• 11.521 nieuwsartikelen
  • 163.882 films
  • 10.487 series
  • 30.497 seizoenen
  • 619.068 acteurs
  • 194.225 gebruikers
  • 9.044.056 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Father (2020)

Drama | 97 minuten
3,92 891 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 97 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk / Frankrijk / Verenigde Staten

Geregisseerd door: Florian Zeller

Met onder meer: Anthony Hopkins, Olivia Colman en Mark Gatiss

IMDb beoordeling: 8,2 (195.656)

Gesproken taal: Engels en Frans

Releasedatum: 26 augustus 2021

Plot The Father

Anthony wordt zichtbaar een dagje ouder, maar weigert alle hulp van zijn dochter Anne. Terwijl hij zijn omgeving en zijn veranderende gezondheid een plaats probeert te geven, begint hij zijn naasten in twijfel te trekken. Maar ook zijn geestelijke gezondheid en zelfs de reële wereld worden overpeinsd.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Social Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van stefan dias

stefan dias

  • 2335 berichten
  • 1339 stemmen

Ik ben geen onvoorwaardelijke fan van Hopkins, maar in deze film kan hij mij wel echt overtuigen. Hij doet dat met kleine dingetjes, die echt verbluffend zijn… ik wed dat hij op de set zijn tegenspelers ook wel in de maling kan nemen zoals hij dat hier doet met de kandidaat-verpleegsters.

In feite is dit een horrorfilm. Ik vermoedde al dat het om dementie ging, maar als je NIKS van informatie vooraf weet, dan komt deze wel heel goed binnen. Zeker in het begin natuurlijk, want daarna glijd je af naar het onvermijdelijke einde. Het feit dat de vader bij leven en welzijn een intelligent wezen was, maakt het afglijden en het verliezen van alle grip op de realiteit alleen maar pijnlijker.

En wat is die Olivia Williams toch een mooie vrouw.


avatar van WB

WB

  • 1484 berichten
  • 2432 stemmen

Och, wat een acteur is die Hopkins ook. Fantastisch optreden in deze film, waar Alzheimer centraal staat, en waar je de oude man langzaam de grip op de wereld om zich heen ziet verliezen. Het is niet alleen een kwestie van niets meer kunnen herinneren. Het gaat veel verder, en ik denk dat Zeller hier de vinger op de zere plek legt. Prachtig (en tegelijkertijd schrikbarend) in beeld gebracht hoe je door de ogen van de "patiënt" de ziekte ervaart.


avatar van The Oceanic Six

The Oceanic Six

  • 59483 berichten
  • 3961 stemmen

The Father stond al een paar jaar op mijn kijklijstje, maar het kwam er nooit van. Maar ik kwam 'm op een streamingdienst tegen en maar eens de kans gegeven. De film doet me erg denken aan The Whale die ik recent zag, maar nu is een monsterlijk vadsige man vervangen door een kwetsbare bejaarde met Alzheimer. In beide films gaat het om een verhaal dat zich volledig binnen een woning af speelt en waar de hoofdrolspeler alle kans krijgt uit te blinken. Anthony Hopkins is grandioos als de oude Anthony (ehh) die niet doorheeft dat hij Alzheimer heeft, maar er steeds meer last van krijgt. Hij vergeet dingen, hij herhaalt vragen, hij ziet of denkt dingen die er niet zijn en raakt er gefrustreerd van. Net als zijn familie. Schrijnend allemaal. Dat Hopkins op zijn oude dag hier nog een tweede Oscar mee binnen wist te slepen vind ik goed te accepteren.

