Hacksaw Ridge (2016)

mijn stem
3,88
415 stemmen

AustraliΓ« / Verenigde Staten
Drama / Oorlog
131 minuten

geregisseerd door Mel Gibson
met Andrew Garfield, Vince Vaughn en Sam Worthington

'Hacksaw Ridge' vertelt het waargebeurde verhaal over Desmond T. Doss. Desmond was een Amerikaanse legerdokter die zich op het slagveld van 1942 bevond, maar weigerde om te moorden en wapens te dragen. Tijdens de slag om Okinawa wist hij 75 mannen te redden, gewonden te evacueren en werd hij een oorlogsheld die risico's nam om de levens van zijn kameraden te redden.

TRAILER

209 BERICHTEN 28 MENINGEN
zoeken in:
avatar van JacoBaco
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 08:51 uur [permalink]
Dat Please Lord, Help Me Get One More is 1 op 1 overgenomen van Desmond zelf. Na de film komt de echte Desmond aan het woord en dan vertelt hij dat hij dat toen inderdaad zei. Dus wat is daar dan zo aanstootgevend aan John Milton? En je zei ook iets (in een veel eerdere post) over Please get me my bible. Maar ook dat is nou eenmaal echt zo gezegd.

Maar dat mensen het laatste half uur als geweldsporno ervaren vind ik pas echt vreemd. Het is een oorlogsfilm en oorlog heeft een overdaad aan geweld. Waarom is het dan geweldsporno? Alsof soldaten in tijden voor oorlog tegen elkaar zeggen. Wel voorzichtig zijn hoor en niet te veel troep maken. Gewoon netjes iemand doodschieten en daarna meteen het bloed opruimen. πŸ˜•

Wanneer het nou een sneeuwballengevecht betreft waarbij mensen exploderen wanneer ze worden geraakt door een sneeuwbal. Ja, dat lijkt mij eerder geweldsporno.

avatar van John Milton
2,5
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 09:30 uur [permalink]
Ik vond het niet zozeer aanstootgevend JacoBaco (en dat het een historisch citaat is staat daar voor mijn gevoel buiten), maar het herhalende aspect en intrinsieke vrome boodschap doen weinig me voor en zijn voor mij allerminst van toegevoegde waarde. Jouw persoonlijke visie op (de waarde van) geloof echter, is heel anders dan die van mij, dat zal daar uiteraard een rol in spelen. Waar jij misschien bij sommige zaken denkt (ik moet daarnaar raden uiteraard) 'wat mooi', of dat iets je überhaupt niet positief of negatief opvalt, heb ik wellicht rolling eyes, of vraag ik me zelfs in sommige gevallen af waar mijn teiltje blijft. Ik heb nuance hoog in het vaandel staan, en niet bijster veel op met het proppen van religieuze boodschappen in films. Maar dat laatste is geen MM discussie.

Het label geweldsporno heb ik zelf gebruikt vanwege de discrepantie tussen de idealen van Desmond en de mate waarin Gibson zich in mijn optiek 'verliest' in het tonen van het geweld, in de zin dat hij niet louter toont dat er in oorlog verschrikkelijk geweld plaatsvindt, maar er heroïek en glorie in lijkt te zien; met andere woorden, de nadruk komt op een gegeven moment op glorieus in beeld gebracht geweld te liggen. In één zin: Kijk eens hoe ongeëvenaard technisch vaardig we dit dood en verderf in beeld kunnen brengen? Dat was het gevoel wat ik erbij kreeg, en dat staat haaks op het pacifisme van Desmond.

Er is niet mis met het tonen van de onmenselijkheid van oorlog, ik ben een groot fan van Idi I Smotri, en was helemaal niet afkerig van de openingsscène van Saving Private Ryan. Je mag die ellende best tonen. Maar de manier waarop Gibson het doet, bezien in de 'morele context' van de film, beviel mij niet. Het voelde scheef.

avatar van tbouwh
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 09:48 uur [permalink]
Ik denk dat in deze discussie de perceptie van individuele kijkers doorslaggevend is.
De term geweldsporno behelst voor mij het zodanig doseren en brengen van geweld dat het je haast opgeilt (om het maar even heel plat te zeggen). Een vorm van verheerlijking dus, waarbij het niet gaat om de functionaliteit, maar om de mate waarin de beelden voor een soort adrenaline zorgen.

