Chariots of Fire (1981)

Alternatieve titel: De Overwinnaars

mijn stem
3,13
258 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Sport
124 minuten

geregisseerd door Hugh Hudson
met Ben Cross, Nicholas Farrell en Nigel Havers

Het ware verhaal van twee Britse atleten die tegen elkaar strijden op de Olympische Spelen in 1924. De ene is een Schotse man die God aanbidt en de andere is een Joodse student die rent voor beroemdheid.

48 BERICHTEN 15 MENINGEN
zoeken in:
2,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Een film over hardlopen. Op papier klonk dit voor mij erg interessant, omdat hardlopen één van mijn hobby's is.

De beginscene waarin een stel mensen in witte kleding langs een strand rennen, begeleid door de muziek van Vangelis, is werkelijk prachtig. Een veelbelovend begin, maar jammergenoeg is dit het hoogtepunt van de film.

Ironisch is dat deze film, die over hardlopen/rennen gaat, nogal traag is. Daarnaast kreeg ik geen binding met de hoofdpersonages. Je hebt Eric Liddell, iemand die hevig in God gelooft en hem wilt eren door te rennen op de Olympische Spelen, om zo een medaille te winnen. De scenes waar hij in voorkomt bevatten veelal dialogen over God en zijn trouw aan hem. Ik vond dit personage niet interessant omdat het geneuzel over God mij niet kon boeien.

De andere hoofdpersoon, Harold Abrahams, is een Jood die rent vanwege de vooroordelen die veel mensen over Joden hebben. Hij wilt (net als Liddell) dolgraag een medaille winnen op de Olympische Spelen, maar hij komt er achter dan hij niet snel genoeg rent. Hiervoor krijg hij hulp van een trainer, die hem helpt sneller te rennen. De scenes waarin Abrahams getraind wordt zijn fraai in beeld gebracht en ondersteund door goede muziek (wederom van Vangelis). Daarnaast heeft Abrahams vaak dialogen met zijn vrouw. Zij vindt dat hij teveel aandacht besteed aan het rennen en niet aan haar.

Dan komen de Olympische Spelen. Abrahams doet mee aan de 100 meter sprint en Liddell doet mee aan de 400 meter sprint. Zoals zo vaak in sportfilms winnen de hoofdpersonages, en ook hier is dat het geval. Dit is ook de reden dat ik geen fan ben van sportfilms in het algemeen (uitzondering daargelaten, zoals Rocky en The Wrestler).

Slecht kan ik Chariots Of Fire niet noemen, maar er zijn daarnaast weinig positieve dingen over te melden. De scenes waarin gerend wordt zijn mooi gefilmd en daarnaast is de muziek goed, maar daarnaast verloopt de film erg traag en kreeg ik geen binding met de personages. Waarom dit de Oscar voor de beste film won is mij een raadsel.

avatar van Tarkus
4,0
0
4 Oscars heeft deze film gewonnen, en dat was verdiend.
De film, die handelt over hardlopen en de Olympische Spelen van 1924, komt nu wel een beetje oubollig en traag over.
De prent betekende ook de doorbraak van Ben Cross, en de muziek van Vangelis zal iedereen wel bekend in de oren klinken, de titelsong was in de jaren '80 een grote hit.
Ook zie je in deze film Sir John Gielgud aan het werk, een van mijn favoriete 'oudere' acteurs (overleden in 2000).

 
0
Mooie film;
ik vond hem niet al te gedateerd, alleen was bij mijn versie de beeldkwaliteit niet geweldig goed en de beginmuziek was om de een of andere reden vals - te hoog.
Maar het verhaal was heel mooi, en prima uitgewerkt.
Alleen vond ik dat de muziek van Vangelis in het begin bijna niet te horen was.
Dicht bij het eind wel meer, gelukkig, en Eric's theme is geweldig - misschien zelfs sterker dan het main theme. Af en toe iets té synthesizerig, toch wel; juist ook omdat het over de jaren 20 gaat.
(k keek de film ook voor de muziek, ben behoorlijk fan van Vangelis.)
een mooi stukje is het stukje waarin Abrahams getraind wordt door Ian Holm - de mannen acteren prima.


avatar van Verhoeven
4,0
0
Chariots of Fire krijgt dus een BR-uitgave. Kippenvel!

avatar van Uzza_Sparta
4,5
0
behalve die Blu-Ray versie komt een remastered versie ook weer in de bioscoop als deel van de "Let The Games Begin" voor de Olympische Spelen.

Eric Liddell, de Schotse athleet, speelde ook Rugby voor Scotland, werd de Wereldrecordhouder voor de 400 meter, en won een goud op de 400meter en een brons op de 200meter, maar werd tijdens de Olympische Spelen in Beijing ook aangekondigd als de allereerste winnaar van de goud medaille op een Olympische Spelen voor China!

