Meningen

Vreselijk mooi!

Hachiko: A Dog's story. Nog nooit van gehoord, maar soms kom je bij toeval een prachtige film tegen. Vanaf de eerste tot de laatste minuut weet de film me te ontroeren met de vreselijk lieve hond Hachiko en zijn band met zijn baasje die al net zo dol op hem is. Lange tijd is het een fijne feel good film, maar na de dood van Richard Gere wordt dit een zielig, tragisch verhaal over de onvoorwaardelijke trouw van een hond aan zijn baas. Schitterend! Ondanks dat de film redelijk traag verloopt blijft de film tot het einde toe boeien. Zijn terugkerende zit op het stenen muurtje voor het station is ontroerend. Ook mooi vond ik dat de oude kennissen en vrienden van zijn baasje zo goed voor hem bleven zorgen. Ik krijg niet snel vochtige ogen tijdens het kijken van een film, maar op het einde gebeurde dit toch wel een beetje als zijn vrouw terugkeert naar haar woonplaats. Mooie scene bij het graf en al helemaal als zij Hachiko weer ontmoet. Het einde met Hachiko's dood is tegelijk triest als mooi. Nu kan hij misschien zijn baas weer terugzien...

Dankzij prima acteerwerk van mens en dier en de schitterende soundtrack is dit een heerlijk sentimentaal drama geworden. Ik zou er bijna een hond van gaan halen

4*

In peace, sons bury their fathers. In war, fathers bury their sons.

Lekker hoor, om zo half november nog eens mijn beste film van 2016 vermoedelijk te zien. En dat terwijl ik geloof ik niet eens de trailer heb gezien en puur ben afgegaan op de erg lovende reviews. En zij hebben gelukkig gelijk, want dit is de beste ''oorlogservaring'' sinds Saving Private Ryan.

Hacksaw Ridge draait zoals bekend om Desmond T. Doss, een jongen die van huis uit erg gelovig is en daardoor weigert om iemand te doden, iets wat nogal belangrijk is tijdens een oorlog als je in het leger gaat. Zijn verhaal is opgedeeld in 3 fases; zijn achtergrond, zijn training en de uitvoering in Japan waar de meest waanzinnige oorlogstaferelen voor zijn ogen gebeuren. Het is vrij knap van Mel Gibson dat hij in de eerste twee fases een vrij clichématig verhaal op zo'n boeiende manier vertelt dat het me helemaal niet uitmaakt dat ik alles al eens eerder in andere films heb gezien. Zijn familieverhaal (waarbij de rol van zijn vader erg goed is), zijn date met de erg leuke Teresa Palmer en zijn training waarbij hij afgebeuld wordt door een verrassend sterke Vince Vaugh en waar zijn collega's hem vernederen omdat ze niet snappen dat iemand niet wil schieten zijn allemaal momenten die niet nieuw zijn, maar wel prima vertoond worden, mede ook door erg overtuigend acteerwerk van Andrew Garfield. Ik leefde met hem mee en ook al ben ik totaal niet gelovig, ik kon zijn beweegredenen wel begrijpen. De film neemt ruim de tijd om zijn verhaal op een boeiende wijze aan de kijker te tonen.

En dan breekt het derde deel van de film aan; het meest waanzinnige stukje oorlog op een scherm sinds ik Saving Private Ryan in de jaren 90 voor het eerst zag. Het bloed, de ledematen, darmen en de ellende komt keihard op je af in een verziekend hoog tempo. Zeer indrukwekkend en Mel Gibson toont maar weer eens hoe goed hij als regisseur is op dit gebied. Het is soms ronduit pijnlijk om naar te kijken, ook als er vlammenwerpers bij komen. Zoiets intens heb ik sinds die beruchte Normandië-landing van SPR niet meer gezien.

Maar Gibson weet ook op de juiste momenten gas terug te nemen om het verhaal van Doss te vertellen, die absoluut hele heldhaftige dingen heeft gedaan. Maar de film slaat nooit door in opzichtige heldenervaring, zoals Clint Eastwood dat recent met American Sniper en Sully wel heeft gedaan. Gibson kiest voor een ingetogen benadering, wat ik fijner vind, al is het erg mooi dat de pelotoncollega's wel aan hem dank betuigen en hun ongelijk toegeven. Dat voelde toch wel als een fijne gerechtigheid. Net als de afsluiter met de echte veteranen van destijds die aan het woord komen over de echte Desmond Doss, op een wijze zoals Band of Brothers ooit ook deed met de Easy Company. Stijlvol om zo te eindigen.

Hacksaw Ridge zal wel niet bij iedereen in de smaak vallen door het wat clichématige verhaal of het overdreven aanwezige geloof, maar als je je daar niet aan zal storen heb je echt een fenomenale film te pakken die je absoluut in de bioscoop moet kijken dankzij een aantal enorm intense scenes.

4,5*

Om te huilen zo slecht. Het leek nergens op, het sloeg nergens op en het was enorm slecht gemaakt, gefilmd en uitgevoerd. Wat een onzin.

0,5*

Ik ben altijd wel te porren voor een leuke coming of age film, maar ze lijken toch ook wel geregeld erg op elkaar, waardoor ik best kritisch oordeel. The half of it doet eigenlijk niks fout, maar blinkt ook nergens in uit. Daarvoor is het allemaal te voorspelbaar en zijn de personages niet likable genoeg. Maar zoals gezegd, ik vond het nog wel genoeg voor een avondje vermaak. De highschoolsfeer bevalt me bijna altijd wel in dit soort verhalen en Ellie als muurbloempje is geen slechte hoofdrolspeelster. Haar vreemde band met haar vader, haar lesbische gedachten. Best goed gedaan. Ik vond dat slot in de kerk wel wat ongemakkelijk, maar ergens ook wel mooi. Fijn dat de film ook een beetje het einde open laat, daar had ik normaal gesproken toch wel een happy end tussen de beide dames verwacht. Nu laten ze het open en dat is best wel goed. Ik zou de mensen die dit een aardige film vonden films als La vie d'Adele en Fucking Amal aanraden. Dat zijn wel echt flink betere films in dit genre.

3*

Best grappig, ondanks dat het allemaal voorspelbare hap is.

