Halloween II (2009)

Mja, ik weet het niet zo. Er zitten wel aardige ideetjes in, het is soms lekker bruut, maar visueel vaak veel te donker, rommelig en oninteressant. Die aparte wezentjes ergens in een soort bos waren wel echt tof, maar miniem aanwezig. Ik wil deel 1 by Zombie nog wel es checken en als er een deel 3 is, ook wel.

Er is geen deel drie ( gelukkig ) en deel een was nog de moeite waard , als je dit een aardig deel vond zeker kijken.

Wel rare volgorde .

Ik heb het mijzelf toch aangedaan om deze rotzooi een tweede keer te bekijken omdat het eerste deel van Rob Zombie nog wel meeviel, maar dit blijft een slechte film. Wat psychologisch geneuzel over een wit paard en de moeder van Michael Myers. Veel overbodig gevloek ook, het lijkt wel of geen enkel personage een enkele zin kan uitspreken zonder drie keer "fuck" of "shit" te zeggen! Zelfs dr. Loomis is nu vuilgebekt. Michael die vaak zonder masker in beeld komt en zelfs praat. Veel bloed en geweld, maar weinig verhaal en spanning. Voor de rest blijf ik achter mijn eerdere recensie staan:

Lelijk gefilmd, met schokkende beelden alsof de cameraman alzheimer heeft en steeds achter een hoekje of door een raam stiekem staat mee te kijken. Met onsmakelijke grijze tint, waarschijnlijk om het realistischer te doen lijken. Veel bloed en overdreven geweld om te shockeren. Alle personages in deze film zijn onsympathiek, zelfs de cops. En iedereen zweert als een ketter. Zo zegt Laurie niet minder dan zes keer "fuckin'" in één zin, is dat nu echt nodig?

De eerste 25 minuten van de film zijn trouwens puur tijdverlies, want het blijkt allemaal slechts een droom van Laurie Strode te zijn. Het meisje dat Laurie speelt kan absoluut niet tippen aan Jamie Lee Curtis en gilt en krijst nog meer dan haar voorganger. De moeder van Michael Myers wordt nog maar eens opgevoerd, omdat de actrice de vrouw van Rob Zombie is. Ik begrijp niet hoe de moeder zomaar gezellig met de moordlustige jonge Michael kan zitten praten, terwijl hij toch haar man en dochter heeft vermoord?

Waar in de vorige film tenminste een poging wordt gedaan om een verhaal te vertellen, gaat het hier nergens meer over. De hele symboliek (het witte paard en de geest van de moeder) die Zombie in deze film, maar ook in het vorige deel, wil gooien is een poging om gewichtig en intelligent te doen. Maar het werkt voor geen meter en kan niet verhullen dat dit geen geslaagde horror of suspense film is, maar een gewelddadige en bloedige slasher zonder inhoud.

Wat een disaster deze film.. Zombie’s deel 1 was nog best vermakelijk maar dit.. een hoop gevloek, een zwervende Michael, die scenes met zijn moeder.. was ik geen collector had ik deze dvd al lang uit mijn collectie gezwierd

Ok wat ik dus tot op heden niet wist, is dat Annie gespeeld wordt door de kindactrice die in Halloween 4 en 5 speelt (Danielle Harris)! Best wel cool! Maar dat is dan ook het enige coole aan de hele film

Erg lage waardering voor deze film op MovieMeter.

Ik vond hm echt heel goed met een heerlijke sfeer, vooral de ziekenhuis scène is geweldig.

Deze versie is echt een verademing vergeleken bij de laatste drie delen van Halloween die ronduit slecht waren.

Wat mij betreft één van de betere van de reeks. Waarschijnlijk omdat Rob Zombie niet krampachtig vasthoudt aan een John Carpenter rehash. Het John Carpenter theme is overigens ook enkel te bespeuren tijdens de eindcredits. Het is een lange film en toch bleef het boeiend mede dankzij een goed tempo. Het is ook veel meer Grand Guignol dan voorgaande uit de reeks. Als je het origineel vergelijkt met een subtiel kamerorkest dan is dit hier het equivalent van stadionrock. Bloederig, visceraal, alle remmen gaan los in diverse (tussen)climaxen. Liefhebbers van bloederigheid worden op hun wenken bediend. En tussendoor is er dan toch nog veel aandacht voor de psychologie van de getraumatiseerde Myers families. Het moment dat Love Hurts op de geluidsband losbarstte naar het einde toe, werkte dan toch weer op mijn lachspieren. Niettemin heeft deze sequel mij op alle niveau’s positief verrast.

En zoals gewoon op zaterdag nog even aan de griezel waarbij ik iets uitzocht van de Halloween reeks en dat werd dus dit deel van Rob Zombie. En waar de eerste Halloween niet een één op één kopie is van het origineel gebeurd dat met dit deel, het vervolg, ook niet. Zombie geeft er wel degelijk een eigen draai aan en gezien het lage cijfer gemiddelde heb ik zo de indruk dat niet veel mensen dit kunnen waarderen. Ik vond dit toch alleszins redelijk ook al kan de film net niet tippen aan het eerste deel.

Maar goed, daar gaan we weer. Halloween, Haddonfield, de Myers en de Strode familie kennelijk nauw met elkaar verbonden, en uiteraard Michael onderweg voor het nodige bloedvergieten. Ik zou zeggen verhuis dan toch eens een keer, naar een andere staat, of een ander land wat dat betreft. Toch lijkt dit deel één op één te verlopen aan de hand van Halloween 2 uit de jaren '80. Laurie zwaar gewond in het ziekenhuis, echt wel sterk gemaakt, angst, trauma, zwaar gewond, er hangt met recht en ontnuchterend naar sfeertje. Laat Zombie maar schuiven wat dat betreft want het geheel heeft echt geen slecht sfeertje in combinatie met acteurs en muziek. Maar dan komt er toch opeens een onverwachte switch naar een variatie zoveel jaar later nog altijd zwichtend onder PTSS, en opzich is dat wel lekker aangezien ik me minuten eerder bedacht dat ik immers wel wist hoe het ging aflopen.

Zoals reeds gezegd, interessant, en wat nu? Plezierige verschijning sowieso Danielle Harris die zelfs met littekens leuk is. Ook anders dan anders is Dr. loomis die dit keer geen vriendelijke rustige doordachte man is maar een arrogante egotripper en profiteur van het zuiverste water. Boeiend is daarna toch het langzamer verval van een meisje dat steeds verder met zichzelf in de knoop raakt, sterker nog het is pijnlijk om te zien hoe dit meisje lijdt, prima geacteerd wat dat betreft door Scout Taylor-Compton. Het ontwikkelt zich verder in een bij tijd en wijlen verontrustend beeld met onder andere een soort van epileptische aanval. De film bouwt zich daarna op naar een prima finale met de dood van Annie met een sterke vibe in de nasleep.

Ik kan dan ook niet anders concluderen dat dit een prima film is in het genre, uiteraard met een eigen identiteit, en hooguit zijn de verschijningen die Michael ziet too much, en wordt het geheel op een gegeven moment een beetje rommelig en chaotisch. Toch smaakte mij dit prima en kan ik nu verder met de David Gordon Green delen. En waar ik aanvankelijk een 3 zou geven ben ik toch van gedachten verandert en krijgt het een 3,5.