Meningen

Een week nadat ik Schindler’s List nog eens opnieuw heb bekeken was het ook tijd om Der Untergang opnieuw te zien, na 13 jaar aldus mijn gegevens op deze site. Beide films staan al vele jaren in mijn top 10 en dit vind ik ook de twee beste oorlogsfilms ooit gemaakt. Nou kan smaak altijd veranderen, maar beide films heb ik nog altijd op 5 sterren staan, vrijwel perfect. Uiteraard heb ik de extended versie van Der Untergang bekeken die ik al lang in mijn bezit heb, die versie is nog veel completer dan de normale editie.

Der Untergang is een zeer realistische weergave van de laatste dagen van de meest gehate man aller tijden, Adolf Hitler, in zijn bunker in Berlijn enkele dagen voor zijn dood en voor de Russen de hele stad hebben veroverd. Hitler staat uiteraard in the picture, maar genoeg andere bekende Nazikopstukken komen voorbij, terwijl je veel momenten ook volgt vanuit het perspectief van de secretaresse van de führer, Traudl Junge (ik geloof er overigens geen klap van dat zij van niks wist wat betreft de Jodenvervolging in vernietigingskampen). Dat begint al met een schitterende scène waar Hitler zijn nieuwe secretaresse kiest en wij als kijker merken dat Hitler niet alleen dat afschuwelijke beest was die 6 miljoen Joden liet vermoorden, maar ook nog wel een gewoon mens met liefde voor zijn vriendin en hond en gewoon gedrag kon vertonen tegenover zijn personeel. Dit concept lag 20 jaar geleden gevoelig bij mensen die de film voor het eerst zagen maar volgens mij is dit de beste keuze geweest. Juist doordat hij ook normaal deed ga je beseffen dat iedereen een Hitler had kunnen zijn. De man was zeer rancuneus na de schande van de verloren eerste wereldoorlog en heeft het voor elkaar gekregen met zijn bizarre praatjes en zijn uitstraling om een heel volk achter zich te krijgen dat bijna heel Europa in puin heeft geschoten.

Ik denk wel dat je echt interesse moet hebben in de details rondom WO II wil je deze film van begin tot eind boeiend en intrigerend vinden. Bijna alle namen waren mij wel bekend, omdat ik de oorlog gewoon een fascinerende periode vind. En diverse scènes blijven grote indruk maken, met vooraan natuurlijk de gruwelijke moord van Magda Goebbels op haar 7 kinderen, die ze liever dood ziet dan dat ze moeten leven in een wereld zonder Nationaal-Socialisme. Krankzinnig en ook zo wreed. Hitler die zijn zwager Fegelein enkele dagen voor de oorlog voorbij was liet executeren. En de zelfmoord van Hitler en Eva Braun uiteraard. Men koos ervoor dit niet expliciet in beeld te brengen, maar iedereen begrijpt wat er gebeurde. Ik heb weer de volle speelduur vol interesse gekeken.

Dat komt natuurlijk ook door het fenomenale acteerwerk. Bruna Ganz was al een topacteur, maar dit is natuurlijk veruit zijn grootste en meest imponerende rol. Wat ongelofelijk goed zeg, zijn kromme houding, zijn trillende handje, zijn tirades, maar ook momenten dat hij een kind op schoot heeft of een jeugdige soldaat een knijpje in de wang geeft uit waardering. Maar er zijn wel meer rollen bijzonder goed, zoals het echtpaar Goebbels. Die zijn misschien nog wel griezeliger dan Hitler zelf. Magda Goebbels was zo geïndoctrineerd dat ze de fuhrer nog op de knieën smeekte door te gaan, want zonder hem was er niks.

Valt er niks te zeuren? Nou ja, de film ging nog wat lang door na Hitlers dood. Had van mij niet gehoeven, toen was de film wel echt over z’n piek heen. Der Untergang is een monument van een film en tevens ook een cultureel fenomeen onder jongeren, want iedereen kent wel de bekende parodiefilmpjes met andere teksten eronder van de scène met Hitler aan zijn bureau met een lading hoge piefen in zijn buurt.

5* blijven natuurlijk staan

Samuel L. Jackson is de Jack Bauer 2.0

Ik had tot voor heel kort niet eens van deze titel gehoord, maar gelukkig heb ik hem dan toch leren kennen. Tof filmpje!

