Urban Legend (1998)

Vond deze film zo slecht nog niet! Leuk verhaaltje. En originele stukken. Niet de standaard ‘ moord wijze ‘ met nodige spanning.

Wel vond ik sommige stukken echt onlogisch uitgevoerd. En kon laatste 5 min echt weggegooid worden van mij.

Herzien.

Vooral voor de lol dan, want veel van de film was ik niet vergeten. Ik wilde vooral kijken of ik wat meer urban legends kon ontdekken want tijdens de vorige kijkbeurt ontdekte ik er maar 1 die ik herkende. Daar is helaas nog steeds geen verandering in gekomen, enkel de opening komt me nog bekend voor.

Overigens blijft dat wel een hele leuke opening. Het vormt direct het hoogtepunt van de film en verreweg de spannendste sequentie. Verder wil de film namelijk gewoon niet spannend worden, meteen ook het grootste pijnpunt waar het mee kampt. Het is allemaal erg vlot en snel, maar gewoon totaal niet spannend.

Acteerwerk is verder niet al te best, ondanks een paar enthousiaste types en cameo's van bekende horrorhelden. Leto weet zich nog wel aardig te redden maar Witt en Gayheart zijn wat matiger. Andere rollen willen ook niet echt opvallen. Urban Legend is inderdaad vooral een film geworden om jongere acteurs en actrices mee te lanceren maar die zouden in mijn ogen niet meteen aantrekkelijker worden om in te huren door deze film.

De moorden zijn redelijk braaf. Wel genoeg voor een R-rating, maar het had allemaal wel een stuk specialer gemogen. Denk maar aan een gemiddelde moord in Halloween min de degelijk opgebouwde spanning en vooral bloed tijdens de aftermath. Wel is alles redelijk verzorgd gebracht en de montage en het camerawerk zijn erg enthousiast, maar de pay-off zelf is erg tegenvallend.

Verder is de uiteindelijke twist erg flauw en de spanning ver te zoeken ondanks een hoop gebeurtenissen die elkaar erg snel opvolgen. Spanningsopbouw wil totaal niet werken en de tamheid van de horror breekt uiteindelijk toch echt te veel door. De urban legends zelf worden ook niet al te spannend gebracht, en dat is jammer, want dat zijn echt scoormomenten voor de film.

Vond het destijds al een tegenvaller, maar nu dus nog steeds. Vermakelijk en vlot is het allemaal wel, maar een teleurstelling ook zeker. Toch wel jammer want met zo'n concept zou je een hoop mee kunnen en moeten doen.

Het irritante "leuke " gedoe van de pubers maakt hem niet beter.

Twaalf in een dozijn filmpje.

Slecht. Het concept klinkt veel leuker op papier dan de manier waarop het is uitgewerkt in de film zelf. Ik hou echt wel van creepy urban legends, dus het is teleurstellend dat hier niet meer is uitgehaald. De openingsscène is cool, en eigenlijk zijn al de kills dat wel in principe, maar er zit totaal geen logica in, en elk personage maakt de domst mogelijke keuzes. Tuurlijk, dat is een horror trope, maar hier was het soms werkelijk beledigend voor de kijker. Ondanks dat is het grootste deel van de film nog wel vrij vermakelijk, en er zitten enkele heel fucked up scènes in zoals de hond in de magnetron, maar vanaf de twist in het verhaal kon ik dit echt niet meer serieus nemen. Dat sloeg werkelijk nergens op, en het wordt vanaf dan tot het einde alleen maar erger, met de laatste scène als dieptepunt. Daar kan dan nog aan toegevoegd worden dat de cast vrij belabberd is, op een goede Jared Leto na, en dan blijft er in feite enkel een magere 2* over voor de goede en soms wel inventieve moorden. En dan ben ik mild, vind ik. Het is overduidelijk een film die de succesformule en het sfeertje van Scream wilde volgen en nabootsen, en hier spectaculair in faalt.

Een redelijke thriller met milde horror.

Met een aardig verhaal maar meer niet.

Mild spannend.

Dit is een erg vermakelijke slasher met een aantal gode, spannende momenten. Ik heb ook best wel nostalgie voor de teen horror films die eind jaren 90 werden gemaakt, omdat dat de films zijn waar ik als jonge horrorfan mee opgroeide.

