Never Say Never Again (1983)

Als Bond-fan, filmliefhebber en bovenal als mens is dit om te huilen zo slecht. Eigenlijk wist ik dit al, maar met de Bondfan-bril vielen me hier - bij de tweede herziening - ook de schellen van de ogen.

Vreselijk acteerwerk (behalve Brandauer, Von Sudow en Connery ook al is tie hier te oud dan), een script vol met plotgaten, en hoe ze die erbarmelijke teksten uit de pen en hun mond kregen is me een raadsel. Rare bijrollen (Atkinson en die belachelijke femme fatale) en trieste muziek die het predicaat Bond-film voor dit product daadwerkelijk onwaardig maken, en ga zo maar even door. De enige kudo's gaan naar de keuze voor filmlocaties met name richting het einde.

Ik zeg nooit meer.

En met deze de laatste wat Sean Connery betreft afgewerkt. Een film die officieel geen Bond-film is, een 'rip off' van Thunderball genoemd kan worden en een Connery die duidelijk te oud is. De vraag is dan ook wat men bezielde met deze film. Neem dan nog de moeite een nieuw verhaal te bedenken. Wat wel gezegd moet worden is dat Never Say Never Again modern, fris, vlot en spectaculaire oogt voor '83, integenstelling tot generatie genoot Octopussy die ronduit oubollig overkomt.

Over het verhaal hoeft weinig gezegd te worden aangezien het een remake van Thunderball is. Een vermakelijk film is het daarentegen wel met vooral de vechtpartij in het kuuroord met Pat Roach als leuke extra. Voeg daarbij de nerveuze Petachi, de glibberige Largo en extravagante Blush en je hebt in die zin een kleurrijke film die overigens niet beter is dan Thunderball en zijn karakters. Largo krijgt meer airtime dan die in Thunderball, Blush daarentegen is krankzinnig en kleurrijk te noemen maar komt niet in de buurt van de prikkel die Fiona Volpe afgeeft, en zo is het een kwestie van afstrepen.

Never Say Never Again is leuk en vermakelijk te noemen, maar tikt nergens het niveau aan van de vorige Bond's. Niet in de laatste plaats door Connery die voor zijn 53 fit oogt, maar verder qua uitstraling en praat niet meer scherp oogt.

Een Bondfilm die met superlatieven te omschrijven is, helaas niet allemaal in de goede zin : laatste Bond met Connery, slechtste Bondsong, meest humoristische Bond (tja als je Rowan Atkinson een rolletje geeft...), enige niet-Broccoli Bondproductie. Verder is dit niet meer dan een flauwere remake van Thunderball, waarin de namen ietwat gewijzigd zijn (Emilio Largo wordt Maximilian Largo bvb)... Ik vond deze best te pruimen eigenlijk. Het blijft een bizarre Bondfilm in de reeks, die iets minder actie kent als de doorsnee-Bond, maar er toch lijkt mee weg te komen. Alleen de overmatige humor, zelfs tijdens de actiescènes, was voor mij niet steeds welkom. Dit was ook de doorbraakrol voor Kim Basinger.

"They dont make them like this anymore sir."

"Right, but its still in good shape!"

Oude knar Sean Connery is inderdaad nog in goede conditie en een stuk mannelijker dan zijn opvolger Roger Moore. We zijn nog geen 5 seconden ver of stoere Sean deelt al een stevige vuistslag uit. Kim Basinger en Barbarra Carrera zijn knappe Bondgirls en Max von Sydow is de beste Blofeld. Alleen Brandauer als Largo is wat verwijfd en komt niet erg dreigend over. Carrera doet een beetje denken aan Femke Janssen's Xenia Onatopp, ook zo'n sterke en sexy femme fatale. Wat deze film natuurlijk mist, is de typische James Bond theme song en enkele bekende gezichten in de rollen van M, Q en Moneypenny. Er was denk ik ook een lager budget beschikbaar dan voor Octopussy, dat in hetzelfde jaar uitkwam, maar deze Bondfilm is toch een stuk beter en voelt meer 'back to basics' aan.

"How reckless of me, I made you all wet!"

"Yes, but my martini is still dry."

Opvallend toch dat deze filmreeks zich blijkbaar zo goed leent tot herziening. Bij mij is het dan de gewoonte om chronologisch alle Bondfilms te bekijken. Hoewel ik de Daniel Craig films vaak oversla.

RTL7 dacht gisteren (waarschijnlijk) dat nadat Connery en Basinger aan boord waren gekomen van de Britse onderzeeër, dat we de rest van de film wel konden raden. M.a.w. de afloop werd gewoon niet uitgezonden.

Haast een beetje camp deze B-film achtige Bond want wat wordt er geschmierd door de cast. De actiescenes zijn nog heel behoorlijk, vooral die met de haaien is leuk om te zien. De heer Connery is hier eigenlijk gewoon te oud voor maar met z'n uitstraling en charme weet hij dat goed te verbloemen.

Als je KIm Basinger hier Domino Vitali ziet verbeelden dan vraag je je af hoe het mogelijk is dat zij later nog een Oscar heeft gewonnen.

Prima kijkbaar maar goed is anders.

Voor mij toch de beste bond film.

