet Earth die ik wel een tijdje nu in bezit heb en volledig heb gekeken. Ik meen dus dat ik goed kan oordelen over Earth aangezien dat de ingekortte versie dus is.

Om het meteen te zeggen: Ik heb genoten. Ik ben nooit zon natuurfilm kijker maar Planet Earth is uitzonderlijk mooi gevonden. Ik heb ontzettend veel mooie beelden gezien, mooie en aparte dieren voorbij zien komen en prachtige momenten beleefd. Subliem gefilm en een lust voor het oog. Een waterval van een kilometer hoogte, een grote dodelijke haai, de Afrikaanse natuur, de oerwouden, de bergen bij Nepal en ondergrondse grotten: Je noemt het en het zat erin. Bijzonder was dat bepaalde dieren en bepaalde locatie's zijn gefilm waar normaal bijna niet van of bij gefilmd kan worden.

Het was leerzaam en vermakelijk. Soms werd het wel een tikje langdradig bij bepaalde onderwerpen maar het was voordelig dat een aflevering na zon 50 minuten voorbij was. Ik keek er ook nooit meer dan 1 per dag maximaal.

De hele documantaire kan je met Nederlandse en Engelse stem horen. Ik koos voor de laatste met Nederlandse ondertiteling erbij. Het klonk gewoon veel prettig. Nederlands in films en series blijft toch wennen voor me.

Ook de bijpassende muziek was ongelooflijk passend en mooi met de klassieke toontjes die sfeervol waren.

De extra's deden me alleen weinig. De 3 extra afleveringen met commentaren van deskundigen e.d. over de aarde, de dieren en de toekomst en de making off waren aardig maar niet meer dan dat. Ze boeiden me niet geweldig, itt de prachtige documantaire zelf die echt de creme de la crema in dit genre docu is.

4,0*

Toffe roadmovie door de fraaie Amerikaanse natuur heen, waarbij we stoere motorrijders op coole motoren volgen met ''Born to be wild'' dat uit de speakers knalt. Dat sfeertje heeft de film en is gewoon gaaf. Inhoudelijk vind ik de film niet echt briljant, maar wel onderhoudend en zeker vermakelijk genoeg. De film zal een jaar of 50 terug bij de release ongetwijfeld veelbesproken zijn, maar van die heftigheid is natuurlijk anno nu niet zo heel veel meer over. Blijft er gewoon een hele toffe, sfeervolle film over. En leuk om een jonge Jack Nicholson weer eens in beeld te zien.

3,5*

Ik ben bezig om goed gewaardeerde horrortitels uit deze eeuw opnieuw te bekijken en dit weekend heb ik mezelf er toe gezet om Eden Lake een tweede kijkbeurt te geven. Destijds toen ik de film zag vond ik het bijzonder matig en had ik er ook maar twee sterren voor over. Het was zó onrealistisch en vergezocht in mijn ogen. Daar kwam overigens best wel wat commentaar op van mensen die dit wel een erg sterke film vonden.

Nou kijk ik geregeld films opnieuw, maar meestal titels die ik leuk vond in het verleden, maar ook af en toe een film die een tweede kans hoort te krijgen en daar valt Eden Lake wel onder. Het concept is natuurlijk gewoon goed. Een koppeltje die aan het kamperen is en wordt geterroriseerd door een bende jongeren. Wat me wel bevalt aan de film is de sfeer. Die is rauw, beklemmend en best wel ongemakkelijk. De groep jongeren is echt tuig van de richel en behoorlijk intimiderend. Maar heel eerlijk, ik kan nog steeds niet leven met het vervolg van het verhaal. Hoe asociaal en kansloos die lui ook zijn, ze gaan wel heel snel van treiteren over tot keiharde intimidatie, martelingen, moord en klopjachten. En waarom? Geen idee. Het slaat nergens op hoe ze reageren en handelen.

Je krijgt wel enige achtergrondinformatie als je bijvoorbeeld die tokkie-vader thuis ziet komen terwijl Steve in het huis zit en helemaal op het einde merk je ook dat het een ronduit nare familie is, maar dan nog. En waar ik ook nog steeds veel moeite mee heb is dat ze van situatie in situatie belanden. Het is een groot bos, maar telkens vinden ze hen en op het einde slaat het helemaal door als Jenny eerst in een busje met een broer beland, daarna vlucht en dan crasht bij het huis van de terreurfamilie. Ik was op dat moment de aandacht al kwijt, al kan ik het wél waarderen dat de film een heel naar einde kent. Vaak ontsnapt er in dit soort films toch altijd wel iemand, maar nu dus niet.