Dat neemt niet weg dat ik de film niet even pakkend vind, omdat het gewoon anderhalf uur een herhaling is van zetten. Alles wat ik hierboven beschreef krijg je anderhalf uur lang, maar zo halverwege geloofde ik het allemaal wel. Daarnaast is het ook een beetje ongemakkelijk om een aftakeling als deze van zo dichtbij mee te maken, alsof je een voyeur bent bij iemands menselijke ondergang. Ik ken gelukkig niemand met deze ziekte en hoop dat zo te houden. Het lijkt me vreselijk om bv mijn ouders zo mee te moeten maken als ze zo oud zijn. En dan blijf je met gewetensvragen zitten als of je zo iemand bij je in de buurt moet houden of naar een verzorgingstehuis moet sturen. Volgens mij ga je hier aan onderdoor na een tijd en is het nauwelijks houdbaar zo iemand thuis te blijven opvangen. Die dilemma's toont The Father best goed.

3,5*


avatar van El ralpho

El ralpho

  • 1427 berichten
  • 1043 stemmen

I don’t know what’s happening anymore

De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie, maar toch bleef de ziekte voor mij altijd tot op zekere hoogte ongrijpbaar. Ik hoorde bijvoorbeeld wel verhalen van de oma van een goede vriend die eraan leed, of de ouder van een collega, maar ik heb de ziekte vooralsnog niet van dichtbij meegemaakt.

The Father lijkt een realistische inkijk te geven van de vordering van de ziekte en het lijkt mij enorm moeilijk om hier naar te kijken wanneer je iemand persoonlijk kent die met deze ziekte te kampen heeft. Want ondanks het feit dat ik gelukkig niemand binnen mijn directe omgeving ken die hiermee te maken heeft, of mee te maken heeft gehad, kwam deze film behoorlijk bij mij binnen. Niet in de eerste plaats vanwege het fenomenale acteerwerk van Anthony Hopkins. Wiens personage steeds meer de grip op de realiteit lijkt te verliezen en de kijker hierin meesleurt, omdat je de situatie vanuit zijn perspectief beleefd.

De wanhoop, angst, desoriëntatie en het besef dat hij steeds verder aan het afglijden is maakt de acteur pijnlijk voelbaar, en brachten mij op een bepaald ogenblik ook in ontroering. Dit lijkt mij vreselijk om mee te maken voor de omstanders, maar nog het meest voor de persoon die zichzelf in deze positie bevind. Het slot maakt daarbij nog maar eens duidelijk hoe waardevol het is wanneer het zorgpersoneel voldoende tijd en aandacht kan besteden aan de mensen die aan deze ziekte lijden. Het maakt de bezuinigingen binnen de zorg in ons land des te schrijnender.

4,0*


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 8936 berichten
  • 5568 stemmen

De verfilming van Franse regisseur Florian Zeller op zijn eigen toneelstuk blijkt buitengewoon succesvol en vermijdt de gewoonlijke theatrale euvels, waar soortgelijke verfilmingen geregeld last van hebben. The Father haalt een groot deel van zijn kracht uit het gespeel met vertelchronologie, waarmee de kijker een perspectief wordt geboden van iemand die aan dementie lijdt. Het sterke acteerwerk van Anthony Hopkins is daarbij een absolute kers op de taart, die de kijker met enig gemak aan de buis gekluisterd houdt. Zeller kiest ervoor om zijn muzikale interrupties op de bank te plaatsen, waardoor The Father een indringend effect kent en daardoor richting het einde daadwerkelijk weet te ontroeren. Olivia Colman en Imogen Poots spelen verdienstelijke bijrollen en Zeller negeert (godzijdank) nodeloos kunstzinnige regiebemoeienis. Het enige dat wellicht jammerlijk uitpakt, is dat Hopkins zich voor een te lange tijd als een zak hooi gedraagt. Hierdoor laat de sympathie even op zich wachten, maar richting het einde greep de film me niettemin bij de keel.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 3190 berichten
  • 2343 stemmen

I want to go home...

En verder met de top 250 waarbij op pathé deze The Father in beeld kwam die ik dinsdagavond laat nog even aanslingerde. Waar de film over ging wist ik niet, mijn enige informatie vooraf was dat de film goed beoordeeld werd en een top acteur in zijn midden had in de vorm van Anthony Hopkins. Een korte blik op de synopsis vertelde meer dan genoeg waarop ik van start ging.

