Meningen

De film wordt volledig gedragen door Jack Black, die een geinige rol neerzet in een verder apart en lang niet altijd even boeiend verhaal. Gemiste kans. De sfeer van de film was wel goed maar ze hebben er echt te weinig leuke momenten in gestopt.

3*

Zeer sterke Holocaust film over een groepje gevangenen die in de nadagen van de oorlog een 3 jarig kind proberen te laten overleven in het kamp, wetende dat betrapt worden de dood zal betekenen. De gruwelen en enorme angsten die bij zo'n kamp horen komen echt sterk naar boven. De film is rauw, hard en wreed en laat zeker niet na om de kijker een erg naar gevoel tijdens kijken te geven. Al die zinloze moorden, executies, vernederingen en martelingen, het is misselijkmakend als je weet dat het zeker niet is overdreven. Maar aan de andere kant wil de film je de menselijkheid laten zien die zelfs op zo'n locatie nog bestaat, door een groep dappere mannen die perse willen dat een kind het kamp overleeft. Dat is zeker niet zonder gevaren, dat maken ze ook mee.

Sterk acteerwerk, realistische beelden en een hele nare sfeer. De film heeft echt wat met me gedaan, ben onder de indruk.

4*

- That's the red-light district. I wonder why Savage is hanging around down there.

- Sex, Frank?

- Uh, no, not right now, Ed.

Het blijft toch best opvallend en jammer dat de vervolgdelen van The Naked Gun hier zo slecht scoren. Gemiddeld nog geen zesje, terwijl dit op IMDb een vol punt hoger ligt. Ik begrijp het ook niet helemaal, want ik heb er echt genoeg plezier weer mee beleefd. Ja, de voorganger is wat beter geschreven en heeft wat meer geslaagde grappen, maar dat neemt niet weg dat deze wel prima te doen is. Het zijn ook vaak de simpele momenten die ik het beste vond. Frank Drebin die een deur open gooit, recht tegen de neus van de First Lady. Of de wat meer chaotische grappen als de op hol geslagen elektrische rolstoel. Ik vermaak me er gewoon mee. Leslie Nielsen lijkt zijn rol gewoon echt leuk te vinden en maakt dan ook nog wat leuks van een middelmatige verhaallijn. Voor mij blijven dit tijdloze films die ik elke paar jaar weer eens op zou kunnen zetten.

3,5* blijven staan

- You haven't shot anybody in six months.

- That's true. Funny how you miss the little things.

Met deze Final Insult kom ik alweer bij het einde van de reeks aan, die ik weer eens met plezier opnieuw heb bekeken. Leslie Nielsen laat ieder geval een legendarisch grappig personage aan de wereld achter. Wel is dit de minste van de reeks, omdat de subtiliteit van de grappen een beetje verdwenen is. Minder hilarische dialogen, minder bizar gestuntel, maar wel meer actie en spektakel. Had van mij niet gehoeven, ik kijk dit vooral voor de extreem droge humor. Maar alsnog kijkt dit gewoon erg lekker weg. De scènes in de gevangenis en bij de prijsuitreiking steken er wel bovenuit. Gewoon voldoende.

3* (was 3,5*)

- Protecting the Queen's safety is a task that is gladly accepted by Police Squad. No matter how silly the idea of having a queen might be to us, as Americans, we must be gracious and considerate hosts.

Soms heb je zo'n bui dat je weer graag een lading hele flauwe meligheid over je heen gestort wil zien worden en dan is The Naked Gun wel dé ideale film. Ik hou van dit soort humor, ook films als Airplane en Top Secret zijn aan me besteed. Ik heb de film al diverse keren gezien, maar ik kan er gewoon naar blijven kijken. Je weet hoe de scènes verlopen, maar dat neemt niks van de glans weg. Sterker, ik kan me gewoon verheugen op klassiekers als de ''nice beaver'' of de persconferentie met het microfoontje. Leslie Nielsen blijft dan ook een all-time hero als Frank Drebin. Zijn bloedserieuze voorkomen in combinatie met de meest bizarre blunders is gewoon een mooie combinatie. Ik kan me ook goed voorstellen dat mensen hier niet veel mee hebben, het is een soort film uit de categorie love it or hate it. Het mooie vind ik wel dat je elke kijkbeurt wel weer wat nieuws ontdekt op de achtergrond, want de film zit vol met dat soort kleine grappen.

