Meningen

6 Underground is aan de ene kant belachelijk inhoudsloos, zoals bij elke Michael Bay film, maar aan de andere kant ook erg knap gemaakt op visueel vlak. Dit is echt ontzettend goed gefilmd en ziet er zo stijlvol uit in diverse scènes met kleur en licht. Zeker het begin van de film is echt een wel 20 minuten lange adrealinerush. Het middendeel zakt wat weg, maar het eindigt wel weer erg erg lekker met dat cruiseschip. Het is een typische Bay film, waar uiterlijk de inhoud volledig domineert en waar je gewoon echt twee uur lang alles ziet ontploffen. Het is voor mij geen film die een paar vervolgen hoeft te krijgen, daar zijn de personages veel te oninteressant voor. Dan zie ik liever dat Bay gewoon over een tijdje gewoon een nieuwe actiefilm maakt. Overigens ook een compliment voor het brute geweld in beeld, bloed wordt hier zeker niet geschuwd. Het is sowieso mijn best gewaardeerde Bay-film sinds Transformers uit 2007. Daarna maakte hij vooral al die Transformers sequel-rotzooi. Het is ook een van de betere Netflix Originals films, al zegt dat vooral veel over die films.

Kleine 3,5*

Vrij middelmatig, waarbij ik de film visueel nog best wel de moeite vond. Maar inhoudelijk is het simpel en ook best saai bij vlagen. En Adam Driver die erbij loopt als John Wick, tsja. Niet mijn acteur. De actie is niet erg opvallend, maar nog wel aardig gedaan. Positief is dat de film maar anderhalf uur duurt, gelukkig hadden de makers dus ook wel door dat deze flauwekul niet te lang moest duren. Om die reden is het allemaal nog best kijkbaar en ergens ook wel vermakelijk.

2,5*

Wat is er nou lekkerder dan op een regenachtige zondagmiddag eens een Schwarzenegger filmpje op te zetten? De echt bekende titels als T1 & 2, True Lies en Predator heb ik al tig keer gezien, maar enkele Arnold-titels heel wat minder. The 6th day is zo'n titel die nooit in een top 10 beste Arnold films voor zal komen, maar die toch best leuk kan zijn als je kan leven met een stel minpunten. Het plot is namelijk best wel goed bedacht, vol sci-fi toekomstzaken als klonen en allerlei digitale veranderingen. Arnold die 20 jaar terug al video-belt met zijn vrouw is best leuk vooruitstrevend toch?

Jammer genoeg doen ze veel te weinig met dit verhaal en is het na een tof begin (met een gave helikopter-scène) een beetje een lauwe prak met weinig hoogtepunten. De actie is schaars en ook de kwaliteiten van Arnold zoals zijn humor, charisma en zijn vuisten, worden veel te weinig gebruikt. De geslaagde oneliners zijn schaars en lekker bad ass word hij niet zo snel. En dan duren twee uur film toch best wel lang. Voldoende, maar meer ook niet. Het was tien jaar terug toen ik deze film voor het laatst zag en het zal zeker weer 10 jaar duren voordat ik er opnieuw behoefte aan zal hebben.

3* blijven staan.

PS: Er zijn maar weinig filmposters afgrijselijker dan deze.

Ik heb de laatste jaren al zoveel van die horrorfilms met wraak nemen/martelen gezien dat ik deze 7 Days ook niet echt bijzonder wil noemen. De film wijkt wat af van bekendere wraaktitels als I spit on your grave doordat het hier allemaal best kil wordt gebracht. Geen soundtrack, rauwe beelden, kille ruimten...best goed. Verwacht geen pure martelfilm, want dan zit je fout. Sowieso ligt het tempo hier traag en krijg je later in de film vooral een Bruno met psychische problemen zien. Daarvoor heb je al wel wat gemartel gezien, maar echt bijzonder vond ik het niet. Daarvoor heb ik al genoeg van dit soort momenten in andere films gezien.

Op zich niet verkeerd dat de film later een plottwist gebruikt en zich wat meer richt op een veranderende Bruno, maar boeiender werd het niet. Ik vond het eerste deel van de film een stuk interessanter. Het werd later wat rommelig in de film. Het laatste half uur was best wel duf waardoor de film al voor het einde zijn glans kwijt is geraakt.

3*

Wat is Wesley Snipes afgezakt zeg...

Van topfilms als Blade tot dit soort zielige pulp. Cliche tot in het treurige, een simpel verhaal en zeer matige acteerprestaties.

B niveau, als het geen C niveau al is.

