Meningen

Tsja....veel bombarie, explosies en achtervolgingen maar boeiend was het nauwelijks.

Ik vind het ook een beetje een rare film voor Disney. Er zit teveel geweld en dergelijke in om jonge kinderen aan te spreken en voor de wat ouderen is het te saai en suf. Dan hou je een niet al te grote doelgroep over.

De film begon best aardig en was ook best leuk maar na een tijdje werd het verhaal wat uitgediept maar tevens bepaald niet boeiend. Het bleef overigens wel redelijk laagdrempelig. Achtervolging hier, knokpartij daar en tussendoor wat nieuwe plotdetails.

Dwayne Johnson alias The Rock vind ik altijd wel een leuke acteur en ook hier doet hij het aardig. De rest van de rollen waren nietszeggend. Die kinderen vond ik maar suf.
Uiteraard heeft de film een hoop onrealistische zaken (inbreken in superbewaakte overheidsgebouwen was nooit zo gemakkelijk...en ook de taxi bleef aardig heel ondanks dat het flink wat te voorduren had. En men weet dat hij een stevige kerel is die goed kan vechten en elke keer laten ze zich weer verrassen... ) en de typische Disney feelgood pogingen met het vrouwtje dat erbij komt en de overbodige teksten op het eind dat mensen toch wel goed zijn blablabla.

Voor een avondje avonturenvermaak dat niet al te diep gaat is de film best te doen maar verwacht er niet meer dan dat van.

2,5*

Stiekem de leukste van de drie nieuwe Black Mirror afleveringen, omdat ik hier weer echt dat Black Mirror-gevoel kreeg. Lekker over de top met technologische veranderingen die je leven fors beïnvloeden. Miley Cyrus speelt een popster die erg ongelukkig is en waarvan een robotversie op de markt komt met een bijzonder intelligent AI-systeem die tienermeisjes zoals de eenzame hoofdrolspeelster alle aandacht geven. Waar de aflevering nog redelijk kalm en ''realistisch'' begon, laten ze dat in het laatste deel los en gaan ze lekker extreem door. Cyrus die door haar tante wordt geëlimineerd en dan plots verschijnt in de stem van de AI-robot vond ik wel geinig. Dat hele laatste deel slaat natuurlijk nergens op, maar het kijkt ieder geval lekker weg. Wel moeten de makers van de serie maar eens goed met elkaar gaan zitten, want het de nieuwe afleveringen behoren ieder geval absoluut niet bij de betere afleveringen van de serie.

3*

Oei, oei, oei. Slecht!

Je hebt films waarin acteerprestaties teleurstellend zijn, je hebt films waarin acteerprestaties slecht zijn en je hebt films waarin acteerprestaties hemeltergend kut zijn, waardoor je jezelf wat aan wil doen als je te lang door blijft kijken. Nou, dat bezit Radeloos dus.

Godsallemachtigditkantochnietzeg? Ik begrijp dat niet iedere puber even getalenteerd is, maar zo slecht als die Paco, Floor en Yara acteerden, werkelijk niet te bevatten. Het werkt niet mee dat de dialogen vreselijk zijn, maar dan nog hadden deze houten klazen er zelf wel meer van mogen maken. Ik kreeg tijdens kijken meermaals plaatsvervangende schaamte en mijn tenen zijn nu nog krom geslagen. Alleen Paco zijn ouders vielen in niveau nog wel mee.

Verder gaat deze film echt nergens over zeg. Niemand die eens uitlegt wat die kerel bij Paco zijn moeder doet terwijl zijn pa er gewoon steeds bij is. Niemand die het lachwekkend vind dat iemand op de snelweg een opmerking maakt over geen telefoon bij zich hebben terwijl hij hoort dat er iemand dood aan het gaan is? Niemand die niet hard moest lachen toen Paco de bewusteloze Yara wilde redden op school maar niet aan zijn leraar kon vertellen dat hij hulp nodig had? De film zit echt vol met hilarisch zaken zoals bovengenoemde punten. Recent heb ik ook de film Afblijven gezien, was geen hoogvlieger, maar ieder geval op elk front beter dan dit prutswerk.

Verder irriteerde ik me dood aan die Floor, zowel hoe ze acteerde, wat haar rol was en hoe ze er met die lompe rotkop uit zag. Zo iemand smijt je toch met plezier van 20 hoog naar beneden zeg. Maar goed, het zal haar rol zijn.

Geen idee waarom ik geen 0,5* geef, maar dat is ook wel weer sneu. 1* dan maar. Vanwege, ehm...die karikature geschiedenisleraar dan maar.

Schitterende film over de opkomst en ondergang van de grote bokser Jake La Motta.

Ik wil dit meteen de beste Scorsese film noemen die ik heb gezien (ik moet nog wel de zeer goed gewaardeerde film Casino kijken). Ik ben geen enorme liefhebber van zijn werk, maar Raging Bull is me echt goed bevallen.

De sfeer van de film vind ik het allergrootste pluspunt. Ik wist niet dat de film zwart-wit was, maar het gaf de film meteen enorm veel sfeer mee. Dit, samen met een prachtige soundtrack en een sterke jaren 40 feeling, zorgden ervoor dat de film constant aantrekkelijk bleef.

