Meningen

Ik las dat de kritiek op de film was dat de makers te weinig fun uit het concept hebben gehaald en daarmee ben ik het ook eens.

Leuk idee, enkele geinige momenten van uitwerking die geslaagd waren maar het ging niet ver genoeg en was niet lang grappig genoeg. Zonde, want het idee is niet verkeerd dat een persoon op alles ja gaat zeggen. Toch vind ik wel dat Jim Carrey wel vaak hetzelfde blijft doen. Met Liar Liar was hij anders doordat hij niet kon liegen en bij Bruce Allmighty was hij anders door goddelijke krachten te bezitten.

Nu we het toch over Bruce Allmighty hebben; deze film lijkt er ook heel erg op. Geinig concept, paar keer leuk uitgewerkt maar ook daar niet lang en grappig genoeg om de hele film te blijven boeien en ook daar verdween de humor op een gegegeven moment en ging het door tot een soort romantische film met een drama tintje erop. Jammer. Jim Carrey doet het goed, al vind ik hem in herhaling treden, maar hij is gewoon beter als hij grappig moet zijn. En dan bedoel ik niet de flauwe, voorspelbare gekke bekken momenten die ook nu weer helaas in de film zaten. Kan ik weinig om lachen. Verder was hij wel grappig. Helaas in een niet te diep uitgewerkt plot dat ook naar het einde toe heel voorspelbaar werd.

3*

Een hele fijne verrassing, alhoewel het ook weer geen hele grote verrassing voor me was omdat ik de trailer sympathiek en leuk vond. Yesterday mengt fictie met realiteit. Twaalf seconden wereldwijde stroomuitval laat een hoop bekende zaken verdwijnen, zoals Coca Cola, sigaretten, de band Oasis, Harry Potter en dus ook The Beatles. En daar focust de film zich op, doordat een redelijk mislukte zanger/schrijver The Beatles wel herinnert en de muziek gebruikt om in de alternatieve wereld een ster te worden. Vergezocht? Zeker. Is dat erg? Absoluut niet. De film is bijzonder sympathiek door het bijzondere verhaal, de fijne en iconische Beatles muziek, maar vooral ook door het sterke acteerwerk van de hoofdrolspelers. Himesh Patel speelt zijn rol overtuigend, zeker omdat hij ook goed in de wat meer emotionelere stukken is. Lily James is weer zo'n typisch lief buurmeisje type waar ik wel een zwak voor heb. Hun love story paste dan ook goed in het verhaal.

De keuze tussen carrière of de liefde is misschien wat afgezaagd, maar het is goed genoeg uitgewerkt. Dat kan je wel over laten aan een veteraan als Richard Curtis die romantische klassiekers als Love Actually en Notting Hill geschreven heeft. En Danny Boyle zorgt er wel voor dat de scènes de gevoelige snaar weten te raken als dat nodig is. Gelukkig blijft het verder allemaal vrij luchtig, op de grote finale na met het optreden, de biecht en de liefdesverklaring. Dat deel is trouwens weer niet al te sterk geschreven. De betekenis dat niet hij, maar The Beatles de liedjes hebben geschreven slaat eigenlijk nergens op, want niemand in de wereld (op de twee na die het ook wisten) kan dit controleren. Dat ze plots ook massaal gaan klappen was een wat vreemd vervolg. Maar goed, nogmaals, het stoorde me niet.

Het is niet briljant geschreven, maar het voelt allemaal wel typisch Brits qua sfeer, dialogen en humor. En daar ben ik gek op. Leuke bijrol van Ed Sheeran ook, met zelfspot. Verder is de film vooral een groot eerbetoon aan het oeuvre van The Beatles. Er is waarschijnlijk geen band die zoveel invloed op een generatie heeft gehad als The Beatles met hun muziek en stijl. Stiekem is dit na Bohemian Rhapsody en Rocketman de derde hommage aan een grote band of artiest. De impact van Rhapsody heeft Yesterday niet bereikt, maar het is wel een bijzonder leuke film geworden. Wel jammer dat ze te weinig doen met het gegeven hoe de wereld zou zijn zonder The Beatles. Of de andere zaken die plots weg zijn. Zat meer in.

4*

Vermakelijk, maar tegelijk erg inwisselbaar, vrij voorspelbaar clichéverhaal en de actie is goed, maar niet bijzonder. Donnie Yen doet het wel naar behoren. Ik ben ook niet zo'n enorme fan van de meeste knokfilms vanwege bovenstaande zaken. Neemt niet weg dat het allemaal goed te doen is. Benieuwd of de vervolgen meer kunnen brengen.

