Meningen

(500) Days of Summer is een meer dan geslaagde film geworden.

Ik weet niet goed waarom, maar de film greep me wel. De film was qua plot niet erg bijzonder en het predikaat ''komedie'' vind ik wat vergezocht voor deze film, maar wat ik zag was mooi en interessant.

Ieder mens kent het wel; verliefdheid en de pijn als de liefde niet wordt beantwoord door het verbreken van of het niet krijgen van de gewenste relatie. (500)
Days of Summer geeft het allemaal sterk weer in een visueel erg aantrekkelijke film. De sprongen in de tijd, de soms aparte manier van filmen, het aanpassen van de kleuren...het gaf de film een speciaal tintje. De aantrekkelijke soundtracks en verwijzingen naar oude nummers zorgde ook voor een glimlach bij mij.

Wat zeker ook mee werkte was het overtuigende acteren van de 2 hoofdpersonen. Zeker de rol van Summer vond ik echt geweldig geacteerd. Zij is echt dat ene meisje dat anders is dan de rest (penis! peeeenis! peeeeeenis! ) en waar je als een blok voor kan vallen. Ik denk dat iedereen wel een meisje (of voor de dames, een jongen) kent die net wat specialer en aparter is dan de rest, maar wel op positieve manier. Het was leuk om de hele opbouw van de romance te zien. Hoe deze film dan ook goed aanslaat komt ook doordat de realiteit niet verborgen blijft.

De film is hard. De film toont dat niet ieder droomkoppel ook dat zal blijven. Het einde is pijnlijk, al zij iemand vond waarmee ze trouwde en wel dat speciale gevoel had. Aiaiai....je zou het graag anders zien maar op deze manier heeft de film zeker impact.

4*

Met het oog op [REC] 3 ben ik de eerste 2 delen maar eens gaan herkijken. Deel 1 had ik op 3,5* staan en in mijn gedachten was de film onderhoudend, maar niet zo bijzonder. Minus het laatste kwartier dan. Daar kom ik helemaal van terug, geen idee waarom ik de film jaren terug zo laag heb beoordeeld. Ieder geval heb ik de herziening in ideale omstandigheden gezien.'s Avonds laat, donkere kamer, geluid hard. Heerlijk!

[REC] is namelijk niets minder dan briljant. Wat een gruwelijk spannende sfeer hangt er de hele film lang. Zelfs tijdens deze herziening zat ik soms goed in spanning, ik wist ook niet echt meer wat er ging gebeuren. De hele aanloop naar de omstandigheden is erg goed gedaan. Rustig opbouwen in de brandweerkazerne, daarna het appartementencomplex in en langzaamaan merken dat je in een vreselijke nachtmerrie aan het belanden bent. Dankzij het handycam-concept zit je midden in alle chaos en is het een enorm intense ervaring waarbij de nodige gore voorbij komt. Je voelt gewoon de angst en de paniek bij de bewoners, de brandweermannen en bij het tv team. Die Manuela Velasco mag er trouwens wel wezen als sexy reporter!

Uiteindelijk krijg je steeds meer hints wat er nu aan de hand is en in de tussentijd ben ik regelmatig geschrokken van de nodige momenten. Zelfs als je ze aan ziet komen is het nog goed uitgevoerd. Neem het moment dat het kleine meisje een spuit krijgt. Je weet gewoon dat er iets mis gaat en ja hoor...maar het is zo goed gedaan dat het enorm freaky is. Idem voor het einde van de film, overigens 1 van de meest creapy stukken die ik ooit in een horrorfilm zag, met het moment dat de camera richting de zolder gaat. Ik verwachtte daar al iets of iemand en ondanks dat het uitkwam schrok me dood. Maar nog even over dat einde, zo bizar spannend zeg. Een donkere kamer waarbij je alleen via de camera een beetje kan zien. En dat 'monster' was ook zeer geslaagd, brrr. Wat geweldig dat een low budget horrorfilm zoveel beter is dan de big budget Hollywood horrors die vaak zo voorspelbaar zijn en niet snappen dat we als kijker niet alles willen zien of uitgelegd krijgen. De makers van [REC] hebben dit heel goed begrepen.

Moderne horrorklassieker.

4,5* (was 3,5*)

Ik ben een grote fan van deel 1 en 2 en was ook not amused toen deel 3 totaal afwijkend was zonder horror en met de toevoeging van komedie. Het werd een vreselijk wanproduct dat op geen enkel vlak iets goed deed. En toen was er REC 4. Wat ben ik blij dat ze weer back to the basics zijn gegaan zeg.

Weg met de komedie, humor en een moordende bruid en we verwelkomen weer een ouderwetse REC film dat slechts uit actie en horror bestaat. Ik heb er weer erg van genoten en het concept blijft ook nog altijd boeien. Niet iedereen zit misschien op achtergrondverhalen van het virus te wachten, maar ik vond het wel tof. Daarnaast bouwen ze ieder geval weer de spanning op (wel apart trouwens dat ze eerst reppen over een enorme storm en er dan helemaal niks mee doen...) en is het weer lekker bloederig en intens. De scene met de aap in de pan is trouwens geweldig gedaan. Wel spijtig dat onze mooie reporter later in de film niet geopereerd werd. Uit die scene had meer gehaald kunnen worden dan een wending vlak voordat ze gingen snijden. Helaas.

