Unbroken (2014)

De hoofdpersoon uit deze film is in die zin vergelijkbaar met die uit Hacksaw Ridge. Beide komen uit een slaapstadje, familie met verleden, in beide gevallen eigen gereide jongens en beide groeien uit tot nationale helden. Enige verschil is wat mij betreft dat Desmond Doss een bepaalde sympathie kweekt met zijn overtuiging en je iets voor hem gaat voelen en dat is nu juist wat er aan ontbreekt bij Louis Zamperini, de laatste is niet toegankelijk genoeg en ik heb te weinig met het hoofdpersoon.


Verder is het een aardig opgebouwd drama en komt de boodschap dat ze hem niet konden breken er wel uit naar voren. Desalniettemin had de vlucht waar ze wel ternauwernood van terugkeren niet van me gehoeven, wordt de film net wat te lang van en voegt mijn inziens niet zoveel toe.
Verder meer dan redelijke acteerprestaties en beeld van de wreedheden die de japanners beginnen. vind persoonlijke de beelden dat hij bezig is door te draaien in die kleine cel gedurende zijn eerste periode mooi om te zien.

Aardig drama, aardige oorlog, al met al prima film maar blijf erbij dat Zamp niet toegankelijk genoeg is, niet ver genoeg uitgediept wordt om echt heel erg met hem mee te voelen.

Uitstekende film.

Een boeiende film,

Tegen het einde duurde het mij allemaal wat te lang en ik had gehoopt dat ze die Watanabee een koekje van eigen deeg zouden geven helaas.

Beklijvende prent! Wat kan een mens dragen?

Unbroken vertelt een zeer indrukwekkend verhaal. Het blijft allemaal wel iets te afstandelijk. Regelmatig zoekt de film ook net te nadrukkelijk de grenzen van geloofwaardigheid op, maar het blijft natuurlijk wel een echt gebeurd verhaal. Louis Zamperini krijgt het stevig voor zijn kiezen en gaat daar op zijn eigen manier mee om. Naar het einde toe valt de film wel regelmatig in herhalingen, iets wat met een iets kortere speelduur voorkomen had kunnen worden. Unbroken toont oorlogsdrama op een unieke wijze, maar er had meer ingezeten.

Indrukwekkend verhaal, maar geen moment in de film voelde ik mij verbonden met de hoofdrolspeler (Louis Zamperini), waardoor ik nooit helemaal goed in de film kwam.

Toch wel een mooie film, van de hoofdrolspeler kom je niet veel te weten maar dat afstandelijke heeft wel wat.

De moeite waard totdat ze door de jappen worden opgepikt. Daarna is t vooral sloom traag en weinig boeiend en kan het lijden van zamp me niet raken.

Meeslepend, overweldigend zeer ontroerend ook.

Begint echt ontzettend zwak. Het is afstandelijk, saai, je hebt totaal geen band met de personages en de manier waarop zijn sportscènes en de oorlogsscènes met elkaar afgewisseld worden komt gekunsteld over en maakt geen enkele indruk. Ook eenmaal dobberend op zee weet het maar zelden echt boeiend te worden of op een bepaalde manier te amuseren. Het mist allemaal wat pit en urgentie.

Pas vanaf het kamp wordt het allemaal wat interessanter maar blijft de film vaak vervelend langzaam en kon ik persoonlijk weinig met de dynamiek die gecreëerd werd met Watanabe, of ik heb het gewoon totaal niet begrepen.

Hoe dan ook, een zwakke, wat obligate film die mij echt nauwelijks wist te raken, daarvoor is alles veel te afstandelijk uitgewerkt.

2*

Ontzettend trage film die nergens echt op gang wil komen. Met name het eerste uur is slecht gepaced en de hardloopscènes weten de aandacht amper te pakken. Zelfs de actiescènes (vliegtuigbattle en -crash) die aangrijpend zouden moeten zijn, zijn saai en langdradig te noemen. De personages reageren droog en emotioneel vlak op wat hen overkomt, waardoor het drama een gevoel van urgentie en spanning mist. Waar is de paniek, de angst, het verdriet? Men reageert gelaten en passief, alsof men op romantische wijze het filosofische en existentiële karakter van hun lot wilden benadrukken in plaats van de rauwe werkelijkheid.