4* (was 4,5*)

Gisteravond bezocht en het werd een aangename zit waarbij de lange speelduur gelukkig voorbij vloog. Dat wil niet zeggen dat het een perfecte film is geworden, maar er zit meer dan genoeg vaart en spektakel in om van begin tot eind geboeid te kijken.

Ridley Scott is een vakman en dat zie je hier gewoon terug in hoe het allemaal in beeld komt. Hij maakt de keuze om het leven van Napoleon fragmentarisch te vertonen, van de opstand in Parijs tot zijn verbanning naar Sint-Helena na de verloren veldslag in Rusland. Het goede aan deze keuze is dat je gewoon veel te weten komt over wat Napoleon allemaal heeft gedaan in die pakweg 20 jaar, maar het mindere is weer dat je nooit echt een strak lopend verhaal ziet omdat je meteen weer naar een volgend belangrijk moment door gaat. Sowieso voelt de film afstandelijk in de vertelling. Napoleon wekt weinig sympathie op en je krijgt ook te weinig mee waarom hij bepaalde dingen zegt of doet. Privé volg je alleen zijn liefdesleven met Josephine en ook zijn moeder heeft een bijrolletje, maar verder? Hij had bijvoorbeeld een broer die Nederland heeft geregeerd, maar dat soort subplotjes hebben ze weggelaten. Ergens snap ik het ook wel, want alleen al de focus op Napoleon en zijn veldslagen is al een enorme klus.

Daar zit dan wel weer de grote klasse van de film, want de oorlogen en de actie komen bloederig, rauw en genadeloos in beeld. Dat begint al met de opening in Parijs en dat eindigt met zijn grote nederlaag op het einde. Deze wijze van oorlog in beeld brengen spreekt me wel aan, omdat het niet mooier wordt gemaakt dan het was. Al blijf ik me wel verbazen hoe ze het destijds deden, met veel bombarie en ook netjes in rijen staan, wachten tot je eraan gaat. Maar de tactieken waren ook weer boeiend om te volgen, zoals hoe de vijand op het ijs werd gestuurd of op het eind de tactieken waar Napoleon weer geen antwoord op wist.

Alles bij elkaar is dit geen filmklassieker geworden, maar wel een grote aanrader om in de bioscoop te kijken. Daar is dit voor gemaakt, ga het daar dan ook zien. De aankleding is perfect, inhoudelijk had het beter gekund.

3,5*

Sowieso de leukste van de 4 Vacation films met de familie Griswold. Dit is de eerste film die ik dit jaar bekeek, net iets te laat natuurlijk gezien het thema van de film, maar zeker de moeite waard. Het is sowieso best moeilijk om goede kerstfilms te vinden. Of ze zijn extreem klef of vreselijk afgezaagd, maar zelden echt goed, op een paar klassiekers na. Ook Christmas Vacation is niet echt goed, maar ieder geval is het niet klef en valt er voldoende te lachen. Chevy Chase is erg op dreef en doet het prima. Het overspannen kerst-moet-perfect zijn sfeertje dat rond december bij een hoop families weer voor problemen zorgt is hier goed uitgewerkt. Van de versiering tot de familie tot het diner; alles wat verpest kan worden gaat mis. De humor is niet hoogstaand, maar ik heb me vermaakt. Geinig trouwens dat hier Johnny Galecki en Julia Louis-Dreyfus een rolletje hebben; beiden zouden later in hun loopbaan uitgroeien tot grote sterren in sitcoms.

3*

- Hello, my family and I were looking for sex.

- Schweinhund!

Ik was niet zo kapot van de voorganger Vacation, waarbij de familie Griswold een roadtrip maakt om een pretpark duizenden kilometers verderop te bezoeken (grappige referentie in de vorm van een t-shirt van in deze film), een film die bij vlagen aardig was, maar vaker flauw en met mislukte grappen. En toen was er European Vacation, maar deze film heeft eigenlijk te lijden onder dezelfde kwalen. Ditmaal rijden ze door Europa heen na een gewonnen quiz en loopt uiteraard weer alles in de soep. Op zich is de film best genietbaar, maar met wat betere scenarioschrijvers hadden deze films veel beter kunnen worden.

