• 150.587 films
  • 8.485 series
  • 25.789 seizoenen
  • 566.992 acteurs
  • 326.022 gebruikers
  • 8.561.623 stemmen
Avatar
 
banner banner

Les 7 Jours du Talion (2010)

Thriller / Horror | 105 minuten
3,25 326 stemmen

Genre: Thriller / Horror

Speelduur: 105 minuten

Alternatieve titels: 7 Days / Seven Days

Oorsprong: Canada

Geregisseerd door: Daniel Grou

Met onder meer: Rémy Girard, Claude Legault en Martin Dubreuil

IMDb beoordeling: 6,5 (8.056)

Oorspronkelijke taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Les 7 Jours du Talion

"Justice is blind. So is vengence."

Bruno Hamel is een achtendertigjarige chirurg die samen met zijn vrouw Sylvie en achtjarige dochter Jasmine in Drummondville woont. Ze leiden een gelukkig leven, totdat Jasmine wordt verkracht en vermoord. Als de moordenaar is opgepakt, bekruipt Bruno een gruwelijk idee. Hij zint op wraak op de moordenaar en heeft het plan gevat om hem te ontvoeren en zeven dagen lang te martelen.

imageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van john mcclane 2

john mcclane 2

  • 2538 berichten
  • 6056 stemmen

ja dit wil ik zeker zien.

Maar klopt het nou dat het dus een film uit canada is maar men frans spreekt?


avatar van tattoobob

tattoobob

  • 8092 berichten
  • 2335 stemmen

john mcclane 2 schreef:

ja dit wil ik zeker zien.

Maar klopt het nou dat het dus een film uit canada is maar men frans spreekt?

Klopt ...in sommige delen van Canada spreken ze frans


avatar van john mcclane 2

john mcclane 2

  • 2538 berichten
  • 6056 stemmen

thanx tattobob,,probeer de film te pindakazen.

word lastig


avatar van leatherhead

leatherhead

  • 3431 berichten
  • 1780 stemmen

Morbide.

De kille, ijzige uitstraling is iets wat vanaf minuut één tot aan het einde blijft hangen. Sobere, mistroostige contreien, grauw kleurenwerk, en gespeend van elke vorm van soundtrack. Louter de ijzige stiltes resteren. Tel daarbij op een aantal bestiaal brute martelscenes, die echter wel in gedoseerde getale komen, en je kan tot de conclusie komen dat dit geen vrolijke film is. Wel een redelijk indrukwekkende.

Tweede helft zet Grou helaas wel een paar misstapjes. Het er met de haren bijgesleepte zijpaadje met het eertijdse slachtoffer was bijvoorbeeld overbodig. Sowieso had de film qua lengte wat ingeperkt mogen worden, al is de eindscene zeker de moeite waard. De twee afsluitende zinnetjes spreken boekdelen.

Ondanks enkele jammere keuzes een best krachtige film. Eentje die afwijkt van de geijkte genreconventies, en een paar rake klappen uitdeelt. Ruime 3,5*.


avatar van maurice32

maurice32

  • 1140 berichten
  • 1632 stemmen

Raar , ik heb deze film 3,5 sterren gegeven , maar ik weet niks meer van de film


avatar van tattoobob

tattoobob

  • 8092 berichten
  • 2335 stemmen

maurice32 schreef:

Raar , ik heb deze film 3,5 sterren gegeven , maar ik weet niks meer van de film

Misschien moet je hem eens nuchter gaan kijken


avatar van maurice32

maurice32

  • 1140 berichten
  • 1632 stemmen

Hehe , kan natuurlijk zijn


avatar van Woland

Woland

  • 3405 berichten
  • 3025 stemmen

Bruno's mooie leventje als gelukkig huisvader en chirurg wordt compleet overhoop gegooid, als hem zo ongeveer het ergste gebeurt wat je je voor kan stellen: zijn dochtertje wordt ontvoerd, verkracht en vermoord. Les 7 Jours du Talion is eigenlijk anderhalf uur verkenning van het thema wraak: Bruno ontvoert de moordenaar van zijn dochtertje op zijn beurt, en gaat er een week lang op los martelen. Het is een rauwe, grauwe film, waarin alle gebeurtenissen in een deprimerende, zeer realistische wijze worden getoond. Aan de ene kant zijn de martelingen die Bruno uitdeelt niet mis, en het wordt ook best grafisch getoond - aan de andere kant, hij gaat goed los maar echt over-the-top extreem wordt het niet. Maar dit is ook vooral een thriller/drama, waarbij getoond wordt dat ook een in principe normaal persoon onder de 'juiste' omstandigheden zich kan ontwikkelen tot een beestachtige sadist.

