Nomadland (2020)

Naar het gelijknamige boek van Jessica Bruder.

Oh, wat een leuke verrassing! Hopelijk gaat dit niet door.

Dat is erg fijn nieuws, en idd een verrassing. Ik wist ook alleen dat ze voor The Eternals had getekend. Ook niet iets dat ik vol blijdschap las; ik had The Rider op 1 staan vorig jaar. Een aardige marvel film maken kunnen er wel meer.

Schijnbaar wordt The Eternals nu gefilmd, terwijl dit in post-productie is.

Benieuwd hiernaar nav The Rider

En de prijs uit Venetië is binnen, een leeuw. Mooie prijs. Benieuwd.

Nog geen datum voor Nl?

Nog niet bekend nee, maar wel aangekocht.

En over een paar weken alvast te zien in Leiden

Vanaf 7 januari 2021 in de bioscoop (The Walt Disney Company Benelux)

Stupide keuze van zhao om een conversatie tussen 2 karakters te beëindigen me het Summer Sonnet van Shakespeare. De beroemdste poem van the legend gebruiken... Dan heb je als regisseur ofwel geen visie of ben je te gemakzuchtig. Ze laat op een gegeven moment ook een personage de titel van de film verklaren terwijl deze easy interpreteerbaar is. Pioneers -> nomads. Een simplistische cinema-'faux'rité film die het intellect van de toeschouwer danig onderschat. Mcdormard is dé miscast van de eeuw. 0 authenticiteit en integriteit. Een Debacle.

Best hoge score dan nog, voor een debacle.

Ik ga wat positieve noot geven, ben het ook compleet oneens met Kevin (komt wel eens vaker voor )

Nomadland is een pracht van een film, een meesterwerkje in mijn ogen. Ik hou van films over mensen die de maatschappij ontzeggen en de vrijheid nemen om een heel eigenzinnig te leven. Ik kijk enorm naar deze mensen op, zeker degene die blijven standhouden en druk krijgen vanuit de maatschappij.

En Zhao geeft een mooie blik op deze mensen. Ik vind McDormand enorm sterk als Fern, ze voelde voor mij heel naturelle en ze paste gewoon mooi tussen de non acteurs. Ik had het gevoel dat ze gewoon volledig haar zelf kon zijn, alsof ze oprecht gelukkig was te kunnen leven in deze intrigerende cultuur.

De gesprekken met de verschillende nomaden zijn stuk voor stuk erg boeiend. Sommige tot het kippenvel emotioneel af. Hun filosofie over het leven, hun redenen om te vertrekken en ook hun geluk dat ze nu ervaren is prachtig en eerlijk weergeven in deze film.

En dan heb ik het nog niet gehad over de prachtige beelden, magnifieke muziek en een duimpje extra voor een quote van The Smiths.

Ik heb elke seconde genoten van de film. Het vloog voorbij, had van mij mogen blijven duren.

Voor mij de film van dit zeer nare rare jaar.

4.5*

Het was laat. Een deceptie dan maar.

Geen deceptie voor mij.

Heerlijke sfeervolle topfilm als je er voor in de stemming bent met fantastische acteurs waardoor dit zelf wat documentaire-achtig overkomt. Een uitleg hoe het moet zijn om met weinig door de VS te reizen?

Zo benieuwd naar!

Maar niet genoeg om me in screener-season te begeven. The Dark Side is strong in this one, maar we doen het niet

Erg mooi. Was even zenuwachtig na het tegenvallende debuut van Zhao ie, net zoals deze, overladen werd met superlatieven tijdens Awards seizoen. In dit geval volledig begrijpelijk en terecht, dus. Mooie, naturalistische film dat een goede balans weet tussen de visuele pracht van een Malick prent en een goed verhaal dat niet onnodig "zweeft" enkel omdat het onderwerp dat soort nietsdoener-ij misschien uitnodigt. McDormand is prima, maar naar mijn gevoel is de rol niet uitdagend voor haar. Had liever een actrice gezien ie meer bekend staat om haar bekoorlijke rollen en een totale 180 had moeten doen (zoals Kidman dat bijv. deed in 'Destroyer'). Maar de film stelt niet teleur, ongeacht hoeveel je al niet gelezen hebt erover.

Het leven en de vrijheid die ze wil hebben kan ik waarderen, maar het was allemaal weer zo stereotype. De lui met dreadlocks en gasten met gitaren. Natuurschoon ja, vrouwelijk schoon nee.

Op momenten wanneer de soundtrack of de laatste 10 minuten inkicken is het best goed allemaal. De rest is het allemaal net niet. Een American Honey doet het toch beter dan.

