Unbroken (2014)

Vond het iets beter dan verwacht.

Jolie's eerste film vond ik niet echt goed, daarom lagen m'n verwachten ook laag vooraf. Sowieso heb ik niet zoveel met oorlogsfilms, al wist ik eigenlijk amper waarover deze film zou gaan. Het verhaal van Zamperini blijkt uiteindelijk méér dan filmisch én onderhoudend genoeg voor een film van dit kaliber.

Je zou je kunnen verwachten aan overdreven episch geleuter en daar komt Jolie bij momenten ook wel akelig dicht in de buurt, maar steeds weet ze net de irritatiegrens te vermijden. Misschien omdat de film daarnaast wel relatief ingetogen is, zodat de epische momenten ook enigszins episch kunnen overkomen, in plaats van steeds maar weer epiek op epiek te proberen bouwen.

O'Connell doet het goed in de hoofdrol, ook de rest van de cast doet z'n best in vaak erg fysieke rollen. De muziek is een beetje dertien in een dozijn, visueel valt er net iets meer te beleven. Niet overweldigend indrukwekkend, maar soms toch wel mooie plaatjes.

De film voelt af en toe aan als afzonderlijke films die aan elkaar geplakt zijn, maar Jolie weet daar zelfs wat kracht uit te putten. Zo blijft het in ieder geval gevarieerd genoeg en weet ze de 120+ minuten toch nog te verantwoorden.

Degelijk werkje, al is het maar omdat films als deze vaak veel slechter uitvallen. Het had ook een tweede American Sniper kunnen zijn ...

3.0*

In orde der waarschijnlijkheid: van alle dingen die hypothetisch gezien zouden kunnen gebeuren, staat jij die deze film hoger waardeert dan ik, onder aan de lijst

Hitchcock die een voldoende van me krijgt staat nog lager

Dear lord

Unbroken

Een hele mooie en indrukwekkende film maar ook erg onevenwichtig. Sterke en zwakke scènes volgen elkaar op en spannende momenten worden afgewisseld met saaie, langdradige gedeelten. De regie is van Angelina Jolie en ze doet het zeker niet slecht maar een iets strakkere regie had een nog betere film opgeleverd.

De film begint sterk met de scènes in het vliegtuig en de flashbacks naar de jeugd van Louis Zamperini. Ook de scènes rond het hardlopen en de Olympische spelen zijn goed gedaan. Een minpunt is wel dat de overgang van de ene periode in het leven van Zamperini naar de andere niet altijd even soepel loopt en het maakt een wat afgeraffelde indruk. Jolie wil de nadruk op de oorlog houden en die scènes zijn erg sterk. Het gedeelte in zee mag dan wat lang zijn, indrukwekkend is het wel en de transformatie van sterke jonge mannen naar uitgemergelde schimmen is knap gedaan. Complimenten voor Jack O’Connell en Domhnall Gleeson die, nadat ze zijn gevangengenomen door de Japanners, echt graatmager zijn. De gevangenneming en de scènes in het kamp zijn wel echt te langdradig. Ik snap aan de ene kant wel dat het allemaal getoond moet worden maar een aantal scènes minder was een goed idee geweest. Er zitten zeker sterke gedeeltes in (Het persoonlijke statement van Zamperini op de radio, de gedwongen klappen van zijn eigen makkers, het laatste gedeelte als ze keihard worden afgebeuld) en de acteerprestaties zijn indrukwekkend. Het gedeelte rond de balk moet heroïsch zijn maar ik moest er jammer genoeg meer om lachen. Het wordt zo dik aangezet met de muziek, alle soldaten die opeens niet meer hoeven te werken en allemaal staan te kijken en generaal Watanabe waarvan ik nog steeds niet begrijp waarom hij van een sadistische, nietsontziende beul in één scene in een huilend watje veranderd…

Unbroken is een eerbetoon aan een indrukwekkende man met een net zo indrukwekkend levensverhaal. Jolie weet een film af te leveren die wisselvallig is maar ook zeker met veel passie en liefde is gemaakt en ik heb met plezier naar de film gekeken. Dat Jolie dan soms uit de bocht vliegt vergeef ik haar voor deze ene keer.