Wat mij betreft is daarvan hier geen sprake. Het beeld van oorlog dat hier gegeven werd (los Van Desmonds verhaal) vond ik realistischer dan in veel andere films, waarin de omstandigheden vaak behoorlijk worden verzacht. Daarnaast stootte wat ik zag eerder af dan dat het me aantrok. Dat werkte in mijn geval positief in de waardering voor de film.

Echter, iemand die daar zit en enthousiast wordt van/gaat juichen bij de overdaad aan geweld... Tsja, dán wordt het geweldsporno. M.a.w. je kunt het eruit halen, maar de term algemeen gebruiken gaat mij iets te ver.

Edit: John Milton hanteert de definitie volgens mij net iets breder πŸ™‚ ik was benieuwd naar de Van Dale of iets vergelijkbaars, maar Google wil niet echt meewerken. Ik zie de term steeds vaker terugkomen en heb er dus ook wel m'n eigen ideeën over, maar misschien is 'ie toch geen gemeengoed?

avatar van John Milton
2,5
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:01 uur [permalink]
tbouwh schreef:

De term geweldsporno behelst voor mij het zodanig doseren en brengen van geweld dat het je haast opgeilt (om het maar even heel plat te zeggen). Een vorm van verheerlijking dus, waarbij het niet gaat om de functionaliteit, maar om de mate waarin de beelden voor een soort adrenaline zorgen.
Daar kan ik me wel in vinden, moet ik zeggen, in die definitie, met de kanttekening dat die verheerlijking wat mij betreft ook onbewust kan zijn bij de maker, sluimerend zogezegd. Ik denk niet dat Gibson het persé beoogt (vermoedelijk in tegendeel), maar het voelde voor mij zo.

Ik denk dat in deze discussie de perceptie van individuele kijkers doorslaggevend is.
Precies dat dus. Want waar jij zegt, 'daarvan is voor mij geen sprake', na het noemen van je definitie, was mijn eerste gedachte 'ja voor mij juist wel!' πŸ™‚

avatar van tbouwh
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:10 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
John Milton, klopt. Gibson heeft die bedoelingen niet, die man is overtuigd van z'n eigen goede intenties. The Passion is daarin misschien nog wel een beter voorbeeld. Wat 'ie daar (onbedoeld, doch daarmee enorm naïef) allemaal op de hals heeft gehaald... over die film val ik trouwens al veel meer, maar dat is een andere discussie.

Ik zag dat je er nog wat andere elementen bijhaalde, zoals de koppeling met de (religieuze) moraal en de technische snufjes (slomo's etc.) die hij gebruikt om geweld in beeld te brengen. In dat geval kom ik ook al veel dichterbij het toekennen van die term, zeker omdat Desmond duidelijk een lijdende Christusfiguur is (ditmaal bijna expliciet ook, in Apocalypto bijv. is het implicieter).

avatar van JacoBaco
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:17 uur [permalink]
Maar daar gaan we weer John Milton. Het speelt nou eenmaal een grote rol binnen deze film en daarnaast is het historisch correct. Althans, grotendeels. Maar allerminst dus van toegevoegde waarde voor jou. Oké dat kan... Ik kan alleen moeilijk begrijpen dat hier iets over gezegd wordt door jou of iemand anders. Stel, ik kijk een film over een waargebeurd verhaal waarin discriminatie een grote rol speelt en een persoon zet zich 100% in om iets tegen discriminatie te doen, maar vervolgens vertel ik dat het terugkomende aspect en de boodschap tegen discriminatie weinig me voor doen en zijn allerminst van toegevoegde waarde voor mij. Nogmaals, oké dat kan, maar in mijn ogen een beetje zinloos om dat dan te zeggen. En zo zie ik het. Ik kan ook een pornofilm kijken en zeggen, de seks is niet van toegevoegde waarde voor mij. Ik had liever wat minder seks en betere dialogen gezien.

