Meningen

Jammer dat er zoveel troep in de Godzilla reeks zit. Deze Invasion of Astro Monster heeft een zo idioot verhaal en zulke beroerde effecten, dat je dit vermoedelijk een Asylum productie zal noemen als het anno nu uit was gekomen. Het eerste uur is totaal nutteloos en vervelend, daarna wordt het best nog geinig met 3 grote monsters die aan het knokken zijn. Onze 3-koppige vriend blijft wel de leukste, maar ook Godzilla is lekker bezig. Uiteraard blazen ze weer een hoop miniatuurtankjes en bruggen op, was wel geinig is, maar ondertussen begint deze reeks wel enorm op elke voorganger te lijken. Er is weinig meer te bedenken dan een herhalingsoefening of een totaal idioot verhaal zoals in deze. Het einde voorkomt een 1*. Maar veel is het niet. Heb liever dat ze weer de serieuze kant op gaan.

2*

Het is alweer een beste tijd geleden dat ik nog eens een Godzilla film heb opgezet in mijn poging alle delen eens te zien, maar vanochtend had ik er wel weer zin in. En dan is het best fijn dat deze Destroy all monsters nog best goed is. Bijna alle monsters uit de reeks komen we tegen en gelukkig niet meer op saaie eilanden, maar weer in de wereldsteden waar ze een hoop schade aanrichten. Beviel me wel. Ook het ruimteverhaal was nog best geinig gedaan, ieder geval eens wat afwisseling in een vrij starre reeks. Ik moet wel zeggen dat de film in het slotdeel redelijk in kakte, maar ik heb er tenminste weer eens lol mee gehad. De effecten lijken ook een stuk beter te zijn dan in de vorige delen. En het beeld van Godzilla die vol in het spervuur van het leger liep was cool.

3*

Heel erg matig, zoals de meeste delen uit de Godzilla franchise. Het dieptepunt is denk ik wel bereikt met die lachwekkend neppe zoon van Godzilla. Pa zag er al niet uit, maar zoonlief was gewoon echt onzinnig. Ik kan de weg die deze reeks op is gegaan helemaal niet waarderen, met al die slapstick komedie. Godzilla moet groot, lomp en gevaarlijk zijn. En breng hem ook weer eens terug naar de grote stad, want op onbewoonde eilanden valt niks te slopen. Dit zal ongetwijfeld vanwege het budget zijn, maar man wat is het saai. Alleen het gevecht met de grote spin, die er wel weer tof uit zag, vond ik de moeite. Maar daarvoor moet je toch een uur en een kwartier naar flauwekul kijken.

1,5*

Interessant idee, maar de uitwerking is toch wel vrij saai en te weinig intens, tot het einde althans. Lange tijd kabbelt de film voort en ondanks het enorme leed van de getroffen militairen werd ik nooit echt in de film gezogen. De emoties kwamen wel weer goed op me over, je voelt de angsten van ze meemaken. Maar de film mist gewoon iets wat lastig uit te leggen valt. Kleine voldoende.

3*

Waardeloos slecht vervolg.

Die Steven de Jong moet zich kapot schamen voor deze rommel. Deel 1 was al vrij matig, maar kende nog wel bepaalde pluspunten die ik kan waarderen als voormalig Kameleon boeken lezer. Dit tweede deel heeft werkelijk niks meer met de boekenreeks te maken. Omdat ik er zin in heb zal ik het uitgebreid toelichten.

Eerst maar eens beginnen met een grote ergernis. De meeste zaken zijn gewoon gekopieerd uit deel 1. Weer vervelende jongens uit ''de stad'' die irritant komen doen. Als je niet beter weet zou je denken dat alle jongens uit de grote stad corpsballetjes zijn. Wat een dom iets zeg. Wederom speelt een meisje de hoofdrol, waar beide jongens wederom voor vallen. En op het einde krijgen beiden wederom een innige zoen van haar. Na de tornado uit deel 1 krijgen we hier ook wederom extreem weer te zien. Boring. Dit is gewoon allemaal gekopieerd uit de vorige film.

Verder slaan een aantal zaken echt nergens op als je weet hoe in de boeken deze karakters handelden. Zo heeft ''Mem Klinkhamer'' wel een erg aanwezige rol in de film, net als in deel 1 trouwens. In de boeken komt ze nauwelijks voor en heeft ze sowieso nooit een eigen mening over belangrijke zaken. Beetje bullshit dat door haar nu in deze film het gezin in tweeën wordt gesplitst over de nieuwe snelweg. Sowieso, wat speelt die Dominique van Vliet enorm slecht zeg. Verder slaat het gedrag van veldwachter Zwart ook nergens op. Zomaar een motor zonder goede reden innemen en er mee rond gaan rijden? Kom zeg, wat dom. En dan op het einde nog zeggen dat de motor wel bevalt en dat hij er voor gaat betalen !!!. Welke idioot heeft deze verhaallijn bedacht zeg? Idem als dat Zwart de tweeling in de gevangenis stopt. Allemachtig, heeft dan niemand van de script-schrijvers ooit de oude boeken gelezen? En wat misschien wel het grootste dieptepunt was in vergelijking met de boeken was de massale vechtpartij. Dat ging helemaal nergens over en zou in de boeken echt nooit voorkomen.