De film maakte aan de ene kant wel indruk, met name door de serieuze ondertonen, en het feit dat de film cinematografisch en qua acteerwerk prima in elkaar zit. Maar het verhaal begon toch wel behoorlijk te slepen - qua plot gebeurt er niet veel meer dan dat Bruno aan het martelen is, en dat de politie tevergeefs probeert om te achterhalen waar Bruno en de moordenaar/slachtoffer zich bevinden. En dat bleek voor mij toch wel wat mager om een uur en drie kwartier mee te vullen. Zeker de moeite waard, maar een echte topper, helaas niet.


avatar van umbra

umbra

  • 2635 berichten
  • 2928 stemmen

Bij een herkijk toch verhoogd van 3.5 naar 4* Ik vond deze 7j geleden (moment v review hier) blijkbaar leuk tussendoortje, terwijl deze toch wel meer is dan dat. De kille sfeer is hier zeker een sterk punt, op dat vlak vind ik hem zelfs beter dan 'The Tortured', daar was het martelen net iets fijner. 2010 was wel een fijn jaar qua films


avatar van Collins

Collins

  • 5157 berichten
  • 3203 stemmen

In films met het label Torture nemen de scènes waarin wordt gefolterd meestal de centrale plaats in. Men denke daarbj aan gedetailleerde opnamen van buitensporige geweldsuitbarstingen op weerloze slachtoffers, verfijnde foltertechnieken die op onderdelen van het lichaam worden toegepast en vakkundig hak- en snijwerk dat dient om het oog te voorzien van afschuwwekkende en bloedige beelden. Het subgenre zoekt vaak de sensatie op.

Naast al die geweldsverheerlijkende films zijn er ook films die de thematiek minder plastisch aanpakken en de nadruk leggen op de psychologische terreur. Les 7 Jours du Talion is zo‘n film. Een film die met een minder plastische aanpak een onaangename intensiteit bewerkstelligt die meer afschuw opwekt dan films als Saw, Hostel en ander werk van dien aard.

Les 7 Jours du Talion is een Franse film. Misschien verklaart dat de keus voor psychologische hardheid in plaats van de gemakkelijke (lees: Amerikaanse) keus voor lichamelijke uitwassen die tamelijk leeg aanvoelen, maar visueel gemakkelijk verteerbaar en commercieel interessanter zijn.

Les 7 Jours is geen gemakkelijk verteerbare film. De film biedt de kijker nergens loutering of troost. De film is intens koud geënsceneerd. De beelden zijn blauwig en duister getint, voelen drukkend grauw aan en komen zonder verdere vooropgezette emotionele lading binnen. De film beleef je met een sombere en onaangename inslag.

De film kent amper dialogen en heeft geen heus personage om je als kijker mee te identificeren.Het slachtoffer is ongeschikt identificatiemateriaal. Hij heeft een afschuwelijk misdrijf begaan en hem gun je z‘n folteringen. De folteraar is in eerste instantie zeer geschikt om je mee te identificeren. Hij handelt uit een wraakmotief dat iedereen zal kunnen begrijpen. Zijn houding is echter zo consequent hardvochtig dat iedere normale kijker op den duur slechts afschuw over zijn starheid zal voelen.

Het zijn de weinige dialogen en het gebrek aan identificatie met de personages die zorgen voor emotionele afstandelijkheid maar tegelijkertijd ook zorgen voor een structurele bijdrage aan de intens onaangename sfeer. Een sfeer die maakt dat de film wel iets van het incasseringsvermogen van de kijker vergt. Weliswaar blijven extreme geweldsexplosies de kijker bespaard en wordt een flink beroep gedaan op zijn voorstelingsvermogen, maar de weinige folterscènes die wèl worden getoond hakken er om die reden hevig in. De bruutheid en de gevoelskou die gepaard gaan met de folteringen krijgen binnen de onbehaaglijke sfeer, die de film zo succesvol creëert, extra lading en volume.

Les 7 Jours is geen folterporno, maar een film die de psychologie opzoekt. Een film die menselijke afgronden openbaart en laat zien waartoe het dodelijke gif van de wraak in staat is. Met name in het intense acteerwerk van Claude Legault als de gebroken en langzaam gek wordende folteraar, komen de psychologische gevolgen van de wraakzuchtige en gewelddadige uitweg die hij heeft gekozen, goed tot uiting.

