Meningen

Bijzonder aardige horror-komedie (dat laatste staat hier niet bij de genre-aanduiding, maar het moge duidelijk zijn dat deze HDD zich absoluut niet serieus neemt en je als kijker genoeg laat grijnzen) dat het beste pakt van films als Groundhog Day, Edge of Tomorror en Scream, als de studente Tree Gelbman wordt vermoord, maar daarna steeds weer wakker wordt en de dag opnieuw mag beleven. De eerste keren heeft ze geen idee wat er aan de hand is, maar als ze dat wel snapt dan gaat ze haar gave serieus inzetten, al keert dit zich later ook tegen haar, want haar keuzes in de diverse dagen beeninvloeden haar na haar dood als ze wakker wordt. Ik vond het prima te doen, lekker ouderwets weer eens een moordenaar met een masker en een belabberd motief, iets wat ik hier overigens geen zwakte maar een kracht vind.

De film neemt zich gewoon nauwelijks serieus, ook niet op dat gebied dus. Films als Scream hebben ongetwijfeld ook als inspiratie gediend. Hoofdrolspeelster Jessica Rothe speelt met zichtbaar veel plezier haar rol en doet dit ook overtuigend. Daarbij is ze bijzonder knap, niet verkeerd voor mannelijker kijkers dus. Wel jammer dat de film niet al te agressief is. Het had allemaal wel wat erger en bloederiger mogen gaan, maar met een R-rating neem je als bedrijf bij een film als deze natuurlijk wel een risico door een potentiële groep kijkers uit te sluiten. Zoveel van dit soort films van enig niveau worden niet veel meer gemaakt.

3,5*

Ontzettend vermakelijke film, waar ik net als deel 1 bijzonder van heb genoten. Echt horror is het ook weer niet, zeker door de overdadige hoeveelheid zwartgallige humor, maar ook omdat de film natuurlijk niet voor spanning en angst gaat. Daarvoor overheersen andere zaken, zoals de humor of het nogal bizarre verhaal rondom die geeks en hun machine. Wat mij betreft is dit een ideaal vervolg. Het gaat wel degelijk door op het originele verhaal, maar er wordt op heerlijke wijze een nieuwe draai aan gegeven. En men weet die nieuwe draai tot het einde toe leuk te houden. Wie nou de moordenaar is boeide me niet eens veel, ik zat vooral teveel te genieten van de geweldige rol van Jessica Rothe die met zichtbaar veel plezier weer haar rol op heeft gepakt.

Mooie meid, maar ook een heel behoorlijke actrice. Als ze lekker chagrijnig rond loopt te stampen omdat ze wederom he-le-maal klaar is met het herbeleven van haar ongeluksdag of wanneer ze steeds op creatieve wijze zelfmoord aan het plegen is, ze doet het echt leuk. De rest van de cast bevalt me overigens ook goed. Het plot rondom haar moeder vond ik trouwens ook prima uitgewerkt. De keuze die ze moet maken tussen haar oude of nieuwe situatie mag niet enorm origineel zijn, maar het raakte bij mij wel de juiste snaar.

Hopelijk maakt Blumhouse er ook nog een derde deel van. Ik zie een Happy Death Day-trilogie wel zitten. Volgens mij valt er met dit concept nog voldoende te doen en de humor slaat ook lekker aan. Het is ieder geval origineler dan wat het gros van de moderne horrorfilms toont. En de makers snappen dat dit soort films gewoon om pretentieloos vermaak moeten draaien. Het pakt gewoon goed uit.

Dikke 3,5*

Doodsaaie film. Het zag er leuk uit en daarmee is al het goede genoemd. Het verhaal was saai, de personages waren saai en de goede humor ontbrak. Heb hier werkelijk echt niks goeds verder over te melden.

1*

Ik denk dat pa Henson zich in zijn graf omdraait als hij weet wat zijn zoon hier heeft gecreëerd. Op zich nog best een geinig idee met potentie, maar als je dan niet verder komt dan wat seks en drugs grappen via de bijna altijd ongrappige Melissa McCarthy, dan laat het maar zitten. En dat terwijl ik het film-noir sfeertje van zo'n treurige detective in de straten van LA nog wel goed vond. De donkere straten, het rokerige kantoortje, de standaard dame die een issue heeft. Maar goed, het niveau ligt dermate laag dat er gewoon weinig of niks te lachen valt. Althans, meer dan een kleine glimlach zo heel af en toe kreeg ik er niet uitgeperst. Wel vond ik het geinig om castleden van o.a. The Office US en Community hier tegen te komen. Geen goede rollen, maar toch hebben ze best aardige namen voor de film weten te strikken. Nee, jammer dat er weinig met het concept is gedaan. Het begin met hoe mensen poppen behandelden vond ik best aardig. Hadden ze wel mee door mogen gaan.

2*

Ik zal wel niet de eerste zijn die de vergelijking tussen deze film en The Thing (1982) maakt, maar de film lijkt dan ook gigantisch op die prachtige klassieker uit de jaren 80 die al jaren hoog in mijn top 10 staat.