En dan kan ik nog wel gaan klagen dat Gerben echt 30 jaar te oud is in vergelijking met de boeken, wat ook zo is bij pa Klinkhamer, die weer veel te jong en te iel is in vergelijking met de boeken, maar dat heb ik bij de recensie bij Kameleon 1 al gedaan. Wel vind ik beide een prima rol spelen, tenminste 2 die aardig acteren. Alleen stoort het gedrag van Gerben me wel weer met zijn opmerkingen over dat hij vroeger een paard was (dat hoef je niet vijf keer te zeggen en het slaat sowieso nergens op) en dat hij de jongens constant heikneuters enzo noemt. De Gerben uit de boeken was heel anders. Het grapje met de eieren op het hoofd kapot slaan of het verhitte muntje waren wel weer geslaagde Gerben grapjes zoals ze in de boeken ook voor kwamen.

Tot slot nog even algemene kritiek op bepaalde verhaallijnen. Dat gedoe met die gierige kerel was echt lachwekkend. Helemaal dat hij op het einde plots 180 graden bijdraaide, alleen omdat zijn zoon die hij schijnbaar jaren niet meer had gezien door de tweeling werd gered. Die tweeling doet overigens erg hun best, maar ze behoren echt tot de slechtste acteurs die ik ooit zag, maar terzijde. De film kent gewoon zoveel gaten in een logisch plot. Welke debielen gaan nu enkele minuten voor de deadline en het dan volgende faillissement pas alle papieren tekenen? Wat was dat een slecht stuk zeg. Maar dan hebben we het ultieme dieptepunt nog niet gehad. Die krijgen we pas helemaal op het einde, als de postbode met de moeder van dat zieke meisje gaat trouwen. Waarom? Hij bezorgt daar alleen de post, heeft geloof ik nog niet eens ooit met haar afgesproken of gegeten

Kortom, een enorm slechte film en bepaald geen eerbetoon aan de mooie boekenreeks van vroeger. Deel 1 viel nog mee, deel 2 is echt enorme bagger. Ik had nog zoveel kunnen benoemen, zoals de domme rol van Jack Wouterse of het feit dat de jongens om de 20 minuten wel iemand dapper uit het water redden, maar dat laat ik maar zitten. Heel snel vergeten en hopen dat er ooit nog een capabele regisseur de Kameleon boeken gaat verfilmen, want het zou best leuk kunnen worden.

1*

Ik kan bij deze film bijna hetzelfde verhaal copy and pasten wat ik jaren geleden bij de andere twee Kameleonfilms neer heb gepend. Dat het ongelofelijke troep is zonder enig niveau en wat vooral heel weinig doet voelen als een waardig eerbetoon aan deze geweldige kinderboekenreeks die ik toen ik jong was ontzettend graag las.

Het pluspunt, ze hebben idiote zaken als tornado's weggelaten, dingen die me in de vorige films stoorden. Maar wat er dan over blijft is echt een vreselijk langdradig en doodsaai verhaal over een mongooltje die beschuldigd word van dierenmoord. Jezus wat acteert de persoon die Nando speelt tenenkrommend slecht net als dat meisje wat bij hem hoort en de hele film chagrijnig zit te doen, maar ook dat hele Baantjerverhaal met Hielke en Sietse die naar aanwijzingen zoeken om hem vrij te pleiten is zo vergezocht (dat pakje kauwgom....pfff). Tussendoor loopt er nog een enorm irritante dame de betweter uit de groter stad uit te hangen die iedereen 20.000 Euro boete geeft. Hoe verzin je dit soort flauwekul toch als scenarioschrijver zeg.

Werkelijk niet een iemand in deze film heeft enig acteertalent, alles lijkt met veel pijn en moeite opgelezen van een blaadje. Ook deze tweeling kan er geen hout van, net als die jochies uit de eerste films. Enorm pijnlijk om naar zoveel onkunde te kijken. Waarom die Steven de Jong het toch maar blijft proberen met de Kameleon is me een raadsel, want hij voelt echt niet aan waar de boeken om draaiden. En waarom ontbreken Kees en Louw toch in al deze films?

Ik hoop dat de mensen die dit topic bezoeken niet in de bizar hoge score trappen, die alleen maar bestaat omdat wat medewerkers van deze film een account aan hebben gemaakt, 5 sterren gaven en nooit meer daarna hebben ingelogd. Beetje triest, dan heb je wel door dat je een wanproduct hebt gemaakt.

1*

Ach, voor een avondje Netflix is Narvik best een redelijke film, maar achteraf ben ik wel blij dat ik deze niet in de bioscoop heb hoeven te zien want dat was de film niet echt waard. Eigenlijk hebben ze hier hetzelfde probleem als bij een film als De slag om de Schelde. Ambitie genoeg, maar budget vermoedelijk niet waardoor iets grootschaligs en vermoedelijk heel heftigs op beeld is gezet als een kleinschalige buurtruzie. Na het zien van Narvik heb ik nou niet het idee dat ik heb gekeken na een maand heftig oorlog voeren om een cruciale locatie.

Toch begon de film best spannend met de invasie en de opgeblazen brug, maar daarna nam dat oninteressante verhaaltje rondom Ingrid veel te veel tijd in beslag en werd de oorlog meer dan eens naar de achtergrond verdreven waarna de film voor mij een beetje als een nachtkaarsje uit ging. En wat ik ergerlijk vond is continue tekst in beeld met allerlei feiten en info. Als je dat nodig hebt als filmmaker dan weet je het schijnbaar niet goed genoeg over te brengen met de film zelf. Verder is dit best een aardige productie, de Noorse besneeuwde bergen zijn een fijne afwisseling in een WO II film en de spaarzame actie komt best goed in beeld. Het is ook zeker een voldoende waard, maar meer niet. Kleine kans dat ik deze nog ooit een tweede kijkbeurt ga geven.