Les 7 Jours is met een intense verontrustende sfeer een zwaar op de maag liggende film. Boeiend is de film zeker. Verhalend leunt de film echter iets teveel op een statische situatie. Naar het einde toe verflauwt de aandacht iets. De geboorte van een dynamische plotlijn om het verhaal een impuls te geven en tevens de lange speelduur te rechtvaardigen blijft spijtig genoeg uit.


avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 20369 berichten
  • 2262 stemmen

Eigenlijk ben ik het eens met de recensies van Woland en Collins. Deze film mag dan meer neigen naar drama en de folterpraktijken zijn misschien niet zo expliciet als de horrorliefhebber het zou willen, die scènes hakken er toch stevig in. Het jammere is dan weer de te lange speelduur waardoor het laatste half uur mijn aandacht begon te verzwakken ook al omdat de martelgang van het slachtoffer op dat moment naar de achtergrond was verdwenen. Psychologisch ook wel goed al ken je de riedeltjes wel van dat wraak niets oplost.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 5811 berichten
  • 4471 stemmen

Niks voor mij.

Al dacht ik van tevoren dat dit zeker wel iets voor mij zou zijn. Ik kan traagheid en bruutheid op den duur best waarderen, en deze twee kunnen samen een sterk element vormen. Ondanks dat 7 Days van elk eerdergenoemd element behoorlijk wat bevat wist deze film me niet echt te grijpen.

Dat kan ermee te maken hebben dat de personages op geen enkele manier weten te boeien. Standaard opgezet en ingevuld, ze weten de personages nooit echt tot leven te wekken. Wel worden er enkele pogingen voor gedaan, maar wat mij betreft blijven de personages net zo levenloos als de uitstraling van de film zelf.

Overigens wil ik niet zeggen dat het levenloze een slecht element is qua uitstraling, want de grauwe en droevige cinematografie past perfect in de film. De toon is keihard en koud, tevens passend bij een film zoals deze. Ik kan niet zeggen dat het geweld echt bij me binnenkwam verder, maar de opzet is hard genoeg om het ergens te laten werken.

De martelingen vormen verder overigens ook niet het middelpunt van deze film, want 7 Days gaat toch aardig veel voor drama. Het punt is dat de drama me totaal niet interesseert en het ontzettend trage tempo zit dit alleen maar meer in de weg. Ik moet zeggen dat ik me behoorlijk heb verveeld tijdens het kijken naar deze film, terwijl ik dit soort films normaal gesproken prima uit te kijken vind.

De remake, Daddy's Little Girl, leek iets meer richting de martelingen te gaan en die kwamen daar wat mij betreft ook harder binnen. Ik prefereer dan ook als 1 van de weinige de remake over deze film. Ik kon hier totaal niet inkomen. De toon is juist en bruut, maar de film zelf maakte verder geen indruk op me. Met veel moeite uitgekeken, sorry. Wel nog extra punten voor de toon en cinematografie.


avatar van joolstein

joolstein

  • 7572 berichten
  • 6659 stemmen

Deze film is niet je traditionele horrorfilm...er zijn geen geesten, zombies of een seriemoordenaar die achter jeugdige aanjaagt. Het is ook geen rechtaan rechttoe wraakfilm die eindigt in "martelporno" De film gebruikt het martelen, ondanks bekende attributen en brutaliteit, niet om je bloederig te schokken. Voor een film met hetzelfde thema maar wat simpelere opstelling kan je beter naar Daddy's Little Girl (2012) kijken. Nee deze film stelt alleen de hypothetische vraag; Wat zou je doen als je dochter verkracht en vermoord werd en je weet wie de dader was? Daarmee is deze Frans-Canadese film, een martelfilm die zich verwijderd van martelporno-films. Regisseur Daniel Grou neemt ook geen echt duidelijk standpunt in. Hij laat het aan de kijker om te beslissen over de zin en/of de onzin van geweld. Het is meer een fascinerende studie van de donkere kant van de mens die de grens tussen goed en kwaad op ingewikkelde wijze vervaagt. In de film volg je een doodgewone man, eentje die waarschijnlijk geen vlieg kwaad zou doen. Hierdoor is het ook gemakkelijker om zich met hem te identificeren. Door dat realistisch karakter en het ontbreken van muziek, maakt de film net dat tikkeltje intenser. Een ander interessant ding dat deze film naar voren brengt, is Bruno's weigering om met Lemaire te praten, zelfs als hij hem martelt. Aan het einde van de film krijg je, zoals het hoort, geen echt antwoord! Ook visueel is erg goed passend, grauwe kleuren geven de film een ​​heel koud en afstandelijk gevoel. Uiteindelijk was dit een goede grafische thriller met een bittere, zwartgallige, sombere toon een mooi alternatief biedt voor de vele andere wraakfilms in het subgenre.