Meningen

One, two, Freddy's coming for you.
Three, four, Better lock your door
Five, six, grab a crucifix.

Deze week is de bedenker van oa Scream en deze legendarische A Nightmare On Elm Street overleden. Wes Craven was een horrorgrootheid en zijn werk zal gelukkig voort blijven leven onder de talloze horrorfans. Het heeft mij er ieder geval toe aan gezet om zijn bekendste titel nog eens opnieuw te kijken.

En zo tijdens het kijken vroeg ik me af waarom ik eigenlijk slechts 3,5* als score de vorige keer had gegeven, want ANOES is eigenlijk een bijna perfecte horrorfilm, uit een tijdperk waar gelukkig veel meer toe werd gelaten. De film is bij vlagen hard en bloederig, in een heerlijk weird sfeertje. We maken hier kennis met horroricoon Freddy Krueger, de kindermoordenaar die tieners in hun dromen stalkt en vermoord. Fantastisch personage, gespeeld door een prima Robert Englund. Freddy is niet te vervangen door een andere acteur, iets wat we enkele jaren terug zagen in de matige remake A Nightmare on Elm Street (2010).

Deze eerste Nightmare film doet ieder geval alles goed. Je zit als kijker al snel in het verhaal, Krueger is al vlot aanwezig en er zitten heel wat memorabele scenes in. De bloedfontein in de slaapkamer is misschien wel de bekendste, maar er zijn er veel. De effecten zien er ook goed uit, net als het verbrandde gezicht van Krueger. Wel jammer dat het acteerwerk lang niet van iedereen even goed is en het slot met Krueger in de echte wereld had ook wel beter gekund, want ik kreeg een beetje een Home Alone gevoel bij het feit dat hij door al die huis tuin en keukenapparaten werd verslagen. Al was een brandende Krueger op de trap wel weer cool.

Ik ben blij dat ik deze film weer eens heb opgezet. Vermoedelijk het beste wat Craven heeft gemaakt en sowieso 1 van de leukste films. Een horrorwereld zonder Freddy Krueger was toch heel wat saaier geweest.

4,5* (was 3,5*)

Seven, eight, Gonna stay up late.
Nine, ten, Never sleep again....

Overbodige film.

Ik zat hier al wel een tijdje op te wachten, horrorliefhebber als ik ben.
Helaas valt het geheel allemaal wat tegen. Niet dat de film slecht is, in tegendeel. Maar het voegt ook weinig toe. Naast wat standaard horrormomenten die al genoeg in deze reeks zaten krijg je wat informatie over Kruegers achtergrond (Ja, voor wie twijfelde, hij is terecht vermoord!) en verder is het een redelijk normale slasherfilm geworden.

De film begon trouwens best tof met de scene in het restaurant waar de 1e dode viel na het werk van Freddy. Maar echt leuke kills heb ik daarna niet meer gezien tot aan het absolute einde als Freddy uit de spiegel komt en de moeder van het meisje spiest en meesleurt naar zijn wereld!
Ik had persoonlijk toch wat meer gore in de film gehoopt te zien. Zeker omdat de film ook niet eng is. Nou is deze reeks nooit echt eng geweest, maar het origineel kende toch wel meer spanning.
Wel leuk vond ik wat verwijzingen naar het origineel, zoals met de kill in de slaapkamer tegen het plafond en Kruegers hand in de gevulde badkuip.

Over Krueger gesproken....ik geef de voorkeur aan de oude vertolker, Robert Englund. Deze Krueger viel op zich wel mee, totdat zijn hele gezicht goed in beeld kwam. Ik vond het niet echt angstaanjagend.

A Nightmare on Elm Street is leuk vermaak, maar top is de film zeker niet.

3*

De zwakste tot nu toe.

Nightmare 5 heeft een groot manco: Waar was Freddy? Was het budget op om Krueger de nodige screentijd te geven? Ik zag hem echt weinig. Pas op het einde kwam hij een beetje frequent in beeld.

Ik kijk deze films toch vooral voor Freddy en niet voor veel andere dingen. Gelukkig waren de momenten met hem wel tof. Hij had toch wel een paar aardige opmerkingen en de paar kills die er waren vond ik wel aardig. De comicbook kill was best goed verzonnen. Jammer dat de film niet al te veel kills kende.

Maar verder stelde de film wel teleur. Zwak, niet interessant plot over hoe Freddy geboren werd en wederom wordt de hoofdpersoon voor gek aangezien als ze beweert dat Freddy moord in haar dromen. Je zou onderhand toch verwachten dat er na 5 films wel de nodige mensen daar op de hoogte zijn van het verleden.

