The Father (2020)

Vanaf 8 april 2021 in de bioscoop (Cinéart Nederland)

EDIT: release verplaatst naar 20 mei

Nummer 1 van dit jaar op het lijstje van Chris Stuckmann.

Een film die via beeldtaal perfect laat zien wat iemand met dementie ervaart. Soms iets te veel een herhaling aan geslaagde zetten, Maar het creëren van de belevingswereld van iemand met dementie is zo geslaagd dat dit, ondanks die herhaling aan zetten, een ruime voldoende krijgt. 3.5*

Voor iedereen die met demente mensen werkt is het sowieso een absolute must-see

In ieder geval een Oscarnominatie.

Sterk debuut van Zeller. Was ooit een theaterstuk, en dat zie je ook wel terug in de film. Neemt niet weg dat deze mindfuck, waarin je in het hoofd kruipt van een man die aan dementie lijdt een zeer verontrustende kijkervaring is. Hopkins is weer fenomenaal, vooral om op die leeftijd zo'n indrukwekkende rol te kunnen spelen. Mag van mij die Oscar wel winnen.

4*

Godskelere, wat een prachtige film! De montage laat je haast geloven dat je als kijker zelf dement bent. In het begin stoorde ik me aan de naargeestige operamuziek. Later besefte ik dat het gewoon goed past bij dit onderwerp. Ik heb het een paar keer niet droog gehouden, want wat is die Anthony Hopkins een geweldig acteur! En dat op die leeftijd! Ook Olivia Colman spat van het scherm af. Wat was ik verdrietig (soms nog steeds) toen mijn moeder, mijn allerbeste vriendin, 3,5 jaar geleden dood ging. Maar wat ben ik dankbaar, na het zien van deze film, dat zij niet zo geëindigd is als de hoofdrolspeler in deze film. Een Oscarretje hoor!

Knap geconstrueerde film vanuit het perspectief van een dementerende man op leeftijd (Anthony Hopkins). De verwarring, frustratie en verdriet die dit mensonterende proces met zich meebrengt wordt haast voelbaar in beeld gebracht en prachtig gespeeld door Hopkins. De rest van de cast is ook eersteklas, met vooral Olivia Coleman geweldig als zijn dochter. Sporadisch is de film iets te toneelmatig qua opzet en in de visuele uitwerking, niet vreemd wanneer je beseft dat het script gebaseerd is op het gelijknamige toneelstuk van regisseur Florian Zeller, maar overwegend is dit een fascinerende, zij het nogal verdrietige kijkervaring.

Niet mijn genre film maar wel goed gespeeld.

Mijn nonkel was dement, ik heb hem steeds zien aftakelen tot wanneer die zelf niets meer kon doen, in niets nog interesse had, mij ook niet meer herkende enz...

Is dit jaar overleden. Pf.

Anthony Hopkins schittert als Anthony, wiens belevingswereld zo in aangetast door Alzheimer dat hij de mensen om hem heen niet herkent of verwart met anderen. Ook voor de kijker is het verwarrend, tot aan het frustrerende toe. Gezien het onderwerp zou dat een aanbeveling kunnen zijn, maar dat is het niet. Colman, Sewell en Williams verlenen onbaatzuchtige ondersteuning met hun oppervlakkig geschreven rollen. Hopkins is de hele show.

Acteren op een ander niveau

Prachtige film, met een ijzersterke Anthony Hopkins bij mij een Oscar waard, doet mij denken aan zijn acteren in Silence of the lambs, wat natuurlijk een totaal andere film was. Laat zien hoe afschuwelijk het is om stilaan de grip op de realiteit te verliezen door dementie! De muziek was ook prachtig met een stuk uit de opera van Bizet, Les Pecheur de perles, heerlijk mooi. Ook Olivia Colman was weer sterk, moet natuurlijk niet verbazen, is gewoon topklasse.