Hall Pass brengt niks nieuws, maar weet wel te vermaken. De film kent een aantal erg leuke momenten. Ik moest vooral lachen om het feit dat iedereen bij het bezoekje Rick en Fred kon horen praten. Ook de arrestatie na het masturberen en de naakte neger vond ik grappig.

Daartegen staat wel een erg voorspelbaar verhaaltje over de hall pass. Het was een vrijbrief om helemaal los te gaan a la The Hangover, maar het bleef grotendeels best braaf en uiteraard houden ze allemaal enorm van hun vrouw. Wow, surprise.

Owen Wilson heeft wel leukere films gemaakt, maar deze is overall best goed te kijken hoor. Bij vlagen toch best hilarisch door alle flauwekul.

Ruime 3*

Death has come to your little town, Sheriff.

Gisteravond dan ook eens Halloween op het grote bioscoopscherm bekeken. Die kans laat ik niet lopen, ook al kijk ik zulke films liever thuis doordat het bioscooppubliek bij horrorfilms vaak bijzonder irritant is. Ook nu teveel gelach en gepraat bij momenten dat je gewoon stil moet zijn (dat moet je eigenlijk altijd in de bios, maar bij horror al helemaal), maar er viel nog wel mee te leven. De klassieker Halloween zo kunnen bekijken maakte dat wel goed en het is tevens een goede opfrisser voor de naderende nieuwe Halloween-film die direct op deze titel aan zal sluiten.

Nog altijd staat de film als een huis, zeker qua sfeer en opbouwende spanning. Michael Myers is de ultieme psychopaat. Je kent hem nauwelijks, je weet zijn achtergrondverhaal niet, je vraagt je af waarom hij is gaan moorden. Je krijgt er ook geen antwoorden op, iets wat me wel bevalt want het mysterieuze maakt het juist interessant. Het zorgt er ieder geval voor dat hij behoorlijk emotieloos en naargeestig overkomt in de scènes dat hij zijn gang gaat.

Maar ik moet toch ook wel een paar minpunten benoemen. Zo is zijn ontsnapping uit de inrichting vrij idioot, alsof je zo'n extreem gevaarlijke moordenaar op zo'n zwakke manier bewaakt dat hij na wat gedoe zo met een auto weg kan rijden. Ook vind ik dat de film een wat te lange aanloop neemt richting de rentree en het moorden van Myers in zijn oude stadje. Ik had liever wat eerder Laurie met Michael in confrontatie willen zien komen. En ontzettend veel schade richt hij ook nog niet aan, zeker vergeleken met latere films zijn zijn moorden nog redelijk braafjes. En als dan het moment er is dat hij achter Laurie aan gaat, is daar Dr. Loomis om hem direct af te schieten. Diezelfde Dr. Loomis die wel erg weinig te doen had de hele film en vooral een beetje als lulletje overal doelloos rond zoekt. Wel een mooie, iconische rol trouwens, maar dan is dan vooral over de gehele Halloween-reeks bekeken.

Het was ieder geval tof om dit op groot scherm te zien. Jamie Lee Curtis is wel dé scream queen van de horrorwereld met haar rol als Laurie Strode en de beklemmende themesong blijft ook 40 jaar na dato nog heerlijk om te horen. De film is niet perfect, maar wel een van de belangrijkste horrorfilms ooit gemaakt.

4* blijven staan.

En toen was het gister 31 oktober, Halloween. Wat is dan gepaster om eens te kijken dan een Halloween-film? Ik heb ze allemaal gezien en het origineel een jaar of twee terug nog, dus die blijft eventjes in de kast staan. Het werd tijd om na dik 10 jaar de versie van Rob Zombie eens een herkansing te geven. Want zo mag ik het wel noemen, gezien mijn 1,5* score die ik er destijds aan had gegeven. De film irriteerde me destijds gigantisch en was een vreselijk slechte reboot.

Ik hoopte dan gister toch dat mijn smaak een tikje zou zijn aangepast, zodat ik er nu wel van zou kunnen genieten. Het klinkt immers niet eens slecht, een Halloween versie die gruwelijker en realistischer dan ooit is qua geweld, het handelsmerk van Rob Zombie. Jammer dat zelfs het geweld geen zak aan is om te bekijken, maar daar kom ik later op terug. Wat me vooral net als 10 jaar geleden gruwelijk stoort is hoe weinig Zombie snapt van de originele Halloween. Die film draait om het mysterie van Michael Myers, om spanning, om sfeer. De franchise kwam in 2007 terecht bij een man die zijn films bouwt rondom shock en rock. Het past niet, het werkt niet.

Het grootste minpunt is gewoon al het eerste deel van de film, dat alle mystiek rondom Myers weg neemt en hem menselijk maakt. Wil ik niet. Michael Myers moet een afschuwelijke moordenaar zonder gevoel zijn en hoe hij dat werd is onbelangrijk. Maar ja, hier krijg je bijna enig medelijden met hem. Een alcoholische lul van een stiefvader, een nare zus, een strippende moeder, gepest op school. Ik vraag me af wat Zombie hier dan mee wil bereiken. Moeten we medelijden krijgen? Heel ongepast en daarnaast ook wel vreselijk clichématig allemaal. En dan heb je ook nog de transformatie van een zielig kind naar een beer van een reus van een kerel die maskertjes in elkaar plakt. Er zitten ook echt debiele stukken in rondom zijn tijd in de inrichting. Neem die zuster die even op hem moet passen en hem beledigde en met de rug naar hem toe ging zitten. Waarom? Of die twee rednecks die in de cel van Myers seks met een vrouw willen en dan schijnbaar even vergeten dat er een gigantische moordmachine aan een tafeltje zit te knutselen. Het slaat nergens op en Myers zijn ontsnapping voelde dan ook gewoon lame.

En dan verwacht je dat in het tweede deel van de film wat meer die oude Halloween-sfeer komt als Myers eindelijk kan gaan moorden. Maar dat valt ook vies tegen, want alles is veel te donker, rommelig en schokkend in beeld zodat je eigenlijk nauwelijks wat ziet. Ook constant die vervelend misplaatste rockmuziek erbij werkt ook bepaald niet sfeer verhogend. En personages als Laurie, ooit zo goed vertolkt door Jamie Lee Curtis, zijn hier zo inhoudsloos en nietszeggend dat enige binding ontbreekt. Het boeide me niet of ze dood zou gaan of niet. Ook Dr. Loomis spreekt me hier niet aan, beetje een vieze oude kerel nu. Er is geen spanningsboog, er zijn geen ongemakkelijke situaties en daardoor kan niemand shinen, zelfs Myers niet. Het enige wat ik tof vond is zijn masker, die hier wel echt heerlijk viezig is.

