- Home
- The Oceanic Six
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten The Oceanic Six als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
U-571 (2000)
The Oceanic Six
Best een aardige oorlogsfilm over het stelen van een enigma op vijandelijke duikboot. Het plot is best goed bedacht en uitgewerkt. Wel nep is uiteraard dat historisch gezien de Britten de enigma steelden en niet de USA zoals in de film voorkomt. Beetje jammer...
Voor de rest een sfeervolle oorlogsfilm. Niet super bijzonder, maar wel erg lekker om te kijken.
3*
U.S. Marshals (1998)
The Oceanic Six
Eigenlijk is dit het vervolg op The Fugitive, toevallig kort terug nog gezien terwijl ik beiden niet eerder heb gezien en dit niet wist.
Tommy Lee Jones speelt net als in de andere film Sam Gerard, een US Marshal. En wederom is dit een sterke rol van hem.
Maar deze film is wel een stuk minder dan The Fugitive. Waarom? Nou, The Fugitive heeft Harrison Ford en deze heeft Wesley Snipes als vluchteling. Oftewel, een klasse A acteur vs een matige B acteur zonder charisma die alleen in de Blade reeks goed was. Ik vond Ford echt een stuk sterker overkomen.
Daarnaast was in The Fugitive het verhaal interessant terwijl het me hier weinig kon boeien. Wel heeft US Marshals een paar sterke actiescene's. Ik vond de vliegtuigcrash echt super gemaakt bijvoorbeeld. Maar dit was wel een voorspelbare film. Je kon van veraf al zien dat de good cop de verrader was en dat Jones goed was. Beetje jammer.
Alles bij elkaar een beetje teleurstellende film die niet slecht was, verre van want hij keek wel aardig weg, maar die zeker geen topper mag heten.
3*
UFO (2018)
The Oceanic Six
Ik had door de combinatie van de titel UFO en X-Files actrice Gillian Anderson meer verwacht dan een wat droge wiskundige benadering van het fenomeen buitenaards leven. Maar toch wist het me nog wel redelijk te boeien, mede doordat de cast me wel is bevallen. Maar het blijft maar een gemiddelde film met weinig memorabele momenten.
3*
Unacknowledged (2017)
The Oceanic Six
Tijdje terug al gezien, review vergeten. Het geeft ook meteen aan hoe goed dit was, dat je het makkelijk vergeet. Ik vind UFO verhalen altijd wel interessant, sluit ook niet uit dat buitenaards leven kan bestaan. Maar een stel hoofdrolspelers hier gaan wel wat ver, zoals beweren dat we allemaal nog kunnen leven omdat buitenaardsen ons goed gezind zijn en niet vernietigen. Jaja. Wel aardig ook dat er diverse bekende namen voorbij komen, zoals Bill Clinton en Barack Obama. Ik denk dat elke Amerikaanse president wel te maken heeft gehad met vragen over hun Area 51. Ik vind het ieder geval een mooie mythe, geloof nou niet dat daar een UFO opgeslagen ligt. Ik moet overigens zeggen dat de docu nog redelijk neutraal is. Ze proberen je als kijker echt niet op te dringen wat je mening moet zijn.
3*
Unbearable Weight of Massive Talent, The (2022)
The Oceanic Six
Vreselijk vervelende film. Ik kan Cage altijd wel hebben, al behoort hij niet tot mijn favoriete acteurs, maar ik heb zeker wel de nodige goede films van hem gezien. Helaas zijn dat er de laatste 15-20 jaar niet veel, aangezien hij in die jaren werkelijk elke rol aan nam om uit de schulden te komen. Pas de laatste jaren is er sprake van een aardige comeback als gerespecteerd acteur. Maar die status verliest hij bij mij weer rap met dit soort films. Het is satire, een parodie. Geef het een naam, maar ik heb er niet om kunnen lachen en was blij toen het klaar was. Enkele verwijzingen naar Cage zijn oude werk vond ik wel geinig, maar de film lijkt niet zo goed te weten welke richting op moest worden gegaan. Het was voor mij ieder geval het verkeerde pad, al was Cage zelf wel te pruimen, op zijn domme geschreeuw na dan.
1,5*
Unbreakable (2000)
The Oceanic Six
Ik ben recent een paar oude films van M. Night Smyamalan aan het herkijken, omdat hij met The Visit volgens bepaalde media weer wat goeds had afgeleverd (niet mee eens overigens). Zijn toptijd bestaat toch volgens de ratings uit de jaren waarin hij The Sixth Sense, Unbreakable en Signs maakte. Zelf vond ik Unbreakable echt heel slecht, toen ik 'm een jaar of 10 terug eens zag. Opnieuw kijken heeft het iets positiever gemaakt, maar ook weer niet erg veel.