Wat me verder opviel was ook dat Krueger zelf er niet altijd even goed uitzag. Ze kunnen hem beter wat meer in het donker laten zien, want ik zag nu wel een paar keer een beetje lelijke make-up of wat hij ook ophad om er verbrand uit te zien.

2,5*

1984 is natuurlijk wel vrij bekend, met het deprimerende toekomstbeeld dat door George Orwell werd geschetst. Gelukkig is het nooit zo vreselijk geworden en dat maakt dat het ook allemaal een beetje gedateerd aan voelt. Nou is er niks mis mee om iemands gedachten te zien in een boek of film, maar mij pakte het niet zo. Het boek heb ik overigens nooit gelezen, ik ken alleen de verhalen en nu dus ook deze film. Het viel niet mee om dit helemaal uit te zitten, want het het is traag en weinig boeiend. Pas halverwege werd het een beetje de moeite. Het oogde ook wat goedkoop. Het strenge regime komt wel weer goed in beeld, met censuur, controle, straffen en oorlog. Dat gevoel dat je wordt gecontroleerd is er tegenwoordig wel, maar dan vooral via internet en social media. Ik zou best wel eens een moderne verfilming van het boek willen zien, met een wat beter script en meer budget.

2,5*

Brute, bloederige actie!

Jazeker, Ninja Assassin zit er tjokvol mee en ook nog eens op een stijlvolle en stoere manier gefilmd. Heerlijk! Ik geef ook mijn volledige score die ik deze film geef aan die pluspunten.

Want verder is de film gewoon niet zo bijzonder. Het plot deed me echt helemaal niks. Wat een clichematig gelul zonder inhoud zeg. Neem daarmee de karakters die me niks boeiden en je hebt verder een niet al te beste film. Gelukkig duurt de film maar anderhalf uur en komen de actiemomenten vlot weer steeds terug. Want dat had ik toch echt tijdens het kijken; hopen dat het geneuzel weer voorbij is zodat ik weer brute actie kan zien. Damn, het bloed vliegt je soms om de oren!

Ik kan er dus ook geen voldoende voor geven. Jammer, want de film had zeker potentie. Nu is het een lekkere hakfilm geworden die op zich best genietbaar is als je weinig meer verwacht.

2,5*

Lang geleden dat ik deze heb gezien. Het was toch een behoorlijk spannende film die ik eigenlijk nog eens moet gaan herzien. Depp zette een mooie rol neer en het thema van de film sprak me zeker aan.

3,5*

Zo, na alle hype verhalen de laatste maanden heb ik hem ook maar eens gekeken. Ik moet zeggen, geen idee waar dat overdreven positivisme vandaan komt want ik vond de film behoorlijk, soms best goed zelfs, maar nergens bijzonder, uniek of heel erg bovengemiddeld. Ik bedoel, wat zie je nu behalve een man op de vlucht en zijn hitman die erachteraan zit? Toegeven, ik vond de hitman erg cool met zijn aparte wapen en emotieloze gedrag. Echt een hele sterke rol en hij droeg de film ook grotendeels want de overige rollen inclusief die van Tommy Lee Jones waren niet hoogstaand of boeiend. Enkele grove geweldsscene's waren best lekker en enkele dialogen de moeite maar het is geen film die ik nog eens snel terug ga zien, daarvoor gebeurde er te weinig. En de film draagt misschien dan wel een boodschap uit, maar het is allemaal niet briljant. Leuk tussendoortje. Kan best zijn dat ik wat mis misschien, maar het is dan denk ik niet geheel mijn genre.

3,5*

Ik had hier tot enkele dagen terug zelfs nog nooit van gehoord. Aangename verrassing zeg. Zeker de eerste pakweg 3 kwartier zijn echt enorm spannend en boeiend, als de staatsgreep begint en alles en iedereen op de vlucht slaat omdat elke buitenlander wordt vermoord. Het tempo is hoog en er gebeurt werkelijk van alles. De beelden zijn nog behoorlijk bloederig en heftig. Erg sterk. Daarna krijgen we wel een vrij standaard vluchtverhaaltje waarbij de familie uiteraard net steeds kan ontkomen. Dat mag geen verrassing heten. Bij zulke films blijft het jammer dat er kinderen mee doen, want die zal nooit iets overkomen. Ook krijg je hiermee vaak van die nutteloos lange scenes, zoals nu ook weer met dat van het ene naar het andere gebouw springen waarbij zo'n kind weigert, terwijl je weet dat het toch gaat gebeuren.