Gelukkig is het niet alleen visueel mooi, maar is het plot ook uitermate onderhoudend. Misschien niet enorm origineel meer vandaag de dag (rise and fall films zijn er genoeg gemaakt), maar wel erg boeiend. Dit is natuurlijk vooral te danken aan Robert de Niro. Hij speelt niet Jake La Motta, nee hij is Jake La Motta! Wat een schitterende rol zeg, enorm overtuigend. Misschien wel zijn beste rol die ik van hem heb gezien. Ik ben sowieso een liefhebber van De Niro. Pesci was ook uitstekend als zijn broer.

Dat vond ik ook sterk aan de film. De onderlinge banden tussen de 2 broers of tussen Jake en zijn vrouw zijn geweldig weergegeven. De rollen worden vol overtuiging gespeeld en doordat de verhoudingen veranderen blijft het interessant. Dit kan je ook zeggen van de momenten dat je Jake in de ring aan het boksen ziet. Ik heb helemaal niks met die sport (ik snap er niks van dat mensen zich graag vrijwillig laten slaan, soms tot de dood erop volgt) maar dat geeft ook niet. De emoties in de ring zijn subliem. Slowmotions, close-ups…klasse! Veel betere boksscènes heb ik denk ik niet in andere boksfilms gezien. Rauw en overtuigend.

Wel jammer dat de film richting het einde toe wat voorspelbaar wordt. Al die zaken die je kreeg te zien zag ik allemaal wel aankomen. Het is geen groot probleem, maar wel jammer. Verder heb ik weinig te klagen over Raging Bull. Top!

4*

Herzien, voor het eerst in heel veel jaren en het is weer geweldig bevallen. Raiders of the lost ark is een fantastisch avontuur, met een geweldige Harrison Ford, een zeer vermakelijk plot en heerlijke actie. De film ziet er ruim 30 jaar na dato nog uitstekend uit en van de themesong blijf ik genieten. John Williams heeft er een van de meest iconische melodietjes van gemaakt die ik in een filmreeks heb gehoord. Dit soort films worden helaas nog weinig gemaakt. Lekker over de top, maar tevens wel zeer genietbaar en spannend. Alleen al die opening in de jungle, met het gouden beeld En de Nazi's zijn een uitstekende tegenstander voor Jones.

4,5* stonden en blijven staan.

Aardige roadtrip film met Tom Cruise en Dustin Hoffman die als 2 broers een mooie band opbouwen. Ik ben niet altijd een liefhebber van Cruise, maar hij doet het goed. De beste rol is voor Hoffman als autistisch persoon. De film volgt wel een bekend pad; natuurlijk groeien de 2 naar elkaar toe en tussendoor krijg je wat momenten die daarvoor zorgden. Cruise zijn personage ontdooit steeds meer tijdens de film en dat is toch wel mooi om te zien. Gelukkig wordt het allemaal redelijk luchtig gebracht en wordt dit geen zwaar op de maag liggend drama. Buiten de persoonlijke ontwikkeling vind ik de film weinig bijzonders brengen. Vermakelijk om een keer te zien, meer niet.

3*

Ik ben zelf sinds ik in '98 de film Titanic van James Cameron zag me enorm gaan verdiepen in deze tragische ramp. Het intrigeerde me...waarom zonk dit gigantische schip? Wie zaten er nu fout? Had het voorkomen kunnen worden? En natuurlijk al het persoonlijke leed dat die nacht voorbij kwam...zovelen stierven door te weinig boten of doordat ze geen 1e klasse waren en aan hun lot over zijn gelaten...

De Titanic ligt al bijna 100 nu op de bodem maar het verhaal blijft interessant. Interessant genoeg om er in 1980, een paar jaar voordat men het wrak vond, er een film van te maken.

Dat hadden ze alleen beter niet kunnen doen. Wat is die film nep zeg. Ze konden toen natuurlijk niet weten dat de Titanic niet intact is gezonken, maar het is na dato natuurlijk dan wel funest voor je film. Sowieso is het verhaal uit deze film apart. Ook al lag het wrak intact, dan nog had je nooit zo de boel kunnen bergen. De hele film is 1 grote B of C film. Matig acteerwerk, dramatische special effects en verder een totaal niet boeiend verhaal, hoezeer ik me ook interesseer voor de Titanic ramp.

0,5*

Wreck-It Ralph was een paar jaar terug een hele leuke hommage aan games en werd zo'n hit dat er een vervolg kon komen. Prima zaak, want ook deze tweede film is meer dan vermakelijk geworden. Ralph en Vanellope zijn vrienden en zijn nog steeds actief als hoofdrolspelers in hun arcadegame. Totdat Ralph die van zijn haar sloopt en een nieuw onderdeel moet regelen voordat de arcadekast voorgoed wordt afgesloten. Wat hen op een zoektocht brengt door in het internet te duiken. Letterlijk.

En dat is dan ook meteen het allerleukste gedeelte van de film; de wijze waarop de makers van Ralph breaks the internet tegen dit alles aan kijken. Ondanks dat er volgens mij wel fors is gesponsord door bedrijven als Ebay levert het heel wat geslaagde grappen en referenties op. De steeds aanwezige pop-up wezens vond ik bijvoorbeeld wel geestig. Wel blijft het allemaal wat kindvriendelijk, dus geen internetgrappen over zaken als porno, downloaden of geweld. Wel heel veel verwijzingen naar social media of een wat softe link naar het Dark Web. Richting het einde wordt de film wel een tikje voorspelbaarder met wat moraal wat erbij gepropt is (je moet iemand wel los durven laten, anders kan iemand niet z'n dromen verwezenlijken...mweh) en wat grootschalige CGI actie met een enorme virusversie van Ralph. Dat was niet het meest geweldige deel van de film. De film scoort gewoon beter als ze leuke geeky grappen tonen. Wel jammer dat de film weer grotendeels over racen gaat, terwijl dat ook al het belangrijkste uit deel 1 was. Iets meer originaliteit had de film op dat gebied goed gedaan.