Van een op zich simpel plot hebben ze een aardig spannende en harde film weten te maken met een glansrol voor Samuel L. Jackson die wel echt heel wreed tekeer gaat tegen de terrorist om te weten te komen wat hij weten wil. Zijn karakter deed me echt denken aan Jack Bauer uit mijn favoriete serie 24. Die heeft ook schijt aan alle regels en doet gewoon wat hij moet doen om antwoorden te krijgen. Keihard martelen is voor Jack ook geen nieuw iets.
Alleen gaat Samuel L. Jackson lekker lang door in deze film. Nice om te zien! Zeker toen ik hem met een bijl steeds zachtjes op zijn benen zag tikken
Hij blijft voor mij ook echt een fenomeen als acteur. Altijd overtuigend, altijd stoer en altijd goed om naar te kijken!
Ik kan me dan ook goed vinden in de rol van Jackson. Als ik in die situatie zou zitten, dan zou ik ook alles doen om antwoorden te krijgen. Het lot van miljoenen mensen is toch een stuk belangrijker dan de mensenrechten van een terrorist. Die mensen verdienen het leven toch al niet.

Maar uiteraard vind niet iedereen deze methode humaan en terecht en daardoor werd het best nog een interessant plot. Zeker toen de vrouw en kinderen van de terrorist erbij werden gehaald. Niet gedacht dat Jackson zó ver zou gaan dat hij zelfs de keel van de vrouw door sneed....
De film bleef door de wending wel boeien. Ik had na een tijdje wel het idee dat de film wat hetzelfde bleef doen toen hij maar gemarteld bleef worden. Maar door de entree van vrouw en kids werd het weer wat anders.

Grappig trouwens dat de film een hoop castmembers van de serie 24 kent uit verschillende seizoenen. Is voor mij als fan van die serie wel leuk om te zien. Een film als deze sluit ook goed aan op die serie.

4*

Isn't that just like a wop? Brings a knife to a gun fight.

Bijzonder aantrekkelijke misdaadfilm!
Het misdaad genre is niet 1 van mijn meest bekeken genre's, maar ik wil toch ieder geval wel de grote klassiekers uit het verleden uit dit genre kijken. The Untouchables is 1 van die klassiekers..

Wat me opvalt is dat deze film wat meer geweld en vaart in het verhaal kent in vergelijking met andere misdaadklassiekers. Ik vond het wel prettig. De film begon al overdonderend met de bomaanslag op het cafe waarbij een klein meisje ook werd opgeblazen. Heftig en het zette meteen de toon van de film.

Het verhaalt wordt daarna prima opgebouwd met de strijd van de politie tegen Capone en co. Misschien niet altijd even origineel, maar het wordt wel lekker uitgewerkt. De film kent toch wel een stel erg goede momenten. De shootout op de grote trap met de wegrijdende kinderwagen was geweldig! De ''arrestatie'' op het einde van de film ook, waarna Ness Frank van de flat afgooide. Mooie oneliner er ook bij (Did he sound anything like THAT?). Het plot wist gewoon de hele film te boeien, zonder bijzonder te worden.

Maar de beste punten van de film zitten in de acteerprestaties en de soundtrack. WAT een cast bezit The Untouchables zeg. Connery, Garcia, De Niro, Costner..allemaal topkwaliteit. Duidelijk was wel dat Sean Connery boven iedereen uitstak. Wat een heerlijke acteur is hij toch zeg. Dat accent, prachtig! Maar hij weet ook zijn rollen altijd erg overtuigend neer te zetten. Echt 1 van de beste acteurs die ik ken. Wel jammer dat zijn dood wel suf was. Secondenlang werd hij overhoop geknald, maar hij wist het toch nog even te overleden. Beetje erg nep, jammer. Ik vond het trouwens spijtig dat hij doodging, zeker omdat de film toch nog wel even duurde na zijn dood. De Niro vond ik in de film niet helemaal uit de verf komen. Ik heb wel betere rollen van hem gezien.

Dat andere grote pluspunt was de soundtrack, wat ik al zei. Lekker opzwepend en bij vlagen bombastisch. Maar nooit op een te aanwezige en storende manier. Vanaf het begin tot het einde klonk het subliem!
Je ziet gewoon dat de film vakkundig is gemaakt. Veel mooie shots, veel mooie momenten, veel sterke dialogen...klassewerk van een klasse regisseur.