3*

Vrij sterke miniserie over een sabotagepoging om een Duitse atoombom te voorkomen. Wat me vooral aanspreekt is hoe authentiek alles over komt. Iedereen praat in de eigen moerstaal, de uniformen, auto's etc zijn passend. Er is duidelijk moeite gedaan om je als kijker het gevoel te geven dat je in het Noorwegen van de oorlogsjaren bent. Visueel is het ook erg mooi gefilmd, met prachtige natuurbeelden. Het is dan ook een prachtig land natuurlijk.

Inhoudelijk gezien valt er wel het een en ander op de serie aan te merken. Zo is de speelduur vrij lang voor een verhaal dat wel in de helft van de tijd verteld had kunnen worden. Er wordt een aantal keer wel goed naar een hoogtepunt toe gewerkt, maar het moment suprême valt wel twee keer behoorlijk tegen, met de sabotageactie in de fabriek en met de veerboot. Er was vermoedelijk niet voldoende budget om het wat langer en spectaculairder te maken. Gelukkig zijn de personages boeiend genoeg en het acteerwerk overtuigend, zodat ik dit een prima miniserie vind.

3,5*

Matige film die nooit lekker los komt ondanks dat ik de setting prima vond. Allemaal iets te serieus en te rommelig getoond. Gelukkig zit het qua actie aardig in elkaar maar dan nog duurt dit allemaal te lang. Ik zie Butler liever terug in zijn quasi-serieuze rollen zoals de Has Fallen reeks. Mijn score zit in de buurt van een kleine voldoende, maar dan toch net niet.

2,5*

Kort terug had ik de eerste Karate Kid opnieuw gekeken na tientallen jaren en dat werd een bijzonder aangename zit. Dan verwacht je dat ze dat niveau bij een vervolg twee jaar later ook vast kunnen houden, maar dat valt tegen. Wat ik goed vind is dat ze gewoon niet de vorige film kopiëren, maar gaan voor een geheel nieuwe setting en een gewijzigd verhaal dat nu veel meer om Mr. Miyagi draait. Tot zover geen problemen. Maar het boeit gewoon een stuk minder. Daniel die getraind werd door Mr. Miyagi en zijn toernooi won was een stuk aansprekender dan dit wraakverhaal in Japan. Het is allemaal wat serieuzer. Ook miste ik Ali, het vriendinnetje uit de eerste film. Dat is schijnbaar uit (de actrice wilde niet meer mee doen) en nu is er een Japanse love story. Dat voelde wel weer als copy and paste. Gelukkig is de chemie tussen Daniel en Miyagi nog steeds prima, waardoor dit allemaal goed te kijken viel. Het mag dan wel fors minder leuk dan de eerste film zijn, maar nog steeds voldoende.

3*

Kort geleden de eerste Karate Kid opnieuw gezien en ook maar eens de vervolgen aangezet. Deel 2 was al een flink deel minder pakkend, maar toch kwam er een Karate Kid 3. Hadden ze beter niet kunnen doen, want deel 2 was eigenlijk al overbodig. Deel 3 had helemaal niet gemaakt hoeven te worden. Veel slap geneuzel en dan is alleen het laatste deel wel vermakelijk. De chemie tussen Daniel en Mr. Miyagi is er nog steeds, maar volgens mij wisten de makers niet meer wat er nog boeiend aan verhaal is. Daarnaast is Daniel wel een beetje een constante zeur geworden en zijn de bad guys wel erg karikaturen geworden, zeker op het einde haha. Niet best. Het voelt allemaal als herkauwen zonder dat er ook maar een beetje van het niveau van het origineel wordt aangetikt. Er zijn sowieso ook nog maar weinig castleden uit het origineel over.

1,5*

The Karate Kid heb ik ongetwijfeld vaker gezien, want bepaalde dingen tijdens het kijken herinnerde ik me wel. En Mr. Miyagi is natuurlijk een popcultureel fenomeen, die naam kent bijna iedereen wel die iets met films heeft. Maar het moet lang, lang geleden zijn waardoor deze herziening best gewenst is. En wat is het een heerlijke film zeg, ondanks dat alles volgens een heel bekend en logisch patroon verloopt, is de uitwerking zo fijn dat dit twee uur genieten was. Ik ben dol op 80's actiefilms en daar valt deze toch ook wel onder, al is dit meer actie voor de hele familie. Maar de film ademt de 80's.

Het is de minder gewelddadige versie van Rocky, niet voor niets dat regisseur John G. Avildsen dan ook de man achter Rocky is. Zelfs de eindkreet (Yo Adrian, I did it versus Mr Miyagi, we did it!) is gekopieerd. Maar dat bedoel ik positief, want ik ben ook een fan van Rocky. Sterker, die film heb ik enkele weken terug nog opnieuw in de bioscoop gezien. We volgen in deze Karate Kid een new kid in town die maar niet kan wennen aan alles daar. Hij wordt gepest door een pestkop en zijn vrienden, hij raakt verliefd op een mooi meisje en uiteindelijk krijgt hij karate-training om de pesters aan te kunnen. Niks vernieuwend, maar het werkt gewoon. Zo'n scène met de eetstokjes en de vlieg is grappig, net als Miyagi die op het strand de bierflesjes kapot maakt. De film is luchtig en dat is een goede keuze.

