Hacksaw Ridge (2016)

mijn stem
3,79
695 stemmen

Australië / Verenigde Staten
Drama / Oorlog
131 minuten

geregisseerd door Mel Gibson
met Andrew Garfield, Vince Vaughn en Sam Worthington

'Hacksaw Ridge' vertelt het waargebeurde verhaal over Desmond T. Doss. Desmond was een Amerikaanse legerdokter die zich op het slagveld van 1942 bevond, maar weigerde om te moorden en wapens te dragen. Tijdens de slag om Okinawa wist hij 75 mannen te redden, gewonden te evacueren en werd hij een oorlogsheld die risico's nam om de levens van zijn kameraden te redden.

  • vanaf 30 maart te huur
  • vanaf 30 maart te koop op dvd en blu-ray

TRAILER

268 BERICHTEN 45 MENINGEN
zoeken in:
4,0
0
geplaatst: 12 februari, 09:41 uur [permalink]
Prachtige film. Verder ongeschikt voor mensen met een allergie voor religie.

avatar van Theunissen
3,5
1
geplaatst: 12 februari, 19:02 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Mooi verfilmd waargebeurd Drama / Oorlog film, welke helaas wel te overgoten is met een Hollywood (die speelde zelfs mee in deze film 😉 ) sausje, waardoor ik me afvroeg of de eerste 60 minuten van het verhaal wel werkelijk zo gebeurd zijn, want die waren wel behoorlijk clichématig en vanaf het moment (na circa 30 minuten) dat Desmond Doss (gespeeld door Andrew Garfield) aankwam op het Fort Jackson militaire trainingskamp, kwam bij mij wel een heel sterk "Full Metal Jacket (1987)" (o.a. Vince Vaughn die R. Lee Ermey probeert te imiteren) déjà vu gevoel naar boven. Verder greep het verhaal me eigenlijk ook nergens aan (ik vond het in ieder geval nergens ontroerend, aangrijpend of pakkend) en dat zal waarschijnlijk ook te maken hebben met de manier waarop Hollywood (in dit geval regisseur Mel Gibson) dit verhaal verfilmd heeft. Ik ben een groot fan van oorlogsfilms en een 5-tal films staan daarvan in mijn persoonlijke "Top 10 films", maar een Hollywood verfilming staat daar niet bij.

Het verhaal (welke dus draait om Desmond Doss, die een Amerikaanse legerdokter is en die weigerde om te moorden en wapens te dragen) is zeker niet slecht en weet zowel te vermaken als te boeien (ook zelfs wat spannend) en dat laatste wel eigenlijk pas na 60 minuten (de eerste 60 minuten van het verhaal omvat een stukje jeugd, liefdesverhaal m.b.t. zijn toekomstige vrouw Dorothy Schutte en militaire training en die gedeeltes vond ik persoonlijk te zoetsappig, flauw, langdradig en clichématig), als Desmond Doss met zijn eenheid aankomt op het slagveld van Okinawa (Japans eiland) in mei 1945. Zeker na 75 minuten als er eindelijk oorlogsgeweld is te zien, is het best genieten geblazen en de daarbij vertoonde actie werd lekker realistisch in beeld gebracht (oftewel hard en grof, zoals het regelmatig toepassen van een vlammenwerper) en daarbij sneuvelen zowel Amerikanen als Japanners. Behalve dat ik de actie mooi vond om te zien (bestond vooral uit een Amerikaanse aanval en een Japanse tegenaanval), deed het me verder wel weinig, m.u.v. het moment dat een soldaat zegt:

"In vredestijd begraven de zoons hun vaders, in oorlogstijd begraven de vaders hun zoons"

Als de actie wat is geluwd en de Amerikanen zich hebben teruggetrokken van Hacksaw Ridge (na circa 90 minuten) begint het verhaal van Desmond Doss pas m.b.t. zijn heldenrol, waarbij hij 75 gewonde mannen in veiligheid brengt en hij helpt daarbij zelfs gewonde Japanners (althans, dat was te zien bij één gewonde japanner in een tunnelcomplex). Dat gedeelte is zeker mooi om te zien (ook regelmatig begeleidt met harde beelden, waarbij Japanners gewonde Amerikanen executeren), maar de wanneer waarop Desmond Doss sergeant Howell (gespeeld door Vince Vaughn) redt, was voor mij weer te Hollywood-achtig.