Deze Rob Zombie reboot is gewoon zonde van de tijd en geld geweest. Halloweenfans doe je er vermoedelijk geen plezier mee en Zombie heeft ook wel eens betere werken afgeleverd, al ben ik zeker geen fan van zijn stijl. Al zijn films voelen leeg aan. Ik ga dit weekend ook nog zijn tweede Halloweenfilm een herkansing geven, maar ik reken op dezelfde ellende. Ik had beter de film uit 2018 op kunnen zetten, die beviel me samen met de comeback van Jamie Lee Curtis wel erg goed.

1* (was 1,5*)

He's waited for this night... he's waited for me... I've waited for him...

Ik heb toch wel lang uitgekeken naar deze nieuwe Halloween film, door de interessante trailers en het feit dat de oude cast en crew hier ook weer aan mee werkte. Daarnaast spreekt het ook wel aan dat ze al die vervolgfilms negeren, zeker als je weet dat diverse van die films gewoon matig waren. Het is ergens best slim om gewoon een vervolg op de eerste film te maken.

We zijn 40 jaar na dato en Laurie Strode is een verlaten, getraumatiseerde vrouw die wacht op wraak op Michael Myers te nemen. Jamie Lee Curtis was 40 jaar geleden de scream queen, maar is dat tegenwoordig zeker niet meer. Ze is niet langer bang en naïef. Ze is volwassen, ze denkt vooruit en ze wil niets liever dan een ontmoeting met haar grote vijand. Haar huis is een soort Ford Knox geworden waar hij opgewacht kan worden. Ik vind dit wel een slimme actie, want nogmaals een bange vrouw spelen zou niet goed bij deze rol van Jamie Lee Curtis passen. Er zijn nog genoeg weerloze en bange slachtoffers over in deze film.

Wat de film goed doet is dat er is gekeken naar de sterke punten van de eerste Halloween. Die film draaide om spanning, sfeer en de mysterieuze Michael Myers die zonder motief los gaat op de inwoners van Haddonfield. De vervolgdelen waren vooral makkelijke verhalen met veel kills, maar met weinig van de genoemde pluspunten. Dit wordt hier gewoon beter aangepakt en het resulteert in diverse prima momenten. Het beste stuk is toch wel die op de wc van het tankstation, waar een meisje doodsbang wordt gemaakt en uiteindelijk genadeloos eraan gaat. Erg fijne scène. En zo zijn er meer van die momenten. Dat vervelende pubertje dat nadat hij is gedumpt met de uitgaande lichten bang wordt gemaakt vond ik ook al sterk. Idem met het oppasmeisje en het slot bij de woning van Laurie. Natuurlijk zitten er ook wel een paar makkelijke kills in, maar dat vind ik niet erg. Het tempo ligt wel hoger dan in het origineel waar Myers pas in het laatste deel van de film toen los ging met moorden. De moorden zijn soms ook lekker grof en bruut, waarbij ook voldoende wordt getoond. Al is het een paar keer jammer dat ze dit niet doen, zoals bij de moord met de hamer. Jamie Lee Curtis is ieder geval erg geschikt voor deze rol en ze blinkt dan ook echt uit. Helemaal als ze gewoon gelijk blijkt te hebben en haar familie moet beschermen. De familieleden zijn wel oké, maar voegen ook niet heel veel toe met hun rollen.

Wel vind ik dat de film een paar storende plotgaten kent. Waarom zien of horen we niks hoe het gevangenentransport misgegaan is? En waarom vervoeren ze Myers net op Halloween? Waarom vermoord die Dr. Loomis kopie een agent en legt hij Myers achterin zijn auto? Het is bij vlagen vrij onlogisch, al stoorde het me ook niet al te veel. Dit soort films werken nou eenmaal minder goed als ze volledig verklaard worden, want dan is er een hoop niet mogelijk. Ook complimenten voor een paar hele fijne verwijzingen naar de originele film. De spookvermomming was leuk, maar ook de omgekeerde scène op het einde met Laurie en Michael, die in de eerste film net andersom gaat. Of de stem van Donald Pleasence. Ook diverse castleden uit die film komen hier kort terug. En zelfs de toegevoegde humor, wat ik op voorhand wat misplaatst zou noemen bij een film als Halloween, werkt best leuk. Dat donkere kindje had nog best een grappige rol.

Alles bij elkaar is dit gewoon bijzonder geslaagd. Niet perfect, maar de funfactor ligt zo hoog dat ik de film ook gewoon een hoge waardering geef. En de themesong blijft ook heerlijk. Dezelfde score als het origineel zie ik, maar ze zijn niet helemaal te vergelijken. Andere tijden zeg maar. Ik sla de eerste film nog iets hoger aan, maar het neemt niet weg dat dit met afstand de beste sequel van de franchise is geworden. Hopelijk volgt snel de aankondiging voor Halloween 3, graag weer mét Jamie Lee Curtis.

4*

Ik moet zeggen, dit deel valt me zeker niet tegen. Halloween 1 en 2 bevielen me al prima en dit 3e deel met Michael Myers (Dat gedrocht dat deel 3 genoemd wordt heeft niks met de Myers serie te maken) is ook vermakelijk.

Sure, het is weer 1 grote herhaling. Michael ontsnapt, komt terug en begint te moorden. Dr Loomis (wederom een prima rol van Donald Pleasence als de dokter) hoort het en komt de politie waarschuwen....is dat erg? Nee. Je weet wat je krijgt bij een Halloween deel en het is weer prima verzorgd. Michael Myers blijf ik met afstand de beste van alle horroriconen vinden. Die ijzingwekkende kilheid, dat kille masker en die emotieloze slachtpartijen...echt gaaf! Ook in dit deel is hij weer prima op dreef bij momenten.

Wel viel de film midden in wat stil. Tussen een prima 1e half uur en een prima laatste half uur is het wat saai en rustig.

Ik had de film 3* willen geven maar dankzij het uitstekende einde geef ik hem een half puntje hoger.