Maar ik heb er voor nu dit keer wel een voldoende voor over, al is het een hele krappe. Die voldoende is puur voor de sfeer, de locatie en de gore. Scènes in het water of de strontkar waren best spannend, al zijn ze behoorlijk voorspelbaar. Ook mag het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers er wel zijn. De bende deed me weer teveel aan overacting. Overigens was het wel bevredigend dat Jenny die meid op het einde nog overhoop reed, al had ze er uiteindelijk niks aan.

3* (was 2*)

Aardig, maar niet meer dan dat...

Edge of Darkness wil eigenlijk van alles wat zijn. Een thriller, een drama en een actiefilm. Voor alledrie de punten brengt de film eigenlijk te weinig. Alles zit er wel in, maar ik had soms op meer en beter gehoopt.

Zo vond ik de vader-dochter relatie niet boeiend. Gibson leek ook niet heel erg te rouwen na haar dood. Ik had dan liever gezien dat het gewoon een keiharde wraakfilm zou worden. Maar het werd juist een zoektocht naar alles en iedereen wat uiteindelijk steeds dieper in een doofpotaffaire ging. Het plot zelf deed me niet zo heel veel. Dat had allemaal spannender en boeinder kunnen zijn. Tussendoor zaten er aardige actiemomenten in, maar het zijn geen scene's die me lang bij zullen blijven. Oke, de kill op zijn dochter was nog wel best heftig.. Gibson is voor zijn leeftijd nog wel aardig fit moet ik zeggen. Zijn vecht en schietmomenten zagen er nog goed uit. Wel vond ik hem oud geworden zeg! Maar hij blijft wel een prettig acteur.

Prima filmpje om eens een keer te bekijken. Meer niet.

3*

Boeiend filmpje, tevens sterk geacteerd door vooral Hailee Steinfeld en Woody Harrelson. Ik hou wel van zulke coming of age films, helemaal als er iemand in de hoofdrol speelt met personality en charisma. Steinfeld doet het echt keurig in de emotionele scenes rondom haar puberproblemen. De sporadische humor werkte ook goed om de sfeer van de film te versterken.

3,5*

Meer dan uitstekende blockbuster, dat een hele fijne mix van actie, verhaal en humor kent. De film leent duidelijk qua concept van films als Groundhog Day (1993), Starship Troopers (1997) en Minority Report (2002), maar pakt wel de beste elementen uit die films en maakt er een overtuigend geheel van. Je volgt in het begin een laffe Cruise die niet wil vechten, maar dit toch zal moeten. Het hele proces van wakker worden gemaakt door zijn commandant tot aan zijn dood op het strand van Normandië gaat hij keer op keer meemaken, totdat hij beseft dat hij de toekomst kan veranderen door te leren van elke fout die hij maakt.

Het concept is niet nieuw, maar wel boeiend. De actie is goed, het plot blijft boeien (gelukkig versnellen ze zijn dag steeds meer zodat je niet steeds hetzelfde meer ziet) en de actie ziet er flitsend uit. Cruise is ook uitermate op zijn plek in dit soort sci-fi films. Het is niet zijn eerste in dit genre die echt weet te overtuigen. Emily Blunt, leuke meid overigens, doet het ook prima. De chemie tussen haar en Cruise is wel voldoende. Het knalt niet van het scherm af, maar het is oké. Wat ik wel weer een dikke plus vond is de humor. Toch leuk dat de bioscoopzaal regelmatig zat te lachen bij weer een bizarre dood van Cruise. Gelukkig kent hij genoeg zelfspot en blijft de film ondanks een serieus verhaal nog luchtig genoeg.

De film laat wel hier en daar wel dingen schieten. Zo weet Cruise wel altijd wat hij moet doen en is hij al snel weer die stoere held die het wel op gaat lossen. Het einde geeft weer de mogelijkheid tot een vervolg, maar of dat nou positief is? Eigenlijk is het verhaal wel helemaal verteld.

4*

Origineel en erg mooi!

Ik moet bekennen dat ik gisteravond pas voor het eerst in mijn leven deze klassieker heb gekeken. Al jaren wilde ik deze eens kijken, maar er kwam altijd wel wat tussen om de film eens aan te schaffen. Maar nu toch maar eens gedaan.

En ik heb er zeker geen spijt van gekregen. Edward Scissorhands is een modern sprookje geworden waar je van begin tot eind met Edward aan het mee leven bent.
Tim Burton heeft weer eens alle registers opengetrokken en weer de meest fantasierijke zaken losgelaten op een film. Het kasteel van Edward zag er prachtig uit en ook de creatie Edward Scissorhands was subliem gemaakt. De wat donkere sfeer die over de film heen hangt maakt het ook nog eens af. De donkere setting van Edward steekt natuurlijk af tegenover de veel te kleurrijke burgerhuisjes in de woonwijk met allemaal simpele mensen en hun standaard eentonige leven. Mensen die alles van de buren willen weten en schrikken van verandering. Die mentaliteit wordt echt geweldig getoond in de film.