Unbreakable blijft gewoon rommelig en vrij vervelend. Shyamalan krijgt het toch in bijna elke film buiten The Sixth Sense en Signs na om mij als kijker zwaar te vermoeien en vervelen met langdradige plotjes die maar nooit interessant weten te worden. Het verhaal rondom ''Mr. Glass'' is in deze film nog best wel leuk bedacht, maar de uitwerking is weer zo tergend saai dat het tot het laatste kwartier eigenlijk nauwelijks uit te zitten valt. Shyamalan lijkt maar niet te weten hoe hij de kijker moet boeien. Op gebied van sfeer en camerawerk slaagt hij meestal wel, maar neem eens een goede scriptschrijver aan zeg. Zo richting het einde als het verhaal wat duidelijker wordt vallen de puzzelstukjes wel in elkaar en is het iets beter te begrijpen. Dan merk je dat er toch wel aardig is nagedacht over het plot.
Ik heb de film nu twee keer gezien. Vermoedelijk was dit meteen ook de laatste keer. Stiekem hoopte ik dat ik de film nu wel goed zou vinden, maar Shyamalans enige goede films zijn nu toch echt gereduceerd tot The Sixth Sense en Signs. En dat is veel te weinig voor iemand die er ruim 10 heeft gemaakt.
1,5* (was 1*)
Unbroken (2014)
The Oceanic Six
Vrij onderhoudende avonturen en dramafilm, maar echt briljant wordt het helaas nooit. Daarvoor hebben we alles wat er gebeurd al wel vaker gezien. Toch blijven de scenes op zee en in Japanse gevangenschap best wel onderhoudend. De tikje is wel een tikje bedoeld om een heldenverhaal neer te zetten, inclusief wat overdreven heroïsche momenten, maar het was allemaal wel te pruimen. Ben overigens niet zo kapot van de actrice en regisseur Jolie, maar ze levert nu best redelijk werk af. Wederom wel weer een film die een half uur korter had gemogen, maar dat is een kwaal bij veel films vandaag de dag.
3*
Uncharted (2022)
The Oceanic Six
Destijds toen ik de gamereeks waar dit op is gebaseerd nog niet had gespeeld vond ik Uncharted nog best een geinige avonturenfilm (maar ook niet heel goed), maar nu ik de games wel heb gespeeld voel ik toch wel grote teleurstelling dat je van zulk gaaf bronmateriaal zoiets middelmatigs hebt kunnen maken in filmvorm.
Je hebt met Nathan Drake een heerlijk charismatische hoofdrolspeler, bijrollen als die van Sully zijn ook fantastisch en uiteraard heb je nog de geweldige locaties, goede puzzels en de spetterende actie. Dit alles wat zo goed gedaan in de games en het zit nauwelijks in de film. Tom Holland is een prima acteur en een goede Spider-Man doordat die rol bij zijn leeftijd past, maar hij is een ontzettend slecht gecaste Nathan Drake. In die rol had je iemand moeten hebben eind dertig, begin veertig, niet een jonge gast die er ook nog eens voor geen meter op lijkt. Idem voor de rol van Sully, met Mark Wahlberg heb je een ervaren acteur die alleen totaal miscast is. Sully is een oudere wijze man met veel uitstraling en gevatte opmerkingen in de games, maar hij is hier erg bleu en nietszeggend. De chemie tussen Holland en Wahlberg is ook gewoon niet goed, terwijl het in de games juist een van de leukste dingen was. De rol van Chloe is wel weer behoorlijk vertolkt, maar waar was het karakter Elena dan? Heel raar.
Maar ook als je de games en de film even los van elkaar haalt is dit gewoon een zwak geschreven actie-avonturenfilm waarbij elke vorm van spanning en avontuur ontbreekt. Nou ja, het slot met het piratenschip was wel aardig. Maar je voelt het epische verhaal gewoon niet. Het is allemaal rommelig, onsamenhangend en zonder fatsoenlijke aanloop waardoor het allemaal stroef loopt.
En om weer even terug te komen op de games, ik had wel een beetje fan-service gehoopt met de bekende soundtrack of leuke verwijzingen die de gamers zouden herkennen. Eigenlijk was alleen de scène met de vracht die uit het vliegtuig hing dat. En in aangepaste vorm het slot met het schip. Maar dit lijkt echt alleen gemaakt om makkelijk te kunnen cashen op de naam, want Uncharted is echt een hele grote gamereeks. Als je er dan een film mee maakt, laat het dan schrijven en regisseren door iemand die de games kent. Zie bijvoorbeeld The Last of Us tv-serie, daar is gewoon samengewerkt met het bedrijf achter de games. Eigenlijk zou er gewoon een reboot moeten komen met een vernieuwde cast.