Verder valt er weinig te klagen over die fraaie geanimeerde en toch regelmatig erg vermakelijke filmpje. Laat deel 3 dan ook maar komen.

3,5*

En ook Rambo 4 heb ik een herziening gegeven, ditmaal de extended version al heb ik geen idee welke extra stukken hierin zitten, met het oog op de komende vijfde film. Het komt niet vaak voor, maar het laatste deel is gewoon keihard het beste deel. Rambo is hier menselijk, maar tegelijkertijd dodelijker en wreder dan ooit om zijn doel te bereiken. Een nobel doel, maar de manier waarom laat een golf een lijken achter. De film komt wat langzaam op gang, al krijg je wel een paar extreem wrede momenten van de vijand die hun bevolking terroriseert. Nog steeds blijft het nasty als je een kind in het vuur gegooid ziet worden of de bevolking door een mijnenveld moet rennen, just for the fun. Maar dit soort gruwel is nodig om een klassieke goed versus kwaad strijd op te wekken. Je weet waarom Rambo nodig is en stiekem keuren we allemaal zijn snoeiharde geweld tegen deze vijand goed.

En als het dan los gaat, dan kom je oren en ogen tekort om het te aanschouwen. My god, wat een eruptie van geweld en wat komt het op fenomenale wijze in beeld. Armen, benen, hoofden. Hij maait alles eraf. Genoeg mensen die dit iets teveel van het goede vinden, maar ik hebben zitten smullen als actiefan, helemaal als hij achter de megagun kruipt. Ik durf best te stellen dat deze vierde Rambo sowieso bij de beste actiefilms van deze eeuw hoort. Veel inhoud heeft deze film niet, maar de sfeer (de jungle blijft de mooiste Rambo setting) en het pure geweld maken alles goed. Het zorgt er dan ook voor dat ik enorm uit kijken naar de komende film volgende maand. Ik ben ieder geval weer goed voorbereid. Stallone flikt het hier opnieuw.

4,5* blijven staan.

Overduidelijk de minste Rambo uit de reeks. Eigenlijk is gewoon alles een stuk minder dan het zou kunnen zijn. Inhoudelijk is het verhaal flinterdun. Niet dat de andere films nou Harry Mulisch-werken waren, maar het is hier wel echt armoedig. De kolonel is ontvoerd, Rambo to the rescue. Dat is nog niet eens het minste gedeelte van de film, want dat is de setting. Deel 1 kende de Amerikaanse bossen, deel 2 en 4 spelen zich af in de jungle en deze in Afghanistan (inclusief een vrij hilarisch bedankje richting de Afghanen bij de eindcredits!) in de woestijn en de bergen. Het is saai.

Je ziet zand, steen, rotsen en dat was het eindelijk wel. Het is geen gebied voor creatieve actie en dat komt ook terug in de actie die redelijk standaard en soms zelfs saai is. Veel geknal, weinig spektakel. Slechts richting het einde wordt het nog een beetje leuk bij een aantal binnenlocaties. Kijk, een Rambo-film is nooit slecht of saai, dus deze krijgt gewoon verdiend een voldoende, maar de creativiteit was wel verdwenen na drie films in zes jaar tijd. Niet voor niets dat dit ook voor heel lange tijd de laatste was. Men moest 20 jaar wachten voordat Stallone opnieuw zijn iconische rol weer kon vervullen. En toch zijn dit soort films wel veel leuker dan moderne actiefilms waarbij de stunts, effecten en bloed volledig uit de computer zijn getrokken.

3* blijven staan

First Blood: Part 2 laat eigenlijk alles los wat de vorige film zo sterk maakte. Het traumatische verleden van Rambo, zijn problemen met de maatschappij, de boodschap achter de film. Daarvoor krijgen we in de plaats honderden doden door een hoofdrolspeler die het Amerikaanse volk waardigheid terug moest geven in de jaren 80, aangezien de Vietnamoorlog veel imagoschade op had geleverd en First Blood Part 1 toch vooral een kritische noot richting Amerika was.

Stallone speelt hier een onoverwinnelijke held die voor niemand bang is en dit in de praktijk brengt door iedereen bij bosjes neer te maaien. Het is een wat andere insteek, maar het kijkt bijzonder lekker weg. Na een korte intro zit hij al snel in oorlogsgebied en krijgt hij carte blanche om zijn ding te doen. Al te bloederig oogt het niet (daarvoor is het toch wachten op het herzien van Rambo 4), maar er zitten wel genoeg leuke en creatieve kills in. De kruisboog blijft fijn, maar zijn dikke gun doet het ook naar behoren. En hier en daar gebruikt hij nog eens zijn mes of zijn handen. En voordat het eventueel zou gaan vervelen zit de film er al weer op na anderhalf uur. Meer dan fijn 80's actievermaak dus.

Hier stond al 3,5* voor en die blijven staan.