De eerste drie kwart heeft de film een aardig verloop met enkele spannende momenten. De ontknoping vond ik echter ruk. Ik had de indruk dat de acteurs er op dat moment zelf niet in geloofden. In het algemeen is die enscenering van de urban legends ook wat al te perfect. Met een moordenaar die zich op het gemakje à la Mike Myers voortbeweegt en toch overal op tijd aankomt om het slachtoffer de pas af te snijden. De technische vaardigheden, risico’s en toevalligheden verbonden aan de moorden zijn gewoon véél te groot om keer op keer waar te kunnen maken. En dan zeker als blijkt om wie het gaat: geen enkele indicatie dat dit zo’n handige harry is. De muziek was ook niet zo goed. Blijkbaar had Christopher Young zelf wel zin in een synt score maar stond de regisseur op een orkestrale score. Wat we te horen krijgen is echt wel inwisselbare muzak die niets uitstraalt. Jammer want het komt de vibe van de film dan ook niet ten goede. Op zich wel goed gefilmd maar wat we te zien krijgen is nogal braaf binnen de lijntjes.

Urban Legends zijn verhalen die in sommige gevallen een grond van waarheid bevatten maar die als gevolg van het onbetrouwbare doorvertellen in de loop van de tijd zijn uitgegroeid tot verhalen waarvan de ware feiten niet meer herkenbaar zijn of niet meer zijn te herleiden. 'Iemand kent iemand kent iemand, die… '. Vaak boren dergelijke verhalen een bepaalde collectieve angst aan. Een voorbeeld van zo’n verhaal is het verhaal over de man die in een vreemde stad een vrouw in een bar ontmoet en met haar meegaat naar haar huis (of naar een hotel). Er wordt iets in zijn drankje gedaan en hij raakt buiten bewustzijn. De volgende dag wordt hij wakker in een badkuip gevuld met ijs en ontdekt dat bij hem een nier is weggenomen.

De film Urban Legend baseert zich op deze verhalen, maar gebruikt daarvoor niet de algemene urban legends maar richt zich op de horrorversies. In de film sluipt een killer rond die het materiaal van de urban legend dankbaar gebruikt om zijn slachtoffers in stijl te vermoorden. In de jaren 80 en 90 werden in slashers heel wat tieners afgeslacht. Veel van die slashers zijn hele aardige (maar ook wel hersenloze) films die voortborduren op succesvolle slashers als Halloween (1978) of Friday the 13th (1980). Urban Legend uit 1998 doet het wat origineler. Hier eens niet de zoveelste gemaskerde killer die met de botte bijl tieners afslacht, maar een killer die zijn moorden folkloristisch gemotiveerd inkleedt.

Ondanks het redelijk goede acteerwerk, de goede ideeën en het redelijk vermijden van de clichés groeit de film niet uit tot een fenomenaal standaardwerk waarop andere films zich baseren. Daarvoor volgt het verhaal toch teveel de lijn van het toeval en laat regisseur Jamie Blanks zich teveel verleiden tot het toepassen van goedkoop effectbejag als de jump scare. Maar goed. Urban Legend heeft vooral bijzonder aardig uitgevoerde moordscènes, een onheilspellende sfeer, een goede dosis spanning, een leuk groepje acteurs en (niet onbelangrijk) een origineel uitgangspunt.

Degelijke film in hetzelfde straatje van: 'I know what you did last summer' en Scream.

Na de spannende openingsscène zakte de film een beetje in, maar al snel volgden de eerste moorden.

Zonder te spoilen kan ik wel zeggen dat het einde onverwerwachts was, althans dat was voor mij zo.

Het acteerwerk kon er redelijk mee door...

3 sterren pakt.

"Spit it out, Felicia.”

"That's just the problem, I mean, I didn't.”

“Ah, had yourself a little frat boy protein shake, did ya?”