2,5* (was 3*)
Under Siege (1992)
The Oceanic Six
1 van de weinige Seagal films die ik kan waarderen. Het verhaal is gewoon stoer met een kok die de gijzeling moet oplossen. Er zat veel geweld in en de actiemomenten waren ook zeker voldoende. Deze film heb ik vaak gekeken vroeger, prima om je een avondje mee te vermaken. Zelfs Seagal viel me reuze mee.
3*
Under Siege 2: Dark Territory (1995)
The Oceanic Six
Een actiefilm met Steven Seagal. Dat moet wel een B film zijn. En dat klopte, al heb ik me er wel mee vermaakt. Seagal heeft af en toe nog wel eens een aardige film. Ik kende deel 1 al wel en die vond ik echt leuk. Deel 2 is toch wat minder. Een groot schip biedt toch meer vrijheid en mogelijkheden dan een rijdende trein zoals in deel 2. Toch was de film wel te pruimen. Standaardverhaal, standaard geflipte slechterik en veel handlangers erbij. Seagal erbij, iemand waar hij om geeft erbij. Check, check. En de film deed zijn ding als je niet te veel verwacht. Veel doden, veel schieten, paar oneliners....
Het was allemaal niet bijzonder maar wel geinig om te zien voor een keertje.
De special effects vond ik voor een Seagal film trouwens meer dan aardig. Er zaten wel een paar hoogstandjes in die ik niet in zon B film zou verwachten.
3*
Underwater (2020)
The Oceanic Six
Alien diep onder water. Het kijkt best lekker weg, zeker ook door het hoge tempo en de aangenaam korte speelduur. Maar dat maakt het nog geen echt goede film, want ik vind het nooit spannend worden. Of intens. En de film is zo chaotisch en donker, dat je ook maar weinig van het gevaar ziet. Dat deed Alien toch heel wat beter. Daar waren zulke momenten spaarzaam, maar als het dan zover was, dan kreeg je het wel in volle glorie in beeld. Visueel is Underwater wel prima, met goede effecten en best aardig ontworpen monsters. De sfeer van de film deed me ook een beetje aan Life van een paar jaar geleden denken. Wel spijtig dat ze Kristen Stewart als hoofdrolspeelster hebben genomen, waarbij het nog erger is dat ze als als een man uit ziet met haar gemillimeterde kapsel. Dat ze constant in ondergoed rond holt vond ik in dit geval niet erg sfeerverhogend. Dan had je Scarlett Johansson beter kunnen nemen
Anyway, geen verkeerde film, maar wel vrij snel weer vergeten.
3*
Underworld (2003)
The Oceanic Six
Ik ga mezelf pijnigen door de hele Underworld reeks eens te bekijken. Destijds alleen deel 1 en 2 een kans gegeven en ik vond het zo belabberd dat ik er klaar mee was. Ik moet ook wel eerlijk bekennen dat ik vampiers en weerwolven niet echt heel interessant vind, kan me ook weinig leuke films met zulke lui voor de geest halen. Maar goed, als filmliefhebber ben ik nou eenmaal van het complementeren van reeksen dus we proberen het maar weer. Om te beginnen met de allereerste, deze dus.
En vele, vele jaren later denk ik nog steeds hetzelfde over deze eerste Underworld. Saai. Vervelend. Veel te lang. Oninteressant. Het ziet er visueel nog wel aardig uit en het uitgangspunt is zo slecht niet, maar met ruim 130 minuten (schijnbaar nu de director's cut bekeken) duurt het afschuwelijk lang. Dit had ook best in 90 minuten gepast, want zo heel veel gebeurt er ook weer niet. Er zit wel flink wat actie in, maar het is allemaal zo donker en ongeïnspireerd dat het allemaal niet zo leuk om te bekijken is. Gelukkig loopt de knappe Kate Beckinsale in een fraai latexpakje geregeld in beeld, wat het nog wel te doen valt om niet in slaap te vallen. Echt geweldig acteert ze niet, net als de rest van de cast overigens. Het is allemaal wat houterig. Maar dat kan ook te maken hebben met de suffe dialogen en het flauwe relatieverhaaltje waar niemand geloof ik warm van zal worden.
Nee, Underworld heeft het gewoon niet. Het zal me nog moeite kosten om de andere delen te bekijken, maar we gaan het wel doen. Hele kleine verhoging zit er nog in, maar een nieuwe herziening zal er nooit meer komen.
2* (was 1,5*)
Underworld: Awakening (2012)
Alternatieve titel: Underworld: New Dawn
The Oceanic Six
Een van de betere delen, maar dat zegt in deze zwakke reeks niet zo heel veel. Met een speelduur van nog geen anderhalf uur is het ieder geval goed te verteren voordat het echt vervelend zou worden. En Kate Beckinsale is er weer, wat best een pluspunt is. Mooie, pittige dame. Niet dat haar rol nou zo goed is, maar ze speelt altijd wel met enthousiasme. Visueel is de film ook nog best te pruimen en zijn diverse actiescènes nog best leuk. Maar goed, nee. Achteraf weet je al niet eens meer wat je nou net hebt bekeken. Daarvoor blijft de strijd tussen de diverse kampen niet boeien.