Mooie, sfeervolle stille melancholische film. Een aanrader.

Een fascinerende road trip doorheen de achterkant van de Amerikaanse samenleving. De rol van een hedendaagse nomade is Frances McDormand op het lijf geschreven. Een ongegeneerde tour-de-force. Ik verwacht dat we van haar en van regisseur Chloé Zhao nog meer gaan horen wanneer de filmprijzen uitgereikt gaan worden.

Weinig boeiend al gaat de film in het tweede deel meer leven. De gesprekken tussen de nomads waren saai en kwamen soms geforceerd gewichtig over. Ja, ze praten over de grote thema's van het leven, maar het raakt niet omdat je geen band met de karakters hebt. De contacten zijn daarvoor te vluchtig en oppervlakkig. Het zijn ook geen grote acteurs, dat zal ook meespelen.

Een betere film heb ik de afgelopen jaren niet gezien. Of het moet Three Billboards... uit 2017 zijn

Maar ja, ook daar zat oscarwinnares Frances McDormand in!

Ik vond ook de overige castleden zeer natuurlijk acteren.

Een heerlijk voortkabbelende film zonder dramatische hoogte- en diepte-punten.

En je voelt dat de film gaat eindigen als je de muziek van Einaudi hoort

Wat ik wel grappig vond, is dat de voornamen van de filmkarakters overeen kwamen met die van de acteurs

John Milton schreef:

(quote)

Frances McDormand is geen grote acteur? Hoeveel Oscars (meervoud), Golden Globes, Emmy’s en BAFTA’s moet iemand dan hebben?

Smaken verschillen. Francis kan een film dragen maar ik vind haar vaak wat mat overkomen. In mijn bericht bedoelde ik de overige castleden.

Prachtig gerealiseerd, subtiel aangrijpend drama over Fern (Frances McDormand) die alles kwijt is geraakt sinds de kredietcrisis en gedwongen wordt in haar busje te leven, rondreizend tussen tijdelijke baantjes. Het geschetste portret van mensen aan de rand van de maatschappij is intiem maar behoorlijk confronterend. De realistische, eerlijke en directe aanpak van regisseuse Chloé Zhao maakt al snel enorme indruk, geholpen door ingetogen spel van McDormand en een cast die grotendeels uit onvergetelijke, niet-professionele akteurs bestaat. De mooie score van Ludovico Einaudi maakt het geheel helemaal in stijl af.

innerlijk rust vinden is niet zoo makkelijk zo te zien mensen blijven zoeken voor die één plekje zelfs in middel of

no ware en dit doen wij al sinds neanderthaler keep moving tot nu toe end it wil never end wij gaan zelf zo ver buiten het planeet eerst de maan nu naar mars

Subtiele, ingetogen film over de fysieke en geestelijke reis van een weduwe die noodgedwongen alles achter zich laat na de kredietcrisis en alles aanpakt om te overleven.

Het blijkt echter lastig het verleden helemaal los te laten en ze zal met zichzelf en haar verleden geconfronteerd worden. De ultieme film over loslaten en volledige acceptatie van de situatie, hoe kwetsbaar die ook is.

Die immense hal van Amazon heeft iets surrealistisch. Een pakket bestellen bij Amazon zal nooit meer hetzelfde zijn; je zal altijd deze mensen in het achterhoofd hebben.

Op de twee hoofdrolspelers na zijn het allemaal echte nomaden, dat maakt het bijzonder.

Ik houd op zich erg van films die levensecht overkomen en bijna een documentair karakter hebben. Vooral als het ook op dramaturgisch vlak iets te zeggen heeft en er ook ruimte is voor tragikomedie.

Nomadland vind ik wat te eenzijdig gefilmd als een documentaire. Op filmisch vlak had het namelijk nog wel wat meer kunnen zijn. Die sobere registratie is aan de ene kant heel mooi en levert prachtige natuurbeelden op. De camper die, zonder ander verkeer in de wijde omtrek in een immens landschap rijdt, staat symbool voor de nietigheid van het hoofdpersonage.

Het drama is heel klein en kwetsbaar dat maakt de film heel intiem. Frances McDormand speelt haar rol heel ingetogen en puur.

Voor mij hadden cinematografisch gewaagdere keuzes en iets meer 'dramaturgisch vuurwerk' de film naar een nog hoger plan kunnen trekken.

Frances McDormand begint trouwens akelig veel op Willem Dafoe te lijken.

Half-gelukte roadmovie. De meeste personages waren te vervelend om echt mee te leven met hun beslommeringen.

'Nomadland'-cameraman haalt hard uit naar Quentin Tarantino | FilmTotaal filmnieuws

Wat een droeftoeter.