Het einde waarbij de Amerikanen dankzij Desmond Doss dan eindelijk Hacksaw Ridge innemen, was opzicht ook wel mooi, maar daarbij kreeg ik wel even een braak momentje en dat op het moment dat een aantal Japanners zich overgaven (leuke woordspeling m.b.t. "braak momentje" 😉 ) en ze toen alsnog begonnen te gooien met handgranaten en Desmond Doss daarvan een aantal begon weg te tennissen met zijn handen en weg begon te voetballen met zijn voeten. Dat was me toch net iets te overdreven Hollywood-achtig en hetzelfde geldt in iets mindere mate voor de verontschuldigen van een aan aantal personen (zoals o.a Sergeant Howell en Kapitein Glover) aan Desmond Doss, omdat men hem volledig fout heeft ingeschat m.b.t. lafheid. Nadat het verhaal is afgelopen na circa 130 minuten, krijg je ook nog wat echte beelden en foto's te zien van Desmond Doss (die gestorven is in maart 2006 op 87-jarige leeftijd) en krijg je ook te lezen dat hij de eerste erkend gewetensbezwaarde is, die de "Medal of Honor" (Amerika's hoogste onderscheiding voor moed onder vuur) kreeg en dat is natuurlijk volkomen terecht.

De cast kon me eerlijk gezegd niet echt overtuigen en vond ik eigenlijk ook wat te Hollywood-achtig gekozen en zeker m.b.t. de foute keuze voor flauwe Humor film komediant Vince Vaughn (in de rol van Sergeant Howell, die o.a. de drill-Sergeant is tijdens de militaire training op Fort Jackson), die ik totaal niet geschikt vind voor rollen in serieuze films. Hier en daar voegde hij ook wat flauwe humor toe in het verhaal. Hoofdrolspeler Andrew Garfield (in de rol van erkend gewetensbezwaarde Desmond Doss, die niet op zaterdag werkt en die in eerste instantie beticht wordt voor lafheid, maar naderhand dus uitgroeit tot een held) deed het opzicht wel verdienstelijk, maar van hem zal ik waarschijnlijk nooit een groot fan worden en hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Sam Worthington (in de rol van Kapitein Glover, die Desmond Doss tijdens de militaire training het liefst wil ontslaan via een S5, welke staat voor "voorgoed ongeschikt"). Degene die ik eigenlijk nog het beste vond spelen in dit verhaal, was Hugo Weaving (in de rol van vader Tom Doss, die vroeger heeft meegevochten tijdens de Eerste Wereldoorlog en daardoor min of meer verslaafd is geraakt aan Alcohol, waardoor hij ook regelmatig zijn vrouw en kinderen slaat. Maar echt slecht was hij eigenlijk ook weer niet en bovendien hielp hij zijn zoon Desmond Doss, toen die terecht stond voor een militaire rechtbank). Teresa Palmer (in de rol van verpleegster Dorothy Schutte, waar Desmond Doss verliefd op wordt en mee gaat trouwen) vond ik overigens een mooi verschijning, maar haal rol was wel zeer clichématig.

Al met al is deze film natuurlijk een mooi eerbetoon aan oorlogsheld Desmond Doss, maar persoonlijk vond ik dit mooi verfilmd waargebeurd Drama / Oorlog film in typische Hollywood stijl, wat te zoetsappig en te clichématig en zeker in het eerste uur van het verhaal (daar heb ik dan ook soms wat zitten vooruit te spoelen). Pas vanaf Okinawa wordt het verhaal pas interessant en goed en vanaf dan krijg je ook te maken met het oorlogsgeweld, welke lekker hard en grof in beeld werd gebracht. Ondanks mijn kritiek op deze film, krijgt de film van mij toch nog een ruime voldoende met 3,5* als punt en dat is vanwege de heldendaad van Desmond Doss.

P.S. Hollywood mag wel eens in de Duitse keuken gaan kijken als ze nog eens een Drama / Oorlog film willen gaan maken, want die weten daar tenminste wel goed mee om te gaan.

avatar van fappie
4,5
0
geplaatst: 12 februari, 19:21 uur [permalink]
Mel Gibson bewijst zich opnieuw als topregisseur. Prachtige film zeg over de heldhaftige Desmond Doss. Een van de betere films die ik de afgelopen tijd gezien heb.
4,5

avatar van clockwork72
4,5
0
geplaatst: 12 februari, 21:16 uur [permalink]
Macmanus schreef:
Vreselijk!