En je zegt over het onderwerp geweldsporno het volgende: Kijk eens hoe ongeëvenaard technisch vaardig we dit dood en verderf in beeld kunnen brengen? Dat was het gevoel wat ik erbij kreeg, en dat staat haaks op het pacifisme van Desmond.

Dat vind ik persoonlijk een tikkie overdreven wat je zegt.. Maar een logisch contrast toch? Oorlog heeft een overdaad aan geweld en Gibson laat dit zien terwijl Desmond gewoon zijn idealen blijft nastreven en daar wordt voldoende aandacht aan besteed. Die ''zogenaamde'' geweldsporno is echt maar een half uurtje ofzo.

avatar van arno74
 
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:26 uur [permalink]
Dat bij Gibson de term geweldsporno valt vind ik zeker niet vreemd, ik vind de betekenis behoorlijk voor zich spreken (i.m.o. staat het voor een traktatie op overvloedig en nodeloos grof geweld). Dat is trouwens een van de redenen waarom ik deze links liet liggen en waarom deze ongetwijfeld in de oscarrace mee zal gaan. Niet dat ik niet tegen geweld kan, maar ik pas als dat het enige is wat een film biedt, te plat. Hoe Gibson (en andere fanatieke christenen) grof geweld met hun religie hand in hand laten samengaan is mij ook een raadsel, maar kennelijk wel typerend voor relifanatici (bij Gibsonfilms is religie trouwens wel heel erg on topic). Maar goed, ik snap ook niet dat Amerikanen niet tegen kussen or borstvoeding in een film kunnen maar uitbundig geweld heel oké vinden.

avatar van John Milton
2,5
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:28 uur [permalink]
Hmm nee, dat ik niet precies wat ik bedoel Jaco, het gaat me er niet om dat hij geweld toont in een oorlogsfilm (dat is vrij logisch), maar om het feit dat hij het esthetische aspect daarvan benadrukt om de lichaamsmangelende gruwel verschrikkelijker dan ooit in beeld te brengen, in een film waarvan de morele boodschap geweldloosheid is. Inderdaad dus de eerder aangehaalde slow-motions etc. 'Wat verschrikkelijk' komt dan als gevoel op losse schroeven te staan, juist door de 'indrukwekkende' manier wáárop het getoond wordt.

Om je porno analogie wat om te draaien, het is een beetje als een Legion of Decency vertegenwoordiger zogenaamd vol afschuw een seksblaadje ontdekt in de winkel, maar er onwillekeurig (en wellicht niet volledig zelfbewust) net even te lang en aandachtig naar blijft kijken, en moeite lijkt te hebben om het weer weg te leggen.

In The Passion die Tbouwh aanhaalt, zit die moeizame relatie tussen Gibson, de boodschap en geweld mijns inziens evenzeer. Al moet ik toegeven dat ik daar destijds wel erg van onder de indruk was.

avatar van JacoBaco
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:29 uur [permalink]
De film duurt een dikke 120 min waarvan de daadwerkelijk oorlog ongeveer een half uurtje is arno74. Maar in deze context blijft de term geweldsporno misplaatst, want het betreft oorlog en oorlog gaat gepaard met een overdaad aan geweld.

avatar van John Milton
2,5
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:32 uur [permalink]
JacoBaco schreef:
Maar in deze context blijft de term geweldsporno misplaatst, want het betreft oorlog en oorlog gaat gepaard met een overdaad aan geweld.
Das niet echt een inhoudelijk argument, en gaat ook niet in op mijn uitleg waarom ondanks de historische context van oorlog de term voor mij persoonlijk alsnog wel absoluut van toepassing is. Misschien begrijp je wat ik bedoel aan de hand van die analogie in mijn vorige bericht?

Maar ik vrees dat we het hierover niet eens worden Jaco. Hoeft natuurlijk ook niet!

avatar van tbouwh
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:32 uur [permalink]
arno74 schreef:
Hoe Gibson (en andere fanatieke christenen) grof geweld met hun religie hand in hand laten samengaan is mij ook een raadsel, maar kennelijk wel typerend voor relifanatici (bij Gibsonfilms is religie trouwens wel heel erg on topic).


