Unbroken (2014)

Deze film heeft in mijn ogen een te zwak script en had qua intensiteit vele malen sterker moeten zijn. Angelina Jolie kiest voor veiligheid en slaat een weg in, waarin ze duidelijk niet wilt falen. Het uitzonderlijke verhaal zou een berg van inspiratie moeten opleveren en een epische ervaring bij de kijkers moeten opleveren. Het verhaal van Zamperini is daarvoor in de wieg gelegd, maar het is in Unbroken narratief gezien allemaal zo voorspelbaar en karakterloos, dat het een lange en saaie kijkervaring is die uitloopt op een heuse deceptie van formaat.

Unbroken is een (te) lange en vaak (te) trage film. Dat kan ik best hebben maar waar ik had gehoopt op een soort van 'identificatie met de hoofdpersoon' zodat ik de film 'ingetrokken' zou worden bleef ik slechts een afstandelijke toeschouwer. Jack O'Connel wist mij althans niet te overtuigen: ondanks de verschrikkingen die Louis heeft moeten doorstaan, kwam zijn persoonlijkheid niet goed genoeg uit de verf.
De beelden zijn mooi en je waant je echt in de jaren veertig. Ook mooi waren de laatste beelden waarin de thuiskomst van Louis in Amerika naadloos overging in de originele foto van Louis' omhelzing met zijn moeder na de oorlog en het stukje film waarin de echte Louis Zamperini als 83-jarige hardloper te zien is in Tokyo.

na haar debuutfilm In the Land of Blood and Honey uit 2011 komt jolie nu met UNBROKEN.

ik snap het gezeur over een te langen speelduur en te traag niet .

het is ook geen aktiefilm maar een drama.

dit verhaal kun je toch niet in een speelduur van 90 minuten laten zien.

de film is zeker wel vakkundig gemaakt en met een goede crew.

Angelina Jolie film is toch beter dan ik had verwacht natuurlijk geen meesterwerk.

maar zeker niet slecht

Wat een enorm indrukwekkende film! De belichaming van doorzettingsvermogen! En wat een ongelovelijk respect heb ik voor die Loui Zamperini!! Dat dit verhaal gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maakt het allemaal nog intenser!

Goeie film die tevens een klein beetje laat zien hoe de Japanners hun gevangen behandelden. Uiteraard is er wat holywood-jus over gegoten en blijkt, zoals in de meeste yankenfilms, hoe superieur de yanken toch wel zijn. Bang als je in een vliegtuig zit dat beschoten wordt is bvb voor watjes maar het maakt de film wel een beetje belachelijk.

Enniewee, ik vond hem de moeite waard en zou hem zeker willen aanbevelen. Er komt tegenwoordig heel wat meer junk uit dan deze film.

Doe, Chariots of fire, Life of Pi en The Railway Man/ Merry Christmas Mr.Lawrence in een blender en eenmaal door elkaar geklutst zal Unbroken het resultaat zijn .De 4 eerdergenoemde titels zorgen stuk voor stuk voor meer kijkgenot dan wat Angelina ons voorschotelt.

Talent heeft ze wel. Haar regie is sober zonder overdreven sentiment en bombastisch van aard. Gelukkig werd het ook geen amerikaans propaganda filmpje, die valkuilen heeft ze vakkundig weten te ontwijken. Zover de pluspunten.

De film zakt in op het moment dat ze voet zetten op Japans grondgebied en de belevenissen wordt voortgezet in kampen. De Japanners blijven eendimensionale personages belichaamt door de kamp commandant die zo z'n best doet om dreigend over te komen dat hij eerder op je lachspieren werkt dan dat er dreiging vanuit gaat. Hij wordt een karikatuur van zichzelf. De scenes in de kamp vond ik het minst terwijl de meest dramatische gebeurtenissen zich daar afspelen. Jammer, jammer, jammer.....

Nou wil ik de belevenissen van Zamperini niet bagatelliseren, zeker niet. Zijn beproevingen zijn episch te noemen. In iets mindere mate dan Odysseus en wat hij wel niet moest doen om thuis te geraken maar Jezus het komt aardig in de buurt.

Japan staat niet op de releaselijst van IMDb. Het land wil nog altijd de door hen begane onmenselijke oorlogsmisdaden in de tweede wereldoorlog niet onder ogen zien.