Inderdaad soms wat langdradig maar verder een prima film.

Uitstekende oorlogsdrama pur sang. De film begint erg sterk met gelijk een mooi vliegtuiggevecht. Daarna zien we hem als klein jongetje tot een jonge hardloper en als Italiaan in Amerika wordt ie alleen maar sterker. Het dobberen op zee vond ik zeker zo boeiend maar het leed wordt daarna alleen maar erger. Het eerste kamp is al een verschrikking in tweede kamp wil je al helemaal nooit zitten.

De film wordt zo wel steeds deprimerender. Waarom de Vogel zo'n antipathie op hem had is voor mij een raadsel. Opvallend dat de echte Zamperini vorig jaar is overleden op 97 jarige leeftijd! Hij wilde de Japanner na de oorlog nog ontmoeten maar daar had de commandant geen behoefte aan.

Unbroken is zeker de moeite waard.

wist niet dat angelina jolie dit in zag had,,,ben gelijk ook benieuwd naar wat ze nog meer heeft geregisseerd.

Maar prachtige film, en Louis Zamperini is een enorme bikkel,die grootst respect afdwingt.

De haat die ik voelde voor de bird,en dat alleen al door de film, en hij kon omzetten in vergeving.

heel erg mooi.

De dramatiek scheerde soms wel over erg hoge toppen maar verder vond ik Unbroken geen onverdienstelijke film.Visueel zag het er allemaal prachtig uit en ook het onderwerp was interessant genoeg (al werden helaas de bekende clichés niet vermeden) om twee uur te kunnen blijven boeien.Zowel het acteerwerk als de regie waren dan weer minder/middelmatig,vond allemaal iets te overdreven overkomen (reactie van vogel met die balk).Desondanks toch een voldoende want verveeld heb ik me niet.

De film zit visueel goed in mekaar en ook de acteurs leveren een prima prestatie .

Ik kon het niet laten om deze film ( of in ieder geval de kampscenes ) te vergelijken met the railwayman en dan moet ik toch tot de conclusie komen dat die film een heel stuk interessanter was qua verhaal over hoe de hoofdpersoon in het reine kwam met zijn beul .

al met al toch een goede film .

Mooie film die goed qua verhaal in elkaar zit, er wordt goed in gespeeld en de film doet erg realistisch aan. Een waar gebeurd verhaal, jammer voor de Japanners die wederom als een soort van supermens overkomen, tenminste dat geloven ze zelf van dat supermens.(in de film) Ik hoop echt dat de hedendaagse Japanner een meer humaner persoon is. De film is nu en dan wreed in het verhaal, vooral in de tweede helft waarbij dus de tegenstander van de Amerikanen in beeld komen. Een 7/10.

Dus 3 1/2*.

Angelina komt er goed uit, vind ik.

Het is een indrukwekkend relaas op ware feiten berustend, behoorlijk lang, wat het risico inhoudt dat er wat onevenwicht ontstaat, hetgeen mij evenwel weinig of niet gestoord heeft en ruimschoots vergoed wordt door de intensiteit van meerdere scènes.

Het acteerwerk is subliem en ik denk dat de hoofdacteurs zich behoorlijk, ook physiek, op het waarnemen van hun rol hebben moeten toeleggen.

Spijtig dat dergelijke films doorgaans een te lang nawoord krijgen wat dikwijls een klefferig gevoel nalaat dat afsteekt tegen de eigenlijke beleving tijdens de film.

Een film die je snel weer vergeten bent.

Jolie zit net tegen het randje aan om het niet te over sentimenteel te maken. Maar het gaat ook niet zo ver dat het echt een indruk maakt. Het waargebeurde verhaal is natuurlijk een fantastisch uitgangspunt, maar wordt net even wat te makkelijk mee omgegaan. Een hoop momenten die niet sterk genoeg zijn. Andere momenten zijn dat toch wel, de momenten in het vliegtuig in het begin en als ze ronddobberen waren vooral erg goed gedaan.