Een James Bond die moeiteloos elke vrouw in bed krijgt en meer charme in zijn pink heeft dan Roger Moore.

Eerste 007 film ooit gezien, tevens startschot van Bondliefde.

Heerlijke titelsong ook.

Niet alles aan Never Say Never Again is slecht. De actiescenes zien er gelikt uit en Fatima Blush is een memorabele schurk.

Maar voor de rest oogt dit toch echt een goedkope rip-off van het echte werk. Door het ontbreken van de originele muziek en bekende gezichten in de bijrollen heb je nergens het idee naar een echte Bond film te zitten kijken.

Ook Connery kan de boel niet redden. Nergens heeft hij ook maar iets van de charme van 15-20 jaar eerder en hij lijkt daardoor ook totaal niet op z'n plek. Ook andere rollen (Kim Basinger, Rowan Atkinson) zijn slecht gecast of acteren niet al te best.

Tel daarbij op dat ook het scenario 20 jaar eerder al perfect is verfilmd. Oftewel je ziet hier te kijken naar een compleet overbodige release. Met recht met stip de slechtste worp in de serie.

2.5*

Tussenstand:

1. GoldenEye (1995) 4*

2. Goldfinger (1964) 4*

3. On Her Majesty's Secret Service (1969) 4*

4. From Russia With Love (1963) 3.5*

5. License To Kill (1989) 3.5*

6. Moonraker (1979) 3.5*

7. Thunderball (1965) 3.5*

8. Dr. No (1962) 3*

9. The Living Daylights (1987) 3*

10. For Your Eyes Only (1981) 3*

11. Live And Let Die (1973) 3*

12. Diamonds Are Forever (1971) 3*

13. You Only Live Twice (1967) 3*

14. The Spy Who Loved Me (1977) 3*

15. Tomorrow Never Dies (1997) 3*

16. The Man With The Golden Gun (1974) 3*

17. Octopussy (1983) 3*

18. A View To A Kill (1985) 2.5*

19. Never Say Never Again 2.5 *

Redelijke bondfilm met mooie beelden uit Frankrijk

Als Bond curiositeit nog best te doen. En ik wou 'm toch even gezien hebben, deze niet officiële Bond zonder Bond theme.

Sean Connery acteert nog steeds solide. Opmerkelijk dat hij zelfs 3 jaar jonger was dan Roger Moore.

Het is gefilmd op mooie locaties en de film kent de standaard Bond ingrediënten. Net als in veel Bond films wordt er weer eens gedoken.

Wat het grote nadeel van deze film is is het trage tempo. Had toch zeker wel een half uurtje korter gemogen in de montage. Nu kabbelt het maar voort.

Opvallend matige rol van Max von Sydow. Een groot deel van zijn rol is er uit geknipt, wat dus goed te begrijpen is.

Last but least; nogal domme en overbodige rol van Rowan Atkinson.

Dat was natuurlijk onvermijdelijk aangezien dit een remake van Thunderball is (en in mijn beleving een betere versie van het verhaal)

Ja uiteraard.

Ik vind Thunderball net iets beter.

Connery was hier "slechts" 53 jaar oud, maar zag eruit als 63. Ook met afstand de minste Bond film, mede door het onnozele voorkomen van Connery die eruit ziet als een oude opa.

Thunderball-remake, in een regie van Irvin Kershner, al gekend van Star Wars Episode 5 (1980), Eyes of Laura Mars (1978), S*P*Y*S (1974) e.v.a. en die later qua films enkel nog RoboCop 2 voor zijn rekening zou nemen. Sean Connery speelt hier als 52-jarige een dozijn jaar na z'n laatste optreden nog éénmalig 007 en dik 20 jaar na z'n debuut, wat wel nog 3 jaar jonger is dan Roger Moore. Grappig dat de titel verwijst naar Sean Connery's eerdere uitspraak dat hij niet meer in de huid zou kruipen van James Bond.

De film opent wel ludiek, met Bond die blijkbaar simulaties doorloopt, met zo horen we bij zijn evaluatie enkele keren game over. Om er dan op gewezen te woden dat hij toch niet meer zo scherp staat als weleer. Deze film zit eigenlijk vol met allerlei grappen en grollen, en ze zijn vaker wel dan niet geslaagd (ik denk maar bvb. aan he shoots and scores, en de dry martini). Er doen ook aardig wat acteurs in mee die ik ken uit tal van andere films en series. Zelfs Johnny English is van de partij (zij het uiteraard niet onder deze naam).

Halfweg de film enigszins verrassend om te zien dat een ruimte vol arcade games (wel heel veel Centipede en Gravitar) zo in trek is onder de beau monde. Dan is de status van video games doorheen de jaren toch tanend geweest. Zelfs 007 himself waagt zich aan een potje, onder het toeziend oog van vele kijklustigen. De daarop volgende dans had me wel achterwege mogen blijven.

Wel vraag ik me af of ik hem niet beter meteen na Thunderball had gezien i.p.v. zo veel Bondfilms later? Ik zag er alleszins weinig in terug, van wat ik me herinner, op wat waterscènes na. Naar het einde toe vind ik Never Say Never Again wel wat inzakken, maar uiteindelijk vind ik 'm wel net een 3* waard en dus boven Thunderball uit komend.