Dat tweede is niet gek, Gibson is zelf overtuigd katholiek, en zijn vader was nog vele malen fundamentalistischer. Veel komt voort uit het lijdensverhaal uit de Evangeliën en de daarop volgende uitleg in de brieven uit het NT. Een fascinatie op 'het lijden' (met het nodige geweld) als iets dat goed en soms zelfs noodzakelijk is. Christus leed immers ook, dus voor veel christenen leidt dat tot een stukje identificatie en soms ook fascinatie. We vinden niet voor niets verschijnselen als zelfkastijding in (met name het middeleeuwse) christendom.

De identificatie blijkt bij Gibson wel uit het feit dat hij zelf de figurant wilde spelen die Jezus in de Passion aan het kruis nagelt.

avatar van arno74
 
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:36 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
John Milton schreef:
...die verheerlijking wat mij betreft ook onbewust kan zijn bij de maker, sluimerend zogezegd. Ik denk niet dat Gibson het persé beoogt (vermoedelijk in tegendeel), maar het voelde voor mij zo.
Ik wéét 100β„… zeker dat Gibson veel geweld héél bewust in zijn films stopt. Zie zijn laatste drie films (eerdere staan me niet meer scherp bij), vooral Apocalypto was een voorbeeld van zijn onbegresdheid wat grof geweld betreft, met een kind die koppen afhaakt en daarvan geniet (het leek wel lust) als ziekelijke dieptepunt. Geweldsporno past perfect.

avatar van tbouwh
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:39 uur [permalink]
Het gaat er niet zozeer om of het bewust is (denk ik), maar om de intenties. Gibson denkt dat hij er goed aan doet en een sterke moraal/boodschap over kan dragen door geweld zo expliciet te verbeelden. Deels in lijn met wat ik net al zei, religie is m.i. een overkoepelend thema in al zijn films.

avatar van JacoBaco
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 10:40 uur [permalink]
Ik heb The Passion of Christ nog nooit gezien John Milton.

Maar ik begrijp wat je bedoeld met: maar om het feit dat hij het esthetische aspect daarvan benadrukt om de lichaamsmangelende gruwel verschrikkelijker dan ooit in beeld te brengen, in een film waarvan de morele boodschap geweldloosheid is. Inderdaad dus de eerder aangehaalde slow-motions etc.

Ik ben het er alleen niet echt mee eens. De oorlog in de film duurt nog geen 45min en het gaat er even erg heftig aan toe. Oké die slow-motions hadden inderdaad niet gehoeven. Maar dat contrast (overdaad geweld en de idealen van Desmond) lijken mij in dit geval niet misplaatst. En je zegt dus in een film waarvan de morele boodschap geweldloosheid is? Voor Desmond ja, maar de oorlog vond nou eenmaal plaats en de boodschap van Desmond komt meer dan aan en daar past dat stukje oorlog met veel geweld prima bij, want het was oorlog.

De discussie gaat ineens lekker terwijl ik hier eigenlijk helemaal geen tijd voor heb.. πŸ˜„ En nee, we gaan het inderdaad niet met elkaar eens worden en dat is ook helemaal niet erg nee. πŸ™‚

avatar van Cikx
2,5
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 12:41 uur [permalink]
John Milton schreef:
(quote)
In tegenstelling tot Ajax vind het geen verbazingwekkend cijfer voor jou, voor zover ik je smaak de afgelopen maanden wat heb leren kennen adhv je cijfers en berichten. Ik had me over een hoge waardering meer verbaasd.

Maar ikzelf was alsnog niet blij toen hij af was, meer ontgoocheld dat deze film zoveel hoge waarderingen krijgt, eens temeer ik er zelf ook in was gaan geloven dat het blijkbaar een weeïge trailer was en Gibson wél een meesterwerk zou hebben afgeleverd. Dat bleek (voor mij althans) na het zien van de film allerminst het geval.