Goeie reactie, doen we helemaal niks mee.

avatar van Macmanus
1,5
0
geplaatst: 12 februari, 22:49 uur [permalink]
Nou als je het wilt kun je het krijgen ook.

Mel Gibson is terug! Wie denkt verfijndheid komt met de jaren. Heeft het bij Mel mis. Wie graag terug verlangt naar het moddervette Hollywood van welleer kan zijn hart ophalen. Ik kon toen ik 12 was Braveheart nog wel handelen. Epische veldslagen mijn kleine hersentjes vonden het dik aangezette moraal nog wel gerechtvaardigd. Nu 18 jaar later moet de maker wel een bepaald gevoel voor humor hebben wil ik dit nog enigszins kunnen waarderen. Als Mel 1 ding niet heeft is het humor dat mag duidelijk zijn. Laten we beginnen met die kuttenkop van Andrew Garfield. Ik heb zijn films wat gemist die hij in Hollywood heeft gemaakt. Maar what the hell? Hoezo is dit iemand die in films hoofdrollen speelt. Wat een eendimensionaal schijthoofd heeft die gozer. Toegegeven dit personage is ook wel extra kut om te spelen. Het is in het echt ook iemand die alles ophangt aan god. Logica die ik totaal niet begrijp. Iedereen om je heen gaat dood en eigenlijk zijn er bij oorlog alleen maar verliezers. Maar meneer gelooft heilig in dat de lord hem helpt! One more! Dit is pure jaloezie van mijn kant hoor. Ignorence is bliss. Maar deze Forrest Gump met bittere ernst verteld vergt wel erg veel van mij als kijker.

Is alles waardeloos? Niet eens helemaal. Het duurt toch wel een uur. Na weer zo een tergende boothcamp deel. En dan Moonlight cliche noemen omdat het een crack junkie moeder heeft, please lord, give me the strength to read these messages! One more!
Maar de oorlog is nog wel ok. Ik denk dat Gibson niet eens zo een slechte regisseur is. Alleen zijn persoonlijkheid is zo eentje van bittere ernst. Hugo Weaving bijvoorbeeld. Hoezo was die scene dat hij drinkt bij een grafsteen niet hilarisch slecht? Iemand? De oorlog is nergens verheffend of vernieuwend. Maar Garfield was even niet duidelijk zichtbaar.

Wat het is, ik gun iedereen zijn filmplezier. Maar ik ben niet blij met dit soort cinema. Dit hebben we wel gehad. Het is visueel oninteressant, het scenario is voorspelbaar en het heeft een bedenkelijk moraal.

1.5*

avatar van mixmaster
5,0
0
geplaatst: 13 februari, 16:09 uur [permalink]
Schitterende film van Mel Gibson !!!
Wat maakt deze man toch geweldig mooie films.
Een must voor elke oorlogsfanaat, dit waargebeurde verhaal over Desmond T. Doss is op een fenomenale wijze in beeld gebracht door Mel Gibson. Hulde !!!

avatar van Fryce
4,5
0
geplaatst: 13 februari, 23:17 uur [permalink]
Gewoon echt een heerlijke film die je helemaal in zich opzuigt. Enige minpunt is dat het over de top gaat.

avatar van james_cameron
4,0
0
geplaatst: 13 februari, 23:41 uur [permalink]
Van dik hout zaagt men planken, zowel qua sentimentele aanpak van de romantische scenes als van de extreem bloederige aanpak van de oorlogsscenes. De opbouw duurt veel te lang en de film is niet overal even sterk, maar regisseur Mel Gibson weet op visueel vlak nog steeds indruk te maken. Dit moet haast wel de grofste oorlogsfilm ooit zijn, met een grote reeks maagomkerende geweldscenes die keihard aankomen. De tweede helft is dan ook duidelijk superieur, al zet Hugo Weaving als de getraumatiseerde vader van Andrew Garfield een mooie rol neer in het eerste uur van de film. Voor een subtiele aanpak ben je bij Gibson aan het verkeerde adres, maar hij weet je als kijker vakkundig mee te slepen in het verhaal.

avatar van Walter S.
4,0
0
geplaatst: 14 februari, 00:59 uur [permalink]
Fryce schreef:
Enige minpunt is dat het over de top gaat.