Ik hoopte er jaren op, maar ging er eigenlijk niet meer vanuit: een nieuwe Rambo. Waar ondertussen Stallone druk bezig was met zijn Expendables en Creed films, bleef het rond Rambo jammer genoeg stil. Tot er een tijd terug plots duidelijk werd dat deze er gelukkig wel kwam. Volgens mij doet Stallone er nog steeds twee groepen kijkers een groot plezier mee. De Rambo fans en de mensen die graag weer eens een klassieke actiefilm willen zien waarin goed goed is en slecht heel erg kwaadaardig slecht. Dit soort films hebben geen diepere laag nodig. Soms is nodeloos bruut geweld gewoon genoeg. En dat krijgen we in deze nieuwe Rambo, al is de film bepaald geen topfilm geworden.

Rambo 5 begint eigenlijk waar de vorige film eindigde, toen Rambo de ranch van zijn ouders binnen liep. Nu jaren later heeft hij geen ouders meer en woont hij daar met de oude huishoudster van zijn vader, die ook een kleindochter heeft die er woont en die Rambo als een soort van eigen dochter beschouwd. En dan weet je natuurlijk al wat er gaat gebeuren. Na een, overigens veel te lange, aanloop trekt zij naar Mexico om haar echte vader te bezoeken die haar in haar jeugd heeft laten barsten. Via een kleine omweg wordt ze gevangen genomen door een bende die haar als seksslavin gevangen weet te houden. En daar neemt onze vriend Rambo natuurlijk geen genoegen mee. Op zich is dit een heerlijk scenario. Rambo versus de Mexicaanse kartels. Toch doet de film er veel te weinig mee. Die mensen zijn enorm kwaadaardig, maar een grote confrontatie ontbreekt. Daarbij vond ik de plottwist dat hij het meisje snel vond en kon bevrijden wat jammer, omdat het van mij wel op de klassieke manier had gemogen dat hij haar op het einde moest bevrijden na een gevecht met de grote baas. Maar vermoedelijk is Stallone als dikke zeventiger niet meer zó fysiek fit dat dat er nog in zat. En dus is ze al snel vrij, maar sterft ze toch, waarna Rambo op wraak zint. Hij lokt het kartel naar zijn eigen ranch die vol zit met verborgen tunnels en een lading boobytraps waar je u tegen zegt.

In die laatste 20 minuten gaan gelukkig wel alle registers open en vermorzelt Rambo tientallen bad guys op afschuwelijke manieren, precies waarvoor ik naar de film ging. Al voelt het niet helemaal bevredigend aan, omdat het ook weer snel voorbij is. En de sadist in mij vind het wel jammer dat diverse bad guys in zijn vallen liepen en het uit kermden van de pijn, maar in plaats van ze zo om te laten komen, maakte Rambo er daarna vaak al na een seconde een einde aan door ze met een pistool of shotgun meteen om te leggen. En ook voelde die grote clash niet helemaal als Rambo. Normaal jaagt hij op, nu jaagden ze op hem en was het vooral kijken hoe ze in zijn boobytraps stapten en zonder een gevecht eraan gingen. Al was de laatste scène waarin hij bij de grote baas het hart eruit trekt wel heerlijk smerig en leuk.

Ik ben het overigens niet eens met de mensen die klagen dat Rambo niet meer zichzelf is. Klopt, hij praat hier wat meer. Maar is dat nou gek? Hij heeft eindelijk weer mensen gevonden waar hij van hield en heeft zich dus wat meer open durven te stellen met gesprekken. Maar nog altijd is hij die getraumatiseerde veteraan die helemaal niet normaal kan functioneren in de maatschappij. Dat benadrukt Stallone diverse malen nog in de film. Ik vind het juist knap dat Stallone zijn personages Rambo en Rocky door de jaren heen een beetje laat veranderen, maar nooit teveel. Ze zijn nog steeds zichzelf en ik heb er nog altijd een zwak voor. Had hem hier ook wel zijn geluk gegund. Rambo 5 deed me trouwens wel heel erg aan twee films denken. Taken (1) vanwege het plot en Skyfall vanwege het slot, waar James Bond ook zichzelf in zijn familiewoning moest redden met huis, tuin en keukenmateriaal. En met een knipoog kan je zelfs stellen dat Home Alone een beetje een inspiratiebron was, haha.

Een cijfer geven is best lastig. Inhoudelijk rammelt het allemaal geregeld (Bijzonder dat Rambo direct het meisje wist te vinden. Hoe vond het kartel later zijn ranch? Waarom bleven die domme bad guys maar in zijn valstrikken trappen als je merk dat er een half leger kansloos aan gaat?), het klassieke Rambo-gevoel was er niet altijd, maar tegelijkertijd spreekt het personage Rambo me nog meer dan genoeg aan, raakte de film bij vlagen de juiste snaar bij me en was het geweld te kort, maar wel bijzonder aangenaam smerig en goor. Op dat vlak was het echt wel genieten. Sowieso was dit gewoon een meer dan prettig bioscoopbezoekje en dat telt boven alles bij me. En dus heb ik er nog wel een goede voldoende voor over, al haalt de film het absoluut niet bij de vorige film die ik beschouw als de allerbeste van de reeks.

3,5*

PS: En nu geen 10 jaar over nog een vervolg doen, maar er gewoon eens rap mee starten

Uwe Boll is nou niet snel een regisseur die je aan een goede film linkt, maar zo af en toe heeft hij best een aardige titel gemaakt. Heart of America vond ik best goed en Postal was extreem fout maar best grappig. Met Rampage heeft Boll denk ik zijn beste werk afgeleverd. Het is geen gameverfilming, maar de film voelt wel alsof je real life Grand Theft Auto ziet.