4*

Moviemeter was niet erg positief, maar na het zien van deze film vind ik dat men er fout mee zit. Ik vond dit een erg vermakelijke, spannende thriller die bij vlagen gewoon erg hard was. Het is een soort Saw concept, maar dan net anders. Saw had mensen vastzitten die als ze heel erg wilden lijden nog vrij konden komen, bij Untraceable hebben de slachtoffers geen enkele kans. Ze kunnen alleen langzaam of snel dood, ligt eraan hoeveel mensen op de betreffende website inloggen. En dat idee vond ik best wel goed gevonden. En ook gaaf uitgewerkt. De kills waren best wreed. Denk aan vooral de dood van de FBI agent in een bak water waar langzaam of snel zoutzuur in liep. Erg naargeestig maar wel goed gevonden.
Het acteerwerk was niet overdreven goed, maar wel voldoende. Best belangrijk omdat zon film staat bij de geloofwaardigheid en uitwerking.
Toch heb ik wel 2 grote kritiekpunten op het plot. Onbegrijpelijk dat Jennifer op de brug in haar eigen auto gaat zitten terwijl ze weet dat de moordenaar in de buurt is. Dat lag zooo voor de hand dat hij achter in haar auto zat. Ze had gewoon met haar pistool op de brug moeten blijven staan want haar collega's kwamen er al aan.
En nog erger vond ik dat de moordenaar haar precies wilde doden in haar eigen kelder. Waarom? Van alle plekken zocht ie net de plek waar ze nog traceerbaar was voor haar collega's. Dat was schijnbaar de enige manier van de filmmakers om het verhaal nog normaal af te kunnen sluiten. Ik vond het nogal stompzinnig en dit kost de film zeker een half punt..

Verder is de film prima voor een avondje entertainment.

3,5*

Up is alweer dertien jaar oud, net als het huisje van Carl vliegt ook de tijd

Ik was er wel aan toe om deze weer eens te zien en het is me gelukkig niet tegen gevallen. Destijds met 3,5 ster beoordeeld, ik vond de film mooi maar niet echt indrukwekkend. Eigenlijk denk ik daar nu nog steeds wel zo over, maar dat neemt niet weg dat dit echt een sterke film is waarbij het begin van de film gewoon een van de mooiste momenten ooit in animatie is voor mij als we via oude beelden het leven van Carl en zijn vrouw volgen dat mooie maar ook hele trieste momenten kende, tot aan haar overlijden waar Carl niet goed mee om kan gaan en er veel verdriet van heeft. Dit hele stuk raakte me, een indrukwekkend staaltje van het tonen van de vergankelijkheid van het leven.

Jammer genoeg zit daarmee het sterkste deel van de film er wel mee op, want daarna volgt een echt wel vermakelijk avontuur met het huisje aan ballonnen en met het jonge padvindertje en een lading dieren, maar dat was gewoon geinig maar niet meer dan dat. Ik miste een beetje de urgentie van dat laatste uur, ze maken het niet emotioneel beladen, maar ook niet echt grappig. Het is vooral de weg die Carl af legt in zijn rouwverwerking en hij ervaart dat er nog zeker wel mooie dingen in zijn leven gebeuren als weduwe. Het laatste deel was weer mooi, als hij bij de medaille-uitreiking aanwezig is.

Wat ik sterk ook aan Up vind is het visuele deel, de film is kleurrijk en kent mooie landschappen. Ook blijft het huisje met de ballonnen gewoon een leuke gimmick. Ik heb wat moeite met het geven van mijn nieuwe cijfer, een 3,5 of 4 sterren. Maar ik heb recent Wall-E en Ratatouille ook opnieuw gezien en op 4 sterren gezet en die films vind ik wel over het geheel pakkender en completer, dus voor Up blijft de oude score staan, waar overigens niks mis mee is. Over 10 jaar zet ik de film zo nog een keer op.

3,5* blijven staan

Behoorlijk aardig tragi-drama.

Ik zie ook dat de kop komedie erbij staat, maar dat lijkt me niet juist. De film probeert nergens grappig te zijn als ze het leven van Ryan Bingham tonen die alleen maar werkt en reist en al het andere laat schieten. Uiteraard inclusief familiebanden waar hij weer aan moet werken. De film heeft aardige invalshoeken, maar bezit toch ook enkele cliche's.