Wederom een hoop flauwigheden en lang niet altijd leuke misverstanden. Gelukkig zitten er ook voldoende leuke momenten in zodat het allemaal best valt uit te zitten. Zeker het stuk in Duitsland was geestig met de grappige verspreking aan de deur, maar het is in totaliteit te weinig. De makkelijke grappen die over landen worden gemaakt hadden beter gekund. Dat doet een film als Eurotrip, ook al plat en flauw als het maar kan, wel leuker in mijn ogen. Gelukkig maakt het enthousiasme van Chevy Chase en Beverly D'Angelo nog wel het een en ander goed.

2,5*

Ik heb de National Lampoon films nooit echt gekeken, maar nu toch maar eens aan begonnen. Eigenlijk had ik er nog best verwachtingen van vanwege Chevy Chase, die ik vooral van de serie Community ken waar ik hem erg leuk vond. Jammer dat de film mijn verwachtingen niet waar weet te maken, terwijl de ingrediënten (mislukte roadtrip) er zeker zijn. Daarvoor is het allemaal te flauw en zijn de meeste grappen gewoon niet grappig. Al moet ik wel bekennen dat grappen over de oma of de hond nog best werkten. Het hele gezin vind ik vrij kleurloos op me over komen, waarbij ik Chasy wel de beste vond, en eigenlijk werd het slechts op het einde in het pretpark echt geinig. Ondanks alles ben ik wel benieuwd naar de komende delen, de potentie is er best.

2,5*

Erg grappige komedie over Van Wilder die maar niet van zijn vertrouwde school af wilt. De humor was gewoon erg leuk maar wel heel puberaal. Denk aan de sperma van de hond in het broodje en de laxeerpillen waardoor die irritante gast tijdens zijn sollicitatie een prullenbak vol scheet. Ik kon daar wel om lachen. De rollen worden ook leuk vertolkt en ik heb daarbij een zwak voor het leuke koppie van Tara Reid

3,5*

Prima filmpje; typisch Lawrence achtige humor die ik altijd wel waardeer. Gebeurt genoeg en het is vermakelijk zat.

3*

Gister eens herzien. Deel 2 volgt ook snel. Dit blijven leuke films om eens te herzien, al was dit pas mijn 2e kijkbeurt van de film.

National Treasure is heerlijke pretentieloze onzin verpakt met een spannend avonturenverhaaltje. Het is een prettige kruising tussen Indiana Jones en The DaVinci Code. Wat mij nog steeds het meeste bevalt is het verhaal. Het mag dan volslagen onzin zijn, maar ze brengen het overtuigend genoeg dat je het bijna nog zou geloven. Ik hou van verhalen als deze.
Uiteraard gaan zaken als het stelen van de Onafhankelijkheidsverklaring iets te gemakkelijk, maar het stoort niet. Het einde vond ik ook boeiend, als ze de schat zelf vinden. Indrukwekkende scene als de hele kamer via een patroon begint te branden!

Het komt ook door de prima cast. Dit is wel 1 van de betere films van Nicolas Cage. Hij is echt regelmatig zon zoutzak in films, maar hier speelt hij overtuigend en met flair. En voeg daar goede acteurs als Jon Voigt en Sean Bean aan toe en je hebt gewoon een mooie cast. Ook de rol van de dame en de nerdy hulp waren leuk en overtuigend.

Het levert uiteindelijk een leuke mix van actie, humor en avontuur op. Ik heb altijd wel lol met dit soort avonturen. Nu snel maar eens deel 2 gaan herzien en hopen dat ze opschieten met deel 3 van de reeks

4* (0,5* verhoging)

Na deze week deel 1 te hebben herzien heb ik gister de 2e ook maar weer eens gekeken. Ondanks dat het best vermakelijk is was deze wel een stuk onrealistischer. Meer historisch mooie locaties, maar het oplossen van alle puzzels ging me wel erg gemakkelijk. Veel te gemakkelijk eigenlijk.

Maar verder keek deze ook wel weer prima weg, al is deel 1 een stuk beter.

3* (0,5* verlaging)

Heerlijke film vol zwaar geweld en rare dialogen. Typisch een film waarvan je denkt ''wat moet ik ermee'' maar die wel enorm boeit.

Ik vond hem echt tof. Het duo speelde dan ook geweldig een moordend paar. Zoals ze met de shotgun de fietser van zijn fiets knalden...hehe.

Niet dat de film super schokkend is, maar hij is niet voor tere zieltjes.