Het tweede deel in het jappenkamp is al iets beter maar nog steeds tergend langzaam. Teveel nadruk wordt gelegd op relatie tussen Zamperini en commandant Watanabe, overigens gespeeld door een androgyne Japanse muzikant die zijn rol totaal niet overtuigend weet te brengen. Zijn sadistische trekjes worden zelfs lachwekkend wanneer hij huilend ter aarde stort in een poging Zamperini te kleineren. Alsof ik naar een teen-angsty anime zit te kijken.

Al met al een slechte film. Ik ken het boek niet, maar de film is vervelend patriottisch en heldenvererend door uitsluitend te focussen op de ontberingen van Zamperini, in plaats van het verhaal in een breder perspectief te plaatsen.

Tot mijn verbazing hebben de Coens aan het screenplay meegewerkt, iets dat ik me gezien hun schrijfkwaliteiten bijna niet kan voorstellen.

Indrukwekkend verhaal wat is verfilmd. Toch blijven de personages wat oppervlakkig voor mij.

Recent op netflix bekeken, maar na het begin kwam ik erachter dat ik hem al kende.

Geen probleem, want ik vind het een zeer indrukwekkende oorlogsfilm en dus voor een 2e keer bekeken.

Zeker geen slechte film. Hij had alleen wel iets korter gekund.

Oppervlakkig.

Unbroken vertelt een heel dankbaar verhaal voor cineasten uit Hollywood: een als kleine jongen gepeste immigrantenzoon, die als underdog een mooi resultaat haalt op de Spelen, om dan nadien de gruwel van de oorlog te trotseren en, gelukkig, te overleven. Het heeft alles om een melig en episch drama te zijn.

Het siert Angelina Jolie, toch een wereldverbeteraar, dat ze dat nog redelijk in toom houdt. Af en toe gaat ze uit de bocht, maar er zijn gelukkig nog genoeg momenten dat ze zich kan inhouden. Zo krijgt de survival op zee nog enig gewicht mee. Dat is voor mij ook meteen het beste gedeelte van de film. Het krijgsgevangenschap is vrij zwak verfilmd, zeker ook door de belachelijk slechte vertolking van die kampbewaker.

Jack O'Connell doet het gelukkig wél overtuigend, maar echt meeleven met Louis Zamperini zit er niet in. Daarvoor is het toch allemaal te vlak en te braaf. De zeikerige soundtrack helpt daar ook niet in mee en de mislukte climax al helemaal niet. Het interessantste vind ik dan nog de aftiteling, waarin je de echte Zamperini te zien krijgt en leert dat de beste man nog tot z'n 97e heeft mogen leven. Het is te hopen dat God hem echt geholpen heeft en hij z'n lange leven zonder al te veel trauma's heeft kunnen uitzitten.

2,5

Indrukwekkend verhaal over een indrukwekkende man. Wat een taaie! Qua film vond ik het niet bijzonder. Matig acteerwerk van o.a. de hoofdpersoon.

Goede film,maar wel met een patriottisch einde!!

Aardige oorlogsfilm. Het volgt de typische Hollywoodregels met American the brave en scènes die we al wel eens in andere films gezien hebben. Maar op zich zit het acteerwerk en de regie best goed. Ook al wordt het nergens echt zo bijzonder, is het toch een aangename film om te kijken. Interessant uitgangspunt wel met de atleet die de oorlog meemaakt. Zo zijn er natuurlijk nog wel meer verhalen van mensen die voor de oorlog mooie dingen deden. Sporters, kunstenaars, muzikanten, schrijvers, ... Een groot deel heeft het niet meer kunnen navertellen helaas, maar anderen hebben meer geluk gehad.

