Hacksaw Ridge (2016)

mijn stem
3,73
857 stemmen

Australië / Verenigde Staten
Drama / Oorlog
131 minuten

geregisseerd door Mel Gibson
met Andrew Garfield, Vince Vaughn en Sam Worthington

'Hacksaw Ridge' vertelt het waargebeurde verhaal over Desmond T. Doss. Desmond was een Amerikaanse legerdokter die zich op het slagveld van 1942 bevond, maar weigerde om te moorden en wapens te dragen. Tijdens de slag om Okinawa wist hij 75 mannen te redden, gewonden te evacueren en werd hij een oorlogsheld die risico's nam om de levens van zijn kameraden te redden.

  • vanaf donderdag 30 maart te huur
  • vanaf donderdag 30 maart te koop op dvd en blu-ray

TRAILER

293 BERICHTEN 57 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Ajax&Filmfreak
4,0
0
geplaatst: 22 februari, 20:15 uur [permalink]
Ik heb me wel prima vermaakt maar de film deed me wel vaak denken aan andere films.

In het begin aan Legend of the fall (relatie broertjes) en de strenge vader. Het liefdes verhaal erna deed me aan Pearl harbor denken. Bij de opleiding dacht ik aan idd Band of brothers en Full metal jacket.
En bij de uiteindelijke heldendaden dacht ik aan Forrest gump.
Wel allemaal behoorlijke films vind ik.

avatar van danuz
2,0
0
geplaatst: 23 februari, 17:43 uur [permalink]
Voelt zo'n beetje vijftien jaar te laat. Een film uit de tijd van Band of Brothers en Saving Private Ryan. Archetype Hollywood bombast, met een dikke moraal en een bak extreem-gruwelijk-geweld-maarrrr-met-een-reden. Met al die dingen heb ik an sich geen groot probleem, maar zo bij elkaar gemikt begin ik toch wat te mokken. Niet mijn film (dus), vond vooral het eerste uur niet te doen. Maar ik kan me zo voorstellen dat er hele volksstammen wild van worden.

avatar van Crook
2,5
0
geplaatst: 23 februari, 22:54 uur [permalink]
Wat een vlakke prut

 
0
geplaatst: 24 februari, 01:18 uur [permalink]
Als je door het soms irritante EO gehalte heen kijkt is dit een prima film. Geeft op diverse gebieden de heftige gruwelijkheden van een oorlog goed weer, en ja....het blijft een Hollywood productie met de nodige sentimenten op het randje. Bevalt dit niet...ga een docu kijken over die tijd & gebeurtenissen.

avatar van MrEd
3,5
0
geplaatst: 24 februari, 13:59 uur [permalink]
Typische Gibson film. Patriottisme, geloof en geweld met veel bloed en rondvliegende ledematen.
Mooi gemaakt, dat dan weer wel.

avatar van otherfool
1,0
2
geplaatst: 25 februari, 23:24 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Mel Gibson is terug en wel om het antwoord te geven op die Ene Aloude Vraag: hoeveel goedkoop sentiment kan een mens in 1 film proppen? Nou, zoveel dus.

Niet te harden, vooral het eerste uur niet. Godsdienstwaanzin, een love interest zó weggelopen uit de movies, militaristische onzin, een zootje oh-zo ludieke karakters (haha ééntje is bloot!) onder leiding van Vince 'fucking' Vaughn als cliché drill instructor, I kid you not, wie bedenkt al die troep? Het is gewoon zó stupide en cheesy, en dan die rechtszaak waarin papa in uniform op komt draven, manmanman alsof je naar een parodie zit te kijken.

Het tweede uur is iets beter, vooral omdat er niet meer gepraat wordt maar slechts geschoten; de chaos van zo'n slachtveld wordt redelijk adequaat in beeld gebracht. Maar ook nu is het sentiment nooit ver weg, en het ongelooflijke gebeurt dan ook nog: Gibson krijgt het namelijk voor elkaar om na alle voorgaande gruwelijkheden helemaal aan het einde van de film de oorlog en het geweld nog eens te verheerlijken; Uncle Sam geeft namelijk onder de zoete tonen van de aanzwellende muziek de spleetoogjes even ouderwets van katoen na het gebed van Garfield; God staat nu aan de goede kant tenslotte, en Hacksaw Ridge kan worden ingenomen.