Johnny Depp is werkelijk fantastisch als Edward. Zijn blik, zijn onhandige gedrag, zijn goede hart...alles wordt prachtig weergegeven. Je hebt als kijker al snel enorm veel symphatie voor de onschuldige Edward.
De andere rollen zijn ook uitstekend moet ik zeggen, al zijn enkele rollen wel cliche. zoals het veel te gemene vriendje van de mooie dochter Kim (overigens, een hele leuke 1e ontmoeting tussen Kim en Edward ). Ik moest trouwens wel grijnzen toen ik buurvrouw Helen zag, ook wel bekend als de grofgebekte huishoudster Berta uit Two and a Half Man
Ik heb er de hele film moeite mee gehad dat ze nu eens niet Berta was, haha.

Uiteindelijk is de film wel wat voorspelbaar. Edward blijft moeite houden met de omgang in de buurt dankzij zijn beperkingen en daarna volgt natuurlijk ook nog de romance tussen Edward en Kim, die wordt lastig gevallen door het gemene ex vriendje die dit niet wil accepteren. Het einde is wel weer wat anders dan gedacht. Ik ging uit van een happy end of de dood van Edward. Maar het zit er tussenin. Ergens wel tragisch, dat hij alle resterende jaren alleen heeft uitgezeten in zijn kasteel.

Het is gewoon een hele mooie film geworden. Het plot, de rollen, de sfeer en ook de mooie soundtrack maken hier een topper van.

4*

Helaas heb ik deze film bij toeval gekeken met een groep en helaas waren het verloren minuten. Wat een bagger zeg. Ik hou al eigenlijk niet van Nederlandse films en dit soort meuk toont weer precies aan waarom. Bedroevend acteerwerk, inwisselbaar plotje en gewoon zeer matig als eindproduct.

De enige die me kon bekoren van Bracha van Doesburgh, maar vooral om haar uiterlijk

Al deed ze het als actrice ook wel behoorlijk. De rest van de cast was matig tot zeer beroerd. Die Halina Reijn kan je toch geen actrice noemen? Haha, wat slecht zeg.

Het hele complotverhaaltje was pijnlijk oninteressant. Het leek meer een excuus om de hele film lang mensen wijn te zien drinken hehe. Misschien is het boek onderhoudender dan de film. Het zat allemaal zo vergezocht en onlogisch in elkaar. Dat einde ook op de bouwplaats Tenenkrommend. Ik geef maar niet de minimale score omdat ik Bracha wel leuk vond.

1*

Lekker over the top gaande actie/komedie waarmee ik me prima heb vermaakt.

De special effects moeten in zon film wel in orde zijn en dat waren ze gelukkig ook. De spinnen zagen er gedetailleerd en creapy uit, zoals het hoort. Ze waren misschien wat overdreven gemaakt, maar dat past wel bij deze film.

Gelukkig hebben ze heel wat humor in de film gestopt. Maar goed ook, want zon film hoort zichzelf niet te serieus te nemen. De gekke gast in zijn caravan was dan ook een prettige aanwinst voor de film.

De film is natuurlijk wel erg cliche, maar ik heb me er niet aan gestoord.

3,5*

Eight Grade is de puberversie van The Office UK geworden, zoveel extreem pijnlijke en bijna onkijkbaar gênante situaties zitten er in. Zo’n beetje de helft van de tijd wil je je hoofd wegdraaien en hopen dat het snel voorbij is.

Uiteraard is dit de bedoeling bij deze tragi-komedie over een opgroeiend jong meisje die online heel wijs is, maar in het echte leven tegen muren op loopt en sociaal heel ongemakkelijk is. Dat levert echt moeilijk kijkbare stukken op, zoals de poolparty waar ze eigenlijk niet hoort te zijn (de ongemakkelijke rillingen lopen over je rug als ze in haar badpak naar buiten komt...), maar ook de dialoog met klasgenoot Aiden onder de tafel op school tijdens een schietoefening. Of haar bedankje aan de verwaande mooie meisjes na het eerder genoemde zwemfeestje. Maar het is vermoedelijk wel allemaal vrij realistisch en sowieso enorm sterk geacteerd. Elsie Fisher is fantastisch in haar rol. Ze speelt geen onzeker meisje, ze ís het gewoon. Ook fijn dat hier gewoon iemand goed is gecast. Ze is verre van perfect, ook qua uiterlijk niet met acne en geen volslank figuur. Het maakt het allemaal heel geloofwaardig.

