Rampage (2009)

Laat ik voorop stellen dat ik best wel sympathie heb voor Uwe Boll. Zijn films zijn niet geweldig maar wel altijd onderhoudend en eigenlijk vind ik ze helemaal zo slecht nog niet.

Deze Rampage is een van de films waarin Boll vooral wil laten zien hoe verontrustend het is gesteld met onze wereld en die boodschap wordt weinig subtiel door de strot van de kijker geduwd. Vanaf de eerste minuut worden op een chaotische en drukke manier verontrustende nieuwsberichten op je afgevuurd. Het is een grote overkill in de letterlijke en figuurlijke zin van het woord.

In mijn beleving wordt de film hierdoor een onnozel en bij vlagen best grappig. Verder is het acteren niet om over naar huis te schrijven, is het scenario niet geweldig en zijn de dialogen tenenkrommend. Maar dankzij de Uwe Boll charme die de film wel degelijk heeft blijft er toch iets leuks over om naar te kijken.

Ik vind het jammer dat onze Uwe ermee stopt.

Matige film maar voor Uwe Boll een redelijk.

Beste deel kijk nu voor de 2de keer, deel 2 is ook best oké. Deel 3 is jammerlijk genoeg de minste.

Het eerste stuk is vreselijk met die handycam. Saai zelfs. Daarna wordt het stukken beter. Ik baal wel van de slotscene.

Toch maar meer gaan zien van Uwe. Want alhoewel ik het persoonlijk niet een echt goede film vond, is Rampage toch zeker een kwaliteitsproduct.
Goed geschoten, lekker rauw maar toch gestileerd. Best controversieel, de manier waarop Bill's masterplan in beeld wordt gebracht. Grotesk en shockerend. Helaas vond ik de flash forwards, de algehele opzet en de twist op het einde overbodig en zelfs vervelend. Verder is het voor mij net wat teveel uit de losse pols, het voelt wat rommelig. Maar ik ga zeker het vervolg bekijken, benieuwd of Uwe daar niet te veel overboard gaat.

Onderhoudend,wel zéér overdreven?3.5 stars.

Halverwege wordt het nog wel leuk en passen sfeer, verhaal, schokkend camerawerk perfect bij elkaar. Maar echt schokken doet het verhaal niet, daarvoor heb ik wel gekkere dingen gezien. En dat geneuzel aan het begin en eind over overbevolking en dat we de wereld kapot maken vergeet ik maar even. Vond dat onnodig en eigenlijk gewoon storen, om een soort goedkope psychologie erachter te hangen. Film keek wel makkelijk weg, maar is uiteindelijk niets bijzonders. 2,0*.

Rauw.

Na het bekijken van deel 2 kwam ik erachter dat ik nog geen review voor deel 1 heb geplaatst. Hierbij besloot ik dus deze te plaatsen. Rampage is voor mij een vrij moeilijke film om te beoordelen. Boll durft zeker wel zijn films hard en bruut neer te zetten.

Het eerste deel en het einde van de film konden me niet erg boeien. Het valt wel op qua manier van filmen. Het is allemaal schokkend en chaotisch gebracht, maar het was niet erg boeiend gebracht. Het middenstuk van de film is het best en het schokkends.

Hiermee krijgt de film weer punten. De keiharde scenes vallen op, maar toch ga je je op een gekke manier in de film meeleven. Goed acteerwerk van Fletcher. Het is allemaal erg hard gebracht. En dat doet Boll goed. Maar het weet ondanks dat toch niet altijd erg te boeien.

Ik mag 'm wel, die Boll. Misschien zijn zijn films niet altijd even denderend, maar de man heeft wel een visie en praat niemand naar de mond. Een film maken op basis van een treatment van 10 pagina's? Sure, Boll doet het wel en krijgt er nog mensen voor ook. Dat het er dan ook nog ontzettend goed uitziet is misschien meer geluk dan wijsheid, maar een goede film is een goede film.

Ergens heb ik wel het idee dat zijn visie over het naar de klote gaan van de wereld een soort smoes is om zoveel mogelijk lijken in één film te stoppen, maar het geweld wordt in elk geval niet mooier in beeld gebracht dan nodig is, dus wie weet schuilt er wel degelijk een oprechtheid in zijn visie. Soit, een 3,5*.

De film is op zich wel goed, maar het schokkende camerawerk vond ik wel erg irritant, het mag dan bij de film horen, maar het kijkt niet rustig.

Sterke herziening van deze Boll. Als regisseur voortdurend onder de strontbak gezet en dat heeft hij ook zeker aan zichzelf te danken. Als we naar zijn bekendere projecten kijken zitten er ook niet bepaald indrukwekkende toevoegingen tussen, maar wie het wat obscuurder wil zoeken komt best aardige dingen tegen. Rampage mag dan toevallig wel bij zijn bekendere werk horen, maar wordt makkelijk over het hoofd gezien als we aan de carrière van Boll denken. Indrukwekkend grimmig en realistisch opgezet. Fletcher speelt een erg intrigerende hoofdrol en Boll laat het allemaal akelig dichtbij komen. De film gaat pas in de tweede helft echt los, maar tot die tijd weet Boll de film makkelijk interessant te houden. De agressie van het geheel slaat erg aan en eenmaal de wapens worden losgelaten houdt de film je nog sterker in z'n greep. Ik kan het alleen maar prijzen, fijn dat er nog regisseurs zijn (al is dit 2009) die zich niet echt inhouden als het om dit soort concepten gaat. De vervolgdelen maken van Fletcher een soort voorbeeld-for-society en dat is precies waarom die delen niet zo goed als deze werken. Hier voelt Fletcher nog echt als villain aan en dat past precies bij de ruwe toon.

Meteen na Citizen Vigilante ( op weg naar cultstatus) deze van Uwe Boll bekeken. Ook met deze stelt hij niet teleur. Het chaotische gezwaai met de camera benadrukt de adrenaline gedreven actiebeelden, die overigens echt goed in elkaar zitten. Het prima sounddesign valt goed samen met de edit waardoor een aangenaam ritmisch geheel ontstaat. Petje af. De dialogen zijn geïmproviseerd en komen daardoor redelijk naturel uit de verf. Brendan Fletcher doet het erg goed als psychopaat die methodisch, koelbloedig en berekend te werk gaat.

Uwe Boll behandelt dezelfde thematiek als in Citizen Vigilante: maatschappelijk onbehagen, falende systemen en radicalisering. Goed dat er nog regisseurs rondlopen die onafhankelijk werk produceren zonder te hoeven buigen voor subsidiefondsen en overheidsgeldpotten.

Assault on Wallstreet is ook een goede van Boll. Niet beter dan Rampage of Citizen vigilante maar zeker het kijken waard.