In het echt is oorlog niet zo guwelijk?

avatar van clubsport
3,5
0
geplaatst: 14 februari, 15:46 uur [permalink]
visueel is de film erg sterk (lees de oorlogsscenes) , de opbouw van het verhaal is lang maar dat vind ik juist een van de sterke punten van de film al is het sentimentele geheel wat daar omheenhangt somt wat teveel van het goede maar goed dat weet je bij hollywood .
Hugo weaving zet een sterke rol als de vader neer maar ook de rest van de cast doet het redelijk tot goed .
Dat religieuze sausje wat om zijn handelen heen hangt is eigenlijk nog hetgene waar ik het meest moeite mee had , ik vond het wat over the top maar blijkbaar was dat zijn grote drijfveer wat ook tot uitdrukking kwam in die korte scenes aan het eind van de film .

avatar van kos
1,5
0
kos
geplaatst: afgelopen woensdag om 16:23 uur [permalink]
Mijn hemel, wat levert Mel Gibson hier weer een draak van een melodramatische oversentimentele meuk af.
Plaatsvervangende schaamte gewoon. Daar kunnen de mooi gefilmde oorlogsbeelden zelfs niets aan veranderen.

avatar van sowhat
5,0
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 17:15 uur [permalink]
Wat een heerlijke film! Dit is gewoon de beste oorlogsfilm ooit gemaakt.
Meer heb ik daar niet aan toe te voegen.

3,5
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 22:03 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Bovengemiddeld zeker, doch niet de absolute topfilm waar ik stiekem op gehoopt had. Gibson blijft een uitstekende verhalenverteller maar waar hij ons met Braveheart en Apocalypto als het ware liet kennismaken met een onbekende wereld, bleef die extra verrassing bij Hacksaw Ridge uit. Het eerste uur is zelfs erg conventioneel. Eerst uitgebreid een obligate love story die weinig tot niets toevoegt aan het eigenlijke verhaal, daarna de welbekende militaire opleiding met een wat merkwaardig gecaste Vaughn in een serieuze rol(je verwacht ieder moment dat hij een grap gaat uithalen). Vervolgens word de film gelukkig aanmerkelijk beter. Is dan ook duidelijk dat de passie en interesse voor dit project van Gibson lag bij de veldslag zelf. Werkelijk adembenemend gefilmd, pure klasse. Jammer dan weer dat het de laatste tien minuten over the top gaat en bijna belachelijk word. Je krijgt dan welhaast de indruk dat de Amerikanen deze slag uiteindelijk louter wonnen door de daden en aanwezigheid van de bijna heilig verklaarde Doss. Spiderman Garfield doet het trouwens heel behoorlijk in de hoofdrol, hoewel zijn rol af en toe wat te dik is aangezet. Ook ex terminator Worthington is verassend goed als de onverstoorbare leidinggevende, de onherkenbaar geschminkte Hugo Weaving als Pappa Doss is dan weer een voorbeeld van ongelukkige casting.
Al met al de moeite waard, maar dus niet het allerbeste wat die rare Gibson ons geschonken heeft.

avatar van JDSsmetje
1,5
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 22:09 uur [permalink]
Heldenepos die patriottisme, pacifisme en vooral katholicisme hoog in het vaandel draagt. Extreme principes gaan klaarblijkelijk gepaard met extreme daden. Niet alleen de onsubtiele verheerlijking van alles waarvoor zowel Doss als Gibson voor staat is storend, dat is eveneens Gibson's bombastische en melodramatische filmstijl zonder raffinement.

avatar van erik1977
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 16:34 uur [permalink]
Wat een knaller van jewelste!
Een instant klassieker!

Acteerwerk, de beelden en bovenal het geweld ziet erg super uit.
Voor mij tot nu toe de nummer 1 van dit jaar.

4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 20:00 uur [permalink]
Ik had van tevoren een beetje mijn bedenkingen (het blijft toch Mel Gibson, en subtiliteit komt niet echt voor in zijn woordenboek) maar Hacksaw Ridge is naar mijn mening toch een geslaagde oorlogsfilm geworden.