Wat de film goed doet is linken met de vorige delen. Het lijkt alsof de producers van deze vierde REC ook niet blij waren met deel 3. Op wat korte verwijzingen richting de bruiloft uit de vorige film gaat het vooral over het incident uit het appartementencomplex uit de eerste twee films. Het sluit nu allemaal weer goed aan.

REC 4 is nergens vernieuwend, maar wel boeiend. De reeks is weer in ere hersteld, al had het open einde niet gehoeven. Wat mij betreft was dit een prima afsluiter geweest van een toffe horrorreeks met 1 klassieker, 2 prima vervolgdelen en 1 drol die we maar beter vergeten.
Anderzijds zal ik een vijfde REC weer met plezier opzetten. Daarvoor zit alles goed genoeg in elkaar.

3,5*

Nadat ik [REC] 1 een herziening had gegeven, propte ik meteen daarna deel 2 in de dvd speler. Dan blijf je toch meteen helemaal in de juiste sfeer en het was ook wel nuttig, omdat [REC] 2 zich op dezelfde avond en op dezelfde locatie als deel 1 afspeelde.

Deel 2 stond mij bij als wat overbodig en veel minder spannend. Helaas blijft dit gevoel na de herziening ook achter. Zeker het eerste uur van de film is lang niet zo spannend als bij de vorige film. Dat komt doordat je nu al weet wat er aan de hand is, maar ook omdat het team special forces zwaar bewapend is. Dat is toch al wat minder spannend omdat ze zich vrij goed kunnen verdedigen. Het eerste uur is dan ook in mijn ogen teveel actiegericht, al zitten er nog wel een paar gave momenten in. Ook leuk om te zien dat er kleine verwijzingen naar de vorige film inzitten, zoals de vader die zijn vrouw en zieke dochter zoekt uit deel 1. Ook zie je die 2 op een foto terug. Zulke verwijzingen vind ik wel mooi. Wat me wel stoorde was het hele gedoe met de kerk en demonen. Beter hadden ze het bij een infectieprobleem gehouden.

Gelukkig maakt het laatste half uur vrij veel goed. Actie wordt weer horror en de terugkeer van de sexy reporter uit deel 1 is erg cool. Zeker als je op het einde beseft wat er met haar is gebeurd. Dat laatste kwartier is weer bijna net zo spannend als het slot van [REC] 1. Helemaal als je beseft dat onze reporter nu het kwaad zelf is geworden. Op zich kwam het niet als een enorme schok, maar toch is het vrij sterk bedacht, helemaal doordat je nog even via de camera ziet wat er nu gebeurde nadat zij weggetrokken werd bij de camera aan het einde van de eerste film.

Zeker niet zo goed als {REC] 1, maar wel onderhoudend en spannend genoeg. ~

Op naar [REC] 3 kijken!

3,5* (was 3*)

Verdomme, weer een mooie reeks om zeep geholpen!

Wat was dit voor bullshit zeg? Weg horror, weg sfeer van [REC] 1 & 2, weg spanning. Wat krijgen we? Een Resident Evil rip-off. Als ik pure actie met geinfecteerden wil zien dan zet ik die reeks wel op. Ik heb afgelopen weekend nog [REC] 1 & 2 gekeken. Deel 1 mag je een moderne horrorklassieker noemen, deel 2 was uiteindelijk ook nog vrij sterk. Maar dit derde deel heeft geen reet met de voorgangers te maken. Ja, we krijgen 1 verwijzing, met de oom die door de hond van het kleine meisje uit de eerste film bij de dierenarts is gebeten, waarna hij de bron van infectie op de bruiloft zal worden....verder niks!

De film begint dan nog wel vrij goed met de handycam beelden van de bruiloft, die na een tijdje helemaal ontaard in grote hel. Dat was nog wel leuk, maar daarna was het ook over met de pret. De geforceerde humor was verre van grappig, al was zo'n SpongeJohn nog wel oke. Maar wat we in het laatste uur zien heb ik al vaker in andere films gezien. Zelfs het lieve bruidje wordt een brute killer met een kettingzaag. Niet slecht, maar het past gewoon niet in deze reeks. Ik snap ook niet waarom er plots na 2 goede films van stijl is veranderd. Waarom actie i.p.v. horror? Om meer volk naar de bios te trekken? Hele slechte keuze.

Ook als losse actiefilm deed [REC] 3 me weinig, omdat ik alles al vele malen in andere films voorbij heb zien komen. Ook het einde was zeer voorspelbaar. Of had iemand verwacht dat ze samen zouden overleven toen ze naar de buitenwereld konden vluchten? Nee toch? En dan heb ik nog niet eens geklaagd over de belachelijke manier waardoor de geinfecteerden verslagen werden. Door bijbelteksten!!! Damn, dit is nog suffer dan het einde van Spielbergs War of the Worlds of Shyamalans The Happening. Bah.

Hopelijk gaan ze de reeks wel waardig (en op de oude manier van deel 1 en 2) eindigen met de laatste film die nog gaat volgen, want dit was een hele forse misser.

2*

Als waanzinnige fan van Cloverfield (2008) was de aankondiging van deze spin-off wel een verrassing, al had ik veel liever eens de officiële opvolger gekregen. Maar goed, beter iets dan niets hé.