De 'Please Lord, Help Me Get One More'-line word bij ons thuis nog steeds af toe uitgesproken. En niet met gepast ontzag. πŸ™‚


Ik wilde hem in eerste instantie ook links laten liggen, maar de goede recensies hebben me uiteindelijk toch overgehaald om hem te bekijken. Ik ben bang dat Braveheart en The Passion nu langer op zichzelf zullen moeten laten wachten. Ik vind het wel opmerkelijk dat je die films wel een hoge score hebt gegeven. Van wat ik gehoord en gezien heb is de nuance daar ook ver te zoeken namelijk.

Hoewel de discrepantie tussen het pacifisme en de geweldsporno interessant en in mijn ogen zeker aanwezig is, was het voor mij overigens niet de reden om de film een laag cijfer toe te kennen.

avatar van JacoBaco
4,0
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 13:29 uur [permalink]
Desmond T. Doss representeert het pacifisme en de oorlog is gewoon de oorlog want deze vond nou eenmaal plaats. In mijn (kijk)ervaring is dit totaal geen discrepantie. Ja oké hier en daar ietsje te dik er bovenop d.m.v. de slow-motions, maar verder brengt de film het uitstekend over.

Voor geweldsporno moeten we het denk ik eerder zoeken bij Nicolas Winding Refn en onze grote vriend Quentin Tarantino. Ja Mel Gibson doet er ook aan mee, maar deze film is voor mij weer een uitzondering. Want Braveheart valt ook reuze mee. Dus dan komen we op een stand van 2-2 met Mel zijn films. Of is The Man Without a Face ook regelrechte geweldsporno? πŸ™‚

avatar van John Milton
2,5
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 15:24 uur [permalink]
JacoBaco schreef:
Of is The Man Without a Face ook regelrechte geweldsporno? πŸ™‚
Ik word er nog regelmatig zwetend van wakker, zo hárd! πŸ™‚

Cikx schreef:
Ik ben bang dat Braveheart en The Passion nu langer op zichzelf zullen moeten laten wachten. Ik vind het wel opmerkelijk dat je die films wel een hoge score hebt gegeven. Van wat ik gehoord en gezien heb is de nuance daar ook ver te zoeken namelijk.
Dat heeft deels met sentiment te maken. Braveheart was lang een van mijn beste films ooit, in mijn tienerjaren. Overigens heb ik die al wel teruggebacht van een 9 of 10 naar een 8tje. Meer kon ik nog niet over mijn hart verkrijgen πŸ™‚. Van The Passion was ik met name onder de indruk van het camerawerk, de muziek en de keuze voor de daadwerkelijke talen. Ik heb die overigens te lang geleden gezien om nog veel waarde aan de betrouwbaarheid van het cijfer toe te kennen.

avatar van mobistar
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 18:05 uur [permalink]
Ben geen grote fan van oorlogsfilms die zich in de pacific afspelen maar deze was zeer zeker de moeite waard om te bekijken. De film bleef achteraf nog een tijdje in mijn hoofd doordraaien.
Mad Mel heeft hier een puike film afgeleverd!

avatar van Zwolle84
2,0
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 18:40 uur [permalink]
mobistar schreef:
De film bleef achteraf nog een tijdje in mijn hoofd doordraaien.


Dat dacht ik aanvankelijk ook, maar toen bleek diezelfde scène nóg stééds bezig te zijn.

avatar van Alittleromance
4,0
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 21:47 uur [permalink]
Knap waar gebeurt verhaal.

avatar van schenkowiets
4,5
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 00:58 uur [permalink]
Ik had een dikke 5+ gegeven als de eerste 3 kwartier v/d film niet bestaan had. Ik begrijp dat je een intro moet hebben over wie wie is maar dat zoetsappige romantische gedoe van 3 kwartier vond ik niet nodig. had m bijna afgezet,gelukkig niet gedaan want daarna is de film steengoed !