Een must-see voor mijzelf; aangezien de beste acteur aller-tijden Anthony Hopkins er in speelt (yep, allicht een persoonlijk mening).
In het begin had ik zoiets van "WTF" (als er bv persoon A de keuken inloopt en dezelfde persoon A er uit loopt met een ander uiterlijk), maar al snel werd mij duidelijk dat deze film het verhaal vertelt vanuit de patiënt zelf.
Geweldige film waarbij je jezelf gaat afvragen: "Wat als mij dit overkomt?" (Hoe kom ik aan de Pil van Drion?)
Naast Hopkins zet ook Olivia Colman een ijzersterke rol neer.

Uitstekende film waarin Anthony Hopkins een rol op grote hoogte speelt, fantastisch wat de man neerzet in zijn rol als Anthony, de vader van Anne. Je ziet dat Anthony een beetje ondeugende persoon is die met de waarheid nu en dan een loopje (dansje) neemt en voor zichzelf het beste weet welke weg hij in moet slaan om een onbezorgd leventje te leiden. Zijn omgeving komt hij dan ook regelmatig mee in botsing, ook al omdat deze menen dat zij het beste met hem voor hebben.

Dat levert soms humorvolle situaties op die eigenlijk voor sommigen van de kijkers ook verdrietig lijken door de werkelijke situatie waarin hij verkeert.

Anthony trekt zich dus weinig van een ander aan, per slot van rekening is hij toch de baas in zijn eigen appartement en wee degene die meent dat Anthony daar niet langer alleen in kan wonen zonder hulp!

Een pracht van een film die soms ook een traantje op kan leveren vanwege het wegslippen van iemands zelfstandigheid.

Prachtig vertolkt door de Welsh acteur Hopkins die inmiddels al weer 83 jaar jong is maar speelt als een jonge god! Zijn waarschijnlijk bekendste rol is die van Hannibal Lecter in The Silence of the Lambs (1991).

En wie we ook niet mogen vergeten is Olivia Colman die we de laatste tijd kennen als de Queen Elizabeth 2 in de serie "The Crown". Ook is zij bekend van haar rol als Harriet Schulenburg in de televisieserie Green Wing (2004-2006), van haar rol als Sophie Chapman in de televisieserie Peep Show (2003-2010) en van haar rol als rechercheur Ellie Miller in de televisieserie Broadchurch (2013-2017).

We hebben zo van "The Father" genoten dat we deze waarderen met een 9!

Hopkins zet weer een meesterrol neer. Wat kan die man toch een superrealistisch karakter uitbeelden. Zo goed dat de kijker bij tijd en wijle op een verkeerd spoor wordt gezet. Er zijn momenten dat je aan jezelf gaat twijfelen en je het idee krijgt dat alles opzet is om van hem af te komen. En die details, bijv. de kip. Minpuntje vond ik die klassieke zang. Dat pas wel in deze setting maar ben ik gewoon geen fan van.

Ik ben jarenlang mantelzorger voor iemand met dementie geweest; deze film benadert wel héél heel erg de dagelijkse gang van zaken met en rondom zo iemand.

Deze staat al een tijdje op mijn NAS server. Voor het eerst dat ik het echt niet voor elkaar krijg een film aan te zetten.

Ik ben 28 jaar, woon sinds kort weer bij mijn ouders in huis. En bij mijn 71 jarige vader is onlangs Alzheimer vastgesteld. Ben wel erg benieuwd naar deze film, Anthony Hopkins is een van mijn favoriete acteurs. Maar voor nu even niet.

Nog nooit een film gezien waarin alzheimer/dementie op zo'n manier wordt belicht als in deze film. We duiken als het ware in het brein van iemand die door alzheimer/dementie fantasie en werkelijkheid door elkaar gaat halen. Dat wordt in deze film subliem belicht. Anthony Hopkins zet een fenomenale prestatie neer en deze rol is hem overigens ook op het lijf geschreven. Als de goede man hier geen oscarnominatie voor zou krijgen, dan weet ik het niet meer. Prachtige film en laten we vooral ook niet Olivia Colman vergeten, want zij zet ook een prima rol neer.