Wel had ik lange tijd moeite om veel empathie voor Kayla te krijgen, omdat ze nou weinig sympathiek deed tegen bijvoorbeeld haar vader. Ik begrijp dat pubers in hun eigen wereldje leven, maar met oordopjes in eten met je vader is gewoon onbeschoft. Net als hem constant afsnauwen. Ik was als puber ook eigenwijs en ongetwijfeld vaak irritant, maar ik hield toch wel een bepaald respect richting mijn ouders. Kan me ook niet voorstellen dat ouders dat gedrag echt accepteren. Wel dat je op die leeftijd afstand neemt, maar dit ging verder. Het voelde ook ongemakkelijk, omdat haar vader een lief en betrokken persoon is. Maar uiteraard draait ze bij. De laatste scène met beiden in de tuin met het verbranden van haar spullen vond ik wel weer ontroerend en passend. Dat was niet te klef of sentimenteel, maar precies goed. Deze regisseur raakte sowieso met een aantal stukken wel de juiste snaar. De auto-scène was er ook zo eentje, ijzersterk opgebouwd.

Nou vind ik de film geen meesterwerk, want er zitten natuurlijk genoeg clichés in, zowel qua gebeurtenissen als personages en ik heb meer hele goede coming-of-age films gezien waardoor ik een echt topcijfer niet helemaal nodig vind. Wel echt een aanrader.

3,5*

Visueel erg mooi gemaakte film met weinig inhoud en ziel. Het duurt met twee uur speeltijd ook gewoon te lang, want halverwege had ik het al wel weer gezien. De film lijkt ook niet goed te weten welke toon ze willen hebben. Dan weer grappig, dan weer emotioneel, dan weer vol actie. Het is een mengsel geworden dat nergens echt mee slaagt. Ik ken het bronmateriaal overigens niet, dus geen idee hoe waarheidsgetrouw dit is verfilmd.

2,5*

Stop een mooie (bekende) vrouw in een strak pakje, laat haar met wat wapens vechten en we hebben een geslaagde film dachten de makers.

Not!

Wat een stompzinnige film met een totaal ongeloofwaardig, dom en vervelend verhaal. Nergens wist de film met een minuutje te boeien en dat kwam naast het verhaal ook door het wel erg karige acteerwerk. Please...waarom maken ze zon wangedrocht?

0,5*

Het is spijtig, maar Pixar is een typische Disney-studio geworden. Dat betekent meer kwantiteit dan kwaliteit en het moet zeker geschikt zijn voor alles en iedereen. Nou moet ik zeggen dat de wokefactor nog meevalt hier. Laat ik het zo zeggen, niet al te storend, maar het is jammer dat Disney het wel in al hun producten aan het proppen is. Het probleem van Elemental is gewoon dat het ondanks een origineel concept behoorlijk standaard en niet vernieuwend is. Ik hou van Pixar, maar dan wel het oude bedrijf dat me liet genieten van heerlijke en originele werken als Toy Story, Finding Nemo, Up, Wall-E en Inside Out. Films die me emotioneel raakten. Eenzaamheid, opgroeien, je passie uit willen voeren, het waren mooie thema's.

Elemental dramt een beetje problematieken door een kinderverhaal heen en maakt er ook nog een love-story van met een onmogelijke liefde. We snappen het nu wel, Pixar. Ik denk dat kinderen hier meer van zullen genieten dan oudere kijkers. Het is geen troep, maar het is middelmaat. Wel mooi geanimeerde middelmaat, maar het Pixar dat we allemaal kenden is er al heel lang niet meer.

Kleine 3*

Een film die me nog lang zal bijblijven.

Elephant is een erg boeiende en sterke film geworden. Je volgt de laatste uren voor een grote shoot-out op een Amerikaanse highschool. Het is een normale dag en je volgt normale leerlingen. Je hebt een paar meiden die hun eten graag uitkotsen, je ziet een meisje dat een gepest buitenbeentje is, je ziet een jongen wiens vader een drankprobleem heeft en ga maar door. Eigenlijk gebeurt er lange tijd heel weinig in de film, maar het blijft enorm boeien omdat je weet wat er gaat gebeuren.

Na een tijdje zie je bepaalde scenes vaker terugkeren, maar dan vanuit ander perspectief. Zoiets is niet de eerste keer dat je het ziet in een film, maar het weet zo wel de aandacht vast te houden. Gus van Sant heeft een aantal prachtige, uitgerekte shots in de film zitten die visueel prachtig zijn.