Opvallende rol voor Owen Wilson, iemand die normaal gesproken toch vooral in komedies speelt. Maar hij deed het opvallend goed, al kan je wel een betere casting doen, want het past toch niet helemaal. De bijrol van Pierce Brosnan was kort, maar oké. Had wel meer in kunnen zitten.

3,5*

Prima luchtig vermaak met een mooie brutale meid die ingehuurd word als date door rijke ouders om hun zoon meer los te laten komen. Jennifer Lawrence is een leuke hoofdrolspeelster, sowieso een goede actrice en ook een prachtige dame. Niet verkeerd dat ze volledig naakt in beeld komt. Niet preuts met een laken ervoor of met een wegdraaiende camera, maar gewoon alles. Sowieso durft NHF redelijk scherp te zijn, zo moest ik ook wel lachen om die vechtpartij na het naakt zwemmen of haar lompe actie bij het feestje waar ze Percy op komt halen.

Toch gaat de film ook weer niet extreem ver, soms had het nog best scherper gekund. Als love story is de film minder geslaagd. Beide hoofdrolspelers zijn zeer verschillend, maar groeien toch wel erg snel naar elkaar toe en je vraagt je af waarom ze voor elkaar vallen. En dan is er ook nog het moment dat Percy ontdekt waarom Maddie in zijn leven is. Ik zou denken dat je daarna wel klaar bent met elkaar en ook woest bent op je ouders, maar dit sust ook snel. Het is gewoon allemaal niet zo geloofwaardig geschreven, maar de film kijkt wel gewoon prima weg. Wat ik al zei, het is luchtig vermaak. Meer is soms niet nodig.

3*

Even leek dit op de film Signs, maar dan agressiever. Daarna volgt gelukkig nog best een aardig verhaal, dat misschien wat standaard oogt (de aliens zijn wel cliché op uiterlijk vlak) maar nog best goed uitgewerkt is met een twist. Was dit nou heel goed? Nee, daarvoor hangt de film wat teveel in het b-film niveau maar de anderhalf uur zijn gelukkig vlot om en genoeg om te te hebben vermaakt. Misschien had er nog wel een kwartiertje af gemogen, maar dan blijft er wel heel weinig speeltijd over.

3*

Ik vond het een heel aardige film. Niet bijzonder, want je kon het verhaal al uit schrijven toen de personages allemaal waren geintroduceerd, maar het boeide me wel. Ik vind zon rom-kom altijd wel aardig. De film had helaas weinig humor, soms ging het zelfs meer de drama kant op (klein meisje met het leed om dr overleden moeder) maar het irriteerde niet.

En Zeta-Jones is overigens wel een aardig mooie vrouw!

3,5*

Slaapverwekkend saaie rom-kom over twee mensen die relaties maar gedoe vinden en alleen voor de seks gaan. Nou heb ik deze week ook een andere rom-kom met hetzelfde thema bekeken (Friends with Benefits met Mila Kunis & Justin Timberlake) en die film was veel scherper, frisser en leuker te om te kijken. In deze film draait het om Nathalie Portman (wel echt een prachtige vrouw!) en Ashton Kutcher, maar ze hebben nauwelijks chemie met elkaar en het verhaal is van begin tot eind vre-se-lijk braaf en standaard. Beide personages hebben nauwelijks achtergrond en verdieping en weten me niet te boeien. Portman met haar bindingsangst was nog een beetje redelijk, maar het boeide me allemaal alsnog niet veel. Gelukkig zijn er een paar aardige bijrollen die nog een beetje humor in het verhaal brengen, maar ik heb me niet erg vermaakt. Mensen die zo'n verhaal leuk vinden kunnen echt beter Friends with Benefits opzetten. Ook geen hoogvlieger, maar ieder geval goed weg te kijken.

2*

We have all the time in the world

En toen was het muisstil in de bioscoopzaal, bij de eind-credits. Dat is een James Bond-film denk ik nog nooit overkomen. Maar het paste bij No time to die, de afsluiter van 15 jaar Daniel Craig als geheim agent James Bond. Het was misschien wel het enige juiste einde die de gemoderniseerde James Bond van de laatste 15 jaar hoorde te krijgen in een doorlopend verhaal dat vijf films lang duurde.