Waar The Thing werkelijk zenuwslopend spannend is, daar is Harbinger Down heel wat minder pakkend. Het voelt allemaal wat gerecycled aan, maar desondanks is het wel een prima filmpje geworden. De setting is prima, de effecten heel acceptabel en er zitten absoluut een paar aardige momenten in de film om er gewoon een voldoende aan te geven.

Beter goed gejat dan slecht bedacht, nietwaar

3*

Voor het eerst in bijna twintig jaar heb ik Hard Candy nog eens opnieuw gekeken, nu ik bezig ben met moderne wraakfilms opnieuw te bekijken. Nou is deze film geen typische wraakfilm, want de ''dader'' is al snel te pakken en krijgt zijn straf van het meisje waar hij achteraan zat. Toch steekt de film aardig in elkaar, zonder dat het extreem spannend weet te worden. Wel is het bij vlagen een tikje ongemakkelijk om te zien, omdat ik beide hoofdrolspelers niet sympathiek vind. Patrick Wilson speelt een man die een pedofiel lijkt te zijn, maar helemaal zeker weet je het nooit ook al heeft hij wel foute dingen gedaan. Maar de film weet het net vaag genoeg te houden dat je er zelf een mening over kunt vormen. En Ellen Page speelt een minderjarig meisje dat dus in de val gelokt leek te zijn, maar al heel snel de touwtjes in handen krijgt en vrij psychopatisch terug slaat. Nou voel ik geen enkel medelijden met pedo's, maar toch kom je hier wel eens in gewetensnood of het nou terecht is wat ze doet. Uiteindelijk zijn de dingen die zijn benoemd wel genoeg bewijs voor me om te geloven dat hij het wel was. Verder moet je maar accepteren dat bepaalde momenten niet al te logisch en realistisch zijn. Wilson had toch wel een paar keer de kans om te ontsnappen maar doet dan weer domme dingen. En het einde is ook wat apart, dat hij echt gelooft dat alles stil gehouden kan gaan worden na zijn dood. Toch is het wel een gewaagd slot.

Is dit een topfilm? Nee, daar mist de film toch wel de spanning voor. Maar het is wel een boeiende film die het moreel vermogen van de kijker test. Het is een beetje wat je de laatste jaren vaak hoort, dat een groep jongeren een potentiële pedo in de val lokt via een nep afspraakje en hem dan in elkaar slaat of erger en op internet gooit. Ook al zijn pedo's het laagste van het laagste, je hoort zulke dingen aan de rechters over te laten. Maar wat ik zei, ik voel ook geen medelijden met ze, dat zijn ze kwijt zodra ze een vinger uitsteken naar een minderjarig kind. Overigens spelen Page en Wilson hun rollen erg goed, ze trekken de film naar een ruime voldoende.

3,5* blijven staan

Waanzinnige achtbaanrit deze week in de bioscoop gehad met een film die vermoedelijk geen commerciële hit gaat worden, maar wel vreselijk amusant is. Het first person concept kost een paar minuten om aan te wennen, maar al snel werkt dit prima. Kan me voorstellen dat dit bij velen niet in de smaak valt, maar als tientallen jaren al first person shooters spelende gameliefhebber was het voor mij snel vertrouwd. Ik moest trouwens regelmatig aan de game Call of Duty 4: Modern Warfare (2007) denken tijdens het spelen, helemaal met die camouflage-sniper in Rusland.

Zoek ieder geval geen inhoud, want dat kreeg je niet. Het verhaal is zo minimaal dan het ook niemand wat interesseert en slechts op het einde krijg je een paar minuutjes info. Het gaat om de ervaring, samen met de snoeiharde, bloederige actie. Op dat gebied scoort de film echt goed, want ik heb zelden zo'n bizar portie geweld gezien. Erg fijn. Als je dan uiteindelijk een slachtpartij op de muziek van Queen krijgt, dan weet je dat de makers de film geen seconde serieus nemen. Zoals het hoort. Gelukkig zit er wel voldoende humor in, zeker als die verlamde kerel erbij komt, dat het allemaal goed te pruimen blijft.

Er zit werkelijk geen rustmoment in de film en als het er na anderhalf uur op zit, dan is het ook meer dan genoeg geweest. De first person view is een gimmick, maar wel eentje die de film absoluut een eigen smoel geeft. Van mij mag er best een vervolg komen, maar wel pas over een paar jaar.

3,5*

Ai, de herziening van de 2e Harold en Kumar viel me erg tegen. Zeker als je een dag eerder nog deel 1 hebt gekeken, die juist weer enorm leuk was. Deze 2e film is echt een stap achteruit. Deel 1 was ook wel plat en seksistisch, maar deel 2 gaat daar veel te lang op door. Al die poep en plas grappen zijn niet leuk, maar dat schijnt toch altijd in komedies te moeten. Zonde, zeker omdat deel 1 ook een hoop leuke momenten had. Deel 2 heeft overigens ook wel een aantal leuke momenten, zoals:

- De arrestatie in het vliegtuig
- De behulpzame basketballers
- De KKK meeting scene in het bos
- De ondervraging van de ouders van Harold en Kumar

Maar het is wel te weinig om me echt te vermaken. Zeker omdat de film ook een kwartier langer duurt in vergelijking met deel 1. Gelukkig zijn er nog wel enkele leuke bijrollen, zoals die van Neil Patrick Harris en Ed Helms (the Office US!). Penn en Cho zijn ieder geval nog wel een leuk duo, waardoor ik wel erg benieuwd ben naar deel 3 die over een tijdje gaat draaien. De trailers van die film zijn ieder geval veelbelovend. Hopelijk maakt deel 3 het nodige goed.