Duidelijk is van meet af aan het verhaal rond 'dad' Anthony die ten prooi valt aan de tand destijds tegenover zijn dochter. Maar waar in het begin zijn gedragingen, dwarsheid en eigenwijsheid aan ouderdom en excentriekiteit toe geschreven kunnen worden verandert die toon toch langzaam naar een serieuzere klank. Typerend en herkenbaar voor mij is de discussie rond de hulp die niet aanvaard wordt, tevens is het rookgordijn en gepraat om dingen heen als afleiding ontzettend herkenbaar. Het is het gedraaid, gelach en gepraat om de hete brei heen die ik helaas ook meemaakte met mijn moeder en één van de symptomen van Alzheimer/dementie is dat ze maar al te goed door hebben dat er iets niet klopt en niet goed gaat en ze dat uit een soort van schaamte of twijfel verbergen. Tevens zijn de beschuldigingen herkenbaar, in het geval van Anthony het horloge, in mijn geval beweerde mijn moeder dat ik haar linkerschoen mee nam, de suikerpot leeg at en haar pinpas meenam.

Met alle botheid en humor zet Hopkins op voortreffelijke wijze zijn rol neer met situaties die een ieder, die iets dergelijks heeft meegemaakt met een naaste, zal herkennen en het de vraag is in hoeverre heden en verleden reeds door elkaar lopen. In het geval van mijn moeder ben ik alles geweest, iemand met een dergelijke ziekte gaat terug in de tijd en zo was ik geen kind meer maar op een gegeven broer, later sprak ze me aan met vader tot er alleen nog maar zinloos gebrabbel klonk, want woorden en spraak kun je ook vergeten natuurlijk. Interessant blijft toch waar de film heen gaat temidden van Hopkins charme en erg appetijtelijk hulp in de vorm van Imogen Poots. Waar kan ik me aanmelden voor zo'n hulpje? Sterk is de cast in de vorm van Hopkins maar ook Colman en Williams, en niet te vergeten de soundtrack van Einaudi die weer prachtige muziek heeft geschreven.

Situaties en mensen lopen in elkaar over, het verschijnen van gezichten die op zich niet bekend zijn als familie, dingen die veranderen of versmelten....ja, het is wat zo'n ziekte en waarschijnlijk zal dit wel een beeld zijn die erg dichtbij de werkelijkheid komt, hoewel hij kennelijk niet vergeet dat hij kinderen heeft, iets dat haaks staat op mijn ervaring maar goed het zal vast van elkaar verschillen of anders was dit verhaaltechnisch nodig. Verbazen doet de film alsnog op het einde waar de sluier van vaagheid en humor definitief wordt weggeblazen voor een wel erg dramatische en trieste ontknoping.Want hij zit al lang in het verzorgingstehuis maar ziet zijn huis en familie voor zich terwijl die allang vervangen zijn, en dat komt mij ook bekend voor want mijn moeder waande zich, inplaats van de vleugel op de gesloten afdeling, op haar afdeling in het warenhuis waar ze werkte toen ze begin twintig was en de bezoekers, bewoners en verpleging waren in haar ogen klanten.

En zo eindigt deze niet lineaire droomwereld die langzaam een nachtmerrie wordt voor mij met een brok in de keel want wat een aangrijpende film die me toch meer doet dan verwacht, gelukkig met de geruststellende gedachte dat mijn moeder al tweeënhalf jaar de eeuwige rust heeft.


avatar van DjFrankie

DjFrankie

  • 3056 berichten
  • 3151 stemmen

Goeie film, maar vooral de samenwerking tussen Coleman en Hopkins.