Het gelikte oorlogsdrama zelf (een portret van een heroïsch heiligenleven en een verhaal over ongenaakbare wilskracht, vastberadenheid en doorzettingsvermogen), over een Amerikaanse held, zal er Amerika ingaan als koek. Maar deze hommage aan Louis Zamperini was absoluut ontroerend, al kwamen bepaalde getoonde emoties ook geforceerd over en Jolie was zeker niet wars van bijzonder heftige scènes. Op visueel terrein was de productie groots; met name de luchtgevechten, de olympische spelen en de weidse oceaan. Er werd verder bijzonder goed gespeeld; Jack O'Connell was ijzersterk: zonder veel woorden was de pijn en ellende van het gezicht te lezen en ook Takamasa Ishihara maakte indruk in zijn rol van de onmenselijke interneringscommandant.

Een boeiende lange film die toch wel net te lang is.

In het begin gaat het vrij snel, maar vond de scenes op zee te lang duren.

Wel knap dat ze er aan het einde film echt versleten uitzien, het doet je wel geloven dat het echt gebeurt is.

Een puntje erbij voor de acteur.

4

Dit is eigenlijk precies zoals het is. Niet per definitie een slecht film, maar weinig vernieuwend en veel afgekeken, althans ... zo komt het over.

Een waargebeurd verhaal, verfilmd, en waar aan alles te merken is dat er overal een schepje bovenop wordt gedaan om de kijker te vermaken.

Toch 3 sterren!

Deze film ga ik niet eens kijken: Amerikaanse sentimentele meuk met de hand op 't hart. Je hoort gedurende die 2 gelukzaligmakende minuten van de trailer sec de star sprangled banner met een Amerikaanse hoorn en een "begrafenis" viool die de "stervende jood" verbeeld. Laat staan in de hele fim. Neen, dank u wel. Niet dat ik iets tegen joden heb, verre van... maar wel tegen slechte Amerikaanse films die op het sentiment spelen.

Je schrijft een stukje over een film die je nooit ga bekijken maar dat je kennelijk wel de moeite waard vindt om je mening te ventileren. Logica ontbreekt mij enigziens maar goed, ieder z'n ding.

Jou verwachtingspatroon is zo laag dat de film alleen maar kan meevallen. Ik zou zeggen, neem een ijsje en ga de film toch zien. Mocht de film toch tegenvallen dan heb je wel genoten van je ijsje.

Kan het allemaal nog slechter? Dan moet je wel je best doen, op alle fronten. En IJsbeer, gelijk heb je. Dit wanproduct is niet slechts zonde van je tijd, het verziekt het.

Ik weet het niet, opzich is het geen slechte film maar er mist iets. Wat het precies is weet ik niet, vind het moeilijk om er een vinger op te leggen. Acteerwerk was prima, visueel ook dik in orde, maar ik werd simpelweg te weinig geboeid om het de hele speelduur interessant te blijven vinden.

Naar mijn idee hadden een aantal scenes en gebeurtenissen wel wat vlotter afgehandeld mogen worden. Het verhaal is indrukwekkend, helaas doet de film het verhaal iets te kort.

Wat andere ervan vinden zal me echt helemaal worst wezen. Ik vond het echt een prachtige film. De film verveeld geen minuut en bleef tot het einde toe boeien. Persoonlijk had ik het helemaal niet erg gevonden als de film nog langer had geduurd. Dit had ik niet verwacht van Angelina Jolie, maar ik dacht gelezen te hebben dat de Coen brothers er ook wat mee van doen hebben. Een heel goed oorlogs drama. Zo mogen er van mij nog wel meer komen.

Redelijk sterk drama. Ondanks de lange speelduur verveelt de film geen moment. Dit komt met name door de afwisseling van momenten (strijdend in de oorlog, op zee en in het kamp). De openingscene met de bommenwerper is mooi gemaakt. Een minpunt is echter dat de hoofdpersoon niet weet te overtuigen. Hij sleurt je niet mee de film in, terwijl het verhaal daar uitermate voor geschikt is. De film mist daarmee wat kracht. 3.5/4.0

Prachtig indrukwekkend oorlogsdrama. Met name het laatste deel van de film in het Japanse krijgsgevangenenkamp is echt bijzonder knap op beeld gezet. Acteerwerk in deze film is dik in orde, aanrader voor liefhebbers van oorlogsfilms!