Mag ik even een teiltje?

3,5
0
TMP
geplaatst: 26 februari, 12:18 uur [permalink]
Zeer behoorlijke oorlogsfilm. Met name de opbouw is goed verzorgd. Zo wordt duidelijk geschetst waarom Doss weigert een wapen te dragen. Het oorlogsgedeelte zelf wordt ook goed in beeld gebracht. De actie zorgt voor een onderhoudende film en het acteerwerk is in orde. Hoewel kennelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal, is het wel allemaal behoorlijk zwaar aangezet, hetgeen ten koste gaat van de geloofwaardigheid. Tevens overheerst het gevoel dat je een en ander deels al eens eerder (en beter) hebt gezien in andere films of series.

avatar van Scorpio1974
2,5
0
geplaatst: 26 februari, 16:01 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
kraikkonen schreef:
Ben ik de enige die zich afvraagt waarom de jappen die netten niet kapotsneden?

Verder heb ik genoten van deze prachtige film.


Ik vroeg het mij ook af...........zo dom zijn die jappen toch niet?

avatar van Scorpio1974
2,5
0
geplaatst: 26 februari, 16:11 uur [permalink]
Macmanus schreef:
Nou als je het wilt kun je het krijgen ook.

Mel Gibson is terug! Wie denkt verfijndheid komt met de jaren. Heeft het bij Mel mis. Wie graag terug verlangt naar het moddervette Hollywood van welleer kan zijn hart ophalen. Ik kon toen ik 12 was Braveheart nog wel handelen. Epische veldslagen mijn kleine hersentjes vonden het dik aangezette moraal nog wel gerechtvaardigd. Nu 18 jaar later moet de maker wel een bepaald gevoel voor humor hebben wil ik dit nog enigszins kunnen waarderen. Als Mel 1 ding niet heeft is het humor dat mag duidelijk zijn. Laten we beginnen met die kuttenkop van Andrew Garfield. Ik heb zijn films wat gemist die hij in Hollywood heeft gemaakt. Maar what the hell? Hoezo is dit iemand die in films hoofdrollen speelt. Wat een eendimensionaal schijthoofd heeft die gozer. Toegegeven dit personage is ook wel extra kut om te spelen. Het is in het echt ook iemand die alles ophangt aan god. Logica die ik totaal niet begrijp. Iedereen om je heen gaat dood en eigenlijk zijn er bij oorlog alleen maar verliezers. Maar meneer gelooft heilig in dat de lord hem helpt! One more! Dit is pure jaloezie van mijn kant hoor. Ignorence is bliss. Maar deze Forrest Gump met bittere ernst verteld vergt wel erg veel van mij als kijker.

Is alles waardeloos? Niet eens helemaal. Het duurt toch wel een uur. Na weer zo een tergende boothcamp deel. En dan Moonlight cliche noemen omdat het een crack junkie moeder heeft, please lord, give me the strength to read these messages! One more!
Maar de oorlog is nog wel ok. Ik denk dat Gibson niet eens zo een slechte regisseur is. Alleen zijn persoonlijkheid is zo eentje van bittere ernst. Hugo Weaving bijvoorbeeld. Hoezo was die scene dat hij drinkt bij een grafsteen niet hilarisch slecht? Iemand? De oorlog is nergens verheffend of vernieuwend. Maar Garfield was even niet duidelijk zichtbaar.

Wat het is, ik gun iedereen zijn filmplezier. Maar ik ben niet blij met dit soort cinema. Dit hebben we wel gehad. Het is visueel oninteressant, het scenario is voorspelbaar en het heeft een bedenkelijk moraal.