Vrij typische jaren negentig slasher, die toch een beetje in de voetsporen treedt van zijn voorgangers en daar gaat het in mijn ogen ook wel fout. Want eigenlijk biedt deze Urban Legend helemaal niks bijzonders, en ik vond het ‘horror’ gedeelte nou ook echt niet precies fantastisch in deze film. Helaas dat de film nergens onwijs bloederig werd, en veel scenes worden je helaas ontnomen, iets waar ze destijds goed in waren, helaas niet meer zo spannend als de jaren tachtig slashers en helaas vaak ook nietszeggend. Zo ook in deze film; veel kills maar weinig spectaculaire scenes. Ik heb overigens ook totaal geen nostalgische gevoelens voor deze film, want ik heb hem nog nooit eerder gezien. Goed, de film vond ik gewoon niet zo indrukwekkend. Ken veel beter in het genre en deze deed me gewoon niet veel.

Een groep universiteitsstudenten wordt geconfronteerd met een reeks gruwelijke moorden op hun campus. Een slachtpartij van vijfentwintig jaar geleden lijkt zich te herhalen. De dader haalt zijn inspiratie uit bekende stadslegendes, zoals de moordenaar op de achterbank en de man met de haak. Wanneer de legenden realiteit worden neemt de angst toe en is niemand meer veilig.

"Urban Legend" is een meeslepende horrorthriller die je op het puntje van je stoel houdt. De film slaagt erin een intense sfeer te creëren door gebruik te maken van bekende stedelijke legendes. Deze zijn op een slimme en angstaanjagende manier in het verhaal verweven. De spanning bouwt zich meesterlijk op, ondersteund door goede acteerprestaties, een effectieve soundtrack en onverwachte wendingen. Regisseur Jamie Blanks weet precies hoe de kijker te verrassen en te laten schrikken op de juiste momenten. De mix van horror en mysterie zorgt voor een prima kijkervaring. "Urban Legend" is een aanrader voor elke liefhebber van slashers zoals “Scream” en “I Know What You Did Last Summer”. Ik heb in elk geval ook bij een tweede en derde visie ervan genoten.

Echt zo'n typische jaren 90 horror film, wel 1tje die het thema urban legend brengt. En dat is best wel goed bedacht, de cast speelt leuk maar meer ook niet. De moordscenes zijn ook wel prima gedaan, leuk voor een keer maar in mijn ogen ook niet meer dan dat maar check en oordeel zelf wat je van deze vind.

Heel vermakelijk! Let niet op het lage gemiddelde, ja de film is niet geweldig, maar zeker de moeite waard om te kijken. Typische 90s sfeer (waar ik wel van hou). Genoeg humor, de film neemt zichzelf niet zo serieus. Paar originele kills en ontwikkelingen. Had wel iets korter gekund.

Uit Urban Legend - ikruikversemosterd:

"Urban Legend is een “moderne” thriller in een “klassiek jasje” (aldus de making of) die zich dolgraag wil voordoen als de Scream van de ouderwetse kampvuurverhalen. Graag leg ik uit waarom de helemaal niet zo slecht bedachte opzet totaal is mislukt en Urban Legend niet verder komt dan een slap aftreksel van de door Wes Craven geregisseerde horrorklassieker.

Op de eerste plaats maakt Urban Legend de fout om voor de hand liggende griezelverhaaltjes te kiezen. De klassiekers die genrefans wel kennen. Misschien leuk voor de herkenning. Maar waarom geen aandacht schenken aan iets obscuurs, licht schijnen op een verborgen parel?

Het helpt evenmin dat de dader als onverwoestbare Superman uit iedere situatie ontsnapt en razendsnel op verschillende plekken verschijnt. De schijnbaar bovennatuurlijke krachten van de meszwaaiende maniak beschadigen de geloofwaardigheid en maken het lastig om andere potentiële slashers aan te wijzen. Er is gewoon niemand (ook niet Robert Englund) die lekker in het daderprofiel past.

Urban Legend knoopt zich definitief op met de expositiescène (inclusief fucking fotopresentatie voor visuele ondersteuning) in een oud verlaten huis waar de lichamen van de slachtoffers zijn verzameld. Moet best een werkje zijn geweest, om dit voor te bereiden.

Het is dan al lang niet spannend meer. Hooguit humoristisch. De dader gebruikt giechelend het woord “excentriek”. Ja. Natuurlijk. Wat een suffe afgang."