George Clooney is echt geweldig in de film. Zijn stijl, zijn charisma...hij blijft 1 van de beste acteurs die er is. Speelt eigenlijk altijd wel overtuigend en sterk. Hij draagt de film ook. Ook al kijkt de film lekker weg en stoort het plot nooit, het is niet dat je nou in spanning wil weten wat er nu gaat gebeuren. Maar het is een prettige wegkijker, zeker weten. De andere rollen zijn ook prima, maar Clooney is duidelijk de beste.

Ik vind de film zoals ik zei dus geen topper, maar ik denk dat velen zich hier best mee kunnen vermaken.

Verdiende 3,5*

Toffe sci-fi film over een man wiens vrouw wordt vermoord en als verlamde wraakt neemt door een ingebouwde computerchips die hem super krachtig maakt. Het levert ieder geval een lekker vlotte film op waar ook een paar erg aardige actiemomenten in zitten. Een verhaallijn die ook niet zou misstaan in de bekende Black Mirror serie die technologie en de maatschappij goed heeft gemixt. Top is het niet, behoorlijk uitgewerkt wel.

3,5*

Mhow. Standaard horrorfilmpje met weinig pretenties. Ligt eraan wat je ervan verwacht he...ik verwachtte weinig en het viel bij elkaar allemaal nog wel mee. Weinig bijzonders maar wel geinig voor 1x. Matig acteerwerk, standaard kills...dat wel.

2,5*

Matige zooi.....wederom een film waarbij een vervolg zinloos was en dat valt te merken. Niks is goed aan deze film, alles wat in deel 1 al niet al te best was is hier nog slechter gedaan.

1,5*

Ik vond Get Out destijds wel een vrij goede film, al was de lof en de gecreëerde hype wel overdreven. Zo briljant was de film ook weer niet, maar het horrorgenre was schijnbaar zo ingedut dat Get Out als hele welkome afwisseling werd gezien, waardoor de film in mijn ogen veel hoger scoorde dan ik 'm waard vond. Maar niettemin leverde regisseur Jordan Peele toen wel een sfeervolle, boeiende en weirde film af die ik goed kon waarderen. En nu is hij terug met Us. De mensen komen er wel massaal voor naar de film. De zaal zat gisteravond nog goed vol. Net als toen is de hype rondom Us weer groot. En net als toen snap ik wederom niet goed waarom.

Want Us heeft me vooral op mijn zenuwen weten te werken met vervelende personages, een gebrek aan richting waar de film heen wilde en ook met een stel onlogische keuzes waar ik deze regisseur niet in hoopte te zien trappen. Us begint nog wel behoorlijk, met een familie waar overduidelijk dingen niet pluis aan zijn. Het is allemaal niet origineel, maar het werkt wel. De trauma's bij de spiegels zijn al snel een feit en je weet dus al wel voldoende aan achtergronden. Dan volgt de befaamde scène met de 4 figuren in het rood die op de oprit staan en niet vertrekken. Vanaf dat moment ontspoort de film en waar het juist spannend en benauwend moest worden, werd het lachwekkend en idioot. Alleen al de scène als ze allemaal binnen zijn gedrongen en die ene met een debiele stem zijn monoloog zit te vertellen. Vanaf toen kon ik de film eigenlijk niet meer serieus nemen. En waar het eerst een vrij serieuze film leek te zijn, ontspoort het hier ook richting een slasher met komische trekjes. Vreemde zet. Dit wordt al helemaal versterkt als het bevriende gezin ook plots slachtvee is en binnen een paar seconden uit wordt gemoord. Weg impact. Schijnbaar kan onze familie twee van zulke afslachtingen gemakkelijk overleven. Want ook dat stoorde me nogal. Ondanks dat alles goed is voorbereid kunnen ze niet een standaardfamilie de baas. En om het nog vervelender te maken worden er ook nog eens hele rare keuzes gemaakt. Moeder die wel even de autosleutels in haar eentje gaat halen, wetende wat er allemaal aan de hand is. En diezelfde moeder stapt ook zonder problemen uit de wagen als ze zo'n psychopaat aan hebben gereden. Ik snap dat horror niet altijd logisch is, maar dit slaat nergens op.

Gelukkig vind ik het hoofdverhaal wel weer vrij sterk, met de dubbelgangers die in de onderwereld lijden onder het leven van de mensen in de echte wereld en wraak nemen. Zeker de balletscène vond ik goed. Origineel concept en de diepere laag achter dit plot deed me wel wat. Al vraag ik me dan bijvoorbeeld wel af hoe het kan dat dit een wereldwijde aanval is geworden. Waarom is dit plots uitgevoerd? Dit heeft een uitzondering in de onderwereld-groep zo voor elkaar gekregen?