1.5*


Lol, wat betreft jou mening over Andrew Garfield ben ik het helemaal mee eens. Deelde deze mening al toen hij als Peter Parker speelde in Amazing Spiderman.
Visueel vond ik het wel in orde.
2,5 voor het visuele.

avatar van NYSe
2,0
1
geplaatst: 26 februari, 22:59 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Tering. Ik had van Gibson wel het één en ander aan Christensymboliek verwacht, maar dat het zó in je gezicht zou worden geduwd had ik niet durven dromen. Gek genoeg was dat niet eens het meest storende aan Hacksaw Ridge; de film heeft een boodschap en brengt die over. Niet mijn boodschap en subtiel is anders, maar goed...

Nee, er waren genoeg andere zaken om me aan te ergeren. Het begint al niet best. Het eerste halfuur, in lelijke gesatureerde kleuren, doet je tandglazuur al breken, maar de scènes rondom de drill training komen vervolgens ook echt niet uit de verf. Vince Vaughn probeert R. Lee Ermey's Sargeant Hartman na te doen, evenals Gibson overduidelijk poogt die hele eerste helft van Full Metal Jacket te benaderen, maar beiden falen jammerlijk. Ook Garfield komt voor geen meter overtuigend over, tenzij het de bedoeling was hem het bloed onder mijn nagels vandaan te halen.

Gibson trekt al veel tijd uit voor de hele strijd die Doss op trainingskamp moet strijden voor zijn plek in het regiment, maar wanneer hij dan ook nog eens met die rechtszaak komt aanzetten begint het te slepen: we wéten dankzij die openingsscène dat hij uiteindelijk gewoon naar Japan gestuurd gaat worden, dus schiet nou maar op! Spannend wordt het gewoon niet.

Dat lijkt te veranderen wanneer we eindelijk bij de Ridge aankomen. Het camerawerk, de muziek... alles zendt dreiging uit. Helaas wordt de hoop dat het allemaal wat beter gaat worden snel de pan in gehakt.

De veel getrokken vergelijking met Saving Private Ryans openingsscène is simpelweg niet op zijn plaats. Waar Spielberg een waanzinnig helder geconstrueerde helletocht door het Franse strand wist neer te zetten, daar gooit Gibson zijn shots met een te grote willekeur door elkaar. Chaos, zeker; maar wanneer je de kijker geen kans geeft zich te oriënteren (qua locatie, maar ook qua plotontwikkeling: waar bevinden de personages zich ten opzichte van elkaar en hoever moeten ze nog?) gaan de zich herhalende shots van opblazende lichamen tegen greenscreen en kapotgeschoten CGI-gezichten al snel vervelen. Dat hij hier het hele tweede uur van de film mee vult maakt het er niet beter op.

Wanneer zich dan de climax van de film aandoet - Doss' heldendaad bovenop de Ridge - is al mijn geduld al op. 'Help me get one more.' En 'help me get one more.' En nog één, en nog één. Alweer: herhaling doet vervelen wanneer Gibson met niks nieuws komt en het punt al duidelijk gemaakt is.

En dan blijven er ook veel losse eindjes over: wat gebeurt er met vader en diens houden tegenover zijn zoons? Overleeft broerlief de oorlog? Zelfs een smeuïge scène waarin Dorothy en Doss elkaar wederzien was in dit zoete drama op zijn plek geweest.

Nee, dit was niet best. Hacksaw Ridge gaat met de concurrentie van vanavond sowieso geen Oscars winnen, maar alleen de nominatie voor Beste Film, Beste Regie en Beste Acteur is hoe dan ook al een aanfluiting.

3,5
0
geplaatst: 28 februari, 20:10 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
NYSe schreef:
Tering. Ik had van Gibson wel het één en ander aan Christensymboliek verwacht, maar dat het zó in je gezicht zou worden geduwd had ik niet durven dromen. Gek genoeg was dat niet eens het meest storende aan Hacksaw Ridge; de film heeft een boodschap en brengt die over. Niet mijn boodschap en subtiel is anders, maar goed...

Nee, er waren genoeg andere zaken om me aan te ergeren. Het begint al niet best. Het eerste halfuur, in lelijke gesatureerde kleuren, doet je tandglazuur al breken, maar de scènes rondom de drill training komen vervolgens ook echt niet uit de verf. Vince Vaughn probeert R. Lee Ermey's Sargeant Hartman na te doen, evenals Gibson overduidelijk poogt die hele eerste helft van Full Metal Jacket te benaderen, maar beiden falen jammerlijk. Ook Garfield komt voor geen meter overtuigend over, tenzij het de bedoeling was hem het bloed onder mijn nagels vandaan te halen.