Ik blijf het een mooie film vinden en Angelina Jolie doet het helemaal zo slecht nog niet als regisseur. Als die Louis Zamperini in het echt net zoveel klappen heeft gehad dan in de film, is het een wonder dat hij het overleeft heeft. Als je zo afgetuigd word dan overleef je dat normaal niet lijkt mij. Maar overdrijven maakt duidelijk zeggen ze wel eens. Ik zag dat Jack O'Connell ook in Eden Lake speelt als die etterbak, hahaha. Trouwens ik wist helemaal niet dat, First They Killed My Father, ook een film van Angelina Jolie was. Die zal ik dan toch ook maar eens een keer kijken, want films over Pol Pot's Rode Khmer-bewind spreken mij ook wel aan. Mijn zoon is in 2018 in Cambodja geweest bij The Killing Fields, en dat had nogal indruk gemaakt vertelde hij. Dus die film word de volgende die ik ga kijken.

Wat langdradig en op de een of andere manier boeide de eerste helft me net wat meer, (waarschijnlijk door de fraaiere beelden). Juist de iets bekendere acteurs zoals Gleeson krijgen minder screen time en de voor mij onbekende O'Connell draagt de film.

De casting van de weinig mannelijke Miyavi als Watanabe, de Vogel, doet wat vreemd aan gezien het uiterlijk van de echte Watanabe. Toch krijg je juist daardoor het idee dat dit mankind, die zijn familie waarschijnlijk achter zijn rug om doet gniffelen, iets te compenseren heeft, omdat hij eigenlijk een mislukkeling is. En beperking van gezichtsverlies is alles in het verre oosten.

Jolie, die duidelijk geinteresseerd is in oorlogsdrama, mag een degelijke regie op haar naam zetten. Het blijft misschien allemaal wel wat braafjes en kleurt binnen de lijntjes. De meer weerzinwekkende wreedheden waar de Jappen om berucht waren blijven de toeschouwer bespaard. Maar uiteindelijk is het een mooi verhaal, ook door het aspect van vergiffenis, naast ontzagwekkend doorzettingsvermogen.

Nergens kon ik merken dat de Coen broers meewerkten aan het script, dit is gewoon een heel ander soort film dan wat ze hiervoor vooral maakten. De voornaamste kritiek erop zou niet moeten zijn dat het voorspelbare hap is, het is nu eenmaal waargebeurd net als, ik noem maar eentje. Rescue Dawn. Maar het mist misschien net die details, humor of merkwaardigheden, die de karakters nog wat meer persoonlijkheid kunnen geven. Zo is degene die de chocola opmaakt op dat vlot eigenlijk nog de meest menselijke.

Hoewel het verhaal an sich tot de verbeelding sprak, deed de film dat niet. Hij wist me namelijk niet in het thema te betrekken en kwam me wat te clean en gespeeld over.

Mooie film met mooie beelden en muziek. Alleen 'bird' was slecht gecast. Te weinig charisma. Verder zeker een 8 waard.

Unbroken blijft een indrukwekkende film vooral omdat er weinig tot geen geen fictie is toegevoegd. Het blijft zodoende een ongelooflijk verhaal dat dit zo is gebeurd. Een crash 47 dagen dobberen op zee en dan nog twee zware werkkampen overleven Het is zeker een zware film geworden waarin de film op te delen is in twee gedeeltes. Jeugd militaire basis crash en het dobberen op zee en het tweede lange zware stuk in de werkkampen. Indrukwekkend zeker! Langdradig? Nergens. Ik vind de film prima in balans. De hoofdrolspeler vond ik acceptabel. Niet heel bijzonder Italiaans dat is een beetje jammer. Maar verder wel goed gespeeld. Ook de soundtrack vond ik fantastisch In deze film. Geen film om elk jaar opnieuw te bekijken. Maar hij gaat je zeker raken!

Film 4,0
Beeld 4,5
Geluid 4,5
Extra's 4,5

Wat een gedrocht.

Indrukwekkendste scènes zijn het begin van de film (B-24 Liberators) én daar waar 'Pizzanetti' zware fysieke dwangarbeid moet verrichten olv 'Goog' of 'Geek'...

Iets te langdradig en daardoor een 3,5☆ ipv 4☆.

Waargebeurd verhaal noem jij een gedrocht. Bijzonder.