2,5
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 07:58 uur [permalink]
Toch vrij matige film, ERG Amerikaans en soms tegen het ongeloofwaardige aan. Vond het geweld wel meevallen (het is oorlog) , en het is zeker mooi in beeld gebracht maar veel te overdreven op momenten. Aantal dingen zag je van veraf al aankomen en het lijkt me nogal dik aangezet allemaal. Het wordt nergens schokkend in mijn ogen en is zeker geen meesterwerk. Ook hoofdrolspeler vond ik helemaal niet overtuigend voor dit verhaal, zelfs tegen irritante aan. Nee, er zijn echt veel betere oorlogsfilms en ben best wel teleurgesteld want Mel Gibson zijn laatste films waren stuk harder en confronterender. Vond het meer een oorlogsfilm om deze oorlog opnieuw onder de aandacht te brengen van de jongere generatie, maar haalt het niet bij de bijvoorbeeld rauwe Vietnam films van vroeger.

4,0
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 16:16 uur [permalink]
Niet anders verwacht van Mel Gibson , alweer een goede film .

4,0
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 20:19 uur [permalink]
Goede film, begin was wel wat langdradig.

avatar van IH88
4,0
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 12:36 uur [permalink]
“With the world so set on tearing itself apart, it don't seem like such a bad thing to me to want to put a little bit of it back together.”

Ambitieuze oorlogsfilm en een indrukwekkend staaltje filmmaken van Mel Gibson. Hacksaw Ridge bestrijkt het leven van Desmond Doss zo ongeveer van geboorte tot graf en dat heeft altijd wat nadelige gevolgen. De film focust zich op drie cruciale gebeurtenissen in het leven van Desmond. De relatie tussen Desmond en zijn vader en de opbloeiende liefde tussen Desmond en zijn vrouw Dorothy, de militaire training en uiteindelijk de verschrikkingen van de oorlog.

Het is een groot compliment waard dat Gibson alle drie de verhalen op overtuigende wijze weet te brengen. Dat komt ook door de acteurs want die zijn sterk op dreef. Vooral Garfield, Weaving (grandioos als vader) en Vaughn overtuigen in hun rollen. De oorlogsscènes zijn gruwelijk, rauw en realistisch en Gibson laat hier vakwerk zien. En "Mad Mel" gooit er op het laatst nog wat christelijke symboliek in waar hij bekend om staat. Niet heel erg, alhoewel de subtiliteit ver te zoeken is. Maar wie de eindcredits met de echte Desmond Doss heeft gezien, weet dat het wel past bij de man en Hacksaw Ridge is een prachtig eerbetoon.

avatar van wibro
4,0
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 22:46 uur [permalink]
Zou deze film niet op feiten gebaseerd zijn, dan zou ik deze film als volstrekt ongeloofwaardig neergesabeld hebben, uitgaande van de beelden die Mel Gibson ons uit de hel van Okinawa voorschotelde. Hoe kun je daar nu overleven? Maar goed, het schijnt allemaal wel te kloppen als we de wiki mogen geloven. Een wonder dus - zo mag je het toch wel noemen - dat Desmond Doss het voor elkaar kreeg om 75 gewonden soldaten in veiligheid te brengen. Want let wet, de strijd op de eilanden Iwo Jima en hier dus Okinawa werd meedogenloos gevoerd. De soldaten zowel Japanners als Amerikanen werden met het grootste geweld gedood. De gevechten zoals we in dit oorlogsdrama te zien kregen komen dus zeer geloofwaardig over. Blijft voor mij de vraag over wat die Amerikanen bezielden die bergrug koste wat het kost te willen veroveren. Tja, de strijd op Okinawa kostte maar liefst 12.000 Amerikaanse soldaten het leven en dan hebben we het nog niet gehad over het aantal gewonden. Het zijn ook die verliezen en dan nog wel op een klein eiland zoals Okinawa die Truman deed besluiten van een invasie in Japan af te zien en Japan tot overgave te dwingen door het gebruik van twee atoombommen.
Tot zover de slag om Okinawa. De rest van de film wat aan die battle voorafging, dat familiegedoe dus vond ik niet zo bijster interessant. Er werd nogal veel met Bijbelteksten gestrooid, te veel eigenlijk, maar ja Desmond Doss komt dan ook uit Virginia waar de mensen nogal streng christelijk zijn. En dan dat soort scènes met die drilsergeant: die had ik al veel eerder gezien en bovendien veel beter in die Vietnam oorlogsfilm van Stanley Kubrick.