No time to die zal ik niet herinneren als de meest spectaculaire Bondfilm aller tijden, want er zijn er op dat vlak echt wel een stel beter, maar inhoudelijk is het vermoedelijk wel de meest intieme die er is. Want ook al draait het hoofdplot om een levensgevaarlijk DNA-gericht virus, het werkelijke verhaal draait om James Bond die meer van zijn leven wil maken dan slechts een dienaar te zijn van MI:6. Bond is door de zaken uit de vorige film Spectre met pensioen en uit het oog van zijn oude inlichtingendienst, maar komt uiteraard toch weer terug in dienst als de wereld word bedreigd. En dan start een verhaal waarin grootse actie word afgewisseld met emotionele momenten, al moet ik zeggen dat ze ook wel een beetje random zijn zoals de dood van Felix Leiter en Blofeld. Alleen het einde slaat wel aan, als een vergiftigde Bond er vrede mee heeft dat hij gaat sterven bij een raketaanval. Heel eerlijk zag je dit wel van ver aankomen, net als dat hij natuurlijk de vader van Mathilde is. De film blinkt niet uit in hele goede scripts, maar de momenten die je als kijker moeten raken, die raken je ook wel. Ik vind het wel vreemd dat hij sterft, het past dan wel bij de Bond van Craig, maar niet bij de hele franchise waar Bond toch de onverslaanbare held is. Gewaagde keuze dus. Ben benieuwd hoe ze nu de volgende film willen maken, want 007 mag dan slechts een nummer zijn, maar James Bond niet. Je kan toch niet weer net als in 2006 de reeks geheel rebooten?

Buiten dat is het gelukkig ook nog wel een traditionele Bondfilm op meerdere vlakken. Er zitten een paar mooie actiemomenten in, waarbij vooral het eerste deel in Italië prachtig was. Q, M en Moneypenny zijn uiteraard aanwezig, maar ook een nieuwe 007 in de vorm van een donkere dame. Ik vond dit vrij belabberd. Ik zit daar helemaal niet op te wachten en het had ook geen meerwaarde. Maar onze woke-maatschappij verlangt hier schijnbaar naar. Ik heb er weinig behoefte aan haar in de volgende film terug te zien. Laat Bond nou gewoon een man zijn en laat die bijzaken lekker weg. Valt er verder nog wat te klagen? Ja. Ik vind de titelsong van Billie Eilish echt enorm nietszeggend, een van de zwakkere nummers uit de reeks. En Rami Malek die het echt heel goed deed in Bohemian Rhapsody blinkt ook niet uit als de gevreesde schurk. Zijn rol is wel vrij minimaal en weinig interessant. Had dan gewoon Blofeld nog de grote bad guy laten zijn. En spijtig dat de mooie Ana de Armis maar zo weinig minuten mag maken in de film. Gelukkig mag Léa Seydoux dat weer wel.

Wat ik overigens wel enorm tof vond was de fan-service die je hier krijgt. Als je alle Daniel Craig Bondfilms hebt gezien, dan kom je echt talloze verwijzingen tegen die ik mooi vond tot aan de Casino Royale theme toe. En ook zitten er meerdere verwijzingen naar het verleden van de franchise in. Enorm gaaf om de klassieke Bondsong We have all the time in the world te horen, de oude wagens en de schilderijen van de M’s bij MI:6 om eens wat te noemen. Deze film heeft natuurlijk ook wel inspiratie opgedaan bij On her majesty’s secret service.

Het is zeker geen perfecte Bondfilm, niet eens de beste van Craig want ik vind Skyfall en vooral Casino Royale echt veel completer, maar het is wel de perfecte afsluiter van dit tijdperk. De enorme speelduur van bijna drie uur vloog voorbij, mede door een geweldige Daniel Craig die ik ga missen als 007.

4*

Wat was dit ontzettend vervelend zeg. En matig. En langdradig. Er vallen genoeg termen op de plakken, allemaal negatief. Jammer dat er van dit interessante uitgangspunt weinig wordt gemaakt. Het Bijbelse verhaal wordt plots gemixt met fantasy-wezens en de moralistische, melodramatische saus over dit geheel is echt tergend. Slechts de grote vloedgolf en alle rampspoed wat daarbij komt kijken vond ik sterk, maar het was alles bij elkaar een bijna 2,5 uur durende zit die moeilijk uit te zitten was. Toch jammer, want Darren Aronofsky heeft tot aan dit alleen maar hele goede films afgeleverd. Bijna allemaal zijn ze bijzonder, maar hier slaat hij echt de plank mis. Ook het acteerwerk vond ik zeer wisselvallig.

1*

Better Call Bob!