Dat Daniel (een uitstekende rol trouwens) het toernooi wint is geen verrassing, maar toch was het spannend doordat het eindgevecht een goede opbouw kent. Denk er ook nog catchy 80's muziek bij en je weet wat voor soort film dit is geworden. Ik snap er niks van dat de film op Moviemeter een lullige 2,95/5 scoort, de vervolgen nog veel lager. Ik denk dat ik die maar over sla, maar het origineel is een aanrader.

4*

Langdradig en vervelend....

Ik heb vast ooit het origineel uit de jaren 80 wel eens gezien, maar ik herinner me er niks meer van, dus heb ik deze remake kunnen bekijken zonder nostaligische gevoelens.

Het resultaat is een behoorlijk matige film die echt een paar forse nadelen kent. De grootste is echt de tijdsduur. Waarom moet zon simpele film met een simpel verhaal ruim 2 uur duren??? Echt, had dit in anderhalf uur gezet en ik had de film een stuk leuker gevonden. De 1e 50 minuten zijn een veel te lange intro op waar de film echt om draait: Dre die getraind wordt door Mr. Han. Dat had echt sneller gemogen. Het werd allemaal zo uitgerekt en juist het slot, waar hij zijn talenten gaat tonen, was weer afgeraffeld en had meer screentijd verdiend. Het verhaal is gewoon niet erg boeiend en alle zijplotjes (daar hebben we hem weer, de leraar met een eigen persoonlijk trauma ) interesseerden me weinig.

Gelukkig kent de film wel pluspuntjes. Zo vind ik de Chinese wereld altijd mooi en ook nu zie je het 1 en ander van die cultuur. En ik vond het acteren van Jaden Smith behoorlijk aardig. Je kan merken dat hij acteertalent heeft. Dat positieve kan ik niet zeggen over de andere rollen. Jackie Chan doet wel mee, maar ik kreeg erg het idee dat hij geen drol zin in deze film had. Hij straalt niks uit en staat erbij als een zoutzak die verveeld kijkt. Beetje jammer.

Maar het dieptepunt op acteergebied in de film is de rol van de moeder van Dre. Zelden zoiets slechts gezien. Haar gedrag sloeg echt nergens op. Eerst boos worden dat zoonlief een blauw oog heeft maar later fanatiek juichen als hij bij het toernooi anderen in elkaar beukt en zelf ook fors slaag krijgt. Een moeder zou dit normaal niet eens willen zien denk ik. Ze acteerde echt overdreven en irritant. Wat een talentloze actrice...

Het is duidelijk; geen beste film. Op de rol van Dre na die ik best aardig vond plus een paar aardig gefilmde gevechten is dit niet aan te raden.

2*

Ik heb me echt enorm met deze film vermaakt, maar dat had ik ook wel verwacht als liefhebber van de oude delen (behalve die matige film uit 2010) en vooral de serie Cobra Kai. Nou heeft deze Legends niks te maken met het oude werk, op wat verwijzingen naar Mr. Miyagi na, wat ergens wel goed is want hoe leuk Cobra Kai ook was, het werd tijd dat af te sluiten. Wel zien we gelukkig Daniel LaRusso zijn karakter terug, net als Mr. Han uit de 2010 film. Nieuwe locatie, nieuwe hoofdrolspeler, nieuw verhaal. En het werkt, want dit was heerlijke ongecompliceerde fun dat totaal niet weet te verrassen, maar wel weet te vermaken. Li-Fong verhuist met zijn moeder van Beijing naar New York en beiden kampen met negatieve gevoelens wegens de dood van de broer van Li-Fong na een kung-fu toernooi. Hij ontmoet er een meisje genaamd Mia en haar vader die de eigenaar van een pizzeria met schulden is en voor je het weet volg je een super voorspelbaar verhaal dat eindigt met een karatetoernooi. Niet lastig te raden wie Li-Fong gaan trainen, net als wie er gaat winnen.

Maar de hele fijne New York vibe, de chemie tussen Li-Fong en beide mannen maar ook met Mia en best wel geregeld leuke humor maken dit luchtig genoeg om tot het einde leuk te blijven. Het enige wat jammer is, is dat de aanloop naar alles een uur duurt, maar dat ze daarna wel erg snel door de training en het toernooi razen. Ik had liever twintig minuutjes meer de tijd gehad om dat ook goed over te brengen. Maar dit was wel geslaagd en een uitstekende spin-off in het Karate Kid universum. Ik heb wel het vermoeden dat er meer gaat komen, ook omdat de film eindigt met een cameo met Johnny die ik deze film wel een beetje miste.

Dikke 3,5*

Behoorlijk geslaagde, warme en sympathieke Ghibli-film, waarbij opvalt hoe mooi dit is geanimeerd en hoe sfeervol bijna elke scène is, zeker vanuit het perspectief van de kleine mensen naar de grote wereld. De film heeft even wat opstarttijd nodig, maar na de ontmoeting tussen de lieve Arrietty en de jongen volgt wel echt een mooi verhaal dat redelijk basic is, maar wel de gevoelige snaar raakt. Ook mede dankzij de erg mooie soundtrack, erg sfeer verhogend. Het einde is wel wat open en schreeuwt om een vervolg wat mij betreft. Dit is wel een van de betere Ghibli's.