2,5*
Underworld: Blood Wars (2016)
The Oceanic Six
Goddank dat dit de laatste Underworld film is, want wat is dit een vreselijk middelmatige flutreeks zeg. De voorgaande films waren niet sterk, maar er zat ieder geval nog een redelijk verhaal en bij vlagen aardige actie in. Dat is hier wel weg, echt dramatisch. Waar je inhoudelijk naar kijkt, ik heb geen idee. En wat je ziet is ook nog eens lelijk geanimeerd en doordat het vreselijk donker is nauwelijks te volgen. Ook Kate Beckinsale weet de film niet naar een hoger niveau te helpen, zij acteert ook of ze net als mij klaar met de reeks is. De Underworld reeks heeft zichzelf veel te serieus genomen met al die plotjes over hun rassen. Het was humorloos en langdradig, plus dat het gewoon nooit episch wist te worden. De reeks is toch altijd in dat B-niveau segment blijven hangen. De reeks is dood, graag zo laten. Er zit geen enkele visie achter.
1,5*
Underworld: Evolution (2006)
The Oceanic Six
Momenteel waag ik een poging de hele Underworld reeks eens te bekijken. Destijds eindigde ik na deze Evolution, omdat ik de eerste twee films gewoon niks vond. Jammer genoeg is dik 10 jaar later dat gevoel niet anders geworden. Ook deze tweede film doet me gewoon weinig. Het oogt allemaal veel te donker, waardoor ik het maar onprettig vond kijken. Daarnaast is de CGI van wisselvallig niveau, net als het acteerwerk. Inhoudelijk blijft het maar langdradig met de strijd tussen de beide kampen. Kate Beckinsale doet het hier nog wel aardig, maar het blijft allemaal oppervlakkig. Maar ze is een van de weinige lichtpuntjes van de film. Wel fijn dat de speelduur hier wat korter is geworden. Het wordt nog een beste klus me te motiveren om de overige films eens te proberen.
1,5* (was 1*)
Underworld: Rise of the Lycans (2009)
The Oceanic Six
Underworld is zo'n reeks waar ik echt niks mee heb, maar waar ik wel mee bezig ben om de reeks eens volledig te bekijken. Deel 1 en 2 bevielen me totaal niet, opvallend genoeg pakt het met deze derde film een stuk beter uit. Nota bene zonder Kate Beckinsale, een van de minimale pluspunten aan de eerste films. Maar ik heb haar hier niet gemist. De speelduur ligt met anderhalf uur gelukkig niet te hoog, waardoor het allemaal wel redelijk te kijken valt. Een hoog tempo en de vaak aanwezige actie wist me nu wat meer te boeien. Wel blijft het allemaal veel te donker. Het is allemaal weinig sfeervol, doordat je constant naar dezelfde kleuren en tinten zit te kijken en dat al 3 films langs. En het achtergrondverhaal blijft me ook bij deze derde poging niet al te veel boeien. Het is een kapstok om de actie te rechtvaardigen, maar het was ditmaal ieder geval niet al te vervelend.
2,5*
Unforgivable, The (2021)
The Oceanic Six
Ik heb hele gemengde gevoelens overgehouden aan deze film. Ik vond de film een kleine anderhalf uur enorm sterk, met een voormalige politie-moordenaar die haar vrijheid terug krijgt en een leven probeert op te bouwen, plus haar zusje weer zoekt. De film geeft op hele sterke wijze een depressieve, trieste sfeer weer. De kamer waar Ruth moet slapen, dat vreselijke werk in de visfabriek, het feit dat iedereen haar blijft uitkotsen, de onverwerkte emoties. Ik heb het wel een beetje gezien met Sandra Bullock, maar toch overtuigt ze me hier enorm in haar rol.
Waar het in de film misgaat is dat ze veel te veel willen vertellen. De kant van Ruth, haar verleden, het adoptiegezin, de advocaat, de wraakzuchtige broers, nog een dikke twist. Het is too much. Zeker dat wraakverhaaltje voelde enorm overbodig aan. Had gewoon de focus op Ruth gelegd die de band met haar zus wil herstellen en om moet gaan met haar verleden. Dat slot met die gijzeling was gewoon dom. En dan blijkt ook nog eens dat Ruth de dader niet eens is, dat haar zusje dit had gedaan. Het haalt een beetje de glans van het verhaal zelf af, want plots is Ruth gewoon onschuldig. En waarom neem je de schuld op je? Ze sturen een klein meisje heus niet de gevangenis in. Is ze nooit verhoord? Zijn er nooit bewijzen onderzocht?