Boll is niet vies van flink wat geweld in zijn films, maar wat hij in deze film laat zien is bijna krankzinnig. De enorm uitgerekte shoot-out in het stadje is extreem wreed, sadistisch en hard. Maar ik zat toch wel zeer geboeid te kijken, zeker omdat het allemaal redelijk realistisch werd gebracht. Zulke mafketels bestaan best. Alleen, waar bijna niemand zijn woede op die manier uit, daar doet de hoofdpersoon Bill dit wel. Het levert ieder geval een controversiele film op die onderhoudend genoeg was. Waar je even denkt dat hij een meisje in een hoek en de dames in de kapsalon spaart, daar valt het eindresultaat voor hen vies tegen...
Wel een aardig stuk bij de bingo. Daar doet hij dan weer niks...

De film schiet wel tekort als maatschappelijke kritiek of waarschuwing. Het geschertse beeld van de maatschappij is zwartgallig en depressief, maar dat rechtvaardigd natuurlijk nooit het eigen rechter spelen. Het begin en het slot van de film zijn dan ook niet zo bijzonder. Alles daar tussenin is goed te doen.

3,5*

Ondanks dat er op het script, het acteerwerk, het clichématige plot en de voorspelbare uitwerking genoeg op aan te merken valt, heb ik me hier vrijdagavond heel goed mee gemaakt. De film straalt popcorn-fun uit, The Rock is een hele geschikte hoofdrolspeler en de actie is groots en intens in beeld gebracht via uitstekende CGI. Zeker de entree van de krokodil was machtig. Ook erg fijn dat ze alle nutteloze subplotjes die je normaal in dit soort films treft over een mislukt huwelijk, slechte band tussen vader en kinderen of een flauwe romance lekker vergeten. Zo hoort dat. Wel jammer dat ze nooit eens all the way los durven gaan, ook hier hebben ze uiteraard weer in zeer korte tijd een hele stad weten te evacueren. Ik zou dit soort films wel eens echt over de top willen zien gaan.

Maar goed, het was niettemin gewoon leuke ongein. Lichtjes gebaseerd op klassieke games die ik vroeger nog eens heb gespeeld, maar het had geen meerwaarde om hier een licentie op te nemen, want meer dan monsters die alles slopen was het niet natuurlijk. De kans lijkt me ook wel groot gezien het einde dat er nog een vervolg komt, iets wat me niet verkeerd lijkt.

3,5*

Uwe Boll moet wel heel erg een hekel aan de huidige maatschappij hebben, want dit is wel een hele zure film vol maatschappelijke kritieken geworden. Deel 1 had ook een boodschap, maar de film bleef ieder geval nog boeiend door de afwisseling en het over de top gaande geweld. Deel 2 is vooral minder geweld en in de plaats daarvan veel meer dialoog met de zwaarbewapende hoofdrolspeler. En eerlijk, het ging me na een tijdje behoorlijk vervelen. De film blijft hangen op 1 locatie en eigenlijk gebeurt er tot het einde niet al te veel meer. Ik had wel verwacht dat hij nu zou sterven, maar schijnbaar vond de ME het niet nodig om buiten ook wat manschappen te plaatsen, mocht hij ontsnappen. Nogal onzinnig, maar goed, anders krijgt Uwe Boll geen deel 3 natuurlijk. Want die zal er ongetwijfeld komen nu hij weer ontsnapt is. Rampage 2 is op elk vlak een stuk minder. Eigenlijk had deel 1 nooit een vervolg moeten krijgen.

2,5*

Rampage 1 was erg tof omdat de film lekker choquerend en bloederig was, misschien wel Uwe Boll zijn beste en meest interessante werk. Het was ook een kijkje in zijn gedachten over Amerika. De 2 Rampage-vervolgfilms had hij lekker voor zich mogen houden, want het zijn baggerfilms. Zijn tirades over Amerika gaan al snel vervelen en buiten de (best wel behoorlijke) actie heeft het allemaal weinig te bieden. Het begin en het laatste half uur waren aardig, verder heb ik me stierlijk verveeld. Droevig acteerwerk, oninteressant geleuter en een veel te dik aangelegde moraal op alles. Boll bezit de waarheid natuurlijk ook niet. Slot van de film met het uitmoorden van een compleet FBI peleton en de berichtgeving dat oa Bush, Zuckerberg, Rihanna, Taylor Swift en Britney Spears afgeschoten zijn was wel weer aardig bedacht en lekker geflipt. Hij had die gekkigheid van het slot gewoon al veel eerder moeten brengen en de film maximaal een minuut of 75 moeten laten duren. Dit was een half uurtje te lang. Niet best en ik vermoed dat de trilogie hiermee ook is voltooid. Heb ook geen behoefte meer aan een deel 4.

2*

Geslaagde western-animatie.

Je moet tegenwoordig wel oog voor kwaliteit hebben om in de golf van animatiefilms die toppers en de floppers eruit te halen. Gelukkig merk je al meteen dat deze Rango best wel goed is. De film bevat een goede mix van humor en avontuur. Waar het allemaal luchtig en grappig begint, daar wordt het na een tijdje meer en meer een western met alle bekende zaken.

Gelukkig zakt de kwaliteit van de film niet in. Het westernsfeertje is behoorlijk aanwezig. Alles is stoffig, oud en krakkemikkig en is gewoon mooi geanimeerd. Het gevoel is er meteen. Jammer dat het hoofdverhaal zelf niet enorm boeiend is. Dit had wel beter gekund. Maar het stoort nou ook weer niet zo erg.