4*

Een mindere Ghibli voor mij, dit wist me weinig te boeien en dan is de speeltijd van twee uur gewoon te lang. Het is wel mooi geanimeerd, maar ook weer niet zo opvallend of creatief dat dit me lang bij zal blijven. De personages hebben hetzelfde euvel, weinig memorabel. De film wil een boodschap aan jou als kijker geven, maar de vraag is of je er bij dit soort werken op zit te wachten. Verder wel gewoon een voldoende, over het geheel leveren ze toch bijna altijd wel als studio kwaliteit af.

3*

Haha deze film staat me goed bij, was er namelijk met een date naar toe.

Was best een vermakelijke film. Ik weet niet precies wat dit voor film is. Geen familiefilm, niet echt komedie en niet echt een thriller. Meer van alles wat. Je ziet oa ook Walters dochter naakt in een auto sex hebben, dus niet echt een film voor het hele gezin.

Er zaten wel geinige momenten in, zeker in het begin. Later ging het meer de serieuze kant op. De film had wel iets typisch Brits. Rowan Atkinsow had wel een suffe rol zeg als een pater die nogal een watje is. Jammer. Niet dat ie normaal stoere rollen speelt, maar hij was wel een sufkut in deze film.

3*

De nieuwste docu over Kees Momma, toch wel iemand die ik de moeite van het volgen waard vind omdat hij gewoon heerlijk apart maar lekker zichzelf is als rasautist. In de vorige docu werd duidelijk dat Kees op zichzelf moest gaan wonen, maar dan wel vlak naast het huis van zijn hoogbejaarde ouders.

Dat lukte niet helemaal, maar nu moet het dan toch echt want Kees is er wat meer aan toe en los daarvan gaat het niet goed met zijn ouders. Zijn moeder zit met gezondheidsklachten aan het einde van haar leven en zijn vader is al ver in de negentig. Het zijn lieve mensen, maar je vraagt je toch elke keer af of ze het juiste hebben gedaan door Kees zo lang thuis te houden in plaats van begeleid laten wonen waardoor hij naast bijzonder en ontwapenend ook wel strontverwend en soms gewoon onbeschoft is. Dat tonen ze hier gelukkig wel goed, want je ziet de goede en mindere punten van hem voorbij komen. Dol op zijn moeder, spreekt in prachtige zinnen Nederlands en doet echt zijn best om er wat van te maken, maar is ook wel soms bot tegen zijn vader, foetert mensen uit om niets en lijkt niet altijd te zien dat iedereen alles voor hem doet.

Eigenlijk stopt het allemaal net wat te snel, want de dood van zijn moeder zit helemaal op het einde verwerkt in een paar korte momenten waardoor je niet zo ziet hoe Kees daarmee om is gegaan. Dat komt ongetwijfeld in de volgende docu Kees Solo, maar het maakt Kees vliegt écht uit daarmee een tikje overbodig want het vertelt eigenlijk precies het verhaal dat ook in Kees vliegt uit zat. Maar toch was het best de moeite waard, omdat ik bij Kees gewoon de gunfactor voel. Hoop dat hij ook zonder zijn moeder nog prettige jaren krijgt.

3*

Ik vond de eerste docu over Kees uit 2014 echt goed, omdat we Kees natuurlijk nog niet kenden en omdat hij natuurlijk onvergetelijke momenten achter liet zoals met dat schelden in de auto op Duitsers. En toen kwam er het vervolg. Ik vermoed dat Monique Nolte een beetje heeft gebaald dat haar vorige docu meer als grappig dan als serieus werd gezien want er valt nu helaas niet zo veel te genieten qua rare uitspattingen. Het is redelijk zware kost geworden dat ook nog eens veel te lang duurt. De vorige docu duurde nog geen anderhalf uur, deze nu is een minuut of 20 langer maar het is voor mij een beetje too much omdat het vooral een herhaling van zetten is.

Destijds volgde je Kees al samen met zijn ouders die zich zorgen maakten over zijn toekomst zonder hen en dat is nu nog steeds. Er is zelfs een eigen woning, maar Kees heeft elke keer redenen om er niet permanent te willen wonen. Ook zijn begeleiding is voor hem niet voldoende en eigenlijk wil hij gewoon alleen zijn ouders hebben om hem te helpen. Die mensen zijn oud en kwetsbaar geworden en daar kan Kees niet zo goed mee dealen. Maar buiten dat volgen we nog steeds dezelfde Kees die rust en regelmaat zoekt. Het is geen kunstje wat hij doet, want zo is Kees nu eenmaal, maar als kijker ervaar je het wel als iets zien wat je al kent.

Er komt nog een vervolg, maar van mij hoeft het niet perse al ga ik het wel kijken. Eigenlijk is het enige interessante wat nog over blijft hoe Kees zijn leven zal leiden als zijn ouders ooit overlijden. Het is best wel schrijnend dat die mensen op hoogbejaarde leeftijd nog zo druk voor hun kind in de weer moeten zijn. Dat vond ik naast aandoenlijk ook gewoon triestig om te zien. Maar het is wel een beetje cru om daar als kijker op te willen wachten voor een docu...

Verder had ik ook wel wat vraagjes. Heeft Kees nou helemaal geen vrienden of kennissen buiten zijn familie? En wie heeft die nieuwe woning van Kees eigenlijk betaald? Het was zeker geen kleine woning of een armoedige bende. Hebben pa en ma de erfenis vroegtijdig opgemaakt? Geen hele belangrijke dingen maar ik vroeg het me af. Overigens best wel een beetje lullig voor zijn vader dat hij zijn moeder overduidelijk op plek 1 zet haha. Kees vliegt uit is best een goede docu geworden, maar door gebrek aan nieuwe content misschien een tikje overbodig, hoe bijzonder ik Kees ook wel vind.