2*

Zeer behoorlijke film. Ik ben verre van een hiphop liefhebber, maar het verhaal van de film vond ik boeiend genoeg. Eminem speelde zeker niet verkeerd en zo slecht klonk de muziek ook niet. Best een aardige film om eens te zien.

3,5*

PS: Ik zie dat de film vandaag zelfs is uitgezonden haha. Toevallig, ik dacht gewoon aan deze film. Ik heb uiteraard de EK finale gezien

Fijne warme, grappige en nostalgische kerstfilm met een vader die terugblikt bij zijn dochter op zijn jeugd eind jaren 80, toen hij een NES (Nintendo Entertainment System) wilde hebben en hier grote moeite voor moest doen. De hoofdrolspeler hier is Neill Patrick Harris, een acteur die ik altijd graag zie al zal geen enkele rol van hem meer zo memorabel worden als die van Barney Stinson in How I Met Your Mother. Maar hij is altijd grappig, gevat en energiek. Zijn jongere versie van hem doet het ook best leuk in de film. Het is een trend van de laatste jaren dat films of series die zich afspelen in de 80's enorm populair zijn en 8-Bit Christmas lift leuk mee.

Een hoop verwijzingen naar die periode, allemaal best herkenbaar als je het zelf ook mee hebt gemaakt. Een spelcomputer was toen ook nog vrij nieuw en de heilige graal voor elk kind. Ik heb me er prima mee vermaakt. Niet erg origineel of verrassend, wel leuk gemaakt met het hart op de juiste plaats. En met een prima boodschap ook op het eind, dat hij zijn NES wel heeft gekregen, maar met zelf verdiend geld na een hele zomer werken Vreemd dat deze film onder 3,00 sterren scoort, want er weinig of niks mis mee.

3,5*

Het eerste uur is bijna niet door te komen, zo saai. Daarna komt er wel meer vaart en spanning in, maar echt pakkend is het nooit. Toch jammer, want het onderwerp is duister en freaky. Hier had meer uitgehaald mogen worden, ondanks dat ik Cage wel goed vond. Dit zijn toch nog de jaren dat hij er als acteur iets van probeert te maken, in tegenstelling tot vandaag de dag. De actiemomenten in de slotfase van de film maken het nog wel kijkbaar, maar de film had van mij best een half uur korter gekund.

2,5*

Wauw!

Wat een ongekend geweldige film is 9 zeg!

Ik heb er tot deze week nog nooit van gehoord maar wat was de verrassing tijdens het kijken groot! Dit is een animatiefilm zoals je ze bijna nooit ziet. Wat een bijzondere film is dit!

Vergeet alle vrolijke animatiefilms vol leuke diertjes en humor. 9 is zeer serieus met een Terminator 4 achtig plot over een verwoeste aarde in het post-apocalyptische tijdperk. De donkere, grauwe en kille sfeer is werkelijk geweldig! De film pakt je bij de strot en laat pas los bij de aftiteling!

9 is daarwerkelijk bijzonder spannend. De robot monsters zijn echt zeer, zeer indrukwekkend en daadwerkelijk beangstigend. De film mag dan een fantasy verhaal bevatten dat gaat over levende lappenpoppen maar verder is ie bloedserieus.

Het plot zelf is behoorlijk maar verder niet bijzonder. De indruk die de film maakt komt vooral door de weergaloze grafische vertoning en de prachtige dito soundtrack. De sfeer in de film is subliem! Je moet het zien om te snappen. De details, de weergave van vuur of een ontploffing, ga maar door.

Laat ouders alleen niet denken dat dit een leuke animatiefilm is om eens met de kleine kinderen naar toe te gaan. Dit is bepaald geen Shrek of Ice Age. 9 is vooral anders, maar minstens zo fantastisch. Ik heb zelden een animatiefilm gezien die meer indruk op me heeft gemaakt. Ik durf dit een film te noemen die een klassieker zal worden.

4,5*

De Russische versie van Full Metal Jacket, maar dan een stuk minder pakkend. Dat eerste uur was echt moeilijk door te komen. Net als in FMJ volgen we de soldaten in training, inclusief alle onderlinge issues, knokpartijen, boze drillers en een groeiend kameraadschap. Maar waar FMJ dit spannend en boeiend maakte, vond ik het hier vooral langdradig. Het waren nou niet bepaald interessante personages en de weg naar voltooiing was wel erg cliché. Het deel in Afghanistan is gelukkig een stuk sterker, met goed in beeld gebrachte oorlog, inclusief het tonen van angsten en mislukkingen. Maar ook hier is het wel dat we alles al vaker op beeld hebben gezien en meestal beter. De grote eindclash was wel weer prima, al moest ik een beetje lachen als je van die Russen met enorme guns als Rambo rond zag maaien. Alles bij elkaar was dit wel een redelijk avondje Netflix voor me, maar als je 'm niet kijkt mis je ook niet zo heel veel.