Kleine 3*

Deel 1 was al niet bijzonder, maar dit ongeïnspireerde vervolg was echt slaapverwekkend. Zo clichématig en ook nog eens saai. Ik ben geen grote fan van die Aziatische vechtfilms, lijken voor mijn gevoel bijna allemaal op elkaar, maar deze Chinese versie van Rocky deed me niks. Ook de westerse invloeden waren overbodig, beter hadden ze dat gewoon weggelaten. De knokpartijen komen vrij realistisch over, maar als de zoveelste mep of trap is uitgedeeld zit ik vooral te kijken hoelang de film nog duurt.

2*

Totaal niet mijn reeks, maar dit derde deel is ieder geval een stuk beter dan de voorganger. Leuker plot, interessanter verhaal en mooier uitgewerkte actie. Maar nog altijd gaat het na een tijdje vervelen en mag de film zo op de helft van mij best eindigen. Grappig om Mike Tyson weer eens in een film te zien, maar enig acteertalent heeft hij niet.

2,5*

Sowieso de leukste Yip Man sinds het origineel. De twee vervolgen daarna waren maar flauw en vervelend. Deze versie in Amerika heeft een lekker tempo, een paar fijne scènes (opa komt even dat groepje vervelende scholieren slaag geven!) en het ziet er allemaal ook best fijn uit. Maar het is geen reeks waar ik nou echt warm van ben geworden met 2x een 3 en 2x een 2,5 ster als score.

3*

Hilarisch! Eindelijk weer eens een komedie die sterk begint, sterk verder gaat en sterk eindigd. Geen kleppe hap en geen verandering van humor (Hancock, kuch kuch).

Adam Sandler is gewoon enorm grappig als Zohan. De film is enorm overdreven, erg onrealistisch en ik stoorde me er de 1e minuten aan, totdat ik doorkreeg dat de hele film gewoon wilt overdrijven. En toen vond ik het erg leuk worden. Zoek er geen realisme in en al helemaal geen logisch verhaal. Doe je dat niet, dan heb je echt een hele grappige film. Er worden leuke (stereo)typetjes neergezet en er zitten genoeg momenten in waarom je kan lachen. Kortom, vette voldoende.

PS: De gastrollen van een aantal bekende mensen waren ook best leuk. Mariah Carrey bijvoorbeeld, mooie vrouw.

3,5*

- Why do Chinese girls taste different from all other girls?

- You think we better, huh?

- No, just different. Like Peking Duck is different from Russian Caviar. But I love them both.

Als ik de berichten hier zo door lees, dan is dit bij velen 1 van de minder gewaardeerde James Bond films. Opvallend, want ik schaar hem ook na herziening op bluray nog tot mijn meer gewaardeerde titels uit de franchise. Zelf vind ik de keuze voor Japan inclusief heel wat informatie over hun cultuur erg boeiend en leerzaam (al zal Japan de film vermoedelijk best hebben betaald voor al die toevoegingen). Tegelijk is het een frisse wind door de reeks die met deze erbij 5 delen in 5 jaar heeft afgeleverd. Sean Connery heeft er wat minder zin in, maar zet nog altijd een prima prestatie neer.

Door de focus op 1 land te houden kan er wel een onderhoudend verhaal verteld worden dat wel weer lekker klassiek Bond is. SPECTRE, Blofeld, een bizarre schuilplaats (de ondergrondse vulkaan is misschien wel de coolste Bond locatie uit de reeks), gekke gadgets (al is Little Nellie misschien iets over de top), de piranhavijver inclusief dat heerlijke bruggetje en grootschalige actie. Ik blijf dat slot met de ninja's nog steeds erg tof vinden, al is het wel heel erg voorspelbaar uitgevoerd. Dat het enorm onrealistisch is dat Rusland, Amerika en Japan de locatie niet konden vinden neem ik maar op de koop toe.

Wat me wel irriteert zijn de special effects. Deze sluiten absoluut niet aan bij het fraaie camerawerk en de prachtige landschappen. Zowel de momenten in de ruimte als die met de vulkaanuitbarsting zijn echt belachelijk lelijk. Dat is geen schande, want we hebben het over een titel die bijna 50 jaar oud is, maar als je het niet fatsoenlijk over kan brengen, laat het dan liever gewoon weg. Net als die kartonnen achtergronden bij autoachtervolgingen, echt zo nep. Ik kan me weer lastig voorstellen dat men destijds dit niet beter had kunnen doen. Zo moeilijk kan een achtervolging opnemen toch niet zijn?

Maar buiten de special effects valt er weinig te klagen. De titelsong van Nancy Sinatra is schitterend, behoort tot mijn favoriete Bond soundtracks. En de opening van de film is ook erg tof, maar achteraf vraag je je toch af waarom ze Bond nou perse dood geacht wilden hebben. Was eigenlijk niet nodig.

4* stonden en blijven staan.