Ook prima is de soundtrack en de stemmen van de beesten. Zowel in uiterlijk als met hun stemmen passen ze perfect in het verhaal. Het zijn ook geen lieve diertjes, maar lelijke, verminkte en vreemde beesten. Zeker Rattlesnake Jake vond ik geweldig. Rango zelf mag er trouwens ook zijn. Lekker vreemd (anders zou Depp het ook vast niet vertolken hé ) en grappig.

Fijn waren ook de verwijzingen naar andere (western)films. Zo was het wel erg leuk om The Man With No Name, ook wel The Spirit Of The West te zien. Zulke zaken geven de film extra credits. Als je een beetje filmkijker bent herken je wel wat verwijzingen.

Prima tussendoortje.

PS: Die zingende Mexicaanse uilen waren schitterend!

3,5*

Ik vond het nog wel een behoorlijk film, maar geen topper. Daarvoor miste Ransom toch wat speciaals. Het verhaal is het 1e uur best aardig, maar verre van bijzonder. Dat verandert na de bijzondere plottwist die me best verraste. Daarna wordt de film een stuk spannender en boeiender. Wel is het acteerwerk prima in orde. Mel Gibson doet het prima, al is zijn rol niet overdreven goed want de rol is een beetje standaard. Ook de andere belangrijke rollen worden goed gespeeld.

Ik had alleen in de film wat meer actie verwacht. Ik bedoel, Mel Gibson en een film met een gijzeling...dan krijg je toch verwachtingen.

Maar alles bij elkaar:

3,5*

Ik probeer de Japanse Ringu serie eens te bekijken, maar het is nog een hele puzzel in welke volgorde. Na Ringu 1 volgt deze aftakking, maar het is weer geen vervolg, die krijg je pas in Ringu 2, en daarna heb je ook nog een prequel (Ringu 0) moeten kijken

Anyway, na een tijdje terug Ringu 1 te hebben gekeken nu maar eens Rasen. Wordt gezien de score niet als een beste film beschouwd en ik ben het daar deels wel mee eens. En ik ben ook de eerste in 5,5 jaar tijd die hier in dit topic een bericht plaatst, dus de film wordt denk ik niet vaak bekeken.

Er is ruimte gemaakt voor het verhaal, maar intens zoals Ringu wordt het niet. Er zit denk ik geen enkele spannende, enge scene in en dat is toch wel een afknapper. Gelukkig is het hoofdverhaal met de dokter nog interessant genoeg om er geen dikke onvoldoende aan te hangen, maar het is een vrij overbodige film geworden. Wel weer een logische productie, want als ik het goed gezocht heb, is dit weer een boekverfilming van een trilogie.

2*

Geniale komedie. Ik heb echt om bijna elke deelnemer (- de zeer irritante Whoopi Goldberg die ik echt nooit kan uitstaan) moeten lachen. Hoogtepunt was toch wel het kijkje in het Claus Barbie museum vol met Nazi aanhangers waar men Hitlers auto jatte en ermee bij een herdenking van oorlogsveteranen binnen reed en als Adolf overkwam. Ik denk niet dat ik snel harder heb gelachen als toen...
Verder was John Cleese ook sterk, zoals ik hem altijd sterk vind. Er gebeurt zoveel in deze film en uiteindelijk komt alles weer bij elkaar.
Echt, geweldig!

4*

Ik ben een aantal oude Pixar animatiefilms opnieuw aan het bekijken en na het depressieve maar aandoenlijke Wall-E die ik opnieuw fantastisch vond was het nu de beurt aan Ratatouille. Destijds vond ik Ratatouille enorm goed en gelukkig heb ik me er nu wederom goed mee vermaakt, al zakt mijn cijfer wel wat. Knap dat Pixar destijds een een paar jaar enkele van hun grootste klassiekers maakte, want dat dit niet vanzelfsprekend is bewijzen hun laatste 10-12 jaar op een uitzondering na.

Waar Wall-E in speelde op de emoties rondom eenzaamheid, daar richt Ratatouille zich vooral op het verhaal. Het is een kleurrijke en enorm sfeervolle film vol met Franse en vooral Parijse details waar ik vrolijk van werd. Het plot is origineel, al kun je na een tijdje wel inkleuren hoe dit gaat aflopen, maar dat is niet erg. Visueel is het dus prachtig, ook vijftien jaar na dato en de stemmen en de soundtrack verhogen de sfeer ook. Jammer dat ze het af en toe iets te serieus hielden, want een vleugje meer humor had de film wel goed gedaan. Eigenlijk zat ik aan een 3,5 ster score te denken, maar dat laatste kwartier trekt er nog een half punt bij met het ontroerende slot dat misschien niet verrassend was, maar de film perfect liet eindigen.

Het middenstuk van de film kent daarvoor jammer genoeg wel een deel waarin het wat in kakt, maar Pixar mag bijzonder tevreden over het eindresultaat zijn. Het is geen Toy Story 3 of Finding Nemo niveau, die Pixars sla ik nog hoger aan, maar het komt zeker in de buurt.

4* (was 4,5*)

Vanavond voor het eerst gezien en ik moet zeggen, het viel me reuze mee na alle negatieve reactie's en dito stemmen hier.

Sterker, ik heb me eigenlijk prima vermaakt met deze typische jaren 80 actiefilm. Schwarzenegger zette een prima rol neer en was goed op dreef met de vuisten en wapens. Sure, de film is bepaald niet realistisch en het plot zal geen prijzen winnen maar dat hoeft ook niet altijd. De sfeer was goed, de muziek was passend en de actie was rijkelijk aanwezig. Geen bijzondere actiescene's, maar ze waren wel amusant.