Erg jammer van dat einde, want anders had ik 4 sterren gegeven en gezegd dat dit misschien wel de beste Netflix Original film toe nu toe is. Nu is het gewoon een bovengemiddeld goede film, maar geen topper. Had hier iets betere schrijvers op gezet en je had een topfilm gehad.
3,5*
Unforgiven (1992)
The Oceanic Six
Ik zal nooit een groot liefhebber van westerns worden, maar ondertussen heb ik de bekendste titels toch wel gezien. De Dollars-trilogie, Once upon a time in the west en nu deze. Beter dan The Good, The Bad and The Ugly zal een western toch wel nooit meer worden, maar er valt ook bij deze Unforgiven weer genoeg te genieten. Ik heb genoten van overtuigende rollen van onder andere Eastwood, Freeman en Hackman. Dit geldt zeker ook voor een best overtuigend verhaal, met een fraaie wraakscene op het einde in de bar. Dit wordt ondersteund door een mooie, sfeervolle soundtrack, iets waar de meeste westerns geloof ik wel mee kunnen pronken. Maar om te zeggen dat de film me weggeblazen heeft...nee. Maar dat ligt niet eens zo zeer aan de film, maar meer dat westerns gewoon niet tot mijn favoriete genres behoren.
3,5*
Unfriended (2014)
Alternatieve titel: Cybernatural
The Oceanic Six
Wat een laag gemiddelde zeg (2,68
). Ik vond Unfriended een meer dan overtuigende thriller in een stijl die past bij anno nu met alle social media zaken.
De film deed me denken aan de ook al overtuigende The Den (2013), al was die prent net wat spannender.
Unfriended is een uur lang bezig met het opwekken van een spanningsboog en in het laatste half uur gaan er dan ook niet verrassend een stel dood. De manieren waarop zijn wel aardig en dankzij de best wel beklemmende sfeer is het ook vrij boeiend. Unfriended zou ik ook geen horror noemen, maar een thriller. Het verhaal rond de overleden Laura had misschien beter uitgewerkt kunnen worden, want ik had wel meer willen weten van de achtergrond van Laura met de groep die zij stalkt als bovennatuurlijke kracht. Wel spijtig dat het einde in de slotseconden echt super cliché is. Ik vond het juist een sterk slot als ze waren geëindigd met meer vragen dan antwoorden en met de video waardoor zij voor haar leven getekend zou zijn als de verantwoordelijke voor Laura's dood. Nu krijgen we weer zo'n flauw slot waarbij alle mystiek plots de nek wordt omgedraaid. Gemiste kans.
Buiten dat is dit gewoon een hele vlotte moderne thriller. De acties van de groep online komen realistisch over. Je merkt wel eens dat een producent van een film geen flauw benul van het gene heeft wat hij maakt, maar hier snappen ze prima hoe jongeren zich online gedragen met hun multitasken en drang om alles te delen.
3,5*
Unfriended: Dark Web (2018)
Alternatieve titel: Unfriended 2
The Oceanic Six
Bijzonder zwak vervolg op een film die ik een paar jaar geleden erg boeiend vond. Maar goed, toen was het hele concept van een film volgen via een computerscherm nog aardig nieuw. Nu zijn er al diverse films over gemaakt, waaronder het uitstekende Searching die ik recent in de bios zag en ligt de lat gewoon een stukje hoger. En dan komt Unfriended 2 er gewoon slecht vanaf dankzij een bijzonder matige, irriterende en slecht acterende cast en een verhaal dat gewoon nooit spannend weet te worden. De paar shock-momenten die de film kent slaan dan ook door het gebrek aan dat je niet in het verhaal wordt getrokken totaal niet aan. Zeker de eerste helft van de film is doodsaai, daarna is het allemaal wat beter te pruimen, maar een ruime onvoldoende ontloopt de film niet.
1,5*
Unge Zlatan, Den (2015)
Alternatieve titel: Becoming Zlatan
The Oceanic Six
Vermakelijke docu over mijn favoriete voetballer. Zlatan is gewoon geweldig, als voetballer en als persoon. Waar ik Ronaldo zijn arrogantie vervelend vind, daar is het bij Zlatan gewoon humor. Hij is authentiek en eerlijk. Als je zijn biografie hebt gelezen is deze docu niets nieuws onder de zon, maar de beelden zijn wel mooi, zeker die van zijn Ajax tijd. Opvallend hoe matig Ajax destijds aan talentenbegeleiding deed. Kostte de club bijna een paar seizoenen van deze wereldspeler.