10 Cloverfield Lane doet 1 ding hartstikke goed en dat is de kijker tot bijna het einde van film toe in het verwarring te laten. Is er nou wel of niet iets mis buiten? Is Howard wel of niet een redder? Is hij wel of niet een psychopaat? Ruim een uur lang is de film erg interessant als we 3 personen in een kleine bunker volgen, vol met emoties en spanningen. Maar zo langzaamaan krijg je toch wel signalen dat er buiten de bunker gekke dingen lijken te gebeuren (de buurvrouw die in doodsangst hulp zoekt) en begint het karakter van John Goodman (die echt briljant sterk speelt) steeds gekker te worden. De scene waarin hij Emmett vermoord is echt totaal onverwacht als geniaal. Ik schrok me kapot. De stukjes vallen wel beter in elkaar als we meer te weten komen van Howard zijn familie, maar toch blijft alles nog mysterieus. De wat onrealistische ontsnapping brengt weer vaart in het verhaal en eenmaal buiten ontspoort de film en raakt het het predikaat topfilm kwijt. Ik had wel verwacht dat er buiten iets was, want niet voor niets hangt de film aan het Cloverfield universum vast, maar deze speed versie van Independence Day in 10 minuten vond ik niks.

Wat mij betreft had dit mogen eindigen met Michelle die in de verte het Cloverfield monster zag. Sowieso heeft deze film zo goed als niets met die prachtige film uit 2008 te maken, iets wat ik jammer vind. Ik had wel wat verwijzingen en raakvlakken met die film willen zien. Nu wordt de titel slechts gebruikt om de film naamsbekendheid te geven. Het einde stelt buiten dat gewoon teleur. Nu krijgen we enkele vrij lelijk geanimeerde aliens en een best wel nep alienschip dat ook nog eens met al hun power te verslaan valt door een huis-tuin-en-keuken molotov cocktail. Uitermate teleurstellend.

Zo eindigt een film met veel potentie gewoon niet best en is de naam Cloverfield een beetje misbruikt, wat is jammer vind. Anderzijds is 10 Cloverfield Lane gewoon onderhoudend genoeg om het einde een beetje te kunnen vergeven.

3,5*

Een vrij bekende highschool komedie die ik gek genoeg nog nooit heb gezien, zelfs niet bij de talloze malen dat de film op tv was. Gister maar eens een poging gewaagd en het is me goed bevallen. Ondanks het een highschool film is ontbreken de poep en kotsgrappen goddank, die zijn eigenlijk nooit leuk. Het verhaaltje over de 2 zussen was nog best aardig, maar het was vooral de uitwerking die het deed. Een paar karakters waren best wel leuk, er viel een paar keer wat te lachen en de soundtrack was erg lekker. En 2 scenes vond ik er wel bovenuit steken. Heath Ledger die begint te zingen op de tribunes (erg knappe performance van hem!) en het slot als het ''things i hate about you'' lijstje opgenoemd werd. Overtuigende scene. Ondanks niet altijd even goed acteerwerk van iedereen is het een prima filmpje geworden.

3,5*

Wat een grote teleurstelling zeg. Laat ik erg positief beginnen, de special effects waren enorm mooi. Zelden zag je de gigantische mamoets zo mooi in beeld (Op Ice Age na dan haha). Zeker de beelden van een grote groep van die beesten op de vlucht vond ik echt mooi. Zoals ook de sabeltandtijger en de grote piramide er echt klasse uit zag.

Tot zover het positieve...wat een enorm slecht, saai verhaal en wat belabberd geacteerd. Echt, hoe standaard moet een film zijn? Het klassieke stam overvalt stam en neemt de mensen inclusief het mooie meisje mee waarna enkele dappere mannen er achter aan gaan verhaal werd weer eens uit de kast getrokken. Ik vond het nogal oninteressant op zijn zachts gezegd. Er gebeurde op zich weinig op enkele softe actiemomentjes na. Ik had wel iets meer actie en zeker bloed verwacht bij een film die afspeelt in de preshistorie waar men niet al te zacht met elkaar om ging.

De eindshots zagen er overigens mooi uit. Toen had ik eindelijk het gevoel dat de film iets van grootsheid toonde. Al vond ik het einde wel aardig afgeraffeld.

Nee, ik kan hier niet positief over zijn. Grafisch mooi, de rest naatje.

2,5*

Redelijke familiefilm maar nergens werd ie echt goed. Cruella vond ik nog wel leuk neergezet en al die echte honden in de film was ook leuk maar alles bij elkaars was het geen grootste film.

2,5*

Iedereen kent natuurlijk wel het verhaal rondom 9/11. Behoorlijk wreed en schokkend allemaal. Deze documantaire toont exact wat er gebeurde in elke minuut. Dit wordt verder getoond door middel van amateurbeelden van de ramp. En ook al heb ik de beelden al wel 1000 maal gezien, ze blijven elke keer toch wel indruk maken. Zeker de beelden van de inslag in de 2e toren is erg indrukwekkend. Idem bij de instortingen van de torens. Wat moet daar ongelooflijk veel drama hebben afgespeeld in die uren. Het idee dat je vast zit in een enorm hoge toren zonder kans om eruit te komen lijkt me echt gruwelijk. Ook voor de nabestaanden, die geweten hebben hoe bang men in de Twin Towers was.