2,5* (was 3*)

Met het oog op deel 3 die binnenkort gaat draaien ga ik de eerdere delen maar eens kijken. Deel 1 mag er ieder geval zijn, erg scherp en geestig. Dit heet geloof ik een stoner film als ik het goed heb gelezen. Het is ieder geval erg grappig geworden. Cho en Penn zijn echt een prima duo en een hoop bijrollen waren ook de moeite waard. Sowieso, Neill Patrick Harris is altijd

Het hele roadtrip aspect wordt prima uitgewerkt. Sowieso zijn roadtrips films vaak leuk vanwege de diversiteit aan omgevingen en personages. De humor is soms plat, soms erg scherp. Het kijkt lekker weg en de speelduur zorgt er ook voor dat het niet gaat vervelen.

Leukste scene: YouTube - Harold and Kumar - Jail Break

Alle karakters zijn heerlijk stereotype, maar wel op een manier dat er lekker om te lachen valt.

4* (was 3,5*)

Fijn om deze Harry Brown na 15 jaar nog eens opnieuw te kijken nu ik bezig ben met moderne wraakfilms nog eens terug te kijken. Harry Brown is me altijd bijgebleven, maar eigenlijk vooral omdat de bejaarde Michael Caine hier een geweldige hoofdrol in speelt. Daarmee is de film toch anders dan de gemiddelde wraakfilm met een Lian Neeson of Jason Statham. Ik vond de film destijds erg goed en gelukkig is dat nu in 2024 nog steeds.

We volgen de bejaarde ex-marinier Harry Brown die sinds kort weduwnaar is geworden en met zijn beste vriend schaak speelt in de pub. Die vriend laat weten dat hij last heeft van agressieve jongeren en bewapent zichzelf met een mes ter verdediging. Toch kost het hem zijn leven en uiteraard pikt Harry dit niet en wil hij zijn vriend wreken en de buurt weer veilig maken van tieners en drugsdealers vol agressie. En ja, dit verhaal werkt gewoon. Je voelt sympathie voor Harry en zijn vergelding. Fijne momenten zijn scènes waar hij zijn wapens wil kopen en ook later in de tunnel waar hij even afrekent met het tuig. De film is niet echt een actiefilm, het is meer een thriller met dramatrekjes. Het tempo ligt relatief laag en de actie is ook redelijk spaarzaam en als het er is, dan is het redelijk basic en ook weer snel voorbij. Maar het blijven wel sterke momenten. De film had misschien een passender einde gehad als Harry het niet had overleefd, want eigenlijk heeft hij niemand meer.

De personages zijn wel allemaal vrij cliché en ook soms wel aangedikt, zoals met de veel te bureaucratische vrouwelijke rechercheur, maar ook met de wel heel nare jongeren. Toch werkt het goed, ook door de deprimerende setting en de uitstekende muziek. In de meeste wraakfilms is het verhaal bijzaak en de actie het meest bepalend, maar hier is het andersom. Je leeft mee met de ouwe knar en dat is het teken dat dit gewoon nog steeds een ijzersterke film is.

4* blijven staan

Ook maar eens gekeken, ondanks dat ik helemaal geen fan van de reeks ben. Ik heb de films allemaal ooit netjes 1x gezien en that's is. Als ze dit niet hadden gemaakt was het ook best geweest, maar voor de fans kan ik me voorstellen dat dit emotioneel en pakkend is. Zelf vond ik het wat langdradig, al is het best de moeite waard. Inhoudelijk leer je weinig nieuws, maar het zijn vooral de oprechte emoties van Daniel Radcliffe, Rupert Grint en Emma Watson die wel mooi zijn, net als de eerbetonen aan overleden acteurs zoals de geweldige Alan Rickman. Echt een vreselijk gemis dat die klasbak niet meer leeft, wat was hij altijd goed in zijn films.

Ik vind het wel schandalig dat J.K. Rowling hier geen prominente rol heeft. wat de reden ook mag zijn. Het lijkt me dat ze is gecanceld door haar uitspraken over transgenders, maar volgens mij ontkennen ze dat. Het is ieder geval kansloos om de geestelijk moeder van Harry Potter hier buiten te laten. Alles bij elkaar een kleine voldoende, meer niet. Halverwege begon ik al een beetje te verlangen naar de aftiteling. Heel sprankelend was het allemaal niet.

3*

Behoorlijke een na laatste film van de reeks waar ze duidelijk toewerken naar de grote finale. Toch weet de film niet de hele speelduur te boeien, beetje het euvel van al deze Harry Potter films. De meeste van de delen hadden ook allemaal in 100 minuten gepast en waren dan zeker niet minder goed geweest. Deze Deathly Hallows part 1 kent niet echt veel hoogtepunten, maar is wel weer aardig consistent over de hele speelduur. Ben wel blij dat ik nu nog maar 1 deel hoef te bekijken, want ik heb het er wel een beetje mee gehad.