Gewoon een vermakelijke actiefilm die dankzij een geweldige laatste 20 minuten (met de grote shoot-out!) een extra halve ster erbij krijgt. Wel had de film iets meer van de typische Arnold humor mogen hebben maar ach...

3,5*

Ja, ach. Geinig. Maar of iemand deze titel over 10 jaar nog herinnert, ik denk het niet. Sterker, over een jaar al niet. Dat is ook een beetje het probleem met die Disneytitels van de laatste jaren. Ze zien er belachelijk mooi geanimeerd uit, maar wel bijna zo realistisch dat het niet al te boeiend meer is. Ik wil bij Disneyfilms graag ook wat meer fantasie en originaliteit zien. Films als Raya, Soul, Onward, Moana en noem ze op. Hartstikke mooi gedaan maar ik mis iets in die films waardoor ze eeuwigheidswaarde hebben zoals veel oudere titels. En ondertussen ben ik ook wel klaar met het thema draken in animatiefilms na oa de How to train a dragon reeks, maar dat is persoonlijk. Heb ik nog wat inhoudelijks over Raya te zeggen? Nee, niet echt. Beetje saai, niet grappig en geen enkel memorabel personage. Ik ben die powervrouwen in deze films ook wel beu aan het raken, al valt dat hier nog mee. Tijd dat Disney weer wat creativiteit terug krijgt. Ik heb me verveeld.

2,5*

Aardig drama dat vooral teert op een uitblinkende Kate Winslet.

Grof gezegd kan je de film opdelen in het voor en tijdens/na de rechtzaak. Het 1e deel heeft weinig om het lijf. Zowel letterlijk als figuurlijk. Voor liefhebbers van een naakte Kate Winslet is er genoeg te zien. Jammer dat ze tegenwoordig alleen de leeftijd heeft dat het allemaal wat hangt...
Maar goed, terug naar de film; het 1e uur was vooral een grote introductie en pas na een uur begint het echte verhaal over Hanna en haar verleden en dan wordt het toch wel boeiend. Het hele plot hierom is best aardig weergegeven. Wederom komt dit grotendeels door het overtuigende spel van Winslet. Ik vond haar erg overtuigend overkomen al vond ik haar rol in Revolutionary Road wel iets lastiger en beter. De rest van de cast speelt ook prima. Gister zag ik Oorlogswinter met matige tieners die acteerden, deze jongen in The Reader kwam een stuk overtuigender over. Knappe prestatie!

Hanna's periode in de gevangenis waarin ze leert lezen vond ik meteen het beste stuk in de film. Helaas duurde dat niet zo heel lang en richting het einde vond ik het weer minder boeiend.
Mijn grootste manco bij deze film is dat het me allemaal niet echt aangreep. Daarvoor zijn de personages te oppervlakkig en soms ook te kil. Het romantische deel vond ik best matig en het drama-deel had wel dieper uitgewerkt mogen worden. Zo had ik toch wel enkele vraagjes open na afkijken.

De conclusie is voor mij toch wel dat het best een aardige film was, maar niet 1 die me nog heel lang zal bijblijven. Het concept was aardig maar het had beter uitgewerkt kunnen worden.

Uiteraard wel een voldoende: 3*

Ready or Not is voor mij een van de grote verrassingen van dit filmjaar. Ik ben er afgelopen vrijdag al heen geweest en twee dagen later zit ik er nog een beetje van na te genieten.

Dit was echt anderhalf uur genieten van puur genrewerk dat je niet vaak meer ziet. Het was spannend, het was bij vlagen lekker goor en de gitzwarte humor was rijkelijk aanwezig. Het komt tegenwoordig niet vaak meer voor dat je in de bioscoop bij een horrorfilm de zaal regelmatig hoort lachen. De familie Le Domas is heerlijk excentriek en gestoord, vooral die ouwe oma met haar hakbijl was hilarisch, maar ook die kerel die niet om kon gaan met zijn kruisboog en er een online handleiding bij zat te zoeken En zo waren er wel meer momenten die me bij zijn gebleven.

Maar daarnaast is dit ook gewoon goed geschreven en is de aankleding van de film met een fraai landhuis erg mooi. Het concept dat een hele familie een onschuldig meisje (die het ook goed doet in haar rol) opjaagt in zo'n huis werkt prima en levert genoeg creatieve momenten af, binnen en buiten de woning. Van mij had alles nog wat gruwelijker gemogen, maar het was zo zeker niet zwakjes. Maar soms viel er wel meer uit te halen. Zo had ze dat jochie in de paardenstal van mij wel in die gore put mogen trappen. En dan heb je nog dat absurde einde, wat ik normaal een afknapper zou vinden bij dit soort relatief serieuze shit, maar ik heb er vooral heel hard om gelachen toen bleek dat de familie gewoon gelijk had met wat er ging komen en ze allemaal explodeerden tot pulp. Geweldig slot van een film die zichzelf totaal niet serieus neemt. Meer van dit soort films graag!

4* (waarbij ik zelfs neig naar nog hoger)

Dit was echt awesome. Schijnbaar nodigt een nieuwe Spielberg nog steeds uit, want de bios zat vrijdagavond helemaal vol, terwijl de beste man al heel wat jaren niet al te bijzondere films meer uit heeft gebracht in mijn ogen. Maar Ready Player One brengt die ouderwetse Spielberg-magie wel weer behoorlijk terug.