3*

Ik wilde deze film wel zien als ''fan'' van Bassie en Adriaan. Toch een duo waar ik in mijn jeugd veel plezier mee had. En later ook nog, want het werd toch ook wel een cult-duo die ook bij jongeren geliefd was. En toen eindigde het allemaal een dikke 10 jaar geleden toen Adriaan ziek werd en Bassie solo door ging. Een echt afscheid is er nooit van gekomen, maar deze film heeft dat gemis ook zeker niet weg kunnen nemen.

Kijk, dat Bassie en Adriaan een bijrol vertolken in hun afscheidsfilm is erg jammer, maar gezien de leeftijd van de 2 mannen niet vreemd. Maar eigenlijk wordt er helemaal niks leuks rondom hun gedaan. Ze worden ontvoerd, ze zitten te wachten en worden uiteindelijk bevrijd. Niks geen slim plannetje van 1 van de 2, niks geen spektakel. Het voelt allemaal wel heel erg of ze deze 2 helden gebruiken om de loopbaan van Keet & Koen te lanceren, terwijl deze film in mijn ogen om Bassie en Adriaan moet draaien. Ik vind dit helemaal geen waardig afscheid. Neem nou dat beroerde einde, ze worden bevrijd, er volgt een ceremonie en ze geven Keet & Koen alle eer en credits, terwijl het daar niet om hoort te draaien.

Verder haalt het script het ook absoluut niet bij de oude Bassie en Adriaan films. Keet en Koen worden zonder enig bewijs vastgezet, kunnen moeiteloos uit het politiebureau ontsnappen en geen van de 2 die erbij na denkt dat rondrijden in de oude wagen van Bassie en Adriaan de politie lokt? Of het einde, hoe kan het dat de boeven allemaal ontsnappen terwijl het terrein vol met politie zit?

Tevens waren de nieuwe personages echt van tergend slecht niveau. Keet en Koen doen hun best, maar ze missen de charme, flair en humor om te kunnen slagen. En dan die muziek erbij...''altijd samen Keet en Koen, nananananaaaa.'' Yak. Kinder-tv is vandaag de dag wel echt trieste cash-tv geworden. De series van vroeger hadden veel meer ziel, creativiteit en humor. En dan hebben we nog die belachelijke overacting van die vreselijke politiedame met gênant slecht acteerwerk (ik had liever Adjudant van der Steen uit de oude series er nog bij willen zien, wat nog kan want de man leeft nog) of de hopeloos niet boeiende nieuwe boeven. De Jonkheer lijkt nog wat op zijn oom de Baron, maar is gewoon matig. En over die 2 hulpjes zwijgen we maar. Slappe aftreksels.

Het enige wat leuk was, dat was het opnieuw zien van de oude boeven en Bassie & Adriaan. Leuk om de Baron en Vlugge Japie te zien (leuke grap, Japie achter de rollator), al had ik liever gehad dat ze Paul van Gorcum als Baron hadden teruggehaald, die vond ik altijd leuker. Net als dat B100 en Handige Harrie ook wel een rolletje hadden mogen krijgen, in plaats van de nieuwe boeven. Adriaan deed het ieder geval wel leuk als Baron. Maar Van Gorcum zijn terugkeer heeft er nooit ingezeten, aangezien hij een zakelijk conflict met Bas en Aad van Toor heeft. Over deze 2 mannen gesproken: ze zijn oud, traag, dik en zeker in het geval van Adriaan echt op, maar het zijn wel de oude helden. Jammer alleen dat ze zich lenen voor dit soort rommel. Dat verdienen ze niet. Dit had echt een mooi waardig slot kunnen zijn, maar die hebben ze niet gekregen. Beiden hadden op het einde onder luid applaus de zaal moeten verlaten. Zo hoor je zo'n film te eindigen.

Erg teleurstellend. Vanwege de sentimenten zal het geen hele dikke onvoldoende worden, maar ik heb er bepaald niet van genoten. Gelukkig zaten er nog wat kleine verwijzingen naar het verleden van de oude serie in, dat was wel aardig. Wel jammer dat de oude themesong er niet in zat, zelfs niet instrumentaal.

2*

Een komedie in de trant van The Meaning of Life (1983), met diverse sketches achter elkaar die een film vormen zonder doorlopend verhaal. Het is wederom niet mijn ding. Maar waar ik oa The Meaning of Life bij vlagen nog wel geestig vond, daar kan ik met The Kentucky Fried Movie niks. De sketches zijn flauw en gedateerd, de humor is beperkt. Ik hou erg van de oude spoof films uit die tijd (films als Airplane en Top Secret zijn echt heerlijk), maar dit sloeg de plank mis. Ik kan nu al nauwelijks veel geslaagde sketches herinneren. Toch opvallend dat ik in dit topic vooral berichten lees die hard hebben gelachen om een hoop stukken. Dan zal het wel niet mijn avond geweest zijn en zal ik de film ooit nog eens een 2e kans geven

2*

Ik heb Kick-Ass ook eens herkeken. Toevallig dat de film gister ook op tv was, maar ik heb gewoon mijn dvd gebruikt. Deel 2 komt er dit jaar aan, iets waar ik veel zin in heb.