Fuck, wat was dit gruwelijk bruut. Bob Odenkirk is echt een baas van een acteur. Natuurlijk als Saul Goodman, maar ook in een snoeiharde actiefilm als deze Nobody staat hij zijn mannetje. Alleen al voor een weer-ga-loze knokscène in de bus moet je dit hebben gezien, vond het echt een van de tofste actiemomenten in jaren. De film doet erg denken aan de John Wick reeks, maar dan met nog minder verhaal en minstens zo lomp geweld. John Wick is wat stijlvoller, Nobody is heerlijk rauw en direct. Er zitten meerdere grote bloederige stukken in die allen zeer de moeite zijn. Je moet alleen niet inhoudelijk over de film na gaan denken, want het slaat natuurlijk allemaal nergens op. Lekker boeiend.

En ook tof om een hoogbejaarde Christopher Lloyd nog even voorbij te zien komen. Dit soort films heb ik door die stomme coronapandemie al lang niet meer voorbij zien komen, dus veel dank. Deze regisseur heeft overigens ook het zwaar onderschatte Hardcore Henry gemaakt, ook echt een actiepareltje die jammer genoeg te weinig aandacht en waardering heeft gekregen.

4*

Ik heb maar zelden gehad dat ik de Oscar voor beste film ook echt een steengoede film vond en Nomadland past weer prima in dat rijtje overschatte films waar vermoedelijk maar een select publiek echt voor valt. Ik hou van roadmovies, maar dit was gewoonweg deprimerend en saai. Nou hoeft dat eerste geen punt te zijn als het inhoudelijk boeiend is of ieder geval emotioneel wat met je doet, maar dat was dat niet zo. Sterker, deze film is voor een heel groot deel emotieloos, ondanks de tragische ellende die mensen mee hebben gemaakt tijdens de financiële crisis jaren terug. Maar hun verhalen spreken hier niet aan en dat het voor een groot deel van die tofu-hippiefiguren zijn maakt het niet beter. En ook hoofdrolspeelster Frances McDormand doet me niks met haar expressieloze blikken en dialogen. Ze doet het niet slecht, maar ik kreeg er nooit een klik mee. Het voelde vooral of ik een film lang naar niks heb zitten kijken, buiten wat mooie natuurbeelden en aardig camerawerk. Als spiegel voor de Amerikaanse neuzen is het wel aardig gedaan, met het pijnlijke besef dat daar de welvaart wel heel oneerlijk is verdeeld.

2,5*

Best vermakelijk hoor, maar de film mist gewoon iets waardoor Non-Stop echt uit de middelmaat wordt getrokken. Het plot is tot aan het vinden van de dader vrij spannend, maar daarna vind ik het allemaal toch wel een stukje minder worden. Ook vind ik dat de film wel vrij ''vriendelijk'' over komt. Vooral op het einde, bij het ontploffen van de bom en de zware noodlanding....geen doden? Ik krijg er een beetje het gevoel bij dat iedereen ouder dan 12 naar deze film zou moeten kunnen van de producers. Verder zitten er vrij veel toevalligheden in het plot. Toevallig is er een dokter aan boord, toevallig is er een telefoonspecialist aan boord, toevallig zendt de landelijke tv een verhaal uit waarbij ze Neeson meteen aanwijzen als dader, wat het hele vliegtuig weer ziet. Het is niet altijd even sterk uitgewerkt.

Dat geldt ook voor het ongeïnspireerde einde, waarbij het kleine, lieve meisje natuurlijk net wordt gered, het vliegtuig precies goed kan landen en waarbij Neeson weer in zo'n clichématige dialoog met de dame beland. Het is jammer dat Non-Stop het sterke eerste uur niet door weet te zetten.

Buiten dat is het allemaal wel vermakelijk hoor. Liam Neeson is een uitstekende acteur die de laatste jaren ook plots in vrij veel actiefilms en thrillers speelt. Hij doet het prima, heeft er ook de juiste kop en stem voor en fysiek is hij nog altijd indrukwekkend. Zijn gevecht op het toilet is daar wel een prima voorbeeld van. Wel zie ik hem liever in een ''Taken'' achtige rol, waarin hij helemaal los kan gaan.

3*

Ik keek hier zeker niet erg naar uit, omdat ik niet heel veel meer met Jordan Peele en zijn vermoeiende en drammerige blik op de maatschappij heb, maar gelukkig laat hij dit hier grotendeels weg en was dat niet hetgeen waar ik me aan stoorde. Maar toch is Nope geen hele goede film geworden, vooral omdat het zo ontzettend lang duurt voor de boel een beetje opgestart is en spannend weet te worden. Tegen die tijd ben je bijna anderhalf uur verder waarin ik me vrij weinig heb vermaakt. Dat laatste deel gaat weer behoorlijk over de top, maar was ieder geval nog wel vermakelijk genoeg, al moet je vrij veel fantasie hebben om dit verhaal te accepteren. Qua acteerwerk is het allemaal wel solide, al stoorde ik me geregeld aan dat gedrag van die meid.