Uiteindelijk gaat het dan volledig mis en volg je de daders tijdens hun shoot-out. Bijzonder heftig en kil hoe dit getoond werd. Je ziet een deel van de tieners die je volgde aan hun einde komen op een hele tragische manier. Het wordt niet spektaculair getoond, wat denk ik de beste keuze was omdat het zo nog triester overkomt. Wat me wel stoorde aan de shoot-out was dat het qua massale paniek wel wat tegenviel. Je zou toch massa hysterie verwachten? En dan heb je ook nog die donkere jongen Benny die zonder angst lekker door de school loopt. Belachelijk stukje en niet raar dat hij afgeknald werd. De pure angst had van Sant wel beter mogen vertonen. Wat wel goed overkomt is hoe zinloos al dit geweld is en hoeveel pech een leerling kan hebben. Als je terugdenkt aan wat alle leerlingen die je volgde die dag deden, dan weet je dat een stel zich had kunnen redden als ze die dag een andere keuze hadden gemaakt. Erg triest.

Verder vond ik het ook wat jammers dat de 2 daders wat clichematig zijn neergezet. Ik had eigenlijk niks willen weten van hun motieven. Het kwam toch weer neer op Nazi invloeden, computerspellen en gepest worden. Beetje standaard helaas.
Maar dit zijn details op verder een behoorlijk indrukwekkende film.

4*

Nog nooit gezien, dus zo nu in de dagen voor kerst wel een goed moment om het wel eens te proberen. Elf is volgens mij in Amerika wel echt een kerstklassiekertje, maar volgens mij sloeg deze film in Europa heel wat minder aan. Het verschil in de scores op bijvoorbeeld IMDb (een 7) en hier op Moviemeter (2,72, wat op de schaal van 10 nog onder de 5,5 zit) valt dan ook best op.

Ik ben niet zo van de kerstfilms, die zijn me vaak te mierzoet of enorm flauw. Kort geleden ook How the grinch stole christmas gezien. Ik wilde zo halverwege de film mijn ogen met een mes uitsteken, zo afschuwelijk ongrappig was die Jim Carrey. Ik kan die man ook maar zelden pruimen. Om een bruggetje naar deze film te maken, hier speelt Will Ferrell de hoofdrol en ondanks dat ik me goed voor kan stellen dat massa's mensen zijn films haten heb ik dat helemaal niet. Ik hou van die man zijn humor. Lekker droog, lomp en vaak heerlijk kinderachtig. Om films als Ron Burgundy en Step Brothers kan ik echt ontzettend lachen. Maar ten tijden van Elf moest de filmcarrière van Ferrell nog een beetje opstarten en dat zie je gewoon, want Elf is veel te braaf voor zijn lompigheid. Ik dacht na een kwartiertje ook dat het wel eens een draak van een film kon worden, maar zo in de stad werd het vlot leuker. Zeker het eerste uur is sterk, met een wereldvreemde Ferrell. Daar is hij wel op zijn best. Richting het einde wordt het allemaal veel te zoetsappig en voorspelbaar. Gelukkig is er nog wel Zooey Deschanel. My god, wat een schatje. Ik viel dik 10 jaar geleden al als een blok voor haar na het zien van 500 Days of summer en ook in New Girl is ze leuk. Ze is hier 23 jaar en echt enorm cute met haar kerstpakje of als ze op het einde begint te zingen. Prima tegenspeelster voor Ferrell. Net als James Caan, die als norse workaholic ook prima overtuigt.

Elf is nou geen film die ik de komende 10 jaar nog perse moet zien, maar het is wel een film die ik probleemloos kan bekijken zonder me te irriteren. En da's best goed al voor een kerstfilm.

3*

Nou, best wel heel laag gewaardeerd terwijl ik hem best geinig vond. Best een aardige actiefilm met terroristen. Het acteerwerk valt dan vies tegen, maar er zit best leuke actie in en het verhaal vond ik ook zo slecht niet...

Kleine onvoldoende dus maar er zijn veel slechtere films in dit genre.

2,5*

Gezien alle media-aandacht destijds had ik best wel interesse om de film snel te zien, maar het gebeurde niet. Wel afgelopen week eens kunnen zien, maar uiteindelijk had ik er veel meer van verwacht. De film duurt vrij lang, met een relatief laag tempo en niet al te veel interesse gebeurtenissen. Huppert is wel erg goed in haar rol en de hand van Verhoeven valt qua stijl zeker wel terug te zien, maar hij heeft ze in zijn loopbaan wel beter gemaakt. Dat het geen wraakfilm zou worden wist ik, maar wat dan wel wist ik weer niet.