Kick-Ass blijft nog steeds vreselijk sterk. Het superheld verhaal is echt fantastisch. Nu eens niet iemand die succesvol is, maar die gewoon met zijn masker en pakje keihard in elkaar geslagen wordt omdat hij nog steeds niks voorstelt. De mix van extreem geweld, verhaal en humor werkt subliem. Alles is heerlijk over de top en je blijft er gewoon met een grote grijns naar kijken. Zeker richting het einde, met de martelingen in de loods voor de webcam en de showdown in het appartement van de baas zit de film vol met bizarre stukken. Johnson, Moretz en zeker ook Cage zijn erg goed op dreef in hun rol. Jammer dat we Cage niet meer terug gaan zien, maar ik kijk erg naar het vervolg uit.

4,5* stonden en blijven zeker staan. Zou bijna aan de volle 5* denken...

- You're gonna pay for what you did to my dad.
- Your dad? You blew up my dad with a bazooka.

Ik heb me toch wel erg goed met Kick-Ass 2 vermaakt. Zelf ben ik een grote fan van deel 1, dat origineel, gedurfd en ontzettend leuk was. Het extreme geweld in combinatie met een schatting jong meisje was ook een mooie mix.

Kick-Ass 2 pakt het wat anders aan. We volgen iets meer het leven van Mindy, die stopt met haar alter ego Hit Girl en daar mee zit. Ook Kick Ass Dave heeft het moeilijk met dit besluit. Het leverde iets teveel highschool gedoe op. Zo halverwege dacht ik even naar Mean Girls te kijken en niet naar een Kick-Ass film. Maar gelukkig overheerst dit niet de hele film en draait nog een hoop om superhelden en hun strijd tegen onrecht. Jammer genoeg is Nicolage Cage niet meer aanwezig, maar Jim Carrey neemt op zijn wijze de boel goed over. Leuk om hem weer eens in een geslaagde rol te zien, want hij speelt veel te vaak in vrij matige films mee de laatste jaren. Zijn momenten met zijn hond (Schwanz!) waren erg leuk.

Ik vond Kick-Ass een tijdje vrij soft, maar gelukkig komt er na een tijdje weer voldoende extreem geweld in, dat weer met een knipoog wordt gebracht. Nergens wordt het zo indrukwekkend als bij deel 1, sowieso kan deze film op geen enkel vlak concurreren met deel 1, maar het is wel onderhoudend. Wel vond ik sommige zaken vreemd, zoals hun vriend Todd die eerst zijn vrienden heeft verraden en er later weer bij aan sluit. Logica?

Kick Ass 2 is nog steeds kleinschalig van verhaal en kent weer een hoop sterke momenten, maar het wordt nergens echt indrukwekkend. Deel 1 is een klassieker, deel 2 ''gewoon'' vermakelijk. Maar wel zeker de moeite van het kijken waard.

3,5*

Voorop staat dat ik een gigantische jaren 80 actiefilm liefhebber ben, maar Van Damme staat wel vrij onderaan dat lijstje met favoriete actiehelden uit die periode. De man kan niet acteren en bezit nauwelijks enig charisma. Stallone was cool, Schwarzenegger geestig, Willis een bad ass. Van Damme? Die mist dat gewoon. Dan blijft over dat hij fysiek wel imposant is en prima kan vechten. Gelukkig lijkt hij dit zelf ook wel hier te snappen, want zijn rol is niet veel meer dan een paar lachwekkende slow motion kreten en een prima pak rammel dat hij uit mag delen aan de kolossale Tong Po.

Kickboxer is niet echt jeugdsentiment van me, heb de film vroeger geloof ik wel eens gezien maar heb er geen herinneringen meer aan totdat ik de film maar eens op Netflix aangezet heb. Het is niet veel meer dan Karate Kid met bruter geweld. Broerlief raakt verlamd (met een lachwekkend stukje drama bij van Damme haha) en er moet dus wraak genomen worden. We zien vooral een lange training (met die kokosnoten vond ik wel weer grappig) en een eindgevecht die ondanks de voorspelbaarheid wel amusant was. Toch deed het me allemaal vrij weinig, maar heb ik me wel redelijk vermaakt met de film.

2,5*

Erg leuke film. De personages zijn symphatiek, er zitten een paar leuke grappen in en het vleugje drama past er goed bij. Daarbij is de vrouwelijke hoofdrolspeelster een plaatje zo mooi

3,5 *

Best vermakelijk allemaal, maar vreselijk simpel en clichématig uitgewerkt. En om het nog erger te maken, Halle Berry in een strontvervelende rol waarin ze vooral veel krijst, schreeuwt, semi-stoer doet en irritant alles wat ze denkt hardop uit zit te spreken. Maar nu klinkt het of ik een dikke onvoldoende ga geven, terwijl ik er toch nog een voldoende van maakt. Dat komt door het hoge tempo, enkele toffe autoachtervolgingen en het feit dat de film door de korte speelduur niet verveelt. Maar het blijft wel heel standaard, zeker dat einde is echt zo enorm uitgekauwd en veel vaker veel beter gedaan. Jammer dat ze niet wat origineler te werk zijn gegaan. Dan had ik nog liever een goede wraakfilm met Berry gezien. Dit is allemaal een beetje vlees noch vis geworden.

3*

Erg zwakke film van een verhaal waarvan ik nooit heb begrepen dat het nog steeds zoveel losmaakt bij mensen. Zo ontzettend veel gebeurde er uiteindelijk niet, al zal de impact destijds uiteraard gigantisch zijn geweest. Maar je hoort zo vaak dat mensen het boek van de Heineken ontvoering willen lezen of hebben gelezen. Nou ja, ieder zijn smaak zullen we maar zeggen. Maar terug naar deze film, die gewoon erg matig is. Het is vreselijk saai en oninteressant, wat ook van de personages en het acteerwerk gezegd kan worden. Alleen Hopkins doet het goed, maar die man is dan ook gewoon een uitstekend acteur.