Dat menselijke aspect grijpt me vooral aan bij deze ramp. In de docu zie je uiteindelijk alles instorten. De tientallen meters hoge stofwolken vond ik ook enorm indrukwekkend op beelden. Mensen rennen weg maar ze worden pijlsnel ingehaald door een tsunami van stofwolken. De beelden van de ramp spreken toch wel voor zich....

Maar is dit nou een zeer goede documantaire geworden? Nee. Daarvoor zijn de beelden me toch al te bekend (dat kan je de docu niet verwijten, maar toch...) en vind ik het gedeelte na de ramp zelf wat langdradig. Uiteindelijk zijn het toch veel aan elkaar geplakte beelden. Ik had bijvoorbeeld een goede voiceover wel fijn gevonden die wat achtergronden aan het uitleggen was. Toch is de docu zeker wel een ruime voldoende waard hoor. Voor me mensen die de ramp nog eens willen ''herbeleven'' is het wel een overzichtelijke en heldere kijk op dit alles geworden.

3,5*

Niet boeiend.

Zonde zeg, 11-11-11 was echt een titel die ik al een tijdje volgde. Zeer boeiend concept (ik hou van zulke verhalen), maar de laatste teasers en trailers gaven me al het gevoel dat het niks zou worden. En helaas, dat klopte. Inspiratieloos en saai, zo mag je de film wel omschrijven. Met het thema van terugkerende getallen had veel meer gedaan moeten worden. Een film als The Number 23 deed dit veel beter. De film schommelt in tussen een slappe thriller en een een niet spannende horrorfilm. Bepaald geen aanrader.

2*

Hele gave film!

Origineel, spannend, goed doordacht en goed geacteerd. Een film die waarschijnlijk weinig heeft gekost maar het moet hebben van het sterke verhaal. Daar hou ik wel van.

Ik vond het geniaal hoe alles uiteindelijk bij elkaar kwam en hoe je in scene's weer stukken uit andere scene's in ander oogpunt ziet.

3,5*

Vermakelijk reboot van Rambo 3. Meer is het natuurlijk ook niet, een (te lang durende) actiefilm met een eliteteam dat alles en iedereen aan gort knalt. Maar na een wat stroeve start komt de film zeker in het tweede uur wel echt heel goed los. Ja, je moet het allemaal met een korrel zout nemen en ik geloof er weinig van dat dit verhaal destijds zo is afgelopen met een heel team Amerikanen dat veilig thuis komt na zulk geweld, maar als je dat gevoel los kan laten is dit wel gewoon leuk popcornvermaak in een hoop tempo. Als je op het einde al die raketten ziet en de enorme shoot outs, dan maakt dit visueel best indruk. Jammer dat ik deze niet in de bios heb gezien, maar gelukkig heeft Netflix 'm nu wel. Chris Hemsworth speelt eigenlijk in de recente film Extraction een soortgelijke rol. Het past wel steeds beter bij hem, prima acteur.

3,5*

Ik had op zich niet zo heel veel interesse in 12 Years a slave, vreesde dat het wat voorspelbaar ging worden zoals slavenfilms vaak wel zijn. Maar door de enorm goede beoordelingen en het feit dat deze film vast Oscars gaat winnen ben ik hem toch gaan kijken.

Op zich komt mijn gevoel wel een beetje uit. De film is best voorspelbaar, maar de uitwerking is wel bovengemiddeld goed. Het vreselijke lijden van de slaven wordt realistisch en rauw in beeld gebracht. Scenes als die van Ejiofor die minutenlang aan een boom hangt of het afranselen van Patsy zijn keihard en best ongemakkelijk om te zien. Op dat punt scoort McQueen een dikke voldoende. Als je dan toch een slavenfilm maakt, toon dan ook al het leed. Ook is het vrij ongemakkelijk om te constateren dat een slaaf / neger voor veel blanken destijds gewoon een verkoopobject is. Alsof ze een koe aan het verhandelen zijn, inclusief het controleren van een gebit of naakt lichaam. Zoiets kan je toch bijna niet voorstellen.

De film zelf duurt me wel te lang. Het middenstuk is te lang en te eentonig. Na een tijdje raak je, hoe gek misschien ook, gewend aan het geweld en het racisme. Uiteindelijk zat ik toch te wachten op voortgang in het verhaal. Dat komt er pas richting het einde, als Brad Pitt (ik vind hem niet echt goed gecast voor die rol, maar oke..) erbij komt en uiteindelijk Ejiofor vrij weet te krijgen. Het levert nog een happy end bij zijn familie op. Wat wel weer goed is weergegeven is het proces dat hij in 12 jaar als een slaaf door heeft gemaakt. Van een optimistisch mens naar een getraumatiseerd mens dat geheel onnodig overal excuses voor maakt, terwijl hijzelf natuurlijk het slachtoffer is. Maar ik vind het aan de andere kant wel jammer dat we veel te weinig van de periode voordat hij slaaf werd hebben kunnen zien. Daardoor bleven de personages van de slaven, Ejiofor ook daarbij geteld dus, wat oppervlakkig. Het was niet echt dat ik zeer ontroerd naar het slot van de film zat te kijken, ook al gunde ik de man natuurlijk wel een goed einde. Maar het voelt ook tegelijk wat wrang omdat de andere slaven wel achter zijn gebleven en nog hele slechte jaren hebben gekend. Ejiofor zijn personage had geluk met de juiste papieren, maar echt een happy end kan ik het ook weer niet noemen, met onder andere een diepbedroefde Patsy die hem weg zag rijden.