Net als destijds ook nu 3,5* waard

Ik ben geen die-hard Harry Potter fan. Ik heb niet 's nachts voor de bioscoop gelegen, ik heb niet gehuild dat mijn jonge jaren erop zitten nu de laatste film draait en emotioneel word ik er ook helemaal niet van. Ik heb de hele reeks zelfs pas begin dit jaar voor het eerst bekeken. Lange tijd was ik sceptisch waarom zoveel mensen een bebrild jochie met een toverstafje nou zo interessant vonden, maar ik ben ze toch eens gaan kijken en uiteindelijk werd ik overtuigd van de kwaliteit van de serie. Ditzelfde had ik ook lange tijd bij The Lord of the Rings (wat kan er leuk zijn aan hobbits, trollen en orks...en nu staan de drie films allemaal op 5* ghehe), dus het ligt meer aan mij hoor. Ik ben ieder geval blij dat ik deze films toch de kans heb gegeven. En aangezien ik alle Potter films had gezien leek het me wel aardig om de grote afsluiter maar eens in de bioscoop te zien.

Het is een heel behoorlijke film geworden, maar ik vind alle lofuitingen wel erg overdreven. Zo vind ik dat bepaalde zaken toch best wel afgeraffeld zijn en dat terwijl ze toch 1 boek in 2 lange films hebben kunnen stoppen. Neem de romance tussen Ron en Hermelien. Best leuk hoor, maar ik zag slechts 1 kusje op een wat apart tijdstip waarna je er de rest van de film bijna niks meer over te horen kreeg. Er had best wat meer romantiek in het laatste deel gestopt mogen worden. Een ander voorbeeld is de grote eind confrontatie tussen Harry en Voldemort. Acht films lang kijk je er naar uit en het was in een minuutje of 10 gedaan. Harry wordt ''gedood'', komt terug en beiden beschieten elkaar kort met hun staf. De rest maakt de slang dood en voila, Voldemort is dood. Erg karig. Het was bepaald geen episch eindgevecht waar je nog lang aan terug zal denken. Wat ik trouwens belachelijk vond was het slot, 19 jaar later. Het kwam totaal overbodig en ook niet realistisch over. Jammer, want het laatste shot van de drie vrienden op Zweinstein was een prima einde geweest.

Wat me overigens altijd tegen heeft gestaan aan de films is dat Voldemort als enorm sterk en machtig door iedereen wordt neergezet, maar dat het helemaal niet zo voelt. Wat heeft hij nou in alle films echt gedaan? Best weinig. Hij kwam vaker als een loser over.

Maar terug naar deze film; er zit op zich weer een lange intro in, maar zodra de slag om Zweinstein begint wordt het toch wel erg boeiend. Grafisch is de film echt imponerend. Enorme vuurzeeën, het enorme schild rondom het kasteel, de slag zelf...het zag er prachtig uit, vol felle kleuren en met veel gevoel gefilmd. Op dat gebied sluit de film geweldig af. Als ik terugdenk aan bijvoorbeeld de 1e twee films, die grafisch best beperkt waren dan heeft de serie (natuurlijk ook dankzij een enorm budget voor de laatste films) een enorme stap voorwaarts steeds gezet. Karakters werden uitgediept van kinderen tot epische helden en in deze laatste film krijgen bepaalde karakters hun moment of fame. Even nog een compliment aan Emma Watson. Van haar heb ik het meest genoten in deze films. Naast het feit dat ze echt een mooie meid is (wel met lang haar a.u.b.) is ze ook een goede actrice. Duidelijk de meest getalenteerde van de drie, ondanks dat bv Daniel Radcliffe wel echt beter is geworden per film.
Leuk om bekende locaties en personages weer terug te zien. En ondanks dat het duistere films zijn wordt er wel aandacht besteed aan wat luchtige humor tussendoor wat de boel wat kan relativeren. Want laten we eerlijk zijn, zo zwaar als bijvoorbeeld het Lord of the Rings verhaal is, is dit nooit geworden en dat hoeft ook niet.

Waarom noem ik Lord of the Rings trouwens meerdere keren? Omdat ik de hele opbouw best wel met elkaar te vergelijken vind. Een strijd tussen goed en kwaad, een hoofdpersoon die moeite heeft om met zijn rol van redder om te gaan, duistere krachten die overheersen en ga maar door. Maar de Harry Potter reeks heeft wel duidelijk een eigen smoel. Ik heb er best wel van genoten, zonder dat ik een enorme fan ben geworden. Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 is een prima afsluiter geworden.

3,5*

Prima 4e Potter film, al is deze net een tikje minder dan de vorige film.

Dat komt vooral door het warrige verhaal, welke ik dit keer lange tijd wat oninteressant vind. De film begint best sterk met het WK Zwerkbal wat ook meteen weer verder gaat in de duistere sfeer van de vorige film. Ik mag dat hele sfeertje wel. Daarna begint het scholen kampioenschap en ook al zitten daar prima scene's in (Het gevecht tussen Harry en de draak zag er geweldig uit en was aardig spannend!), ik vond het nou niet iets waar ik op het puntje van de stoel mee kwam te zitten. Thema's als de dood worden ook niet gemeden. Het maakte de film soms best wel heel volwassen. Deze en de vorige film lijken me al niet echt meer voor kinderen bedoeld. Mij spreken deze laatste 2 films gelukkig wel veel meer aan, maar ik ben dan ook al lang de kinderfase voorbij, haha.