Ik vond dit een aardig geinige film, althans lange tijd. Helaas wordt het laatste half uur een beetje Bruce Almighty achtig, oftewel teveel moraal en dramatiek. Maar het 1e uur is gewoon erg leuk. Prima popcorn filmpje! Owen Wilson was erg grappig in het 1e gedeelte.

3*

Best matig. Die home invasion horrorfilmpjes bevallen me over het algemeen wel, maar alleen als de mensen niet van die compleet debiele keuzes maken en de personages me een beetje boeien. Nou ja, je kan het raden, dat is hier dus niet. De film neemt een (wat lange) aanloop, maar als de actie los barst is het wel effe tof, maar zodra de hele familie de meest gekke dingen ging doen (staand rennen als er een kruisboog buiten op je schiet, allemaal alleen het huis verkennen etc) begon het me al te vervelen. Naast het feit dat ik het een groep onsympathieke karakters vond waarbij het me niet boeide wie het overleven zou. Wat de film wel goed doet is lekker direct zijn met een hoop bloederige kills en niet te veel tijd verspillen aan nutteloze subplotjes. De twist, tsja. Ik vond het geen meerwaarde hebben, van mij mocht het liever een meer klassieke home invasion zijn. De conclusie is dus dat ik niet echt van de film heb genoten, maar dat het wel een redelijk anderhalf uur tijdverdrijf is.

2,5*

Vermakelijk, maar soms ook wel teleurstellende film. Het was een origineel verhaal, zeker voor 1998 toen internet nog niet zo groot was als nu, maar ik kreeg er niet echt een feel good gevoel bij die een film uit dit genre wel zo moeten geven. Waarom? Nou, ik vond beide hoofdpersonages een beetje oppervlakkig. Daarnaast vind ik Meg Ryan persoonlijk niks bijzonders. Echt knap is ze niet. En ik vond het plot nogal raar. Ik kan me niet voorstellen dat je je thuis een kopje thee laat maken door de man die net daarvoor je eigen zaak failliet heeft laten gaan. Om te zwijgen dat ze daarna elkaar veel zien en wat krijgen. Daarvoor hield zij teveel van haar boekenwinkel.
De film is voorspelbaar, maar door het aardige verhaal en de soms leuke momenten en dialogen en het acteerwerk dat prima was, is de film zeker leuk eens te zien.

3*

Dit moet een klassieke Mel Brooks film vol humor zijn als ik de reviews zo lees en de score zie, maar ik heb het niet ontdekt. Sowieso heb ik niet overdreven veel met deze regisseur. Zijn Spaceballs, Dracula en History of the world vond ik erg flauw en matig, slechts zijn Robin Hood vond ik geestig. Ik heb denk ik hier geen enkele keer kunnen lachen. Paar leuke dingetjes, maar verder mweh. De sfeer slaat wel aan, maar het is te weinig om dit leuk te vinden. Ik ben meer van de Jim Abrahams en de gebroeders Zucker humor op dit vlak.

2*

Gevoelige, boeiende film over 2 oude mannen in de nadagen van hun leven. Zowel Caine als Keitel spelen hun rol uitstekend. Zeker van Caine heb ik erg genoten. De man blijft echt een fenomenale acteur. Als hij er ooit echt niet meer is, dan zal hij door velen gemist worden. Ook Rachel Weisz doet het prima. Het thema oud worden, oud zijn en je oud voelen zit door de hele film heen verweven. De boodschap van de film wordt wel regelmatig duidelijk gemaakt en anders komt het door de 2 oude mannen wel over. Ondanks dat het een dramafilm is, zit er zo af en toe nog wel wat geslaagde humor in. De toon van de film schommelt dan ook van zwaarmoedig naar vermakelijk luchtig. Dit in combinatie met erg fraaie beelden maar Youth vrij geslaagd. Al had de film in mijn ogen nog iets dramatischer en pakkender mogen zijn. Nu is de film uitstekend, maar er zat potentie tot meer in.

3,5*

Leuk genrewerk van Belgische bodem, met een film waar behoorlijk veel goed getoonde gorigheid in voor komt. Erg fijn. Het stuk met de penis was wel erg geinig gedaan. Maar sowieso zit het tjokvol met dit soort zaken. Misschien wel te vol en misschien maakt het te weinig indruk omdat het vaker komedie dan horror genoemd kan worden. Het helpt ook niet mee dat ik de cast zwak vond, vooral de Engelse dialogen waren van basisschoolniveau hoe ze werden uitgesproken. Maar voorop staat wel dat ik me heb vermaakt. De speelduur is gelukkig kort, wat hier prima past en het tempo ligt zo hoog dat je je niet zal vervelen, ook al is de film inhoudelijk vrij leeg. Het ziekenhuis en de omgeving is overigens een fijne setting voor een uitbraakfilm. Gewoon voldoende dus.

3*