Wel jammer dat er wat weinig wedstrijdbeelden zijn en dat een erg belangrijk moment in zijn eerste Ajax jaar (zijn winnende goal in de verlenging tegen Utrecht in de bekerfinale) niet eens genoemd wordt, want dat was wel een moment wat hem de drempel over wist te helpen. Gelukkig zat zijn legendarische NAC goal er wel in. De docu is vrij degelijk en blijft tot het einde toe boeiend. Niks mis mee.
3,5*
Unhinged (2020)
The Oceanic Six
Unhinged is meer dan prima bioscoopvoer. Er draait al niet veel, waardoor een titel als deze wat meer aandacht krijgt. En niet geheel onterecht. We hebben een tijd geleden in Nederland de film Bumperkleef gezien, met een terroriserende bestuurder op de weg. Unhinged doet eigenlijk hetzelfde, maar dan voor mij een stuk vlotter en spectaculairder. We volgen Rachel en haar zoon, die op weg naar zijn school zijn, maar veel te laat zijn. Een bestuurder voor haar wil niet doorrijden, waarna ze onaardig doet. En dit pikt de man niet, waardoor het uit de hand loopt. Om het nog erger te maken krijgt de man haar telefoon in bezit en valt haar privéleven ook lastig. Kijk, het klinkt wat cliché en dat is het ook. Hoe hij haar telefoon, zonder wachtwoord -ja echt- te pakken krijgt is ook erg matig. Maar wat geeft het? Ik heb me er goed mee vermaakt.
De corpulente Russell Crowe (met fatsuit lees ik online, maar goed ook dat dit niet echt is) speelt zijn rol als psychopaat erg goed en ook Rachel is goed vertolkt. De film mikt op wat shock-momenten, waarbij ik die met de advocaat wel onverwacht en bruut vond. Ook bij Rachels broer gaat hij los. Uiteindelijk volgt een, ook erg voorspelbare, slotscène waarbij het geen verrassing was dat hij zou worden gedood met de schaar waar ze het al eerder over had. Wel jammer dat er weer van die standaard domme dingen worden gedaan, zoals dat hij haar neer slaat en weg loopt. Ik vind dit soort films altijd sterker als er wat meer logica in zou zitten. Maar ik zou bioscoopgangers aanraden hier heen te gaan. De film duurt met anderhalf uur ook gewoon precies lang genoeg, een wonder in tijden dat zelfs komedies al ruim twee uur kunnen duren.
3,5*
United 93 (2006)
The Oceanic Six
Na 14 jaar heb ik deze aangrijpende film toch maar eens een tweede kijkbeurt gegeven. Ondanks dat het dus een eeuwigheid geleden is dat ik United 93 heb gezien, is de film altijd een beetje door mijn hoofd blijven spoken. Wat die mensen mee hebben gemaakt en hebben gedacht is ook 19 jaar na de aanslagen nog altijd vreselijk heftig. De aanslagen van 9/11 hebben altijd enorm geïntrigeerd. Afgrijselijk wat er is gebeurd, maar ook hoe het heeft kunnen gebeuren en vooral ook de onmenselijke dingen die er gebeurden. Wanhopige mensen die uit de torens sprongen om niet te verbranden, dappere mensen in dit vliegtuig die wisten dat ze gingen sterven, maar toch alles gaven om de aanslag te verijdelen. Ieder voor zich moet bepalen wat ze er van vinden, maar ik denk dat ik het qua wereldnieuws de belangrijkste dag na de periode van WO II vind. Er is een wereld van voor en na deze aanslagen.
Dat laatste merk je ook wel terug bij deze film, want het lijkt me volledig uitgesloten om na 9/11 nog zaken het vliegtuig in te smokkelen die deze terroristen mee kregen. Een bom, een mes? Hoe dan? Ik vroeg me dat echt af tijdens het kijken. Tegenwoordig voel ik me heel erg veilig in een vliegtuig. Regisseur Paul Greengrass is een man die geregeld vrij goede films aflevert, maar wel een eigen stijl heeft. Net als bij zijn Utoya-film 22 July kiest hij ervoor om het vooral bij feiten en een reconstructie te houden en laat hij de menselijke kant met emoties grotendeels weg. Dit heeft voor en nadelen. De film lijkt me behoorlijk accuraat en zonder het Hollywoodsausje voelt het ook niet misplaatst om dit 5 jaar na de aanslagen te verfilmen. Het is met veel klasse en respect voor de slachtoffers gedaan. Maar doordat de film wat afstandelijk is met het vertellen van het verhaal voel je als kijker ook die afstand en is zo'n emotionele ramp wel erg zakelijk gebracht. Pas in de laatste 20 minuten is er ruimte voor wat menselijkheid, met bijvoorbeeld de telefoontjes naar huis of het besef dat het einde nabij is. En dat vind ik toch wel de meest indrukwekkende stukken van de film. Ik zoek toch wat meer the human touch in zo'n verhaal, zonder dat het aangedikt had moeten worden.