12 Years a slave is op diverse vlakken zeer geslaagd, maar op andere vlakken ook minder. Ik twijfel tussen 3,5* en 4*. Voorlopig zet ik hem op 3,5*, kan bij een herziening in de toekomst nog best meer worden.

Had beter gekund.

127 Hours heeft natuurlijk een beklemmend verhaal, maar ik vind de uitwerking helemaal niet zo super geslaagd. Ik had er meer van verwacht, na alle zeer lovende recensies.

De film begint sterk met mooie natuurbeelden en de geinige scene met de 2 dames in het ondergrondse meertje. Maar nadat hij vast is komen te zitten tussen een grote rots vond ik het plot regelmatig inkakken. En dan doel ik vooral op die emotionele flashbacks die me werkelijk geen bal konden interesseren. Het haalde me ook continue uit de gedachte dat hij helemaal alleen in the middle of nowhere zat door dat er zoveel mensen in zijn flashbacks zaten.
Gelukkig werd de hoofdrol wel sterk en overtuigend gespeeld door Franco. Ergens leefde je toch best wel met hem mee.

Gelukkig waren de delen dat je hem vast zag zitten tussen de rots wel sterk. Je ziet iemand op het einde alle hoop verliezen nadat alles is geprobeerd, waarna hij de dramatische beslissing neemt om zijn arm eraf te snijden. Vreselijke, maar wel logische keuze. Al vraag ik me af of ik dit zou durven...
Ik vond die scene overigens wel snel voorbij. Had van mij wel iets langer en dramatischer gemogen; zo heb ik nu nooit het gevoel gehad dat hij erg over zijn daad moest twijfelen. Hij deed het plots gewoon, terwijl ik denk dat iedereen gek van de gedachte zou worden dit te moeten doen.

De film is wel erg hip gefilmd met mooie beelden, sterke shots en ook met een overtuigende soundtrack. Die Boyle heeft als regisseur wel talent.
Ik vind 127 Hours zeker geen topfilm, maar het is wel een erg goede aanrader geworden.

3,5*

Onderhoudende film.

Het schijnt dat dit een remake is, maar ik ken het origineel niet, dus dat was voor mij geen probleem. Ik vind 13 een heel aardige thriller geworden. In een film waarin Statham en Rourke meespelen zou je de nodige actie verwachten (The Expendables, anyone? ), maar dat krijg je dus eigenlijk helemaal niet.

Wat je wel krijgt is een behoorlijk aardig middenstuk met het Russische roulette. Ondanks dat je vooraf eigenlijk wel weet dat 13 en Rourke het vast zullen overleven, vond ik het toch aardig spannend. Die roulette momenten zijn toch best sterk, met bij elke ronde toch weer een goede opbouw van de spanning. Al had ik het op het einde wel wat gehad met steeds die lange voorbereiding van het roulette (in de rij staan, kogels erin, doordraaien, richten, kijken naar de bal, schieten) Wel jammer dat de film voorspelbaar is. Naast de uitkomst van de roulette zat het einde er ook wel aan te komen...

Wat de film niet doet is het potentieel van goede acteurs als Statham en Rourke benutten. Zeker die laatste heeft wel een minimale rol in de film zeg. Jammer. Stathams rol had trouwens ook wel boeiender gemogen. Opvallend trouwens dat ik wederom David Zayat (ofwel Batista uit Dexter) in een film van dit jaar tegen kom. Hij zat toch ook al in The Expendables, Skyline en de serie Dexter voor dit jaar. Maar ook zijn rol stelde niet zo heel veel voor. Die hoofdrol is toch voor Sam Riley, die het overigens aardig goed doet.

Maar ik heb me goed vermaakt met de film. Duurt niet te lang en blijft toch wel boeien.

3,5*

Ach, standaard verhaal met de wisseltruc die je al vaker heb gezien, maar het is vermakelijk uitgewerkt en het geeft uiteindelijk een goed gevoel, waar deze film dus voor was bedoeld.

Verwacht niks origineels. Als je denkt te krijgen wat je verwacht, dan zit je goed.

3*

Michael Bay kan op zich goed actie in beeld brengen, inclusief flitsend camerawerk. Maar Michael Bay weet een film bijna nooit boeiend te houden en maakt ze sowieso veel en veel te lang. Dit alles geldt echt voor bijna zijn hele oeuvre, op een enkele titel na. En deze 13 Hours ontkomt ook niet aan zijn voorspelbare plus en minpunten. De actie is bij vlagen echt heerlijk en ook best wel snoeihard. Bloed wordt niet gespaard en het wordt allemaal heerlijk rauw in beeld gebracht.