Vond het interessante film. Zowel vanuit de dochter als de dementerende vader gezien heftig en emotioneel.

En wat een acteer werk, de film bleef me continue boeien. Een dikke 9

Heel sterk.

Ik heb ooit het boek Hersenschimmen gelezen van J. Bernlef, dat je wel een literaire versie van deze film kan noemen. Zowel in dat boek als in deze film, gaat het over het aftakelingsproces van de hoofdpersoon waarin heden en verleden door elkaar beginnen te lopen. Uiteindelijk weet de persoon niet meer wie hij zelf is.

Dat boek gaat nog net een stap verder, waarbij ook taal begint te vervagen en de hoofdpersoon onsamenhangend begint te praten.

Anthony Hopkins speelt angstaanjagend goed in deze film. Je zou bijna zeggen dat je hoopt, dat het acteerwerk soms een beetje door de mand valt, omdat het zo overtuigend en realistisch overkomt. Hopkins speelt wel een kerel die behoorlijk charmant kan zijn, intelligent en grappig en dat maakt de film extra wrang. De film is heel realistisch en daardoor enigszins horror. De film spreekt je ook wel persoonlijk aan.

Jij kan eindigen in een tehuis, verward met vreemde mensen om je heen die je niet kent, en helemaal alleen en daar ga je dood zonder dat je je eigen leven nog herinnert.

Ontroerend

ik was zo hard mee aan het acterenen met anthony ik was een beetje dement aan het einde van de film herkende mijn vrouw en kinderen niet meer raar gevoel maar wel mijn koffie apparaat een sterke senseo aub echt een top film op zijn lijf geschreven

Je hebt films en je hebt films. Dit was toch wel een sterk staaltje van acteren en film maken. Bekijken en beleven.

Anthony Hopkins Kreeg de prijs voor beste Acteur gisteren avond en dit was zeer terecht bij Baftar uitrijking. Knap acteer werk.

Misschien wel de meest indrukwekkende film van 2021 tot dusverre. Wat zet Anthony Hopkins deze rol magnifiek neer. De beelden, de verwarring, de dialogen..... Absoluut briljant!

A ‘must see’ voor iedere filmliefhebber.

In een film met een cast die eigenlijk alleen maar uitblinkers kent steelt Hopkins echt de show met een ware tour de force. Echt geweldig al die stemmingswisselingen, die ook nooit op de lachspieren werken zoals zo makkelijk zou hebben gekund. Je kan je ogen niet van hem afhouden. En wat deze film over dementie ook bijzonder maakt is de desoriënterende manier van vertellen. Het deed me vooral aan Bernlef zijn roman Hersenschimmen denken, en visueel verteld komt het zo mogelijk nog sterker over.

Vond het overigens ook wel prettig dat Zeller geen realistische stijl hanteert (al zou je aanvankelijk nog kunnen denken van wel) en de film wat theatraals meegeeft. Dat maakt de film toch net iets minder deprimerend. Niet dat de film niet hartverscheurend is op momenten, in het bijzonder richting het einde, maar de film is niet zo zwaar als hij had kunnen zijn. Die speelduur van 97 is ook precies lang genoeg om alles niet repetitief te maken. 4.0*.

The Father. Met zulke topacteurs (Colman en Hopkins) is een voldoende al veilig gesteld bij de opening credits. De rest van de cast is ook uitstekend.

De film biedt alle ruimte aan Hopkins om een grote waaier aan stemmingen tentoon te spreiden en de oude baas pakt dan ook groots uit met een knap staaltje acteerwerk.

Colman heb ik erg hoog zitten sinds Broadchurch en ook in The Crown seizoen 3 en 4 was ze geweldig. Hier is ze natuurlijk ook weer goed, al is haar rol niet zo uitdagend als die van Hopkins.