En eigenlijk wist ik het na afloop nog steeds niet. Beetje een mix van drama, psychologie en zwartgallige humor, maar het wist me niet te pakken. Je blijft afstand voelen met Huppers personage en veel sympathie wekte niemand op. Ook vond ik wat verhaallijnen zoals met het gamedesign (overigens ontzettend lelijk, alsof we een game van 10 jaar terug zagen) en de donker getinte baby niet echt sterk. Ook waren de keuzes die gemaakt werden door Huppert gewoon lastig te volgen. Alles bij elkaar is het wel een voldoende, maar meer ook niet. Opvallend dat deze Elle internationaal prijzen heeft gewonnen. Kan niks bedenken wat hier prijswaardig aan is. Huppert was goed, maar ook weer niet onvergetelijk.

3*

Prima film die alleen niet heel pakkend is. Elvis als persoon en als zanger is zo'n beetje onsterfelijk, over 100 jaar luisteren we nog naar hem. Zijn stijl en muziek is vrij uniek en op dat vlak kon deze film ook niet teleurstellen. Dat is gelukkig ook niet gebeurd. Zo'n beetje elke grote hit komt wel terug en het is heerlijk om er naar te luisteren, ook als een ander het zingt. Elvis behoort toch wel in het rijtje grootste artiesten aller tijden, met Freddie Mercury, Michael Jackson en ik vergeet er dan vast nog wel een of twee.

Maar de film voelt wat afstandelijk. We bekijken Elvis hier ook vooral uit het perspectief van Colonel Tom Parker, de Nederlandse begeleider van Elvis die vooral aan Elvis wilde verdienen en hem uit heeft geperst tot hij zo ongeveer bezweek. Best een goede rol van Tom Hanks, al was het ook wel een tikkeltje karikatuur. We zien vanuit zijn ogen de opkomst en de topjaren van Elvis, gespeeld door de vrij onbekende Austin Butler die misschien wel de rol van zijn leven mag spelen. Hij zet Elvis erg sterk neer, alleen qua uiterlijk vind ik hem er weinig op lijken. Maar de maniertjes, de optredens...uitstekend. Het is net niet van het niveau Rami Malek in Bohemian Rhapsody, maar je hebt wel het idee dat je naar The King kijkt. Jammer dat de film vooral visueel heel aantrekkelijk is met veel flitsende kleuren (Vegas!) en tof camerawerk, maar dat Elvis zijn levensverhaal me emotioneel niet zo veel deed. Op het begin na zie je weinig van zijn familie terug, zijn relatie met Priscilla is vrij vlak tot ze plots bij hem vertrekt en ook had ik veel meer confrontaties tussen Elvis en de Colonel willen zien. De scène waarin hij hem tijdens een live optreden ontslaat vond ik goed, maar ik had op meer gehoopt.

En wat ik ook jammer vind is dat ze de laatste fase van Elvis zijn leven skippen. Je hoort hem nog klagen dat hij bijna 40 is en kort daarna krijg je al tekst in beeld dat hij op 42-jarige leeftijd overleden is. Je ziet hem wel medicatie gebruiken, maar de film breekt wel abrupt af en dat had niet gehoeven want met een ruime 2,5 uur speeltijd had je tijd genoeg voor alles. De film duurde me ook wel echt te lang, half uurtje korter was beter geweest. Juist omdat het me emotioneel niet zo raakte als in bv Bohemian Rhapsody kent de film hier teveel herhaling en te weinig is er toegewerkt naar iets groots. Ik denk wel dat deze film een goed beeld weer geeft hoe Elvis destijds was en hoe hij is geleefd en lichamelijk is gesloopt. Zo'n pretje lijkt me zo'n opgejaagd leven niet. Uitstekende film, maar het had nog beter gekund.

3,5*

Boeiende maar wel veel te lange docu over Elvis, een van de grootste artiesten aller tijden. Ik wist globaal wel het nodige van hem, maar zo'n verhaal als deze gaat ook dieper in op de details en dat is wel de moeite. Maar het wil niet de gehele speelduur even boeiend zijn, zeker part 1 had wel wat tempo kunnen gebruiken. Ik vind Elvis interessanter in zijn latere fase waar hij doorkreeg dat hij rotzooi aan het maken was en er iets aan wilde doen, maar dat zal persoonlijk zijn. Prime kijkvoer.