En wat ik ook bij mijn tweede kijkbeurt wat ervaarde was dat de film ontzettend moeizaam op gang komt. Het eerste uur is gewoon geregeld vrij saai te noemen. We zien constant de mannen van de luchtverkeersleiding in hun consolecentrum, die aan een gewone dag beginnen en merken wat er gaande is. Dit duurt gewoon te lang, al is het wel weer indrukwekkend om te zien als zij gewoon tijdens hun dienst de WTC-torens geraakt zien worden. Ook dit brengt Greengrass gewoon zakelijk, zonder overdreven gekrijs. De film had misschien wel een half uurtje ingekort mogen worden in dat eerste uur en wat meer focus op United 93 in het restant. Eigenlijk wordt het daar pas in de slotfase heftig. Er is nog een beetje hoop dat ze de terroristen nog kunnen pakken, maar eigenlijk weten ze dat het zinloos is. Wel vroeg ik me af, het waren er niet al te veel. Hadden ze niet met een gerichte actie meer terroristen in een actie kunnen pakken om daarna meer tijd bij de cockpit te hebben? Al weet ik ook wel dat dit wel heel makkelijk praten van me is, zittend voor de tv naar dit te kijken met een colaatje en een bakje chips. De werkelijkheid was natuurlijk dat niemand daar dood wilde gaan en er een man met een bom en mes rond liep. Dat einde grijpt me nog wel steeds aan, echt vreselijk. De mensen die nog een poging hebben gewaagd zijn helden. Mooi dit deze rollen door onbekende acteurs zijn gespeeld, zodat de focus echt op de mensen is gebleven.
United 93 is nog altijd een film die je een keer gezien moet hebben, maar het had beter gekund. Ook het schokkerige camerawerk is niet helemaal mijn ding bij een film als deze, al snap ik het nut wel. Het geeft je wel het gevoel dat je er zelf middenin zit. Ik ga ook binnenkort maar eens de televisiefilm Flight 93 kijken, ook uit 2006. Benieuwd wat de verschillen zijn.
3,5* (was 4*)
United Passions (2014)
The Oceanic Six
Wel bizar dat de Fifa juist zoiets uit durft te brengen in een periode waarin de organisatie van de Fifa meer klappen kreeg dan ooit te voren. Een jaar waarin de corrupte Sepp Blatter alsnog werd herkozen, maar daarna zelf opstapte omdat zijn functie niet meer te houden viel. In die periode vond de Fifa het wel aardig om een promotiefilm uit te brengen waardoor dat domme volk moest gaan denken dat de Fifa niet corrupt, idioot en waanzinnig was en dat ze daar wel degelijk het product voetbal voorop hebben staan.
Iedereen die het voetbal een beetje volgt weet wel beter natuurlijk. De Fifa is er vooral om zichzelf te verrijken en machtig te blijven. Dit doen ze door de kleine voetballanden in o.a. Afrika en Azië te paaien met diverse toernooien en financiële ''ondersteuning''. Deze organisatie is corrupt van onder tot boven en het is dan best pijnlijk om naar deze United Passions te kijken waar ze de kijker dus duidelijk willen maken hoe sympathiek deze maffiabende wel niet is. Zo'n Blatter die wordt neergezet als een fijne, eerlijke man die alleen maar de wereld wilt verbeteren. Kots.
Buiten dat is het ook een tergend saaie film die slechts af en toe wordt opgeleukt met beelden van het WK voetbal, al zijn WK finalebeelden vanuit Nederlands perspectief nog pijnlijk om te zien ook. Ook willen ze je al kijker paaien door wat beelden te tonen van voetballers over de hele wereld. Lekker goedkoop. Dat ik United Passions heb gekeken is ook vooral omdat ik mezelf wel eens wilde verbazen over zo'n krankzinnig product. Sjoerd Mossou heeft, zoals al genoemd is in dit topic, best wel een treffende column over de film geschreven: Column Sjoerd Mossou. Daarmee is alles wel gezegd.
1*
Universal Soldier (1992)
The Oceanic Six
Het is toch wel mijn streven om ooit eens alle bekende actietitels van de grote actiemannen uit de 80's en 90's gezien te hebben. Opvallend genoeg had ik deze Universal Soldier nog nooit gezien, ondanks dat er 2 bekende actiehelden in lopen en het geregisseerd is door een regisseur waar ik behoorlijk veel van heb gezien.
Deze film is voor mij dan ook geen jeugdsentiment, maar het is nadat ik de film nu heb gezien wel een prima actiefilm. Vooral Lundgren is lekker op dreef. Erg origineel is het allemaal niet, het voelt een beetje als een mengelmoes tussen Robocop en Terminator, maar dan minder cool of verrassend. Gelukkig weet Emmerich wel hoe je actie moet filmen, want het ziet er en flitsend uit en het is lekker spectaculair. De finale mag er ook wel wezen als Van Damme en Lundgren eindelijk eens goed te lijf gaan.