Toch heeft de film wel wat, maar dat zit 'm vooral in beeld, camerawerk, geluid en soundtrack. Op die gebieden scoort de film erg goed bij me. Je ziet het vakmanschap van Hoyte van Hoytema weer direct terug met schitterende shots van de mooie landschappen van veraf, dichtbij en vooral in beweging zoals bij rennende paarden. Ook het geluid is bombastisch en dreunt fijn door. Maar dat is ook een beetje mijn probleem met deze film. Prachtig van de buitenkant, maar meer is het niet. De karakters zijn afstandelijk en weinig sympathiek en het kost me wederom veel moeite om me in het verhaal te komen. Te langdradig, te nauwelijks een gevoel van spanning en laten we dit vooral geen horror noemen. Dit is gewoon sciencefiction. Kleine voldoende.

3*

Stem verlaagd naar 3*

Redelijk standaardfilmpje dat buiten wat leuke grappen ook veel slechts had..

Beter dan ik had gedacht toen ik las dat dit kwam van de regisseur achter het slaapverwekkende The VVitch en The Lighthouse, maar er had nog wel meer uitgehaald kunnen worden. Positief, de mensen komen wel kijken want zaterdagavond zat de zaal afgeladen vol en dat in weken dat er toch een gigantisch bioscoopaanbod is. Dus dit spreekt toch nog wel aan, wat weer niet gek is als je weet waar het om draait. Maar ik denk wel dat een hoop mensen die zich niet zo goed hebben ingelezen ook wel wat teleurgesteld zijn, want dit is geen Gladiator-achtig actie-spektakel. The Northman is vrij klein gehouden en de actie is er ook maar spaarzaam.

We volgen een zoon die ziet dat zijn vader word vermoord door zijn oom, moet vluchten en wraak wil nemen. Dat is een vrij basic plot, maar de film gaat wel dieper dan dat door er ook mythologie en culturele aspecten in te stoppen, net als dat ik het wel aardig vond dat niet ieder personage is wie je denkt dat 'ie is. Maakt dat de film voor mij beter? Niet echt. Het is soms wel echt aan de trage kant, maar goddank niet zo erg als bij de andere films van deze regisseur. Tussen een hoop spirituele momenten zit er gelukkig ook nog een redelijk behapbaar verhaal en is er ook nog wel wat actie aanwezig. Maar op dat punt valt de film me wel wat tegen, want het had van mij wel rauwer en bloederiger gekund. Je zag de camera toch wel geregeld dingen niet in beeld brengen of wegdraaien. Idem bij bloot. Voor een r-rated film en zeker voor een viking-film bleef het nog vrij netjes. Zeker richting het einde met de gewenste wraak houdt de film zich veel te veel in. Het zal niet bij deze regisseur pakken, want daar hoopte ik toch wel op een alle remmen los-moment. Het slotgevecht was wel mooi gefilmd, net zoals de film sowieso een paar schitterende shots kende, maar het zal me niet nog jaren bij blijven.

Wel zonde dat de film heel grauw, kleurloos en donker is gefilmd. Het is een stijlkeuze, maar ik had het anders gedaan. Ik miste de zon, het blauwe water, de groene natuur.

The Northman is best goed geworden, maar geen topfilm. De cast is behoorlijk, maar nooit memorabel. Dat is sowieso het gevoel dat ik bij deze film blijft houden. Er had echt wel meer ingezeten.

3,5*

Ik vond 'm fantastisch. Misschien wel het hoogtepunt van de reeks. Fantastisch hoe hier de duistere kanten van technologie en social media samen worden gebracht in een zwartgallig komisch verhaal waarbij de altijd charmante Bryce Dallas Howard haar (digitale) leven probeert op te vijzelen door zich beter en leuker voor te doen dan ze is om de gewenste sociale ratings te ontvangen. Het is een keertje geen spannende aflevering, maar wel enorm boeiend. Aan alles proef je dat ze niet zo is, maar ze doet zo krampachtig haar best om aan de neppe standaarden van de zogenaamde sociale upperclass te voldoen. Haar geslijm om maar naar de bruiloft te mogen of haar wat denigrerende houding richting de dame in de vrachtwagen leveren daardoor genoeg amusante stukken op.

