• 148.884 films
  • 8.180 series
  • 24.955 seizoenen
  • 546.611 acteurs
  • 323.701 gebruikers
  • 8.482.573 stemmen
Avatar
 
banner banner

Nomadland (2020)

Drama | 107 minuten
3,42 599 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 107 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Chloé Zhao

Met onder meer: Frances McDormand, David Strathairn en Linda May

IMDb beoordeling: 7,3 (152.407)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 5 juni 2021

Plot Nomadland

"See you down the road."

Fern is een vrouw van in de 60 die alles kwijt is geraakt sinds de kredietcrisis. Ze vat een reis aan doorheen het Amerikaanse westen dat aan het veranderen is. Hierbij meet Fern zich de levensstijl aan van een moderne nomade en reist ze per busje.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Social Media

Alle Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Shadowed

Shadowed

  • 5524 berichten
  • 4190 stemmen

Ugh.

Voor enige tijd begon ik wat lijn in de Oscarwinnende films te zien, vooral omdat ze best voorspelbaar werden gekozen. Laatste twee jaar pakken twee films echter de prijzen waarvan ik juist niet had verwacht dat de Amerikanen zo gul zouden zijn om deze films te bekronen met het gouden beeldje. Alleen vond ik de bijzondere winnaar dit jaar eerder saai.

Niks mis met de onderliggende boodschap overigens, die is best sterk, alleen zo ongelooflijk saai verteld door Zhao. Er wordt een techniek gebruikt die ons zo dicht mogelijk bij de leefomgeving van de hoofdpersonages moet zetten, maar ik denk eerder dat het gewoon slim gebruik van de materie was, want veel budget zal er niet zijn geweest voor Nomadland. Veel indrukwekkende regie heb ik namelijk niet kunnen bekennen.

Hier en daar worden ons mooie plaatjes voorgeschoteld met een sterke McDormand op de voorgrond. Dat zijn echter al mijn complimenten weer, want Nomadland komt van een soort boom die niet doormidden te hakken is. De echt interessante gesprekken en momentopnames zijn op een enkele hand te tellen. Als je de achtergrond interessant vind zal deze film je aanspreken, als je er echter niet zoveel mee hebt valt de film snel plat.

Het gebrek aan een degelijk narratief en richting doen de film de das om. Het lijkt echt enkel en alleen bedoeld te zijn om de desbetreffende omgeving zo herkenbaar mogelijk neer te zetten, maar het complete gebrek aan interessante momenten maakten het nogal een opgave voor me. Als ik deze film heel laat zou hebben gekeken twijfel ik er ook niet aan dat ik in slaap zou vallen.

Dit was mijn ding totaal niet. De stijl kan ik ergens nog wel waarderen, maar in een film die veel korter is. Daarnaast slaagt Zhao er ook niet in me echt emotioneel in de film te betrekken. Ik voelde niets voor de personages en de situaties waarin ze verkeerden. Ze worden best sympathiek neergezet, maar ik had geen traan gelaten als ze onder een truck terecht zouden komen. Nee, hier kwam ik niet doorheen.


avatar van Antonev

Antonev

  • 1499 berichten
  • 1087 stemmen

Aardig portret van een vrouw die, misschien deels gedwongen en deels vrijwillig, voor het onvoorspelbare leven op de weg kiest. Tijdens haar tocht komt ze boeiende personen tegen die ieder hun eigen verhaal en beweegredenen hebben om voor een leven ‘ outside the box ‘ te kiezen. De een doet het omdat hij het wil, de ander omdat het moet.

De verhaallijn blijft redelijk klein en richt zich hoofdzakelijk op de relaties van Fern met de mensen die ze op de weg ontmoet en incidenteel met een familielid. Met elke vriendschap die ze sluit valt er weer een puzzelstukjes op z’n plek en aan het einde van de rit heb je een redelijk beeld van haar beweegredenen. Hoe verder de film vordert, hoe meer het idee groeit dat haar bestaan misschien toch vrijwilliger is dan het op het eerste gezicht lijkt.

Echt heel dramatisch wordt het allemaal niet, daar is de toon van de film te luchtig voor. Natuurlijk zie je de pijn van de mensen die Fern ontmoet, maar je ziet ook mensen die vol positiviteit en levenslust zitten. Dat was allemaal prima in balans.

De Amerikaanse landschappen blijven indrukwekkend en natuurlijk prachtig om te zien. Hoewel het inhoudelijk allemaal net iets minder krachtig was dan ik had verwacht, was het toch een fijne film om te zien.


avatar van K. V.

K. V.

  • 3426 berichten
  • 3370 stemmen

Deze lag in de bib en dus maar eens meegebracht. Franches vond ik wel goed, maar het verhaal kabbelde wel een beetje voorbij. Het was niet slecht, maar had er nu ook niet echt een waw gevoel bij.

Toch blij dat ik deze eens heb gezien, maar echt memorabel is het niet.


avatar van KingJ

KingJ

  • 298 berichten
  • 420 stemmen

mooie trage sfeervolle film

de film observeert en je kan als kijker eruit halen wat je wilt…

mooi


avatar van trebremmit

trebremmit

  • 2838 berichten
  • 1291 stemmen

Bijzonder dat als ik de reacties zo lees mensen er verschillende dingen in zien, zo vinden sommigen het een romantische kijk op het nomaden leven, of weer een reactie heeft het over mensen die hulp nodig hebben en scherpe kritiek op amazon.

Overal valt wel wat voor te zeggen en de film zette mij zeker aan het denken, maar meer over de individuele keuzes van mensen en de eenzaamheid van het bestaan. Want ik vind dit totaal niet romantisch maar eerder enorm treurig, daarom is het contrast met de prachtige landschappen en de personen die daarin rondrijden zo groot. Fern ziet de mooiste bergen en vlaktes, maar altijd alleen, ze kan het met niemand delen en dat lijkt me toch enorm pijn te doen.

Het is ook niet dat deze mensen geen hulp werd aangeboden, ze wilden het alleen niet, om diverse redenen denk ik , maar ze wilden het zelf ook wel een beetje dit bestaan. Het is eerder vluchtgedrag voor trauma's of teleurgesteld zijn in de maatschappij dan dat ze dit deden omdat ze geen andere keus hadden.

Of ze nou zo arm waren vraag ik mij ook af, de meesten werden gewoon geholpen in het ziekenhuis, en ik dacht dat dat vrijwel onmogelijk is als je geen geld hebt in Amerika, of was er toen al obamacare? Bovendien werd de familie ingeschakeld als de auto gerepareerd moest worden, iets wat voor echte daklozen of mensen die in ghetto's wonen in Amerika onmogelijk is.

Voor mij was het vooral een film over de zin van het leven.