Goed in elkaar gezette film en knap debuut van Jolie. De film is zoals veel mensen al eerder opmerkten vrij Amerikaans opgezet inspelend op sentiment, alhoewel het opzichzelf een ontzettend bijzonder verhaal is natuurlijk!

Het einde deed me misschien nog wel het meest, kippenvel tot op het bot.

3.5*

Waar ik vorige week The Imitation Game in de bioscoop heb mogen aanschouwen, was het vandaag de beurt om Unbroken in de bioscoop te zien. Unbroken is ook een film waar ik een tijdje naar uit keek. Tot voor kort had ik nog nooit van Louis Zamperini gehoord. Maar door zijn overlijden op 2 juli 2014 hoorden ik het verhaal van Louis. Ik hoorde ook van de film Unbroken. Mijn interesse was gewekt.

Ik moet zeggen dat ik dit een mooie film vond. De cast acteert goed. We krijgen heel mooi camera werk voorgeschoteld van Roger Deakins en mooie passende muziek van Alexandre Desplat.

Ik vond dat de film het verhaal van Louis in het algemeen wel goed behandelde. De eerste helft van de film is het sterkste. De film begint met een sterk luchtgevecht. Het stuk van de jeugd van Louis en de olympische spelen vond ik interessant. Dit stuk had wel ietsje langer mogen duren. Het stuk op zee vond ik sterk en boeiend.

Als Louis in handen van de Japanners komt, word het allemaal een beetje langdradig. We krijgen veel martelingen te zien. Het is goed dat de film niet schuwt om te laten zien hoe wreed het eraan toe ging. Maar die martelingen beginnen op den duur eentonig te worden. Ik had het op een geven moment wel gezien.

Al met al vond ik dit een mooie film. De film is geen echte topper, maar wel een aanrader.

3,5 ster voor deze film.

klasse film, al ben ik het wel er mee eens dat er trage en wat langdradige gedeeltes inzitten, het gegeven dat het waargebeurd is, maakt het specialer, by het way, haalde zamperini nou wel ef geen medaille op de spelen?, en hoe stoer dat je een haai vangt....echt waar of hollywood waar?

Volgens dit artikel kwam hij op de olympische spelen niet verder dan de achtste plek. Dus geen medaille voor hem. Of ze ook echt een haai hebben gevangen weet ik niet. Daar ben ik ook wel benieuwd naar.

Unbroken stelt zeker niet telleur, Jolie weet uit te pakken met heel mooie en aangrijpende scenes. De begin scene is een mooi voorbeeld dat Jolie het heel mooi aanpakt. Op de acteer prestaties valt niets fout over te zeggen, ik vond het zeker niet slecht. De film verveelt niet en laat je toch soms met een krop in je keel toekijken naar hoe Zamperini geleefd heeft. Ik zou hem eerder 7,5 geven.. daarom de 4* omdat hij dichter tegen de 8/10 leunt

Gelukkig leek de film niet op de trailer, dat was mijn eerste gedachte toen de aftiteling voorbij was.
De trailer maakte me nog niet eens lauwwarm... Het leek weer de zoveelste patriotische Amerikaanse oorlogsfilm (lees: tunnelvisie) WWII drama te worden. Toen de eerste helft opvallend "klein" bleef, merkte ik dat de twijfels langzaam wegtrokken. Ik vergeef het Jolie dat ze met bepaalde clichés blijft werken (zoals de overgang van een rennende jonge Louie, naar een rennende oudere louie. Dat hebben we nu ondertussen wel al gezien).

Het grootste lastige puntje blijft om een andere cultuur dan de Westerse weer te geven. De Japanners blijven een volk met andere normen en waarden, maar hoe zet je dit geloofwaardig neer in een Westerse film? Daar vond ik "To End All Wars" voor mijn gevoel een beter voorbeeld van. De ontberingen van Louie zijn heftig, maar ze veroorzaakten bij mij meer ophef omdat ik in de bioscoop tussen mijn vriendin en schoonmoeder inzat die me allebei van schrik soms lieten opspringen (vooral bij de Shark attack uiteraard haha .