3*

Sterke docu over hoe George W. Bush de aanslagen op 9/11 beleefde als president van Amerika. Wat dit boeiend maakt is dat hijzelf voor de camera verschijnt samen met belangrijke stafleden van toen om het verhaal te vertellen. Van de melding toen hij op een basisschool te gast was tot het bezoek op Ground Zero. Het zijn voor mij bekende beelden, maar het kijkt anderhalf uur heel boeiend weg. Nog steeds bijna een kwart eeuw bizar om te zien hoe de vliegtuigen de torens raken en hoe deze uiteindelijk in elkaar storten. Het is sowieso de belangrijkste historische dag van deze eeuw denk ik, er was een wereld voor en na deze aanslagen.

3,5*

Imposante docu die misschien geen nieuwe beelden of inzichten brengt, maar me wel weer opnieuw verbijsterd voor de tv liet zitten. 9/11 is zo'n afschuwelijke dag, zoiets aangrijpends valt bijna niet te bevatten. Mijn interesse ligt bij deze aanslagen veel minder bij de gevolgen (Afghanistan invallen e.d.), meer bij het menselijke aspect van weten dat je als passagier van een gekaapt vliegtuig gaat sterven of dat je als ratten in de val zit in de Twin Towers. De ontzetting, de emoties, de angst zit ook goed in deze docu. Wat natuurlijk heel ''boeiend'' aan deze ramp is, is dat alles perfect op beeld staat vanaf de crash van het eerste vliegtuig in de toren tot de totale instorting van beide torens. Ik had trouwens het idee dat ze hier bij de docu de beelden hebben opgepoetst naar haarscherpe beelden, geen idee of dat zo is maar de ramp is zelden overtuigender en scherper in beeld gebracht dan hier. Het is een ramp die me nog steeds koude rillingen geeft qua omvang en ook zeker de wijze waarop het allemaal is uitgevoerd. Niet voor niets heb je een wereld voor en een wereld na deze aanslag, een hoop dingen zijn nadien wel anders geworden. Kortom, dit moet je zeker even terugkijken als je er interesse in hebt.

4*

Ik heb À l'Intérieur nu 4 jaar terug gekeken volgens mijn Moviemeter log. De film heeft destijds een gigantische indruk op me gemaakt (4,5* en een film die ik niet snel meer zou vergeten) en ik heb de film sindsdien nooit meer durven te herzien, bang voor een mindere 2e ervaring. Dat heb je toch wel soms bij films die heel goed zijn in je herinneringen.

Maar gisteravond heb ik me er toch aan gewaagd. Ondanks een paar sterke momenten was het toch weer even inkomen tijdens de eerste helft van de film. De scene's met de vrouw buiten in de regen, glurend door het raam blijven subliem. Maar de echte ellende moet dan nog beginnen. Dat zie je vooral in het tweede gedeelte van de film, waar alle remmen los gaan en waar je toch wel een vrij heftig, extreem bloedbad ziet, waar ook nog eens veel suspense bij zit. À l'Intérieur is nog altijd het meesterwerk dat in mijn hoofd zat, gelukkig maar. Een smet is wel dat de film helemaal op het einde wat onrealistisch ontspoort. Na secondelang je gezicht zwaar verbrand te hebben zou je niet veel meer van iemand kunnen verwachten lijkt me. Maar dan nog weet ze door te moorden en een buik open te snijden (vrij lugubere scene overigens, dat eindshot met het dode lichaam blijft ook wel weer freaky, maar erg sterk) en haar ding te doen. Ook wordt er te makkelijk met de politie afgerekend, waar je toch wel wat meer van zou mogen verwachten.

Maar buiten dat is À l'Intérieur een fantastische film, dat een sfeer weet te creëren en een walging op weet te wekken wat maar weinig horrorfilms lukt. Ook mede dankzij een briljante Béatrice Dalle, die haar rol geweldig neer zet.

4* (was 4,5*)

Ben al geen grote SF fan, maar deze film was ook gewoon erg matig. Lomp verhaal dat echt niet boeiend was en nergens werd ik op enige manier vermaakt. Ja, Theron is een strak pakje is wel leuk maar daarvoor wil ik niet 90 minuten kijken.

2*