Dat geslaagde valt weer minder over de humor te zeggen, dat weinig geslaagd is. Emmerich blijft toch wel een Duitser hé. Verder goed dit eens gezien te hebben. Misschien zet ik de vervolgdelen waarin Van Damme en Lundgren terugkeren ook nog eens op.
3*
Unknown (2011)
The Oceanic Six
I didn't forget everything. I remember how to kill you, asshole
Bijzonder stijlvolle, coole actie-thriller. Ik wist eigenlijk niet wat ik moest verwachten van de film, maar het werd een boeiende thriller in de stijl van The Bourne Identity. Van die filmreeks is toch duidelijk leentjebuur gespeeld. Dat is verder niet erg, omdat het uitstekend uitgewerkt is.
Je vraagt toch toch lange tijd af hoe dit verhaal nu in elkaar steekt. De plottwist was voor mij wel verrassend, maar achteraf niet onlogisch. Meestal slaat het in dit soort films nergens op, maar dat viel me nu dus best mee. Uiteraard is de film zelf wel een beetje over the top met vele ontsnappingen en achtervolgingen. Maar het ziet er allemaal erg stoer uit.
Na Taken is Liam Neeson wederom sterk bezig op dit gebied. Met zijn kop en rauwe stem past hij uitstekend in dit soort films. De rest van de rollen werden ook prima neergezet, maar Neeson stak er voor mij wel bovenuit. De actiemomenten met hem waren erg sterk.
Verder ook nog een complimentje dat de uitwerking niet altijd zo voorspelbaar is als ik vreesde. Zo lag het wel erg voor de hand dat de tijdbom op het einde op 0.01 seconde nog afgezet zou worden, maar er kwam dus wel een mooie knal! Ik kan me normaal altijd enorm ergeren aan dat soort filmclichés.
Kortom; een echte aanrader als je van een conspiracy film houdt met de nodige actie.
4*
Unleashed (2005)
Alternatieve titel: Danny the Dog
The Oceanic Six
Best een goede film met een boeiend verhaal en een sterk acterende Jet Li. Ook sterke vechtscene's gezien. Het drama gedeelte van de film is wel iets te karig uitgewerkt denk ik. Volgens mij wisten ze niet of de film nu meer actie of emotie moest zijn.
3,5*
Unrest (2006)
The Oceanic Six
Ronduit matige horrorfilm die me exact 0 schrikmomenten heeft gegeven. Enige smerige was dat ze in een bak met allemaal lijken in bewaring moesten duiken. Niet eng ofzo, wel smerig.
Maar ik raad deze film dus af.
1,5*
Unsere Mütter, Unsere Väter (2013)
Alternatieve titel: Generation War
The Oceanic Six
Hele sterke miniserie over vijf vrienden die WO II op hun eigen wijze beleven en die allemaal veranderen door hetgeen wat ze meemaken, wat natuurlijk niet niks is. Het is een zeer vakkundige productie ondanks een forse speelduur heel goed wegkijkt en geen moment verveelt. Het laatste deel is me wel vrij ongeloofwaardig en ik heb ook moeite met de vele toevalligheden, maar alsnog is het een enorme aanrader en een van de beste series over deze periode.
4*
Unstoppable (2010)
The Oceanic Six
Unstoppable is een volledig ontspoorde film die niet meer op de rails kon worden gekregen....
Wat een vreselijk vervelende, voorspelbare zooi zeg. Zelfs als popcornfilm was deze niet leuk om te kijken. Niks mis met wat over the top gaande actie, maar de film probeert toch een beetje realistisch over te komen en dan is het wel enorm nep.
We nemen wat hoofdpersonages met prive problemen, we laten ze de held spelen en alles komt weer goed op elk gebied. Dit verwacht je en dit krijg je. Dat einde was echt tenenkrommend slecht. Net toch die bocht doorgekomen en dan staan alle geliefden op je te wachten. 
De film kent ook gewoon geen spanning. Je weet dat het goed komt. Alles wat je verwacht gebeurd. Twee treinen rijden op elkaar af? Natuurlijk raken ze elkaar net niet. Zucht. Wees eens een keer origineel als film. Had die 150 kids op rondreis fataal laten crashen. Misschien grof, maar dan heb je wel een memorabel filmmoment dat een beetje boeit.
Het idee van de film is best aardig, maar de uitwerking is duf. Af en toe ramt de trein wat, uiteraard mislukken alle reguliere reddingsoperaties en dan hangt het weer eens af van Dappere Denzel. Erg origineel zijn zijn rollen tegenwoordig ook niet meer zeg.
1*