Het ongelooflijke verhaal van Desmond T. Doss wordt op grootste en meeslepende wijze verteld, en blijkt ook nog eens vrij waarheidsgetrouw te zijn, al wordt het hier en daar allemaal wel een beetje mooier gemaakt en bij vlagen behoorlijk vet aangezet. Met name het godsdienstige aspect ligt er wel een beetje erg dik bovenop.

Maar goed, als je daar een beetje doorheen kunt kijken (en ik vind dat je dat moet doen; of je het nou met Doss' opvattingen eens bent of niet, hij blijft wel een interessant figuur en verdient een film) dan is het wel gewoon een goed gemaakte oorlogsfilm - de ietwat plichtmatige introductie wordt met veel vaart afgewerkt, de actiescenes zijn erg indrukwekkend, en ook de wat rustigere scenes vervelen geen moment.

Het is zeker geen perfecte film, maar toch wel een mooie weergave van een mooi verhaal.

4,5
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 00:29 uur [permalink]
Pfff, je kunt gaan zitten ziften over 'over de top' etc zoals sommigen hier doen, maar als iemand in zijn ééntje 75 man van het slagveld sleept dat is dat ook over de top, hoe je het ook filmt.

Niets minder dan een indrukwekkende film over een indrukwekkend verhaal. En prachtig om te beseffen dat er in werkelijkheid nog grotere helden kunnen bestaan dan in de film.

1,0
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 09:24 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Hacksaw Ridge begon geinig, hoewel de hoofdpersonage wel erg op Forest Gump leek, qua manier van praten en doen. De hele film was eigenlijk een mix van Forest Gump (oorlogsstuk) alleen dan in constante loop en een vleugje Saving Private Ryan.

En dan begon het sentimentele gedoe. Ik ken maar weinig films die dat kunnen het evenaren: muziek (constante Engelen-gejengel op de achtergrond), acteerwerk, eindshot. Compleet over de top.

De aftiteling (deze film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal) leek zo uit een andere film te komen. Enkel als excuus voor de regisseur om zo'n belachelijk film te maken.

1,0 ster voor de scene waarin Desmond begint te voetballen en tennissen met granaten

avatar van Gerlof1378
3,5
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 11:59 uur [permalink]
Sterke oorlogsfilm van Mel Gibson, die toch elke keer weer weet te verassen met een goeie film. Heel Hollywood kotste hem uit met zijn tirades, maar hij weet wel hoe je een film moet regisseren en nu dus met 6 oscarnominaties weer geliefd in Hollywood. Het verhaal is goed en hoofdrolspeler Andrew Garfield die Desmond T. Doss speelt doet dat erg goed, hij wilde geen geweer gebruiken maar alleen mensen redden. En waarom hij geen geweer wou gebruiken word verteld in de film, en laat ook zien aan de andere kant dat men toen nog niet wist wat PTSS was. De rest van de cast vond ik ook goed spelen en was verrast van het spel van Vince Vaughn die vooral bekend staat om zijn flauwe films. De setting van Hacksaw Ridge dus tijdens de Battle of Okinawa is zeer mooi gedaan en ook heel erg bruut en realistisch waar je gelijk als kijker helemaal inzit. Ik zeg kijken en oordeel zelf wat je ervan vind hasta luego.

avatar van Filmkriebel
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 16:00 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
De soldaat op wie je het meest kan rekenen is niet altijd degene die het wapen draagt. Dit oorlogsdrama over een gewetensbezwaarde die zijn hiërachie trotseert om toch zijn land te kunnen dienen is boeiend gebracht. De acteurs overtuigen over de hele lijn en zetten sterke personages neer. Het eerste uur was erg mooi vond ik. Eens het oorlogsgeweld begint is het al duidelijk waar het allemaal naartoe gaat, en echt verrassen doet de film dan niet; maar wat zijn die oorlogsscènes brutaal en intens. Wanneer Doss bovenop Hacksaw Ridge achterblijft wordt het ook vrij spannend. Uiteraard blijft het moralistische en sentimentele niet achterwege, met Gibson had ik dat wel verwacht. Zo'n scènes waarin Doss dikke vriendjes wordt met degene die hem eerder het meest treiterde, of waarin hij als een barmhartige Samaritaan een Japanner begint te verzorgen zijn tenenkrommend en belachelijk. Ditmaal vond ik de film zo overweldigend dat ik het met plezier door de vingers zie.

avatar van JacoBaco
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 16:21 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Filmkriebel schreef:
of waarin hij als een barmhartige Samaritaan een Japanner begint te verzorgen zijn tenenkrommend en belachelijk.