4*

Vond hem echt goed.

Leuke poging, maar niet al te geslaagd. Rechttoe, rechtaan actie dat nooit echt boeiend weet te worden. Anderzijds is het allemaal best te kijken en zag het er visueel nog wel acceptabel uit. Geinig voor de fans van de zoveelste zombiefilm.

2*

In de dagen vlak voor de herdenking van de bevrijding van Auschwitz 75 jaar geleden leek het me wel gepast om dit weekend iets over de Holocaust te bekijken en dit dus ook vanochtend gedaan. Deze docu stond al op mijn kijklijstje en aangezien deze op Netflix staat was de keuze snel gemaakt.

De beelden zijn echt afgrijselijk om te bekijken. De beelden zijn geschoten door de geallieerden en direct in 1945 al in elkaar gezet tot een docu om de wereld te tonen wat de Nazi's hun slachtoffers aan hebben gedaan. Je ziet alles ongecensureerd. Vergane lichamen, verminkte lichamen, uitgemergelde lichamen, massagraven, martelwerktuigen, bulldozers die tientallen lichamen in een graf schuiven. Het is echt mensonterend naar om te zien. In een uur tijd komen flink wat kampen voorbij, waarbij je naast al het leed ook ziet hoe de slachtoffers bevrijd worden en eten of verzorging krijgen. Een hoop slachtoffers hebben al bijna niet meer de vormen van een mens, maar zijn nog slechts botten die een beetje bewegen. Deze beelden zou je net als Schindler's List gewoon aan elke middelbare scholier moeten tonen, voor een lesje nederigheid en realiteitszin. Dat we maar nooit vergeten wat er destijds gebeurde en ervoor waken dat zoiets nooit meer terug zal kunnen keren.

4*

Mecha-Hitler

Je hebt slechte films en je hebt films waarvan je weet dat ze zo slecht zijn dat het grappig wordt. Nou, dat laatste geldt echt voor deze film. Een Asylum productie en een plotomschrijving van Nazi's onder het ijs....nou, dan weet je het wel hehe. Het is ook echt complete bagger geworden. Waardeloos acteerwerk wat je zelden ziet, werkelijk hilarisch slechte effecten (als je daar niet om kan lachen weet ik het ook niet meer) en een plot dat vrij snel inkakt en pas op het einde me weer liet glimlachen. Maar ik heb me eigenlijk best wel vermaakt tijdens kijken. Nou kenden we in de game Wolfenstein 3D twintig jaar terug al een Mecha-Hitler, maar deze was werkelijk geniaal fout! Dat maakte eigenlijk de hele film bij mij wel goed. Overigens is het idee van de film vrij aardig, zou met een goed budget nog wel eens vrij leuk kunnen zijn. Ze zullen het idee wel hebben gejat van de aankomende film Iron Sky, met Nazi's op de maan. Maar dit is ook geinig.

Neem je dit te serieus, dan is een 0,5* vrij reeel. Neem je deze troep met een dikke knipoog, dan kan je nog wel eens jezelf aardig vermaken.

2,5*

Erg boeiende miniserie die allerlei thema's rondom de Nazi's en hun Derde Rijk behandelt. Zelf heb ik altijd een grote interesse in deze periode gehad. Het blijft ongelofelijk, maar ook fascinerend hoe een land zoiets de wereld aan heeft kunnen doen. De serie toont een hoop zeer boeiende beelden en heeft ook een hoop verduidelijkingen, zoals een uitleg hoe het in kamp Treblinka ging bij aankomst van een trein met nieuwe slachtoffers. De informatie die je krijgt is uitgebreid en divers, zoals hoort bij een verhaal van dit formaat. Een absolute aanrader voor mensen die achtergronden rondom deze bizarre periode in de geschiedenis zoeken.

4*

Fijne roadmovie met erg overtuigend acteerwerk van de hoofdrolspelers. Zeker als de moeder erbij komt wordt de film echt scherp en boeiend. Dan denk ik aan scenes als waar ze familieleden de huid vol scheld of als ze op het kerkhof even haar emoties laat gaan. De film komt een tikje traag op gang, maar het is allemaal sfeervol en interessant genoeg om de volle speelduur te boeien. Soms wat ongemakkelijk, soms emotioneel, soms fijne zwarte humor. Prima. Het zwart-wit thema vond ik wel wat onnodig, zag er bij deze film de meerwaarde niet helemaal van in. Maar het stoorde ook niet.