Haar tirade op de bruiloft is awkward maar treffend en uiteraard snapt ze op het einde wie ze wel is en wie niet. Visueel is de aflevering ook prachtig, met de integratie van de social media in het dagelijkse leven. Ik ben bang dat er ooit echt een tijd gaat komen waarbij we alleen nog maar digitale schermpjes voor onze ogen zien, aangezien de mensheid nu al vast zit gekleefd aan tig schermpjes op elk moment van de dag. Echt een aflevering die naast een vermakelijk beeld van technologische mogelijkheden wat mij betreft ook echt wel een waarschuwing kan worden genoemd. Zeker omdat er zoals hier ook perspectieven of juist weigeringen aan vast kunnen hangen als je niet voldoet aan de eisen.

Dikverdiende 4*

Echt een geweldig grappige film. Buiten American Pie 1-3 is dit denk ik 1 van de leukste teenmovie's die je kan kijken.

Alles is zo ontzettend grappig gemaakt. Alles is overdreven cliche gemaakt. De overduidelijke nerdin, de neger met de standaardteksten, de big loser die stiekem de chick leuk vind, de patser van de school etc etc.

Het is prima neerzet en ik heb echt regelmatig gelachen. Zeker om de alcoholistische vader of de geniale openingsscene met de dildo. Hilarisch!

3,5*

Ik kwam dit tegen bij wat random zoeken op Netflix en aangezien ik Shania Twain rond de eeuwwisseling qua muziek best leuk vond maar eens bekeken. Maar dit mag je wel skippen, want het is echt vreselijk saai en zonder een kritische noot omdat Shania zelf mee werkt aan de docu waar ze geregeld haar zegje doet. Ze heeft ook niet echt bijzondere dingen meegemaakt waardoor een verhaal over haar nou erg interessant is. Zeker de eerste helft is echt niks aan en gaat veel te lang over de tijd met haar countrymuziek, voor ze een periode wereldberoemd werd. Blijft over dat ze een mooie vrouw is met een aantal fijne popliedjes, die muziek weer eens horen was dan nog wel aardig.

2*

Opnieuw erg genoten van deze mooie, emotionele romantische film die ook bij een tweede kijkbeurt gelukkig de juiste snaar nog raakt. Ondanks dat het een clichématig, mierzoet verhaal is, blijf je geboeid tot het einde kijken door de chemie tussen Rachel McAdams en Ryan Gosling en de passende jaren 40 sfeer die de film uit ademt. Wat is Rachel een prachtige vrouw in de film zeg. Haar steeds inniger band met Gosling is geweldig getoond en levert beiden veel sympathie bij mij op.

Al moet ik wel zeggen dat ze in het tweede deel van de film, nadat Allie vertrok en trouwde met een andere man dat wel gedeeltelijk kwijt raakte, want die man was ook goed voor haar en komt er wel erg bekaaid vanaf nadat ze toch weer voor haar jeugdliefde koos. Nou was dat natuurlijk wel wat je hoopte, maar toch..
De kus in de regen is ieder geval een hele memorabele, warme kus die toch wel fraai dat ''oude liefde roest niet'' thema weergeeft.

De film zelf kiest voor een verhaal vanuit een hedendaags perspectief dat wordt verteld aan de hand van flashbacks. Niet echt heel origineel, want oa Titanic en Saving Private Ryan deden dat in die jaren ook al. Ik vond het plotje rondom de bejaarde Noah en Allie (wat je natuurlijk al meteen doorhebt dat zij dat zijn...) niet storend, maar ook geen hele grote meerwaarde hebben. En richting het einde ontspoort de film ook een tikje, met de scene dat Allie weer dementeert en alles weer vergeet. De makers wilden ongetwijfeld aantonen dat liefde voor eeuwig is, maar deze film had ook prima zonder dat subplot gekund denk ik. Wel acteerden beiden hun rol goed.

Wat me trouwens verwonderde is dat de film bepaalde zaken in een paar seconden behandelt, terwijl ze veel beter wat langer uitgewerkt hadden kunnen worden. Denk aan Noah die in het leger ging of de vader van Noah die overleed. Toch iemand waar Noah een hele mooie band mee had. Idem met het leven van Allie met haar nieuwe liefde. Zulke momenten gingen zo snel dat ze helemaal geen impact hadden op mij als kijker.

The Notebook is toch wel 1 van de betere romantische films, waar ze de romcom humor eens niet nodig hebben. Zulke films zijn ook wel aardig, maar qua impact komen ze meestal niet in de buurt van een film als deze.

4* (was 4,5*)

Hier had ik van de week al een recensie geplaatst, maar die is gek genoeg verdwenen.