Gibson trekt al veel tijd uit voor de hele strijd die Doss op trainingskamp moet strijden voor zijn plek in het regiment, maar wanneer hij dan ook nog eens met die rechtszaak komt aanzetten begint het te slepen: we wéten dankzij die openingsscène dat hij uiteindelijk gewoon naar Japan gestuurd gaat worden, dus schiet nou maar op! Spannend wordt het gewoon niet.

Dat lijkt te veranderen wanneer we eindelijk bij de Ridge aankomen. Het camerawerk, de muziek... alles zendt dreiging uit. Helaas wordt de hoop dat het allemaal wat beter gaat worden snel de pan in gehakt.

De veel getrokken vergelijking met Saving Private Ryans openingsscène is simpelweg niet op zijn plaats. Waar Spielberg een waanzinnig helder geconstrueerde helletocht door het Franse strand wist neer te zetten, daar gooit Gibson zijn shots met een te grote willekeur door elkaar. Chaos, zeker; maar wanneer je de kijker geen kans geeft zich te oriënteren (qua locatie, maar ook qua plotontwikkeling: waar bevinden de personages zich ten opzichte van elkaar en hoever moeten ze nog?) gaan de zich herhalende shots van opblazende lichamen tegen greenscreen en kapotgeschoten CGI-gezichten al snel vervelen. Dat hij hier het hele tweede uur van de film mee vult maakt het er niet beter op.

Wanneer zich dan de climax van de film aandoet - Doss' heldendaad bovenop de Ridge - is al mijn geduld al op. 'Help me get one more.' En 'help me get one more.' En nog één, en nog één. Alweer: herhaling doet vervelen wanneer Gibson met niks nieuws komt en het punt al duidelijk gemaakt is.

En dan blijven er ook veel losse eindjes over: wat gebeurt er met vader en diens houden tegenover zijn zoons? Overleeft broerlief de oorlog? Zelfs een smeuïge scène waarin Dorothy en Doss elkaar wederzien was in dit zoete drama op zijn plek geweest.

Nee, dit was niet best. Hacksaw Ridge gaat met de concurrentie van vanavond sowieso geen Oscars winnen, maar alleen de nominatie voor Beste Film, Beste Regie en Beste Acteur is hoe dan ook al een aanfluiting.


Tja toch 2 oscars he 😜

avatar van NYSe
2,0
0
geplaatst: 1 maart, 18:49 uur [permalink]
maurice32 schreef:
Tja toch 2 oscars he 😜


Ja, potver. Samen met Suicide Squad in goed gezelschap.

avatar van Zwolle84
2,0
0
geplaatst: 1 maart, 18:56 uur [permalink]
Poedelprijzen. Zoals het hoort.

avatar van KingJ
2,0
0
geplaatst: 2 maart, 09:50 uur [permalink]
veel scenes eerder gezien in andere films (maar dan beter gedaan) en deze film heeft een religieus tintje waar ik misselijk van wordt (maar ik heb dan ook een religie-allergie), bij tijd en wijlen regelmatig ongeloofwaardig

oorlog scenes 'mooi' in beeld gebracht maar raakten me emotioneel nauwelijks

matige film helaas

1,5
0
geplaatst: 5 maart, 15:04 uur [permalink]
Matige en soms zelf lachwekkende film wat mij betreft. Niks nieuws onder de zon ook. En die opbouw had ook wel wat sneller en minder clichérijk gekund.

Nee hier kan ik niet meer dan 1,5 ster aan geven en die punten gaan dan in dit geval naar het technische / filmische aspect van deze film.