Subliem acteerwerk, Alzheimer wordt hier erg goed neergezet.


avatar van Warning

Warning

  • 353 berichten
  • 437 stemmen

Puike acteerprestatie van Hopkins. Dit is een horrorfilm, dementie/Alzheimer. Laten we goed voor deze mensen zorgen.


avatar van Boneka

Boneka

  • 2428 berichten
  • 1283 stemmen

Een keer een film op tv bekeken omdat The Father zulke goede recensies heeft en het mij geen film leek om hem meer dan 1 keer te zien. Dat klopte wel zo'n beetje. The father niet te verwarren met een pater wordt uitstekend gespeeld door Anthony Hopkins. Altijd al een sterke acteur gevonden. De film blijft wel zeer ingetogen en wordt vooral belicht vanuit het perspectief Anthony zelf die vergeetachtig begint te worden. Helaas wordt niet alles verteld maar dat kunnen we wel een beetje raden. Minpuntje vond ik wel het laatste kwartiertje. Dat gaat echt als een nachtkaarsje uit. Ook viel mij op dat hij steeds die blauwe pyjama droeg. Maar overall toch een ruime voldoende.


avatar van Rotterdam@1

Rotterdam@1

  • 712 berichten
  • 330 stemmen

Nog een keer gezien en deze film blijft verbijsterend. Zo subliem vertolken ook de acteurs hun rol daarbinnen.

Dit lot wens je niemand en niemand uitgezonderd toe en toch gebeurt het.

Mij viel als verbindend element tussen verschillende huizen, tijdsperiodes en geestesgesteldheden van de vader steeds diezelfde gang op: de ene keer is het de gang van zijn flat, dan die van zijn dochters flat en vervolgens van het tehuis. Voor de kijker, ook de oplettende kijker, is het ook de vraag soms: waar is hij nu weer?

Steeds dezelfde gang, maar dan in andere kleuren, andere deuren en binnen andere behuizing...een sublieme vorm.om het uit te beelden. Als metafoor van de geest van de man: steeds een andere afslag, ander huis en ander vervolg. Verbijsterend proces.


avatar van Lavrot

Lavrot

  • 676 berichten
  • 0 stemmen

Van heel dichtbij zie ik hoe de mens verkruimelt door het aftakelen van het geheugen. Hoe je als kijker de belevingswereld van Anthony wordt ingetrokken is fenomenaal. De sprongen in de tijd geven heel goed weer dat zijn geheugen geen nieuwe herinneringen meer kan opslaan. De dag van gisteren is volkomen verdwenen. Het constante zoeken naar zijn horloge, die hem in de waan houdt greep op de tijd te hebben. Allemaal zo herkenbaar. Als zelfs de laatste strohalm (vertrouwd huis en naaste familie) uit zijn vingers glipt, staat hij helemaal alleen in de wereld en kan hij niet anders dan om zijn moeder roepen. Hartverscheurend, gruwelijk, maar zo ontzettend goed weergegeven door scenario, acteerwerk en beeld.

Ik zit even helemaal stuk.


avatar van Seriekijker

Seriekijker

  • 25 berichten
  • 16 stemmen

Eigenlijk is alles al gezegd, voor mij één van de beste films die ik de laatste tijd gezien heb, 5 sterren....


avatar van filmkul

filmkul

  • 1951 berichten
  • 1922 stemmen

Sterk drama. Het verhaal wordt mooi weergegeven, alsof je in het hoofd van hoofdrolspeler Hopkins zit. Als kijker ga je daarmee bijna letterlijk mee in de verwarrende en vergeetachtige wereld van Anthony. Dat is echt goed gedaan. Ook helaas herkenbaar voor me. Hopkins zet zijn rol uitstekend neer, net als Colman. Visueel ook ijzersterk, doordat het lijkt als of alles op een locatie afspeelt, maar details het verschil maken. Aanrader. 4.0/4.5


avatar van cor1946

cor1946

  • 1082 berichten
  • 1526 stemmen

Uitstekende film , wat een acteur die man.


avatar van MDRAIJER

MDRAIJER

  • 270 berichten
  • 1072 stemmen

Wat een nare, nare film dit.