3,5*

Slecht. Heel slecht.

Ik ben niet zo'n autofan, tenminste in de zin dat het een passie of interesse van me zou zijn, maar ik heb de Fast and the Furious reeks altijd wel kunnen waarderen. Zeker de laatste delen zijn erg vermakelijk door de mix van heerlijk gefilmde actie met auto's en door de acteurs en hun humor. Het levert al ruim 10 jaar een vermakelijke reeks op. En Need for Speed denkt dat ze dan hetzelfde kunnen.

Met Aaron Paul hebben ze ieder geval een acteur binnen gehaald die met Breaking Bad geweldig op dreef was. Heerlijke serie, heerlijke rol van hem. Maar in dit soort films past hij totaal niet thuis en komt zijn talent helemaal niet boven drijven. De film slaat de plank sowieso op alle fronten mis. Een heel slap verhaaltje, totaal oninteressante personages en op zich ook karige actie. Tenminste, het deed me allemaal niks. Wel prettig dat ze eens zo'n film overdag laten afspelen, maar het maakte verder weinig goed. De veel te lange speelduur was ook al een verschrikking. Ruim 2 uur kijken naar iets wat maximaal anderhalf uur had moeten duren, pfff.

Nee, men kan beter gewoon een deeltje uit de Fast-reeks opzetten en deze prul links laten liggen. Jammer dat het zo is gelopen, want ik heb vroeger regelmatig een game uit deze reeks gespeeld. Ik had hier veel meer van verwacht.

1*

Zeer aangename actie-thriller!

Gister voor het eerst gezien en zoals je hierboven kan lezen, hij is me dus bevallen.

Ik begin eerst even kritisch: De film is wel aardig voorspelbaar. De plotwending zien de meesten denk ik wel aankomen denk ik. Maar was het storend? Naaa.

De film wordt echt gedragen door Samuel L. Jackson. Het is jammer dat hij in zijn carriere een hoop B films heeft geaccepteerd om in mee te spelen, want dat past niet bij zijn status. Ik ben een groot liefhebber van deze stoere neger. Hij heeft ook echt een stel topfilms met toprollen op zijn conto staan. In The Negotiator spat hij van het scherm in een sterke rol.

Tegenspeler Kevin Spacey speelde ook erg overtuigend, maar ook hij staat in de schaduw van Jackson.

Het is knap dat een film die voor het grootste deel op 1 locatie afspeeld toch erg boeiend blijft. Men heeft op zijn tijd wat sterke actiescene's erin gestopt maar uiteindelijk blijft dit toch wel een thriller. En een thriller bevat bijna altijd een plotwending, en zo ook hier dus. Maar het geeft niet, want het einde was wel heel behoorlijk. Overigens was de introscene van de film dat ook. Samuel L. Jackson blijft altijd zo heerlijk cool in dit soort rollen.

Uiteindelijk is The Negotiator een ruime voldoende waard. Geen topfilm, maar zeker erg vermakelijk.

3,5*

Van de regisseur van The Collector en The Collection, dan ben ik sowieso al erg geïnteresseerd. Dat waren echt geweldig spannende, rauwe films. Jammer genoeg komt deze nieuwe titel bepaald niet bij dat niveau in de buurt. Ik vond The Neighbor saai, ongeïnspireerd en het plot was weinig aan. Zeker de eerste helft van de film is moeilijk door te komen en eigenlijk had ik er toen al geen zin meer in. Doe maar de volgende keer een nieuwe Collector film, dan komt het allemaal wel weer goed.

2*

Prima mee vermaakt.

Pretentieloos vermaak is het natuurlijk wel, maar daar is af en toe niks mis mee. Ook het plot is voorspelbaar en de grappen van wisselend niveau, maar ik kan af en toe best lachen om puberale onzin. Wat wel wat jammer is, is dat de beide hoofdrolspelers Efron en Rogen een beetje blijven hangen in dit soort humor. Uiteindelijk hebben beiden nu wel een leeftijd dat ze eens in een ander soort films moeten spelen. Zeker Efron blijft maar die eeuwige mooiboy acteren. Maar uiteindelijk vond ik beiden wel te pruimen in deze film.