Blijf dit een fantastische film vinden en begrijp niet waarom hier soms zulke lage cijfers worden gegeven. Heb misschien een klein kritiekpuntje. De hoofdrolspeler speelt oogt wat vlak. Voor de rest een uitstekende zware oorlogsfilm die niets aan het toeval overlaat. Oh ja nog een klein ander dingetje dan. Kennelijk was er weinig baardgroei na ruim 47 dagen. Dat vond ik echt vreemd. Voor de rest TOP drama film.

Film 4,5

Beeld 4,5

Geluid 5,0

Ik heb deze film al een vier jaar in huis...( kopen??)

Niet zo mijn ding.

(Zie ik boven bij de foto's Freek de Jonge met rode cap? )

Hahahahahahhaha ja dat denk ik ook ( vandaar bij mij vier jaar in de kast).

Is geen slechte film, redelijk zelfs, maar er klopt gewoon iets niet met de hele verhaal. Het begint met een echt gebeurd verhaal, dus tot dat ze worden opgepikt door de Japanse marine. Daarna heb ik mijn twijfels, en dan ga ik me afvragen; heeft iemand deze verhaal van Louis Zamperini toch een beetje aangedikt? - Zijn personage of verhaal (backstory) lijkt georkestreerd te zijn, door o.a. het gebruik van 'waar gebeurde verhalen van andere mensen tijdens WW2'?

Louis Zamperini, een hardloper tijdens de Spelen van 1936 - klopt, al kwam hij maar 9de in die finale van 5000 meter dus niet zo bijzonder.

wiens vliegtuig neerstort op zee tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zamperini en twee bemanningsleden dreven 47 dagen en 2000 mijl op zee, totdat ze gevangen werden genomen door de Japanse marine - klopt, maar wat dan gebeurt met betrekking tot die Sergeant Mutsuhiro Watanabe/'the bird' is twijfelachtig.

Louis Zamperini's eerste boek over zijn ervaringen was pas in 2003 (samen met een David Rensin) en dan een versie van zijn verhaal was weer uitgebracht in 2010 door Laura Hillebrand, en dit was dan gebruikt voor deze film. Toen werd zijn wiki pagina ook veranderd met veel aanvullingen Hollywood style!

Wat doet dit mij aan denken?, Die hele Louie Zamperini v Mutsuhiro Watanabe verhaal?

Een jaar eerder was er een andere film:

THE RAILWAY MAN (2013)

The Railway Man (Film, 2013)

Eric Lomax v Nagase Takashi

maar de verhaal van Eric Lomax was veel eerder al bekend gemaakt: in 1991 was er al de interview, en in 1996 zelfs een verfilming met John Hurt.

of wat denk je van de boek en verhaal uit de jaren 80:

toen was het Jack Celliers v de kampcommandant Yonoi

De boek van Laurens van der Post in de film

MERRY CHRISTMAS MR. LAWRENCE (1983)

Merry Christmas, Mr. Lawrence (Film, 1983)

en dan een verhaal over een hardloper tijdens de Spelen van 1936 kan veel beter vertelt worden over een hardloper tijdens de Spelen van 1924 die ook nog goud op de 400 meter en brons op de 200 meter had gewonnen! Daar hadden ze een film over gemaakt in 1981

Eric Liddell v Japanse interneringskamp in China tijdens WW2

CHARIOTS OF FIRE (1981) - Chariots of Fire (Film, 1981)

Het ware verhaal van twee Britse atleten die tegen elkaar strijden op de Olympische Spelen in 1924. De ene is een Schotse man die God aanbidt..

Eric Liddell (de Schotse atleet) won goud bij de 400 meter en brons op de 200 meter tijdens die Olympische Spelen in 1924, en stierf tijdens de oorlog in een Japanse interneringskamp in China op 21 Februari 1945, een paar maanden voor hun bevrijding bij de einde van de oorlog!

Deze Zamperini personage of verhaal (backstory) lijkt georkestreerd te zijn op de verhalen van Lomax, Liddell, en van der Post? - Die 3 verhalen zijn door iemand samen gebracht om de identity van Zamperini te gaan aandikken?