Gelukkig is het laatste gedeelte van de film in verhaal weer wat diepgaander. De confronatatie tussen Harry en de herrezen Voldemort was echt een sterk stuk. Benieuwd wat Voldemort in de komende films allemaal gaat doen.

Gelukkig is de film niet compleet donker en duister, maar is er ook plaats voor wat humor (Malifidus die betovert wordt tot een dier) en romantiek (Jaloezie op Hermelien en haar bal-date). Overigens is dat laatste best terecht, aangezien Hermelien een erg aantrekkelijke meid aan het worden is zeg! Wel heeft ze nog steeds af en toe een irritante rol omdat ze zon perfecte betweter is. Maar ook dit wordt wat beter. Haar loyaliteit aan Harry en Ron vind ik ook wel mooi. Rons rol wordt ook nu iets uitgediept, al mag hij soms wel meer in de film betrokken worden. Daniel Radcliffe wordt ook gelukkig steeds beter als Harry Potter zelf. Hij heeft op zich best talent, al is hij geen wereldacteur. Zeker de emotionele scene's (doe maar niet meer huilen, dat zag er niet best uit) kunnen echt een stuk beter.

Wat ik een beetje mis in de films is 1 goed doorlopend verhaal. Elk jaar begint toch weer opnieuw met een nieuw schooljaar, een potje Zwerkbal en wat ander standaard gedoe. Het maakt het soms wel een beetje voorspelbaar. Toch heeft de film me prima vermaakt. De vorige staat op 3,5* en ook al vind ik deze een tikje minder, ik geef toch ook 3,5*. De verschillend zijn klein, zeker kleiner als een halve ster verschil.

3,5*

Deel 6 alweer in de Harry Potter filmreeks en ik merk bij mijn herzieningen een forse Harry Potter-moeheid. Het is gewoon ondanks dat het vakkundig is gemaakt niet mijn reeks.

Toch kijkt het telkens best goed weg, ook al duurt zo'n beetje elk deel veel te lang. Er zit wel karakterontwikkeling in en de wereld zelf blijft natuurlijk magisch (pun intended!).

Maar het voelt ook allemaal wel erg onbelangrijk aan, na zes films heb ik nou niet het idee dat er echt verschrikkelijk zware belangen zijn voor de personages. Voor mijn gevoel is deze Half-Blood Prince weer wat luchtiger en kleinschaliger en dat werkt misschien wel beter. De chemie tussen Harry, Ron en Hermoine blijft de kracht van de reeks en houdt het te kijken. Die laatste twee zijn overigens wel de betere acteurs, Radcliffe heeft natuurlijk de iconische hoofdrol maar het is nou niet dat ik zeer onder de indruk van het acteren ben. Maar het is wel voldoende, zijn films zullen over 50 jaar nog steeds bekeken worden.

Nu op naar de twee slotdelen en dan ben ik gewoon blij dat het er allemaal weer op zit.

3,5* (was 4*)

Harry Potter and the Order of the Phoenix is alweer de vijfde film uit de reeks van acht en ik merk ook wel weer net als toen ik dit een kleine 15 jaar terug voor het eerst bekeek dat enige moeheid toe slaat tijdens kijken. De Harry Potter films zijn best leuk, maar ik zal er nooit een fan of zelfs grote liefhebber van worden. Daarvoor spreekt alles me gewoon niet even goed aan, maar de redelijk boeiende personages en mooie locaties maken vaak het nodige goed. Om die reden had ik bijvoorbeeld helemaal niks met de Fantastic Beasts films, daar was gewoon niemand de moeite van het volgen waard.

Maar deze Order of the Fenix is best oké. Lange tijd zelfs redelijk luchtig, maar in het tweede gedeelte zwaarder van toon en met een mooie clash tussen Dumbledore en Voldemort. De jonge cast zit verder weer vrij solide te acteren en (audio)visueel overtuigt alles ook. Maar pakt het verhaal me nou echt? Niet bepaald. Dat lukte de eerste films me wel, maar bij deze regisseur voelt alles redelijk afstandelijk aan.

Het is niet dat ik me niet vermaak, maar het is mezelf wel af en toe dwingen om de hele reeks even af te kijken. Nog drie te gaan.

Beetje twijfel tussen 3 of 3,5 ster, maar vooruit. Kleine verhoging omdat het best goed weg kijkt.

3,5*

Waar ik veertien jaar terug toen ik deze reeks voor het eerst zag dit derde deel een enorme vooruitgang vond omdat het donkerder en serieuzer werd, denk ik er nu anders over. Het is best een goede film, maar ik miste nu juist het magische sfeertje van de eerste delen, wat overigens wel in de grappige intro zat bij Harry zijn onsympathieke familie. Maar positief is wel dat deze Prisoner of Azkaban een beter verhaal kent en duidelijk is ook wel dat de films kwalitatief steeds beter worden. Harry, Ron en Hermione acteren heel solide en dragen de film steeds meer als een sterk trio. Maar de vele bijrollen worden ook ingevuld door uitstekende acteurs. Spijtig dat de Dumbledore acteur hier overleden is en zijn rol hercast is, maar de vervanging is gelukkig ook van uitstekend niveau.