Het verhaal verloopt uiteraard zoals verwacht. Het begint vriendelijk, maar uiteindelijk worden de pesterijen erger en erger, totdat ze uiteindelijk vriendjes worden. The End. Erg? Neu. Wat ik al zei, het kijkt lekker weg. De airbag grap vond ik bijvoorbeeld ook wel geslaagd moet ik zeggen.

Niks bijzonders, maar ook niks mis mee.

3*

Deel 1 was al niet groots, maar dit is gewoon echt pijnlijk slecht. Knappe prestatie dat de groep vrouwen nog irritanter weet te zijn dan de groep mannen uit de vorige film. Als je het over een pijnlijke miscast hebt, dan kom ik bij Chloë Grace Moretz in deze film. Ze is gewoon geen corpsleider, dat straalt ze niet uit en het komt echt belachelijk ongeloofwaardig over. Trouwens, valt het mij als enige op hoe politiek correct dat groepje is? Blondje is de baas, maar er zit ook een dikkerdje in, een alternatieveling en een getint meisje. Lag me er iets te dik bovenop, net als de boodschap die deze film voor de kijker heeft.

Maar wat de film een dikke onvoldoende waard is, is dat het gewoon niet grappig is. Herkauwen van de vorige film, maar dan veel minder leuk. Heb geen enkele keer kunnen lachen. Ook Roger en Efron konden hier niks aan veranderen.

1*

Ik ben al een paar jaartjes bezig met het bekijken van alle Ghibli films en nu was deze The Cat Returns aan de beurt. Waar Ghibli soms nog wel eens de films langer maakt dan ik had gewenst is dit een lekker snelle film van een minuut of 75. Da's genoeg om alsnog een prima en boeiend verhaal te vertellen over de kattenwereld. De film is vrij sympathiek en vrolijk en kijkt gewoon lekker weg. Ook fraai geanimeerd en met fijne muziek. Het is geen titel die ik me over 10 jaar nog zal herinneren maar dat hoeft ook niet elke keer.

3,5*

Aardig, maar niet meer dan dat. Het wilde nergens echt spannend in mijn ogen. Toch speelde Sandra Bullock een aardige rol en maakte de film nog een beetje vermakelijk.

3*

Typische actiefilm met een gangster sausje. Veel grote boze negers en veel wapens....

Maar ach, best vermakelijk als je er niet zo veel van verwacht.

3*

- Do you lose as gracefully as you win?

- I don't know, I've never lost.

Ik ben dit jaar al een paar maanden bezig met het in chronologische volgorde opnieuw kijken van de Bond films en via het tijdperk Sea Connery zit ik in de periode van Roger Moore, maar plots is daar dan weer die vreemde eend in de bijt met Sean Connery die terug is gekeerd als James Bond, 12 jaar na zijn laatste 007-film Diamonds Are Forever. Het is me natuurlijk bekend dat dit een onofficiële titel in de James Bond franchise is, niet gemaakt door Broccoli / Saltzman, maar ik tel hem toch wel mee bij de collectie en bekijk de film ook altijd netjes mee als ik de reeks opnieuw kijk.

Never Say Never Again mist een hoop zaken, vanwege de ontbrekende rechten. Zo is er geen bekende Bond themesong, iets wat toch behoorlijk als een gemis voelt. Helemaal omdat de alternatieven vrij matig zijn. De titelsong is wel redelijk, maar ook niet groots en het voelt sowieso raar dat 'ie meteen wordt afgespeeld in de eerste scene van de film, in plaats van een muzikaal intermezzo zoals het in de reeks hoort. Personages als M, Q, Moneypenny, Blofeld en Felix Leiter zijn wel present, maar worden gespeeld door andere acteurs, waar toch wel lastig aan valt te wennen moet ik bekennen. Voor mij is er maar 1 echte Q. Sowieso zijn de bekende rollen hier niet zo heel goed gespeeld. Zeker M was bedroevend.

Toch valt dit alles best te vergeven, omdat de film nog best goed in elkaar steekt. Ik had er ditmaal best een goed gevoel over. De actie is afwisselend en nog behoorlijk gefilmd, de locaties zijn boeiend en de film heeft natuurlijk wel 1 gigantische troef; Sean Connery. Het is even wennen dat hij er weer is, maar het levert ook wel een ''wat enorm gaaf dat Connery weer Bond speelt'' gevoel op. Hij is overduidelijk vrij oud, maar zijn charme en looks is hij niet kwijtgeraakt. Hij blijft toch wel de enige echte Bond (wat niet gelijk hoeft te staan aan de allerbeste) en straalt dit ook uit. Hij bezit enige zelfspot en heeft er zichtbaar weer zin in, iets wat hij op het einde van zijn vorige periode als Bond minder leek te hebben.