Verder is het vooral erg degelijk en heb ik qua acteer werk behalve op fysiek gebied niet veel bijzonders gezien. Gleeson is wel erg goed trouwens. op technisch vlak ook niet echt veel bijzonders gezien. Wel is het erg goed. Deakins schiet wel een aantal mooie plaatjes, maar heb beter van de man gezien. Film doet zijn werk maar verzuimd om op de juiste manier te imponeren.

Gisteren gezien op Netflix, viel mij reuze mee.

Mooi en boeiend oorlogsdrama. Had op sommige puntjes wel wat beter gekund (zoals het gedeelte dat ze op zee rond dobberen), maar al met al een prima film van Jolie.

Deze film deed vooral het eerste uur erg denken aan "Against the sun"

alleen daar bleef het bij dobberen op de zee nadat hun militair vliegtuig neerstorte, hier kwam er nog een erger drama achteraan.

Een lange zit vol ellende.

De cast was erg goed en mede dankzij de goede grimage van de toetakelingen met de acteerprestaties leef je echt mee.

De kampleider van de Japanse Marine zet ook een goed personage neer die het bloed onder je nagels vandaan haalt.

Mede doordat het ook nog waargebeurd is, en de originele beelden met teksten hoe alles af is gelopen, en de acties die Louis Zamperini daarna nog ondernomen heeft, en hij dit alles bekijkt zorg even voor een brok in je keel.

Na de documentaire A Place in Time uit 2007, regisseerde Angelina Jolie het lauw ontvangen oorlogsdrama In the Land of Blood and Honey. Nu, 4 jaar later, neemt Jolie wederom plaats op de regiestoel en komt ze opnieuw met een oorlogsdrama. Het bijzondere verhaal over Louis Zamperini moet meer zoden aan de dijk zetten dan In the Land of Blood and Honey en ten tijde van de bioscooprelease ging dat dan ook gepaard met veel reclame voor de film. Voor de screenplay werkte Jolie samen met de gebroeders Ethan en Joel Coen en dat schroeft de verwachtingen direct erg op. Want de broertjes zijn veel geroemd voor hun uitgebreide repertoire, zoals Fargo, The Big Lebowski en No Country for Old Men. Met deze namen kan het bijna niet fout gaan zou je denken.

In de rol van Louis Zamperini vinden we acteur Jack O’Connel, die zo onderhand een indrukwekkende cv begint op te bouwen. Zo speelde hij onder meer in Starred Up en het erg sterke ’71. In de rol van Louis Zamperini weet de bijna 25-jarige acteur wederom indruk te maken. Zijn Japanse tegenspeler is Takamasa Ishihara die zijn debuut op het grote witte doek maakte met deze film. Ishihara doet dit zeer sterk als Japanse kampleider, waar je gaandeweg een verschrikkelijke hekel aan begint te krijgen. Makkelijk vond Ishihara de rol van Watanabe overigens niet. De scène waarin Zamperini een balk boven zijn hoofd moet houden terwijl hij onder schot gehouden wordt vond Ishihara zo emotioneel en intens, dat hij na deze scène moest overgeven op de set.

De film begint prima met de bombardementen die de Amerikanen uitvoeren op Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze scènes worden afgewisseld met flitsen over de jeugd van Zamperini en zijn Olympische prestaties. Als Zamperini en zijn team uiteindelijk de opdracht krijgen om nieuwe bombardementen uit te voeren op Japans grondgebied, storten ze met hun vliegtuig neer in de Stille Oceaan en daar beginnen de problemen voor de film. Al dobberend op de oceaan wordt de film zeer langdradig. De dialogen zijn zwak en de gebeurtenissen niet echt interessant genoeg om ruim 25 minuten van de film voor uit te trekken. Als ze uiteindelijk worden opgepikt door de Japanse marine, komt de vaart weer een beetje terug in de film.