Het hele gebeuren rondom Sirius Black boeit best wel, maar duurt net wat te lang. Dat blijft sowieso een kwaal van deze reeks, elk deel had makkelijk 20, 30 minuten kunnen missen zonder dat dat erg was geweest. Beetje twijfels bij de score tussen 3 of 3,5 ster, maar vooruit.

3,5* blijven staan

Mijn tweede kijkbeurt van de Harry Potter reeks, 14 jaar na dato. Het blijft toch handig dat je reviews op Moviemeter achter kan laten, bij deze film weer even de bevestiging dat net als Harry Potter ook de tijd kan vliegen want voor mijn gevoel is het nog niet zo extreem lang terug. Ik was geen fan van Harry Potter en dat ben ik nog steeds niet, maar ik kan er zeker wel van genieten want vermakelijk en interessant waren de films wel. De boeken heb ik nooit gelezen en ga ik vermoedelijk ook nooit doen, maar dankzij de filmreeks hebben miljoenen ook de wereld van Harry Potter leren kennen.

Harry Potter and the Sorcerer's Stone gaat ook alweer richting de kwart eeuw oud zijn en dat zie je bij de special effects wel terug. Het is niet lelijk, maar geregeld wel gedateerd. Behalve de spoken (John Cleese!), die blijven er wel leuk uit zien. Maar wat de film goed doet is dat het gewoon een onderhoudend verhaal verteld met drie hele sympathieke hoofdrolspelers en tig mooie bijrollen. Van Harry's onsympathieke familie tot de iconische Hagrid en van de mysterieuze Snape (de zoveelste geweldige rol van de grote Alan Rickman waar ik het zeer van betreur dat hij er al jaren niet meer is) tot Draco Malfoy. Maar de grootste rollen zijn natuurlijk voor Harry, Ron en Hermione. In deze film zijn het nog niet de beste acteurs gezien hun jonge leeftijden, maar charmant en grappig zijn ze al wel. Hun chemie is erg goed en hun rollen zijn later iconische filmkarakters geworden.

Als film zit er een behoorlijk tempo in, maar is er alle ruimte om de personages te leren kennen. Met pakweg 150 minuten vind ik de film wel aan de lange kant, met wat betere montage had je best een aantal te lange stukken eruit mogen knippen. Toch is het wel geregeld erg gaaf om de geheimen van het prachtige Hogwarts kasteel te leren kennen. Het is duidelijk het begin van een lang verhaal en dit is zeker niet de beste of een van de betere delen uit de reeks. Dat is mooi nieuws, want ik heb me met deze al goed vermaakt. Meer dan de vorige keer en daardoor zit er ook een verhoging in. Op naar de andere delen.

3,5* (was 3*)

Gelukkig eindigde het derde seizoen wel weer redelijk, na de zwakke vorige aflevering Men against fire, maar de hoogtepunten zaten toch echt vooral in de eerdere afleveringen. Deze aflevering over de kracht van social media is wel weer inhoudelijk typisch Black Mirror, maar is al wel beter uitgevoerd in soortgelijke verhalen. Het levert wel een vermakelijk speurverhaal op, dat overigens wat mij betreft wel te lang duurt om echt goed genoemd te kunnen worden.

3*

Na Death Proof de tweede Tarantino film die ik een onvoldoende ga geven, iets waar ik al een klein beetje rekening mee hield toen ik de Hateful Eight trailers zag die me niet zo heel veel deden.

Ik vind het jammer dat Tarantino zich met westerns bezig blijft houden, want het is niet het genre waar hij nou echt in uit weet te blinken. Django Unchained vond ik destijds wel vermakelijk, maar ook verre van top. Nou moet ik overigens ook eerlijk bekennen dat westerns ook niet mijn favoriete genre zijn. Doe mij maar Tarantino zijn echt over de top gaande films die ook nog eens veel beter geschreven zijn, zoals Pulp Fiction, Kill Bill en Inglourious Basterds.

The Hatefull Eight is een uur lang gewoon redelijk stomvervelend. De personages weten niet te boeien, minus die van Samuel L. Jackson die weer ouderwets goed speelt en de dialogen zijn lang niet zo goed geschreven zoals in ouder werk van Tarantino. Het tempo ligt gewoon op een vervelende manier veel te laag. Daarna komt de film wel redelijk los, komt er meer tempo in, worden de plotontwikkelingen wat leuker en wordt de film gered van een zware onvoldoende, maar het is nog altijd niet veel soeps. De film blijft vooral op Jackson zijn rol teren, maar ook zijn karakter weet de film niet naar een veel hoger niveau te werken. Het geweld is zoals we van Tarantino kennen lekker bloederig en wreed, maar ook dit deed me in de film eigenlijk niks. Misschien heeft hij zijn kruid al verschoten met Django Unchained, ik heb geen idee.

Ik mis gewoon grootse, epische scenes die je nog jaren bij gaan blijven, zoals wel in bijna al zijn vorige films zat. Wat is er nu onvergetelijk? De vergiftiging? De pijp-scene? Het is allemaal zo weinig indrukwekkend. Nu ik mijn verhaaltje zit te tikken merk ik al dat ik de film alweer aan het vergeten ben.