3,5*

Neill Blomkamp heeft veel talent als regisseur, dat mag je toch wel zeggen na zijn 2 films te hebben gezien. District 9 was al een pakkende film en deze Elysium weet dat ook te doen. Je merkt ook goed aan de stijl van filmen en aan de film van de film dat dit van dezelfde maker af is gekomen. Niks mis mee overigens. District 9 is overigens wel de betere film, want Elysium wist me na een flitsend en sterk begin een stuk minder te pakken. Pas richting het slot kwam dat weer echt terug. Ik had graag meer van deze wereld willen zien, maar het werd in het middenstuk te weinig gedaan.

Het was gelukkig door de knappe effecten wel de hele film lang genieten van fraaie beelden. Neem de robots, die er overtuigend gemaakt uitzagen. Ook het camerawerk was flitsend en leverde veel mooie beelden op. Helaas waren de hoofdrollen van wisselend niveau. Matt Damon was prima, maar bijvoorbeeld Jodie Foster heeft toch wel eens betere rollen gespeeld.

Uiteindelijk is het een vermakelijke film geworden die het meeste teert op de beelden. Op zich geen probleem, maar er had meer in kunnen zitten.

3*

Voor Disney een vrij luchtige film, wat toch wel positief genoemd mag worden bij deze film. Maar ik zie hier in de recensies wel heel hoge cijfers staan. Die kan ik weer niet echt plaatsen, want de film ontstijgt in mijn ogen de grote middelmaat van tekenfilms niet, al heb ik me wel goed vermaakt. Prima stemmencast, leuke beelden en bij vlagen best leuke humor. Wel prettig dat dit eens een keer geen Disneyfilm verpakt als halve musical was.

3*

Op zich een hele degelijke Spielberg film, die zoals bij al zijn titels tot in de puntjes verzorgd is qua camerawerk, beeld, geluid, soundtrack en emotionele impact. Maar tegelijk vind ik Empire of the Sun ook wat afstandelijk en doordat het door de ogen van een Brits kind wordt bekeken wat onrealistisch en relatief vriendelijk voor een oorlogsverhaal, terwijl het zich afspeelt op de meest nare plekken. Dit is een keuze die Spielberg maakt, maar die voor mij wat minder uit weet te pakken. Als avonturenfilm is dit beter geslaagd.

3*

Haha, best genoten van deze film. Komt natuurlijk doordat ik jaren in een supermarkt heb gewerkt. Kreeg wat flashbacks bij sommige scene's hehe.

Het idee is natuurlijk best geinig in deze film. Daarnaast zijn de karakters lekker stereotype neergezet: Het domme, knappe blondje, de overdreven klootzak en de supersymphatieke goedzak. Maar ach, als de film maar leuk is. Het is allemaal onschuldige maar wel vermakelijke humor. Je weet hoe ie afloopt maar je kijkt toch doordat het met een knipoog allemaal is gemaakt.

Ik vond ook een pluspunt dat de bijpersonen ook grappig waren.

En ondanks Jessica Simpson geloof ik zo dom als hooi is, vind ik haar wel een prachtige vrouw. Snap best dat je daar moeite voor doet

3*

Ik had vandaag een dagje vrij en na het doen van wat inkopen ook maar even de bioscoop in de buurt bezocht. Jammer genoeg is er niet al te veel aanbod wat ik momenteel leuk vind, dus maar voor Encanto gegaan, uiteraard wel met de originele stemmen. Niet echt een film waar ik naar uit heb gekeken, het oogde zeer standaard.

Jammer genoeg zat ik er niet naast. Ik vond dit echt slaapverwekkend suf. Om wel ook positief te doen: visueel is de film ontzettend knap gemaakt, met veel kleur en mooie locaties. Het deed me wat denken aan de Pixarfilm Coco, met dat sfeertje. Ook de soundtrack en de stemmen waren prima geregeld.

Maar je kijkt een film toch om vermaakt te worden en dat was hier niet. De pakweg twee uur film voelde voor mij als het dubbele. We volgen Mirabel Madrigal, een meisje van de Madrigal-familie. Dat is nogal belangrijk, want de hele familie is extreem hecht en een eenheid. Iedereen heeft een eigen magische gave, behalve Mirabel en dat doet haar een buitenbeentje voelen. Nouja, dit klinkt al niet boeiend en dat is het ook niet. De film werkt nooit toe naar iets spannends of emotioneels. De personages zijn ook maar karig uitgewerkt, behalve de grootmoeder dan. Haar verleden is belangrijk, maar de overige rollen waren vooral opvulling. Mirabel zelf is weer zo'n pittige moderne powervrouw, ook weer een hele oninteressante rol maar dit soort personages moeten en zullen we opgedrongen krijgen. En dat ze allemaal constant hele middelmatige liedjes aan het zingen waren hielp ook bepaald niet mee. Echt hele saaie, nietszeggende nummers.