Eigenlijk zonde dat hij niet nog een paar extra Bond films heeft gemaakt begin jaren 70, als hij de motivatie had gehouden. Ik ben best een liefhebber van de Roger Moore Bond-versie, maar die films slaan op een gegeven veel te ver door naar clownesk gedrag en komedie. Connery kiest er hier bij Never Say Never Again duidelijk voor om weer een serieuze Bond neer te zetten en dat lukt vrij goed. De spaarzame oneliners die hij uiteraard wel gebruikt komen dan ook meteen leuker over. Hilarisch eind trouwens, inclusief de knipoog!

Wat me trouwens wel stoort aan de bluray uitgave van deze film is dat er geen menu in zit en dat de extra's niet Nederlands zijn ondertiteld. Best wel matig, helemaal als je ze vergelijkt met de werkelijk zeer uitgebreide, complete en vol met extra's zittende officiële versies van de gehele collectie. Gelukkig was de beeldkwaliteit van de film wel uitstekend en daar draait het uiteindelijk toch vooral om.

3* (was 2,5*)

Als horrorliefhebber en ook zeker een liefhebber van de Elm Street reeks leek deze docu me wel de moeite. Had hem al een tijdje thuis, maar de gigantische speelduur van 4 uur hield een kijkbeurt steeds tegen. Ik ben wel een liefhebber van de reeks, maar ook weer geen die-hard fan. Toch heeft de docu me goed vermaakt. Het is geen saaie, droge kost omdat je constant afwisseling krijgt tussen beelden en interviews. Leuk om mensen als Robert Englund en Wes Craven uitgebreid aan te woord te hebben. De terugblikken op de films zijn leuk, net als overige discussies als de impact van de reeks op de samenleving. Grappig om te zien hoe populair het karakter Freddy Krueger is, tot aan hele ondergetatoeërde armen toe. Dat snap ik overigens wel, ben zelf ook zeker een fan van Freddy. Heerlijke iconische horrorheld.

Achteraf is de speelduur me dus best meegevallen, al had het van mij best een stukje korter gemogen. Niet iedereen was even interessant om te horen, al vond ik het mooi dat iedereen met passie over de reeks sprak. Het is zeker een docu van fans voor fans. Eigenlijk wilde ik 3,5* geven, maar doordat het zelfs tot tijdens de aftiteling toe met zoveel liefde voor de reeks is gemaakt geef ik toch gewoon maar 4*.

Minder leuk dan de vorige film, terwijl ik die al niet zo best vond.

Ik heb ook vrij weinig met de New Kids, maar heb wel een hoop sketches en de vorige film gekeken. Puur uit interesse waarom die hele hype toch zo groot was. New Kids kan best grappig zijn, maar vaak is het maar een paar seconden terwijl een hoop grappen te lang door gaan. Toch kan ik het Tokkie-sfeertje altijd wel waarderen, lekker over de top en aangedikt. Ook zelfspot ontbreekt de makers niet, getuige de geinige intro waarbij de New Kids goed te kakken worden gezet. Maar al snel krijg je toch weer het oude riedeltje met veel schelden, mensen aanrijden en klappen uitdelen. Dat gaat me toch wel snel vervelen. Want net als in deel 1 ontbreekt een fatsoenlijk plot.

Nou moet je dat ook niet echt zoeken in dit soort films, maar het kijken voelde wat doelloos aan. Het zombie subplotje vond ik dan ook niet zo interessant. Ik kon meer lachen om de flauwe strijd met die Woensel gastjes. Wat ik later nog wel grappig vond was dat de stijl van de film in zombie-Friesland grindhouse-achtig werd. Kleine grapjes als het Twarres liedje in de auto of de mevrouw van de Bond tegen het vloeken die mishandeld werd waren nog best oke. Maar de meeste grappen waren vrij onleuk en duurden ook te lang.

Leuk voor de echte fans. De rest zal het kijken en snel vergeten. Ik had trouwens wel wat meer cameo's van bekende Nederlanders verwacht. Was in vergelijking met de vorige film nu vrij karig.

2,5*