Beste meneer Tarantino, stop nu met de westerns en ga me eens blij maken met Kill Bill 3

2,5*

Altijd fijn als dit soort genrewerkjes nog eens in de bioscoop draaien. Zo in oktober is het natuurlijk ook het ideale moment in het jaar voor. Voor iedereen die iets origineels verwacht, kijk dan maar verder. Voor iedereen die een anderhalf uur prettig ongemakkelijk en bloederig vermaak zoekt, ga er maar heen.

Haunt doet wat je verwacht van een groepje tieners die op de verkeerde plek belanden. Maar dat maakt van de film zeker geen slechte film, want ik vond er een fijne opbouw van de spanning en mysterie in zitten. Zeker de eerste drie kwartier zijn redelijk traag, maar het ontdekken van het spookhuis was interessant genoeg. Er zitten best een paar toffe ruimtes in het huis.

Er zaten best een paar pijnlijke en ongemakkelijke momenten bij. En in het tweede gedeelte van de film gaat het dan lekker los op een hoger tempo en durven de tieners ook eindelijk wat terug te doen tegen die creaps. Grappig trouwens dat ze met maskers best freaky oogden, maar zonder die maskers eigenlijk veel enger en geslaagder waren. Als ik kritisch moet zijn, het was geen geweldige cast en qua gore had het nog wel een paar tandjes erger gekund. De film wil toch een beetje een mix zijn tussen films als Saw, Escape Room en Hell Fest, maar brengt het dan misschien iets te tam. En er zitten uiteraard weer een paar heel erg onlogische acties in. Niettemin toch zeker de moeite van een bezoek waard.

3,5*

PS: Wat is het trouwens met clowns dit jaar? It: Chapter 2, Joker, Haunt. In een paar maanden zag ik meer clowns op het grote scherm voorbij komen dan in de 10 jaar daarvoor

Ik zet eigenlijk zo goed als nooit een film af. Ik ben meestal toch benieuwd naar het slot en sowieso vind ik het wat jammer om halverwege met een verhaal te stoppen, hoe slecht soms ook.

Maar deze A Haunted House heb ik na 3 kwartier wel afgezet. Ik kon mezelf niet meer dwingen nog langer naar deze bak diarree te kijken. Dit moet toch wel in mijn afvoerputje top 5 komen zeg.

Vroeger toen ik een pubertje was begon de Scary Movie reeks. Dat niveau zal ook niet hoog liggen (ik moet ze dit jaar maar eens herzien ofzo), maar er viel tenminste nog wat te lachen, zeker in de eerste film. Maar wat moet ik nou met deze Haunted House? Moet er serieus iemand lachen als het dekbed a la Paranormal Activity de lucht in schiet omdat er iemand ligt te ruften? Of is het grappig dat een knuffelbeer bereden wordt door een oversext iemand? Dat je nog met zulke grappen aan durft te komen zeg. En dat wordt ook nog eens enorm vervelend uitgevoerd door Marlon Wayans en dat meisje. Eigenlijk moet ik het hier maar bij laten. Gewoon niet gaan kijken, echt. Het is ook niet een heel klein beetje grappig. Het is gewoon verspilling van het medium film. Voor mensen die het nog duidelijker willen, dit is nog ongrappiger en slechter dan Meet the Spartans.

PS: Kan iemand Marlon Wayans ontvoeren en hem aan een boompje in Siberië vastbinden? Dat die enorme knuppel nooit meer in een serie of film mee gaat doen zeg.

Ik geef ze niet vaak mee, maar een verdiende 0,5* is dit waard.

Vrijdagavond even meegepakt in de bios en ondanks dat je vooraf al weet dat dit geen meesterwerk zal zijn heb ik me wél prima vermaakt met de Disney-kijk op horror. Het is dus familievriendelijk, maar na een stroeve start alsnog de moeite waard. Mooie CGI ook en diverse rollen waren best grappig. Zeker Danny DeVito is een geweldige acteur, ook nu nog. Verder is het allemaal een beetje moraliserend en met een aantal levenslessen gevuld, maar het was gelukkig niet storend doordat de cast er zichtbaar plezier in had tijdens het maken van de film.

De humor is braaf, maar alsnog bij vlagen best leuk en enkele knipogen naar het horrorgenre vond ik ook best goed gedaan. De film had wel een betere editing verdiend. Zeker in het eerste uur had je zo 20, 30 nutteloze minuten weg kunnen snijden en dan had dit prima in een goede 90 minuten gepast. Dit lijkt me wel zo'n film die in de bios niet scoort, maar op de streaming een hitje gaat worden.

3*

Zwak en saai. Eddy Murphy werd en wordt met het jaar slechter. Stop toch man....