De scènes in het krijgsgevangenenkamp zijn best goed gedaan, maar weten helaas niet echt een onuitwisbare indruk te maken. Er zijn tal van films op te noemen waar het toch een stuk beter in beeld gebracht werd. Zoals gezegd ligt dit niet aan de acteurs, maar meer aan de manier waarop alles in beeld is gebracht. Watanabe lokt gevangenen uit om ze vervolgens met een stok af te ranselen en (hoe kan het ook anders) Zamperini is natuurlijk de lul en krijgt het het zwaarste in het kamp. Toch bevat de film wel een aantal erg mooi gefilmde scènes en is het zeker de moeite waard om de film een kijkbeurt te geven, want slecht is het allemaal zeker niet. Als de makers de film een half uur korter hadden gemaakt, had de film een halve ster hoger uitgevallen.

Unbroken is een film geworden waar de makers meer uit hadden kunnen halen. Op sommige punten wordt de film erg langdradig en weet deze niet constant de aandacht te houden. Dit ligt overigens niet aan de acteerkwaliteiten van de acteurs, want die waren gewoon goed. Slecht wordt het in ieder geval niet, maar om de dvd aan te schaffen is misschien net iets teveel van het goede. De film weet met de hakken over de sloot een krappe voldoende te scoren.

Als iemand aan mij zou vragen hoe ik in één woord 'Unbroken' moet omschrijven, zou het 'effectbejag' zijn. De film is zo voorspelbaar en als er een gevoelig moment is, wordt de muziek wat harder aangezet, zodat we kunnen 'meeleven'. Helaas zijn daarvoor de karakters te saai, ook mist de film zelf een hart. Het acteerwerk is echter wel solide, net zoals de beelden.

Net eventjes bezien vanaf Netflix. Prima oorlogsfilmpje over een held, al heb ik beter gezien.

Om maar eens te beginnen, het is allemaal wel tikkeltje dik aangezet met de gekke Japanse korporaal. Wat eerder iets bij mij opriep was: Waarom maakt Zamperini het zichzelf zo lastig daar? Ik begreep zijn doel totaal niet en misschien dat daardoor de film ook niet helemaal aanslaat.

Wat overblijft is dus dat ik mijn bedenkingen heb bij hoe Jolie het neerzet. Wat ook overblijft is een toch wel indrukwekkend inkijkje bij hoe de Jappanners tewerk gingen.

Aardig filmpje, er is eenvoudigweg gewoon beter.

Kan het kloppen dat 'als je maar hard genoeg je best doet en lang genoeg volhoudt, dat je er dan wel komt'? Zamperini was in ieder geval hiervan een voorbeeld. Hij was allesbehalve een slappeling. Zijn broer had hem ervan overtuigd dat als je iets wil, je het ook kunt.

Zamperini overleefde niet alleen, hij was een held die 97 werd.

Angelina Jolie bracht een mooie en bijwijlen ontroerende hommage aan deze Italiaanse migrant die opgroeide tijdens de Grote Depressie en niet alles in de schoot geworpen kreeg. Jack O'Connell levert een respectvolle en geloofwaardige acteerprestatie af als Loui Zamperini.

Misschien had Angelina Jolie er meer kunnen uithalen, maar die kritiek is voer voor de betweters.

Ik heb de film graag gezien.

Prachtige film en een ongelooflijk bijzonder verhaal!

Ondanks dat je redelijk dicht op de personages zat, voelde de film behoorlijk afstandelijk aan... alsof je naar taferelen zat te kijken die anderen overkwamen. M.a.w. je zat nooit IN het verhaal. Het ontbrak ook aan gelaagdheid. Personen bleven vooral 2D characters. Op zich opmerkelijk dat dit verhaal dat je meer verwacht bij een man als Spielberg, terecht is gekomen bij een Angelina Jolie. Indertijd was er veel weerstand tegen het uitkomen van de film in Japan. In het boek (dat ten grondslag aan het mede door de Coen Brothers geschreven script) staan heel wat ergere dingen beschreven dan in de film getoond werd/kon worden, waaronder kannibalisme en levend verbranden van gevangenen.

mooie film

wat een verhaal !!

en toch heeft hij het hun vergeven ,sterk hoor !!

Ik vond the railway man indrukwekkender. Het is wel een onderhoudende film en leuk om een keer te zien.