Edit: voor de rest alles wat otherfool hierboven al zegt.

avatar van Ruben24
4,5
0
geplaatst: 5 maart, 21:50 uur [permalink]
Ik vond dit een super film . Goed geacteerd en het verhaal is ook goed neergezet. Heeft best indruk gemaakt!

avatar van Night's Watch
3,0
0
geplaatst: 7 maart, 18:49 uur [permalink]
De eerste film geregisseerd door Mel Gibson die ik zie, dit is puur toeval aangezien ik ook in zijn andere films geïnteresseerd ben. Ik hoop echter dat ik van de andere films meer kan genieten want dit is helaas niet best, ongelofelijk dat Hacksaw Rigde is genomineerd voor de 'beste film' Oscar.

Ondanks de heftige beelden van de gevechten op Hacksaw bevat de film een vervelende rooskleurige tint dat niks van de geloofwaardigheid overlaat. Dit heeft de film voor mij volledig verpest, ik ergerde mij soms meer dan dat ik genoot tijdens het kijken.
Toch hou ik het met drie sterren op een kleine voldoende, er zaten wat mooie shots tussen de gevechten op Hacksaw. Maar de voldoende is voornamelijk te danken aan Andrew Garfield en zijn fantastische acteerprestaties, jammer dat zo'n prestatie zo in het niets valt.

avatar van ikkegoemikke
4,0
0
geplaatst: 8 maart, 07:16 uur [permalink]
“Help me get one more.”

Zelfs de ergste horror kan er niet voor zorgen dat ik vol walging of afschuw naar het scherm kijk. Maar het moment dat één van die Amerikaanse soldaten zijn hand plaatste op een schijnbaar levenloos lichaam en er een hysterische schreeuw weerklinkt, waarna de hel losbreekt, deed dat wel. Dat beeld van die ongelukkige soldaat wiens lichaam doorzeeft wordt door een verwoestende kogelregen, sneed mijn adem abrupt af. En dit is de aanzet tot een brutaal en bloederig relaas. Het zoveelste ongekende verhaal dat gedoemd was te verdwijnen in de annalen van deze vreselijke grote wereldoorlog. Dat het hele verhaal weeral doordrenkt is met zoetsappigheden en dat het een hoog “verschoppeling schopt het tot ultieme oorlogsheld”-gehalte heeft, is eigenlijke de enige kritiek die ik kan bedenken. Voor de rest is dit een emotioneel verpletterende film.

De film begint dan ook direct met slow motion beelden van het slagveld. Een chaotisch oorlogstafereel . Infanteristen worden aan flarden geschoten. Japanners lopen en masse hun ondergang tegemoet en worden massaal afgeslacht. Opengereten lichamen. Verminkte hoopjes ellende. En de laatste levenstekenen worden genadeloos weggebrand met een vlammenwerper. Na een tijdje vraag je je af of het niet allemaal overdreven is. Wie er niet bij was, kan zich moeilijk een voorstelling maken van de hel waar deze soldaten zich in bevonden. En ook al zit je in alle veiligheid vanuit je luie zetel naar dit gruwelspektakel te kijken, toch zorgen de realistische geluidseffecten en gruwelijke beelden ervoor dat je het bijna in je broek doet uit panische angst. En dat was nog maar een voorproefje.

Hacksaw Ridge” springt na deze inleiding terug in de tijd naar het rustieke plattelandsleven in Virginia. Daar groeide Desmond Doss (Andrew Garfield) op. Zijn pacifisme werd aangewakkerd de dag dat hij zijn broertje bijna het hoofd insloeg met een baksteen. Dat hij toch zijn vaderland wou dienen en zich vrijwillig aanmeldt bij het leger, slaat in als een bom (tja) bij zijn verloofde en familie. En dan vooral bij zijn vader, een ex-militair die 1ste wereldoorlog overleefde. Als blijkt dat hij inderdaad halsstarrig blijft weigeren om een wapen aan te raken, wordt zijn opleiding een aaneenschakeling van pesterijen door medesoldaten en een legertop die hem liever kwijt dan rijk is. Maar de krijgsraad beslist, dankzij een ultieme inmenging van zijn vader, dat hij zijn land mag dienen zonder de wapens op te nemen. Dus alleen gewapend met een bijbeltje in zakformaat trekt Desmond naar het front. Met name naar de hel op het eiland Okinawa.