Maar man man, bijna weer twee en een half uur kijken naar personages die me buiten de actie geen drol interesseren. Waarom duren dit soort filmpjes nou niet eens gewoon 100 tot maximaal 110 minuten? Het is na een tijdje gewoon echt duf, ook omdat er nooit een greintje verrassing of originaliteit in zijn films zitten. Michael Bay is eigenlijk gewoon een hele slechte regisseur, die slechts visueel iets te tonen heeft, al slaat hij er regelmatig ook in door (kuch Transformers kuch) waardoor zelfs dat gedeelte vervelend wordt. Maar gelukkig valt dat bij 13 Hours wel mee en heb ik er uiteindelijk nog wel een avondje entertainment aan gehad. Redelijke mix tussen Black Hawk Down (2001) en Lone Survivor (2013). Dat er weer een overdreven pro Amerika sausje overheen is gedaan zal ik dit keer maar vergeven. Niet zo heel erg aan gestoord.

3*

Ik lees nu pas dat dit een Amerikaanse remake van een Aziatische film is. Nou ken ik die film niet, dus het boeit me ook niet echt. 13 Sins is ieder geval best vermakelijk. De film begint kalm, maar al snel zit de hoofdrolspeler vast in een spel wat steeds heftiger wordt en waar hij niet meer uit lijkt te komen. Geloofwaardig is het nergens en het einde vind ik te simpel, maar overall is dit best een geinige thriller geworden. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de Aziatische versie geworden. Meestal zijn die films een stuk rauwer en minder cliché.

3*

Ik ging de film kijken met veel verwachten....en op zich is een groot deel ook uitgekomen. Ik zag een aparte horror-thriller kwa verhaal en dat was wel eens leuk. Het acteerniveau lag hoog, maar wat wil je met bv Samuel L. Jackson in je cast. Ik vond het verhaal de 1e 3 kwartier wat soft, zelfs saai maar daarna heb ik toch dik een uur zitten genieten van een spannende film waarvan ik niet meer wist wat nu nep was en wat werkelijkheid was. Het einde vond ik ook prima, eindelijk eens niet zon cliche eind. De film krijgt dan ook 4*

Vond hem tegenvallen. Ik verwacht van een Bruce Willis film actie en coolheid. Maar zijn rol als alcoholitische agent hield dat dus niet in. Def Mos viel mij vooral op door zijn bloedirritante stem en irritante opmerkingen over de klote bakkerij van hem. Verhaal was overigens wel oke. 2 Sterren voor de moeite en omdat ik Bruce Willis fan ben. Maar dit was bij lange niet een van zijn betere films. Die Hard 1-3, Hostage, Last Man Standing, Armageddon, Tears of the Sun etc. , dat zijn zijn toppers.

Redelijk maar meer zeker niet...

Voorspelbaar, suf, clichematig....oke, ik wist vooraf wel dat het zoiets ging worden maar dan hoop je altijd op een goede uitwerking. Het concept dat iemand wisselt van lichaam of ouder of jonger wordt is al zovaaaaak uitgevoerd in een film. Het kan soms bijzonder leuk uitpakken (oa Freaky Fridag) of gewoon geslaagd (oa 13 Going on 30).

17 Again is redelijk, maar meer niet. Daarvoor was hij toch bij vlagen gewoon niet interessant. Het onderwerp is nu wel heel erg uitgekauwd. De puberproblemen van een 17 jarige zijn nu wel bekend. Het draait altijd om liefde en om erkenning. Er zitten enkele geinige momenten in en het acteerwerk viel me best mee maar nergens wordt het boeiend of echt leuk. Het publiek dat dit soort films is leuk vind ligt denk ik enkele jaren onder mijn leeftijd.

Ik kan er dan ook geen voldoende voor geven maar heel slecht was het ook niet hoor. Bedenk zelf maar of je wat met dit soort films kan. Owja, waarom doet Matthew Perry mee met deze film? Een paar minuten in het begin en een paar minuten op het einde...dat was zijn bijdrage.

2,5*

Vanmiddag dan eindelijk gezien. Erg naar uitgekeken, aangezien goede oorlogsfilms zeldzaam zijn, laat staan over WO I. Dat is toch een beetje een vergeten oorlog in ons land, aangezien we destijds neutraal waren en niet binnen zijn gevallen door de Duitsers. En als dan de film gemaakt is door Sam Mendes, die al vaker aan heeft getoond een sterk gevoel voor stijl te hebben, dan verwacht je een geweldige film. En die is er gelukkig ook gekomen.

1917 is geen actiefilm. Als je dat zoekt, dan kan je maar beter niet gaan. Scheelt teleurstellingen en onnodig lage cijfers. 1917 is meer dan dat. Het was voor mij vooral een belevenis in hoe schitterend beeld en geluid kunnen zijn. Het camerawerk was briljant, met zoveel waanzinnige shots. Vooral in het eerste deel als de 2 mannen hun tocht starten door de loopgraven, modder, vergane lijken en langs het vernietigde geschut van de Duitsers. Schitterend hoe de camera blijft volgen. Deze stijl houden we de gehele film en het werkt gewoon. Je waant jezelf als kijker zo dichtbij in dit verhaal. Later volgen ook prachtige gemaakte scènes met onder andere het verwoeste Franse dorpje waar 1917 op een fantastische manier met licht en schaduwen speelt. Echt niet normaal zo mooi. En vergeet ook niet de run van Schofield op het einde door de loopgraven als hij de boodschap over wil brengen. En alles goed ondersteund door haarscherpe geluidseffecten en een hele gepaste soundtrack. Het moet toch gek lopen als de film volgende maand niet enorm hard gaat scoren bij de Oscars op technisch vlak. Beeld, geluid, camerawerk, aankleding. Alles wat zo enorm goed.