Ja belachelijk, maar zelfs dat is hoogstwaarschijnlijk echt gebeurd.

Did Desmond treat an enemy soldier while he was out looking for his own men?

It seems likely that this is true, at least according to the stories told by some of his comrades who found an American bandage on an enemy soldier. "I don't know how bad the man was hit," said a fellow soldier, "but there was one found with a bandage on his arm, an American bandage." During an interview, Desmond recalled an instance where he tried to help a wounded Japanese soldier. "The fellas pulled a gun on me. They used some strong language. 'If you use that stuff on blankety-blank, we'll kill you!' And I knew they meant it. So I knew better than to try to take care of a Japanese." We found no evidence that Desmond lowered wounded Japanese soldiers down the cliffside like in the movie. However, Desmond did have a willingness to help anyone who was injured. He often went out in the darkness looking for fallen comrades to bring to safety. His heroics didn't go unnoticed, as fellow soldiers were often amazed he was still alive. -The Conscientious Objector Documentary

Bron: Hacksaw Ridge vs the True Story of Desmond Doss, Medal of Honor - historyvshollywood.com

avatar van Filmkriebel
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 16:37 uur [permalink]
JacoBacoHet past wel bij het personage Doss in de film dat hij zoiets zou doen; ik betwijfel echter of zijn superieurs dat zouden gewaardeerd hebben... de vijand helpen op welke manier dan ook is tegen de regels van de oorlogsvoering. Ik durf toch nog kritisch zijn tegenover dit artikel.. dat zijn van die niet verifieerbare verhalen die men dan achteraf gebruikt om de held Doss nog meer op te hemelen.

avatar van JacoBaco
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 17:11 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Filmkriebel Kritisch zijn kan nooit kwaad natuurlijk, maar in dit geval lijkt het mij verre van onwaarschijnlijk dat die Doss daadwerkelijk een gewonde Japanse soldaat heeft geholpen. Maar bij twijfel, kiezen we vaak voor onze eigen waarheid/logica en dat begrijp ik dan ook wel weer.

avatar van Filmkriebel
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 17:44 uur [permalink]
Los van dat ene feit is het wel een pluspunt dat Gibson zich heel goed heeft gedocumenteerd bij deze film. Hij doorstaat de factchecker met onderscheiding.

avatar van kos
1,5
1
kos
geplaatst: afgelopen zondag om 20:12 uur [permalink]
Volgens mij beseffen mensen niet dat ook een waargebeurd feit super overdreven en tot walgen toe vergroot of uitgebeeld kan worden.

avatar van TheManInBlack
4,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 20:22 uur [permalink]
Prachtige waargebeurd oorlogsfilm, Andrew Garfield speelt hier echt goed in! Eerst een introductie en daarna gaat het pas echt beginnen. De geweldscenes waren ook erg goed gemaakt in dit slagveld, afgerukte armen en benen vliegen door de lucht, darmen puilen uit verscheurde lichamen, hersenweefsel kleeft aan door kogels doorboorde hoofden.

4,5
0
geplaatst: gisteren om 17:48 uur [permalink]
PRACHTIG!

Geen idee waarom sommigen zó laag waarderen.. wellicht van Japanse komaf? Of misschien toch door het christelijke tintje. Ik zie het meer als een goddelijk tintje.. het maakt toch niet uit of je bid tot God, Allah, de sterren, engelen of de kosmos.. uiteindelijk is het/zijn we allemaal 1 🙂

Normaliter niet zo mijn ding.. oorlogs- en dramafilms.. Op de afschuwelijke beelden na... wat een mooie film!

Absolute aanrader!

Love, Wen

4,5
0
geplaatst: gisteren om 18:01 uur [permalink]
Misschien zijn de heldendaden en de persoon Desmond uitvergroot. Maar dat zijn aannamens. Even zo goed de aanname dat het zo exact is gegaan. We waren er gelukkig niet bij. Wat wel overeind blijft dat ik het een meesterlijk film vond. Bijna zo goed als Saving Private Ryan. Garfield zal mij niet bijblijven als geweldige acteur. Filmisch wel een uitstekend, geloofwaardig acteren is echt een kunst.