3,5*

Teleurstellend 4e deel (Ja, dit is deel 5 maar deel 3 tellen we toch niet mee als echt Halloween deel) die me bij zal blijven als de film met een paar prima momenten maar vooral met dieptriest, tenenkrommend acteerwerk. Echt, zelden mensen zo slecht zien acteren. Die 2 tienermeiden waren zoooo slecht en irritant, dat Michael Myers zeer gewenst was om er een einde aan te maken.
Het verhaal is wat vergezocht maar best geinig, jammer alleen van de uitwerking dus. Toch had de film best een paar prima momenten. De kill van Myers op die gozer waar hij de auto bekraste was wel lekker en de kill op de 2 tieners in de hooischuur was zeer gewenst (irritante lui!) en ook nog eens bruut.
Aan Myers lag het dus niet, die deed zijn job prima. Donald Pleasence was ook best redelijk nog als Dr. Loomis, al was zijn rol niet al te veel waard en was hij eigenlijk wat overbodig.
Gelukkig blijft de themesong telkens onheilspellend en was de sfeer soms nog wat duister. Toch zakt de film en krijgt het een krappe onvoldoende van me. Dit kan en moet beter!

2,5*

Teleurstellend slot van een best vermakelijke trilogie. Het was gaaf dat Jamie Lee Curtis na al die jaren terugkeerde als Laurie Strode om de confrontatie met Michael Myers nog eens aan te gaan. Deel 1 vond ik echt een heerlijke reboot, deel 2 vond ik al wat minder maar nog altijd vermakelijk omdat het concept tijdloos blijft, maar hier slaan ze gewoon de plank mis.

Deze verhaallijn vind ik een belediging voor de legacy van Michael Myers als blijkt dat hij plots Corey naast hem heeft staan en hem domineert en die ook nog eens zijn kills en screentime in pikt. Het begon nog wel tof met dat dode jochie, maar het hoofdverhaal is gewoon veel te vergezocht. Ik vond de beginnende romance tussen Corey en Allyson niet eens vervelend, maar je verwacht dan dat hij gewoon tegen Myers zal strijden. De twist dat hij plots verandert in een psycho en half Haddonfield uit wil moorden vind ik vrij lame. Laat dat nou lekker aan Myers over, maar die heeft een bijrolletje hier in zijn eigen film. Pas zo rond het uur komt zijn verhaal een beetje los, maar al die extra plotjes kosten zoveel tijd dat zowel hij als Laurie er nauwelijks toe doen en de verwachte grote confrontatie tussen beiden is dan ook heel matig als hij wel heel makkelijk verslagen word.
Het einde met dat het lijk van Myers door de stad word gereden vind ik wel weer geinig, want het is een heel definitief einde van zijn verhaal. Tot de volgende reboot uiteraard. Het is hier een beetje een No Time To Die einde geworden. En dan overleeft Laurie het wel en Myers het niet, dat is ook best opmerkelijk. Voor de reeks had het beter omgedraaid kunnen zijn.

Wat ik jammer vind is dat het publiek dat deze franchise bezoekt eigenlijk maar een ding graag ziet en dat is een moordende Michael Myers die Haddonfield overhoop steekt en daarna achter Laurie aan gaat. Al die veranderingen nu zijn dingen waar bijna niemand op zit te wachten. Juist met o.a. Jamie Lee Curtis aan het roer verwacht je dat ze dit wel snappen bij de regie. Want op andere gebieden scoort deze film prima. Sfeer, gorigheid, de bekende themesong. Allemaal fijn. Ben ik trouwens de enige die het geluid en de muziek soms wel enorm hard vond? Soms zelfs zo luid dat ik het vervelend vond. Nee, dit is een onbevredigende afsluiter. Niet heel slecht maar wel teleurstellend.

2,5*

Vanavond de film na jaren herzien aangezien ik bezig ben met een totale kijk van de Halloween serie en ik was nu bij H20 beland en ook al kende ik hem van jaren terug al; ik ging toch nog eens kijken.

De film stond me altijd bij als 1 van de betere Halloween delen en dat zeg ik na herkijken nog.
De film keert veel meer back to the basics. Itt de mindere deel 5 en het zelfs behoorlijk slechte deel 6 keert Halloween H20 terug naar wat ze ooit waren. Een simpel plot, zeker geen diepgaande achtergrond info of apart plot (Net of het mij uitmaakt hoe Myers Laurie weer vond) en meer spanning en opbouw van het verhaal.
Zeker het 1e half uur is gewoon best goed. Je ziet weer zoals in het origineel een stalkende, observerende Myers die pas later in de film echt toeslaat. Michael Myers zag er trouwens goed uit 20 jaar na het origineel. Hij blijft dreigend en creapy door dat masker en het gebrek aan emotie. Daarom is hij killer nr 1.
De film kende niet eens heel veel kills en erg bijzonder waren ze ook niet. Wel jammer, maar het past wel meer bij zoals het ooit bedoeld was. Goed om Jamie Lee Curtis weer terug te zien als Laurie. Na de talentloze hoofdrolspelers uit voorgaande delen eindelijk weer eens iemand die wel kan acteren. Sterke rol van haar. De andere rollen vallen weinig op en LL Cool J was erg slecht. Paste totaal niet in de film met zijn onzin dialogen.

Twee dingen vielen me op. De verwijzing naar het origineel toen Michael in de ingebouwde kast begon te hakken. In het origineel zat Laurie erin, nu juist niet. Grappig.
Nog opvallender was dat Myers daadwerkelijk is gedood in de film. Des te stommer dat dit niet de laatste was uit de reeks maar dat hij in Halloween Resurrection terug kwam. Ik weet niet meer hoe, zal die binnenkort nog eens herkijken. Zonde, want de serie had hier heel waardig kunnen eindigen. Gedood door zijn zus, de zus waar de hele serie mee begon....

Maar goed, alles bij elkaar een vermakelijke Halloween die bij de betere van de serie gerekend mag worden.

Verhoging met 0,5 naar 3,5*

Vermakelijk vervolg op een erg sterk origineel. Grappig en apart is dat de film eigenlijk meteen verder gaat waar deel 1 eindigde. Dus in dezelfde nacht op het zelfde moment. Aangezien ik Halloween deel 1 vorige week pas heb gezien was dat wel prettig aangezien ik meteen weer in het verhaal zat.