Maar bij één ding van de Japanse "wereld" sloeg ze de spijker vol op de kop.
Het meest memorabele moment uit de hele film (naast de geweldige eerste helft op zee), was voor mij namelijk de sobere scene waarin de gevangenen door de vernietigde stad gedreven werden. In deze korte scene wist Jolie even zichzelf te onttrekken aan Hollywood leek het. Een korte, sterke statement dat de Amerikanen niet alleen maar bevrijdden, maar ook vernietigden. En dat deed mij weer nadenken over het feit dat in de ogen van die andere cultuur, wij westerlingen totaal niet de grote helden zijn die het grote doek ons vaak doen (proberen te) geloven. Sterker nog, Louie, onze "bombardier" is in feite zelf ook, door zijn bommen, een moordenaar en dan ga je vreemd genoeg de film aan beide kanten van het front begrijpen.

Voorheen dacht ik dat Angelina Jolie enkel een actrice was en wat dat betreft heeft Unbroken de reputatie van haar naam bij me opgekrikt. Met name applaudisseer ik de casting; ik vond dat iedereen erg goed in zijn rol zat. En dan bedoel ik ook de 'onbelangrijke' bijrollen zoals de soldaten in het kamp die op hun bed zitten of Louis een klap moeten geven. Ook de aankleding/make-up van de acteurs vond ik goed verzorgd; bijvoorbeeld als ze op uitgeput in hun reddingsboot zitten of vermagerd hun Oosterse ochtendgymnastiek moeten doornemen. Sommige stukken duurden naar mijn idee wel onnodig lang; het hele gebeuren met het hardlopen en het dobberen op zee deden me een aantal keer diep zuchten. Het mag dan geïnspireerd zijn op ware gebeurtenissen maar dat betekent niet dat je werkelijk alles moet laten terugkomen. Nu weet ik niet of al die details wel waarheidsgetrouw zijn; waarschijnlijk heeft ze bepaalde aspecten ook gewoon zelf toegevoegd. Het duurde in ieder geval te lang. Mooie rol van Jack O'Connell, genoeg realisme en treffend hoe het kamphoofd vernederend achter wordt gelaten nadat Louis nogmaals de balk boven zijn hoofd heeft getild en met oogcontact het ego van de Japanner wederom weet aan te tasten.

Na het zien van de trailer had ikhoge verwachtingen ook omdat het geregisseerd door Angelina Jolie is.

Maar nee, vond hem overal tegenvallen.

Het eerste deelvan de film is wel sterk, maar het tweede deel beduidend minder. het tweede deel is ook ERG amerikaans (i love amerika - achtig) en dat doet echt afbreuk aan de film

3* absoluut niet meer, maar ook niet minder

aardig om te zien, niet bioscoop waardig

Als de trailer doorgaans het beste van de film laat zien en ik daarin derhalve meen te herkennen een zeer gevaarlijke Amerikaanse patriottistische onderstroom wie ben ik dan om in deze nationalistische zee te gaan zwemmen? Ga nou niet zeggen dat er geen bombastisch heroïek geschal zal klinken in dit lijk van een film. Het is vies en heeft met film niets te maken. Sentimenteel gezever van iemand die zogenaamd ontbering heeft doorstaan. Lees het waar gebeurde relaas van een gemiddelde 19de eeuwse Amerikaanse walvisvaarder en jouw verhaal is er gelijk een voor mietjes. Als je dan toch zo graag een film wilt zien die dit topic omhelst, ga dan eens voor de Italiaanse kust dobberen met je speedboat, wellicht dat je een bootje met 500 dorstige vluchtelingen treft die je deze film kan laten zien op je blu-ray scherm. Afrikanen schijnen erg gek te zijn van Spielberg's "Jaws".

Wat een ongelooflijk saaie film

Helaas waar ik al bang voor was gebeurde... De trailer gezien en de hele film kun je invullen.
Het begin is veelbelovend maar de film valt als snel in de voorspelbaarheid en zeker het middenstuk is erg langdradig. Zeer slecht is het dan ook dat als ik mijzelf midden in de film, notabene in de bios!, de vraag ga stellen nou kom op een beetje actie of vaart erin......
Tegenvaller en daarnaast hier en daar erg ongeloofwaardig. ik kan mij dan ook aboluut niet voorstellen dat hij werkelijk door het hele kamp met een vuiststoot in het gezicht is geslagen, volgens mij breek je dan tenminste je kaak en/of wordt je dood geslagen, daarnaast kan hij imo nooit de balk nog omhoog hebben gekregen als hij eerst minuten staat te trillen en geen kracht meer heeft vanwege de verzuring... ik vermoed dan ook dat er hier en daar een en ander is overtrokken

Wat ik al dacht al zijn er evengoed wel veel overeenkomsten.