Hacksaw ridge” is dus opgedeeld in twee sterk contrasterende delen. Enerzijds het gemoedelijke, vreedzame gedeelte waar de dartele Desmond zijn toekomstige vrouw het hof maakt en naderhand zijn opleiding volgt. En anderzijds het bloederige gedeelte op het eiland Okinawa. Eigenlijk een beetje een opbouw zoals in “Full metal jacket”. Het clichébeeld van de doorsnee verpleger die zich bekommert om de gewonden op een slagveld, wordt in een mum van tijd bijgeschaafd. Het beeld van de ineengedoken, angstige soldaat met een rood kruis op zijn helm wordt hier vervangen door een heldhaftig, zelfopofferend militair die voor zijn gevallen kameraden door het vuur gaat. En dit beeld wordt nog eens versterkt doordat Desmond een gewetensbezwaarde is die als een Speedy Gonzales over het slagveld rond rent en alzo in de steek gelaten, ten dode opgeschreven strijdmakkers wist te redden. Misschien jammer dat die boodschap er net iets te dik opgelegd werd.

Het is niet alleen het in beeld gebracht oorlogsgeweld dat indruk op je maakt, maar ook de toch wel magnifieke vertolkingen. Andrew Garfield speelt op een overtuigende manier de diepgelovige en soms naïef lijkende Desmond. Door constant zo achterlijk te glimlachen, leek het wel alsof hij ontoerekeningsvatbaar was. Daarnaast zien we dan nog een paar schitterende bijrollen zoals die van Vince "Term Life" Vaughn als drill-sergeant Howell en Hugo Weaving als Desmond’s vader. Maar het indrukwekkendste is het feit dat dit een waargebeurd verhaal is en dat Desmond Doss de eerste gewetensbezwaarde is die bekroond werd met de “Medal of honor” voor “opvallende dapperheid en onverschrokkenheid”. Maar deze film is vooral het zoveelste bewijs hoe dom de mensheid wel is. Een portret over de waanzin van de grote oorlog. Het zinloos verspillen van jonge levens tijdens de verovering van een nietszeggende rots (Een beetje zoals bij “Hamburger Hill”, maar dan omgekeerd). Ik ben ervan overtuigt dat er velen op dat moment het nut van deze hele operatie niet meer zagen. Niet gedraald. Bevel is bevel. Voorwaarts, recht je eigen ondergang tegemoet gaan. Waanzin!

4*

avatar van baspls
3,5
1
geplaatst: 11 maart, 15:09 uur [permalink]
Hacksaw Ridge verteld het waargebeurde verhaal van Desmond T. Doss. Doss meld zich vrijwillig aan voor het leger tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar weigert om een wapen aan te raken. Hij wil enkel mensen helpen als hospik en geen vijanden doden, hetgeen zorgt voor confrontaties met zijn superieuren. Hun mening over Doss veranderd echter als Doss het leven van 75 gewonde soldaten red in Okinawa.

De film viel vorig jaar behoorlijk in de prijzen en won onder andere twee Oscars, voor Editing en Sound Mixing. In Australië werd de film zelfs als beste film van 2016 uitgeroepen. We kunnen dus wel spreken van Mel Gibson's comeback naar Hollywood na een decennium lang niet als regisseur actief te zijn geweest.

Hoewel Mel Gibson zijn kwaliteiten als regisseur met films als Braveheart meer dan bewezen heeft, is Hacksaw Ridge voor een groot deel toch het oppervlakkige waargebeurde heldenverhaal dat we zo vaak van Hollywood voorgeschoteld krijgen. De context van de slag om Okinawa en de achtergronden van het conflict met Japan worden niet belicht. Het was opzich een goed portret van het leven van Doss, maar zoals wel meer films van Mel Gibson speelt de film heel erg in op patriottisme en draait het eigenlijk helemaal om de heldendaden van Doss. Uiteraard een erg bijzonder gegeven, maar of ik er een hele film aan zou wijden weet ik niet. Braveheart had namelijk ook nog meer verhaallijnen en behandelde ook verschillende veldslagen en achtergronden. De Japanners blijven hier erg oppervlakkig, met uitzondering van de (erg mooi geschoten) Seppuku-scène dan.