2*

Ik vond er geen bal aan, mooier kan ik het niet maken. Niet dat ik een kenner van Hercule Poirot films ben, maar de afgelopen jaren had ik wel de remakes van Murder on the Orient Express en Death on the Nile gezien. Van beide films niet onder de indruk, al was die laatste nog wel een kleine voldoende waard. Het verschil tussen die film en bijvoorbeeld deze Venice is de setting, die hier grauw en saai is, maar ook de cast spreekt me hier niet aan en het moordmysterie al helemaal niet. Het is allemaal wel sfeervol getoond, maar het is langdradig, niet boeiend en veel te serieus. Dit soort films kunnen wel enige humor gebruiken om het kijkbaar te houden. Verder meet ik dit soort whodunnit-films tegenwoordig aan de Knives Out meetlat (fantastische film!) en dan blijft er van de concurrentie vaak niet veel over.

Niet mee vermaakt dus.

2*

Saai en tegenvallend. Verre van griezelig...alle cliche's werden helaas weer uit de kast getrokken. Ieeee, een piepende deur en ooooeeee een spiegel die eng is...

Wel is het door Jan de Bont goed gefilmd.

2,5*

Toch wel fijn dat de Miyazaki-films op Netflix staan. Zo af en toe bekijk ik er eens eentje. Dit is mijn vierde, na Totora, Mononoke en Spirited Away. Niet al te lang terug zag ik Totoro voor de eerste keer en daar was ik helemaal weg van, zo visueel mooi en zo sympathiek was alles. Deze Howl's Moving Castle is helaas met afstand de minste van het stel, het pakte me niet. Slechts het begin vond ik wel aandoenlijk, met het winkeltje en de vloek. Maar daarna werd het me snel te wazig. Er zit voor mijn gevoel weinig lijn en structuur in de film en dan is de mooie tekenstijl slechts een holle opvulling. Al ben ik wel echt onder de indruk geraakt van vooral het laatste uur, dat visueel echt oogstrelend mooi was met de donkere tinten en de wat duistere machines en gebieden. Deze film duurt ook gewoon te lang, had er een half uur uit het middenstuk gesneden en een hoop van die nutteloze scènes eruit gehaald en ik had zeker wel een voldoende gegeven. Nu zakt het helaas net daaronder.

2,5*

Na twaalf jaar nog eens opgezet voor een nieuwe kijkbeurt. Het was alweer zo lang geleden dat ik zelfs niet meer wist dat er een grote twist in zit op het einde die er voor mij wel uitgelaten had mogen worden. Het is verrassend, maar een hoop acties zijn als je er aan terug denkt best ongeloofwaardig geworden.

Tot die laatste 20 minuten is Haute Tension best sterk, maar ook weer niet briljant. Zeker dat begin in de verlaten woning is erg goed gedaan en later bij het tankstation volgt ook nog een boeiend stuk. Het is een film van Alexandre Aja en dat merk je, want de sfeer is beklemmend en het geweld is realistisch en overdadig, zoals in veel van zijn films. Ik hou zeker wel van zijn stijl, maar zeker latere titels van hem als The hills have eyes, Mirrors en Piranha 3D vind ik stiekem wel beter of leuker. Haute Tension valt in de herziening gewoon een tikje tegen. Ondanks het sfeertje is het niet al te spannend, maar de zogenaamde killer is wel weer lekker imposant. Het is toch wel een beetje een teleurstelling dat het allemaal anders is gelopen dan je dacht. Maar nog steeds is dit een heel behoorlijke film.

3,5* (was 4*)

Ik had het idee naar een soort van een kopie van Love Actually te kijken, maar dan zonder de humor en pure romantiek die Love Actually zo mooi maakte. Je volgt een hoop levens van mensen die op 1 of andere manier met romantiek of juist niet te maken hebben en dat hele verloop wordt in 2 uur getoond. En dat is meteen een groot probleem.

Wat Love Actually me van minuut 1 tot het einde boeide was dit na een tijdje een trage. herhaalderlijke, voorspelbare en lange zit die begon te vervelen. Had het effe een half uur korter gemaakt! De verhaallijnen zijn grijs en saai op een enkeling na. Het acteerwerk is best oke met een prima cast en Scarlett Johansson is een snoeppie! Ook een favorietje van me, Jennifer Aniston speelt mee. Duidelijk is wel dat ze beter in dit soort films past met wat meer drama, dan in een meer komische film. Het probleem met de personages is alleen dat bijna niet 1 rol memorabel is of eruit springt.

De soundtrack is met de nodige sfeervolle nummers wel geslaagd. Ik verwacht dat vrouwen deze film meer waarderen dan mannen.

De film is best een keer te kijken maar een topper is het verre van.

2,5*

Voor mijn gevoel komen er steeds meer actiefilms uit Indonesië of Singapore in het westen in beeld. The Raid is wel het beste voorbeeld, maar ik heb er nog meer voorbij zien komen. Vaak zijn ze extreem gewelddadig en rauw en deze Headshot is daar geen uitzondering op. Het verhaal vond ik niet zo denderend, maar de uitwerking mag er zeker wel wezen. Lekker strak gefilmd, vlotte soundtrack erbij en gewoon brute gevechten en kills. Wel is het eerste uur aanzienlijk boeiender dan het tweede uur, toen ik mijn aandacht een beetje aan het kwijtraken was na de zoveelste bloederige knokpartij. Wat dat betreft was anderhalf uur eigenlijk wel zat geweest. Het beste stuk is wel de bus-scene, mensen die de film hebben gezien zullen dat vermoedelijk ook wel beamen. Prima cast, prima uitwerking. Aanrader.

3,5*