Eric Liddell - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Chariots of Fire - Filmhouse Cinema Edinburgh - filmhousecinema.com


RESTORED CLASSIC

The true story of Eric Liddle (Ian Charleson) and Harold Abrahams (Ben Cross) who ran for British and Scottish gold in the 1924 Olympics despite great personal obstacles. Liddle, a devoutly religious man, would not run his qualifying heat because it fell on a Sunday, while Abrahams, who was Jewish, faced anti-Semitism.
 One of the film's strengths is its truly cinematic storytelling – from the early shots of feet pounding the ground, to the slow-motion races, the soaring music supports a truly stirring story.


de oscar winnaar Chariots of Fire is een aanrader

avatar van A.L.I.E.N
4,5
0
Prachtige film over de Olympische spelen en hardlopen, maar ook over Eer, Religie, zelfvertrouwen, overwinning's drang, faalangst, vriendschap en liefde! De film wordt ook deels gedragen door de fenomenale muziek van Vangelis en de krachtige acteerprestaties door o.a. Ben Cross als Harold Abrahams, Nicolas Farrel als Aubrey Montague en Ian Charleson als Eric Liddell. Let ook op de bijrollen van Ian Holm als Mr Mussabini en Brad Davis als de amerikaan Jackson Scholz. Ook de montage was zeer knap. Kortom "Chariots of Fire" (Wagens van Vuur) is een zeer goede film, een aanrader!

avatar van Vinokourov
2,5
0
Afgelopen tijd heb ik alle nog niet eerder geziene films die de Best Picture-oscar wonnen gekeken. Chariots of Fire was de laatste titel en het viel helaas niet mee allemaal. Een jofele Indiana Jones-film zou nooit zo snel als winnaar worden gekozen. De dames en heren van de Academy hebben een overduidelijke voorkeur voor epische bombastische drama's volgens het stramien 'ondanks alle tegenspoed, behaalt de protagonist toch zijn doel' en het sportdrama Chariots of Fire is daar geen uitzondering op.

De sportscenes in de setting van de jaren '20 waren nog wel aardig om te zien, beetje kitscherig wel met die muziek van Vangelis, maar soit. De rest eromheen was redelijk saai met de welbekende conflictsituaties die eerst afgewikkeld moeten worden. Ook een portie hautaine Engelse 'kijk-ons-tof-zijn'-attitude kwam weer langs en daar heb ik het ook al niet zo op. Kortom ik vond het allemaal maar bijzonder matig.

avatar van gauke
3,0
0
Een emotionele en tijdloze film over het leven van twee totaal van elkaar verschillende atleten, gebaseerd op ware gebeurtenissen. Een verhaal over doorzettingsvermogen en vriendschap met de ingrediënten godsdienst in combinatie met innerlijke strijd, fascisme en antisemitisme, maar ook over de techniek van het hardlopen.

avatar van Filmkriebel
2,0
0
Dikke tegenvaller. Te traag en dat voor een loopfilm. De traagheid wordt nog verder versterkt door teveel slowmotions van o.a. extatisch opengerekte smoelen van hardlopers.

Het kreeg me vooral niet mee, en als dat het geval is, dan is het aftellen tot het einde. Ik ga er niet teveel woorden aan spenderen : vooral de gewichtige British upper class dialogen en het tenenkrullende religieuze gezever vielen me hier zwaar tegen. Ik kreeg ook nergens voeling met de personages. Niks voor mij deze psychologische sportfilm, al is de weergave van de Britse jaren '20 op zich wel correct en genietbaar.

avatar van Tarkus
4,0
0
Tarkus schreef:
4 Oscars heeft deze film gewonnen, en dat was verdiend.
De film, die handelt over hardlopen en de Olympische Spelen van 1924, komt nu wel een beetje oubollig en traag over.
De prent betekende ook de doorbraak van Ben Cross, en de muziek van Vangelis zal iedereen wel bekend in de oren klinken, de titelsong was in de jaren '80 een grote hit.
Ook zie je in deze film Sir John Gielgud aan het werk, een van mijn favoriete 'oudere' acteurs (overleden in 2000).


Heb deze film ook voor een habbekrats op de kop kunnen tikken en ben er wel blij mee.
Het is en blijft een uitstekende film !!

avatar van Metalfist
4,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
I've known the fear of losing but now I am almost too frightened to win

Hugh Hudson, ik vind het toch wat een vreemde regisseur. De nog altijd levende Brit heeft in heel zijn carrière maar een handvol films gemaakt en hij is het meest bekend geworden via twee compleet verschillende films. Een film rond Tarzan (met Christopher 'Highlander' Lambert als het ware als de man met de oerkreet) en deze Chariots of Fire, een verfilming van het leven van een aantal Britse atleten. Twee uiteenlopende genres dus en het overige werk van Hudson wordt nooit ergens geroemd, als het überhaupt al gekend is.