Perfect is de film niet. Zo ergerde ik me best wel aan wat onlogische momenten. Je goede vriend wordt vermoord door een neergeschoten Duitser waar even niet op werd gelet nadat hij werd bevrijd uit een brandend vliegtuig. Niet zo handig, maar goed, kan op zich gebeuren. Maar als je dan later in de film Schofield een dronken Duitser laat leven en weg rent, waarna die Duitser de boel kan waarschuwen, dan krab je je toch wel achter de oren. En ook zou je denken dat 2 mannen op een hele belangrijke missie sturen niet zo handig is. Waarom niet vier? Er werd wel uitleg gegeven, maar het was geen geweldige verklaring. Dat de boodschap alsnog over kon worden gebracht had vooral met veel geluk te maken, na alles wat hij mee heeft gemaakt. Kilometers lopen, beschietingen, bijna verdronken, een begin van een veldslag overleefd. Ik moest tijdens het kijken denken aan de barre tocht van Leonardo DiCaprio in The Revenant. Maar goed, het zijn voor mij details. Ik denk er wel even over na, maar het stoorde absoluut verder niet. Geen verhaal is perfect. 1917 heeft toch vooral stijl boven de inhoud verkozen. De scène met het Franse meisje en de baby voelde ook wat geforceerd, maar ach. Ergens toont de film daarmee wel de menselijke trekjes van oorlog.

1917 is net als bijvoorbeeld Nolan zijn Dunkirk redelijk afstandelijk qua inhoud. Ik kan die stijl wel hebben. Het geeft de film alle kansen om vooral de oorlog en het leed wat er doorgemaakt moest worden in beeld te brengen. Er zijn al genoeg heroïsche filmverhalen te vinden. Een Saving Private Ryan is bijvoorbeeld veel meer aangedikt op emotioneel vlak en dat is ook niet altijd geslaagd. Nee, ik heb enorm van de film genoten. Dit moet je zien met het beste beeld en geluid in de bioscoop. Een zeldzaam indrukwekkende ervaring. Wie weet heb ik mijn film van het jaar 2020 al in de tweede week van januari gezien.

4,5*

De eerste Fast film viel me in de herziening al wat tegen, maar was nog wel de moeite waard. Deze 2e film is eigenlijk gewoon heel matig. Het ontbreken van Vin Diesel mag je gerust een groot gemis noemen, aangezien hij toch wel de coolste uit de vorige film was. Paul Walker kan deze film niet in zijn eentje dragen, wetende dat de nieuwe rollen vrij suf waren. Verder levert het weer de nodige races en gevechten op, maar ik werd er niet warm of koud van. Hoogstens de scene met de rat vond ik wel aardig. 2 Fast 2 Furious mist gewoon een eigen smoel, het is een zielloze actiefilm geworden ondanks dat het er weer flitsend uit ziet.

2,5* (was 3,0*)

Ik vond er, plat gezegd, geen hol aan. De film blinkt nergens in uit en komt rommelig op me over. Denzel Washington en Mark Wahlberg doen het aardig, maar de echte chemie ontbreekt. Ik had ook op meer (leukere) humor gerekend. Qua actie was het wel oké, al was het geweld spaarzaam. Maar het is dan ook vooral een misdaadfilm. Misschien heb ik teveel van dit soort type films gezien om van een gemiddelde titel als 2 Guns nog echt wild te worden.

2*

Zo, wat was dit heftig zeg. Het is als docu misschien geen meesterwerk, want het zijn veel aan elkaar geplakte beelden, maar wat is het vreselijk belangrijk dat deze beelden de wereld rond gaan en dat bij mensen de ogen open blijven gaan wat die gore Russen daar hebben aangericht. Ik lees hier wat kritiek op de expliciete beelden, maar volgens mij moet je dit wel laten zien om te laten zien dat de Russen daar vreselijke oorlogsmisdaden uit hebben gehaald en werkelijk geen greintje empathie en respect voor het leven hebben.

Het is geregeld zo schrijnend, zoals met die intens huilende vader bij zijn overleden zoon. Met een voice-over wordt het verhaal goed aan elkaar gepraat zodat er aan duidelijkheid niks te wensen over laat. De radeloosheid bij de mensen, zo triest. Dat we dit nooit vergeten en de Russen ooit hard laten boeten voor deze smerigheid. Het zijn gewoon moderne nazi's.

4*

Zeer behoorlijke horrorfilm die soms echt goor was. Er zat ook wrange humor in ( de homo die sterft door een staaf in zijn lichaam die in de anus schoot en de spanning was best in orde. Ook een goede soundtrack, zoals Goto ook vermeld hierboven.

Ook namens mij, een 3,5*

2001: A Space Odyssey is een van de grootste klassiekers aller tijden, maar toen ik de film een jaar of 10 terug voor het eerst zag kon ik dat niet heel goed begrijpen. De film was bijzonder traag en wazig en voelde meer als een beleving dan als een vlot lopend verhaal. Daarna heb ik niet meer de behoefte gehad om de film nog eens te zien, tot dit weekend dan. Want als een film als deze een re-release in de bioscoop krijgt, dan ben ik wel degelijk geïnteresseerd. Dit is ook wel zo'n film die op het witte doek meer indruk maakt.