Qua verhaal had ik er wel iets meer van verwacht. Ik hoopte een beetje op een staaltje gaslighting (https://en.wikipedia.org/wiki/Gaslighting) door boosaardige lieden die op 's mans fortuin uit waren of iets dergelijks, maar in plaats van een mystery thriller krijg je een intrigerend, realistisch beeld van een man die langzamerhand verzuipt in zijn eigen dementie.

Ergens voelt het meer aan als een toneelstuk dan een film, gezien het beperkte aantal sets en het kleine aantal acteurs. Maar veel meer heeft Hopkins niet nodig.

In zekere zin is het een belangrijke film voor begrip van ouderen. De aftakelende bejaarde is niet langer een meewerkend of lijdend voorwerp in de film, maar het is de hoofdpersoon en we kijken met hem mee, door zijn bril, naar zijn wereld. En dat is geen pretje. Het geeft die anonieme bejaarden in de verzorgingsflat een gezicht.

4 sterren dik verdiend.

P.S. aparte poster trouwens; Colman en Hopkins hebben beide een ander kapsel dan in de film. En kleding die ze in de film niet dragen.

Lange en saaie zit (ondanks de speelduur). Het is goed te zien dat dit een toneelbewrking is. De acteerprestaties (met name Hopkins) redden de film.

Het is altijd tricky om een toneelstuk te verfilmen. Ze geraken er nooit echt mee weg om dat te verbergen, en ook deze film niet altijd - voor in het begin. Toch kon ik me daar over zetten na een tijdje, vooral door het knappe acteerwerk van Anthony Hopkins in een rol die hem letterlijk op het lijf geschreven was (vandaar ook dat het personage Anthony heet.) Het knappe aan de film is vooral dat je het eigenlijk uit de ogen van Anthony ziet - personages die je kende worden ineens door iemand anders gespeeld, wat eigenlijk wil zeggen dat je een bekend personage ineens niet meer herkend, zoals hij, omdat hij dement aan het worden is. Ook zijn bepaalde situaties , net als voor hem, onbegrijpelijk, zoals "je ging toch naar Parijs verhuizen" - een scene die je duidelijk meegemaakt hebt - en later zegt dat personage dat nooit gezegd te hebben. Er is ook duidelijk een besef van tijd verloren. Hij verhuist van zijn appartement naar zijn dochter en we zien de verhuis niet gebeuren, maar herkennen de woning nu ineens niet meer, net als hij. Verwarrend? Dat is de bedoeling, zo krijg je een beetje door hoe het moet zijn als je beseft dat je dement begint te worden. Naar het einde toe wordt het natuurlijk erger, maar toch slagen de makers er in om met een goed gevoel de film af te sluiten. Verder nog een mooie rol voor Olivia Colman, en Rufus Sewell is altijd goed - ook al heeft hij een kleine rol. Zeker het bekijken waard!

"I feel as if I'm losing all my leaves."

Deze film is het bewijs dat verfilmd toneel een prachtige film kan overleveren. Dat komt vooral dankzij de knappe wijze, waarop schrijver/regisseur Florian Zeller de belevingswereld van een dementerende man weet over te brengen op de kijker.

Hij kan daarbij bouwen op twee sterk acterende protagonisten. Anthony Hopkins en Olivia Colman zijn allebei in topvorm. Het zou mij niet verbazen wanneer beiden een Oscar overhouden aan deze film.

Oscarwinnaar voor script en mannelijke hoofdrol

Eigenlijk gewoon een horrorfilm dit. Wat lichaam en geest wel niet voor je in petto kunnen hebben brrr.. Hoever zijn ze inmiddels met medicatie tegen Alzheimer? Anyway.. Naargeestig filmpje, soms wel iets te herhalend. Maar dat dient eigenlijk wel een overkoepelend doel en is niet voor niets. Weergaloos goede rol van Hopkins.

4*.