Verder lijkt er inderdaad een Amerikaans sausje over deze film heen te zijn gesmeerd waardoor het allemaal spectaculairder is dan het destijds was. Althans, dat zegt mijn gevoel. Vaarden ze destijds ook minutenlang schietend op de politie door de grachten? Het lijkt zo af en toe wel een halve actiefilm in plaats van een thriller of drama die recht doet aan dit voor Nederlanders toch wel bekende verhaal. Ik vraag me trouwens sowieso af waarom dit in Amerika is gemaakt. Is daar dan zoveel animo voor dit verhaaltje? Knap dat ze een klasbak als Hopkins konden strikken, maar beter was deze film gewoon niet gemaakt. Ik kan wel begrijpen dat Peter R. de Vries hier zijn handen van af heeft getrokken. Misschien toch over een tijdje de Nederlandse film van enkele jaren terug eens proberen.

1,5*

Als je bezig bent met de beste moderne wraakfilms opnieuw te bekijken, dan kom je vanzelf uit bij de absolute Tarantino klassieker Kill Bill, die ik al jaren op vijf sterren heb staan. Bizar dat deze film alweer de twintig jaar oud gepasseerd is, waar blijft de tijd zeg.

Het is iedere keer een feest om deze film te bekijken en dat is nu niet anders. Alles ademt hier cinematische perfectie uit, van de spetterende actie tot het acteerwerk en van de vibe van de film tot aan de dialogen. Maar er is één ding dat nog beter dan dat alles is, de soundtrack. Misschien wel de mooiste soundtrack ooit gemaakt voor een film, het is een genot om elke keer weer aan te horen.

Waar ik ook steeds zo van geniet zijn de totaal verschillende stijlen van de hoofdstukken. De film ademt creativiteit en een ode aan zoveel films en genres uit, je kan zonder dat je de naam van de regisseur weet zo zien dat dit er eentje van de meester zelf is. Jammer dat deel 2 niet hetzelfde gevoel bij me opwekte. Ik twijfel nog of ik die ook weer opnieuw wil zien. Maar Vol. 1 blijft altijd de volle score waard.

That really was a Hattori Hanzo sword.

5*

"In Africa, the saying goes 'In the bush, an elephant can kill you, a leopard can kill you, and a black mamba can kill you. But only with the mamba is death sure.' Hence its handle, 'Death Incarnate.'" Pretty cool, huh?

Ook Vol. 2 deze week opnieuw gekeken. Vol. 1 is echt een tijdloos meesterwerk, altijd al gevonden, maar met Vol. 2 heb ik altijd een haat/liefdeverhouding gehad. Ik herken en erken de klasse van de film, van de setting, van de dialogen en van de (spaarzame) actie, maar als je dit kijkt na Vol. 1 dan valt dit gewoon tegen. De karakters uit deze 2 films hebben niet zo'n dusdanige boeiende achtergrond dat ze super interessant zijn in erg lange dialogen en Tarantino weet de scenes soms zo enorm lang te rekken dat het saai wordt. Ik weet zeker dat hij enorm heeft gelachen om de reacties van de mensen die na deel 1 opnieuw een slachtfestijn hadden verwacht. Ergens wel geestig dat dit het andere uiterste is, maar in kwaliteit valt het dan wat tegen. Zo is de achtergrond over de trouwerij best boeiend, maar duurt dit zo lang dat het uiteindelijk weer teleurstellend is.

Gelukkig kent de film nog wel een aantal geweldige momenten. Vooral het hele deel met Budd, Elle Driver en de zwarte mamba slang is echt geniaal. Sowieso is de wraak van The Bride op Elle misschien wel de allerbeste van de beide films, gewoon omdat ze haar zo vreselijk laat lijden. Waar je een episch gevecht verwacht is het plots voorbij en Elle is blind en blijft achter met de slang. Schitterend. Ook Budd was erg goed in zijn dialoog met The Bride. De scene dat ze levend werd begraven met dito geluidseffecten is echt heel goed gedaan. Zo kent de film wel een aantal fraaie stukken, maar vind ik het slot bij Bill, inclusief zijn niet boeiende dood, veel te langdradig. Ook nu raakte ik weer de aandacht kwijt. Hoe stilistisch en anders het ook allemaal verliep zoals je niet had gedacht, het was tegelijk gewoon niet helemaal mijn ding.

En zo is Vol. 2 duidelijk niet van hetzelfde niveau, ondanks dat dit wederom wel een goede film is.

Ik verlaag de film van 4* naar 3,5*.

Ik vind een parodiefilm meestal best geinig, zolang ze tenminste niet van het niveau Meet the Spartans zijn. Nou, deze presteerde het om net zo slecht of zelfs slechter te zijn. Wat een waardeloze *** film, niet te geloven. De film begon best geinig met de parodie op Kill Bill maar al heel snel kreeg je een lading poep en plas grappen, echt zo slecht en zo niet grappig. En het niveau bleef laag, eigenlijk heb ik 1 of 2x een glimlachje gekregen van de film en de rest was irritatie. Wat ook niet mee werkte was dat de film nagesynchroliseerde stemmen had wat het nog nepper en triester maakte.

Ik kan en wil niet meer geven dan het minimale:

0,5*