Om met de deur in huis te vallen, de spanning is een stuk minder dan in het origineel. Myers is veel vaker zichtbaar in beeld was op zich niet erg is, maar het haalt wel wat van de spanning weg. Halloween 1 was juist zo briljant omdat je weinig zag en veel aan de verbeelding overliet. Myers ziet er wel creapy uit. Myers is eigenlijk de enige uit het horrorgenre die ik er echt creapy uit vind zien. Dat masker van hem komt zo kil en emotieloos over, heel goed gedaan!

Dat de film wat minder spannend is wordt wel een beetje gecompenseerd met meer kills die ook nog eens origineler en grover zijn. De bekendste en ook zeker de beste blijft toch wel de gruwelijk dood van het meisje dat verzopen wordt in een op kokend heet gezette badkuip. Gruwelijk dood, paste goed in de film! . De overige kills waren aardig maar niet noemenswaardig. Wel had de film nog 1 heel goed moment en dat was toen zon zuster de dode dokter in de stoel vond. De camera liet plots Myers in de schaduw zien waarbij zijn masker steeds meer zichtbaar werd. Coole scene!

Jammer dat het eind echt grote crap was. Ik bedoel, ik snap dat Myers niet makkelijk te killen is, maar dat zowel de dokter als laurie hem meermaals frontaal beschiet moet toch al ruim voldoende zijn om te sterven. Daarna nog opgeblazen/verbrand maar toch loopt hij nog meters....en uiteraard heeft hij dit overleefd aangezien er nog vele delen volgen. Erg ongeloofwaardig en jammerlijk. Ik had ook wel eens willen weten hoe hij deel 1 heeft overleefd, maar dat zie je helaas ook niet.

Maar buiten dat crappy einde wel een prima vervolg. Tel daarbij weer de regelmatig terugkerende tune die ik gaaf blijf vinden en je weet dan dat ik me heb vermaakt. Op naar Halloween 3!

3,5*

Dit weekend in het kader van Halloween maar eens beide Rob Zombie Halloween-films opnieuw bekeken, wat na ruim 10 jaar tijd is gebeurd. Ik vond het destijds al niks en ik vind het nog steeds niks. Niveauloze, Halloween-onwaardige bagger. Niet dat de gehele franchise nou overloopt van kwaliteit, maar er zit ieder geval een bepaald constant iets in waarmee de films op elkaar lijken en met elkaar verbonden zijn. Zombie komt niet verder dan alleen het shockgedeelte uit te werken, al het andere wat bij Halloween hoort negeert hij en daar straf ik hem qua score op af.

De eerste Halloween met Zombie was helemaal droevig, met Myers die een menselijk achtergrondverhaal kreeg. De film leek een eeuwigheid te duren en pas in het tweede deel ging Michael een beetje los, maar dat stelde nog weinig voor doordat alles donker en schokkerig in beeld komt. Nouja, verrassing. Die lijn zet Zombie hier voort. Het is fijn dat dat hele achtergrondgeneuzel hier niet meer telt. Er loopt een moordmachine rond en je hebt er maar mee te dealen. Maar het is gewoon niet spannend en boeiend. Meestal staat Myers voor zijn slachtoffer en ramt of steekt hij in een paar seconden iemand dood. En dat alles is dus ook nog steeds slecht te volgen. Ik kan ook gewoon niet wennen aan het fysieke uiterlijk van hem. Een gigant, die op het einde zelfs moeiteloos een auto omver werpt. Alsof je een Terminator hebt met een mes. Er zitten wel een paar vermakelijke stukken in, bv in de stripclub, maar het is zo weinig. En dan worden we ook nog steeds vermoeid met saaie droommomenten met zijn moeder als witte engel. Boring. Probeer nou gewoon niet om hem een ziel te geven, want die mist hij gewoon.

De film is een stuk vlotter, bruter en smeriger dan de voorganger, maar goddank blijf het bij twee Halloweens die Zombie mocht verpesten. Het duurde tot 2018 voordat men het aandurfde om met een nieuwe film in de reeks te komen en die pakte voor mij gelukkig wel goed uit. Zombie zijn stijl werkt bij mij niet. Ook nu weer constant veel te luide rockmuziek, bloedirritante castleden die geregeld zo panisch schreeuwen dat ik er echt geïrriteerd door raakte (Laurie vs haar psychiater, zucht) en camerawerk dat een regisseur onwaardig is. En dan moet je ook nog tot de aftiteling wachten voordat we de Halloween themesong eens lekker horen. Jammer.

2* (was 2,5*)

Wat een geweldige film! Ik heb zelden mijn tijd nuttiger besteed tijdens het kijken van Halloween 3! Naar de wc gaan, wat te drinken pakken, een artikel in een tijdschrift gelezen en lekker ge-internet.

Want dat soort dingen kan je het beste doen als je naar deze film kijkt.

Echt alles is vreselijk. Al na 15 minuten was ik klaar met deze film en verhaal. Ten eerste, hoe verzin je het een film te maken in de Halloween reeks en dan geen Michael Myers erin te stoppen???? En wat er wel ingestopt was was vreselijk. Hopelijk special effects (dat hoofd dat van de kop afgetrokken werd...te zielig voor woorden), acteerwerk dat een verlamde nog beter zou doen en zoveel amusementswaarde dat een aflevering Idols kijken nog vermakelijker zou zijn.

Ik keek hem alleen omdat ik alle Halloween delen wou zien.

1 pluspuntje, dat blije deuntje wat we steeds hoorden. Dat was wel grappig. Maar verder....

0,5*

Op naar deel 4 waarin Myers tenminste terugkeert.

Evil dies tonight!

Ja, ik kijk altijd weer uit naar een nieuwe Halloween, want ik blijf Michael Myers een heerlijke bloedlustige killer vinden. Vandaag had ik een vrije middag opgenomen en was ik lekker de bioscoop ingegaan, met als resultaat een pulpfilm die volledig aan mijn verwachtingen voldeed.

Kijk, zo'n beetje elk vervolg op een legendarische horrorfilm (insert Halloween, Friday the 13th, A Nightmare on Elm Street, Saw etc etc) kent mindere vervolgen omdat het concept wel bekend is bij de kijker, waarna meestal pure spanning word ingeruild voor meer bloedvergieten. Dat maakt een vervolgfilm zelden beter, maar daarom kunnen ze wel heel leuk zijn. Bij de genoemde reeksen heb ik me met heel veel delen enorm vermaakt, maar ik zal altijd deel 1 koesteren als de ware klassieker.