En dat is in zekere zin ook wel uitgekomen. Bij mijn tweede kijkbeurt, dit weekend dus, had ik rekening gehouden met wat ik weer ging zien en met 10 jaar extra filmkennis erbij was me de achtergrond en betekenis ook meer duidelijk geworden. Wat Kubrick voor ogen had is bijzonder indrukwekkend te noemen, maar alsnog beoordeel ik de film wel op zijn totaalplaatje. Ik vind de film nog steeds bij vlagen vrij wazig en het tempo ligt soms zo enorm laag dat echt lang niet alles boeiend is. Diverse scènes worden zo lang gemaakt dat ik er op een gegeven moment wel genoeg van kreeg (de apen, de trip), maar net als ik dat punt heb bereikt komt er weer wat nieuws wat mijn aandacht er wel degelijk weer bij kreeg. Het beste gedeelte is absoluut de interactie met HAL, inclusief zijn acties richting de crew. Als je weet dat zo'n verhaal over rebellerende computer-A.I. 50 jaar oud is, dan was Kubrick een behoorlijke visionair. Diverse films hebben dit soort verhalen toch ook overgenomen.

Ik vind 2001 nog altijd meer een bijzondere filmervaring, dan een vlotlopende film. De magische beelden maken echt veel indruk. Zoveel kleuren, visualisaties, details. Destijds was ik er minder van onder de indruk, nu wel. Bijzonder knap gemaakt, helemaal als je beseft dat het een halve eeuw oud is. Sci-fi films uit die tijd brachten de ruimtevaart heel wat minder knap in beeld. Ook met het geluid is erg knap werk verricht, zeker bij de scènes waarin ze plots het geluid volledig weglaten, omdat er in de ruimte nou eenmaal geen geluid bestaat. Uiteraard behoort ook de klassieke soundtrack nog benoemd te worden, waardoor je een paar legendarische filmmomenten hier bij elkaar verzameld ziet. Ik ben ook blij de film nog eens gezien te hebben, maar blijf er wel een afstand mee houden waardoor ik de film nooit volledig kan accepteren. Kwestie van gevoel denk ik. Maar het is absoluut een cruciale titel in de filmhistorie en dat zal het altijd blijven.

3,5* (was 3*)

Ben een enorme fan van Leslie Nielsen, maar deze vond ik echt zo tegenvallen, op enkele scenes na dan.

Nielsen is op zijn leukst als hij een politieagent of iets dergelijks speelt in een realistische wereld. Maar in zon Alien film komt hij niet tot zijn recht. Het verhaal was sowieso niet leuk, en Nielsen redde de film nog wel een klein beetje, maar hij kan zoveel beter. Zie The Naked Gun, die me tranen van het lachen opleverde.

2* voor deze film.

Opnieuw bekeken in een week dat ik ook al Armageddon & Deep Impact (beiden 1998) en The day after tomorrow (2004) weer op had gezet en dan valt toch wel op dat in een dikke 10 jaar tijd de special effects echt waanzinnig snel beter en indrukwekkender zijn geworden. Waar je in de eerder genoemde titels de verwoestingen nog te veel digitaal voorbij zag flitsen, daar zijn ze hier zó overtuigend. Tuurlijk is het niet perfect, maar wat komen de rampen hier akelig imponerend in beeld. Steden die verscheurd raken en volledig verdwijnen, de vulkaanuitbarsting in Yellowstone, het weggevaagde Witte Huis, de monsterlijke tsunami met dat prachtige shot als het water over de bergtoppen valt. Ongelofelijk. Dit is ook echt by far de beste film als het gaat om het in beeld brengen van de ondergang van de wereld. Die Roland Emmerich doet vaak veel fout en hier is dat niet anders, maar niemand is beter dan hem als het gaat om dit soort epische ellende in beeld te brengen.

Het is doodzonde dat 2012 op diverse fronten gewoon een dramatische film is. Natuurlijk stoort het dat een gezinnetje zich door alle rampen heen rent, rijdt, vliegt en vaart en het jeukt ook wel dat alle familieclichés weer uit de kast zijn gehaald (sowieso hilarisch dat stiefpa nogal gruwelijk sterft en dat zijn vrouw er geen seconde om rouwt, ondanks een goede relatie, waarna ze op het einde nog effe zelfs klef met haar ex-man doet hahahaha). Sowieso zit de film vol met irritante personages. Die dikke miljonair met zijn 2 zoontjes, die bimbo met haar hondje, de tranentrekkende momenten met pa op dat passagiersschip. Vermoeiend. Echt waanzinnig slechte scripts, dialogen en acteerprestaties (Danny Glover als slissende president haha). Maar goed. Dit soort films kijk je alleen voor de verwoestingen en daar voldoet het ook mee. Sterker, de film scoort bij mij nog steeds een hele dikke voldoende, puur en alles door wat er in beeld kwam. Van mij mag Emmerich wel weer eens een nieuwe rampenfilm produceren.

3,5* blijven staan