En zo kan ik nog wel even door blijven klagen over Us, maar ik brei er maar eens een einde aan. Tof concept, er zitten ook zeker wel goede stukken in, maar de film slaat gewoon te vaak over richting het belachelijke om me te kunnen boeien. Had dit óf echt serieus gehouden of was er helemaal over de top mee losgegaan. Nu hangt het er tussenin en dat is wat mij betreft nooit een goede keus. Hopelijk wordt Peele zijn volgende film weer wat beter. Ik heb er nog altijd interesse in.

2,5*

Ik vermoed dat dit met afstand de saaiste Black Mirror aflevering was. Ik ben niet into Star Trek en ik vond dit ronduit vermoeiend. Eigenlijk was alles gewoon zwak en weinig Black Mirror-achtig aan de aflevering. En dan duurt 76 minuten ontzettend lang.

1,5*

Zonet gekeken, nog nooit gezien maar was benieuwd of de hype van toen waargemaakt is.

Toegeven, de film had een apart en mooi einde wat ik totaal niet had verwacht.

Verder vind ik de film wat overhyped. Hij was best goed, maar niet overdreven. Wel een aanrader.

3,5*

De aanslag op de kampeerders op het Noorse eiland Utøya is me altijd wel bijgebleven, vooral omdat er tientallen doden vielen die gewoon geen schijn van kans hadden. Afschuwelijk, maar ook wel intrigerend. Toen ik over deze film las was mijn interesse meteen gewekt. Dat de film door Noren werd gemaakt sprak ook in het voordeel, want áls je zo'n verhaal verfilmd, dan moet het wel met veel waardigheid richting de slachtoffers en de nabestaanden. Daarvoor is dit alles nog te vers om er enig spektakel aan te verbinden.
Spijtig dat de film niet landelijk in de Pathé is gaan draaien, daardoor maar een filmhuis opgezocht.

De film voldoet ieder geval volledig aan mijn verwachtingen. Je volgt de jonge Kaja die samen met haar zusje op het eiland aanwezig is en merkt dat er in Oslo een aanslag is geweest. Maar voordat ze er lang over hebben kunnen praten klinken geweerschoten en zullen tientallen jonge mensen moeten vluchten voor hun leven. We volgen in één uitgebreid shot Kaja's overlevingspoging dat vol met angst, verwarring, verdriet en overlevingsdrang zit. Andrea Berntzen is werkelijk fenomenaal en speelt vol overtuiging haar rol. Erg knap hoe ze al deze emoties weet te tonen. De film toont vrij weinig van de terreurdaden en laat bijna alles aan je eigen verbeelding over. De geluiden van afgevuurde kogels klinken de ene keer ver weg en de andere keer van zeer dichtbij, wat bij jou als kijker door merg en been gaat omdat wij wel weten wat er aan de hand is. Zeker richting het einde wordt het bijzonder intens, als Kaja eerst al een meisje in haar laatste minuten heeft begeleid naar haar dood en daarna bij het water schuilt, samen met een jongen die zijn emoties niet de baas kan en begint te grappen om zichzelf moed in te praten. Moeilijk, maar bijzonder fraai gemaakte scènes. Het slot zag ik wel aankomen, maar alsnog hakt het er behoorlijk in als Kaja dan toch wordt vermoord, waarna je nog wel merkt dat haar zusje het wel heeft weten te overleven. Bikkelhard, maar de werkelijkheid op het eiland was destijds niet fraaier dan dit soort menselijk drama.

Ik vind het ook wel mooi dat de naam van Breivik niet wordt genoemd. Hij wordt beschreven in de tekst achteraf en je ziet hem in de film een keertje vaag in de verte, maar verder krijgt dat monster slechts minimale aandacht, waardoor alle aandacht op het willen overleven en het leed van de slachtoffers komt te liggen. Prima keuze. Dit soort keuzes toont wel aan dat er gewoon goed over dit project is nagedacht. Dat er mensen zijn die vinden dat dit niet gemaakt had mogen worden, daar heb ik dan ook geen begrip voor. Dit verhaal moest juist eens worden verteld. Dat zoiets niet nogmaals mag gebeuren, al valt dat natuurlijk nooit uit te sluiten.

4*