Uitstekend biografie/drama/sport/oorlog film...

Uitstekend verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Mooi opname...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Boeiend.

Ja, als je dit zo ziet, ben je blij dat je dit gewoon lekker op de bank kijkt. Indrukwekkende beelden worden hier soms vertoond. De acteerprestaties helpen hier ook wel aan mee, soms wat houterig maar weinig waar je je echt aan kan storen.

De effecten in het vliegtuig zien er goed uit, en hoewel er weinig lijkt te gebeuren gebeurd er eigenlijk toch weer heel veel. Op sommige stukken is het ook wel redelijk heftig, niet zo heftig als dat ik vaker heb gezien maar het kwam wel goed over.

Een prima bio/oorlog filmpje, leuk om gezien te hebben.

Ik vond deze film zeer aangrijpend en meeslepend. Gewéldige acteerprestaties van O’Connell en Ishihara. Van begin tot eind heb ik geboeid zitten kijken. 4.5*

“If you can take it, you can make it.”

Een indrukwekkende maar ook wat onevenwichtige film. Sterke en zwakke scènes volgen elkaar op, en spannende momenten worden afgewisseld met saaie en langdradige gedeeltes. De regie is van Angelina Jolie en ze doet het zeker niet slecht, maar een iets strakkere regie had een nog betere film opgeleverd. Unbroken begint sterk, maar de overgang van de ene periode in het leven van Zamperini naar de andere loopt niet altijd even soepel.

Jolie legt vooral de nadruk op de oorlog en deze scènes zijn sterk. Het gedeelte in zee mag dan wat lang zijn, indrukwekkend is het wel en de transformatie van sterke jonge mannen naar uitgemergelde schimmen is knap gedaan. Complimenten voor acteurs O’Connell en Gleeson. De gevangenneming en de scènes in het kamp zijn langdradig, maar ik snap dat het allemaal getoond moet worden. De acteerprestaties blijven sterk, en Jolie heeft duidelijk met veel passie en liefde aan deze film gewerkt. Dat ze dan soms uit de bocht vliegt vergeef ik haar graag.

Zeker geen slechte film deze productie van Angelina Jolie. De verwachtingen lagen best hoog. De film deed me de hele tijd denken aan het betere The railway man met Colin Firth. Ook daar is er sprake van gevangenschap en martelpraktijken van de Japanse heersers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Verbaasd (positief verrast eigenlijk) was ik echter over het levensverhaal van Zamperini als atleet op de Olympische Spelen, zijn deelname aan de oorlog en zijn latere levenswandel op moreel en sportief gebied. Ook met het morele aspect zijn er wel wat gelijkenissen met The railway men, hoewel in deze film louter informatief in plaats van verweekt in de film.

Het zou ons echter wat te ver gebracht hebben gezien deze Unbroken al in drie afgebakende delen bestaat met zijn atletiekcarrière, het ronddobberen op zee en tenslotte zijn gevangenschap in een Japans krijgsgevangenenkamp. Wat ik vooral het meest miste in de film was de diepere emotionaliteit. De personages beven in hun emoties vrij oppervlakkig buiten wat schmink natuurlijk. Weinig psychische teloorgang van de uitzichtloosheid op zee of de praktijken in de kampen. Weinig doden ook, ondanks wat gepest en de stok- en vuistslagen bleef het vrij “braafjes”. Heel eventjes werd bij Louis getracht informatie los te peuteren, maar dat was gauw gedaan.

Maar Unbroken is zeker een degelijke film die mits wat finetuning een toppertje kon geworden zijn. Strakke regie, goede cast en acteerprestaties. Hier en daar wat sentimenteel, maar best ok. De film kon me de hele duur boeien. De scènes op zee waren overigens prachtig en de aftakeling werd goed weergegeven, doch te weinig uitgediept. Je zou bijna denken dat het een visuitstapje was van Chris McCandless.

Prachtig hoe na 27 dagen in een reddingsbootje de sikjes en snorren nog even mooi gestileerd zijn als bij dag 1. De verwondingen aan het gezicht zo mooi vormgegeven dat je ze jezelf toewenst.