Ik had verwacht dat Chariots of Fire dan ook zijn meest gekeken film ging zijn, maar dat valt me wat tegen. Toch een film met een zekere klassieker status, maar Greystroke zit momenteel aan iets meer stemmen en dat zijn er eerlijk gezegd ook niet enorm veel. Onterecht, want Chariots of Fire (de titel werd ontleent aan de hymne Jerusalem waarin "Bring me my chariot of fire" het refrein is) is een interessante film. Voelt af en toe nogal vreemd aan vanwege het rare tempo doordat de wedstrijden zelf elke keer worden onderworpen aan slowmotion, maar na een tijd geraak je in een soort van vibe en kon ik de stijl wel waarderen. Iets wat vooral te wijten is aan een sublieme soundtrack van Vangelis die de scènes echt vooruit duwt. De openingsscène op het strand is gewoon hierdoor al één van de mooiste openingen die ik al in een film heb mogen aanschouwen. Beetje jammer misschien dat Liddell en Abrahams het uiteindelijk niet tegen elkaar opnemen, je zit toch met het gevoel dat de film daar toch naar toe lijkt te werken, maar de geslaagde uitdieping van de karakters zorgt ervoor dat dat maar een klein euvel is op een voor de rest uitstekende film.

Veel bekende koppen trouwens in minieme bijrolletjes. Stephen Fry maakt hier zijn debuut in de 'He Is An Englishman' routine van Abrahams, hier te zien trouwens. Kenneth Brannagh (regisseur van onder andere Thor) is ook even te zien als een extra en die kun je dan weer hier spotten. Soit, die twee zijn natuurlijk niet de kracht van Chariots of Fire. Neen, die eer is weggelegd voor Ian Charleson en Ben Cross als respectievelijk Liddell en Abrahams. Sowieso over het algemeen goede rollen van onder andere Ian Holm als coach Mussabini. Er is eigenlijk op niemand iets aan te merken.

Leuke zit dus die nergens verveelt. Verbaas me eerlijk gezegd wat over de lage score, maar bon. Dat is niet de eerste keer en het zal zeker en vast ook niet de laatste keer zijn. Hudson levert in ieder geval een interessante film af rond een thema dat me niet meteen ligt, weer een regisseur om eens wat meer van te gaan opzoeken.

4*

2,0
0
Een behoorlijk saaie film, deze Chariots of Fire. Hoewel het acteerwerk best degelijk is, komen het verhaal en de personages nooit echt tot leven. Meeleven met de personages zit er daarom ook niet echt in. De opbouw is bovendien erg traag. Veel hardlooptrainingen, maar de wedstrijden zelf zijn vervolgens niet al te boeiend, hoofdzakelijk door een overdaad aan slow motions. De muziek van Vangelis is wel goed, hoewel niet overal even passend. Al met al zeer matig.

avatar van W.V.
4,0
0
Zelden een sportfilm gezien die zo integer in beeld werd gebracht als Chariots. Ik zag de film een paar jaar geleden weer eens, dat kwam doordat de film tijdens de opening van de OS in London werd aangehaald met een briljante Rowan Atkinson. Chariots heeft de tand des tijds goed doorstaan, en als er gesproken mag worden van een typisch britse film, dit is er eentje. Niet alleen het verhaal, maar de wijze waarop het verhaal zich ontwikkeld. Het acteren blijft ingetogen en steeds van een hoog niveau. Tevens is het een genot om te zien dat ook de bijrollen een bewuste bijdrage zijn aan de film en niet, zoals zo vaak, beeldvulling. De muziek is in 1 woord magistraal en bevestigde toentertijd al de grote klasse van Vangelis. Jammer dat Hudson als regisseur geen vervolg kon geven aan deze prachtige film. Greystoke ging nog wel maar Revolution was een regelrechte afknapper, jammer van dat verspild talent.

avatar van Elchapo
3,5
0
Vooral de muziek van Vangelis is legendarisch,film is ok,3.5 stars.

avatar van Boneka
3,5
0
Toen ik deze film voor het eerst zag jaren geleden boeide mij ook alleen het eerste stuk met name door het fantastische nummer van Vangelis. Het is denk ik ook geen echte film voor pubers die deze film vast erg saai vinden. We beginnen wat studentiekoos (niet echt mijn ding), maar geweldig in beeld gebracht. Beelden zijn mooi authentiek en de acteurs spelen geweldig alsof het in die tijd is opgenomen. Vond ook de dialogen goed genoeg en sterk vooral van Ben Cross die zowel zijn sterke kanten liet zien, maar zeker ook zijn onzekerheid, wat ook gold voor Farrel zijn tegenspeler. Subliem.

Interessanter wordt het als hij gaat trainen en lopen. Leuke details doen de film ook goed. Zo is het graven in het zand met een troffel een bijzonder fenomeen. In die tijd had je namelijk nog geen startblokken. Wat de meesten ook niet meer weten is dat de olympische spelen alleen voor atleten was op amateur basis. Zodoende was de training van Abraham discutabel. Leuke details van een film die ik toch beter vond dan in mijn jeugdtijd. Zeker geen spannende film met een hoog tempo, wel zeer nostalgisch en mooi om weer eens te zien, met natuurlijk de prachtige soundtrack van Vangelis!

avatar van 93.9
3,5
0
Best goede film.
Iets minder stichtelijk had wel gemogen..
Muziek is fenomenaal bij de scenes. Mooie kostums...

avatar van Onceuponanytime
3,5
0
Door de knappe weergave (decors en kostuums ) wordt men in de jaren 20 meegezogen.

De gedrevenheid van beide atleten treden iets veel op de voorgrond. Door de focus daar op te leggen, komt het verhaal traag over.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.