Halloweek Kills brengt he-le-maal niks nieuws en I love it. Het is een direct vervolg op de film uit 2018, dus we gaan gewoon door in dezelfde nacht. Het is vast geen spoiler dat Michael de vorige film heeft overleefd, dus al snel moord hij als een malle weer los in Haddonfield tijdens Halloween. Het leuke van deze film is dat er geen introductie is, want ze gaan er terecht vanuit dat je de vorige film hebt gezien. Je kan deze best zonder voorkennis kijken, maar dan ga je diverse zaken niet snappen, al blijft het concept gewoon een bloederige slasherfilm. Er zitten echt wel een lading enorm brute kills in die soms ook best een leuke opbouw kennen. De film kent 2 opvallende zaken en dat is dat Jamie Lee Curtis wel meedoet, maar slechts in een bijrolletje. Vind ik jammer. Wat is de meerwaarde van haar in een ziekenhuisbed te zien? Zij zal wel weer los mogen gaan in het derde deel die al is aangekondigd, tevens het einde van de trilogie. Het andere opvallende is dat men hier stopt met bang zijn voor Michael, maar met flink wat inwoners van Haddonfield Michael gaat zoeken om hem te slopen. Vond ik wel leuk bedacht.

Alleen vind ik het einde van de film wel een tikje dubieus, want hier lijkt toch wel duidelijk dat Michael meer is dan een mens als je ziet wat hij te voorduren krijgt, maar dit schijnbaar moeiteloos overleeft en daarna tientallen omstanders nog weet te vermoorden. Was zelfs voor deze franchise misschien iets too much. Anderzijds boeit het me niet, alsof er enige locatie in dik 40 jaar Halloweenfilms zit. Je kan je er druk om maken, maar dan ben je misschien de verkeerde kijker voor dit soort genrefilms. Ik heb er ieder geval wel van genoten, al had de film best een kwartiertje korter gekund. Zo richting het einde was het wel genoeg. En nu op naar de afsluiter, die over een jaar zou moeten gaan draaien.

3,5*

Vanavond herkeken aangezien ik de hele Halloween reeks aan het bekijken ben. Deze kende ik dan al van jaren terug maar ik wilde eens zien of die 2,5* is blijven staan.

Het antwoord is duidelijk nee. Deze film kent 2 ultieme dieptepunten voor de serie: Ten eerste natuurlijk het achterlijke idee dat in Halloween H20 niet Michael maar een ander persoon door Laurie is vermoord. Echt te stupide en erg jammer aangezien H20 de reeks mooi kan kunnen eindigen. De rentree van Myers slaat dus nergens op.
Het 2e dieptepunt is dat die kutte Busta Rhymed Michael Myers in deze film ''dood'' maakt. Die Busta Rhymes was zo godsgruwelijk irritant met overdreven, niet leuke oneliners en zijn belachelijke scene's met vechten. Nominatie voor de slechte acteur ever kan naar hem toe. Wie verzint in godsnaam dat zon rapper in een Halloween film mee zou moeten kunnen spelen? Echt te erg... Niet dat de rest beter was, wat een gruwelijk slechte tieneracteurs zeg. De een nog kutter dan de ander. Alleen Myers rol was overtuigend maarja, die heeft geen dialoog en hoeft geen emotie te tonen. Maar de scene's met Myers waren wel de moeite waard, hij blijft een cool & creapy personage.

Verrassend was wel dat Laurie in het begin van de film overleed. Omdat ik de film nu herkeek wist ik dit nog wel, maar op zich is het wel verrassend dat Myers na al die delen eindelijk de kil krijgt waar hij zo naar op zoek was. De 1e 10 minuten waren ook aardig goed. Dan vergeet ik even de manier hoe hij terugkeerde maar qua spanning was dat stuk wel goed. De rest van de film in dat huis zeker niet. Zeer vervelend gefilm, slecht geacteerd en geen ene hol aan spanning. Het originele Halloween concept is in Resurrection echt volledig verkracht. Alle spanningsopbouw ontbreekt...

Kortom, zeer overbodig en zinloos vervolg dat alleen met Michael Myers in beeld nog wat goede stukjes kent maar verder snel vergeten.

Ik verlaag naar 1,5*

PS: Wat een belachelijk onrealistisch groot huis. Knap dat zon groep zo kan verdwalen in een huis dat in het origineel niet meer dan een vrijstaand huisje in een woonwijk was...

Grappig niethie, ik heb hem vandaag ook gezien. Ik werk de hele serie af en ben bij Halloween 6 uitgekomen

En tsja....bijzonder matig mag ik wel zeggen...duidelijk de slechtste van de 5 delen met Myers erin.

Het hele verhaal is zo wazig, onlogisch en vergezocht dat het 0% boeide. Ik wachtte daarom maar steeds op Myers die weer ging moorden. Gelukkig waren de moorden bruter en grover dan ooit. De enige reden waarom de film een pluspunt heeft is dan ook weer Michael Myers, still going strong. Hij is een killer. Er zaten weer een paar onprettige einde's van mensen bij hoor.

Maar voor de rest....buiten het suffe verhaal (wie verzint het; Myers die een kind heeft verwekt?) werd er ook matig geacteerd in verder niveauloze rollen. Zelfs Donald Pleasence in zijn laatste Halloween film voor hij overleed stelde niks voor met zijn rol. Het klassieke thema kwam nauwelijks voorbij en.....ach, het punt is duidelijk. Zwaar onder de maat.

1,5* (1 hele ster puur voor de prima kills)

Ik hou van Halo, althans als het over de games gaat. Alle delen gespeeld. Jammer dat ze het als film of serie niet met die kwaliteit kunnen produceren. Zo was er al eens Halo Nightfall, een mini-serie. Die deed het op zich leuk, maar toch was het niet top. En zo is er nu deze Fall of Reach, waarin we een uur lang een Spartan volgen die in die rol wordt gedrukt en wordt getraind tot hij een killer is. Jammer genoeg is dat allemaal niet zo enorm boeiend en viel het me zwaar tegen dat er zo goed als geen actie in zit. Daar draait Halo buiten het grootschalige intergalactische verhaal toch wel om. Er zitten wel genoeg herkenbare zaken in de film, maar het is te karig om er echt van te genieten. Visueel is de film wel weer oké, zonder dat we iets bijzonders zien.