Unbroken vs. True Story of Louis Zamperini and Mutsuhiro Watanabe - historyvshollywood.com

Had niet veel van deze film verwacht, drama/oorlog is nou niet meteen mijn favo genre.
Maar al met al toch vol spanning en emotie afgekeken.
Ik dacht eerst: ohgod... weer zo'n langdradige film die zich alleen maar afspeelt op het water maar dat was dus gelukkig niet zo, geweldig verhaal!
Prima acteerwerk.
Een minpuntje vind ik dat ze niet echt (in mijn ogen) verder gingen op die vriend van hem, was namelijk soms best benieuwd hoe het in de tussentijd met hem er aan toe ging.

Een (zware) tegenvaller wat mij betreft. Ik heb meer films in dit genre gezien, die stuk voor stuk (veel) beter waren. Er zijn (ook) een paar films over de jappenkampen, die veel beter zijn. En wat te denken van Rescue Dawn met Christian Bale (en Steve Zahn), die ook veel beter is.

Ik vond de film zo tegenvallen, omdat de film, en vooral het spel van de acteur(s), te vlak is, nergens straalt de urgentie vanaf, het kabbelt allemaal een beetje voort, zelfs als (spolier) ze na 27 dagen in het bootje op zee dobberen, zijn de acteurs wel goed geschminkt, maar ik zie nergens de gekte, de hopeloosheid in hun ogen, integendeel, iemand zingt nog vrolijk een liedje... , en dan het gemak waarmee ze die haai ineens naar binnen hijsen en nog even met een paar vuistslagen doden... ja, zoveel kracht heb je nog wel na 27 dagen zonder eten en slechts wat waterdruppels...
Ik wil het lijden, de pijn, de hopeloosheid, de uitzichtloosheid van de situatie, die alle tot waanzin zouden moeten drijven, in de ogen zien. Christian Bale kan dat als geen ander neerzetten, maar hij ontbreekt hier jammerlijk. De protagonist (naar woord eigenlijk) laat dat vrijwel nergens zien, ik vind dat een enorm gemis. De enige momenten zijn (spoiler) te vinden als ze eenmaal in dat tweede kamp terecht komen en in de kolen moeten werken..

En ook is de regie niet consequent. Wat te denken van (spoiler) de enorme aframmeling die hij krijgt als al zijn kampgenoten in het eerste kamp hem vol op zijn gezicht moeten beuken, en er, afgezien van de momenten meteen erna, na korte tijd al geen schrammetje meer zichtbaar is. Pas later, naar het einde van de film toe, zijn er plotseling diepe littekens. Maakte op mij een vreemde indruk. En de enkel die hij lijkt te breken in het tweede kamp, hij hinkt dan later weg, en als je hem later met zijn maten ziet liggen, lijkt hij er niet al te veel last meer van te hebben (ik weet niet of jullie wel eens je enkel hebben gebroken, afkloppen, want het is zéer pijnlijk, zeker als het niet gezet wordt), en veel stuk later pas, als hij die balk boven zijn hoofd moet houden, lijkt hij ineens wel weer last van zijn voet te hebben, en dan ook pas na een tijdje!? Regiefoutjes? Ook de flashbacks, waarin je hem "leert kennen", en hem als kind en later even als puber ziet hardlopen, komen op mij erg plichtmatig en vlak over, er straalt nergens iets van af, zijn hele karakter, tenminste zoals het dus in de film wordt neergezet (het is gebaseerd op een een waargebeurd verhaal, en ik weet niet of het karakter van de man in het echt ook zo vlak is; als dat zo is, kan/kunnen Jolie en/of de scriptschrijver misschien niet veel verweten worden op dit vlak) kan worden samengevat als "vlak"

Samengevat: te vlakke film, te vlak spel, nergens de intensiteit die je in een dergelijke film bij de acteurs zou mogen verwachten, en die je in vergelijkbare films met veel betere acteurs wel ziet, en de karakters worden niet tot nauwelijks uitgewerkt, sterker nog, afgezien van de protagonist, zelfs helemaal niet. Het laatste stuk van de film (pakweg laatste 30 min) is het best. En aan het begin zitten een paar mooie actiescenes.
Op mijn schaal van must-see (1-10) een 2.

Voor de film als geheel 2 sterren.
Ik ben normaal wat royaler, maar vond het dan ook een enorme tegenvaller, sorry.