4.0*

avatar van sean-penn
2,5
0
geplaatst: afgelopen zondag om 01:24 uur [permalink]
Bij films ga ik onbewust scenes met elkaar vergelijken. De ideale film bestaat dan ook uit momenten van verschillende films bij elkaar. Van Hacksaw ridge is er geen enkele shot memorabel genoeg voor mijn denkbeeldige cinematografie. Erg magertjes en matig in beeld gebracht.

Eerste uur is ronduit slecht. Garfield en weaving overtuigen niet als respectievelijk zoon en vader. Hun gebrekkige relatie word slecht uitgewerkt. Moeder is ondergeschikt en de paar frames dat ze in beeld is voegt niets toe. De romance is op zich wel aardig maar mist een belangrijk component, geen chemie. Waar de film echt het dieptepunt bereikt is waar jongentjes tot mannen worden gevormd, het opleidingskamp. Hier wordt op een genânte manier getoond hoe Desmond Doss zich in het tweede uur kan excelleren. Het mist finesse en originaliteit.

Tweede uur is beter maar desondanks ontstijgt het de middelmaat niet. Het leed is al geschied. Er is geen verbinding met de personages en zonder empathie werkt een film niet. Gibson is duidelijk beïnvloed door de rauwe en realistische oorlogsfilms van Zuid-Koreaanse bodem die de laatste jaren zijn uitgebracht. Niets mis mee, goede dingen moet je altijd overnemen. Jammer dat hij dan weer vele slow-motions toevoegt die het leed nog erger moeten maken. Een goedkope manier om vals sentiment op te wekken.

Schuld ligt volledig bij Mel Gibson. Potentie van de acteurs heeft hij niet benut. Bepaald geen schot in de roos, inplaats daarvan heeft hij met een losse flodder geschoten...

avatar van filmkul
3,5
0
geplaatst: afgelopen zondag om 09:07 uur [permalink]
Aardig oorlogsdrama. In het eerste deel van de film leren we Doss kennen alsmede zijn manier van leven en denken. Voor sommigen wellicht wat saai en overbodig maar dit deel geeft het tweede deel van de film, over de uiteindelijke reddingsactie van Doss, juist meer kracht. De slag om Hacksaw Ridge is erg hard en veel slachtoffers worden expliciet in beeld gebracht. Soms zo vaak dat Gibson zijn doel daarmee voorbij gaat. Het acteerwerk is redelijk en zeker Vaughn is lastig te accepteren in een serieuze rol. Mooi eerbetoon aan een oorlogsheld. 3.5

avatar van joolstein
3,0
0
geplaatst: afgelopen zondag om 19:52 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Twee-ledige film van Mel Gibson. Aan de ene kant is er het zeer clichématige waargebeurde verhaal van de pacifistische Desmond T. Doss. Een werkelijk waar tenenkrommend plot over Doss die volgens zijn 'geloofsovertuiging' geen wapen wil aanraken. Waardoor het hallelujah-gevoel nooit ver weg was. Zoveel pacifisme kwam voor mijn meer over als vooral godsdienstwaanzin. En aan de andere kant was er de zeer realistische chaos van de hel van Okinawa, inclusief de meest gruwelijke opengereten lichamen, en oorverdovend geweergeluid. En terwijl het pacifistische gedeelte totaal niet overtuigde deed oorlogsgeweld dat juist wel. Een grotere contradictie was er waarschijnlijk zelden te zien geweest in een film. Verder pleegt Gibson veelvuldig leentjebuur bij andere grote oorlogsfilms. Nu zijn die clichés en het leentjebuur (onder het mom van "never change a winning team") voor mijn niet het grootste struikelblok. Nee, dat waren die constante momenten van het religieuze. 'get my bible' Please Lord, help me get one more..! Het gebed voordat ze weer Hacksaw op gaan en natuurlijk heroïsche winnen. Doss op de luchtbrancard of het afwassen van het bloed. Hacksaw Ridge is uiteindelijk een vakkundige en solide film maar verre van briljante film.