Ik heb geen idee of er nog vervolgen komen, lijkt me sterk dat ze het hier bij laten, want er is nu een intro aanwezig, maar meer ook niet. Genoeg materiaal waar ze een veel interessanter plot mee kunnen aan vullen lijkt me zo.

1,5*

Aardig filmpje. De actie is behoorlijk en men acteert goed genoeg dus het is verre van slecht. Wel is het allemaal weer wat cliche achtig, wat je in veel oudere oorlogsfilms ziet. Het verhaal start wat traag maar is later meer dan de moeite waard.

3,5*

Echt zo jammer dat ze halverwege de film gestopt zijn met het geweldige concept van een arrogante, botte superheld die nauwelijks wat geeft om zijn taak als superheld. De 1e 3 kwartier waren echt heel leuk, vol met grappige momenten waarin hij wel mensen redt maar er een enorme takkezooi van maakt wat niemand waardeerd. Waar hij lomp, bot en ongevoelig is...subliem! Ik vond de treinredding en de walvis redding echt grappig. Will Smith speelde het dan ook erg leuk, prima rol.

Helaas was de film daarna echt te duf met een sentimenteel lulverhaaltje zonder waarde. Weg leuk concept.

De special effects waren wel oke, al was het computerwerk wel erg zichtbaar.

Kortom, geweldig 1e gedeelte, zeer suf vervolg op dat leuke gedeelte.

Ik had de film wel hoger willen geven, maar het wordt:

3,5*

Sci-fi dating. Het is weer eens wat origineels. Ik vond het een redelijk luchtige, maar best intrigerende aflevering. De zwartgallige humor werkte wel en de steekjes onder water werkten ook.

3,5*

Als je zoals ik in 2 dagen beide Hangover delen nog eens ziet (deel 3 moet ik op dit moment nog zien), dan merk je wel heel duidelijk dat deel 2 echt een exacte kopie van het origineel is, maar wel een stuk minder leuk. Mindere setting, minder plot, minder geslaagde grappen en vooral minder originaliteit.

Niet dat deze niet vermakelijk is, maar het voelt iets te opzichtig als het herkauwen van de vorige film aan. Weer is Stu zwaar de lul, weer is er iemand vermist en weer komt mr. Chow irritant doen (vervelende rol zeg). Er valt best het nodige te lachen, maar ik miste toch iets nieuws. Verder is Bangkok geen Vegas. Ik vond Vegas toch nog wel meer geslaagd als locatie. Deel 1 kende een aantal sterke grappen, maar deze ontbreken hier. Af en toe was het leuk, maar het was van een te gemiddeld niveau.

Deze herziening valt wat minder positief uit. 3,5* worden nu 3*.

Helaas...

The Hangover 3 laat de trilogie eindigen met het minste deel uit de reeks. Deel 1 was destijds een enorme hit, zeker ook terecht want de film was ontzettend grappig en de onderlinge chemie tussen de mannen was fantastisch. Deel 2 was een bijna 100% kopie van 1 en ook duidelijk veel minder leuk, maar nog wel genietbaar als flauwekul komedie. Jammer dat deel 3 de komedie een beetje vergeet en er een misdaadfilmpje van heeft gemaakt.

De film begint nog wel behoorlijk, met de onthoofde giraffe (ik kan er niks aan doen, moest er gewoon om lachen hehe) en de begrafenis van Alan zijn pa, waardoor The Wolfpack weer samen komt en op reis gaat. Daarna is het ook nog wel genietbaar totdat ze belazerd worden door Mr. Chow in de villa. Vanaf dat punt is werkelijk alle humor weg en wordt het een niet zo boeiende misdaadfilm waar zelfs een paar doden vallen, vrij ongepast voor deze reeks. Ik had het meer kunnen waarderen als ze wat meer bij de komedie waren blijven hangen. Iets serieuzer is prima, maar ze zijn er te ver mee doorgeslagen. Goodman die zijn hoofd beveiliging door het hoofd schiet, Chow die op het einde Goodman en een handlanger dood schiet..tsja. Het past totaal niet bij de reeks.

Verder valt het ook tegen dat The Wolfpack nauwelijks uit de verf komt. In de andere films waren het nog vrienden, maar nu is Alan wel heel vervelend tegen Stu. Sowieso komen Helms en Cooper nauwelijks uit de verf, aangezien dit 1 grote Galifianakis en Mr. Chow show is geworden. Galifianakis vond ik juist leuk in zijn bijrol, maar deze hoofdrol is too much. Al was hij nog wel duidelijk de leukste met een aantal opmerkingen en acties. Chow was vooral irritant, net zoals in deel 2.

De verwijzingen naar de eerdere delen waren nog wel geinig, net als het stukje op het einde waar ze nog even het oude The Hangover gevoel op hebben gehaald met Stu met tieten en een naakte Mr. Chow. Ik had toch wat meer op die humor gehoopt, helemaal omdat ze zelfs weer terug waren gekeerd naar Vegas.

Nee, The Hangover 3 is een gemiste kans en het geeft de trilogie een onwaardig slot. Maar gelukkig hebben we deel 1 nog, die ik zeker in de toekomst nog vaker zal bekijken. Voor deel 3 heb ik helaas geen voldoende over. Vooral de laatste 3 kwartier hebben het verpest.

2,5*

Ik blijf een grote fan van The Hangover. Gisteravond maar weer eens herzien met het oog op deel 3 die nu draait en de film blijft gewoon indruk maken. Het is een komedie die nu eens oprecht grappig is en sterk in elkaar steekt. Plus, er zit geen moralistisch geneuzel op het einde, zoals in veel komedies. Sterker, het slot met Helms en zijn vriendin is zelfs erg grappig. De chemie tussen Cooper, Helms en Galifianakis blijft ook subliem, zeker die laatste kent een stel heerlijk droge opmerkingen.

4* worden 4,5*, een verdiende verhoging.

Op zich een best goede film met wederom een uitblinkende Hopkins in zijn beste personage ooit gespeeld door hem; Dr Hannibal Lecter. Lecter blijft echt een imponerend en gruwelijk personage waar je ondertussen toch ook wel de nodige symphatie voor krijgt.