Wat ik vooral bij Encanto mis is dat het extreem standaard is. Ik mis de tijd dat Disney en dan vooral Pixar voorop unieke titels af wisten te leveren met een eenzaam robotje, levend speelgoed, een kokende rat of een lading levende emoties in het hoofd van een pubermeisje. En ook Disney heeft wel originele dingen afgeleverd, zoals een verhaal over leeuwen of een zeemeermin. Maar hier volgen we gewoon een groep saaie mensen. Dit is wat me al een jaar of 10 aan Disney stoort, er is nauwelijks nog magie en creativiteit aanwezig in hun verhalen. De films worden steeds mooier geanimeerd, maar niet beter geschreven. Ik wil eigenlijk geen verhalen over echte mensen, maar over creatieve dingen als eerder genoemde dingen. Maar voor wie dit dan wel is weet ik ook niet, want het is ook nauwelijks grappig. Ik kan me niet voorstellen dat een kind hier meer plezier aan weet te beleven. Bij Disneypersonages die me voor altijd bij zullen blijven denk je aan Timon & Pumbaa of Sebastian de krab. Encanto is op dat vlak gewoon enorm bleekjes.

Minimale voldoende, bijna geheel voor de productie-value.

3*

Between your faith and my Glock nine millimeter, I'll take the Glock.

Gister maar eens End of Days herkeken. Ben de laatste periode bezig de oude Schwarzenegger films te herzien.
End of Days vond ik vroeger erg tof en het is fijn te zien dat ik hem vandaag de dag ook nog leuk vind.

Het thema van de film spreekt me namelijk erg aan. Zaken als Satan, het occulte, het einde ter tijden...allemaal erg boeiend. Gelukkig wordt het allemaal niet overdreven en blijft de film vooral een aardige actie-thriller met een goede Schwarzenegger.
De film kent een goede introductie van het plot en ook de introductie van Jericho is een goede. Niet lang daarna zit hij tot in zijn nek in dit Satans verhaal en kan hij de held worden. Want dat vind ik toch altijd de leukste Schwarzenegger films; waar hij gewoon de beuk erin gooit, toffe oneliners erbij heeft en iedereen slaag geeft.
Dit zie je grotendeels ook in End of Days, al is Arnolds karakter wel een karakter die ook vooral zichzelf moet overwinnen. Niet dat zijn plot met een dode vrouw en kind waarna hij verslaafd raakt erg origineel is, maar het is wel prima uitgewerkt.

Ook prima uitgewerkt is de actie. Er zit genoeg geweld in, vaak verpakt in een occult sausje. Zo vond ik de scene waarin de man zonder tong aan het plafond is gekruisigd nog steeds hard. Of de scene in de kerk waar Satan plots verschijnt en alle geestelijken afslacht. Ook best heavy. Het einde in de kerk was ook goed gedaan. Spannend, onheilspellend...De shootouts tussen Jericho en Satan (overigens een overtuigende rol van Gabriel Byrne) kijken ook lekker weg. Niet altijd even origineel, wel leuk! Dit wordt getoond met overtuigende effecten. Niet alles was even goed getoond, maar het zag er niet slecht uit.

Wat me wel stoort is die latijnse muziek die je steeds hoort bij het verschijnen van Satan. Het ging me een beetje op mijn zenuwen werken. Vroeger stoorde dat schijnbaar niet zo, tegenwoordig wel. Eerder irritant als sfeerverhogend.

End of Days is niet het beste werk van Schwarzenegger, maar het is zeker vermakelijk en regelmatig ook spannend. Het is weer eens wat anders dan wat Schwarzenegger heeft gemaakt aan films.

3,5* (0,5* verlaging)

Onderhoudende, maar tevens wat rommelige film.

Het is allemaal bepaald niet nieuw, een film bekeken vanuit handcamera perspectief, maar het past wel bij deze End of Watch. Jammer alleen dat het allemaal wat rommelig is gedaan qua plot, want een echt verhaal ontbreekt in deze film. Het zijn meer een hoop kleine verhalen die samen laten zien dat de 2 agenten een hele hechte band hebben. Gelukkig acteren zowel Gyllenhaal als Peña uitstekend, waardoor de film wel constant boeiend blijft, ook al doen ze constant vrij clichématige dingen. Het einde was wat overdreven dramatisch, misschien was het ook mooier geweest als beiden dood waren gegaan, als broeders die ten onder gingen in hun strijd tegen de misdaad. Prima vermaak, als je niks bijzonders verwacht.

3,5*