Het boek heb ik niet gelezen, dus geen idee of het een goede of slechte verfilming is, maar het wel een hele fijne spektakel-rit geworden, waarbij de vele verwijzingen naar vooral films en games fantastisch zijn, maar waar het verhaal ook gewoon pakkend genoeg is. Spielberg heeft natuurlijk voldoende ervaring met toekomstbeelden schetsen in films, denk aan bijvoorbeeld Minority Report. Maar ondanks het prima verhaal hoopte ik wel steeds dat we weer zo snel mogelijk terug naar OASIS gingen, waar alles mogelijk is. Visueel is de film echt verbluffend mooi gemaakt, met prachtige designs en veel creativiteit in locaties. De special effects staan hier volledig in dienst van het verhaal en de beleving, iets wat een hoop blockbusters met een fors budget regelmatig vergeten. Spielberg blijft gewoon een enorme vakman, want hoe groot bepaalde actiescènes ook zijn, het wordt nooit onoverzichtelijk of vervelend om te bekijken. Er zitten ook heel wat mooie shots in, denk bijvoorbeeld aan die met The Iron Giant voor het energieschild op het einde. Prachtig.

Wil je trouwens echt veel fun uit de film halen, dan is het wel handig dat je het een en ander van films en games snapt, want de vele verwijzingen zijn echt leuk. Soms heel opzichtig, soms goed verstopt. Zo'n Terminator-duim, alien chestburster of een cameo van Chucky zijn hilarisch en de gehele scène rondom The Shining is niets minder dan geniaal te noemen. Hier een mooi overzicht van alle verwijzingen in de film. Ook de cast doet het prima, heb me aan niemand hoeven storen. Dat Spielberg maar meer van dit soort blockbusterwerk weer gaat maken, want ik heb het gemist.

4*

Net gezien, best onder de indruk. Ben niet meer zo snel bang in een film, maar deze film gaf me soms wel wat kippevel. En dat is positief. 1e Gedeelte was wat standaard, 2e gedeelte liet een zeer sterk verhaal zien met prima grafische en spanningseffecten.

Hillary Swank speelde erg goed!

3,5*

Mijn hemel, wat een trieste zielloze rotzooi is dit vervolg geworden. De eerste film was al niet door te komen omdat het werkelijk 0 wist te boeien en geen enkel personage iets betekende, maar dit vervolg maakt me nog droeviger. Respect voor wie het eerste uur door weet te komen zonder meermaals slaperig weg te zakken, want dit is niet te doen. En dan volgt er een tweede uur dat helemaal gevuld zit met afschuwelijk saaie slow motion actie vol ontploffingen en saai geknal. Ik kon Zach Snyder altijd best waarderen met een aantal van zijn titels, maar daar zaten dan nog personages en verhalen in waar ik als kijker iets mee kon.

De Rebel Moon films zijn gewoon retesaai. Het is Star Wars, maar dan zonder de epische karakters, zonder pakkende actie, zonder enige humor en relativering, zonder creatief ontworpen werelden en machines en vooral zonder enige glans. Hoe heeft Netflix ooit toe kunnen staan dat er twee van zulke draken van films voor bizar voor geld geproduceerd mochten worden? Snyder moet echt bij een volgende film (aub stop met deze Rebel Moon troep!) weer terug naar de basics. Schrijf een goed verhaal met personages die er toe doen en gebruik je CGI om het hoogstens wat spectaculairder te maken, niet andersom.

1,5*

Het probleem van Rebel Moon is niet dat dit lege content is, zoals ik hier las, maar dat het vooral gortdroog en dodelijk saai is. Het is misschien wel inhoudelijker dan nodig was geweest, want Zack Snyder kan vrij aardig regisseren, maar bijna geen enkele van zijn films uit het verleden wist inhoudelijk te boeien. Rebel Moon vergelijk je vermoedelijk al snel met iets als Star Wars en ook al zijn niet al die films perfect, ze kijken op zijn minst lekker weg, hebben herkenbare personages, spannende actie en de broodnodige humor. Dit alles mist Rebel Moon.

Rebel Moon is nauwelijks door te komen en duurt met 130 minuten dan ook veel te lang. Zo halverwege tolt het qua namen die voorbij zijn gekomen, maar geef je om helemaal niemand iets en boeit het ook geen reet hoe dit gaat eindigen. Ik zal het vervolg ook nog wel opzetten, maar ik weet nu al dat dit met frisse tegenzin gaat zijn. Toch zonde, visueel is de film mooi (maar die slomo's, man stop daar eens mee!) maar door al die CGI zit er heel weinig ziel in de film. En dus is Rebel Moon opvulling voor Netflix geworden in plaats van een eyecatcher. Dit is zelfs voor Snyder-fans vermoedelijk vermoeiende kost.

2*

Rebel Ridge doet me een beetje denken aan de tv-serie Reacher, met een slimme, sterke hoofdrolspeler die voor gerechtigheid gaat en dat in zijn eentje wil fixen. Maar deze film is gewoon niet boeiend genoeg, duurt echt veel te lang (dit stop je toch in anderhalf uur zou je zeggen?) en kent te weinig hoogtepunten. De opening is goed, daarna nemen ze veel te lang gas terug en pas in het laatste half uur zit er weer een beetje tempo en progressie in. Dat hele gedoe met de corrupte agenten ging een beetje vervelen na een tijd. Verder best een acceptabele film, zeker ook door de prima hoofdrol van Aaron Pierce, maar het had gewoon veel beter gekund.

3*