Toch miste ik Jodie Foster als agent Starling.

Het verhaal zelf boeide me wel. Zeker het gedeelte met de varkens.

Maar ondanks dat alles best goed is, zal ie nooit het niveau van het legendarische Silence of the lambs halen.

3,5*

Ik heb zonet Hannibal Rising gekeken. De film was echt een stuk beter dan ik verwacht had. Hannibal wordt goed gespeeld door deze nieuweling, maar Hopkins zal hij nooit vervangen. Ik miste hem toch wel een beetje, al snap ik dat zon oude man geen jongen van een jaar of 20 kan spelen

Verder, de film gaf me een tweeslachtig gevoel.
Aan de ene kant een prima film, waarin duidelijk wordt waarom Hannibal zon monster is geworden, een mens zonder gevoel en emotie...
Niet gek na alles wat Hannibal op het einde van de oorlog heeft mee moeten maken

Maar, ik vond het lang niet altijd een echte ''Hannibal'' film.
De film ging na een tijdje alleen nog maar over Hannibals wraak op de soldaten, jaren later. En bij hun sterven zag je dan wel weer de Hannibal methoden, maar toch..

Maar ik kan de film wel aanraden. En die Japanse dame kan er overigens ook echt wel mee door!
3,5*

Dank voor het toevoegen!

De docu staat overigens op Disney+, voor wie dit nog wil zien.

Dit was best een fijne docu ja, over een bijzonder mens die we allemaal kennen als lompe voetballer, presentator, interviewer, paardenlul-schreeuwer en man-die-met-jasjes-gooit. Maar achter het clownsgedrag van Hans zit een prima mens die het goed voor elkaar heeft met een mooie baan op tv en die een mooie en lieve vrouw heeft. En wat hierboven is geplaatst, zijn hunkering naar erkenning van zijn vader (die al een paar jaar nu dood is) was zowel tragisch als vertederend. Dit soort korte documentaires vind ik altijd wel de moeite waard, ook al brengen ze niet zoveel nieuws.

3,5*

Recensies waren vernietigend, commentaren van de MovieMeter bezoekers waren vernietigend...maar toch wilde ik deze film graag zien. Een M. Night Shyamalan film was ooit bijzonder. Ik genoot erg van oa The Sixth Sence of Signs. Maar ik gruwde van vreselijke wanproducten als The Lady in the Water en The Village. Die man is de laatste jaren heel erg afgezakt, zijn films zijn karikaturen van zichzelf geworden. Ooit maakte hij spannende, beklemmende films. Tegenwoordig oninteressante neppe rommel. Voldoet The Happening aan het 1e of 2e?

Ik ging dus al wat bevoordeeld kijken maar na zon 3 kwartier constateerde ik dat het best een aardige film was. Verre van spannend, dat wel. De echte M. Night Shyamalan ontbrak. Maar het was op zich wel boeiend. Je vraagt je af wat er allemaal gebeurd en wat je ziet was best oke. Maar na 3 kwartier leek het wel of alle creativiteit en interesse die de maker in de film had volledig was verdwenen. Waarom? Ik zag een oninteressant gezwam dat nergens over ging, me irriteerde en me geen antwoorden gaf. Tel daarbij op dat er best matig werd geacteerd, ook door Walhberg (waarom doet hij mee aan zulke onzin?) en dat ''de vijand'' lachwekkend was en je weet dat het geen goede film is. Voor de 1e 3 kwartier zou ik de film wel 3* geven, voor de rest 0,5*. Als eindoordeel maak ik er 1,5* van. Ben toch te teleurgesteld. Jammer, ik had een tijdje het idee dat de film toch beter was dan gezegd. Maar dat was dus niet waar. M. Night Shyamalan is dus definitief afgezakt naar de B of C status als regisseur. Derde dramatisch slechte film op rij, dat zal einde carriere op goed niveau betekenen. En maar goed ook, want als je zulke pulp aflevert....schande.

1,5*

Ongelooflijk geniale film!

Happiness stond al lange tijd op mijn lijstje van films die ik graag nou eens zou zien. Achteraf had ik deze film al veel eerder moeten gaan kijken.

De film heeft echt een briljante mix van drama en zwartgallige humor. De verhaallijnen hebben eigenlijk allemaal wel wat. Het mooie is ook dat ze later deels in elkaar komen. Als ik een verhaal moet kiezen welke het meest wist te intrigeren, dan denk ik dat dit het pedofiele verhaal is. Echt heel sterk getoond zeg. Die vader-zoon relatie was ook ontzettend weird. Zeker dat einde, als hij zijn zoon vertelt dat hij zijn vriendje verkracht heeft. Jak. Maar wel ontzettend sterk als scene!
Het mooiste verhaal vond ik het plot met Joy. Ik gunde haar toch wel haar geluk. Jammer dat het er niet in zat. Ook het plot met Philip Seymour Hoffman als de dikke, op telefoonseks rukkende mislukkeling was echt sterk. Wat een sterke rol trouwens zeg!
Jammer dat niet elke verhaallijn even geslaagd was. Het uitelkaar gegroeide, maar niet scheidende oudere stel was niet zo interessant. Net zo min als hun succesvolle dochter, die dan weer werd gebeld door de dikke Hoffman. Elk personage staat wel weer in contact met de mensen uit een ander plot.

De film behandelt een hoop (deels) pijnlijke thema's, zoals onbeantwoorde liefdes, masturbatie, niet meer leuk gevonden worden etc. Met natuurlijk het zware thema pedofilie voorop. Maar het wordt niet overdreven dramatisch gebracht. Een hoop momenten zijn niet grappig bedoeld, maar zijn dat wel. Deze film weet nog beter dan bijvoorbeeld een soortgelijke film als American Beauty dit soort bizarre vormen van humor weer te geven. Ik vond Happiness eigenlijk nog geslaagder als American Beauty. Ook bizar, maar erg goed einde trouwens met het jochie op het balkon. Best ranzig maar wel grappig hoe hij klaarkomt, de hond dat oplikt en later zijn moeder likt

De tijd vloog voorbij tijdens het kijken. Een briljante mix van elementen, gecombineerd met overtuigende karakters, sterk acteerwerk en veel boeiende verhalen.

4,5*