Ik moet Gibson wel nageven dat de film cinematografisch niet veel verkeerd deed. De beelden waren prima geschoten en de effecten en stunts zagen er allemaal goed uit. Met name de scènes dat de soldaten voor het eerst het slachtveld oplopen waren indrukwekkend.

Andrew Garfield - die ik onlangs erg goed vond in Martin Scorsese's Silence - speelde wel een aardige rol als Desmond, al moet ik wel zeggen dat zijn accentje en grijns me uiteindelijk begonnen te irriteren. Een oude Hugo Weaving deed het ook goed als de vader van Desmond.

Hacksaw Ridge is een redelijke oorlogsfilm. Het verhaal is boeiend genoeg voor de speelduur en de actie en mooie beelden weten prima te vermaken. Hacksaw Ridge is vooral een portret van een opmerkelijke soldaat, verwacht echter geen film met veel historische achtergronden of complex oorlogsdrama.

avatar van Captain Pervert
3,5
0
geplaatst: 14 maart, 12:09 uur [permalink]
Mel Gibson aan het roer, dus dan weet je het wel: het gaat over god en het is bloederig.

Qua bloederige films met een religieuze ondertoon mag Hacksaw Ridge gerust een magnum opus worden genoemd. Dacht je dat de heftige openingsscène uit Saving Private Ryan nooit meer overtroffen zou worden - Mel Gibson doet het en klapt er overheen met alle gruwelijkheden die je maar kunt bedenken. Daarbij merk je als kijker vreemd genoeg op een zeker moment een afstomping, wat ook weer een metafoor is voor het leven zelf - wie raakt er na alle ISIS-ellende en bijbehorend beeldmateriaal nou nog echt overstuur van wat mensen elkaar kunnen aandoen? Getuige de tanende media-aandacht voor de wandaden van dat tuig, niet veel.

In grote lijnen volgt de film het stramien van Full Metal Jacket. Harde training gevolgd door een nog hardere oorlog. Met name de scène als de nieuwkomers oog in oog komen met soldaten die net terugkeren van het front, is erg sterk. Wat verder volgt is pure kunde. De actie is intens en toch overzichtelijk. Menig regisseur zou zich verliezen in handheld shots en close-ups, maar het was allemaal heel goed te volgen. De hoge kwaliteit van deze scènes zijn het voornaamste bestaansrecht van de film, want het eerste deel - de training en het liefdesverhaaltje - steken niet echt boven het maaiveld uit.

De bijrollen zijn ook prima. Hugo Weaving is bijna onherkenbaar als alcoholist. Als Desmond Doss aankomt in de barakken worden binnen 10 seconden voor mijn gevoel zeker vijftig personages voorgesteld, waarvan gelukkig maar een paar echt op de voorgrond treden. Vince Vaughn als drill-instructor is even wennen maar daarna geen seconde ongeloofwaardig.

Andrew Garfield zou je geen twee stuivers geven, maar hij kan blijkbaar meer dan de simpele Spider-Man rol. Zijn acteerwerk is niet geniaal, maar op zijn minst uitstekend te noemen. Zijn personage is diepgelovig maar probeert de kijker niet te bekeren, waarvoor dank.

Waar je wel een beetje mee blijft zitten, is hoeveel van dit soort waargebeurde verhalen er nog zijn die men kan verfilmen. De spoeling wordt wel een beetje dun heb ik het idee.

3,5 sterren

avatar van de grunt
1,0
0
geplaatst: 15 maart, 13:03 uur [permalink]
Vreselijke film.

5,0
0
geplaatst: 17 maart, 16:37 uur [permalink]
Geweldige film!

avatar van Banjo
3,0
0
geplaatst: gisteren om 16:00 uur [permalink]
Crook schreef:
Wat een vlakke prut


Ja!.. Ik miste ook diepgang...
zoals in Full Metal Jacket (1987) waar in de soldaten echt een karakter kregen...
daar was hier geen sprake van en blijft het inderdaad een vlak gebeuren..
Zelfs de hoofdrol speler daar had ik totaal geen gevoel voor.
Wat overblijft is dat het geweldig gemaakt is, maar dat is te weinig om een hoog cijfer voor te geven..

3 sterren