Dan nog maar geknopt: Aardige docu over een zangeres waar ik niet heel veel mee had, maar die wel een mooie stem had. Ze was anders dan anderen met haar activisme en meningen, dat maakt dat ze bijzonder was. Deze docu geeft een aardig inkijkje hoe ze was, maar mijn mening is niet verder veranderd.

3*

Stem verhoogd van een 3 naar een 4*

De film zit gewoon leuk in elkaar met een prima Grant en Roberts. Het verhaal is origineel genoeg en er zit leuke humor en romantiek in. Britse rom-koms zijn dan ook vaak de beste in het genre.

4* dus.

Wat een belachelijke film zeg. Misschien had Oerlemans ook wat geld moeten investeren in een fatsoenlijke scriptschrijver. Er gebeurt gewoon he-le-maal niks in de film. En dan moet de film het hebben van wat mooie beelden en de lekkere voorgevel van de enorm sexy Doutzen. Maar wat had ze een compleet nutteloze rol zeg. En dan promoten ze deze film ook nog zeer prominent met Doutzen, maar ze komt er bijna niet in voor. Eye-candy, meer is ze niet. Maar in die rol is ze wel erg goed

Verder kan je deze film snel vergeten. Overigens is de film grafisch vrij beperkt. Verder dan af en toe een uitgezoomd beeld van het schip komen ze ook niet. De film is inhoudelijk zo plat als een dubbeltje. En dan zit de film nog propvol met zeer voorspelbare filmcliches die echt zo vreselijk afgezaagd zijn dat je plaatsvervangende schaamte tijdens het kijken krijgt. In het begin leek de film nog wat, maar al snel merk je dat je naar helemaal niks kijkt.

1*

Gisteravond gezien en ondanks de lading negatieve reviews her en der heb ik me er uitstekend mee vermaakt. Met Pierce Brosnan en zijn achtergrond denk je inderdaad al snel aan een James Bond 2.0 film en dat is eigenlijk ook wel zo. Het plot is vrij voorspelbaar, inclusief de wendingen, maar het voldoet prima en staat in dienst om Pierce Brosnan te laten gloriëren.

Want dat doet hij toch best wel. Hij is wat ouder, trager en wat minder afgetraind, maar nog altijd is de man cool. Hij zou vaker dit soort rollen moeten gaan spelen. Als Liam Neeson het op zijn leeftijd kan, dan zou Brosnan het net zo goed moeten doen. De actiemomenten zijn misschien niet spectaculair, maar wel interessant. Idem met het spelletje tussen Brosnan en zijn ex-collega. Ik kan best begrijpen dat niet iedereen dit de moeite vind, maar niet elke film hoeft diepgaand en origineel te zijn om toch te kunnen vermaken. Wat mij betreft komt dat vervolg er snel.

3,5*

Pffff, dit was slecht zeg. Ik heb op zich geen probleem om een tranentrekker te bekijken, maar hier ligt het sentiment er wel duimendik bovenop dat we Tessa zielig moeten vinden en dat ze zal sterven. Maar het ergste van alles is nog dat dit gewoon een hele rommelige, matige film is. Het onderwerp is zwaar, maar de uitwerking is helaas gewoon slecht. Dakota Fanning...ooit een irritant kind met irritante rollen in films, probeert er wel wat van te maken. Ze doet het redelijk, maar haar personage Tessy is egoïstisch, bot en vervelend, waardoor ik nooit enig gevoel van echte medelijden met haar kreeg. Eigenlijk zit de film vol met vervelende mensen, op de vader na. Dat is wel weer een goede rol van Paddy Considine. De wanhoop maakt zich meester van hem.

Verder heb ik gelukkig geen ervaringen met mensen in mijn buurt die een sterfproces met de ziekte leukemie meemaken, maar voor mijn gevoel moet dat veel zwaarder zijn dan de film toont. Er zit 1 scene in met Tessa die een bloeding krijgt, maar verder toont de film weinig. Eigenlijk had ik richting het einde het gevoel dat ze even snel een groot deel van het proces in een paar minuten filmtijd willen stoppen. De film eindigt ook wel vrij abrupt en maakt bij mij eigenlijk nauwelijks emoties los. Dan vond ik een film als My Sister's Keeper (2009) toch een stuk overtuigender en aangrijpender als film met de laatste periode van een leukemie patiënt.

2*

The Prestige 2.0 zou je de film wel kunnen noemen, maar dan lang niet zo interessant als die genoemde titel. Visueel is NYSM erg aantrekkelijk, inhoudelijk rammelt het aan alle kanten. Het komt vrij ongeloofwaardig en wazig over, dat zelfs een behoorlijke cast en knappe beelden de film niet kunnen redden van een onvoldoende.

2,5*